Komunikat prasowy 3071. posiedzenie Rady Wymiar sprawiedliwości I sprawy wewnętrzne



Pobieranie 121,32 Kb.
Data17.11.2017
Rozmiar121,32 Kb.

24-25.II 2011










RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL

7012/11





PRESSE 38

PR CO 11





KOMUNIKAT PRASOWY

3071. posiedzenie Rady



Wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne

Bruksela, 24 i 25 lutego 2011 r.






Przewodniczący Sándor PINTÉR
minister spraw wewnętrznych
Tibor NAVRACSICS
minister sprawiedliwości,
Węgry










Główne wyniki posiedzenia Rady

Ministrowie spraw wewnętrznych osiągnęli porozumienie polityczne w sprawie umowy o readmisji UE–Turcja.

Omówili również sytuację w Afryce Północnej, a zwłaszcza sytuację w Libii i napływ migrantów, przede wszystkim z Tunezji do Włoch.

Rada przyjrzała się również stanowi realizacji greckiego krajowego planu działania w sprawie zarządzania migracją i reformy polityki azylowej.

Ministrowie wymienili także poglądy z Wysokim Komisarzem ONZ ds. Uchodźców (UNHCR) oraz z dyrektorem wykonawczym ustanowionego niedawno Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO).

Ministrowie sprawiedliwości przyjrzeli się najnowszemu wnioskowi Komisji w sprawie ataków na systemy informatyczne i omówili stan prac nad dwoma innymi inicjatywami ustawodawczymi dotyczącymi prawa do informacji w postępowaniu karnym oraz uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych („Bruksela I”).

Ponadto przyjęto konkluzje w sprawie:

- roli Rady w zapewnianiu skutecznego wprowadzania w życie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

- komunikatu Komisji pt. „Całościowe podejście do kwestii ochrony danych osobowych w Unii Europejskiej”;

- komunikatu Komisji na temat strategii bezpieczeństwa wewnętrznego UE w działaniu; oraz

- migracji strony europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych do europejskiego portalu „e-sprawiedliwość”.

Ważna decyzja podjęta bez przeprowadzania dyskusji (punkt A) dotyczyła zawarcia dwóch umów UE–Brazylia odnoszących się do zniesienia wiz (dla posiadaczy paszportów zwykłych oraz dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych).

Przed posiedzeniem Rady komitet mieszany (UE oraz Norwegia, Islandia, Liechtenstein i Szwajcaria) omówił aktualną sytuację w zakresie przystąpienia Bułgarii i Rumunii do strefy Schengen, rozwoju wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz systemu informacyjnego Schengen II (SIS II). FRONTEX przedstawił swój program prac na rok 2011. Jeśli chodzi o politykę wizową, Komisja przedstawiła swój mechanizm monitorowania związany z wprowadzeniem liberalizacji systemu wizowego dla regionu Bałkanów Zachodnich; ponadto delegacje zostały poinformowane o rozwoju sytuacji w zakresie wymagań wizowych nałożonych przez Kanadę na obywateli Czech.

SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY 5

OMAWIANE PUNKTY

Umowa o readmisji UE–Turcja 7

Przepływy migracyjne z Afryki Północnej 7

Grecki krajowy plan działania w sprawie zarządzania migracją i reformy polityki azylowej 8

60. rocznica konwencji genewskiej 8

Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) 9

Strategia bezpieczeństwa wewnętrznego 9

Ataki na systemy informatyczne 10

Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych („Bruksela I”) 12

Prawo do informacji w postępowaniu karnym 13

Migracja strony europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych do europejskiego portalu „e-sprawiedliwość” 15

Sprawy różne 15

Komitet mieszany 16

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE


  • Umowy o liberalizacji systemu wizowego UE–Brazylia 18

  • Kart praw podstawowych 18

  • Ochrona danych osobowych 19

  • Handel narkotykami mający źródło w Afryce Zachodniej 19

  • Rada Stowarzyszenia z Algierią 19

SPRAWY GOSPODARCZE I FINANSOWE

  • Układ monetarny – Francja/Monako 20

RYBOŁÓWSTWO

  • Umowa o partnerstwie UE–Wyspy Świętego Tomasza i Książęca – Przydział uprawnień do połowów 20

UCZESTNICY

Belgia:

Annemie TURTELBOOM minister spraw wewnętrznych

Stefaan DE CLERCK minister sprawiedliwości

Melchior WATHELET sekretarz stanu ds. imigracji i azylu



Bułgaria:

Margarita POPOWA minister sprawiedliwości

Cwetan CWETANOW minister spraw wewnętrznych

Czechy:

Radek JOHN minister spraw wewnętrznych

Marek ZENISEK wiceminister sprawiedliwości

Dania:

Birthe Rønn HORNBÆK minister ds. uchodźców, imigracji i integracji

Lars BARFOED minister sprawiedliwości

Niemcy:

Thomas DE MAIZIÈRE minister spraw wewnętrznych

Sabine LEUTHEUSSER-SCHNARRENBERGER federalna minister sprawiedliwości

Estonia:

Marko POMERANTS minister spraw wewnętrznych

Rein LANG minister sprawiedliwości

Irlandia:

Rory MONTGOMERY stały przedstawiciel



Grecja:

Christos PAPOUTSIS minister ochrony socjalnej

Charalampos KASTANIDIS minister sprawiedliwości

Hiszpania:

Alfredo PEREZ RUBALCABA pierwszy wicepremier, minister spraw wewnętrznych

Anna TERRÓN I CUSI sekretarz stanu ds. imigracji i emigracji

Carlos CAMPO MORENO sekretarz stanu ds. wymiaru sprawiedliwości



Francja:

Brice HORTEFEUX minister spraw wewnętrznych

Philippe ETIENNE stały przedstawiciel

Włochy :

Angelino ALFANO minister sprawiedliwości

Roberto MARONI minister spraw wewnętrznych

Cypr:

Loucas LOUCA minister sprawiedliwości i porządku publicznego

Neoklis SYLIKIOTIS minister spraw wewnętrznych

Łotwa:

Linda MŪRNIECE minister spraw wewnętrznych

Inga SKUJINA podsekretarz stanu ds. wymiaru sprawiedliwości

Litwa:

Gintaras Steponas VYSNIAUSKAS wiceminister spraw wewnętrznych

Remigijus SIMASIUS minister sprawiedliwości

Luksemburg:

François BILTGEN minister sprawiedliwości



Węgry:

Tibor NAVRACSICS minister administracji publicznej i sprawiedliwości

Sándor PINTÉR minister spraw wewnętrznych

Krisztina BERTA podsekretarz stanu, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych



Malta:

Carmelo MIFSUD BONNICI minister sprawiedliwości i spraw wewnętrznych



Niderlandy:

Ivo OPSTELTEN minister bezpieczeństwa i sprawiedliwości

Gerd LEERS minister ds. imigracji i azylu

Austria:

Claudia BANDION-ORTNER minister sprawiedliwości

Maria Theresia FEKTER federalna minister spraw wewnętrznych

Polska:

Jerzy MILLER minister spraw wewnętrznych

Krzysztof KWIATKOWSKI minister sprawiedliwości

Portugalia:

Alberto MARTINS minister sprawiedliwości

José CONDE RODRIGUES sekretarz stanu do spraw wewnętrznych

Rumunia:

Traian IGAS minister spraw wewnętrznych

Mihnea MOTOC stały przedstawiciel

Słowenia:

Katarina KRESAL minister spraw wewnętrznych

Rado GENORIO stały przedstawiciel

Słowacja:

Daniel LIPSIC minister spraw wewnętrznych

Ivan KORČOK stały przedstawiciel

Finlandia:

Anne HOLMLUND minister spraw wewnętrznych

Astrid THORS minister do spraw imigracji i spraw europejskich

Tiina ASTOLA podsekretarz stanu ds. wymiaru sprawiedliwości



Szwecja:

Beatrice ASK minister sprawiedliwości

Tobias BILLSTRÖM minister ds. migracji i polityki azylowej

Zjednoczone Królestwo:

Theresa MAY minister spraw wewnętrznych

Lord Tom McNALLY minister stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych

Komisja

Viviane REDING wiceprzewodnicząca

Cecilia MALMSTRÖM członek

OMAWIANE PUNKTY

Umowa o readmisji UE–Turcja

Ministrowie osiągnęli porozumienie polityczne w sprawie projektu umowy o readmisji UE–Turcja. Komisja może teraz przystąpić do parafowania projektu umowy z Turcją.

Trzeba będzie jeszcze dopełnić trzech czynności proceduralnych, by umowa mogła wejść w życie: zanim Rada będzie mogła przyjąć decyzję w sprawie zawarcia umowy z Turcją, musi najpierw tę umowę podpisać, a Parlament Europejski musi wyrazić nań zgodę.

Obok porozumienia politycznego w tej sprawie Rada przyjęła konkluzje, a Komisja i kilka państw członkowskich złożyły oświadczenia.

Więcej informacji można znaleźć w nocie informacyjnej, s. 3.

Przepływy migracyjne z Afryki Północnej

Podczas obiadu ministrowie omawiali sytuację w Afryce Północnej, a zwłaszcza sytuację w Libii i napływ migrantów, przede wszystkim z Tunezji do Włoch. W tym kontekście włoski minister złożył sprawozdanie z posiedzenia ministrów spraw wewnętrznych sześciu państw członkowskich UE (Włoch, Francji, Hiszpanii, Grecji, Cypru i Malty), które odbyło się poprzedniego dnia w Rzymie.

Od początku roku przybyło około 6000 imigrantów, głównie na włoską wyspę Lampedusa. Po zgłoszeniu w dniu 15 lutego przez włoskie ministerstwo spraw wewnętrznych formalnego wniosku o pomoc FRONTEX i Włochy rozpoczęły w niedzielę 20 lutego wspólną operację w centralnym obszarze Morza Śródziemnego. Wspólna operacja Hermes 2011, którą planowano rozpocząć w czerwcu, została więc przyśpieszona. Wiele państw członkowskich udostępniło na potrzeby operacji swoje zasoby i swoich ekspertów. Więcej informacji na ten temat podaje FRONTEX.

Ponadto Komisja zastanawia się obecnie nad różnymi możliwościami finansowania za pomocą takich instrumentów, jak Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców, Europejski Fundusz Powrotów Imigrantów i europejski fundusz graniczny.

Grecki krajowy plan działania w sprawie zarządzania migracją i reformy polityki azylowej

Rada została poinformowana przez greckiego ministra i Komisję o postępach w związku z greckim krajowym planem działania w sprawie zarządzania migracją i reformy polityki azylowej.

Władze Grecji ustanowiły ten plan w odpowiedzi na znaczną presję migracyjną na swoich granicach zewnętrznych oraz wynikającą stąd, wzrastającą presję na swój system azylowy.

Uznając, że sytuacja w Grecji ma wymiar europejski, Komisja i wiele państw członkowskich wspiera Grecję w jej wysiłkach. Europejska agencja zarządzania granicami FRONTEX rozpoczęła w listopadzie 2010 roku operację RABIT na pewnych odcinkach granicy grecko-tureckiej. W marcu 2011 roku tymczasowa operacja RABIT zostanie zastąpiona operacją POSEIDON. Ponadto w nadchodzących miesiącach Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) pomoże Grecji we wdrażaniu planu działania, zwłaszcza poprzez oddelegowanie do Grecji zespołów wsparcia w dziedzinie azylu. Znacznej pomocy udzielają także organizacje międzynarodowe, np. Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców.

Władze Grecji między innymi przyjęły w listopadzie 2010 roku prezydencki dekret w sprawie azylu, który ma zaradzić obecnym zaległościom związanym z ponad 50000 spraw azylowych. W styczniu 2011 roku przyjęto ustawę dotyczącą ustanowienia nowej służby azylowej, utworzenia centrów weryfikowania wniosków oraz transpozycji tzw. unijnej dyrektywy powrotowej.

Rada przeprowadziła także wymianę poglądów w sprawie wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie MSS przeciwko Belgii i Grecji.

60. rocznica konwencji genewskiej

Ministrowie wymienili poglądy z Antoniem Guterresem, Wysokim Komisarzem ONZ ds. Uchodźców (UNHCR), z okazji 60. rocznicy Konwencji genewskiej dotyczącej statusu uchodźców.

W roku 2011 obchodzona będzie 60. rocznica tej konwencji podpisanej w 1951 roku (28 lipca) oraz 50. rocznica podpisanej w 1961 roku (30 sierpnia) Konwencji w sprawie ograniczania bezpaństwowości. W dniu 14 grudnia 2010 r. swoją 60. rocznicę obchodziło Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców. Obchody 60. rocznicy ma zwieńczyć posiedzenie na szczeblu ministerialnym, które Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców zorganizuje w grudniu 2011 roku.

Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO)

Ministrowie po raz pierwszy mieli okazję wymienić poglądy z Robertem Visserem, nowo mianowanym dyrektorem wykonawczym Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO).

R. Visser powiadomił Radę o rozwoju sytuacji w związku z EASO, w szczególności o działaniach podjętych w celu otwarcia agencji, jej pierwszym programie prac na rok 2011 oraz pierwszych planowanych operacjach. EASO ma być w pełni gotowy do działania w dniu 19 czerwca 2011 r., tak jak to przewidziano w rozporządzeniu ustanawiającym ten urząd.

Głównym zadaniem EASO jest rozwijanie praktycznej współpracy w dziedzinie azylu, wspieranie państw członkowskich znajdujących się pod szczególną presją oraz przyczynianie się do realizacji wspólnego europejskiego systemu azylowego (WESA).

Strategia bezpieczeństwa wewnętrznego

Rada przyjęła konkluzje (6699/11) w sprawie komunikatu Komisji pt. „Strategia bezpieczeństwa wewnętrznego Unii Europejskiej w działaniu” z dnia 22 listopada 2010 r. (16797/10).

W komunikacie Komisja proponuje skupić się na pięciu obszarach: przestępczości zorganizowanej, terroryzmie, cyberprzestępczości, zarządzaniu granicami oraz zarządzaniu kryzysowym. W odniesieniu do tych obszarów przedstawia 41 działań, które należy zrealizować w ciągu najbliższych czterech lat.

Komunikat nawiązuje do przyjętej w lutym 2010 roku strategii bezpieczeństwa wewnętrznego Unii Europejskiej (7120/10 oraz broszura w formacie PDF). Strategię tę Rada Europejska zatwierdziła w marcu 2010 roku.

Ataki na systemy informatyczne

Rada omówiła stan prac nad dyrektywą dotyczącą ataków na systemy informatyczne, którą Komisja przedłożyła w dniu 30 września 2010 r. (14436/10).

Ministrowie skupili się w dyskusji na atakach popełnianych przy bezprawnym wykorzystaniu danych dotyczących tożsamości, np. poprzez ukrywanie przez sprawcę faktycznej tożsamości i narażanie na szkody prawowitego właściciela tożsamości. Rada zwróciła się do swoich stosownych organów przygotowawczych, by nadal pracowały nad tym dossier.

Celem wniosku jest zaktualizowanie obowiązujących przepisów, które zostały wprowadzone w roku 2005 (decyzja ramowa 2005/222/WSiSW). Przedmiotowa dyrektywa definiuje przestępstwa w dziedzinie ataków na systemy informatyczne oraz wprowadza harmonizację wymiaru kar za takie przestępstwa. Służy ona również wprowadzeniu wspólnych przepisów w celu zapobiegania takim atakom oraz lepszej współpracy europejskich wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych w tej dziedzinie.

Nowy wniosek utrzymuje większość obecnych przepisów – a mianowicie penalizację nielegalnego dostępu, nielegalnego ingerowania w system i nielegalnego ingerowania w dane oraz podżegania do tych przestępstw, pomocnictwa w nich, jak i usiłowania ich popełnienia – a także zawiera nowe elementy, mające zaradzić nowym zagrożeniom związanym z cyberprzestępczością:



  • penalizacja używania narzędzi (takich jak złośliwe oprogramowanie – np. botnety1 – lub hasła do komputerów zdobyte niezgodnie z prawem) do popełniania tych przestępstw;

  • wśród okoliczności obciążających, które skutkują wyższym wymiarem kary, zostałyby również ujęte ataki popełniane przy bezprawnym wykorzystaniu danych dotyczących tożsamości, np. poprzez ukrywanie przez sprawcę faktycznej tożsamości i narażanie na szkody prawowitego właściciela tożsamości;

  • nielegalne przechwytywanie danych komputerowych zostanie uznane za przestępstwo;

  • poprawa współpracy europejskich wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych / współpracy policyjnej poprzez udoskonalenie obecnej struktury całodobowych punktów kontaktowych działających przez siedem dni w tygodniu, w tym wprowadzenie obowiązku zareagowania na pilny wniosek w ciągu 8 godzin; oraz

  • obowiązek gromadzenia podstawowych danych statystycznych na temat cyberprzestępczości.

Jeśli chodzi o wymiar kar, to w zawartych we wniosku nowych przepisach proponuje się również podniesienie następujących progów:

  • w zwykłych przypadkach – do maksymalnej wysokości nie mniejszej niż dwa lata pozbawienia wolności;

  • w przypadkach, w których występują okoliczności obciążające – do maksymalnej wysokości nie mniejszej niż pięć lat pozbawienia wolności.

Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych („Bruksela I”)

Rada zapoznała się z prezentacją Komisji na temat jej najnowszego wniosku (18101/10) mającego na celu przegląd tzw. rozporządzenia „Bruksela I” (rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001).

Rozporządzenie to weszło w życie w marcu 2002 roku, ustanawiając wspólne ogólnounijne przepisy dotyczące jurysdykcji w sprawach cywilnych i handlowych. Określa ono, który sąd jest właściwy do rozstrzygania sporu transgranicznego, i ułatwia uznawanie i wykonywanie w danym państwie członkowskim orzeczeń wydanych przez sądy innego państwa członkowskiego UE.

Ogólnym celem zmiany tego rozporządzenia jest usunięcie istniejących przeszkód w swobodnym przepływie orzeczeń sądowych zgodnie z zasadą wzajemnego uznawania. Choć generalnie uznaje się, że rozporządzenie funkcjonuje w sposób właściwy, Komisja zidentyfikowała kilka mankamentów w jego obecnym działaniu; dotyczą one m.in. następujących kwestii:



  • Procedura uznawania i wykonywania orzeczenia w innym państwie członkowskim („exequatur”) w dalszym ciągu stanowi przeszkodę dla swobodnego przepływu orzeczeń, z czym wiążą się niepotrzebne koszty i opóźnienia dla stron, co uniemożliwia zainteresowanym przedsiębiorstwom i obywatelom uzyskanie pełnych korzyści z rynku wewnętrznego.

  • Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w UE jest generalnie niezadowalający w przypadku sporów z udziałem stron pozwanych pochodzących spoza UE. Z pewnymi wyjątkami obowiązujące rozporządzenie ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy pozwany ma miejsce zamieszkania na terytorium UE. W przeciwnym wypadku kwestie jurysdykcji reguluje prawo krajowe. Zróżnicowanie systemów prawa krajowego prowadzi do niejednakowego dostępu do wymiaru sprawiedliwości dla unijnych przedsiębiorstw w transakcjach z partnerami z państw trzecich.

  • Należy zwiększyć skuteczność umów dotyczących właściwości sądów. Obecnie rozporządzenie umożliwia stronom działającym w złej wierze opóźnianie rozstrzygnięcia sporu przez uzgodniony sąd przez wytoczenie wcześniej powództwa przed sądem niebędącym sądem właściwym. Możliwość ta powoduje dodatkowe koszty i opóźnia rozstrzyganie sporów oraz podważa pewność prawa i przewidywalność tego procesu, które powinny być zagwarantowane przez umowy dotyczące właściwości sądu.

  • Należy usprawnić powiązanie pomiędzy arbitrażem a postępowaniem sądowym. Obecnie arbitraż jest wyłączony z zakresu przedmiotowego rozporządzenia. Jednak zaskarżając umowę o arbitraż przed sądem, strona może ją skutecznie podważyć i doprowadzić do sytuacji, w której prowadzone będą, ze szkodą dla efektywności, równoległe postępowania sądowe, które mogą prowadzić do niemożliwych do pogodzenia rozstrzygnięć sporu. Powoduje to dodatkowe koszty i opóźnienia, podważa przewidywalność rozstrzygania sporów oraz stwarza zachęty do stosowania nieuczciwych taktyk w postępowaniu sądowym.

Prawo do informacji w postępowaniu karnym

Rada omówiła stan prac nad ogólnounijnymi minimalnymi normami w zakresie prawa do informacji w postępowaniu karnym. W grudniu 2010 roku Rada uzgodniła w tej sprawie podejście ogólne. Negocjacje z Parlamentem Europejskim rozpoczną się najprawdopodobniej w marcu.

Przedmiotowa dyrektywa została zaproponowana przez Komisję w lipcu 2010 roku (12564/10). Jej celem jest zagwarantowanie osobie podejrzanej lub oskarżonej o popełnienie przestępstwa, że otrzyma ona informacje o swoich podstawowych prawach procesowych oraz o treści oskarżenia, w tym otrzyma dostęp do materiałów w swojej sprawie.

Obecnie omawiany tekst przewiduje, że aresztowany ma prawo otrzymać pouczenie o przysługujących mu prawach w znanym mu języku. Powinno być ono napisane jasno i przystępnie, tak by zrozumiał je bez trudu każdy, kto nie zna przepisów regulujących przebieg postępowania karnego.

To pouczenie będzie zawierać informacje na temat co najmniej następujących praw procesowych:


  • prawa do informacji, jak długo może w danym kraju potrwać pozbawienie wolności osoby aresztowanej, zanim dojdzie do rozprawy sądowej;

  • prawa do adwokata;

  • wszelkich uprawnień do bezpłatnej porady prawnej i warunków jej uzyskania;

  • prawa do tłumaczenia ustnego i pisemnego;

  • prawa do odmowy zeznań.

Wniosek Komisji zawiera również orientacyjny wzór pouczenia o prawach. Państwa członkowskie będą mogły użyć tego wzoru lub przygotować na jego podstawie podobny dokument.

Wśród innych wymienionych w obecnym tekście dyrektywy praw widnieje prawo do dostępu do materiałów w sprawie. Prawo to umożliwia osobie podejrzanej lub oskarżonej uzyskanie szczegółowych informacji o zarzutach, tak by umożliwić jej odpowiednie przygotowanie obrony. Te informacje lub dostęp muszą być zapewniane bezpłatnie. Jednak dostępu do niektórych materiałów można odmówić, jeżeli mógłby on spowodować poważne zagrożenie podstawowych praw innej osoby lub jeżeli wymaga tego ważny interes publiczny.

Wniosek jest drugim elementem szerszego pakietu inicjatyw ustawodawczych i nieustawodawczych mających wzmocnić prawa procesowe osób podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym.

Rada jednomyślnie zatwierdziła ten pakiet, czy też harmonogram, w październiku 2009 roku (14552/1/09). Pakiet obejmuje sześć głównych zagadnień:



  • tłumaczenia pisemne i ustne; przyjęto już dyrektywę dotyczącą tego prawa (dyrektywa 2010/64/UE z dnia 20 października 2010 r.; Dz.U. L 280 z 26.10.2010, s. 1);

  • informowanie o prawach i o zarzutach (właśnie o nim mowa);

  • porada prawna i pomoc prawna (wniosku Komisji można oczekiwać w czerwcu 2011 roku);

  • kontakt z bliskimi, pracodawcami i organami konsularnymi;

  • specjalne gwarancje dla podejrzanych lub oskarżonych wymagających szczególnego traktowania; oraz

  • zielona księga w sprawie tymczasowego aresztowania.

Migracja strony europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych do europejskiego portalu „e-sprawiedliwość”

Rada przyjęła konkluzje (6029/11) w sprawie warunków migracji strony europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych do europejskiego portalu „e-sprawiedliwość”.

Działania europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych obejmują m.in. rozwijanie publicznego internetowego systemu informacyjnego i zarządzanie nim.

Europejski portal „e-sprawiedliwość”, który został uruchomiony w dniu 16 lipca 2010 r., jest pomyślany jako elektroniczny punkt kompleksowej obsługi w odniesieniu do informacji na temat europejskich wymiarów sprawiedliwości i dostępu do europejskich procedur sądowych. Jest on przeznaczony dla obywateli, przedsiębiorstw, przedstawicieli zawodów prawniczych i sądownictwa. Aby zadbać o spójność i uniknąć dublowania się treści, strona europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych zostanie przeniesiona do europejskiego portalu

„e-sprawiedliwość”. Ww. konkluzje przedstawiają bardziej szczegółowe warunki migracji mające zapewnić widoczność i niezależność europejskiej sieci sądowej.

Sprawy różne

W ramach punktu „Sprawy różne” Rada zapoznała się ze sprawozdaniem Komisji pt. „Pamięć o zbrodniach reżimów totalitarnych w Europie” (5128/11). Sprawozdanie to przyjęto 22 grudnia 2010 r. W sprawozdaniu opisano między innymi, w jaki sposób UE może wykorzystać swoje instrumenty finansowe do upamiętniania tych zbrodni. Podkreślono w nim również, że poszczególne państwa członkowskie UE dysponują różnymi środkami krajowymi i instrumentami prawnymi i że Komisja nie planuje obecnie wprowadzać żadnego ogólnounijnego prawodawstwa w tym zakresie.

Ministrowie otrzymali również informacje o powództwach zbiorowych. Komisja poinformowała, że właśnie rozpoczęła konsultacje społeczne na ten temat i że przed końcem 2011 roku zamierza wydać komunikat, w którym zostaną nakreślone możliwe przyszłe kierunki polityczne, a także zostanie poruszona kwestia potrzeby przygotowania wniosku ustawodawczego.

Ponadto ministrowie przyjrzeli się kwestii praw obywateli UE, jeśli chodzi o wykonywanie orzeczeń sądów wydanych w państwach trzecich w sprawach dotyczących opieki, a zwłaszcza w sprawach odnoszących się do małżeństw mieszanych i uprowadzenia dziecka przez jednego z rodziców.

Komitet mieszany

Przy okazji posiedzenia Rady komitet mieszany (UE oraz Norwegia, Islandia, Liechtenstein i Szwajcaria) omówił następujące zagadnienia:

SIS II

Komitet przeanalizował stan prac nad wdrożeniem systemu informacyjnego Schengen II (SIS II). Całościowy harmonogram przedstawiony Radzie przez Komisję w październiku 2010 roku przewiduje, że uruchomienie SIS II nastąpi najpóźniej w pierwszym kwartale roku 2013.



VIS

Komitet omówił postępy w przygotowaniach do wprowadzenia wizowego systemu informacyjnego (VIS). Aby VIS mógł zacząć działać, gotowy musi być centralny moduł VIS zarządzany przez Komisję oraz krajowe moduły VIS poszczególnych państw członkowskich, a także zakończone muszą być przygotowania na zewnętrznych przejściach granicznych i w konsulatach pierwszego regionu, który będzie objęty działaniem systemu VIS (Afryka Północna). Oczekuje się, że centralny moduł VIS będzie gotowy przed końcem czerwca 2011 roku. Cały system mógłby zacząć działać wkrótce potem.



Program prac agencji FRONTEX na rok 2011

Europejska agencja ds. granic FRONTEX przedstawiła swój program prac na rok 2011 (5691/11) i inne kwestie związane z działaniami agencji.



Przystąpienie Rumunii i Bułgarii do strefy Schengen

Komitet omówił aktualną sytuację w odniesieniu do procesu przystąpienia Bułgarii i Rumunii do strefy Schengen. Po posiedzeniu komitetu mieszanego Rada przyjęła do wiadomości konkluzje prezydencji, których tekst znajduje się tutaj. Więcej informacji ogólnych.



Mechanizm związany z wprowadzeniem liberalizacji systemu wizowego dla regionu Bałkanów Zachodnich

Komitet przyjął do wiadomości niedawne wprowadzenie przez Komisję mechanizmu kontrolnego w związku z liberalizacją systemu wizowego dla krajów Bałkanów Zachodnich.

W listopadzie 2010 roku Rada zdecydowała, że obywatele Albanii oraz Bośni i Hercegowiny posiadający paszporty biometryczne będą mogli przekraczać granice strefy Schengen i przemieszczać się w jej obrębie bez wizy. Była Jugosłowiańska Republika Macedonii (FYROM), Czarnogóra i Serbia zostały włączone do systemu bezwizowego w grudniu 2009 roku.1 Ma on zastosowanie do pobytów trwających maksymalnie 90 dni.

Wzajemność w zakresie znoszenia wiz i stosunek Kanady do tej kwestii

Czeski minister i Komisja przedstawili komitetowi ostatnie wydarzenia w kwestii wzajemności w zakresie znoszenia wiz i stosunek Kanady do tej kwestii.

W dniu 14 lipca 2009 r. Kanada jednostronnie wprowadziła obowiązek wizowy dla obywateli Czech. Od tego czasu w porozumieniu z władzami Czech Komisja analizuje tę kwestię z rządem Kanady, aby przywrócić ruch bezwizowy dla obywateli Czech. Ponadto Kanada nadal utrzymuje obowiązek wizowy w stosunku do obywateli Bułgarii i Rumunii.

Kanada należy do państw trzecich, których obywatele nie podlegają obowiązkowi wizowemu zgodnie z rozporządzeniem 539/2001. Rozporządzenie to, zmienione rozporządzeniem 851/2005, przewiduje jednak także możliwość zastosowania środków wzajemności, jeżeli państwo korzystające z ruchu bezwizowego do UE wprowadza obowiązek wizowy dla obywateli jednego państwa członkowskiego UE lub większej ich liczby.



Liechtenstein a przystąpienie do strefy Schengen

Minister z Liechtensteinu poinformował komitet o obecnym etapie procedury przystąpienia Liechtensteinu do strefy Schengen; procedura ta powinna zostać zakończona w bliskiej przyszłości.



INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE

Umowy o liberalizacji systemu wizowego UE–Brazylia

Rada zawarła dwie umowy między UE a Brazylią, które umożliwiają obywatelom każdej ze stron wjazd na terytorium drugiej strony i przebywanie na nim maksymalnie przez okres trzech miesięcy (w okresie sześciu miesięcy) bez obowiązku posiadania wizy. Jedna z umów dotyczy posiadaczy paszportów zwykłych (13712/10), druga zaś – posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych (13708/10).

Przyjęcie obu umów jest zwieńczeniem negocjacji rozpoczętych w kwietniu 2008 roku. Umowami tymi uzupełnione zostają – choć nie zastąpione – dotychczasowe umowy dwustronne zawarte między kilkoma państwami członkowskimi UE a Brazylią. Nie będą nimi związane Zjednoczone Królestwo ani Irlandia. Do ich obywateli nadal mają zastosowanie odpowiednie umowy dwustronne.

Więcej szczegółów w komunikacie prasowym.

Kart praw podstawowych

Rada przyjęła konkluzje w sprawie roli Rady w zapewnianiu skutecznego wprowadzania w życie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (6387/11).

Wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony Karta stałą się prawnie wiążącym dokumentem o takiej samej mocy prawnej co Traktaty. Rada, pełniąca wraz z Parlamentem Europejskim funkcję prawodawcy, dokłada wszelkich starań, by prawa podstawowe były respektowane na każdym etapie jej własnych procedur decyzyjnych, zwłaszcza w kontekście tworzenia aktów ustawodawczych (procedury współdecyzji), ale także przy sporządzaniu aktów prawnych, które nie podlegają procedurze ustawodawczej. Co więcej Rada pragnie, by jej starania w tym względzie były jak najbardziej widoczne i przejrzyste z korzyścią dla obywateli i innych zaangażowanych stron.

W dniu 20 października 2010 r. Rada otrzymała od Komisji komunikat pt. „Strategia skutecznego wprowadzania w życie Karty praw podstawowych przez Unię Europejską” (15319/10).

Ochrona danych osobowych

Rada przyjęła konkluzje w sprawie komunikatu Komisji pt. „Całościowe podejście do kwestii ochrony danych osobowych w Unii Europejskiej” (15949/10), którego tematem był przegląd ram prawnych obowiązujących dla ochrony danych. Komisja planuje w trakcie roku 2011 zgłosić propozycję generalnego przeglądu unijnej dyrektywy w sprawie ochrony danych obowiązującej od roku 1995.

Przez ostatnie dwie dekady Unia Europejska wzbogaciła się o obszerny korpus ustawodawczy dotyczący ochrony danych osobowych, ale postęp w postaci nowych form biznesu i rozwiązań technologicznych, który dokonał się w ostatnich 15 latach, oznacza, że należy dokonać szczegółowej oceny i aktualizacji tego korpusu.

Ponadto Traktat z Lizbony ustanowił nową podstawę prawną dla przyjmowania ustawodawstwa dotyczącego ochrony danych osobowych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych, a w Karcie praw podstawowych prawo do ochrony danych osobowych uznano za prawo podstawowe, co ma również zastosowanie do współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych.

Nowe ramy prawne oparte na całościowym podejściu powinny gwarantować przestrzeganie odpowiednich standardów ochrony danych we wszystkich dziedzinach, w których dochodzi do przetwarzania danych osobowych.

Handel narkotykami mający źródło w Afryce Zachodniej

Rada przyjęła do wiadomości sprawozdanie na temat współpracy w dziedzinie zwalczania przestępczości zorganizowanej – a zwłaszcza handlu narkotykami – mającej źródło w Afryce Zachodniej.

W sprawozdaniu przedstawiono stan prac na rok 2010 nad wprowadzeniem w życie zaleceń i środków zidentyfikowanych na podstawie europejskiego paktu na rzecz zwalczania międzynarodowego handlu narkotykami (8821/10), dokumentu dotyczącego działań (5069/3/10) i konkluzji Rady w sprawie intensyfikacji walki z handlem narkotykami w Afryce Zachodniej (15248/1/09).

Rada Stowarzyszenia z Algierią

Rada wyraziła zgodę na przyjęcie przez Radę Stowarzyszenia UE–Algieria projektu decyzji w sprawie utworzenia Podkomitetu ds. Dialogu Politycznego, Bezpieczeństwa i Praw Człowieka.

Decyzja Rady w sprawie przyjęcia stanowiska Unii Europejskiej w Radzie Stowarzyszenia UE–Algieria (6129/11).



SPRAWY GOSPODARCZE I FINANSOWE

Układ monetarny – Francja/Monako

Rada przyjęła decyzję dotyczącą renegocjacji układu monetarnego między Francją, występującą w imieniu Wspólnoty Europejskiej, a Monako; celem renegocjacji jest dostosowanie pułapu emisji monet, wskazanie sądu właściwego do rozstrzygania ewentualnych sporów i dostosowanie formy obecnego układu do nowego wspólnego modelu układów monetarnych.

RYBOŁÓWSTWO

Umowa o partnerstwie UE–Wyspy Świętego Tomasza i Książęca – Przydział uprawnień do połowów

Rada przyjęła decyzję w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Demokratyczną Republiką Wysp Świętego Tomasza i Książęcej oraz tymczasowego jego stosowania (5370/11).

Umowa o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Demokratyczną Republiką Wysp Świętego Tomasza i Książęcej została zawarta w 2007 roku. Protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w umowie o partnerstwie wygasł w dniu 31 maja 2010 r. Aby zapewnić szybkie wznowienie działalności połowowej przez statki UE, należy szybko rozpocząć stosowanie tego protokołu.

Rada przyjęła również rozporządzenie w sprawie przydziału uprawnień do połowów na podstawie Protokołu do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Demokratyczną Republiką Wysp Świętego Tomasza i Książęcej (5373/11).

W związku z podpisaniem i tymczasowym stosowaniem Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Demokratyczną Republiką Wysp Świętego Tomasza i Książęcej przedmiotowa decyzja określa podział uprawnień do połowów między poszczególne państwa członkowskie.



1 Termin botnet oznacza sieć komputerów zarażonych złośliwym oprogramowaniem (wirusami komputerowymi). Taka sieć zainfekowanych komputerów (tzw. zombie) może zostać aktywowana do wykonywania konkretnych zadań, takich jak ataki na systemy informatyczne (cyberataki). Owe komputery „zombie” można kontrolować – często bez wiedzy użytkowników zainfekowanych komputerów – z innego komputera.

1W zmienionym rozporządzeniu z końca 2009 roku zamieszczono również odniesienie do Kosowa – w rozumieniu rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244/99 – z którego wynika, że osoby mieszkające w Kosowie zobowiązane są posiadać wizę do przekroczenia granic UE (15521/09).

7012/11


PL




©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna