Lp. Zgłoszony postulat Akt normatywny



Pobieranie 1,03 Mb.
Strona5/14
Data15.02.2018
Rozmiar1,03 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   14

59.

art. 26c ust. 3c nadanie nowego brzmienia:

„3a. W przypadku nieterminowego przekazania przez Fundusz kwoty miesięcznego dofinansowania od kwoty należnej nalicza się odsetki, w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, chyba że opóźnienie nastąpiło z powodu okoliczności niezależnych od Funduszu.”



Art. 26c ust. 3c ustawy o rehabilitacji

Fundusz nie powinien ponosić kosztów w postaci odsetek za niezawinione być przez siebie opóźnienie w wypłacie miesięcznego dofinansowania, zwłaszcza gdyby naruszenie terminu do wypłaty tego dofinansowania nastąpiło z powodu uprawnionego jego wstrzymania.

60.

art. 26c ust. 4b– nadanie nowego brzmienia:

„4b. Od decyzji, o której mowa w ust. 4, wnioskodawcy przysługuje prawo do złożenia do Prezesa Zarządu Funduszu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.”



Art. 26c ust. 4b ustawy o rehabilitacji

Fundusz proponuje, aby w przypadku wydawanych przez Prezesa Zarządu Funduszu decyzji administracyjnych środek zaskarżenia w postaci odwołania zastąpić innym środkiem przewidzianym w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego – wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe rozwiązanie skróci czas postępowań, odciąży ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego oraz przeniesie ryzyko związane z kosztami przegranych spraw sądowych na Fundusz.

61.

Nowelizacja art. 26d normującego zwrot kosztów zatrudnienia lub szkolenia pracowników niepełnosprawnych poprzez jego ograniczenie do wsparcia pracowników niepełnosprawnych nowozatrudnionych przez okres 6-12 miesięcy od momentu ich zatrudnienia. Zainteresowane będą tym przedsiębiorstwa i firmy, w których osoby niepełnosprawne pracują od 10 -20 lat. Sygnalizuje również, iż sposób naliczania dofinansowania dla pracownika pomagającego jest dosyć skomplikowany, a wzór wniosku jest mało precyzyjny i trudny do wypełnienia. Urząd Pracy proponuje napisanie nowego rozporządzenia normującego wyłącznie tej formy pomocy z czytelnym i jednoznacznym formularzem dla pracodawcy.

  1. Art. 26d ustawy

o rehabilitacji.

  1. Rozporządzenie Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 23 grudnia

2014 r. w sprawie
zwrotu dodatkowych kosztów związanych z zatrudnianiem
pracowników
niepełnosprawnych


Postulat ten ma na celu dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników przez okres 6-12 miesięcy. Przyniósłby on korzyść finansową dla PFRON, ale mógłby spowodować zwolnienia tych osób po upływie okresu dofinansowania.

Zgłaszający sygnalizuje trudności w sposobie naliczania dofinansowania dla pracownika pomagającego pracownikowi niepełnosprawnemu proponując napisanie nowego rozporządzenia bez wskazania jego zakresu.



62.

Postulat wyposażenia lub przystosowania stanowisk pracy dla osoby niepełnosprawnej odbywającej staż u pracodawcy.

Art. 26e ustawy

o rehabilitacji



Art. 26e ustawy o rehabilitacji dotyczy zwrotu wyposażenia stanowiska pracy u pracodawcy, zatrudniającego osobę niepełnosprawną zarejestrowaną w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotna lub poszukująca pracy niepozostająca w zatrudnieniu. Przepis ten nie reguluje zasad wyposażenia stanowiska pracy stażystów. Zasady odbywania stażu reguluje ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z art. 53 ust. 2 tej ustawy starosta kieruje osobę bezrobotną do odbycia stażu na okres do 12 miesięcy. Natomiast zgodnie z art. 26e ustawy o rehabilitacji zatrudnienie osoby niepełnosprawnej powinno wynosić co najmniej 36 miesięcy. Zwrot kosztów wyposażenia stanowiska pracy ma na celu jego przystosowanie dla danej osoby niepełnosprawnej na okres długotrwały a nie okres krótki maksymalnie do 12 miesięcy.

63.

W art. 26e ustawy o rehabilitacji normującym zwrot kosztów wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej dla pracodawcy zatrudniającego je przez okres 36 miesięcy, Zgłaszający postuluje o wliczanie do tego wymiaru „czynnego zatrudnienia”. Do tego okresu zatrudnienia nie wliczałoby się udzielonego pracownikowi niepełnosprawnemu urlopu bezpłatnego, macierzyńskiego, wychowawczego, a także przebywania pracownika niepełnosprawnego na długotrwałym zwolnieniu lekarskim przekraczającym okres 3 miesięcy bądź oddelegowania go do innych zadań w innej siedzibie.

  1. Art. 26e ustawy

o rehabilitacji.

  1. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej

z dnia 11 marca
2011 r. w sprawie
zwrotu kosztów
wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej

W ocenie Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych zwrot kosztów wyposażenia stanowiska pracy ma na celu aktywizację osób niepełnosprawnych oraz wykorzystanie tych stanowisk zgodnie ze stanem zdrowia osoby niepełnosprawnej dla której zostało ono przystosowane.

Postulat wymaga analizy przez MRPiPS.



64.

Zgłoszenie postulatu dotyczącego zakładów pracy chronionej (non profit) i zakładów aktywności zawodowej. Postulat rozważenia jakiego rodzaju należy zachować ulgi i przywileje dla zakładów pracy chronionej (trzeba rozważyć, w jakim zakresie i dla jakiego stopnia niepełnosprawności powinno to mieć zastosowanie).

Rozdział 6 art. 28 – 33a ustawy o rehabilitacji

Uwaga dotyczy zakładów pracy chronionej, mimo że w jej tytule jest mowa o zakładach aktywności zawodowej. W propozycji nie został wskazany zakres ulg i przywilejów, które powinny pozostać dla zakładów pracy chronionej.

65.

art. 29 ust. 1a nadanie nowego brzmienia:

„1a. Stan zatrudnienia osób niepełnosprawnych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, nie może być wyższy niż 45% ogółu zatrudnionych.”



Art. 29 ust. 1a ustawy o rehabilitacji

Fundusz proponuje, aby powiększyć możliwość uczestniczenia osób zaliczonych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności (określonych w ust. 1 pkt 1 lit. b) do 45% ogółu zatrudnionych. Pozwoli to na uczestnictwo w zakładach aktywności zawodowej większej liczbie osób zaliczonych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.

66.

Postulat zmniejszenia wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w zakładzie aktywności zawodowej oraz nie wskazywania maksymalnego stopnia zatrudnienia osób ze stopniem umiarkowanym. Zmniejszenie wymaganego wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w stosunku do ogółu zatrudnionych z 70% do 60 lub 65%, jak również nie wskazywania maksymalnego stopnia zatrudnienia osób ze stopniem umiarkowanym.

Art. 29 ustawy

o rehabilitacji



Celem zakładów aktywności zawodowej jest aktywizacja zawodowa jak największej liczby osób niepełnosprawnych, których szanse zatrudnienia na otwartym rynku pracy są niewielkie, a obniżenie rentowności zakładów wynikające z niepełnosprawności większości pracowników jest kompensowane dofinansowaniem ze środków Funduszu. Obniżenie wymaganego zatrudnienia osób niepełnosprawnych w zakładzie aktywności zawodowej w stosunku do ogółu zatrudnionych może zostać uznane przez środowiska osób niepełnosprawnych jako minięcie się z celem jaki postawił ustawodawca przy tworzeniu ZAZ-ów. Mając na względzie niechęć pracodawców przy zatrudnianiu osób z problemami psychicznymi, obniżenie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych może wpłynąć niekorzystnie na ich sytuację na rynku pracy.

67.

Rozszerzenie zatrudnienia w ZAZ-ach osób z orzeczonym umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, posiadających inne schorzenia niż wymienione w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. b.

Art. 29 ustawy

o rehabilitacji



Postulat rozszerzenia możliwości zatrudnienia osób niepełnosprawnym zaliczonych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności ze stwierdzonymi innymi schorzeniami niż wymienionymi w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o rehabilitacji może przyczynić się do zatrudnienia tych osób w zakładach aktywności zawodowej. Może on jednak spowodować zwiększenie wysokości stanu zatrudnienia tych osób z maksymalnego progu zatrudniania tych osób wynoszącego obecnie 35% ogółu zatrudnienia na większy próg (art. 29 ust. 1a).

68.

nadanie w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit b brzmienia:
„b) zaliczone do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, u których stwierdzono całościowe zaburzenia rozwojowe, upośledzenie umysłowe lub chorobę psychiczną, w tym osób, w stosunku do których rada programowa, o której mowa w art. 10a ust. 4, zajęła stanowisko uzasadniające podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej;”. Przewidzenie możliwości zatrudnienia w zakładach aktywności zawodowej osób z CZR niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym to postulat formułowany od lat przez środowisko działające na rzecz osób z całościowymi zaburzeniami rozwojowymi. Obecny zapis, przewidujący możliwość zatrudnienia osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym z autyzmem został wprowadzony do ustawy przed stworzeniem nowego kodu przyczyny niepełnosprawności 12-C. Zmiana w art. 29 wiąże się z faktem zamieszczania w orzeczeniu o niepełnosprawności albo o stopniu niepełnosprawności, przez zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności, jako symbolu przyczyny niepełnosprawności 12-C – całościowe zaburzenia rozwojowe, który obejmuje swoim zakresem zaburzenia autystyczne. Zapewni to wewnętrzną spójność rozwiązań systemowych na gruncie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Podwyższenie dofinansowania ZAZ do kwoty 24.500 zł na jednego pracownika rocznie nastąpiło na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie algorytmu przekazywania środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych samorządom wojewódzkim i powiatowym (Dz. U. poz. 2265).

Od 1 stycznia 2016 r. wzrosło dofinansowanie warsztatów terapii zajęciowej, a dofinansowanie ZAZ pozostało bez zmian. Taka sytuacja zdarzyła się po raz pierwszy, dotychczas podwyżki dofinansowania WTZ i ZAZ były dokonywane jednocześnie. Przyczyny leżące u podstaw podwyżki dofinansowania WTZ dotyczą w takim samym, albo wyższym stopniu ZAZ. Ogólnopolski Związek Pracodawców Zakładów Aktywności Zawodowej i innych Przedsiębiorstw Społecznych wystąpił o podniesienie dofinansowania do kwoty 24.500 zł na jednego pracownika rocznie.

Art. 29 ustawy

o rehabilitacji



Zgłaszający proponuje wykreślenie z przepisu autyzmu, a zamiast niego wprowadzenie całościowych zaburzeń rozwojowych.
Stanowisko jednostki organizacyjnej PFRON z dnia 19.10.2016 r. WAP.DP.4141.82.BP.2016

Propozycja zmian w kwalifikacji do ZAZ osób niepełnosprawnych o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ze względu na całościowe zaburzenia rozwojowe jest godna uwagi i warta do zgłoszenia. Z kolei propozycja zwiększenia dofinansowania do ZAZ to w pierwszej kolejności kwestia finansowych możliwości, gdyż potrzeby są oczywiście zrozumiałe. Nie do końca jasna wydaje się propozycja powiązania pomiędzy środkami, jakie otrzymuje ZAZ od wojewody, a dochodami z działalności ZAZ. Jest to zagadnienie skomplikowane i niejednoznaczne. ZAZ nie jest firmą rynkową – jakkolwiek powinien w rozsądnym stopniu się samofinansować to oczekiwania w tym zakresie w istotny sposób zależą od możliwości osób niepełnosprawnych.




69.

Utrzymanie zakładów pracy chronionej. Zwiększenie kontroli nad ZPCH-ami, umożliwiającej pracę w nim osób wymagających największego wsparcia. Fundacja sygnalizuje, iż pracodawcy poszukują pracowników mających orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności, ponieważ jest on opłacalny finansowo. Jednocześnie preferują zatrudnianie osób niepełnosprawnych mających orzeczony lekki stopień niepełnosprawności dla których nie ma konieczności dostosowania miejsca pracy. Fundacja sygnalizuje, iż preferencje przy zatrudnieniu mają osoby niepełnosprawne z „niewidoczną” niepełnosprawnością. Natomiast trudności w zatrudnieniu mają osoby niepełnosprawne, które potrzebują złożonego wsparcia w formie asystenta, przewodnika. Fundacja wskazuje również na małą liczbę osób niepełnosprawnych zatrudnionych w jednostkach administracji państwowej i samorządowej.

Art. 28, 30-33a ustawy o rehabilitacji

Postulat dotyczy ZPCH-ów, a także zatrudnienia osób niepełnosprawnych zatrudnionych na otwartym rynku pracy. W ocenie Funduszu dotyczy on przeprowadzania skutecznej kontroli w ZPCH-ach i u pracodawców na otwartym rynku pracy.

Preferencje w zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w administracji państwowej i samorządowej zostały unormowane w:



  1. ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych;

  2. ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych;

  3. ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej.

Oznacza to że uregulowania są, jednakże są stosowane w ograniczonym zakresie.

70.

W ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych proponujemy zmianę w zakresie dotyczącym możliwości otrzymywania przez zakłady aktywności zawodowej dotacji podmiotowej, o której mowa w art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, poprzez dodanie w art. 29 ust. 3 po punkcie 2 punktu 3 w brzmieniu:

"3. związane z działaniem zakładu aktywności zawodowej zorganizowanym w formie samorządowego zakładu budżetowego mogą być dofinansowane poprzez dotację podmiotową od organizatora."

W związku z powyższym Związek proponuję nowelizację ust. 3a poprzez przywołanie ust. 3 pkt 1 i 2 zamiast całego ust. 3 w brzmieniu:

"3a. Dofinansowania ze środków Funduszu kosztów, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2, dokonuje samorząd województwa na warunkach i w wysokości określonych umową zawartą z jednostką określoną w ust.1."



Art. 29 ust. 3 i 3a ustawy

o rehabilitacji



Propozycja ta nie wpłynie na wysokość wydatkowanych środków finansowych PFRON, natomiast może być dodatkowym obciążeniem dla organizatora zaz, to jest dla gminy, powiatu, fundacji, stowarzyszenia lub innej organizacji społecznej, której zadaniem statutowym jest rehabilitacja zawodowa i społeczna osób niepełnosprawnych.

71.

Postulat wprowadzenia algorytmu naliczania maksymalnych kwot pomocy w ramach zadania określonego w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o rehabilitacji. Zgodnie z przywołanym przepisem pracodawca prowadzący zakład pracy chronionej może, na wniosek, otrzymać ze środków Funduszu zwrot kosztów:

1) budowy lub przebudowy związanej z modernizacją obiektów i pomieszczeń zakładu;

2) transportowych;

3) administracyjnych.

Algorytm ten pozwoliłby na jednoznaczne określanie kwoty refundacji możliwej do przekazania pracodawcom prowadzącym zakłady pracy chronionej, ubiegającym się o zwrot dodatkowych kosztów:


  1. budowy lub przebudowy związanej z modernizacją obiektów i pomieszczeń zakładu;

  2. transportowych;

  3. administracyjnych.

Z analizy umów zawartych przez Fundusz w ramach ww. zadania w okresie 2009 – 2015 wynika, że mediana kwoty refundacji w przeliczeniu na jedną osobę niepełnosprawną wykazaną w umowie wyniosła w przybliżeniu 250 zł.

Biorąc pod uwagę, że średnio 43% spośród wykazanych osób niepełnosprawnych stanowiły osoby z lekkim stopniem niepełnosprawności, osób ze stopniem umiarkowanym było ok 51%, a osoby ze znacznym stopniem niepełnosprawności stanowiły ok. 6%, Fundusz proponuje:



  1. określenie maksymalnej kwoty refundacji, dla osoby z lekkim stopniem niepełnosprawności w wysokości 150 zł w przeliczeniu na pełen etat;

  2. określenie maksymalnej kwoty refundacji, dla osoby z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności w wysokości 250 zł w przeliczeniu na pełen etat;

  3. określenie maksymalnej kwoty refundacji, dla osoby ze znacznym stopniem niepełnosprawności w wysokości
    350 zł w przeliczeniu na pełen etat.

Powyższe wartości mogłyby ulegać zwiększeniu o kolejne 30% w przypadku osób niepełnosprawnych, u których orzeczono chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe, całościowe zaburzenia rozwojowe lub epilepsję oraz niewidomych w stopniu znacznym i umiarkowanym.

Dodatkowo, w przypadku, gdy środki przewidziane w planie finansowym PFRON na dany rok na realizację ww. zadania byłyby niewystarczające do pokrycia 100% zgłoszonych przez pracodawców potrzeb, kwoty refundacji mogłyby zostać proporcjonalnie zmniejszone.



Art. 32 ustawy

o rehabilitacji



Propozycja zmian w obszarze zadania, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o rehabilitacji dotyczy szczegółowych warunków refundacji kosztów, czyli tego co jest przedmiotem rozporządzenia wykonawczego do ww. przepisu, a mianowicie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie pomocy finansowej udzielanej pracodawcom prowadzącym zakłady pracy chronionej ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. poz. 1975).

W związku z treścią § 9 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym refundacja jest udzielana jako pomoc publiczna na rekompensatę dodatkowych kosztów związanych z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych spełniająca warunki określone w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 186 z 26.06.2014, str. 1), wskazać należy, iż ww. Rozporządzenie Komisji (UE), w art. 34 dotyczącym pomocy na rekompensatę dodatkowych kosztów związanych z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych operując pojęciem „pracowników niepełnosprawnych”, nie różnicuje pracowników, według poszczególnych stopni niepełnosprawności, tak jak to ma miejsce w przedstawionej propozycji. Rozporządzenie Komisji (UE) nie zawiera jednak zakazu różnicowania intensywności takiej pomocy publicznej w zależności od stopnia niepełnosprawności, dlatego z tego punktu widzenia zaproponowane rozwiązanie premiujące pracodawców odznaczających się wysoką koncentracją zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych, ze szczególnym uwzględnieniem stopnia niepełnosprawności, uznać należy za dopuszczalne.

Nie oznacza to jednak braku pytań o ewentualne mankamenty postulowanych rozwiązań. Proponowane stawki refundacji, są zróżnicowane jedynie w oparciu o kryterium niepełnosprawności. Nasuwa się pytanie, czy jest to kryterium wystarczające i czy nie byłoby wskazane rozważenie zróżnicowania stawek pod względem przedmiotowym, tzn. w zależności od tego, czy chodzi o: - koszty budowy i przebudowy, - koszty transportowe,
- koszty administracyjne. Niewątpliwie wszystkie te rodzaje kosztów mają swoją specyfikę, dlatego zastosowanie jednolitego systemu stawek obejmującego wszystkie rodzaje ww. kosztów, może nie korespondować z przewidzianą dla finansów publicznych zasadą uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów.

Dodatkowo, jak można przypuszczać, przyjęcie zaproponowanych rozwiązań spowodowałoby w wielu przypadkach radykalne ograniczenie zakresu przyznawanego przez PFRON świadczenia, np. w przypadku zakupu usług transportowych w zakresie dowożenia do pracy i z pracy osób niepełnosprawnych. Usługi takie są przecież świadczeniem realizowanym na rzecz pracowników niepełnosprawnych nie jednorazowo, ale w sposób ciągły w danym roku kalendarzowym, natomiast kwoty refundacji w rozmiarze określonym proponowanymi stawkami dotyczą okresu rocznego i w poszczególnych przypadkach efekty takiej refundacji mogą okazać się dalece niewystarczające z punktu widzenia możliwości zrekompensowania pracodawcy dodatkowych kosztów poniesionych w związku z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych.



72.

Postulat rozszerzenia działalności zakładów pracy chronionej polegający na zwiększeniua zatrudnienia osób chorych psychicznie i niepełnosprawnych intelektualnie.

Art. 32 ustawy

o rehabilitacji



Zgłoszone postulaty mają na celu w dużej mierze zabezpieczenie większych środków finansowych na realizację zadań, które są aktualnie realizowane.

Istotną wydaje się kwestia dotycząca zwiększenia dostępności pozyskania zatrudnienia adekwatnego do możliwości osób chorych psychicznie i niepełnosprawnych intelektualnie oraz zwiększenia środków finansowych na działania umożliwiające podjęcie zatrudnienia tj. dostępność niezbędnych sprzętów rehabilitacyjnych warunkujących możliwość funkcjonowania i tym samym wykonywania czynności dnia codziennego oraz zawodowych. W zaistnieniu wskazanego procesu ważnym elementem jest również ukierunkowanie pracodawców na zatrudnianie osób niepełnosprawnych w szczególności z niepełnosprawnością intelektualną. Postulaty zostały sformułowane przez określoną grupę beneficjentów, która w ustawie o rehabilitacji i aktach wykonawczych nie jest wyodrębniona jako osobna grupa beneficjentów. Analizie należałoby poddać, czy grupa ta, nie powinna ze względu na rodzaj niepełnosprawności, zostać wyszczególniona jako wyjątkowa i w pierwszej kolejności wskazana do korzystania z przysługujących uprawnień. Niemniej jednak wprowadzenie tego typu rozwiązań mogłoby rodzić zarzuty nierównego traktowania wobec innych. Wprowadzenie ewentualnych zmian ustawowych ułatwiających proces pozyskania zatrudnienia przez osoby najbardziej nieporadne życiowo ze względu na posiadaną niepełnosprawność, przy jednoczesnym zwiększeniu środków finansowych umożliwiających osiągnięcie zamierzonego celu, pozytywnie wpłynie na samoocenę w tym poczucie dowartościowania tej grupy osób, jak również poprzez uzyskiwane wynagrodzenie poprawi komfort życia oraz możliwości leczenia.



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   14


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna