Komunikat prasowy



Pobieranie 144,44 Kb.
Data05.11.2017
Rozmiar144,44 Kb.

14.VI.2010










RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL

11022/10

(OR. en)





PRESSE 175

PR CO 11





KOMUNIKAT PRASOWY

3023. posiedzenie Rady



Sprawy zagraniczne

Luksemburg, 14 czerwca 2010 r.






Przewodniczący Catherine ASHTON
wysoka przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa










Główne wyniki posiedzenia Rady

Rada omówiła sytuację w Kirgistanie w następstwie gwałtownych starć na południu tego kraju i przyjęła konkluzje, w których podkreśla potrzebę przywrócenia porządku publicznego i budowy instytucji demokratycznych oraz potwierdza gotowość UE do świadczenia pilnej pomocy humanitarnej.

Rada przeprowadziła wymianę poglądów z wysłannikiem międzynarodowego kwartetu, Tony Blairem, w sprawie sytuacji w Strefie Gazy w następstwie operacji izraelskiej na wodach międzynarodowych skierowanej przeciw konwojowi statków. Przyjęła konkluzje, w których wzywa do przeprowadzenia bezzwłocznego, pełnego i bezstronnego dochodzenia, oświadczając, że sytuacja w Strefie Gazy jest niestabilna i wzywając do zmiany polityki zamknięcia, a także do otwarcia przejść granicznych, umożliwiającego dostarczanie pomocy humanitarnej, jak również przepływ towarów i osób. Oświadczyła, że UE gotowa jest przyczynić się do realizacji mechanizmu umożliwiającego odbudowę Strefy Gazy i ożywienie jej gospodarki.

Rada omówiła irański program jądrowy i przyjęła konkluzje, w których aprobuje rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1929 nakładającą czwartą rundę sankcji. Przygotowała się również do dyskusji szefów państw lub rządów na forum Rady Europejskiej w czwartek w sprawie środków towarzyszących rezolucji ONZ i wspierających ją.

Ministrowie omówili kwestię Bałkanów Zachodnich z prokuratorem MTKJ Serge'em Brammertzem Rada przyjęła konkluzje, w których z zadowoleniem odnosi się do posiedzenia wysokiego szczebla dotyczącego Bałkanów Zachodnich, zorganizowanego w Sarajewie 2 czerwca 2010 r., i przypomina o zobowiązaniu UE dotyczącym europejskiej perspektywy państw Bałkanów Zachodnich.

W swoich konkluzjach Rada odnotowuje, że Serbia prowadziła współpracę z Trybunałem; oświadcza, że ministrowie zgodzili się przekazać układ o stabilizacji i stowarzyszeniu z Serbią swoim parlamentom do ratyfikacji; odnotowuje wniosek Serbii z 22 grudnia 2009 r. w sprawie członkostwa w Unii Europejskiej i z zadowoleniem przyjmuje jej zaangażowanie w integrację UE. Wyraża zaniepokojenie sytuacją polityczną w Albani;, ministrowie omówili również sytuację w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii.

Ministrowie omówili sytuację w Somalii i kwestię piractwa, otrzymali też informacje od ustępującego dowódcy unijnej operacji morskiej EUNAVFOR Atalanta, kontradmirała Petera Hudsona. Rada przyjęła konkluzje, zgodnie z którymi przedłuża operację EUNAVFOR Atalanta o dalsze dwa lata i w zasadzie zgadza się również na rozszerzenie obszaru działań dalej na wschód i południe.

Ministrowie omówili kwestię Kuby w kontekście dorocznej oceny wspólnego stanowiska UE.

Rada przyjęła stanowisko UE na posiedzenie wysokiego szczebla ONZ dotyczące milenijnych celów rozwoju, które odbędzie się we wrześniu w Nowym Jorku. Omówiła również kwestie równouprawnienia płci i rozwoju.

SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY 5

OMAWIANE PUNKTY

MILENIJNE CELE ROZWOJU 7

RÓWNOUPRAWNIENIE PŁCI I ROZWÓJ 8

AFRYKA WSCHODNIA – PIRACTWO U WYBRZEŻY SOMALII 9

STREFA GAZY – konkluzje Rady 11

BAŁKANY ZACHODNIE – konkluzje Rady 12

IRAN – konkluzje Rady 14

PRACA DZIECI – konkluzje Rady 14

HAITI I ZDOLNOŚĆ DO REAGOWANIA W PRZYPADKU KATASTROF 18

KUBA 18


PROCES Z KORFU 18

SPRAWY RÓŻNE 19

Kirgistan– konkluzje Rady 19

POSIEDZENIA I WYDARZENIA PRZY OKAZJI POSIEDZENIA RADY 20



INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

SPRAWY ZAGRANICZNE

  • Zgromadzenie Ogólne ONZ – priorytety UE 21

  • Traktat o handlu bronią 21

  • Główne aspekty i podstawowe wybory w zakresie WPZiB – roczne sprawozdanie z 2009 roku 21

  • UE i Uzbekistan – protokół ustaleń dotyczący energii 23

  • Umowa o partnerstwie i współpracy z Uzbekistanem 23

  • Stosunki z Zakaukaziem – konkluzje Rady 23

  • Irak – zintegrowana misja dotycząca państwa prawnego 24

  • Demokratyczna Republika Konga – misja policyjna UE 25

  • Broń strzelecka i lekka – sprawozdanie roczne 25

  • Broń masowego rażenia – sprawozdanie z postępów 25

  • Przegląd środków UE w celu zwalczania terroryzmu 26

WSPÓŁPRACA NA RZECZ ROZWOJU

  • Rada ministrów AKP – UE 27

  • Podział pracy między poszczególne kraje – konkluzje Rady 27

  • Podatki i rozwój – współpraca z krajami rozwijającymi się – konkluzje Rady 27

POLITYKA HANDLOWA

  • Umowa przejściowa w sprawie handlu z Turkmenistanem 27

  • Antydumping – systemy do prześwietlania ładunku z Chin – azotan amonu z Ukrainy 28

UCZESTNICY

Wysoki Przedstawiciel

Catherine ASHTON wysoka przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa



Belgia:

Steven VANACKERE wicepremier oraz minister spraw zagranicznych i reform instytucjonalnych

Olivier CHASTEL sekretarz stanu do spraw zagranicznych przy ministrze spraw zagranicznych odpowiedzialny za przygotowania do objęcia prezydencji UE

Jean DE RUYT stały przedstawiciel



Bułgaria:

Nikolaj MLADENOV minister spraw zagranicznych



Republika Czeska:

Jan KOHOUT wicepremier, minister spraw zagranicznych

Viteslav GREPL dyrektor generalny, Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Dania:

Lene ESPERSEN minister spraw zagranicznych

Søren PIND minister ds. rozwoju i współpracy

Niemcy:

Guido WESTERWELLE minister spraw zagranicznych

Dirk NIEBEL minister ds. współpracy gospodarczej i rozwoju

Werner HOYER minister stanu, federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych



Estonia:

Urmas PAET minister spraw zagranicznych



Irlandia:

Micheál MARTIN minister spraw zagranicznych

Peter POWER wiceminister ds. rozwoju terytoriów zamorskich

Grecja:

Dimitris DROUTSAS wiceminister spraw zagranicznych

Spyros KOURELIS wiceminister spraw zagranicznych

Hiszpania:

Miguel Ángel MORATINOS CUYAUBÉ minister spraw zagranicznych i współpracy

Diego LÓPEZ GARRIDO sekretarz stanu ds. europejskich

Soraya RODRÍGUEZ minister ds. rozwoju międzynarodowego



Francja:

Bernard KOUCHNER minister spraw zagranicznych i europejskich

Alain JOYANDET sekretarz stanu ds. współpracy i frankofonii

Włochy:

Franco FRATTINI minister spraw zagranicznych

Ferdinando NELLI FEROCI stały przedstawiciel

Cypr:

Markos KYPRIANOU minister spraw zagranicznych

Andreas MAVROYIANNIS stały przedstawiciel

Łotwa:

Aivis RONIS minister spraw zagranicznych

Elita KUZMA ambasador, Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Litwa:

Audronius AŽUBALIS minister spraw zagranicznych

Evaldas IGNATAVIČIUS wiceminister, Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Luksemburg:

Jean ASSELBORN wicepremier, minister spraw zagranicznych i do spraw imigracji

Marie-Josée JACOBS minister ds. współpracy i pomocy humanitarnej

Węgry:

János MARTONYI minister spraw zagranicznych

Gábor IVÁN stały przedstawiciel

Malta:

Tonio BORG wicepremier, minister spraw zagranicznych



Niderlandy:

Maxime VERHAGEN minister spraw zagranicznych

Tom de BRUIJN stały przedstawiciel

Austria:

Michael SPINDELEGGER federalny minister ds. europejskich i międzynarodowych

Hans-Dietmar SCHWEISGUT stały przedstawiciel

Polska:

Radosław SIKORSKI minister spraw zagranicznych

Paweł WOJCIECHOWSKI zastępca sekretarza stanu, Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Portugalia:

Luís AMADO minister spraw zagranicznych

Pedro LOURTIE sekretarz stanu ds. europejskich

Rumunia:

Teodor BACONSCHI minister spraw zagranicznych

Doru COSTEA sekretarz stanu do spraw globalnych

Słowenia:

Samuel ŽBOGAR minister spraw zagranicznych

Dragoljuba BENČINA sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych

Słowacja:

Miroslav LAJČÁK minister spraw zagranicznych

Olga ALGAYEROVÁ sekretarz stanu, Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Finlandia:

Alexander STUBB minister spraw zagranicznych

Paavo VÄYRYNEN minister ds. handlu zagranicznego i rozwoju

Szwecja:

Carl BILDT minister spraw zagranicznych

Gunilla CARLSSON minister ds. pomocy rozwojowej

Zjednoczone Królestwo:

William HAGUE minister spraw zagranicznych

Andrew MITCHELL sekretarz stanu, Ministerstwo Rozwoju Międzynarodowego

Komisja:

Andris PIEBALGS członek

Štefan FÜLE członek

Kristalina GEORGIEWA członek



OMAWIANE PUNKTY

MILENIJNE CELE ROZWOJU

Rada (ministrowie ds. rozwoju) przeprowadziła wymianę poglądów w trakcie przygotowań do posiedzenia plenarnego ONZ na wysokim szczeblu, które odbędzie się w Nowym Jorku w dniach 20–22 września, aby dokonać przeglądu realizacji oenzetowskich milenijnych celów rozwoju (MCR).

Rada zatwierdziła konkluzje, w których ustalono stanowisko UE na to posiedzenie.

Milenijne cele rozwoju stanowią pierwszy w historii pakiet wspólnych celów rozwojowych uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym. W roku 2000 światowi przywódcy uzgodnili podjęcie do roku 2015 zdecydowanych działań w walce ze światowym ubóstwem w jego różnych postaciach i przyjęli wymierne i określone w czasie cele. Ponieważ do upływu wyznaczonego terminu pozostaje jeszcze tylko pięć lat, celem nowojorskiego posiedzenia będzie przedstawienie kompleksowego przeglądu sukcesów i niedociągnięć oraz uzgodnienie konkretnych działań służących przyspieszeniu postępów.

UE od 2000 roku podwoiła swoją oficjalną pomoc rozwojową, propagując milenijne cele rozwoju. W 2009 roku przeznaczyła 49 mld EUR, ponad połowę puli globalnej pomocy rozwojowej.

Plan działania UE dotyczący równości płci oraz wzmacniania pozycji kobiet w kontekście współpracy rozwojowej jest załączony do konkluzji Rady.

Konkluzje te można znaleźć w dok. 10830/10.

RÓWNOUPRAWNIENIE PŁCI I ROZWÓJ

Rada (ministrowie ds. rozwoju) przeprowadziła krótką wymianę poglądów w sprawie równouprawnienia płci i polityki rozwojowej, zatwierdzając plan działania UE dotyczący równości płci oraz upodmiotowienia kobiet w kontekście współpracy rozwojowej.

Plan działania, obejmujący lata 2010–2015, można znaleźć w załączniku do dok. 10830/10..

AFRYKA WSCHODNIA – PIRACTWO U WYBRZEŻY SOMALII

Podczas sesji poświęconej kwestiom rozwoju Rada przeanalizowała sytuację w Afryce Wschodniej w następstwie wizyty wysokiej przedstawiciel pod koniec maja oraz krótko omówiła, w jaki sposób zaradzić podstawowym przyczynom piractwa w tym regionie.

Potwierdziła, że wspiera wszechstronne podejście do tego regionu, łączące politykę bezpieczeństwa z rozwojem, praworządnością, poszanowaniem praw człowieka, aspektami związanymi z problematyką płci i międzynarodowym prawem humanitarnym.

UE przeznaczyła 215,4 mln EUR na pomoc rozwojową dla Somalii na lata 2008–2013 za pośrednictwem europejskiego funduszu rozwoju. Program Komisji Europejskiej na rzecz pomocy rozwojowej dla Somalii (w tym dla wszystkich regionów w południowej i środkowej Somalii, Puntlandu i Somalilandu) wynosi niemal 180 mln EUR przeznaczonych na 87 projektów. Najważniejsze dziedziny objęte współpracą rozwojową to: dobre rządy, bezpieczeństwo i wsparcie społeczeństwa obywatelskiego, edukacja, sektory produkcyjne i rozwój obszarów wiejskich. Pomoc humanitarna z UE wynosiła 45,8 mln EUR w 2008 roku.

Ministrowie spraw zagranicznych omówili sytuację w Somalii w trakcie obiadu z kontradmirałem Peterem Hudsonem, ustępującym dowódcą unijnej operacji morskiej EUNAVFOR Atalanta.

Rada przyjęła następujące konkluzje w sprawie piractwa u wybrzeży Somalii:

„Rada zauważa z zaniepokojeniem ciągły wpływ piractwa u wybrzeży Somalii na międzynarodowe bezpieczeństwo morskie oraz na gospodarkę i bezpieczeństwo państw tego regionu. Ponownie potwierdza, że jest zdecydowana wzmocnić globalne zaangażowanie UE, by wpłynąć na zwiększenie regionalnych zdolności do walki z piractwem.

Rada przekazuje uczestnikom operacji Atalanta wyrazy uznania z powodu sukcesów w powstrzymywaniu piractwa, zapobieganiu mu i przerywaniu działań piratów, a w szczególności w ochronie ładunków przesyłanych w ramach Światowego Programu Żywnościowego i Misji Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM). Zgadza się na przedłużenie tej operacji o kolejne dwa lata, do grudnia 2012 roku. Rada zamierza przeprowadzić wczesną jesienią debatę strategiczną poświęconą operacji Atalanta jako elementowi globalnego zaangażowania UE w regionie. Zasadniczo zgadza się również na rozszerzenie obszaru działań dalej na wschód i południe, by odpowiedzieć na rozszerzający się zakres ataków piratów. Zdecydowanie zachęca międzynarodową wspólnotę żeglugową do dalszego promowania pełnego przestrzegania zalecanej praktyki, by nadal zwiększała się jej zdolność do brania odpowiedzialności za bezpieczeństwo jej statków.

Rada z zadowoleniem przyjmuje ciągłe zaangażowanie Wysokiego Przedstawiciela na rzecz państw regionu w celu promowania rozwoju współpracy regionalnej mającej na celu walkę z piractwem. Również z zadowoleniem przyjmuje regionalną konferencję ministrów w sprawie piractwa zwołaną przez Wysokiego Przedstawiciela na Seszelach w dniu 21 maja, której celem było wspieranie procesu wypracowywania rozwiązań w obrębie regionu. Rada ponownie potwierdza zaangażowanie UE na rzecz pomocy państwom regionu w zwiększaniu ich zdolności do ułatwiania stawiania w stan oskarżenia i zatrzymywania osób podejrzanych o piractwo, zgodnego z międzynarodowym prawem humanitarnym. Rada przekazuje Kenii i Seszelom wyrazy uznania ze względu na ich współpracę i zachęca inne państwa regionu do zaangażowania się w podobne starania. Rada zachęca Wysokiego Przedstawiciela do dalszych wysiłków zmierzających do wypracowania trwałych rozwiązań, by piractwo nie pozostawało bezkarne, i ma nadzieję na osiągnięcie rzeczywistych postępów w tej kwestii. UE jest gotowa do dalszej spójnej współpracy ze wspólnotą międzynarodową, w szczególności z grupą kontaktową ds. piractwa u wybrzeży Somalii, i oczekuje odnośnego sprawozdania Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, zgodnie z rezolucją nr 1918 Rady Bezpieczeństwa ONZ.

Rada podkreśla, że trwałe rozwiązanie zagrożenia, jakim jest piractwo u wybrzeży Somalii i w Zatoce Adeńskiej, może zostać osiągnięte jedynie poprzez oparcie się na odpowiedzialności Somalii oraz wsparcie Somalii w stawianiu czoła wyzwaniom związanym z bezpieczeństwem i rozwojem.

Przypominając konkluzje przyjęte w lipcu i grudniu 2009 roku, Rada ponownie potwierdza swoje zobowiązanie do wszechstronnego podejścia do kryzysu w Somalii. Ponownie potwierdza poparcie dla procesu z Dżibuti i tymczasowego rządu federalnego oraz z zadowoleniem przyjmuje porozumienie podpisane przez ten rząd i Puntland, w tym protokół ustaleń z kwietnia 2010 roku w sprawie piractwa i porozumienie z marca 2010 roku z organizacją Ahlu Sunna Wal Dżamaa. Rada z zadowoleniem przyjmuje również wyniki konferencji stambulskiej oraz działania podejmowane przez Specjalnego Wysłannika Sekretarza Generalnego ONZ Oulda Abdallaha. Rada zachęca do dalszego konstruktywnego zaangażowania wszystkie regiony Somalii. W oparciu o dokument Rady z roku 2009 „Polityka UE wobec Rogu Afryki – ku wszechstronnej strategii UE” oraz komunikat Komisji na temat Rogu Afryki z roku 2006 Rada zachęca Wysokiego Przedstawiciela i Komisję do przedstawiania propozycji dotyczących wszechstronnej unijnej strategii prowadzenia stosunków z Rogiem Afryki jako podstawy dalszej współpracy z partnerami w tym regionie.”

STREFA GAZY konkluzje Rady

Rada omówiła sytuację w Strefie Gazy i przyjęła następujące konkluzje:

„1. UE wyraża głębokie ubolewanie z powodu faktu, że wiele osób poniosło śmierć podczas izraelskiej operacji wojskowej prowadzonej na wodach międzynarodowych skierowanej przeciwko konwojowi statków płynących do Strefy Gazy; potępia także użycie siły. Rada uważa, że konieczne jest przeprowadzenie bezzwłocznego, pełnego i bezstronnego dochodzenia w sprawie tych wydarzeń i towarzyszących im okoliczności. Aby zapewnić zaufanie społeczności międzynarodowej, w dochodzeniu tym powinny brać udział wiarygodne podmioty międzynarodowe.

2. Sytuacja w Strefie Gazy nadal jest niestabilna. Prowadzona wciąż polityka zamknięcia jest niedopuszczalna i w sensie politycznym przynosi efekt przeciwny do zamierzonego. UE wzywa do pilnej i zasadniczej zmiany polityki, tak by doprowadziła ona do trwałego rozwiązania sytuacji w Strefie Gazy. Zgodnie z rezolucją RB ONZ nr 1860 UE ponownie wzywa do natychmiastowego, trwałego i bezwarunkowego otwarcia przejść granicznych, umożliwiającego dostarczanie pomocy humanitarnej, a także przepływ towarów i osób do Strefy Gazy i z jej terytorium, w tym również towarów z Zachodniego Brzegu. Rada domaga się rozwiązania uwzględniającego uzasadnione obawy Izraela co do bezpieczeństwa, w tym całkowitej rezygnacji z wszelkich aktów przemocy oraz z przemycania broni do Strefy Gazy.

3. Rada potępia nieustające stosowanie ostrzału rakietowego. Natychmiastowe i konkretne kroki muszą zostać podjęte przez wszystkie podmioty odpowiedzialne za użycie przemocy, aby jej zaniechać i zapobiec. Rada apeluje do osób przetrzymujących uprowadzonego żołnierza izraelskiego, Dżilada Szalita, o jego bezzwłoczne uwolnienie. Hamas musi również zapewnić bezwarunkowy dostęp Międzynarodowemu Komitetowi Czerwonego Krzyża i zaprzestać ingerencji w działania organizacji pozarządowych i agend ONZ w Strefie Gazy.

4. UE gotowa jest przyczynić się do realizacji mechanizmu opartego na Porozumieniu o przemieszczaniu się osób i dostępie do Strefy Gazy z 2005 roku, co umożliwiłoby jej odbudowę i ożywienie gospodarcze. W związku z powyższym najważniejszym celem powinien być pełen i regularny dostęp do Strefy Gazy za pośrednictwem lądowych przejść granicznych oraz ewentualnie morskich w oparciu o wykaz dóbr zakazanych, przy równoczesnym stosowaniu ścisłej kontroli miejsca przeznaczenia wwożonych towarów. Aby osiągnąć postępy w terenie Wysoki Przedstawiciel nadal będzie pilnie konsultować się z rządem Izraela, Autonomią Palestyńską, członkami kwartetu i innymi odpowiednimi podmiotami, jak również przedstawiać propozycje UE z myślą o następnym posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych.

5. Rada przypomina o swoich konkluzjach z grudnia 2009 roku. UE podkreśla nadrzędną wagę kontynuowania rozmów zbliżeniowych z myślą o wznowieniu bezpośrednich negocjacji, które powinny doprowadzić do rozwiązania wynegocjowanego między obiema stronami w ciągu 24 miesięcy. Należy przyspieszyć wszystkie działania zmierzające do osiągnięcia pojednania palestyńskiego prowadzone we współpracy z prezydentem Mahmoudem Abbasem. Rada uznaje wysiłki Egiptu w tym zakresie.”

BAŁKANY ZACHODNIE konkluzje Rady

Rada omówiła kwestię Bałkanów Zachodnich (w tym, w trakcie obiadu, prezentację prokuratora MTKJ Serge'a Brammertza) i przyjęła następujące konkluzje:

POSIEDZENIE W SARAJEWIE

Rada z zadowoleniem przyjmuje wyniki posiedzenia wysokiego szczebla zorganizowanego przez prezydencję Rady, które dotyczyło Bałkanów Zachodnich i któremu przewodniczył minister spraw zagranicznych Hiszpanii Miguel Ángel Moratinos, i docenia obecność wszystkich uczestniczących w nim partnerów; posiedzenie to odbyło się w dniu 2 czerwca 2010 w Sarajewie i zbiegło się z dziesiątą rocznicą szczytu w Zagrzebiu. Rada oczekuje, że w następstwie tego posiedzenia podjęte zostaną odpowiednie działania.

Powołując się na swoje konkluzje z dnia 7 i 8 grudnia 2009 r., Rada potwierdza zdecydowane zaangażowanie UE na rzecz europejskiej perspektywy krajów Bałkanów Zachodnich zgodnie z agendą z Salonik i zgodnie z odnowionym konsensusem w sprawie rozszerzenia, oczekuje również na przejście do następnego etapu tego procesu. Rada przypomina o tym, że postępy każdego z państw na drodze do Unii Europejskiej zależą od ich indywidualnych wysiłków podejmowanych w celu spełnienia kryteriów kopenhaskich i warunków będących podstawą procesu stabilizacji i stowarzyszenia.

Rada z zadowoleniem przyjmuje podjęte przez Bałkany Zachodnie zobowiązanie do przyspieszenia tempa reform w najważniejszych dziedzinach. Podkreśla, że ważne jest rozwiązywanie problemów na przyszłość, zwłaszcza tych odnoszących się do praworządności, w tym kwestii walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną.

Rada z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Bałkanów Zachodnich, by dalej wzmacniać współpracę regionalną opartą na zasadach szerokiego uczestnictwa i odpowiedzialności regionalnej. Z zadowoleniem przyjmuje niedawne godne uznania inicjatywy dotyczące pojednania i zachęca do dalszych działań w tym zakresie. Rada przypomina o znaczeniu współpracy regionalnej i stosunków dobrosąsiedzkich, i zachęca wszystkie strony do rozwiązania nierozstrzygniętych kwestii w stosunkach z sąsiednimi krajami.

Przypominając swoje poprzednie konkluzje, zgodnie z którymi UE zdecydowanie popiera cel, którym jest zniesienie wymogu wizowego względem wszystkich państw regionu Bałkanów Zachodnich, jak również wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego i Rady z 30 listopada 2009 r., Rada pozytywnie odnosi się do postępów osiągniętych przez Albanię oraz Bośnię i Hercegowinę w osiąganiu kryteriów dotyczących liberalizacji reżimu wizowego, co podkreślono we wniosku Komisji z 27 maja 2010 r. dotyczącym decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zmiany rozporządzenia 539/2001w zakresie, w jakim ma ono zastosowanie do państw członkowskich. Rada i Parlament Europejski podejmą decyzję, gdy tylko Komisja stwierdzi, że spełniono wszystkie pozostałe kryteria w świetle takiej oceny.

SERBIA

W wyniku ostatniego sprawozdania Prokuratora MTKJ Rada odnotowała, że Serbia nadal współpracowała z Trybunałem, starając się osiągnąć dobre wyniki tych działań.

Rada wzywa Serbię, by wypełniała zalecenia Prokuratora.

Przywołując konkluzje Rady z 29 kwietnia 2008 r. i 7–8 grudnia 2009 r., ministrowie uzgodnili przekazanie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu ich parlamentom do ratyfikacji.

Rada podkreśla, że pełna współpraca z MTKJ pozostaje kluczowym elementem układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.

Rada odnotowała, że 22 grudnia 2009 r. Serbia złożyła wniosek w sprawie członkostwa w Unii Europejskiej i z zadowoleniem przyjęła zaangażowanie Serbii w integrację z UE. Rada postanowiła powrócić do wniosku o członkostwo.

* * *

Jeśli chodzi o Serbię, przypominając swoją decyzję z 29 kwietnia 2008 r. i uwzględniając wysiłki podejmowane przez władze Serbii, ukierunkowane na współpracę z MTKJ z myślą o osiągnięciu dalszych pozytywnych wyników, Rada postanowiła, że należy uruchomić procedury ratyfikacji układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.



ALBANIA

Rada jest nadal zaniepokojona sytuacją polityczną w Albanii po wyborach przeprowadzonych 28 czerwca 2009 r. Z zadowoleniem przyjmuje powrót opozycji do parlamentu, możliwy dzięki inicjatywie posłów do Parlamentu Europejskiego – Josepha Daula i Martina Schulza, z którą wystąpili oni w imieniu swoich grup politycznych i która zyskała poparcie Wysokiego Przedstawiciela oraz komisarza Štefana Fülego. Najwyższy czas znaleźć sposób na trwałe rozwiązanie obecnego kryzysu.

Rada stwierdza jednak z ubolewaniem, że wspomniana inicjatywa nie spotkała się jak dotąd z takim poparciem rządu Albanii i opozycji, które umożliwiłoby tym stronom przezwyciężenie istniejących między nimi różnic poglądów. Rada przypomina, że to na rządzie Albanii i na albańskiej opozycji spoczywa obowiązek bezzwłocznego określenia – w sposób zapewniający przejrzystość i z pełnym poszanowaniem konstytucji Albanii – rozwiązań i dalszych metod działania, które będą niezbędne na drodze tego państwa do UE.

Rada zachęca Albanię do dalszego aktywnego wprowadzania koniecznych reform, umożliwiających sprawne i terminowe wdrożenie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, i do uwzględniania przy tym priorytetów partnerstwa europejskiego oraz ponawia swoje poparcie dla europejskiej perspektywy tego państwa.

Rada przypomina o tym, że wniosek Albanii o członkostwo w UE, złożony w kwietniu 2009 roku, będzie podlegał ocenie co do zgodności z zasadami ustanowionymi w Traktacie UE, kryteriami określonymi przez Radę Europejską w Kopenhadze w 1993 roku oraz konkluzjami Rady Europejskiej z grudnia 2006 roku na temat odnowionego konsensusu w sprawie rozszerzenia. Rada zgadza się powrócić do tej kwestii po przedstawieniu opinii przez Komisję.”

IRAN konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„Rada z zadowoleniem odniosła się do przyjęcia rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1929. W rezolucji podkreślono głębokie zaniepokojenie społeczności międzynarodowej w związku z irańskim programem jądrowym. Propozycja negocjacji jest wciąż aktualna. Rada ponawia wsparcie dla wynegocjowanego rozwiązania i dla wysiłków wysokiej przedstawiciel UE Catherine Ashton zmierzających do spotkania się z partnerami z Iranu, aby omówić ich program jądrowy i inne kwestie będące przedmiotem wspólnego zainteresowania.

Rada omówiła tę kwestię i przygotowała najbliższą Radę Europejską, która omówi kwestię zdecydowanych środków towarzyszących rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ i wspierających ją.”

PRACA DZIECI konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Dzień 12 czerwca to międzynarodowy dzień zwalczania pracy dzieci. W tym dniu społeczność międzynarodowa, głęboko wierząc, że bezbronni zasługują na ochronę, a młodzież – na przyszłość, przypomina o naszym wspólnym celu, czyli świecie, w którym dzieci nie będą pracować. W latach 2000–2004 skala zjawiska pracy dzieci na świecie stopniowo się zmniejszała, natomiast od roku 2004 ta pozytywna tendencja uległa spowolnieniu.

2. Rada wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że nadal ponad 200 mln dzieci pracuje, z czego ponad połowa wykonuje pracę w niebezpiecznych warunkach. Rada potwierdza swoje zaangażowanie w ochronę i upowszechnianie praw dziecka, w tym prawa dzieci do edukacji i do życia bez konieczności pracy.

3. Rada z dużym zadowoleniem przyjmuje dokument „Zwalczanie pracy dzieci” przygotowany przez Komisję na podstawie dyskusji, która odbyła się na forum Rady w maju 2008 roku. Rada popiera przedstawione w dokumencie Komisji wnioski, z których wynika, że istnieje możliwość zwiększenia wysiłków UE na rzecz wyeliminowania pracy dzieci w oparciu o kompleksowe podejście polityczne. Rada zgadza się z Komisją, że możliwe jest skuteczniejsze stosowanie dostępnych UE i państwom członkowskim instrumentów, zwłaszcza dialogu politycznego, w połączeniu ze współpracą na rzecz rozwoju i zachętami handlowymi, tak by osiągnąć uzgodniony na szczeblu międzynarodowym cel zakładający wyeliminowanie do roku 2016 najgorszych form pracy dzieci, a w dłuższej perspektywie – wyeliminowanie wszelkich form takiej pracy, o ile działania na podstawie tych instrumentów będą się nawzajem uzupełniać, stanowiąc część szerzej pojmowanej polityki ukierunkowanej na zwalczanie ubóstwa i rozwój.

4. Rada jest w pełni świadoma roli, jaką UE odgrywa w dążeniach do wyeliminowania pracy dzieci, oraz odpowiedzialności spoczywającej na niej w tym zakresie; zgadza się podjąć szereg działań, które jeszcze bardziej zwiększą wkład UE w realizację tego celu. Szczególne wysiłki należy podjąć w odniesieniu do walki ze wszystkimi formami dyskryminacji przyczyniającej się do pogłębiania zjawiska pracy dzieci, jak również w odniesieniu do pracy dzieci w niebezpiecznych warunkach w tych regionach, sektorach i zawodach, w których najczęściej występuje to zjawisko. Rada traktuje przedstawione poniżej środki jako pierwszy etap działań wynikających ze sprawozdania Komisji i zamierza powrócić do przedmiotowej kwestii w przyszłości.

5. Dialog i zagadnienia wielostronne – upowszechnianie praw dziecka stanowi integralną część unijnej polityki w zakresie praw człowieka. W wytycznych UE w sprawie promowania i ochrony praw dziecka podkreślono konieczność uwzględniania tych praw w politykach i działaniach UE. Rada zwraca uwagę, że wyeliminowanie pracy dzieci ma charakter prawnego zobowiązania wynikającego z międzynarodowych traktatów i konwencji, zwłaszcza z Konwencji o prawach dziecka oraz z konwencji MOP nr 138 i 182. Zwraca się do Wysokiego Przedstawiciela, Komisji i państw członkowskich UE, aby aktywnie wspierali wypełnianie tych zobowiązań w ramach dialogu prowadzonego przez UE z państwami trzecimi.

6. Rada przypomina, że najgorsze formy pracy dzieci stanowią akt przemocy wobec dzieci. Dotyczą one małych dzieci i prowadzą do poważnych szkód fizycznych i psychicznych. Rada wyraża zadowolenie w związku z mianowaniem przez Sekretarza Generalnego ONZ Marty Santos Pais na stanowisko specjalnego przedstawiciela ds. eliminowania przemocy wobec dzieci i jest gotowa nawiązać z nią współpracę, zwłaszcza w zakresie działań podejmowanych na podstawie sprawozdania na temat pracy dzieci, które Sekretarz Generalny ONZ przedstawił podczas ostatniej sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, jak również działań na podstawie rezolucji przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne. Rada podkreśla konieczność skutecznego stosowania wielostronnego systemu i istniejących partnerstw, jednocześnie uznając wiodącą rolę MOP w zwalczaniu pracy dzieci.

7. Współpraca na rzecz rozwoju – współpraca na rzecz rozwoju prowadzona przez darczyńców z UE stanowi ważny wkład w działania na rzecz zwalczania pracy dzieci. Rada odnotowuje, że zwalczanie pracy dzieci wymaga zastosowania kompleksowego podejścia, obejmującego zapobieganie temu zjawisku, i że działanie to nie tylko pomaga umacniać prawa człowieka, lecz także może mieć ważkie skutki społeczno-gospodarcze, jako że przyczynia się do zmniejszania ubóstwa i wspierania rozwoju społecznego. Rada zwraca się do Komisji i państw członkowskich, aby zachęcały one państwa partnerskie do przyjmowania i wdrażania krajowych planów działania na rzecz zwalczania pracy dzieci oraz programów o określonych ramach czasowych, które przewidywać będą wyeliminowanie najgorszych form pracy dzieci najpóźniej do roku 2016, a także do ujmowania kwestii pracy dzieci w skierowanych do poszczególnych państw programach MOP dotyczących godnych warunków pracy oraz w strategiach regionalnych służących walce z transgranicznymi formami pracy dzieci.

8. Rada zwraca się do Komisji i państw członkowskich, by współpracując z państwami partnerskimi, pomagały im włączać prawa dzieci – w tym również, w odpowiednich przypadkach, walkę z pracą dzieci – w strategie zmniejszenia ubóstwa, w odniesieniu do wszystkich stosownych sektorów. Rada wyraża zadowolenie w związku z włączeniem do programu tematycznego „Inwestowanie w ludzi” konkretnego zaproszenia do składania wniosków w sprawie zwalczania pracy dzieci.

9. Rada potwierdza swoje konkluzje z grudnia 2009 roku w sprawie praw człowieka i demokracji w państwach trzecich, w których wyraziła pełne poparcie dla prac specjalnego przedstawiciela ONZ ds. respektowania praw człowieka przez przedsiębiorstwa. Podejmując działania mające służyć wdrożeniu regulacji ONZ w zakresie respektowania praw człowieka przez przedsiębiorstwa, Unia Europejska przyczyniłaby się również w znaczący sposób do zwalczania pracy dzieci. Rada potwierdza również poparcie dla trójstronnej deklaracji MOP, inicjatywy ONZ Global Compact i wytycznych OECD dla przedsiębiorstw międzynarodowych. Rada z zadowoleniem przyjęłaby komunikat Komisji w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, który dotyczyłby kwestii respektowania praw człowieka przez przedsiębiorstwa na całym świecie i w którym należytą uwagę poświęcono by problemowi pracy dzieci. W związku z powyższym Rada zwraca się do Komisji o zorganizowanie konferencji wielostronnej, podczas której przedstawiciele przedsiębiorców, społeczeństwa obywatelskiego, organizacji międzynarodowych, instytucji unijnych i państw członkowskich omówiliby poczynione postępy i zastanowili się nad dalszymi działaniami.

9a. Rada z zadowoleniem przyjęłaby wytyczne Komisji w sprawie uwzględniania kwestii odpowiedzialności społecznej w procedurze zamówień publicznych; zachęca organy udzielające zamówień publicznych do wykorzystywania istniejących możliwości, tak by kwestie społeczne były uwzględnianie w kolejnych etapach procedury udzielania zamówień publicznych, o ile będzie to możliwe i zostanie uznane za istotne dla konkretnego zamówienia.

10. Zachęty handlowe – Rada podkreśla znaczenie systemu GSP+, który służy wsparciu zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów, w tym skutecznemu wdrażaniu konwencji MOP nr 138 i 182. W tym kontekście Rada zwraca się do Komisji o usprawnienie systemu GSP w ramach zbliżającej się weryfikacji rozporządzenia w sprawie tego systemu.

11. Rada zwraca się do Komisji, aby uwzględniając doświadczenia międzynarodowe i opinie odpowiednich organizacji międzynarodowych, przeanalizowała związek między najgorszymi formami pracy dzieci i handlem oraz przedstawiła przed końcem 2011 roku sprawozdanie w tej sprawie.”

HAITI I ZDOLNOŚĆ DO REAGOWANIA W PRZYPADKU KATASTROF

Rada przeprowadziła wymianę poglądów w spawie Haiti i zdolności reagowania na katastrofy, której towarzyszyła prezentacja wysokiej przedstawiciel i komisarz ds. humanitarnych, Kristaliny Georgiewej, w oparciu o wspólne pismo do członków Rady. Podkreślono, że reakcja państw członkowskich i instytucji UE na trzęsienie ziemi w Haiti była szybka, wszechstronna i na wielką skalę, zauważono też znaczenie istniejących struktur w przyszłości oraz dalszego zwiększenia widoczności działań i gotowości.

KUBA

Ministrowie omówili kwestię Kuby w trakcie obiadu roboczego w kontekście dorocznej oceny wspólnego stanowiska UE. Wymienili poglądy na podstawie sprawozdania z posiedzenia ministerialnego między UE a Kubą, które odbyło się 10 czerwca, i postanowili powrócić do tej kwestii w niedalekiej przyszłości.

PROCES Z KORFU

Rada przeprowadziła wymianę poglądów w sprawie procesu z Korfu dotyczącego bezpieczeństwa europejskiego przed nieformalnym posiedzeniem ministerialnym OBWE w lipcu i ewentualnym szczytem OBWE pod koniec bieżącego roku.

SPRAWY RÓŻNE

Kirgistan– konkluzje Rady

Rada omówiła ostatnie wydarzenia w Kirgistanie i przyjęła następujące konkluzje:

„Rada wyraża poważne zaniepokojenie w związku z gwałtownymi starciami na południu Kirgistanu, w wyniku których wiele osób straciło już życie. Składa szczere wyrazy współczucia rodzinom ofiar.

Rada podkreśla, że konieczne jest przywrócenie porządku publicznego i poszanowania praworządności; domaga się natychmiastowego zakończenia stosowania przemocy i prowokacji oraz wzywa wszystkie strony do okazania powściągliwości. Kwestią o znaczeniu priorytetowym jest wznowienie dialogu.

Rada kładzie nacisk na konieczność realizowania procesu politycznego w celu tworzenia instytucji demokratycznych w Kirgistanie, zwłaszcza w drodze referendum w sprawie nowej konstytucji i wcześniejszych wyborów, zgodnie z zapowiedzią rządu tymczasowego. Proces ten stanowi najlepszą sposobność zapewnienia obywatelom Kirgistanu pokoju, stabilności instytucjonalnej, otwartego dialogu, praworządności i demokracji.

Rada potwierdza, że UE jest gotowa zareagować na najpilniejsze potrzeby humanitarne ludności dotkniętej konfliktem. Decyzja dotycząca nadzwyczajnych środków finansowych zostanie podjęta przez Komisję. Rada wzywa wszystkie zainteresowane strony, jak również kraje ościenne, aby podjęły stosowne działania prowadzące do zapewnienia dostępu do społeczności będących w trudnym położeniu oraz aby wniosły wkład, w stosownych przypadkach, w działalność humanitarnych punktów i korytarzy wsparcia, z pełnym poszanowaniem prawa międzynarodowego.

Rada z zadowoleniem przyjmuje ścisłą koordynację działań Unii Europejskiej, OBWE i Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz wysiłki trzech specjalnych wysłanników. Zwraca się także do Wysokiego Przedstawiciela, aby utrzymywał bliskie kontakty z OBWE, ONZ i innymi stosownymi podmiotami.”

POSIEDZENIA I WYDARZENIA PRZY OKAZJI POSIEDZENIA RADY

Przy okazji posiedzenia Rady miały miejsce następujące posiedzenia i wydarzenia:

poniedziałek, 14 czerwca 2010 r.


  • Rada Współpracy z RWPZ (Radą Współpracy Państw Zatoki)

  • Rada Stowarzyszenia z Czarnogórą

wtorek, 15 czerwca 2010 r.

  • Posiedzenie ministerialne z ECOWAS (Wspólnotą Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej)

  • Rada Współpracy z Algierią

  • Rada Współpracy z Libanem

  • Rada Współpracy z Ukrainą

  • Rada Współpracy z Mołdawią

POZOSTAŁE ZATWIERDZONE PUNKTY

SPRAWY ZAGRANICZNE

Zgromadzenie Ogólne ONZ – priorytety UE

Rada zatwierdziła wykaz priorytetów UE dotyczących pokoju i bezpieczeństwa, środowiska, zrównoważonego rozwoju oraz praw człowieka; zostały one przygotowane na 64. sesję Zgromadzenia Ogólnego ONZ, które rozpocznie obrady we wrześniu (10170/10).

Traktat z Lizbony potwierdza oddanie UE zasadom Karty Narodów Zjednoczonych i wzywa do wypracowywania wielostronnych rozwiązań wspólnych problemów i wyzwań. By przyczynić się do osiągnięcia tego celu, UE będzie nadal pracować na rzecz stworzenia silniejszego systemu wielostronnego, w szczególności dzięki zwiększeniu reprezentatywności, przejrzystości, odpowiedzialności, skuteczności i sprawności Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Traktat o handlu bronią

Rada przyjęła decyzję w sprawie działań UE wspierających proces przygotowawczy prowadzący do konferencji ONZ dotyczącej traktatu o handlu bronią (8683/10).

Decyzja ta ma na celu wspieranie państw członkowskich ONZ w poszerzaniu wiedzy fachowej na szczeblu krajowym i regionalnym, aby wdrożyć skuteczne kontrole transferu broni w celu zapewnienia, by przyszły traktat o handlu bronią miał po wejściu w życie jak największą skuteczność.

Główne aspekty i podstawowe wybory w zakresie WPZiB – roczne sprawozdanie z 2009 roku

Rada zatwierdziła sprawozdanie roczne z 2009 roku sporządzone przez Wysokiego Przedstawiciela Unii Europejskiej do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa dla Parlamentu Europejskiego dotyczące głównych aspektów i podstawowych wyborów w zakresie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Jest to pierwsze sprawozdanie roczne wysokiej przedstawiciel Cahterine Ashton, które zostanie przedstawione Parlamentowi Europejskiemu.

Spoglądając wstecz na rok 2009 w sprawozdaniu określono, że wśród najważniejszych zagrożeń dla bezpieczeństwa europejskiego są: rozprzestrzenianie broni masowego rażenia, broń konwencjonalna, terroryzm, bezpieczeństwo energetyczne, zmiana klimatu i konflikty regionalne; przedstawiono też działania podjęte, aby sprostać tym wyzwaniom.

Przedstawiono również wysiłki UE zmierzające do budowy stabilności w Europie i poza jej granicami przy zastosowaniu różnych polityk, takich jak europejska polityka sąsiedztwa i inne konkretne uzgodnienia; w sprawozdaniu ukazano wkład UE w skuteczniejszy porządek wielostronny dzięki współpracy z innymi organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi oraz wyjaśniono rolę UE w propagowaniu demokracji, praw człowieka i praworządności.

W sprawozdaniu podkreślono również starania UE zmierzające do umocnienia stosunków z partnerami strategicznymi, takimi jak Stany Zjednoczone, Federacja Rosyjska, Chiny, Indie, Meksyk, Brazylia, Japonia, Kanada i Republika Południowej Afryki; przedstawiono również przegląd działań UE w zakresie zapobiegania konfliktom oraz utrwalania i różnicowania wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO).

W perspektywach na rok 2010 w sprawozdaniu opisano najważniejsze wyzwania polityczne i pierwsze reakcje UE w związku ze sprostaniem tym wyzwaniom. W związku z tym w sprawozdaniu wyciągnięto następujący wniosek: pomimo wielu osiągnięć w budowie bezpiecznego i zamożnego sąsiedztwa, wzrosły zagrożenia i wciąż wiele pozostaje do zrobienia w tym zakresie.

Sprawozdanie to można znaleźć w dok. 10659/10.



Stosunki z Azją Środkową

Rada zatwierdziła wspólne sprawozdanie Rady i Komisji w sprawie realizacji strategii UE wobec Azji Środkowej.

W sprawozdaniu stwierdzono, że dzięki realizacji strategii w ostatnich trzech latach poczyniono już istotne postępy w dziedzinie edukacji, w zakresie rozwoju gospodarczego, handlu i inwestycji, energii i transportu, polityki ochrony środowiska oraz wspólnych zagrożeń i wyzwań. Rozpoczęto także istotne inicjatywy na rzecz promowania praw człowieka, praworządności, dobrego zarządzania i demokratyzacji.

Unijna strategia nowego partnerstwa z Azją Środkową, którą Rada Europejska przyjęła w czerwcu 2007 roku, umożliwiła wzmacnienie stosunków UE z pięcioma krajami Azji Środkowej – Kazachstanem, Kirgistanem, Tadżykistanem, Turkmenistanem i Uzbekistanem.

UE i Uzbekistan – protokół ustaleń dotyczący energii

Rada zatwierdziła protokół ustaleń i współpracy w dziedzinie współpracy energetycznej z Uzbekistanem.

Memorandum jest kontynuacją strategii na rzecz nowego partnerstwa między UE a państwami Azji Środkowej, przyjętej przez Radę Europejską w czerwcu 2007 roku, w której podkreślono wspólne zainteresowanie zróżnicowaniem dróg eksportu, struktur podaży i popytu oraz źródeł energii, jak również wsparciem rozwoju struktur gospodarki rynkowej w Azji Środkowej.

Umowa o partnerstwie i współpracy z Uzbekistanem

Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji w sprawie umowy zmieniającej umowę o partnerstwie i współpracy UE z Uzbekistanem.

Stosunki z Zakaukaziem – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada przypomina swoje konkluzje z dnia 8 grudnia 2009 r., w których z zadowoleniem odniosła się do wyrażonego przez Armenię, Azerbejdżan i Gruzję zaangażowania w zacieśnianie stosunków każdego z tych krajów z UE w ramach Partnerstwa Wschodniego będącego szczególnym elementem wschodniego wymiaru europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS).

2. Rada oczekuje rozpoczęcia negocjacji w sprawie przyszłych układów o stowarzyszeniu w lipcu 2010 r., aby możliwe stało się ustanowienie stowarzyszenia politycznego i stopniowe osiągnięcie integracji gospodarczej tych państw z UE, w tym stworzenie pogłębionych i kompleksowych stref wolnego handlu, gdy państwa te spełnią już konieczne warunki. Procesowi negocjacji będą przyświecać zasady szerokiego uczestnictwa, różnicowania, warunkowości oraz współodpowiedzialności. Rada podkreśla, że dla powodzenia negocjacji i wprowadzenia w życie tych ambitnych układów niezbędne jest aktywne zaangażowanie państw partnerskich i ich działanie na rzecz wspólnych wartości i zasad, m.in. takich jak demokracja, praworządność, poszanowanie praw człowieka i dobre rządy. UE jest gotowa wspierać kraje partnerskie w tym względzie.

3. Rada odnotowuje, że niedawna decyzja o ustanowieniu nowych podkomitetów na mocy obecnie obowiązujących umów o partnerstwie i współpracy z państwami Zakaukazia znacznie poszerzy zakres tematów dialogu sektorowego i przyczyni się do szybszego wdrożenia planów działania w ramach EPS.

4. Rada uznaje duże znaczenie, jakie państwa Zakaukazia przywiązują do mobilności obywateli. Pamiętając o znaczeniu bezpiecznego otoczenia i zgodnie z programem sztokholmskim i wspólną deklaracją ze szczytu Partnerstwa Wschodniego w Pradze, UE jest gotowa wspierać mobilność obywateli państw Zakaukazia i innych państw biorących udział w Partnerstwie Wschodnim poprzez ułatwienia wizowe i umowy o readmisji, a po ich udanym zawarciu i wprowadzeniu w życie jest gotowa podjąć kontrolowany proces stopniowego dochodzenia do długoterminowego celu, jakim jest liberalizacja reżimu wizowego – indywidualnie dla każdego państwa – a także zdefiniować warunki dla dobrze zarządzanej i bezpiecznej mobilności. W tym kontekście Rada zwróciła się do Komisji o opracowanie do końca 2010 roku planu dotyczącego sposobu rozwinięcia współpracy w tej dziedzinie.

5. Rada uznaje, że konflikty stoją na przeszkodzie nie tylko politycznemu i gospodarczemu rozwojowi państw partnerskich, lecz również współpracy regionalnej i stabilności na kontynencie europejskim. W tym kontekście Rada ponownie wyraża swoje zaangażowanie na rzecz wsparcia dla procesów, których celem jest znalezienie pokojowego i trwałego rozwiązania konfliktów w regionie, i wzywa wszystkie strony do pełnego zaangażowania w te działania.

6. UE będzie nadal wspierać stabilność, dobrobyt i współpracę na całym obszarze Zakaukazia, wykorzystując również możliwości wynikające z wielostronnego charakteru Partnerstwa Wschodniego, i potwierdza swoje zaangażowanie w pomoc Armenii, Azerbejdżanowi i Gruzji w tym zadaniu.”

Irak – zintegrowana misja dotycząca państwa prawnego

Rada przyjęła decyzję przedłużającą o 24 miesiące zintegrowaną misję UE w Iraku dotyczącą państwa prawnego (EUJUST LEX Irak) od 1 lipca 2010 r. do 30 czerwca 2012 r.

W tym dodatkowym okresie misja EUJUST LEX będzie stopniowo przenosić swoje działania i stosowne struktury do Iraku, skupiając się na specjalistycznym szkoleniu, a przy tym będzie kontynuować działania prowadzone poza tym państwem.

Decyzja przewiduje dodatkową finansową kwotę odniesienia w wysokości 17,5 mln EUR.

Biorąc pod uwagę dalszy rozwój sytuacji w Iraku pod względem bezpieczeństwa i skutki działań misji w Iraku, Rada zbada efekty tego nowego mandatu i podejmie decyzję o przyszłości misji po 30 czerwca 2012 r.

Misja EUJUST LEX Irak została ustanowiona na mocy wspólnego działania 2005/190/WPZiB.

Demokratyczna Republika Konga – misja policyjna UE

Rada przyjęła decyzję w sprawie przedłużenia o trzy miesiące okresu obowiązywania misji policyjnej UE w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa w Demokratycznej Republice Konga.

Na mocy tej decyzji misja, ustanowiona na mocy wspólnego działania 2007/405/WPZiB, zostaje przedłużona od 1 lipca 2010 r. do 30 września 2010 r., wraz z finansową kwotą odniesienia w wysokości 2,02 mln EUR.

Trzymiesięczne przedłużenie zostało zatwierdzone przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa 13 kwietnia, w następstwie konsultacji z kongijskimi władzami i innymi zainteresowanymi stronami.

Broń strzelecka i lekka – sprawozdanie roczne

Rada zatwierdziła dziewiąte sprawozdanie roczne w sprawie wkładu UE w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania broni strzeleckiej i lekkiej, zgodnie ze wspólnym działaniem 2002/589/WPZiB (9997/10).

Zatwierdziła również półroczne sprawozdanie z postępów dotyczące realizacji strategii UE w tej dziedzinie.

Broń masowego rażenia – sprawozdanie z postępów

Rada zatwierdziła sprawozdanie półroczne z postępów w realizacji strategii UE na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia, obejmujące działania prowadzone w pierwszej połowie 2010 roku.

W sprawozdaniu, dotyczącym pierwszej połowy roku 2010, położono nacisk na obszary priorytetowe, takie jak:


  • rola UE w wielostronnych forach zajmujących się rozbrojeniem i nieproliferacją, jak również w organizacjach międzynarodowych;

  • nieprzerwane polityczne i finansowe wspieranie projektów, w tym programów pomocy dla państw trzecich;

  • współpraca z partnerami międzynarodowymi na rzecz światowej zbieżności poglądów dotyczących potrzeby propagowania wszystkich celów zawartych w Układzie o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej;

  • działania na rzecz zwalczania kryzysów proliferacyjnych, budzących szczególny niepokój na świecie;

  • realizacja wykazu priorytetów, zatwierdzonego przez Radę w czerwcu 2008 roku, oraz wytycznych zawartych w „Nowych kierunkach działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia”, przyjętych przez Radę w grudniu 2008 roku; oraz

  • efektywne wykorzystanie zasobów finansowych, by zmaksymalizować wpływ działań UE w tej dziedzinie.

Przegląd środków UE w celu zwalczania terroryzmu

Rada przeprowadziła przegląd wykazu osób, grup i podmiotów, wobec których ma zastosowanie art. 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB. Rada ma obowiązek regularnie dokonywać tego przeglądu, co najmniej dwa razy do roku, aby sprawdzić, czy są podstawy do utrzymywania w wykazie tych grup i podmiotów.



  • Rada potwierdziła wykaz w wersji przedstawionej w załączniku do wspólnego stanowiska 2009/468/WPZiB z dnia 15 czerwca 2009 r.

WSPÓŁPRACA NA RZECZ ROZWOJU

Rada ministrów AKP – UE

Rada odnotowała przygotowania do 35. wspólnej sesji Rady ministrów AKP – UE, która odbędzie się w Wagadugu w Burkinie Faso w dniach 21 i 22 czerwca.

Oczekuje się, że na tej sesji zostanie podpisana druga zmieniona wersja umowy między AKP a UE.

Podział pracy między poszczególne kraje – konkluzje Rady

Rada przyjęła konkluzje przedstawione w dok. 10348/10.

Podatki i rozwój – współpraca z krajami rozwijającymi się – konkluzje Rady

Rada przyjęła konkluzje przedstawione w dok. 10349/10.



POLITYKA HANDLOWA

Umowa przejściowa w sprawie handlu z Turkmenistanem

Rada przyjęła decyzję zatwierdzającą zawarcie umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między UE, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Turkmenistanem, z drugiej strony.

Antydumping – systemy do prześwietlania ładunku z Chin – azotan amonu z Ukrainy

Rada przyjęła następujące rozporządzenia:


  • nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych systemów do prześwietlania ładunku pochodzących z Chin (dok. 9934/10);

  • nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z Chin (dok. 9938/10); oraz

  • nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Ukrainy w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z rozporządzeniem nr 1225/2009 (dok. 10084/10).


11022/10



PL




©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna