Lekarz powinien uzgodnić z rodziną pacjenta, jak w tym przypadku postąpić



Pobieranie 50,82 Kb.
Data30.03.2018
Rozmiar50,82 Kb.

  1. Do szpitala trafia 15-letni świadek Jehowy. Lekarz stwierdza, że konieczne jest przetoczenie krwi, na co nie zgadzają się rodzice chłopca. On sam natomiast wyraża na to zgodę. Jak ma postąpić lekarz?

  1. W przypadku braku zgody rodziców lekarzowi nie wolno dokonać tego zabiegu, powinien zastosować inną metodę leczenia.

  2. O ile chłopak ukończył 14 lat, wystarczy jego zgoda, lekarz może więc działać tak, jak uważa, że jest to korzystne dla chłopca.

  3. W przypadku różnicy zdań między rodzicami a chłopcem sprawę rozstrzygnąć powinien sąd opiekuńczy.

  4. Jeśli zgadza się pacjent, lekarz powinien podać krew i zachować to w tajemnicy przed rodzicami.

  5. Lekarz powinien poinformować rodziców i uzyskać od nich pisemną deklarację, że w przypadku zgonu chłopca będą ponosić odpowiedzialność za uniemożliwienie jego prawidłowego leczenia, natomiast nie może naruszyć ich woli.




  1. W porozumieniu z rodziną pacjenta w stanie terminalnym, ze względu na jego stan psychiczny, lekarz postanowił nie informować go o faktycznym rokowaniu. Pacjent, domyślając się prawdy, domaga się od lekarza wyjaśnienia i przedstawienia mu rokowania. Jak powinien postąpić lekarz?

  1. Lekarz od początku popełnił błąd, nie informując pacjenta o faktycznym rozpoznaniu i rokowaniu.

  2. Lekarz powinien upewnić pacjenta co do prawdziwości informacji, jaką dotychczas przekazywał.

  3. Lekarz powinien uzgodnić z rodziną pacjenta, jak w tym przypadku postąpić.

  4. Lekarz powinien wesprzeć się opinią drugiego lekarza, wprowadzonego w sposób dotychczasowego informowania pacjenta.

  5. Wobec stanowczego żądania pacjenta, lekarz powinien mu przedstawić całą prawdę o rokowaniu i rozpoznaniu.




  1. Pacjent, u którego lekarz badaniem serologicznym rozpoznał kiłę, nie chce poddać się leczeniu. Po pewnym czasie do lekarza zgłasza się żona pacjenta, podejrzewająca na co chory jest jej mąż i prosi lekarza o udzielenie informacji, bo boi się zakażenia. Jak powinien postąpić lekarz?

  1. Poinformować żonę o chorobie męża.

  2. Porozumieć się z pacjentem co do treści informacji, jaką może przekazać żonie.

  3. Zgodnie z zasadami zachowania tajemnicy zawodowej nie może udzielać żadnej informacji.

  4. Powinien zaproponować, żeby żona poddała się badaniu serologicznemu.

  5. Powinien wyjaśnić, że tylko mąż może upoważnić lekarza do ujawnienia informacji dotyczących jego stanu zdrowia.




  1. Jeśli prokurator potwierdzi, że ciąża jest wynikiem zgwałcenia, polskie prawo dopuszcza jej przerwanie:

  1. Do czasu uzyskania przez płód zdolności do życia poza organizmem matki.

  2. Do 12 tygodnia ciąży.

  3. Do 22 tygodnia ciąży.

  4. W ciągu 2 tygodni od orzeczenia prokuratora.

  5. Prawo nie zezwala na przerwanie ciąży w takim przypadku.




  1. Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy ma prawo do zgłaszania sprzeciwu wobec opinii albo orzeczenia lekarza, jeżeli opinia albo orzeczenie ma wpływ na prawa i obowiązki pacjenta. Sprzeciw ten można wnieść do:

  1. Wojewody, który jest organem założycielskim podmiotu leczniczego.

  2. Komisji lekarskiej działającej przy Rzeczniku Praw Pacjenta, za pośrednictwem Rzecznika Praw Pacjenta, w terminie 30 dni od dnia wydania opinii.

  3. Ministra zdrowia.

  4. Dyrektora podmiotu leczniczego.

  5. Pacjent nie ma prawa do zgłaszania sprzeciwu wobec opinii albo orzeczenia lekarza.




  1. Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty stanowi, że lekarz ma obowiązek:

  1. Udzielać pomocy medycznej wyłącznie podczas wykonywania czynności służbowych.

  2. Udzielać pomocy lekarskiej w każdym przypadku, gdy zwłoka w jej udzieleniu mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia.

  3. Udzielać pomoc każdemu, jeżeli nawet nie występuje zagrożenie dla jego zdrowia i życia.

  4. Udzielać pomocy wówczas, gdy ustalono zasady odpłatności za świadczenie zdrowotne.

  5. Nie ma regulacji etycznych ani prawnych w zakresie obowiązku udzielania pomocy lekarskiej.




  1. Kodeks Etyki Lekarskiej oraz prawo medyczne pozwalają lekarzowi nie informować pacjenta o jego stanie zdrowia, gdy:

  1. Prosi o to jego rodzina.

  2. Pacjent wyraża takie życzenie.

Lekarz otrzymał takie polecenie od przełożonych.

  1. Diagnoza jest niepomyślna.

  2. Pacjent jest niepełnoletni.




  1. Czy polski Kodeks Etyki Lekarskiej utożsamia ludzki embrion z człowiekiem?

  1. Tak, ale z wyjątkiem embrionów z zespołem Downa.

  2. Nie utożsamia.

  3. Utożsamia.

  4. Przemilcza problem.

  5. Pozostawia problem otwartym.




  1. Na wykonanie zabiegu operacyjnego pełnoletni i nieubezwłasnowolniony pacjent musi wyrazić zgodę:

  1. pisemną,

  2. blankietową,

  3. świadomą (poinformowaną),

  4. konkludentną (dorozumianą),

  5. przed wykonaniem planowanego zabiegu.

Prawidłowa odpowiedź to:

  1. 1), 3) i 5).

  2. 1), 2), i 4).

  3. 1), 2) i 3).

  4. 1), 4) i 5).

  5. 2), 4) i 5).




  1. Do szpitala trafił dorosły świadek Jehowy, którego stan zdrowia stanowi wskazanie do natychmiastowej operacji. Anestezjolog ocenia, że pacjent wymaga przetoczenia krwi. Pacjent nie zgodził się na to, co potwierdził w oświadczeniu, jakie świadkowie Jehowy przy sobie noszą. Jak postąpić ma chirurg?

  1. Odmówić wykonania operacji, ze względu na ryzyko.

  2. Jeśli w czasie operacji będzie to konieczne, podać krew po zastosowaniu narkozy i zachować to w tajemnicy przed pacjentem.

  3. Uszanować wolę pacjenta mimo ryzyka, stosując możliwe środki krwiozastępcze.

  4. Jeśli w czasie operacji będzie to konieczne, podać krew po zastosowaniu narkozy i po zabiegu powiadomić o tym pacjenta.

  5. Wystąpić do sądu opiekuńczego z wnioskiem o zezwolenie na działanie bez zgody pacjenta.




  1. Czy zgodnie z polskim Kodeksem Etyki Lekarskiej dawcy komórek, tkanek lub narządów do transplantacji mogą pobierać opłaty za pobrane od nich, komórki, tkanki lub narządy?

  1. Mogą.

  2. Mogą, ale tylko za narządy.

  3. Nie ma stosownego zapisu w Kodeksie.

  4. Nie mogą.

  5. O ewentualnej zapłacie decyduje dawca.




  1. Czy zgodnie z polskim Kodeksem Etyki Lekarskiej tajemnica lekarska jest bezwzględna, czy też Kodeks przewiduje odstępstwa od tej tajemnicy?

  1. Jest tajemnicą bezwzględną.

  2. Kodeks przewiduje odstępstwa od tajemnicy lekarskiej.

  3. W Kodeksie nie ma zapisu na temat tajemnicy lekarskiej.

  4. Kodeks odwołuje się do stosownych zapisów prawnych.

  5. Stosowny zapis dotyczy jedynie chirurgów.




  1. Jaką formę zgody na pobranie ze zwłok komórek, tkanek lub narządów dopuszcza polski Kodeks Etyki Lekarskiej?

  1. Zgodę rodziny.

  2. Zgodę prawnika.

  3. Zgodę lekarza.

  4. Zgodę świadomą.

  5. Zgodę domniemaną.




  1. Przeciwko lekarzowi zostało wszczęte postępowanie przed sądem lekarskim. Obwiniony lekarz może skorzystać z pomocy obrońcy. Może nim być:

  1. Inny lekarz.

  2. Dowolny, wyznaczony pełnomocnik.

  3. Rzecznik odpowiedzialności zawodowej Okręgowej Izby Lekarskiej, przed sądem której toczy się postępowanie

  4. Radca prawny

  5. Sędzia orzekający w sprawach karnych.

Prawidłowa odpowiedź to:

  1. 2).

  2. 1) i 3).

  3. 4) i 5).

  4. 1) i 4).

  5. 3) i 5).




  1. Lekarz ma obowiązek:

  1. Zachowania tajemnicy lekarskiej do chwili śmierci chorego.

  2. Zachowania tajemnicy lekarskiej do chwili śmierci, a także po śmierci chorego.

  3. Ujawniania informacji o stanie zdrowia pacjentów pełniących funkcje społeczne.

  4. Ujawnianie informacji o stanie zdrowia funkcjonariuszy publicznych.

  5. Ujawniania informacji o stanie zdrowia osób nieletnich.




  1. W przypadku zgonu pacjenta wskutek uszkodzenia ciała lub zatrucia, dokumentacja medyczna powinna być przechowywana:

  1. Przez 10 lat od dnia ostatniego wpisu o świadczeniach zdrowotnych.

  2. Przez 30 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpił zgon.

  3. W każdym przypadku przez czas określony przez organy wymiaru sprawiedliwości.

  4. Indywidualnie.

  5. Według zarządzenia dyrektora podmiotu leczniczego.

  6. Brak ustawowych regulacji.




  1. Powszechnie obowiązujące zasady etyki lekarskiej określa i dba o ich przestrzeganie przez ogół lekarzy (włącznie z odpowiedzialnością zawodową):

  1. Rząd.

  2. Sejm.

  3. Minister zdrowia.

  4. Samorząd lekarski.

  5. Stowarzyszenia pacjentów.




  1. W szczególnie uzasadnionych przypadkach lekarz może nie podjąć się leczenia chorego lub odstąpić od leczenia chorego, z wyjątkiem:

  1. Sytuacji, gdy chory jest w szpitalu.

  2. Przypadków niecierpiących zwłoki, gdy istnieje zagrożenie życia.

  3. Sytuacji, gdy zostało uiszczone honorarium za leczenie.

  4. Sytuacji, gdy otrzymał polecenie od przełożonego.

  5. Sytuacji, gdy chory nie ma gdzie natychmiast otrzymać pomocy.




  1. 7-letnia dziewczynka w trakcie hospitalizacji z powodu zakażenia dróg moczowych ujawniła, że często śpi ze swoim wujkiem i w nocy jest dotykana po brzuszku, nogach i „pupci”.

Lekarz prowadzący powinien:

  1. Odnotować powyższy fakt w dokumentacji medycznej.

  2. Skierować dziecko na badanie psychologiczne.

  3. Przeprowadzić rozmowę z matką dziewczynki.

  4. Niezwłocznie zawiadomić o tym prokuraturę lub Policję.

  5. Zgodnie z zapisami Ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, lekarz powinien zachować powyższą informację w tajemnicy, bowiem jej ujawnienie może spowodować krzywdę dziecka.

Prawidłowa odpowiedź to:

  1. wszystkie wymienione.

  2. 1), 2), 3) i 4).

  3. 1) i 2).

  4. 1), 2) i 3).

  5. 1) i 5).




  1. Lekarzowi wolno ujawnić wszystkie wiadomości, które uzyskał o pacjencie i jego otoczeniu w związku z wykonywanymi czynnościami zawodowymi:

  1. Zawsze, gdy tylko lekarz uzna to za stosowne.

  2. Każdemu innemu lekarzowi.

  3. Każdej osobie asystującej lub pomagającej lekarzowi w jego pracy.

  4. Po uprzednim uzyskaniu zgody pacjenta.

  5. Zawsze po śmierci pacjenta.




  1. Celowe uderzenie przez lekarza osoby będącej jego pacjentem:

  1. Jest dopuszczalne zawsze, jeżeli ten pacjent wcześniej uderzył lub znieważył lekarza albo pielęgniarkę.

  2. Jest niedopuszczalne, gdyż bicie nie mieści się w katalogu dopuszczalnych prawnie środków przymusu bezpośredniego, których zastosowanie przez personel medyczny wobec pacjentów (pod pewnymi ściśle określonymi warunkami) jest dozwolone.

  3. Jest dopuszczalne zawsze, gdy tylko lekarz uzna to za stosowne.

  4. Jest dopuszczalne zawsze, jeżeli pacjent jest osobą niepełnoletnią lub ubezwłasnowolnioną prawnie.

  5. Jest dopuszczalne zawsze, jeżeli u pacjenta rozpoznano zaburzenia psychiczne.




  1. Lekarz, chcąc skorzystać z klauzuli sumienia, ma obowiązek:

  1. Uzyskać zgodę swojego przełożonego.

  2. Zawiadomić Rzecznika Praw Pacjenta;

  3. Wskazać realne możliwości uzyskania danego świadczenia u innego lekarza.

  4. Uzasadnić i odnotować ten fakt w dokumentacji medycznej.

  5. Zwrócić się o zezwolenie do właściwego sądu.

Prawidłowa odpowiedź to:

  1. 1) i 2).

  2. 1) i 3).

  3. 3) i 4).

  4. 5).

  5. 4) i 5).




  1. Wojewódzkie komisje do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych rozpatrują sprawy dotyczące zdarzeń medycznych będących następstwem udzielenia świadczeń zdrowotnych wyłącznie:

  1. Przez lekarzy dentystów.

  2. W szpitalu.

  3. Przez lekarzy prowadzących indywidualną specjalistyczną praktykę leklarską.

  4. Przez lekarzy prowadzących grupową praktykę lekarską.

  5. przez pracowników medycznych niebędących lekarzami.




  1. Ustawa o działalności leczniczej przewiduje możliwość wprowadzenia tzw. klauzuli „opt-out”. Konstrukcja ta polega na tym, że:

  1. Dopuszczalne jest zatrudnianie kobiet ciężarnych w nocy.

  2. Następuje wydłużenie okresu rozliczeniowego maksymalnie do 12 miesięcy.

  3. Norma dobowa może zostać zwiększona do 14 godzin.

  4. Pracodawca jest zwolniony z obowiązku udzielania pracownikowi urlopu wypoczynkowego maksymalnie przez okres 3 lat.

  5. Pracownik może wykonywać pracę w wymiarze przekraczającym przeciętnie 48 godzin na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym.




  1. W przypadku śmierci pacjenta, która nastąpiła w szpitalu, stwierdzenia zgonu dokonuje:

  1. Lekarz leczący pacjenta.

  2. Wyłącznie ordynator oddziału.

  3. Lekarz dyżurny.

  4. Lekarz upoważniony przez dyrektora szpitala.

  5. Wyłącznie lekarz specjalista z zakresu medycyny sądowej.

Prawidłowa odpowiedź to:

  1. 1) i 2).

  2. 1) i 3).

  3. 2) i 4).

  4. 2) i 3).

  5. 5).




  1. W trakcie wykonywania zabiegu operacyjnego w znieczuleniu ogólnym u pacjenta występują nowe okoliczności tj. powstaje potrzeba poszerzenie pola operacyjnego, na co przed operacją pełnoletni i nieubezwłasnowolniony pacjent nie wyrażał zgody (ani sprzeciwu). Operacja taka jest dopuszczalna, jeśli:

  1. Lekarz uzyska zgodę przedstawiciela ustawowego pacjenta.

  2. Wyrazi na to zgodę osoba bliska pacjenta.

  3. Nieuwzględnienie tych nowych okoliczności groziłoby pacjentowi niebezpieczeństwem utraty życia, ciężkim uszkodzeniem ciała lub ciężkim rozstrojem zdrowia.

  4. Lekarz, o ile jest to możliwe, zasięgnie opinii drugiego lekarza, w miarę możliwości tej samej specjalności.

  5. Występuje bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta.

Prawidłowa odpowiedź to:

  1. 1) i 2)

  2. 3) i 4).

  3. 2) i 4).

  4. 4) i 5).

  5. 5).




  1. Czy polski Kodeks Etyki Lekarskiej zawiera zapis dotyczący eutanazji?

  1. Nie ma takiego zapisu.

  2. Kodeks zaleca lekarzowi stosowanie eutanazji.

  3. Kodeks zakazuje lekarzowi stosowania eutanazji.

  4. Kodeks pozostawia decyzję lekarzowi.

  5. Kodeks pozostawia decyzję choremu.



  1. Czy polski Kodeks Etyki Lekarskiej zawiera zapis dotyczący wywoływania dziedzicznych zmian genetycznych u człowieka?

  1. Kodeks nie zajmuje się genetyką.

  2. Kodeks zawiera jedynie zapis pośredni.

  3. Kodeks powołuje się tu na przepisy prawne.

  4. Kodeks zakazuje wywoływania dziedzicznych zmian genetycznych u człowieka.

  5. Kodeks zaleca wywoływanie pozytywnych zmian genetycznych u człowieka.




  1. „Utonięcie suche” to termin charakteryzujący utonięcie, w którym:

  1. Następuje skurcz strun głosowych i bezdech niezależny od woli.

  2. Następuje bezdech zależny od woli.

  3. Następuje zalanie płuc wodą.

  4. Następuje ustąpienie skurczu krtani i ruchy oddechowe.

  5. Jest to zjawisko charakterystyczne dla utonięcia w wodzie słonej.




  1. Jedyną szansą na leczenie nieprzytomnego 18-latka jest jego udział w eksperymencie medycznym. Zgodnie z przepisami:

  1. Nie ma szansy na leczenie, musi on umrzeć.

  2. W takiej sytuacji nie obowiązują polskie przepisy, tylko Konwencja z Oviedo.

  3. Lekarz może podjąć decyzję o leczeniu w porozumieniu z Okręgową Izbą Lekarską.

  4. Zgodę może wyrazić matka pacjenta.

  5. Zgodę może wyrazić Sąd Opiekuńczy.




  1. Jaki dokument określa zadania, zasady działania i organizację izb lekarskich oraz prawa i obowiązki ich członków?

  1. Deklaracja o samorządzie lekarskim.

  2. Ustawa o izbach lekarskich.

  3. Rozporządzenie o Izbach Lekarskich.

  4. Konstytucja RP.

  5. Ustawa o związkach zawodowych.




  1. Obowiązkiem lekarza stwierdzającego zgon jest:

  1. Ustalenie, o ile to możliwe, tożsamości zwłok.

  2. Zapoznanie się z dokumentami dotyczącymi stanu zdrowia zmarłego w okresie poprzedzającym zgon.

  3. Wystawienie aktu zgonu.

  4. Poinformowanie właściwego prokuratora lub Policji w przypadku podejrzenia, że przyczyną zgonu było przestępstwo.

  5. Przeprowadzenie sekcji zwłok.

Prawidłowa odpowiedź to:

  1. 1), 2) i 3).

  2. 2), 4) i 5).

  3. 1), 2) i 4).

  4. 3), 4) i 5).

  5. 2), 3) i 5).




  1. Wobec lekarza, który popełni przestępstwo w związku z wykonywaniem zawodu, sąd karny może orzec:

  1. Zakaz wykonywania zawodu na okres od 1 roku do lat 10.

  2. Pozbawienie prawa wykonywania zawodu na zawsze.

  3. Przepadek przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa.

  4. Naganę z wpisem do rejestru okręgowej izby lekarskiej.

  5. Obowiązek naprawienia szkody w całości albo w części.

Prawidłowa odpowiedź to:

  1. 1), 2) i 4).

  2. 2), 3) i 4).

  3. 1), 3) i 5).

  4. 2), 4) i 5).

  5. 3), 4) i 5).




  1. W Polsce (podobnie jak w wielu państwach Europy) przynależność lekarza do określonej struktury samorządu lekarskiego (okręgowej izby lekarskiej):

  1. Wynika wyłącznie z chęci lekarza.

  2. Jest obowiązkowa wyłącznie dla lekarzy zatrudnionych w publicznych podmiotach leczniczych.

  3. Jest obowiązkowa wyłącznie dla lekarzy zatrudnionych w MSWiA.

  4. Jest obowiązkowa z mocy ustawy.

  5. Prawo nie reguluje tej kwestii.




  1. Światowe Stowarzyszenie Medyczne (WMA) uznaje Deklarację Genewską za współczesny fundament bioetyki i prawa medycznego. Stwierdza ona, że:

  1. Sztuka lekarska jest najdostojniejsza ze wszystkich działań człowieka.

  2. Lekarz powinien unikać towarzystwa lubieżnego.

  3. Nigdy nikomu, ani na żądanie nie podam lekarstwa śmiertelnego.

  4. Będę ratować życie chorego w każdej sytuacji.

  5. Nie dopuszczę, by religijne, narodowościowe, rasowe, partyjne lub klasowe poglądy mogły wpływać na mnie w wykonywaniu mojego obowiązku wobec chorego.




  1. Zwłoki pacjenta obowiązkowo są poddawane sekcji zwłok, gdy:

  1. Zgon tej osoby nastąpił przed upływem 12 godzin od przyjęcia do szpitala.

  2. Zażąda tego przedstawiciel ustawowy zmarłego.

  3. Przyczyny zgonu nie można ustalić w sposób jednoznaczny.

  4. Zwróci się o to z wnioskiem Rzecznik Praw Pacjenta.

  5. Jeżeli zachodzi podejrzenie, że śmierć nastąpiła w wyniku przestępstwa.

Prawidłowa odpowiedź to:

  1. 1) i 2).

  2. 2) i 5).

  3. 3) i 5).

  4. 2) i 4).

  5. 1) i 3).




  1. Sekcja zwłok zasadniczo nie może nastąpić przed upływem:

  1. 6 godzin od stwierdzenia zgonu.

  2. 12 godzin od stwierdzenia zgonu.

  3. 24 godzin od stwierdzenia zgonu.

  4. 12 godzin od wystawienia aktu zgonu.

  5. 24 godzin od wyrażenia zgody na jej przeprowadzenie przez osobę bliską zmarłemu.




  1. Przewinieniem zawodowym, za które lekarz może ponieść odpowiedzialność zawodową przed sądem lekarskim, jest:

  1. Wyłącznie przestępstwo umyślne przeciwko życiu i zdrowiu.

  2. Naruszenie zasad etyki lekarskiej.

  3. Wyłącznie postępowanie niezgodne z zasadami aktualnej wiedzy medycznej, w wyniku którego dochodzi do ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia pacjenta.

  4. Czyn zabroniony określony w obwieszczeniu Rzecznika Praw Pacjenta.

  5. Naruszenie przepisów związanych z wykonywaniem zawodu lekarza.

Prawidłowa odpowiedź to:

  1. 1).

  2. 2) i 4).

  3. 3).

  4. 4).

  5. 2) i 5).




  1. Do lekarza przychodzi policjant, który w związku z toczącym się postępowaniem karnym chce przesłuchać lekarza i domaga się informacji objętych tajemnicą lekarską. Lekarz może je przekazać pod warunkiem, że:

  1. Policjant wylegitymuje się odznaką policyjną lub legitymacją służbową.

  2. Prokurator wyda wyrok zwalniający z tajemnicy lekarskiej.

  3. Sąd wyda postanowienie zwalniające z tajemnicy lekarskiej.

  4. Wyrazi na to zgodę pacjent, którego dane dotyczą.

  5. Wyrazi na to zgodę przełożony tego lekarza, np. ordynator.

Prawidłowa odpowiedź to:

  1. 1) i 5).

  2. 2) i 4).

  3. 2) i 3).

  4. 3) i 4).

  5. 2) i 5).




  1. Opłata za udostępnienie dokumentacji medycznej może być pobrana w przypadku:

  1. Udostępniania dokumentacji medycznej w siedzibie podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych.

  2. Sporządzenia jej wyciągów, odpisów lub kopii.

  3. Wydania oryginału do zwrotu.

  4. Sporządzenia wyciągu, odpisu lub kopii na elektronicznym nośniku danych.

  5. Dokumentacji przechowywanej przez okres dłuższy niż 10 lat, podlegającej archiwizacji.

Prawidłowa odpowiedź to:

  1. 2) i 5).

  2. 3) i 4).

  3. 1) i 3).

  4. 2) i 4).

  5. 3) i 5).




©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna