Lp. Zgłoszony postulat Akt normatywny



Pobieranie 1,03 Mb.
Strona11/14
Data15.02.2018
Rozmiar1,03 Mb.
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14
§ 2 pkt 3 rozporządzenia

Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 17 października 2007 r.

w sprawie przyznania osobie niepełnosprawnej środków na podjęcie działalności gospodarczej, rolniczej albo na wniesienie wkładu do spółdzielni socjalnej


Treść § 2 pkt 3 rozporządzenia nie wskazuje takich okoliczności. Jedyną przesłanką na otrzymanie z PFRON środków na ponowne podjęcie działalności gospodarczej, lub ponowne wniesienie wkładu do spółdzielni socjalnej, jeżeli zgodnie z oświadczeniem wnioskodawcy upłynęło co najmniej 12 miesięcy od zaprzestania prowadzenia tej działalności lub od ustania członkostwa w spółdzielni socjalnej. Propozycja uszczegółowiłaby ten przepis oraz mogłaby wskazać tylko niektóre przesłanki umożliwiające o ubieganie się środków publicznych na rozpoczęcie działalności gospodarczej lub wniesienie wkładu do spółdzielni socjalnej.

136.

Propozycja dodania w § 5 ustępu 17 w brzmieniu:

„17. Dofinansowanie do uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym ze środków Funduszu nie przysługuje, jeżeli podmiot ubiegający się o dofinansowanie ma zaległości wobec Funduszu lub podmiot ten był, w ciągu trzech lat przed złożeniem wniosku, stroną umowy o dofinansowanie ze środków Funduszu, rozwiązanej z przyczyn leżących po stronie tego podmiotu.”

Uzasadnienie:

W ocenie Zgłaszającego osoby niepełnosprawne nie powinny otrzymywać żadnych dofinansowań, jeżeli mają zaległości wobec Funduszu lub które ze swojej winy doprowadziły do rozwiązania umowy o dofinansowanie ze środków PFRON.



§ 5 dodanie ust. 17 w rozporządzeniu Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych


Art. 25c ust. 6, art. 26a ust. 8, art. 49f ust. 3h ustawy o rehabilitacji normuje, iż w przypadku zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu w kwocie większej niż 100 zł, nie przysługuje udzielenie dofinansowania z jego środków. Analogicznie do powyższych przepisów dofinansowanie ze środków Funduszu nie powinno przysługiwać, jeśli wysokość zobowiązań wobec niego przekracza kwotę 100 zł.

137.

Zgłaszający wskazuje, iż konieczne jest doprecyzowanie, kto może otrzymać dofinansowanie do turnusu dla opiekuna i kto ma pierwszeństwo w razie niewystarczających środków. Zdarza się, że dofinansowanie dostaje osoba, która sporo widzi, a nie dostaje całkowicie niewidoma, potrzebująca w nieznanym miejscu znacznie więcej pomocy.

§ 5 i 6 rozporządzenia Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych


W ocenie Funduszu dotyczy on nowelizacji § 5 i 6 rozporządzenia. Kierowanie na turnus rehabilitacyjny następuje na wniosek lekarza pod którego opieką osoba niepełnosprawna się znajduje. W ocenie Funduszu przedmiotem rozporządzenia nie jest wskazywanie przesłanek medycznych decydujących o pierwszeństwie przyznania miejsca na turnusie rehabilitacyjnym.

138.

Centrum pomocy w ciągu siedmiu dni pisemnie powiadamia wnioskodawcę o sposobie rozpatrzenia wniosku. Zgłaszający proponuje, aby powiadomienie było również w formie telefonicznej lub e-mail.


§ 5 ust. 14

rozporządzenie Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych



Propozycja zawiadamiana osoby niepełnosprawnej w formie elektronicznej przy użyciu podpisu kwalifi-kowanego ułatwi kontakt osoby niepełnosprawnej z PCPR. Forma telefoniczna nie jest używana w postępowaniu administracyjnym jako sposób zawiadomienia. W tym zakresie propozycja nie jest uwzględniona.

139.

Zgłaszający proponuje, aby w § 6 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymało brzmienie:

„ 1. Maksymalna wysokość dofinansowania wynosi:”

Urząd proponuje także uchylenie w ust 1 pkt 3 normującego wysokość dofinansowania uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym wynoszącą 25% przeciętnego wynagrodzenia  dla osoby niepełnosprawnej z lekkim stopniem niepełnosprawności.

Zdaniem Zgłaszającego nie powinno być jednej stałej kwoty dofinansowania do uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym, natomiast powinna być określona maksymalna kwota. Zgłaszający proponuje rezygnację ze wskazanych w § 3 zasad przyznawania dofinansowań. To powiat, jako dysponent środków PFRON powinien sam ustalać zasady i wysokość środków na dany rok z przeznaczeniem na turnusy rehabilitacyjne, biorąc pod uwagę wysokość posiadanych funduszy i skalę potrzeb.



§ 6 ust. 1

rozporządzenia Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych



W uzasadnieniu do zaproponowanej zmiany § 6 ust. 1 przywołany jest § 3, który nie powinien regulować wskazanych w nim zasad przyznawania dofinansowania.

W § 6 ust. 1 rozporządzenia kwota dofinansowania została określona w procentach przeciętnego wynagrodzenia uzależnionego od stopnia niepełnosprawności. W art. 2 pkt 4 ustawy o rehabilitacji została podana wskazana definicja przeciętnego wynagrodzenia, która jest miernikiem przyznanego dofinansowania. Zgodnie z art. 35a ust. 3 ustawy o rehabilitacji rada powiatu w formie uchwały określa zadania, na które przeznacza środki otrzymane z PFRON.



140.

Zgłaszający proponuje w § 8 nowe brzmienie ust. 3. w brzmieniu: „3. Przekazanie dofinansowania organizatorowi turnusu rehabilitacyjnego następuje nie później niż na 7 dni przed dniem rozpoczęcia tego turnusu.” Zgodnie z propozycją za wyrazem „następuje” zostały uchylone wyrazy „w terminie 7 dni od dnia otrzymania oświadczenia organizatora, jednak”. Zdaniem Zgłaszającego najczęściej osoby niepełnosprawne dokonują wyboru turnusu na początku roku, gdzie turnus odbywa się zazwyczaj w drugiej połowie roku. Organizatorzy składają oświadczenie zaraz po wyborze turnusu przez osobę niepełnosprawną, czyli także na początku roku. W aktualnej sytuacji PCPR powinien przesyłać środki w terminie 7 dni od otrzymania oświadczenia od organizatora, przez co wydatkowane są fundusze na koszty, które zostaną poniesione najczęściej w drugiej połowie roku. Poza tym często osoby niepełnosprawne rezygnują z turnusów, które wybrały i może wystąpić problem z odzyskaniem pieniędzy od organizatora.

§ 8 ust. 3 rozporządzenia Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych


Propozycja ta może spowodować, iż środków finansowych nie dostanie organizator turnusy, z którego usług dana osoba zrezygnuje oraz będzie mniej uciążliwa dla organizatora (mniejsza biurokracja). Ponadto postanowienia § 8 ust. 4 i 5 rozporządzenia nakładają na organizatora turnusu obowiązek przekazywania do centrum pomocy oświadczenia zawierającego potwierdzenie możliwości uczestniczenia danej osoby niepełnosprawnej w wybranym przez nią turnusie, w terminie nie później niż na 14 dni przed dniem jego rozpoczęcia. Przekazanie oświadczenia jest warunkiem koniecznym do przekazania dofinansowania i jest sposobem zabezpieczenia prawidłowego wydatkowania środków publicznych.

141.

Czas trwania zajęć na specjalistycznym turnusie rehabilitacyjnym – 7h dziennie jest zbyt dużym wymaganiem dla osoby niepełnosprawnej. Czas i przerwy powinny wynikać z indywidualnego programu dostosowanego do potrzeb osoby. Łącznie nie mniej niż 5 h dziennie.

§ 12 ust. 1 pkt 3

rozporządzenia Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych



W obecnym stanie prawnym organizator turnusu ma obowiązek zapewnienia łącznego czasu zorganizowanych zajęć indywidualnych i grupowych na turnusach w wymiarze nie mniejszym niż 6 godzin dziennie, a dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz osób z upośledzeniem umysłowym w wymiarze nie mniejszym niż 7 godzin dziennie. W ocenie PFRON czas zajęć specjalistycznych może być zależny od możliwości uczestnika turnusu.

142.

Zgłaszający proponuje, aby w § 15 ust. 4 lit. d rozporządzenia normującego spełnianie przez ośrodek warunków dostępności zostały dodane udogodnienia, jakie powinny spełniać ośrodki przyjmujące osoby niewidome i słabowidzące, to jest brajlowskie i udźwiękowione windy, napisy brajlowskie i w powiększonym druku na wszystkich drzwiach, w tym pokoi, kontrastowe oznaczenie pierwszego i ostatniego stopnia schodów.

§ 15 ust. 4 lit. d

rozporządzenia Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych



Postulat ten ułatwi poruszanie się po ośrodku osobom niepełnosprawnym niewidomym i słabowidzącym.

143.

Zgłaszający proponuje, aby w § 16 została dokonana regulacja, informująca, iż w skład komisji opiniującej ośrodek pod kątem dostępności musi wejść osoba z niepełnosprawnością, na którą placówka ma otrzymać certyfikat. CRIS proponuje doprecyzowanie, gdzie niepełnosprawny uczestnik turnusu może złożyć skargę na jego niedostępność, nieprzeprowadzanie zabiegów i inne nieprawidłowości.

§ 16 rozporządzenia Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych


Postulaty wymagają analizy przez MRPiPS.

Pierwszy postulat dotyczy oceny spełnienia warunków uzasadniających wpis do rejestru ośrodków, który jest unormowany w § 16. Zgodnie z § 16 pkt 2 rozporządzenia oceny tej dokonuje się m.in. na podstawie opinii samorządu województwa. Przepis ten nie przewiduje opinii organizacji skupiającej osoby niepełnosprawne. W przepisie tym nie została uregulowana praca Komisji.

W ocenie Funduszu w ustawie o rehabilitacji nie ma przepisów wskazujących organ rozpatrujący skargi uczestnika turnusu dotyczących jego niedostępności, nieprzeprowadzania zabiegów i inne nieprawidłowości.


144.

Zgłaszający proponuje, aby w § 4 ust. 1 Zespół wojewódzki o terminie badania zawiadamiał poza formą pisemną także w formie telefonicznej i elektronicznej na piśmie. Zmniejszyłoby to koszty, a dla wielu osób niepełnosprawnych, np. z dysfunkcją wzroku, było dużym ułatwieniem.

§ 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie wykonywania badań specjalistycznych

na potrzeby orzekania



o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności

Propozycja zawiadamiana osoby niepełnosprawnej w formie elektronicznej przy użyciu podpisu kwalifikowanego ułatwi kontakt osoby niepełnosprawnej z Zespołem. Forma telefoniczna nie jest używana w postępowaniu administracyjnym jako sposób zawiadomienia. W tym zakresie propozycja nie jest uwzględniona.

145.

Zgłaszający wskazuje, iż z treści § 6 ust. 1 rozporządzenia wynika, iż „Wojewódzki zespół powinien dysponować pomieszczeniami dostosowanymi do potrzeb osób niepełnosprawnych.” Zgłaszający proponuje doprecyzowanie tego przepisu, „na czym powinno polegać dostosowanie. Zwykle niepełnosprawność kojarzy się tylko z niepełnosprawnością ruchową, więc za wystarczające dostosowanie uznaje się podjazd do budynku i windę. Zupełnie pomija się potrzeby osób z innymi niepełnosprawnościami. Pod tym kątem należy uzupełnić także rozporządzenie w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności. Bardzo pomocne byłoby także uzupełnienie rozporządzenia o zapis, iż na wniosek osoby niepełnosprawnej będzie mogła uzyskać pomoc w dotarciu na badania. To bardzo istotne zwłaszcza w przypadku osób samotnych. Niestety usługi asystenckie w Polsce to jeszcze rzadkość. Dla osoby niewidomej poruszanie się po nieznanym mieście i terenie stanowi duże wyzwanie. Znacznie łatwiej byłoby jej dotrzeć na badania, gdyby ktoś czekał na nią np. na przystanku czy w innym umówionym miejscu.

§ 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie wykonywania badań specjalistycznych

na potrzeby orzekania

o niepełnosprawności

i stopniu niepełnosprawności




Postulat dostępności pomieszczeń wojewódzkiego zespołu do potrzeb osób niepełnosprawnych jest korzystny dla każdej grupy tych osób. Dostępność powinna polegać nie tylko na zbudowaniu podjazdu lub przystosowaniu pomieszczeń dla osób niepełnosprawnych ruchowo, ale także dla innych grup (np. osób niewidomych i słabowidzących, głuchoniemych). Ustawa o rehabilitacji ani rozporządzenie nie normuje instytucji asystenta osoby niepełnosprawnej. Obecnie dofinansowanie takiego asystenta ze środków PFRON następuje na podstawie art. 36 ustawy o rehabilitacji na podstawie wniosku złożonego przez organizacje pozarządowe. Możliwość działania asystenta nie wynika z przepisów ustawy ale z fakultatywnej możliwości udzielenia dofinansowania do jego działania przez organizacje pozarządowe.

146.

Propozycja uchylenia w § 2 ust. 1 pkt 7, 10  przepis ten normuje, iż środki funduszu rehabilitacji przeznacza się na następujące rodzaje wydatków:

7) dowożenie do pracy i z pracy osób niepełnosprawnych,

10) działalność sportową, rekreacyjną i turystyczną.

Zgłaszający proponuje doprecyzowanie punktu 11 normującego przeznaczanie środków zfron na pomoc indywidualną, tak aby nie dochodziło do nadużyć i wydawania pieniędzy za wszelką cenę, nawet na zbędny sprzęt rehabilitacyjny, tylko po to, by nie zwracać ich do PFRON-u. Niepełnosprawni pracownicy ZAZ-ów i ZPCh-ów mogą korzystać również z programów celowych kierowanych do wszystkich osób niepełnosprawnych. Należy też rozważyć zasadność finansowania dojazdów na turnusy i wczasy, indywidualne ubezpieczenia oraz zwrot kosztów ubezpieczeń komunikacyjnych i ryczałtu za własny pojazd używany do celów pozasłużbowych.



§ 2 ust. 1 pkt 7, 10, 11 rozporządzenia

Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych



Postulat ten może przyczynić się do zwiększenia środków finansowych zforn przeznaczanych na inne cele. Z przyczyn społecznych może on podwyższyć koszty dojazdu osób niepełnosprawnych do ZPCH-u, utrzymania samochodu osobowego, koszty wypoczynku i rehabilitacji.

147.

Rozporządzenie w sprawie zakładów aktywności zawodowej normuje tworzenie, zasady działania ZAZ. Zgłaszający sygnalizuje, iż w rozporządzeniu nie ma wskazanego „związku między środkami, o które ZAZ wnioskuje do wojewody, a dochodami z działalności wytwórczej i usługowej, jaką świadczy. Ten związek musi mieć zdrowe rynkowo motywujące pracodawcę i pracowników zasady. Dotyczy to także ZPCh – dofinansowanie ściśle związane z możliwościami i potrzebami osoby niepełnosprawnej. Nie dotujemy pracodawcy a dofinansowujemy osobę niepełnosprawną, bo to jej możliwości i ograniczenia wymagają rekompensaty na rzecz jej samej i pracodawcy.”

Rozporządzenie Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 17 lipca

2012 r.


w sprawie zakładów aktywności zawodowej

Zgłaszający postuluje, aby dofinansowanie było powiązane z dochodami uzyskanymi przez ZAZ, bez wskazania zakresu proponowanych zmian. Podobny system postuluje przy dofinansowaniu dla pracowników zatrudnionych w ZPCH.

W ocenie Funduszu ZPCH-y są firmami rynkowymi działającymi dla zysku. Tym ważniejsza jest tutaj podniesiona przez Zgłaszającego kwestia dofinansowania osoby niepełnosprawnej, a nie pracodawcy. Postulat wymaga analizy przez MRPiPS.

148.

Zgłaszający proponuje nowelizację § 8 ust. 1 polegająca na uchyleniu pkt 6 rozporządzenia. Na podstawie tego przepisu, ze środków Funduszu może być finansowany transport i dowóz niepełnosprawnych pracowników zakładu. Praktyka ta nie ma żadnego uzasadnienia. Wszyscy pracownicy, w tym niepełnosprawni pracujący na otwartym rynku, sami organizują sobie i opłacają dojazd do pracy. Dla niektórych osób niepełnosprawnych dojazd do pracy może być utrudniony, więc dobrze, że organizują go ZAZ-y, natomiast to pracownicy powinni pokrywać jego koszty. Obecna sytuacja nie sprzyja nauce samodzielnego dojazdu publicznymi środkami transportu i wychodzeniu na otwarty rynek. Zniechęcają do tego także liczne profity z zakładowego funduszu aktywności.

§ 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 17 lipca 2012 r.

w sprawie zakładów aktywności zawodowej



Postulat ten zmniejszy koszty działania zakładu finansowane ze środków PFRON lub przerzucenie wolnych środków na inne koszty. Z przyczyn społecznych może on podwyższyć koszty dojazdu osób niepełnosprawnych do ZAZ.

149.

Zgłaszający proponuje nadanie nowego brzmienia § 8 ust. 1 pkt 1-4 i ust. 2 pkt 1-3 rozporządzenia:

„§ 8.1. W ramach kosztów działania zakładu ze środków Funduszu mogą być finansowane:

1) wynagrodzenia brutto osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, do wysokości 100% minimalnego wynagrodzenia, proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy określonego w umowie o pracę, stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy;

2) wynagrodzenia brutto personelu zakładu;



3) dodatkowe wynagrodzenia roczne, odprawy emerytalne i pośmiertne oraz nagrody jubileuszowe w kwocie brutto;

4) należne od pracodawcy składki na ubezpieczenia społeczne, składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Pracy, naliczone od kwot wymienionych w pkt 1-3; (...)

§ 8. 2. Do kosztów działalności wytwórczej lub usługowej zakładu realizowanej przez osoby niepełnosprawne zaliczone do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności

finansowanych ze sprzedaży wyrobów lub usług zalicza się koszty:


  1. wynagrodzenia brutto osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, obliczanego na podstawie ustalonego w procesie negocjacji procentowego wskaźnika minimalnego wynagrodzenia;

  2. nagród i premii dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, w wysokości do 30% miesięcznego wynagrodzenia, o którym mowa pkt 1 w kwocie brutto;

3) należnych od pracodawcy składek na ubezpieczenia społeczne, składek na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Pracy, naliczonych od kwot wymienionych w pkt 1 i 2”.

Zmiany w §8 ust.1 pkt 1-4 i ust.2 pkt 1-3, dotyczące uszczegółowienia zapisów związanych z finansowaniem wynagrodzeń przyczynią się do jasnego określenia, jakie składniki płacy przekazywanej pracownikowi mogą być finansowane z poszczególnych rodzajów kosztów. Dotychczasowe zapisy powodowały powielanie tych samych kosztów w kilku punktach, co doprowadziło do niepotrzebnych nadinterpretacji przepisów, a w konsekwencji problemów w finansowaniu kosztów związanych z umowami zawartymi z pracownikami. Składnikami wynagrodzenia brutto są więc: wynagrodzenie netto, zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz ubezpieczenie społeczne i zdrowotne należne od pracownika, natomiast tzw. narzutem na płacę ze strony pracodawcy są należne od pracodawcy składki na ubezpieczenia społeczne, składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Pracy.

§ 8 ust. 1 pkt 1-4

i ust. 2 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 17 lipca

2012 r. w sprawie zakładów aktywności zawodowej


Propozycja ta ma na celu wskazanie, iż finansowane ze środków PFRON są koszty brutto (odpowiednio wynagrodzenia, opłacenia składek). Zgłaszający proponuje, aby ze środków Funduszu finansowane byłyby należne od pracodawcy składki na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Pracy. Nie byłyby dofinansowane składki należne od pracownika. W ocenie PFRON propozycja ta dotyczy kosztów płacy, których definicja została podana w art. 2 pkt 4a ustawy o rehabilitacji.

150.

Zgłaszający proponuje nowelizację § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia o możliwość zaliczenia do kosztów działalności wytwórczej lub usługowej zakładu realizowanej przez osoby niepełnosprawne zaliczone do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności finansowanych ze sprzedaży wyrobów lub usług kosztów materiałów w brzmieniu:

„3) materiałów, wyposażenia, energii, usług materialnych i usług niematerialnych, niezbędnych do prowadzenia działalności wytwórczej lub usługowej;”

Zgłaszający swój postulat uzasadnia tym, iż podczas prowadzenia rehabilitacji niepełnosprawnych pracowników ZAZ poprzez wykonywanie zleceń rynkowych drobne wyposażenie musi być wymieniane częściej niż w przypadku realizacji zleceń w normalnej firmie. Na takie zakupy nie wystarcza środków PFRON z których można pokrywać inne niezbędne do realizacji rehabilitacji, obsługi i prowadzenia działalności wytwórczej lub usługowej koszty zgodnie §8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Wyposażenie jest ewidentnym kosztem działalności wytwórczej lub usługowej zakładu realizowanej przez osoby niepełnosprawne w ramach konkretnego zlecenia, a nie zostało uwzględnione w § 8 ust.2 omawianego rozporządzenia. Dlatego dopisanie takiego rodzaju kosztu w §8 ust.2 jest niezbędne, aby zakłady mogły realizować swoje zadania.


§ 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 17 lipca

2012 r.


w sprawie zakładów aktywności zawodowej

Proponowany przepis zwiększa koszty działalności wytwórczej lub usługowej zakładów aktywności zawodowej, które byłyby finansowane ze sprzedaży tych wyrobów lub usług.

151.

Propozycja aby w § 8 ust. 2 po pkt 5 został dodany pkt 6 w brzmieniu:

6. Wynagrodzenia personelu zakładu zaliczonego do znacznego, umiarkowanego i lekkiego stopnia niepełnosprawności”.





1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna