Komunikat prasowy 3183. posiedzenie Rady Sprawy zagraniczne



Pobieranie 145,92 Kb.
Strona1/2
Data24.02.2019
Rozmiar145,92 Kb.
  1   2

23 VII 2012










RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL




12800/1/12 REV 1

(OR. en)


PRESSE 345

PR CO 45


KOMUNIKAT PRASOWY

3183. posiedzenie Rady



Sprawy zagraniczne

Bruksela, 23 lipca 2012 r.



Przewodnicząca Catherine ASHTON
wysoka przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa





Główne wyniki posiedzenia Rady

Rada omówiła wydarzenia w południowym sąsiedztwie UE, skupiając się na Syrii i Libii. Stanowczo potępiła coraz powszechniejsze stosowanie siły przez reżim syryjski. jeszcze raz Rada stanowczo wezwała reżim syryjski, by natychmiast zaprzestał zabijania cywili, wycofał armię syryjską z obleganych miejscowości i miast oraz umożliwił pokojową transformację. Reagując na coraz powszechniejsze stosowanie przemocy w Syrii, Rada zaostrzyła egzekwowanie embarga na broń nałożonego na Syrię przez UE i wzmocniła sankcje wobec syryjskiego reżimu.

Jeżeli chodzi o Libię, Rada z zadowoleniem przyjęła pluralistyczny i ogólnie spokojny przebieg wyborów do Generalnego Zgromadzenia Narodowego przeprowadzonych w dniu 7 lipca. Złożyła serdeczne gratulacje narodowi libijskiemu z okazji tego znaczącego wydarzenia będącego częścią toczącej się transformacji. Rada także ponownie zgłosiła gotowość UE do udzielania dalszej pomocy, zwłaszcza w zakresie bezpieczeństwa i zarządzania granicami.

Rada podsumowała wydarzenia w Sudanie i Sudanie Południowym, rok po uzyskaniu niepodległości przez Sudan Południowy Ponownie wyraziła stanowcze poparcie dla pełnej i bezwarunkowej realizacji planu działania opracowanego przez Unię Afrykańską dotyczącego rozwiązywania sporów miedzy oboma krajami, do których doszło po odłączeniu się Sudanu Południowego. Stworzyłoby to dużo lepsze perspektywy dla obu krajów.

Rada wyraziła poważne zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją w Mali oraz jej negatywnym wpływem na pokój i stabilność w wymiarze regionalnym i międzynarodowym. Zwróciła się do Wysokiego Przedstawiciela i Komisji, by przedstawili wnioski z myślą o stopniowym przywracaniu współpracy rozwojowej i zapewnianiu wsparcia na rzecz ewentualnego rozmieszczenia w Mali dobrze przygotowanych sił stabilizacyjnych ECOWAS, pod nadzorem Rady Bezpieczeństwa ONZ i w porozumieniu z Rządem Jedności Narodowej oraz Unią Afrykańską.

Rada z aprobatą odnotowała postępy w zakresie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) poczynione od czasu opublikowania konkluzji Rady z dnia 1 grudnia 2011 r., w szczególności zbliżające się rozpoczęcie trzech nowych misji w dziedzinie WPBiO, a także dalsze planowanie dotyczące unijnego wsparcia na rzecz bezpieczeństwa granic w Libii.. Podkreśliła również, że misje i operacje w dziedzinie WPBiO mają konkretny wpływ na sytuację w miejscu ich prowadzenia.

Rada z nadzieją odnotowała także postępy dokonane w realizacji globalnego porozumienia politycznego w Zimbabwe. Zgodziła się, że działania te uzasadniają niezwłoczne zawieszenie środków stosowanych na mocy art. 96 umowy z Kotonu. Dzięki temu UE będzie mogła bezpośrednio współpracować z Rządem Jedności Narodowej przy opracowywaniu nowych programów pomocy.

UCZESTNICY_5__OMAWIANE_PUNKTY'>SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY 5

OMAWIANE PUNKTY

Południowe sąsiedztwo 7

Sudan i Sudan Południowy 13

Mali/Sahel 14

Demokratyczna Republika Konga 16

Wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony 17

Partnerstwo Wschodnie 19

Chiny 19


Polityka energetyczna i zagraniczna 19

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

SPRAWY ZAGRANICZNE

  • Proces kończenia transformacji w Somalii 20

  • Liban 21

  • Zimbabwe 22

  • Konwencja o zakazie broni biologicznej i toksycznej 23

  • Stosunki z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii 24

  • Stosunki z Izraelem 24

  • Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych 24

  • Współpraca z Radą Europy 24

  • Stosunki z Jordanią 24

  • Bliski Wschód wolny od broni masowego rażenia 25

  • Zwalczanie rozprzestrzeniania rakiet balistycznych 25

  • Strategia UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia 25

  • Zapobieganie nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką 25

WSPÓLNA POLITYKA BEZPIECZEŃSTWA I OBRONY

  • Współdziałanie z Organizacją do spraw Współpracy w Zakresie Uzbrojenia 26

  • Umowy o statusie misji 26

WSPÓŁPRACA ROZWOJOWA

  • Realokacja środków w ramach 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju 26

  • Wkłady finansowe na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju 27

  • Konwencja o wsparciu żywnościowym 27

SPRAWY GOSPODARCZE I FINANSOWE

  • Pomoc finansowa dla Hiszpanii 27

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE

  • UE–Ukraina – wydawanie wiz 27

UCZESTNICY

Wysoki Przedstawiciel

Catherine ASHTON wysoka przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa



Belgia:

Didier REYNDERS wicepremier oraz minister spraw zagranicznych, handlu zagranicznego i spraw europejskich



Bułgaria:

Nikołaj MŁADENOW minister spraw zagranicznych



Republika Czeska:

Karel SCHWARZENBERG pierwszy wicepremier i minister spraw zagranicznych



Dania:

Villy SØVNDAL minister spraw zagranicznych



Niemcy:

Michael LINK minister stanu w niemieckim Ministerstwie Spraw Zagranicznych



Estonia:

Urmas PAET minister spraw zagranicznych



Irlandia:

Lucinda CREIGHTON wiceminister do spraw europejskich (Kancelaria Premiera i Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Handlu)



Grecja:

Dimitrios KOURKOULAS sekretarz stanu do spraw zagranicznych



Hiszpania:

Gonzalo DE BENITO SECADES sekretarz stanu do spraw zagranicznych



Francja:

Laurent FABIUS minister spraw zagranicznych



Włochy:

Giuliomaria TERZI DI SANT'AGATA minister spraw zagranicznych



Cypr:

Erato KOZAKOU-MARKOULLIS minister spraw zagranicznych



Łotwa:

Edgars RINKĒVIČS minister spraw zagranicznych



Litwa:

Audronius AŽUBALIS minister spraw zagranicznych



Luksemburg:

Jean ASSELBORN wicepremier, minister spraw zagranicznych



Węgry:

János MARTONYI minister spraw zagranicznych



Malta:

Tonio BORG wicepremier i minister spraw zagranicznych



Niderlandy:

Uri ROSENTHAL minister spraw zagranicznych



Austria:

Michael SPINDELEGGER wicekanclerz i federalny minister spraw europejskich i międzynarodowych



Polska:

Radosław SIKORSKI minister spraw zagranicznych



Portugalia:

Paulo PORTAS minister stanu, minister spraw zagranicznych



Rumunia:

Andrei MARGA minister spraw zagranicznych



Słowenia:

Karl Viktor ERJAVEC wicepremier, minister spraw zagranicznych



Słowacja:

Miroslav LAJČÁK minister spraw zagranicznych



Finlandia:

Erkki TUOMIOJA minister spraw zagranicznych



Szwecja:

Carl BILDT minister spraw zagranicznych



Zjednoczone Królestwo:

William HAGUE pierwszy minister, minister spraw zagranicznych i minister ds. Wspólnoty Narodów



Komisja:

Štefan Füle członek

Andris Piebalgs członek

Kristalina GEORGIEWA członek

Günther OETTINGER członek

Rząd państwa przystępującego był reprezentowany jak następuje:



Chorwacja:

Vesna PUSIĆ minister spraw zagranicznych i europejskich



OMAWIANE PUNKTY

Południowe sąsiedztwo

Rada omówiła wydarzenia w południowym sąsiedztwie UE, skupiając się na Syrii i Libii.

Syria

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Unia Europejska wspiera mieszkańców Syrii w tej przełomowej chwili w ich pokojowej i odważnej walce o wolność, godność, demokrację i prawa człowieka. UE jest zbulwersowana potwornymi zbrodniami, do których doszło we wsi Tremseh w dniu 12 lipca 2012 r. Stanowczo potępia coraz powszechniejsze stosowanie siły przez reżim, w tym wykorzystywanie ciężkiej artylerii do ostrzału obszarów zamieszkałych, co stanowi rażące niedotrzymanie zobowiązań podjętych przez reżim w ramach planu Annana oraz rezolucji nr 2042 i 2043 RB ONZ. UE wzywa do natychmiastowego przeprowadzenia niezależnego międzynarodowego śledztwa. UE stanowczo wzywa reżim syryjski, by natychmiast zaprzestał zabijania cywili, wycofał armię syryjską z obleganych miejscowości i miast oraz umożliwił pokojową transformację dla dobra kraju. Międzynarodowe prawo humanitarne musi być przestrzegane przez wszystkich. UE jest poważnie zaniepokojona niedawną eskalacją przemocy, również w Damaszku; sytuacja ta pokazuje, że pinie niezbędna jest transformacja polityczna, która spełniałaby demokratyczne aspiracje Syryjczyków i przywróciłaby stabilność w Syrii. UE nadal zależy na suwerenności, niezależności, jedności narodowej i integralności terytorialnej Syrii.

2. UE pozostaje głęboko zaniepokojona wpływem kryzysu w Syrii na kraje sąsiednie pod względem bezpieczeństwa i stabilności. Wzywa reżim syryjski do przestrzegania integralności terytorialnej i suwerenności krajów sąsiednich. Brutalność reżimu ma tragiczne skutki w Syrii, a także poważne reperkusje w krajach sąsiednich.

3. Unia Europejska przypomina o swoim pełnym poparciu dla misji wspólnego specjalnego wysłannika ONZ i Ligi Państw Arabskich, Kofiego Annana, i jego sześciopunktowego planu, który musi zostać zrealizowany. Z zadowoleniem przyjmuje wyniki posiedzenia grupy działania, które odbyło się w Genewie w dniu 30 czerwca 2012 r., a w szczególności wezwanie do ustanowienia przejściowego organu rządzącego o pełnych uprawnieniach wykonawczych, w skład którego weszliby przedstawiciele opozycji i rządu i który zostałby sformowany za wspólną zgodą. UE zachęca Kofiego Annana, by kontynuował działania na rzecz realizacji tego planu przejściowego, także wraz z grupą działania; apeluje także do wszystkich stron, by wspierały te wysiłki.

UE z zadowoleniem przyjmuje także wyniki trzeciego posiedzenia Grupy Przyjaciół Narodu Syryjskiego, które miało miejsce w Paryżu w dniu 6 lipca i w którym wzięło udział ponad sto krajów i organizacji; pokazało ono, że wśród wspólnoty międzynarodowej panuje coraz większa zgoda co do potrzeby demokratycznej transformacji w Syrii; oczekuje również na zwołanie kolejnego posiedzenia tej grupy.

UE podkreśla, że osoby, które mogłyby przeszkadzać w tej transformacji, powinny zostać wykluczone oraz że w tym kontekście w przyszłości Syrii nie ma miejsca dla prezydenta Assada.

4. UE głęboko ubolewa nad tym, że RB ONZ nie udało się uzgodnić rezolucji RB ONZ, która uwzględniałaby komunikat grupy działania i przewidywała środki służące wyegzekwowaniu realizacji planu Annana na mocy art. 41 Karty Narodów Zjednoczonych. UE wyraża żal w związku z faktem, że RB ONZ nie wywiązała się tym samym ze swoich obowiązków i nie poparła starań wspólnego specjalnego wysłannika. UE wzywa do zgodnego działania podjętego przez wszystkich członków RB ONZ, w tym Rosję i Chiny, w celu wywarcia mocnej i skutecznej presji oraz dopilnowania, by z dalszego nieprzestrzegania jej poprzednich decyzji wyciągnięto poważne konsekwencje.

5. UE z aprobatą przyjmuje decyzję, by przedłużyć mandat misji nadzorczej ONZ w Syrii na ostatni okres 30 dni, z uwzględnieniem zaleceń Sekretarza Generalnego ONZ dotyczących restrukturyzacji misji, jak również operacyjnych skutków stale pogarszającej się sytuacji w zakresie bezpieczeństwa w Syrii. UE przypomina, że władze Syrii są odpowiedzialne za zapewnienie bezpieczeństwa misji. UE jest gotowa udzielić potrzebnego wsparcia, tak by zagwarantować powodzenie tej misji nadzorczej.

6. UE pozostaje głęboko zaniepokojona sytuacją w zakresie praw człowieka i przypadkami łamania międzynarodowego prawa humanitarnego w Syrii. Systematyczne i powszechne łamanie praw człowieka, którego dopuszcza się reżim, świadczy o jego całkowitym lekceważeniu praw człowieka. Niepokój UE budzą także niedawne doniesienia o domniemanym stosowaniu amunicji kasetowej przeciwko ludności cywilnej. UE potwierdza swoje poparcie dla międzynarodowej komisji śledczej dla Syrii i prowadzonych przez nią dochodzeń w sprawie domniemanych przypadków łamania międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka w celu pociągnięcia do odpowiedzialności osób odpowiedzialnych za takie czyny, w tym za czyny, które mogą spełniać znamiona zbrodni przeciwko ludzkości. UE przypomina, że wszystkie osoby odpowiedzialne za powszechne, systematyczne i rażące łamanie praw człowieka muszą ponieść stosowne konsekwencje. UE z aprobatą odnotowuje przyjęcie w dniu 6 lipca rezolucji Rady Praw Człowieka ONZ w sprawie sytuacji dotyczącej praw człowieka w Syrii.

7. Przypominając, że odpowiedzialność za obecny kryzys spoczywa w głównej mierze na władzach Syrii, UE przestrzega przed dalszą militaryzacją konfliktu oraz przed przemocą o podłożu religijnym, które mogą przynieść Syrii tylko dalsze cierpienie i mieć tragiczne skutki dla regionu.

W tym kontekście UE wyraża obawy w związku z kwestią ochrony ludności cywilnej, w szczególności słabszych grup społecznych i wspólnot religijnych. UE jest także zaniepokojona napływem broni do Syrii. W związku z tym UE wzywa wszystkie państwa, by nie dostarczały broni do tego kraju. Poważny niepokój UE budzi możliwość użycia w Syrii broni chemicznej.

8. UE z zadowoleniem przyjmuje krajowy pakt i wspólną wizję polityczną na rzecz transformacji w Syrii: zostały one wydane po konferencji opozycji syryjskiej, która odbyła się pod auspicjami Ligi Państw Arabskich w Kairze w dniach 2–3 lipca; zachęca także wszystkie grupy do dalszego angażowania się w ten proces. UE nadal apeluje do wszystkich grup opozycyjnych, by odłożyły na bok wszelkie różnice i uzgodniły pakiet wspólnych zasad, a także by podjęły działania na rzecz powszechnej, uporządkowanej i pokojowej transformacji w Syrii. UE wzywa wszystkie grupy opozycyjne, by udzielały dalszego wsparcia staraniom Kofiego Annana oraz by były gotowe zapewnić przywództwo i zaangażować się w realizację planu transformacji opracowanego przez grupę działania na rzecz Syrii w dniu 30 czerwca. Dla wszystkich Syryjczyków musi się znaleźć miejsce w nowej Syrii; muszą oni także korzystać z równych praw, niezależnie od swojego pochodzenia, przynależności, wyznania, przekonań lub płci.

9. UE z aprobatą odnotowuje rozpoczęcie realizacji planu działań humanitarnych w Syrii potwierdzone podczas czwartego Forum Pomocy Humanitarnej dla Syrii w dniu 16 lipca. Ze względu jednak na pogarszającą się sytuację humanitarną w kraju UE wzywa wszystkie strony do zapewnienia pracownikom organizacji humanitarnych pełnego i bezpiecznego dostępu, gdyż działania humanitarne trzeba jeszcze bardziej zintensyfikować, do przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego, w tym poszanowania i ochrony ludności cywilnej, oraz do ułatwiania wprowadzania humanitarnych przerw w walkach, tak by można było bezpiecznie nieść pomoc humanitarną. UE jest gotowa zapewnić dodatkowe wsparcie, również finansowe, by pomóc państwom sąsiednim, w tym Libanowi i Jordanii, w udzielaniu schronienia coraz większej liczbie uchodźców syryjskich uciekających przed przemocą w kraju. UE zwiększy swoją pomoc humanitarną dla Syryjczyków, także dla wewnętrznych przesiedleńców i uchodźców; wzywa także wszystkie kraje do podjęcia podobnych działań.

10. UE zatwierdziła dzisiaj wykaz nowych osób i podmiotów, wobec których należy zastosować środki ograniczające, dotyczy to w szczególności członków armii oraz służb wywiadu i bezpieczeństwa bezpośrednio zaangażowanych w represjonowanie ludności cywilnej. UE uzgodniła także środki służące wzmocnieniu egzekwowania nałożonego przez nią embarga na broń. Dopóki nie ustaną represje, UE będzie kontynuować politykę wprowadzania dodatkowych środków, kierując je przeciwko reżimowi, a nie ludności cywilnej. UE będzie również nadal apelować do społeczności międzynarodowej, by przyłączyła się do jej działań służących stosowaniu i egzekwowaniu środków ograniczających wobec reżimu syryjskiego i jego popleczników. W tym kontekście UE z aprobatą odnotowuje trzecie posiedzenie międzynarodowej grupy ds. sankcji, które odbyło się w Ad-Dausze w dniu 19 lipca. UE wzywa wszystkich Syryjczyków, by odcięli się od represyjnej polityki reżimu i ułatwili tym samym przemiany polityczne. W tym kontekście UE odnosi się z aprobatą do niedawnych przypadków opuszczenia reżimu przez osoby na eksponowanych stanowiskach.

11. UE przypomina, że gdy tylko rozpocznie się prawdziwa demokratyczna transformacja, będzie gotowa rozwijać nowe i ambitne partnerstwo z Syrią we wszystkich dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w tym przez zwiększenie pomocy, zacieśnienie stosunków handlowych i gospodarczych oraz wspieranie sprawiedliwości okresu przejściowego i transformacji politycznej”.

Reagując na coraz powszechniejsze stosowanie przemocy w Syrii, Rada zaostrzyła egzekwowanie embarga na broń nałożonego na Syrię przez UE i wzmocniła sankcje wobec syryjskiego reżimu. Więcej szczegółów, zob. komunikat prasowy 12776/12.

Libia

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. UE z zadowoleniem przyjmuje pluralistyczny i ogólnie spokojny przebieg libijskich wyborów do Generalnego Zgromadzenia Narodowego przeprowadzonych w dniu 7 lipca 2012 r. i przyjmuje do wiadomości ogłoszenie wstępnych wyników w dniu 17 lipca. UE składa wyrazy uznania władzom libijskim, w szczególności Wysokiej Krajowej Komisji Wyborczej, za ich przygotowanie i zarządzanie nimi. UE składa serdeczne gratulacje narodowi libijskiemu z okazji tego znaczącego wydarzenia będącego częścią toczącej się transformacji i jest przekonana, że te historyczne wybory powinny stanowić fundamenty przyszłego demokratycznego rozwoju Libii.

2. UE wyraża uznanie dla ogromnej pracy wykonywanej – często w wyjątkowo trudnych warunkach – przez libijską Tymczasową Radę Narodową pod przewodnictwem Abdula Dżalila i przez rząd tymczasowy, na czele którego stoi premier Al Keib. UE z nadzieją oczekuje na współpracę z przyszłym rządem Libii, który ma zostać powołany w rezultacie utworzenia Generalnego Zgromadzenia Narodowego, i ma nadzieję, że proces powoływania rządu utrzyma dynamikę transformacji i umożliwi nowemu rządowi Libii jak najszybsze rozpoczęcie prac.

3. Libia przystąpi wkrótce do prac nad opracowaniem nowej konstytucji. Będzie to kluczowy dokument w formowaniu przyszłego państwa libijskiego. Ważne jest zatem, by proces redagowania konstytucji był pluralistyczny i przejrzysty oraz aby nowa konstytucja odzwierciedlała aspiracje narodu libijskiego pod względem godności i sprawiedliwości poprzez poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności dla wszystkich kobiet i mężczyzn, w tym ochronę mniejszości i wartości demokratycznych.

4. Jednocześnie UE podkreśla, jak ogromną wagę w procesie transformacji ma przestrzeganie zasady państwa prawa i ochrona praw człowieka i podstawowych wolności dla wszystkich kobiet i mężczyzn. Ponownie wzywa władze do zajęcia się sprawozdaniami na temat stosowania tortur i nielegalnego przetrzymywania i do przeanalizowania tych sprawozdań oraz postawienia osób odpowiedzialnych przed wymiarem sprawiedliwości. UE wzywa centralny rząd libijski do przyspieszenia procesu uzyskiwania kontroli nad wszystkimi miejscami przetrzymywania więźniów.

5. UE dostrzega, przed jakimi poważnymi wyzwaniami związanymi z bezpieczeństwem staje Libia. UE ponownie zgłasza swoją gotowość do udzielania dalszej pomocy, w tym – w odpowiednich przypadkach – w ramach WPBiO, w zakresie bezpieczeństwa i zarządzania granicami, w bliskim partnerstwie z nowymi demokratycznymi władzami Libii i w koordynacji z Misją ONZ ds. Wspierania Libii (UNSMIL) i resztą społeczności międzynarodowej. Wytyczenie bezpiecznych i stabilnych granic jest kluczowe dla zagwarantowania dobrze zorganizowanej migracji. UE podkreśla wagę rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji po zakończeniu konfliktu i ponownie wyraża swoje obawy dotyczące rozprzestrzeniania wszystkich rodzajów broni i podobnego sprzętu zgodnie z rezolucją 2017 (2011) Rady Bezpieczeństwa ONZ. Podkreśla, że konieczna jest reakcja oparta na ścisłej koordynacji działań z międzynarodowymi partnerami i państwami w tym regionie; przypomina także o znaczeniu – w tym kontekście – unijnej strategii dotyczącej Sahelu.

6. UE ponownie deklaruje swoją determinację w dalszym wzmacnianiu swojego zaangażowania w sprawy Libii, sąsiada o kluczowym znaczeniu dla Europy, z którym UE pragnie ustanowić długotrwałe i wzajemnie korzystne relacje, w tym w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa i inicjatyw regionalnych, takich jak Unia dla Śródziemnomorza. UE nadal wspiera wzmocnienie synergii z innymi regionalnymi inicjatywami, takimi jak forum „5+5” państw zachodniej części regionu śródziemnomorskiego. UE będzie nadal oferowała silne wsparcie dla Libii w różnych sektorach, jak zapowiedziano już w konkluzjach Rady do Spraw Zagranicznych z 10 października 2011 r., w celu zapewnienia pokojowej, demokratycznej i pomyślnej przyszłości dla jej narodu. UE w pełni popiera również wzmożone wysiłki na rzecz integracji regionalnej w krajach Maghrebu, w tym za pośrednictwem Unii Maghrebu Arabskiego, i jest gotowa wspierać ten proces”.

Egipt

Wysoki Przedstawiciel przedstawił ministrom informacje dotyczące swojej niedawnej wizyty w Egipcie.

Sudan i Sudan Południowy

Rada podsumowała wydarzenia w Sudanie i Sudanie Południowym. Przyjęła następujące konkluzje:

„1. UE potwierdza swoje silne poparcie dla planu działania UA dla Sudanu i Sudanu Południowego i dla rezolucji nr 2046 (2012) Rady Bezpieczeństwa ONZ i wzywa strony do wdrożenia planu działania / rezolucji RB ONZ nr 2046 w pełni i bezwarunkowo w określonych ramach czasowych.

2. Ten plan działania dał już pewne pozytywne rezultaty, w tym znaczne ograniczenie działań wojennych wzdłuż granicy, wycofanie sił Sudanu i Sudanu Południowego z Abyei – z wyjątkiem sudańskiej policji pilnującej pól naftowych – oraz wznowienie rozmów między stronami pod auspicjami panelu wykonawczego wysokiego szczebla z ramienia Unii Afrykańskiej. Strony muszą podjąć teraz pozostałe działania określone w planie działania / rezolucji RB ONZ w celu rozwiązania wszelkich niezałatwionych jeszcze kwestii do dnia 2 sierpnia, to jest do dnia wyznaczonego w rezolucji RB ONZ nr 2046 jako ostateczny termin. W tym kontekście UE z zadowoleniem przyjmuje fakt, że prezydenci Sudanu i Sudanu Południowego spotkali się ze sobą w dniu 14 lipca.

3. Sudan i Sudan Południowy stoją w obliczu przełomowego momentu. Pełna realizacja planu działania / rezolucji RB ONZ otwarłaby znacznie bardziej pozytywną perspektywę dla obydwu krajów, jeśli chodzi o dobrosąsiedzkie stosunki między Sudanem i Sudanem Południowym i o lepsze stosunki z resztą społeczności międzynarodowej, w tym Unią Europejską, pozwalając jej na rozważenie dalszego wsparcia. Niezastosowanie się do planu działania / rezolucji miałoby z kolei konsekwencje negatywne, w tym ewentualne zastosowanie odpowiednich środków na mocy artykułu 41 Karty Narodów Zjednoczonych. UE wzywa rząd Sudanu i rząd Sudanu Południowego, by stanęły na wysokości zadania i wykazały się zdolnościami przywódczymi pozwalającymi zbudować silne stosunki, korzystne dla obu krajów.

4. UE jest głęboko zaniepokojona pogorszeniem się sytuacji humanitarnej w rejonie Kordofanu Południowego i Nilu Błękitnego. UE wzywa rząd Sudanu do realizacji zapisów planu działania / rezolucji RB ONZ dotyczących Kordofanu Południowego i Nilu Błękitnego, a w szczególności do umożliwienia międzynarodowym organizacjom humanitarnym uzyskania natychmiastowego, nieograniczonego dostępu – w celu niesienia pomocy humanitarnej – do ludności cywilnej, która ucierpiała na tych obszarach.

5. UE wzywa rząd Sudanu i Ludowy Ruch Wyzwolenia Sudanu (Północ) do bezzwłocznego wznowienia rozmów w celu osiągnięcia wynegocjowanego politycznego rozstrzygnięcia konfliktu w rejonie Kordofanu Południowego i Nilu Błękitnego na podstawie umowy ramowej z dnia 28 czerwca 2011 r. z myślą o pluralistycznym narodowym dialogu, który pozwoli zaspokoić potrzeby i dążenia wszystkich sudańskich obywateli w duchu otwartości i demokracji.

6. UE wspiera propagowanie przez UA całościowego podejścia w dążeniu do pokoju, sprawiedliwości i pojednania oraz nadania priorytetu procesowi demokratyzacji w Sudanie i Sudanie Południowym, jako warunkowi sine qua non dla stabilności i sprawiedliwych rządów”.

Mali/Sahel

Rada omówiła sytuację w regionie Sahelu, a w szczególności w Mali. Przyjęła następujące konkluzje:

„1. Unia Europejska (UE) jest poważnie zaniepokojona pogarszającą się sytuacją w Mali oraz jej negatywnym wpływem na pokój i stabilność w wymiarze regionalnym i międzynarodowym.

2. Niepokój UE budzi pojawienie się w północnej części Mali bazy kontrolowanej przez brutalne krajowe i międzynarodowe grupy terrorystów i ekstremistów współdziałające z międzynarodowymi sieciami przestępczymi, w tym z handlarzami narkotyków. Stanowczo potępia akty przemocy wobec ludności mieszkającej w północnych regionach Mali i wzywa grupy zbrojne do natychmiastowego zaprzestania stosowania przemocy. Z niepokojem odnotowuje informacje o rosnącej liczbie przypadków łamania praw człowieka, jak również o wymuszonych przesiedleniach ludności cywilnej. UE potępia przerażające akty profanacji, degradacji i niszczenia miejsc światowego dziedzictwa w Mali. Stanowczo potępia przypadki uprowadzenia osób. Wszystkie osoby i grupy dopuszczające się zbrodni będą musiały odpowiedzieć za nie przed sądem.

3. UE niepokoi stale pogarszająca się sytuacja humanitarna. Brak poczucia bezpieczeństwa w północnej części Mali, który odciska się na krajach sąsiednich borykających się już z kryzysem żywnościowym, powoduje dalsze przesiedlenia ludności i ogranicza wielkość pomocy. UE przypomina zbrojnym grupom o obowiązku zapewnienia wszystkim podmiotom niosącym pomoc humanitarną bezpieczeństwa oraz swobodnego i nieograniczonego dostępu do regionów położonych w północnej części kraju. UE będzie nadal niosła pomoc humanitarną ludności dotkniętej tym konfliktem w szczególności zgodnie z unijnym partnerstwem na rzecz „odporności Sahelu” (AGIR).

4. Niepokój UE budzą wolne postępy w transformacji politycznej w Bamako. Trudności w ustanowieniu rządu łączącego siły polityczne i społeczeństwo obywatelskie, brak skutecznego rozwiązania komitetu CNRDRE , jak również niezdolność armii i sił bezpieczeństwa do wypełniania funkcji królewskich w zakresie obrony integralności terytorialnej oraz ochrony instytucji demokratycznych i ludności są godne ubolewania. Konieczne są szybkie postępy, aby zapewnić skuteczne przywrócenie porządku konstytucyjnego w Mali i stabilności w północnej części kraju. UE potępia akty agresji, której ofiarami byli dziennikarze w Mali. Potępia także próby zastraszania i przypomina, że jest oddana idei wolnej i pluralistycznej prasy. UE wyraża gotowość do przyjęcia sankcji wymierzonych przeciwko tym, którzy nadal zagrażaliby procesowi transformacji demokratycznej, pokojowi, bezpieczeństwu i stabilności w Mali.

5. UE popiera uzgodnienia dokonane na szczycie w Wagadugu w dniu 7 lipca 2012 r. między uczestniczącymi stronami z Mali, Regionalną Grupą Kontaktu (Groupe Régional de Contact) i Unią Afrykańską (UA), zwłaszcza apel do tymczasowego prezydenta, by sformował Rząd Jedności Narodowej przed dniem 31 lipca 2012 r., a także wypracowanie planu działania. Zachęca prezydenta, by ściśle współpracował ze Wspólnotą Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) z myślą o ustaleniu warunków, które mogłyby przyczynić się do zapewnienia ochrony procesu transformacji politycznej i instytucji państwowych, a także pomóc Mali w rekonstrukcji sił zbrojnych zdolnych zagwarantować legalność i praworządność na całym terytorium tego kraju.

6. UE w pełni popiera rezolucję nr 2056 Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych i działania podejmowane w jej następstwie, jak również inicjatywy ECOWAS, w których priorytetowym krokiem jest powołanie nowego Rządu Jedności Narodowej, w skład którego weszłyby podmioty polityczne i społeczeństwo obywatelskie Mali.

7. UE pozostaje zmobilizowania i kontynuuje ścisłą współpracę z ONZ, UA i ECOWAS oraz innymi zainteresowanymi partnerami regionalnymi i międzynarodowymi. Apeluje do krajów sąsiadujących z Mali, by odgrywały aktywną i uzupełniającą rolę w działaniach mediacyjnych prowadzonych przez ECOWAS i UA na rzecz zapewnienia trwałego rozwiązania w regionie.

8. UE i jej państwa członkowskie zobowiązują się realizować we wszystkich aspektach strategię UE na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju w Sahelu (Strategię na rzecz Sahelu) w Nigrze i Mauretanii, krajach, które należy strzec przed rozprzestrzenieniem się konfliktu. W tym kontekście Rada z zadowoleniem przyjmuje rozpoczynającą się w dniu 1 sierpnia 2012 r. misję w ramach WPBiO EUCAP SAHEL Niger, która przyczyni się do utworzenia sił bezpieczeństwa wewnętrznego w Nigrze i do doradzania im, a także do wzmocnienia koordynacji regionalnej z Mali i Mauretanią w dziedzinie bezpieczeństwa.

9. Aby kontynuować realizację strategii na rzecz Sahelu w Mali, Rada wzywa WP i Komisję do przedstawienia konkretnych propozycji w celu:


  • stopniowego wznowienia współpracy na rzecz rozwoju, w tym wsparcia wyborów, należycie dostosowanej do zmiany sytuacji w wyniku wyjścia z kryzysu, wspierając realizację przez Rząd Jedności Narodowej jednomyślnego planu działań, gdy tylko zostaną spełnione warunki;

  • zaplanowania wsparcia na rzecz ewentualnego rozmieszczenia w Mali dobrze przygotowanych sił stabilizacyjnych ECOWAS, pod nadzorem Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych i w porozumieniu z Rządem Jedności Narodowej i UA;

  • przyczynienia się, za zgodą Rządu Jedności Narodowej i we współpracy z nim oraz z innymi partnerami, zwłaszcza ONZ, UA i ECOWAS, do restrukturyzacji malijskich sił bezpieczeństwa i sił obronnych, pod kontrolą cywilną, w zgodzie ze strategią na rzecz Sahelu. Rada zwraca się w tym kontekście o przygotowanie różnych wariantów, w tym w ramach WPBiO, z myślą o kolejnym posiedzeniu Rady;

  • wspierania działań mediacyjnych ECOWAS, w porozumieniu z UA, ONZ, tzw. „pays du champ” oraz innymi podmiotami międzynarodowymi;

  • we współpracy z państwami członkowskimi, dokonania przeglądu – z myślą o szybkiej realizacji – wszystkich działań w zakresie sprawowania rządów, bezpieczeństwa, rozwoju i rozwiązywania konfliktów, czyli działań przewidywanych w strategii na rzecz Sahelu w odniesieniu do północnego Mali, po to by skutecznie wspierać proces negocjacyjny na północy i starania mediacyjne oraz uwzględnienie potrzeb odnośnej ludności”.

Demokratyczna Republika Konga

Rada podsumowała sytuację w Demokratycznej Republice Konga, w szczególności po niedawnych aktach przemocy, do których doszło w północnym Kivu.

Wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony

Rada omówiła sprawozdanie dotyczące wdrożenia konkluzji Rady z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony.

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada, przywołując swoje konkluzje z grudnia 2011 r., z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione od tego czasu w dziedzinie WPBiO, przedstawione w sprawozdaniu Wysokiego Przedstawiciela. W szczególności Rada oczekuje na zbliżające się rozpoczęcie trzech nowych misji w dziedzinie WPBiO: EUCAP Nestor w Rogu Afryki, EUCAP Sahel Niger i EUAVSEC–South Sudan, a także dalsze planowanie dotyczące unijnego wsparcia na rzecz bezpieczeństwa granic w Libii. Rada podkreśla także, że jest w pełni zaangażowana w pomyślną realizację już trwających misji i operacji w dziedzinie WPBiO.

2. Rada podkreśla, że misje i operacje w dziedzinie WPBiO mają konkretny wpływ na sytuację w miejscu ich prowadzenia. Operacyjne zaangażowanie Unii realizowane za pośrednictwem WPBiO jest namacalnym dowodem unijnego zobowiązania, by przyczyniać się do propagowania i zachowania pokoju i stabilności przez zwiększenie ogólnej zdolności UE do reagowania na wyzwania, które wiążą się z bezpieczeństwem, z zastosowaniem instrumentów cywilnego i wojskowego zarządzania kryzysowego.

3. Rada zwraca uwagę na to, że ukierunkowanie i wpływ takiego operacyjnego zaangażowania są większe, gdy jest ono elementem nadrzędnej strategii, tak jak w przypadku strategicznych ram na rzecz Rogu Afryki czy strategicznych ram na rzecz Sahelu. Pozwala to na kompleksowe podejście, które w pełni wykorzystuje rolę Wysokiego Przedstawiciela będącego także jednym z wiceprzewodniczących Komisji Europejskiej, i mobilizuje w ten sposób różnorodne narzędzia, którymi dysponuje UE, w ścisłej interakcji z państwami członkowskimi, z myślą o zrealizowaniu celów UE, w bliskiej współpracy z innymi międzynarodowymi podmiotami i przy optymalnym wykorzystaniu skąpych zasobów. Rada oczekuje na opracowanie przez Komisję Europejską i Wysokiego Przedstawiciela wspólnego komunikatu w sprawie tego kompleksowego podejścia. Rada podkreśla znaczenie WPBiO jako jednego z niezbędnych elementów takiego kompleksowego podejścia. W tym kontekście Rada odnotowuje trwający proces przeglądu procedur zarządzania kryzysowego, którego celem jest przyspieszenie planowania, podejmowania decyzji, realizacji i oceny w dziedzinie WPBiO oraz poprawa skuteczności tych działań, przy zaangażowaniu państw członkowskich w cały proces. Rada ma nadzieję do końca roku zebrać konkretne propozycje dotyczące tego przeglądu. Ponadto można by przeanalizować istniejące przepisy i procedury finansowe, tak by potrzeby operacyjne WPBiO znalazły w nich lepsze odzwierciedlenie.

4. Rada z zadowoleniem przyjmuje uruchomienie centrum operacyjnego UE, które ma wspierać misje i operacje z zakresu WPBiO prowadzone w Rogu Afryki, tj. operacje Atalanta, EUTM Somalia i EUCAP Nestor, w celu zwiększenia wydajności, spójności i synergii. Oczekuje na pierwszy przegląd odnoszący się do tego centrum, który zostanie przeprowadzony we wrześniu 2012 r.

5. Zgodnie z grudniowymi konkluzjami w sprawie WPBiO Rada przypomina o potrzebie wprowadzenia usprawnień, które umożliwią wcześniejsze i skuteczniejsze wstępne planowanie.

6. Rada ponownie zwraca uwagę na to, że istotne jest zapewnianie odpowiednich zasobów misjom i operacjom w dziedzinie WPBiO oraz strukturom zarządzania kryzysowego ESDZ, po to by mogły one realizować swój mandat. W tym kontekście Rada ponawia zobowiązanie do tego, by wspierać rozwijanie zdolności wojskowych i cywilnych przez państwa członkowskie, co pozwoli uzupełnić braki i zadbać o to, by niezbędne zdolności dostępne były także w przyszłości.

Rada przypomina, że potrzebne jest długofalowe i usystematyzowane podejście do łączenia i udostępniania zdolności wojskowych (i pozytywnie ocenia prace prowadzone w tej dziedzinie przez Europejską Agencję Obrony) w związku ze zmieniającymi się warunkami strategicznymi, ograniczeniami budżetów przeznaczonych na obronę i z uwagi na konieczność dalszego wspierania synergii z bardziej ogólnymi politykami UE. Oczekuje także na wypracowanie bardziej usystematyzowanego podejścia do zapewniania grup bojowych UE. Rada powróci do tych kwestii w listopadzie.

Ponadto Rada z zadowoleniem przyjmuje zatwierdzony wieloletni plan prac odnoszący się do zdolności cywilnych, który ma pomóc misjom w dziedzinie WPBiO w zapewnieniu sobie cywilnego personelu o wysokich kwalifikacjach oraz w szybkim uzyskaniu potrzebnych usług i niezbędnego sprzętu. W tym celu konkretne działania w latach 2012–2013 skupią się między innymi na sfinalizowaniu i wdrożeniu narzędzia zarządzania zdolnościami cywilnymi, zacieśnianiu powiązań między WPBiO a podmiotami z obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, poprawie parametrów szybkiego rozmieszczania cywilnego, uwzględnianiu doświadczeń i wniosków oraz wzorcowych rozwiązań, a także rozwijaniu krajowych strategii. Rada zachęca Komisję Europejską i ESDZ do dalszych prac nad ewentualnym ustanowieniem „centrum wspólnych usług” oraz oczekuje uruchomienia wspólnego obiektu magazynowego.

7. Rada z zadowoleniem odnotowuje trwające prace nad dalszym rozwijaniem współpracy z państwami partnerskimi z myślą o ich uczestnictwie w misjach i operacjach w dziedzinie WPBiO oraz o udzielaniu przez nie wsparcia tym misjom i operacjom. Dalsze rozwijanie współpracy w dziedzinie WPBiO, w szczególności z państwami partnerskimi z południowego i wschodniego sąsiedztwa, przyczyni się do poprawy bezpieczeństwa i stabilności w regionach. Rada zachęca także do dalszej współpracy z organizacjami regionalnymi i wielostronnymi, w szczególności z ONZ, NATO i Unią Afrykańską, i z zadowoleniem przyjmuje trwające prace, które mają służyć zacieśnieniu współpracy UE z ONZ w dziedzinie zarządzania kryzysowego.

8. Rada podkreśla, że konieczny jest dalszy dynamiczny postęp w dziedzinie WPBiO, pragnie nadal aktywnie zwracać się o informacje we wszystkich kwestiach dotyczących WPBiO i oczekuje na postępy w przeglądzie na podstawie konkretnych działań. Rada zachęca Wysokiego Przedstawiciela do czynienia postępów w pracach dotyczących WPBiO, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, z myślą o przeprowadzeniu pod koniec roku kolejnej debaty na forum Rady do Spraw Zagranicznych. Rada oczekuje ponadto na przewidziane przez Przewodniczącego Rady Europejskiej dyskusje na forum Rady Europejskiej na temat obronności, które zostaną przeprowadzone w 2013 r. ”



  1   2


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna