Komunikat prasowy 3101. posiedzenie Rady Sprawy zagraniczne



Pobieranie 147,26 Kb.
Strona1/2
Data25.12.2017
Rozmiar147,26 Kb.
  1   2

20 VI 2011










RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL

11824/1/11 REV 1 (it,pl)




PRESSE 181

PR CO 42





KOMUNIKAT PRASOWY

3101. posiedzenie Rady



Sprawy zagraniczne

Luksemburg, 20 czerwca 2011 r.






Przewodnicząca Catherine ASHTON
wysoka przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa










Główne wyniki posiedzenia Rady

Rada omawiała kwestie Sudanu, europejskiej polityki sąsiedztwa, sąsiedztwa wschodniegopołudniowego oraz Bałkanów Zachodnich. Rada przyjęła konkluzje w sprawie Sudanu, europejskiej polityki sąsiedztwa, Albanii, Białorusi, Syrii, Libii i Jemenu.

Rada zatwierdziła kompleksowe podejście UE wobec Sudanu i Sudanu Południowego, w obliczu deklaracji niepodległości, którą Sudan Południowy ogłosi w dniu 9 lipca, i wyraziła poważne zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją w dziedzinie bezpieczeństwa i sytuacją humanitarną w Sudanie.

Rada z zadowoleniem przyjęła przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa przedstawiony przez wysoką przedstawiciel i Komisję Europejską, w którym określa się reakcję UE na szybkie zmiany zachodzące w jej sąsiedztwie oraz wsparcie na rzecz głębokiej i trwałej demokracji, a także wzmocnienie zarówno wymiaru wschodniego, jak i południowego europejskiej polityki sąsiedztwa. Rada z zadowoleniem przyjęła utworzenie grupy zadaniowej ds. południowej części basenu Morza Śródziemnego oraz propozycję wysokiej przedstawiciel, by ustanowić Specjalnego Przedstawiciela dla Południowej Części Basenu Morza Śródziemnego.

Rada przyjęła konkluzje w sprawie Libii, Syrii i Jemenu, w których wezwała rządy tych państw do powstrzymania się od przemocy wobec swoich obywateli i do rozpoczęcia procesu przemian. W ubiegłym tygodniu Rada rozszerzyła sankcje UE na sześć portów kontrolowanych przez reżim Kaddafiego i przygotowuje się do rozszerzenia środków ograniczających stosowanych wobec Syrii. Wezwała do uporządkowanych i pluralistycznych przemian politycznych w Jemenie zgodnych z inicjatywą Rady Współpracy Państw Zatoki.

W czasie obiadu wysoka przedstawiciel poinformowała ministrów o podróży, którą odbyła pod koniec tygodnia na Bliski Wschód, i poprowadziła dyskusję na temat wysiłków na rzecz kontynuowania tego procesu pokojowego. Rada omówiła sytuację w Albanii i wezwała jej przywódców politycznych do wspierania zakończenia procedury wyborczej i zintensyfikowania wysiłków na rzecz reform, ze szczególnym uwzględnieniem europejskiej przyszłości kraju, podkreślając stałe zaangażowanie UE na rzecz europejskiej perspektywy Albanii i wsparcie wysiłków Albanii w tym procesie.

Rada zaostrzyła swoje sankcje wobec białoruskiego reżimu z uwagi na stałe pogarszanie się sytuacji politycznej i sytuacji w zakresie praw człowieka, zaznaczając jednocześnie swoje stałe zaangażowania rzecz ludności Białorusi. Nałożyła embargo na broń i zakaz na materiały, które mogłyby zostać wykorzystane w represjach, rozszerzyła na cztery kolejne osoby zakaz wydawania wiz i zamrożenie aktywów i po raz pierwszy objęła sankcjami niektóre przedsiębiorstwa powiązane z reżimem.


UCZESTNICY_5__OMAWIANE_PUNKTY'>SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY 5

OMAWIANE PUNKTY

Sudan 7


Przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa 10

Bałkany Zachodnie 15

Albania 16

Wschodnie sąsiedztwo – Białoruś 17

Południowe sąsiedztwo 19

Syria 19


Libia 21

Jemen 24


Bliskowschodni proces pokojowy 25

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

SPRAWY ZAGRANICZNE

  • Zapobieganie konfliktom 26

  • Białoruś − środki ograniczające 28

  • Układ o stowarzyszeniu UE – Republika Mołdowy 28

  • Stosunki z Kazachstanem 28

  • Zgromadzenie Ogólne ONZ – priorytety UE 29

ROZWÓJ

  • Republika Nigru 29

UCZESTNICY

Wysoki Przedstawiciel:

Catherine ASHTON wysoka przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa



Belgia:

Steven VANACKERE wicepremier oraz minister spraw zagranicznych i reform instytucjonalnych



Bułgaria:

Nikołaj MŁADENOW minister spraw zagranicznych



Republika Czeska:

Karl SCHWARZENBERG wicepremier i minister spraw zagranicznych



Dania:

Lene ESPERSEN minister spraw zagranicznych



Niemcy:

Guido WESTERWELLE minister spraw zagranicznych



Estonia:

Urmas PAET minister spraw zagranicznych



Irlandia:

Eamonn GILMORE wicepremier (Tánaiste) i minister spraw zagranicznych i handlu



Grecja:

Stavros LAMBRINIDIS minister spraw zagranicznych



Hiszpania:

Juan Antonio YÁÑEZ-BARNUEVO sekretarz stanu do spraw zagranicznych i Ameryki Łacińskiej



Francja:

Alain JUPPÉ minister spraw zagranicznych



Włochy:

Franco FRATTINI minister spraw zagranicznych



Cypr:

Markos KYPRIANOU minister spraw zagranicznych



Łotwa:

Girts Valdis KRISTOVSKIS minister spraw zagranicznych



Litwa:

Audronius AŽUBALIS minister spraw zagranicznych



Luksemburg:

Jean ASSELBORN wicepremier, minister spraw zagranicznych i imigracji



Węgry:

János MARTONYI minister spraw zagranicznych



Malta:

Tonio BORG wicepremier i minister spraw zagranicznych



Niderlandy:

Uri ROSENTHAL minister spraw zagranicznych



Austria:

Michael SPINDELEGGER federalny minister do spraw europejskich i międzynarodowych



Polska:

Radosław SIKORSKI minister spraw zagranicznych



Portugalia:

Antonio ALMEIDA RIBEIRO dyrektor generalny ds. polityki zagranicznej



Rumunia:

Bogdan AURESCU sekretarz stanu do spraw europejskich



Słowenia:

Samuel ŽBOGAR minister spraw zagranicznych



Słowacja:

Mikuláš DZURINDA minister spraw zagranicznych



Finlandia:

Alexander STUBB minister spraw zagranicznych



Szwecja:

Carl BILDT minister spraw zagranicznych



Zjednoczone Królestwo:

William HAGUE pierwszy sekretarz stanu, minister spraw zagranicznych i minister ds. Wspólnoty Narodów



Komisja:

Štefan FÜLE członek



OMAWIANE PUNKTY

Sudan

Rada omówiła sytuację w Sudanie i przyjęła następujące konkluzje:

„1. Zbliża się data wygaśnięcia całościowego porozumienia pokojowego (CPA) i Rada z głębokim zaniepokojeniem obserwuje ostatnie wydarzenia w Sudanie, zwłaszcza w Południowym Kordofanie i Abyei. Wzywa ona obie strony w Sudanie do niezwłocznego osiągnięcia porozumienia w nierozstrzygniętych kwestiach zawartych w CPA oraz w sprawie uzgodnień na okres po wygaśnięciu CPA. Szczególnie niepokojące jest to, że do uzgodnienia pozostały jeszcze kluczowe kwestie, takie jak obywatelstwo, zarządzanie sektorem ropy naftowej oraz kwestie dotyczące granic. Rada jest przekonana, że możliwe jest znalezienie rozwiązań, które zaspokoją podstawowe potrzeby obu stron oraz położą podwaliny pod dwa samodzielne państwa współistniejące pokojowo w stosunkach dobrosąsiedzkich. W tym krytycznym momencie ważne jest, by dialog na temat wszystkich nierozstrzygniętych kwestii odbywał się na najwyższym szczeblu. Rada z zadowoleniem przyjmuje i w pełni wspiera trwające działania podjęte przez Unię Afrykańską (UA), pod patronatem panelu wykonawczego wysokiego szczebla powołanego przez UA (AUHIP) oraz w bliskiej współpracy z etiopskim premierem Melesem Zenawim zmierzające do tego, by ułatwić zaprzestanie działań wojennych w Południowym Kordofanie oraz osiągnąć porozumienie polityczne w sprawie Południowego Kordofanu i Abyei. UE apeluje do stron, by nadal korzystały ze wsparcia panelu wykonawczego wysokiego szczebla powołanego przez UA, któremu przewodniczy prezydent Thabo Mbeki, i jest gotowa udzielać wszelkiego innego wsparcia, jakie byłoby konieczne.

2. Rada jest poważnie zaniepokojona niedawnymi aktami przemocy oraz przemieszczaniem się wskutek nich ludności cywilnej w Południowym Kordofanie. Wzywa wszystkie strony do natychmiastowego zaprzestania działań wojennych oraz do wznowienia negocjacji uzgodnień politycznych i dotyczących bezpieczeństwa dla Południowego Kordofanu i Nilu Błękitnego po dniu 9 lipca 2011 r., w tym przeprowadzenia konsultacji społecznych. Jeśli tak się nie stanie, pociągnie to za sobą praktyczne skutki dla zaangażowania społeczności międzynarodowej w Sudanie.

3. Rada nadal jest zaniepokojona także sytuacją w Abyei i ubolewa nad faktem, że sudańskie siły zbrojne podjęły działania wojskowe. Wraz ze zniesieniem wspólnej administracji stanowią one poważne naruszenie postanowień CPA. Rada potępia wszelkie ataki na misję ONZ w Sudanie (UNMIS), w tym atak sił południowych z dnia 19 maja, który stanowił działanie przestępcze wymierzone w misję ONZ. Rada wzywa do natychmiastowego wycofania z Abyei sił zbrojnych Sudanu i wszelkich innych elementów wojskowych, a także do poczynienia uzgodnień dotyczących bezpieczeństwa, które pozwoliłyby na dobrowolny i bezpieczny powrót osób, które musiały opuścić domy. Rada popiera oświadczenie Rady Bezpieczeństwa ONZ z 3 czerwca oraz podkreśla, że przyszły status Abyei można ustalić wyłącznie poprzez negocjacje między stronami, prowadzonymi w sposób zgodny z CPA, a nie poprzez jednostronne działania stron.

4. Rada potępia blokadę dróg łączących północ z południem, która spowodowała brak żywności i paliwa w południowej części kraju, oraz wzywa do natychmiastowego przywrócenia przejezdności na wszystkich trasach.

5. Rada wyraża ubolewanie z powodu nasilającej się przemocy w Darfurze, a zwłaszcza faktu, że jej celem jest nadal ludność cywilna, co w 2011 roku zmusiło ponad 70 000 osób do opuszczenia domów. Rada apeluje do rządu Sudanu i do ugrupowań zbrojnych o zaprzestanie działań wojennych. Rada ma nadzieję, że wyniki niedawnej konferencji wszystkich interesariuszy konfliktu w Darfurze, która odbyła się w Dausze, utworzy podstawy pozwalające osiągnąć kompleksowe i pluralistyczne porozumienie pokojowe oraz trwałe zawieszenie broni. Rada przypomina rządowi Sudanu o obowiązku współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym na mocy rezolucji RB ONZ nr 1593.

6. Rada apeluje do wszystkich stron w Południowym Kordofanie, Abyei, Darfurze i Sudanie Południowym, by chroniły ludność cywilną i zapewniły bezpieczny i swobodny dostęp organizacji humanitarnych do grup ludności wymagających pomocy. UE zobowiązuje się do stałego dostarczania pomocy humanitarnej wymagającym pomocy grupom ludności w całym Sudanie w zależności od bieżących potrzeb.

7. Rada przypomina o ciążącym na wszystkich stronach obowiązku poszanowania międzynarodowego prawa w dziedzinie pomocy humanitarnej i praw człowieka oraz podkreśla, że osoby odpowiedzialne za naruszenia muszą zostać pociągnięte do odpowiedzialności.

8. Rada uzgadnia, że będzie stosować kompleksowe podejście UE wobec Sudanu, a od 9 lipca 2011 r. wobec Sudanu Południowego. W tym celu UE będzie:



  • wspierać rozwój i pokojowe współistnienie dwóch samodzielnych, stabilnych i dobrze prosperujących państw;

  • w dalszym ciągu wspierać starania na rzecz osiągnięcia kompleksowego i pluralistycznego porozumienia pokojowego w sprawie Darfuru;

  • nadal wspierać zmniejszanie ubóstwa przez oba rządy;

  • wspierać rozwój odpowiedzialnych, przejrzystych i skutecznych rządów w obu państwach przy poszanowaniu praw człowieka i podstawowych wolności i z zachowaniem praworządności;

  • przyczyniać się do skutecznej koordynacji wsparcia międzynarodowego, w tym poprzez strategię budowania państwowości Sudanu Południowego, na szczeblu strategicznym i operacyjnym pod ogólnym zwierzchnictwem ONZ.

9. UE zależy na angażowaniu zarówno Sudanu, jak i Sudanu Południowego, we wspieranie demokratycznych rządów, poszanowania praw człowieka oraz przyszłego życia w pokoju i dobrobycie dla wszystkich Sudańczyków. W związku z tym UE zintensyfikuje dialog polityczny z Sudanem oraz nawiąże regularny i kompleksowy dialog polityczny z rządem Sudanu Południowego.

10. Zapewnienie stabilności w obszarach przylegających do granicy między północą a południem będzie miało kapitalne znaczenie dla Sudanu i Sudanu Południowego. UE wyraża gotowość wspierania stabilności w tych obszarach za pomocą instrumentu na rzecz stabilności.

11. Rada dostrzega fakt, że przed Sudanem stoi wiele wyzwań. Państwa członkowskie UE aktywnie badają możliwość wsparcia międzynarodowego działania na rzecz umorzenia długów Sudanu, prowadzonego za pośrednictwem MFW, Banku Światowego i Klubu Paryskiego, które odzwierciedlałoby wymierne postępy polityczne poczynione przez Sudan. Rada jest nadal przekonana, że konstruktywna postawa rządu Sudanu, widoczna podczas referendum w styczniu 2011 roku, oraz rozwój stosunków dobrosąsiedzkich między Sudanem a Sudanem Południowym, przyniosłyby prawdziwe korzyści narodom północy i południa. W tym kontekście Rada przypomina o swojej gotowości do zwiększenia zaangażowania w Sudanie.

12. Rada dostrzega także złożone wyzwania stojące przed Sudanem Południowym i wspiera działania rządu Sudanu Południowego zmierzające do zapewnienia pokojowego i stabilnego przejścia do niepodległości. Rada, w porozumieniu z ONZ i przy wykorzystaniu wszystkich dostępnych jej instrumentów, pilnie rozważy możliwości wsparcia potrzeb Sudanu Południowego, jeśli chodzi o budowanie cywilnych zdolności w dziedzinie bezpieczeństwa.

13. UE znacznie zwiększyła swoją pomoc rozwojową, by sprostać potrzebom Sudanu Południowego. W porozumieniu z rządem Sudanu Południowego oraz koordynując działania z innymi partnerami międzynarodowymi, w tym ONZ, UE i państwa członkowskie podejmą działania w zakresie wspólnego planowania pomocy rozwojowej w następujących dziedzinach: sprawiedliwość/praworządność; edukacja; zdrowie, gospodarka wodna, rozwój obszarów miejskich i gospodarka wiejska. Ponadto UE zobowiązuje się do kontynuacji współpracy z Sudanem Południowym w kwestiach handlowych oraz do zapewnienia wolnego od ceł i kontyngentów dostępu do rynków UE zgodnie z inicjatywą „wszystko oprócz broni”, gdy tylko zostaną spełnione wymagane warunki.

14. Rada wyraża nadzieję na wzmocnienie i dalszy rozwój stosunków UE z rządem i narodem Sudanu Południowego, w tym na nawiązanie stosunków dyplomatycznych. Ważnym pierwszym krokiem w tym kierunku jest zgoda Rady na propozycję wysokiej przedstawiciel Margaret Ashton, by otworzyć delegaturę UE w Jubie, kiedy tylko zostaną spełnione niezbędne warunki”.

Przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa

W odpowiedzi na przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa przedstawiony przez wysoką przedstawiciel i Komisję w dniu 23 maja 2011 r. Rada przeprowadziła szeroko zakrojone dyskusje na temat europejskiego sąsiedztwa i przyjęła następujące konkluzje:

„1. Z zadowoleniem przyjmując opublikowanie wspólnego komunikatu z 25 maja 2011 r. w sprawie nowej koncepcji działań w obliczu zmian zachodzących w sąsiedztwie, Rada składa podziękowania Wysokiemu Przedstawicielowi i Komisji za ich reakcję na jej zaproszenie z 26 lipca 2010 r. do rozpoczęcia okresu refleksji dotyczącego przyszłej realizacji europejskiej polityki sąsiedztwa. Rada z zadowoleniem przyjęła również konsultacje, które przeprowadzono z myślą o wspólnym komunikacie.

2. Nowe podejście UE będzie oparte na wzajemnej odpowiedzialności i wspólnym zobowiązaniu do poszanowania uniwersalnych wartości: wolności, demokracji, przestrzegania praw człowieka, podstawowych wolności i praworządności. Partnerstwo między UE i każdym z jej sąsiadów będzie uwzględniało ich potrzeby, zdolności i cele reform. Będzie oparte na wspólnej odpowiedzialności i zróżnicowane. Takie partnerstwo może prowadzić te państwa, które sobie tego życzą i są w stanie to zrobić, do dalszych działań na rzecz ściślejszego politycznego stowarzyszenia i postępującej integracji gospodarczej z rynkiem wewnętrznym UE. Plany działań i dokumenty równoważne będą wykorzystywane skuteczniej, dzięki skoncentrowaniu się na ograniczonej liczbie priorytetów i jasnej chronologii działań, przyjmowaniu wyraźniejszych celów i precyzyjniejszych wzorców oraz dzięki ich realizowaniu przy ściślejszym nadzorze politycznym. Pomoże to partnerom nadawać priorytety reformom i pozwoli lepiej połączyć cele polityki i programowanie pomocy.

3. Rada zgadza się co do tego, że istnieje potrzeba zapewnienia większego wsparcia partnerom zaangażowanym w budowanie głębokiej i trwałej demokracji, wspierania rozwoju gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu i wzmocnienia zarówno wschodniego, jak i południowego wymiaru europejskiej polityki sąsiedztwa, w szczególności w obszarach demokracji, praw człowieka i praworządności. Podkreśla, że wzmocniona współpraca polityczna, ściślejsza integracja gospodarcza i zwiększone wsparcie UE będą zależały od postępów w realizacji tych reform. Reformy zostaną dopasowane do potrzeb partnerów, którzy będą chcieli się podjąć ich realizacji i skutecznie współpracować z UE we wszystkich obszarach, a także mogą zostać poddane ponownej dyskusji, jeśli reforma nie będzie miała miejsca. Te zasady będą miały również zastosowanie do wszystkich partnerów europejskiej polityki sąsiedztwa. Rada wzywa Wysokiego Przedstawiciela i Komisję, by przygotowali odpowiednie mechanizmy i instrumenty, które pomogą osiągnąć te cele.

4. Rada z zadowoleniem przyjmuje nacisk, jaki we wspólnym komunikacie położono na partnerstwo w ramach społeczeństw. Wzywa Wysokiego Przedstawiciela i Komisję, by przedłożyli konkretne propozycje wsparcia społeczeństwa obywatelskiego, w tym w sprawie europejskiego instrumentu finansowania demokracji i społeczeństwa obywatelskiego, by przygotowali nowe środki unijnego wsparcia dla rozwoju i funkcjonowania głębokiej i trwałej demokracji w państwach sąsiadujących, w pełnej koordynacji z istniejącymi instrumentami i strukturami.

5. Uznając gospodarcze korzyści wspierania handlu produktami i usługami, potencjał zwiększonych przepływów inwestycyjnych i znaczenie postępującej integracji gospodarczej z rynkiem wewnętrznym UE, Rada popiera ciągłe unijne starania na rzecz wspierania takiej integracji dzięki ustanowieniu z partnerami europejskiej polityki sąsiedztwa pogłębionych i kompleksowych umów o wolnym handlu (DCFTA), jak zaproponowano we wspólnym komunikacie, gdy tylko zostaną spełnione określone warunki. Rozpoczęcie negocjacji DCFTA wymaga członkostwa w WTO i starannych przygotowań przeprowadzonych na podstawie kluczowych zaleceń. Rada spodziewa się szybkich postępów w negocjacjach DCFTA prowadzonych z Ukrainą i odnotowuje znaczne postępy poczynione przez innych wschodnich partnerów na rzecz realizacji kluczowych zaleceń. Z zadowoleniem przyjmuje dzisiejsze przyjęcie wytycznych negocjacyjnych w sprawie DCFTA z Republiką Mołdowy. Jeśli chodzi o południową część basenu Morza Śródziemnego, Rada zachęca do inicjatyw mających na celu zintensyfikowanie stosunków handlowych i w zakresie inwestycji z partnerami zaangażowanymi w reformy demokratyczne i gospodarcze. W tym celu Rada wzywa Komisję, by przedstawiła zalecenia dotyczące wytycznych negocjacyjnych w sprawie DCFTA z wybranymi partnerami z południowej części basenu Morza Śródziemnego. Rada zgadza się, że w ramach obecnych lub przyszłych negocjacji UE będzie poszukiwała możliwości zwiększenia dostępu do rynku, w tym, w stosownych przypadkach, przedłużając koncesje, z uwzględnieniem szczególnych warunków w każdym z państw partnerskich.

6. Dobrze zarządzana mobilność ludności ma podstawowe znaczenie dla wzajemnego zrozumienia, powiązań biznesowych i wzrostu gospodarczego, zarówno w UE, jak i w państwach partnerskich. Przywołując deklarację Rady Europejskiej z 11 maja 2011 r. i konkluzje Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych z 9 czerwca 2011 r., Rada wzywa Komisję, by nadal prowadziła i zintensyfikowała prace z partnerami w tym obszarze na podstawie globalnego podejścia do kwestii migracji. UE przygotuje rozpoczęcie negocjacji partnerstw na rzecz mobilności z Marokiem, Tunezją i Egiptem, w pierwszej kolejności, jak zaproponowała Komisja w komunikacie z 25 maja 2011 r. UE będzie się starała w pełni wykorzystać potencjał unijnego kodeksu wizowego w przypadku osób podróżujących w dobrej wierze między UE a wszystkimi partnerami. Zgodnie z konkluzjami Rady ds. WSiSW z 9–10 czerwca UE rozważy, osobno dla każdego przypadku, rozpoczęcie stosowania w stosunkach z południowymi partnerami umów o readmisji i ułatwieniach wizowych, a jej zaangażowanie będzie zależało między innymi od skutecznej współpracy na rzecz zwalczania nielegalnej migracji, w tym w zakresie zarządzania readmisją i granicami.

Przywołując konkluzje w sprawie partnerstwa wschodniego z 25 października 2010 r., UE będzie starać się zakończyć negocjacje partnerstwa na rzecz mobilności z Armenią i będzie się również starać rozpocząć negocjacje umów dotyczących ułatwień wizowych równolegle z umowami o readmisji z Białorusią – z korzyścią dla całej ludności – a także z Armenią i Azerbejdżanem. Rada z zadowoleniem przyjmuje wejście w życie umów dotyczących ułatwień wizowych i readmisji z Gruzją. Rada z zadowoleniem przyjmuje przedstawienie sprawozdań z postępu realizacji planów działań w zakresie liberalizacji reżimu wizowego w przypadku Ukrainy i Republiki Mołdowy, które mogłyby służyć jako przydatne wzory również w przypadku innych wschodnich partnerów, z uwzględnieniem specyfiki każdego z państw i dokonanych przez nie postępów, zgodnie z deklaracją praską i przyjętymi po niej konkluzjami Rady.

7. Rada wzywa Wysokiego Przedstawiciela i Komisję, by realizowali wnioski z komunikatu dotyczące współpracy sektorowej w ścisłej koordynacji z innymi inicjatywami podejmowanymi w krajach sąsiedztwa. UE będzie również ułatwiać udział państw partnerskich w unijnych programach i pracach agencji UE.

8. Znaczne zwiększenie wsparcia finansowego do 1,242 mld EUR, by radzić sobie z pilnymi potrzebami i wyjść naprzeciw nowym wyzwaniom i zmianom, którym podlegają obecnie kraje sąsiedztwa, zostanie zatwierdzone zgodnie ze zwykłymi procedurami budżetowymi i w szczególności bez uszczerbku dla wieloletnich ram finansowych. Rada z zadowoleniem oczekuje na wniosek Komisji skierowany do władzy budżetowej w tym zakresie. Takie zasoby są przyznawane z pełnym uwzględnieniem potrzeb państw partnerskich, ich gotowości zaangażowania się w reformy i ich postępów w urzeczywistnianiu głębokiej i trwałej demokracji, jak określono w komunikacie. Rada zwraca się do Komisji, by ta – w porozumieniu z EBI – rozważyła, jak w krajach sąsiedztwa wzmocnić operacje związane z kapitałem podwyższonego ryzyka, z uwzględnieniem należytego zarządzania budżetem. Rada podkreśla również potrzebę zmiany priorytetów w zakresie istniejących zasobów i potwierdza swoje poparcie dla zwiększenia pożyczek z EBI. Rada potwierdza także swoje poparcie dla rozszerzenia zakresu operacji EBOiR-u na tych południowych partnerów, którzy zaangażowani są w reformy demokratyczne oraz apeluje do głównych darczyńców i międzynarodowych instytucji finansowych, by uczestniczyły w tych działaniach.

9. W ramach zmienionego podejścia do europejskiej polityki sąsiedztwa Rada oczekuje na wniosek Komisji dotyczący utworzenia w ramach następnych wieloletnich ram finansowych nowego instrumentu sąsiedztwa europejskiego, opartego na uproszczonym programowaniu, bardziej uwzględniającego zasady polityczne i zapewniającego większe zróżnicowanie na podstawie podejścia „więcej za więcej”, w tym elastyczność, która pozwoli na lepsze przeznaczanie zasobów zgodnie z wynikami reform i potrzebami oraz będzie zgodna z nowymi ambitniejszymi założeniami tej polityki. Nowy instrument wesprze również regionalną współpracę i współpracę transgraniczną na zewnętrznych granicach UE, a w związku z tym Rada podkreśla również znaczenie elastycznego mechanizmu skutecznej realizacji. Rada wróci do tych kwestii podczas dyskusji nad nowymi wieloletnimi ramami finansowymi.

10. Rada oczekuje na szczyt partnerstwa wschodniego, który odbędzie się w Warszawie 29–30 września 2011 r. i który ma wzmocnić stosunki UE ze wschodnimi partnerami. Partnerstwo wschodnie ma przyspieszyć stowarzyszenie polityczne i integrację gospodarczą, jak przedstawiono we wspólnej deklaracji szczytu partnerstwa wschodniego, który odbył się w Pradze 7 maja 2009 r., w oparciu o wspólne zasady wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz praworządności. Wartościom tym są wierne wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej. Rada uznaje europejskie aspiracje i europejskie wybory niektórych partnerów. Rada wzywa również Wysokiego Przedstawiciela i Komisję, by zaproponowali harmonogram dalszej realizacji partnerstwa wschodniego, z wykorzystaniem wyników szczytu i uwzględnieniem dalszej realizacji inicjatyw przewodnich i konkretnych przedsięwzięć, oraz propozycji dotyczących sposobów zacieśniania współpracy regionalnej.

11. Rada podkreśla znaczenie Unii dla Śródziemnomorza, która uzupełnia dwustronne stosunki UE i partnerów z Południa i którą należy wzmocnić, by zorganizować skuteczną i zorientowaną na wyniki współpracę regionalną dzięki konkretnym przedsięwzięciom. Rada z zadowoleniem przyjmuje mianowanie Youssefa Amraniego sekretarzem generalnym Sekretariatu Unii dla Śródziemnomorza. Rada potwierdza swoje poparcie dla Sekretariatu Unii dla Śródziemnomorza, który musi spełniać rolę stymulującą, jednocząc państwa, EBI, międzynarodowe instytucje finansowe oraz podmioty z sektora prywatnego wokół konkretnych projektów gospodarczych o znaczeniu strategicznym, przyczyniających się do powstawania nowych miejsc pracy oraz pobudzających innowacyjność i wzrost gospodarczy w całym regionie.

12. Europejska polityka sąsiedztwa będzie musiała radzić sobie z wyzwaniami w ramach południowego sąsiedztwa. Okres przejściowy może być długi i trudny, jednak Rada podkreśla zdecydowaną wolę UE i państw członkowskich towarzyszenia konkretnym wysiłkom rządów i wspierania ich – jeśli rządy te prowadzą reformy polityczne i gospodarcze – oraz wspierania społeczeństw obywatelskich. W związku z tym Rada wzywa Wysokiego Przedstawiciela i Komisję do dopilnowania, aby prowadzona obecnie realizacja komunikatu z 8 marca w sprawie partnerstwa dla demokracji i wspólnego dobrobytu z południową częścią basenu Morza Śródziemnego, zgodnie z odpowiednimi konkluzjami Rady Europejskiej, uwzględniała nowe podejście przedstawione w nowej reakcji na zmiany zachodzące w sąsiedztwie. Rada z zadowoleniem przyjmuje utworzenie przez Wysokiego Przedstawiciela grupy zadaniowej ds. południowej części basenu Morza Śródziemnego, która ma zintensyfikować działania UE na rzecz ułatwiania spójnego międzynarodowego wsparcia dla demokracji i rozwoju gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu w regionie Morza Śródziemnego. Z zadowoleniem przyjmuje także propozycję Wysokiego Przedstawiciela, by ustanowić SPUE dla południowej części basenu Morza Śródziemnego i podkreśla, że SPUE mógłby jak najszybciej rozpocząć pracę. Rada z zadowoleniem przyjmuje partnerstwo z Deauville i wsparcie grupy G-8 dla państw przechodzących do demokracji.

13. Rada wzywa Wysokiego Przedstawiciela i Komisję, by wykorzystały możliwości, jakie daje Traktat z Lizbony i by zwiększyły udział UE w rozwiązywaniu przedłużających się konfliktów, z uwzględnieniem istniejących formatów, i by nadal działały na rzecz zwiększenia bezpieczeństwa regionalnego w naszym sąsiedztwie, razem wykorzystując wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa oraz inne instrumenty UE. Wzywa państwa partnerskie, by zwiększyły wysiłki na rzecz rozwiązania konfliktów i lepiej korzystały ze wsparcia UE.

14. Rada zgadza się, że państwa członkowskie powinny uzupełniać i zwiększać wsparcie UE w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa, korzystając z krajowych programów wsparcia, jednocześnie zapewniając ścisłą koordynację. Zachęca także Komisję Europejską, by zwiększyła koordynację z innymi darczyńcami i międzynarodowymi instytucjami finansowymi.

15. Rada oczekuje na realizację nowych działań w wyniku zmian zachodzących w sąsiedztwie i wzywa Wysokiego Przedstawiciela i Komisję do złożenia sprawozdania w 2012 roku”.



  1   2


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna