Lp. Zgłoszony postulat Akt normatywny



Pobieranie 1,03 Mb.
Strona10/14
Data15.02.2018
Rozmiar1,03 Mb.
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14

  • brak mechanizmu wsparcia osoby niepełnosprawnej w początkowym okresie zatrudnienia;

  • Rada Programowa działająca przy WTZ nie ma możliwości bez wyrażenia zgody przez osobę niepełnosprawną lub jej rodzinę, skierowania tej osoby do Ośrodka Wsparcia, na rynek pracy, czy skreślenie z listy uczestników WTZ.

  • Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej

    z dnia 25 marca



    2004 r.

    w sprawie warsztatów terapii zajęciowej




    Trwają prace legislacyjne przedstawicieli WTZ i Biura Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych dotyczące działalności WZT. Proponowany zakres zmian jest następujący:

    1. rozbudowywanie systemu wsparcia osób niepełnosprawnych od najwcześniejszego etapu zdiagnozowania niepełnosprawności (wczesna interwencja), jak i zaoferowanie (zwłaszcza osobie niepełnosprawnej intelektualnie, z ciężką niepełnosprawnością fizyczną lub sprzężoną) wsparcia przez całe życie w postaci asystenta osoby z niepełnosprawnością;

    2. określenia miejsca w systemie wsparcia społecznego i zawodowego w WTZ, poprzez zdefiniowanie celów i zadań realizowanych przez te podmioty w odniesieniu do zadań zbliżonych charakterem instytucji pomocy społecznej oraz instytucji podkreślenia kluczowego znaczenia WTZ w zakresie rehabilitacji społecznej jak również i zawodowej oraz działań na rzecz włączania społecznego osób niepełnosprawnych. Bardzo dużej rozwagi wymaga zdefiniowanie WTZ w zakresie aktywizacji zawodowej z uwzględnieniem możliwości ich uczestników. Fundusz postuluje rozważenie zróżnicowania możliwości w zakresie przebiegu procesu rehabilitacji zawodowej w zależności od indywidualnych predyspozycji – psychofizycznych uczestników i dopuścić kilka zamiennych ścieżek terapii;

    3. precyzyjne określenie merytorycznych standardów i wymagań pracy WTZ przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniego poziomu finansowania. Wypracowane standardy – w jak największym stopniu uwzględniające podmiotowość uczestnika – powinny stanowić swego rodzaju bazowy katalog wymagań – określać cele, zadania wraz ze sposobem ich realizacji i kryteriami oceny w zakresie rehabilitacji usprawniającej, społecznej i zawodowej. Precyzyjne określenie wymagań wobec WTZ, pozwoli właściwie weryfikować jakość wsparcia oferowanego przez te placówki;

    4. z punktu widzenia aktywizacji uczestników WTZ istotne jest dążenie do zapewnienia systemowego dostępu do trenera pracy, a także działania na rzecz rozwoju zatrudnienia chronionego (zakładów aktywności zawodowej, spółdzielni socjalnych, czy innych form) oraz wspomaganego. Fundusz postuluje o rozważenie systemowego wprowadzenia pośredniej formy pozwalającej na jednoczesne uczestnictwo w procesie terapii i wykonywanie dostosowanych do indywidualnych lub czasowych predyspozycji prac;

    5. określenie przedziału możliwego czasu pobytu osoby niepełnosprawnej w WTZ, wraz ze wskazaniem dostępnych ścieżek przekierowania osoby niepełnosprawnej nie rokującej postępów w ramach oferty WTZ lub czasowego przekierowania do innej formy pomocy (placówki). Osoba niepełnosprawna, która przyzwyczaja się do środowiska, nie może być z niego wyłączana na siłę, aby realizować określone wytyczne ponieważ może to w konsekwencji spowodować regres jej stanu zdrowia. Dlatego system powinien być na tyle elastyczny, by każdy rozważany był indywidualnie, a podejmowane działania nie przynosiły negatywnych konsekwencji;

    6. uelastycznienie zasad związanych z możliwością powrotu uczestnika WTZ w razie niepowodzenia w pracy (np. wprowadzenie okresu przejściowego dla odchodzących do pracy uczestników) oraz wprowadzenie możliwości podejmowania jednoczesnej aktywności zawodowej (np. 1 dzień w tygodniu – w zależności od indywidualnych możliwości) i uczestnictwa w warsztacie;

    7. zweryfikowanie poziomu finansowania WTZ w tym:

    1. wysokości dotacji (rewaloryzacja),

    2. sposobu naliczania dofinansowania w zależności od lokalizacji, konieczności dowozów uczestników, warunków lokalowych zapewnionych przez organizatora, potrzeb specjalnych uczestników (np. ile jest osób wymagających wsparcia w zakresie podstawowych czynności). Właściwym podejściem jest uwzględnienie na każdym etapie oferowanej pomocy podmiotowości osoby z niepełnosprawnością oraz dynamiki zmian w zakresie jej funkcjonowania społecznego;

    1. zmiana w procesie sprawozdawczości. Jej główne założenia:

    1. standaryzacja i ujednolicenie wzoru sprawozdania,

    2. nadanie WTZ stałych numerów identyfikujących, co pozwoli śledzić zmiany w ich funkcjonowaniu na przestrzeni kolejnych lat,

    3. minimalizacja dowolności opisu na rzecz uzyskania obiektywnych wskaźników funkcjonowania WTZ,

    4. zmiana sposobu składania sprawozdania. Fundusz proponuje przejście na elektroniczny system sprawozdawczości. WTZ wypełniałyby sprawozdanie w formie elektronicznej (analogicznie do realizowanego badania CAWI), a następnie drukowały je i podpisane składały do PCPR. W ten sposób PFRON zyska pełną kontrolę nad procesem sprawozdawczości oraz natychmiastowy dostęp do danych ze sprawozdań. System w którym będzie prowadzona sprawozdawczość, może być rozbudowywany w zależności od potrzeb PFRON,

    5. minimalizacja kosztów. W obecnej formie proces sprawozdawczości jest bardzo dużym obciążeniem dla WTZ (które często tworzą bardzo rozbudowane sprawozdania), PCPR (które oceniają WTZ na podstawie bardzo różnych dokumentów, przygotowanych w różnej formie) oraz PFRON (który ma trudności w drodze do składanych sprawozdań).

    134.

    W Polsce jednym ze sposobów aktywizacji społecznej i zawodowej osób z niepełnosprawnością jest ich udział w WTZ, niemniej jednak zgodnie z założeniem ustawodawcy okres przebywania w WTZ powinien być okresem przejściowym i stanowić jedynie punkt wyjścia do dalszej aktywizacji tych osób w oparciu o ZAZ, ZPCh oraz na otwartym rynku pracy. WTZ zgodnie z określonym przez ustawodawcę celem realizują zadanie polegające na aktywizacji specznej i zawodowej, ale same w sobie nie tworzą miejsc pracy, a jedynie poszukują potencjalnych pracodawców i zachęcają ich do zatrudniania osób z niepełnosprawnością, pomagają w nawiązaniu kontaktu, przełamaniu barier formalnych i mentalnych. Jednak, jak pokazują doświadczenia efektywne wprowadzanie osób ze szczególnymi trudnościami (np. niepełnosprawnością intelektualną) na otwarty rynek pracy, wymaga szczególnych form wsparcia, które wykraczają poza obecne ramy organizacyjne i finansowe warsztatów (zatrudniony uczestnik traci miejsce w placówce przyjmowana jest tam nowa osoba) i bardzo długiej perspektywy czasowej. Bez wsparcia wiadczonego wg modelu zatrudnienia wspomaganego z udziałem trenera pracy) były uczestnik WTZ zazwyczaj szybko traci zatrudnienie, wraca do domu, zniechęca się. Co więcej, realia są takie, iż osoby z głębszą, wieloraką niepełnosprawnością zazwyczaj w ogóle nie mają szans na funkcjonowanie w zwykłym, otwartym środowisku pracy – głównie ze względu na ciągle istniejące, różnego rodzaju bariery i uprzedzenia. Powoduje to, iż jedy ich szansą na dosp dla nich aktywność zawodową są na chwilę właśnie WTZ.
    Uczestnicy WTZ często są niewłaściwie postrzegani jako grupa jednorodna, niewiele różniąca się w swoim obrębie. O ile różnorodne badania klasyfikują te osoby wg stopnia niepełnosprawności intelektualnej to nie różnicują ich możliwości i potrzeb, bo osoby te stanowią trudną grupę w kontekście bad społecznych, gdyż nie wszystkie narzędzia badawcze przystają do ich diagnozowania. Wnikliwe obserwacje obecnego stanu rzeczy prowadzone przez pracowników WTZ doprowadziły do identyfikacji najistotniejszych potrzeb uczestników WTZ którymi są:

    1. brak mliwci indywidualizacji wsparcia w WTZ obecnie średnio w Warsztatach Terapii Zajęciowej na jednego pracownika przypada 5 osób z niepełnosprawnością często zróżnicowanych pod względem ogranicz czy też poziomu funkcjonowania. Jeżeli w takiej grupie znajdzie się osoba z większymi potrzebami, to może mi trudności w podnoszeniu kompetencji specznych i zawodowych i nie naż za pozostałymi uczestnikami grupy. Z czasem jej poziom motywacji do zajęć, a tym samym do zmiany własnej sytuacji życiowej może spaść, może nastąpić u niej regres, którego skutkiem może stać się wykluczenie speczne.

    2. Brak (w ramach mliwci finansowych WTZ) profesjonalnej pomocy w trafnym wyborze zawodu uwzględniającym mliwości psychofizyczne uczestników, ich sytuację życiową jak i potrzeby rynku pracy. Przy obecnym finansowaniu nie ma możliwości zatrudnienia w WTZ specjalistów, krzy mogliby w czasie indywidualnej pracy i wnikliwych bad rozpozn preferencje zawodowe uczestników pod kątem istniejących na rynku miejsc pracy.

    3. brak mliwci wykorzystania wysokiego poziomu chęci’ uczestników WTZ do podjęcia zatrudnienia i zmiany własnej sytuacji życiowej. Obecnie z zajęć w WTZ korzysta grupa osób, które prezentują wysoki poziom chęci do pracy jednak ze względu na specyfikę pracy w WTZ nie mają możliwości umieszczenia na stanowisku pracy dostosowanym do swoich możliwości gdyż instruktor terapii zajęciowej pracuje jednocześnie z 5 uczestnikami i nie ma możliwości indywidualnego wspierania uczestnika w rzeczywistym miejscu pracy. Trudność stanowi nawet organizacja praktyk zawodowych gdyż pracownikom WTZ trudno jest znaleźć praktyki dla zróżnicowanej pod względem możliwości i potrzeb 5 osobowej grupy uczestników. Większość naszych uczestników chce pracow i według naszej oceny około 25% tej grupy przy zapewnieniu odpowiedniego wsparcia w zakresie podniesienia świadomości swojego potencjału, poziomu motywacji oraz wzrostu umiejętności i kompetencji koniecznych do samodzielnego wykonywania czynności w miejscu pracy mogłyby w niedługim czasie podjąć zatrudnienie. Propozycja utworzenia „agencji zatrudnienia”, które uczestników rehabilitowanych w WTZ obejmą zindywidualizowanymi formami wsparcia, pozwalacymi tym osobom znaleźć pracę dostosowaną do ich możliwci, preferencji i potrzeb, wyszkolić ich na stanowisku pracy i monitorować ich do czasu osiągnięcia pełnej samodzielności w roli pracownika.

    4. Należy uprościć przyjmowanie osób z poza gminy współfinansującej działalność danego WTZ. WTZ powinien przyjmować osoby bez względu na miejsce zamieszkania a jednostka OPS powinna zawierać porozumienia z gminami, których mieszkańcy zostali zakwalifikowani.

    5. Zmiany w zakresie wymag kwalifikacyjnych względem kadry zatrudnianej w WTZ oczekiwania są zbyt wąsko zdefiniowane dotyczy głównie instruktorów terapii zajęciowej i terapeutów zajęciowych. Należy umożliwić zatrudnianie na tych stanowiskach osób z wyższym wykształceniem psychologicznym lub pedagogicznym.

    Postulat: Rewaloryzacja dofinansowania.

    Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej

    z dnia 25 marca

    2004 r.

    w sprawie warsztatów terapii zajęciowej




    Zgłaszający wskazał następujące problemy związane z funkcjonowaniem WTZ:- tab

    1. brak możliwości indywidualizacji wsparcia w WTZ. Liczba uczestników oraz etatów pracowników jest wskazana w umowie pomiędzy powiatem a organizatorem WTZ. Problemem jest brak środków finansowych na zatrudnienie na etat nowych pracowników, w celu indywidualnego podejścia do uczestnika.

    2. brak (w ramach możliwości finansowych WTZ) profesjonalnej pomocy w trafnym wyborze zawodu uwzględniającym możliwości psychofizyczne uczestników, ich sytuację życiową jak i potrzeby rynku pracy. Problem dotyczy możliwości finansowych WTZ, które nie mają większych środków na zatrudnienie dodatkowych specjalistów.

    3. brak możliwości wykorzystania wysokiego poziomu „chęci” uczestników WTZ do podjęcia zatrudnienia i zmiany własnej sytuacji życiowej. W obecnym stanie prawnym nie ma instytucji nakierowanej bezpośrednio na znalezienie pracy dla uczestników WTZ. Powiatowe Urzędy Pracy realizują zadania wskazane w art. 35a ust. 1 pkt 1 lit. b i c, pkt 6, pkt 9c w części dotyczącej rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych, a także w pkt 9-9b oraz w pkt 10-13. Podmiot zgłaszający postulat utworzenia agencji zatrudnienia nie wskazał, na jakiej zasadzie działałyby oraz kto finansowałby ich działalność.

    4. Należy uprościć przyjmowanie osób z poza gminy współfinansującej działalność danego WTZ. Zgodnie z rozporządzeniem podmiot zamierzający utworzyć WTZ przy wykorzystaniu środków PFRON zawiera z powiatem umowę. Środki te na podstawie algorytmu są przekazywane samorządom wojewódzkim. W obecnym stanie prawnym nie ma możliwości na przyjęcie do WTZ uczestnika z innego powiatu, jeśli jego pobyt ma być finansowany ze środków PFRON.

    5. Postulat zatrudnienia wyspecjalizowanej kadry w WTZ. Rozporządzenie nie reguluje przesłanki zakresu wykształcenia kadry pracującej w WTZ. W ocenie Funduszu art. 10b ust. 7 nie daje upoważnienia ustawowego do takiej regulacji. Liczba etatów pracowników WTZ finansowanych określona jest w umowie pomiędzy powiatem a organizatorem WTZ.

    135.

    Zgłaszający proponuje, aby w § 2 pkt 3 zostały dodane postanowienia umożliwiające ponowne przyznanie środków po upływie co najmniej 12 miesięcy poprzez doprecyzowanie okoliczności w jakich można otrzymać pieniądze po tak krótkim czasie.




    1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14


    ©operacji.org 2017
    wyślij wiadomość

        Strona główna