Komunikat prasowy 3055. I 3056 posiedzenie Rady Sprawy gospodarcze I finansowe Obronność I rozwój



Pobieranie 90,24 Kb.
Data25.12.2017
Rozmiar90,24 Kb.

9.XII.2010










RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL

17745/10

(OR. en)





PRESSE 342

PR CO 46





KOMUNIKAT PRASOWY

3055. i 3056 posiedzenie Rady



Sprawy gospodarcze i finansowe

Obronność i rozwój

Bruksela, 9 grudnia 2010 r.






Przewodnicząca Catherine Ashton, wysoka przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa










Główne wyniki posiedzenia Rady

Na sesji poświęconej obronności skoncentrowano się na zdolnościach wojskowych. Rada omawiała najnowsze inicjatywy zgłoszone przez państwa członkowskie w tym zakresie, dotyczące większej koncentracji i wspólnego użytkowania zasobów oraz współpracy w zakresie obronności. Rada podkreśliła potrzebę przekształcenia kryzysu finansowego i jego skutków dla krajowych budżetów obronnych w okazję do nadania nowego impulsu rozwojowi europejskich zdolności wojskowych.

Rada podkreśliła także potrzebę wykorzystania możliwości, jakie wynikają z wejścia w życiu traktatu lizbońskiego, w tym z utworzenia Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, jako że możliwości te stanowią czynnik poprawiający koordynację w celu lepszego i spójniejszego wykorzystywania zasobów.

Rada przyjęła konkluzje obejmujące rozwijanie zdolności wojskowych, współdziałanie wojskowo-cywilne oraz współpracę między UE a NATO w rozwijaniu zdolności.

Rada przyjęła także budżet Europejskiej Agencji Obrony na rok 2011.

Podczas obiadu ministrowie obrony omawiali bieżące operacje wojskowe (ALTHEA, EUNAVIFOR, Atalanta i EUTM Somalia) prowadzone w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony UE.

Przy okazji posiedzenia Rady odbyło się posiedzenie Rady Sterującej Europejskiej Agencji Obrony (EAO), któremu przewodniczyła wysoka przedstawiciel Catherine Ashton.

Przed pierwszą rocznicą wystąpienia trzęsienia ziemi na Haiti w dniu 12 stycznia ministrowie rozwoju podsumowali bieżące starania na rzecz odbudowy oraz ocenili bieżącą sytuację na tej wyspie, uwzględniając epidemię cholery oraz niedawne wybory.

W obecności specjalnego przedstawiciela UE w Afganistanie Vygaudasa Ušackasa Rada przeprowadziła wymianę poglądów na temat polityki rozwojowej stosowanej przez UE wobec Afganistanu.

Rada omówiła wzajemną rozliczalność i przejrzystość między europejskimi darczyńcami a krajami partnerskimi. Przedstawiła także bardziej ujednolicone metody praktyczne dotyczące ujawniania informacji o wielkości pomocy rozwojowej, jej przyznawania i przewidywań dokonywanych przez Komisję oraz państwa członkowskie UE.


SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY 4

OMAWIANE PUNKTY

SESJA POŚWIĘCONA OBRONNOŚCI 6

ZDOLNOŚCI WOJSKOWE 6

OPERACJE WOJSKOWE 8

SESJA POŚWIĘCONA WSPÓŁPRACY ROZWOJOWEJ 9

PRZYSZŁOŚĆ POLITYKI ROZWOJOWEJ UE 9

AFGANISTAN 10

HAITI 10


PRZEJRZYSTOŚĆ I WZAJEMNA ROZLICZALNOŚĆ POMOCY ROZWOJOWEJ 11

INNOWACYJNE MECHANIZMY FINANSOWANIA 11

MIĘDZYNARODOWE KONFERENCJE ROZWOJOWE W ROKU 2011 11

POSIEDZENIA TOWARZYSZĄCE 12

EUROPEJSKA AGENCJA OBRONY 12

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

WSPÓLNA POLITYKA BEZPIECZEŃSTWA I OBRONY

UCZESTNICY



Wysoki Przedstawiciel

Catherine ASHTON wysoka przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa



Belgia:

Pieter DE CREM minister obrony

Charles MICHEL minister ds. współpracy na rzecz rozwoju

Bułgaria:

Anju ANGELOW minister obrony

Lubomir IWANOW dyrektor generalny

Czechy:

Jiří ŠEDIVÝ wiceminister obrony

Tomáš DUB wiceminister spraw zagranicznych

Dania:

Gitte Lillelund BECH minister obrony

Søren PIND minister ds. rozwoju i współpracy

Niemcy:

Christian SCHMIDT parlamentarny sekretarz stanu przy federalnym ministrze obrony

Peter TEMPEL stały przedstawiciel

Estonia:

Jaak AAVIKSOO minister obrony

Raul MÄLK stały przedstawiciel

Irlandia:

Michael HOWARD sekretarz generalny w departamencie obrony

Michael GAFFEY zastępca dyrektora generalnego

Grecja:

Evangelos VENIZELOS minister obrony

Athanassios THEODORAKIS dyrektor generalny

Hiszpania:

Luis CUESTA sekretarz generalny ds. polityki obronnej

Soraya RODRÍGUEZ RAMOS sekretarz stanu ds. współpracy międzynarodowej

Francja:

Alain JUPPÉ minister obrony

Henri de RAINCOURT minister odpowiedzialny za współpracę

Włochy:

Giuseppe COSSIGA sekretarz stanu ds. obrony

Elisabetta BELLONI dyrektor generalny

Cypr:

Christos MALIKKIDES dyrektor generalny w Ministerstwie Obrony

Leonidas MARKIDES ambasador; odpowiedzialny za sprawy rozwoju

Łotwa:

Artis PABRIKS minister obrony

Elita KUZMA ambasador, Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Litwa :

Vytautas UMBRASAS wiceminister obrony

Raimundas KAROBLIS stały przedstawiciel

Luksemburg:

Michèle PRANCHèRE-TOMASSINI ambasador

Christian BRAUN stały przedstawiciel

Węgry:

Csaba HENDE minister obrony

János HÓVÁRI zastępca sekretarza stanu do spraw globalnych

Bálint ÓDOR zastępca sekretarza stanu ds. UE



Malta:

Vanessa FRAZIER dyrektor do spraw obronnych

Stephen BORG ambasador w KPiB

Niderlandy:

Hans HILLEN minister obrony

Ben KNAPEN minister spraw europejskich i współpracy międzynarodowej

Austria:

Norbert DARABOS minister obrony

Johannes KYRLE sekretarz generalny

Polska:

Bogdan KLICH minister obrony

Krzysztof STANOWSKI podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych

Portugalia:

Augusto SANTOS SILVA minister obrony narodowej

Joăo CRAVINHO sekretarz stanu do spraw zagranicznych i współpracy

Rumunia:

Viorel OANCEA sekretarz stanu ds. polityki obronnej

Doru Romulus COSTEA sekretarz stanu do spraw globalnych

Słowenia:

Rado GENORIO stałe przedstawicielstwo

Dragoljuba BENČINA sekretarz stanu, Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Słowacja:

Róbert ONDREJCSÁK sekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

Milan JEZOVICA sekretarz stanu do spraw zagranicznych

Finlandia:

Jyri HÄKÄMIES minister obrony

Paavo VÄYRYNEN minister ds. handlu zagranicznego i rozwoju

Szwecja:

Anna-Karin ENESTRÖM przedstawiciel Szwecji w KPiB

Gunilla CARLSSON minister ds. międzynarodowej współpracy rozwojowej

Zjednoczone Królestwo:

Gerald HOWARTH minister ds. międzynarodowej strategii bezpieczeństwa

Anthony SMITH dyrektor

Inni uczestnicy:

Pierre VIMONT Sekretarz generalny − Europejska Służba Działań Zewnętrznych



Komisja:

Andris PIEBALGS członek



OMAWIANE PUNKTY

SESJA POŚWIĘCONA OBRONNOŚCI

ZDOLNOŚCI WOJSKOWE

Rada przeprowadziła wymianę poglądów na temat potrzeby większej koncentracji i wspólnego użytkowania zasobów w dziedzinie zdolności wojskowych na podstawie wyników nieformalnego spotkania ministrów obrony, które odbyło się w Gandawie w dniach 23−24 września 2010 r. oraz w następstwie ostatnich inicjatyw przedstawionych przez państwa członkowskie − w szczególności opracowanego przez Niemcy i Szwecję dokumentu pt. „Intensyfikacja współpracy wojskowej w Europie” oraz umowy o współpracy w dziedzinie obronności podpisanej przez Francję i Zjednoczone Królestwo.

Rada przyjęła także budżet Europejskiej Agencji Obrony na rok 2011.

Rada przyjęła poniższe konkluzje w dziedzinie zdolności wojskowych:

„Rada podkreśliła, że kryzys finansowy i jego skutki dla krajowych budżetów obronnych należy potraktować jako szansę i wykorzystać do nadania nowego impulsu rozwojowi europejskich zdolności wojskowych, z myślą o realizacji wysokiego poziomu ambicji, zlikwidowaniu istniejących niedociągnięć i zachowaniu zdolności obronnych niezbędnych do wspierania wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony UE (WPBiO), jak również z myślą o osiągnięciu celów krajowych w zakresie zdolności, unikając niepotrzebnego powielania działań przez państwa członkowskie.

W kontekście prowadzonych już działań Rada podkreśliła w szczególności następujące rozwiązania:



Współpraca jako czynnik zwielokrotniania siły oddziaływania

Rada zachęciła państwa członkowskie do wymiany informacji, zależnie od okoliczności, oraz do zwiększania przejrzystości na temat przeprowadzanych i planowanych cięć wydatków budżetowych na cele obronne, a także do przeanalizowania wpływu, jaki te cięcia budżetowe mają na rozwój zdolności.

Z myślą o zwiększeniu zdolności wojskowych w Europie w celu wzmocnienia i pogłębienia WPBiO, Rada wezwała państwa członkowskie do wykorzystania wszelkich możliwości współpracy w dziedzinie rozwoju zdolności. Podkreśliła zwłaszcza, że należy opracować rozwiązania w zakresie łączenia zdolności i dzielenia się nimi, podążając za pozytywnymi przykładami współpracy wielostronnej, takimi jak europejskie centrum zarządzania transportem powietrznym, które rozpoczęło działalność we wrześniu 2010 roku; zwróciła również uwagę na potrzebę zbadania możliwości podziału ról.

Rada z zadowoleniem przyjęła wkład Europejskiej Agencji Obrony (EAO) i inicjatywę niemiecko-szwedzką jako udział w kontynuacji działań po nieformalnym posiedzeniu ministrów obrony, które miało miejsce w Gandawie (we wrześniu 2010 roku). Zachęciła państwa członkowskie do systematycznego analizowania swoich krajowych zdolności wojskowych i struktur wsparcia, przy uwzględnieniu takich kryteriów jak: skuteczność operacyjna, efektywność gospodarcza i trwałość. Na tej podstawie państwa członkowskie mogłyby rozważyć: zastosowanie środków służących zwiększeniu interoperacyjności w odniesieniu do zdolności, które należy utrzymać na szczeblu krajowym; zbadanie, które zdolności można połączyć; możliwość zintensyfikowania współpracy w zakresie zdolności, struktur wsparcia i zadań, które można by uwzględnić stosując podział ról i zadań.

Rada zachęciła Europejską Agencję Obrony do zintensyfikowania prac nad określeniem obszarów, w odniesieniu do których można łączyć zdolności i dzielić się nimi, w tym ewentualnie przez utworzenie tzw. grupy mędrców, uwzględniając różnorodność doświadczeń w państwach członkowskich, oraz do wsparcia dobrowolnych wysiłków państw członkowskich na rzecz realizowania inicjatyw dotyczących łączenia zdolności i dzielenia się nimi. Rada podkreśliła, że wyniki prac takiej grupy mędrców byłyby uzależnione od aktywnego zaangażowania uczestniczących państw członkowskich.

Rada zleciła Komitetowi Politycznemu i Bezpieczeństwa dalsze pilotowanie tej kwestii i uzgodniła, że do połowy 2011 roku przeanalizuje osiągnięte postępy.

W tym kontekście Rada odnotowała również istniejące dwustronne i wielostronne inicjatywy oraz podpisanie umów między państwami członkowskimi, takich jak traktat o współpracy w zakresie obrony niedawno zawarty między Zjednoczonym Królestwem a Francją; inicjatywy te powinny przyczynić się do zwiększenia europejskich zdolności obronnych. Inicjatywy te powinny pomóc w stworzeniu warunków zwiększających możliwości dalszej współpracy między państwami członkowskimi.

Synergie cywilno-wojskowe

Rada podkreśliła korzyści, jakie mogą wiązać się ze znalezieniem synergii cywilno-wojskowych w rozwoju zdolności, jak również wartość dodaną zdolności podwójnego zastosowania. Zwróciła w związku z tym uwagę na konieczność dalszej współpracy między Europejską Agencją Obrony a Komisją Europejską, zwłaszcza w dziedzinie badań i technologii.

Rada podkreśliła, że – aby uniknąć niepotrzebnych kosztów i powielania działań – państwa członkowskie i inne odpowiednie podmioty UE powinny przekazywać, odpowiednio, wymogi wojskowe, standardy wojskowe i inne prowadzone czynności tym organom cywilnym, których działania mogą mieć skutki dla obronności.

Współpraca UE–NATO w rozwijaniu zdolności

Rada potwierdziła konieczność dalszego rozwijania współpracy z NATO w zakresie rozwoju zdolności wojskowych, zgodnie z zasadami uczestnictwa i autonomii w podejmowaniu decyzji. Rada z zadowoleniem przyjęła postępy w dziedzinie walki ze stosowaniem urządzeń wybuchowych domowej roboty i w dziedzinie pomocy medycznej, czyli dwóch obszarów mających zasadnicze znaczenie dla ochrony i funkcjonowania wojska. Oczekuje na szybkie wdrożenie wniosków, podkreślając konieczność podtrzymywania kontaktów między personelem w zakresie rozwoju zdolności; kontakty te powinny pomóc w określeniu ewentualnych dodatkowych dziedzin konkretnej współpracy, zgodnie z politycznymi wskazówkami KPiB; ich wyniki zostaną udostępnione wszystkim państwom członkowskim.



Możliwości związane z traktatem lizbońskim

Rada podkreśliła potrzebę wykorzystania możliwości, jakie wynikają z wejścia w życiu traktatu lizbońskiego, w tym z utworzenia Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, jako że możliwości te stanowią czynnik poprawiający koordynację w celu lepszego i spójniejszego wykorzystania zasobów. Należy przeanalizować możliwości wykorzystania stałej współpracy strukturalnej, by zwiększyć zdolności obronne i wzmocnić zdolność UE do reagowania na kryzysy.



Przyszłe działania

Rada zwróciła się do wysokiego przedstawiciela, aby kontynuował prace nad tymi rozwiązaniami, ściśle współpracując – za pośrednictwem Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa, Komitetu Wojskowego UE i Europejskiej Agencji Obrony – z państwami członkowskim i zasięgając opinii zainteresowanych podmiotów. Rada zwróciła się do wysokiego przedstawiciela o przedstawienie do połowy 2011 roku sprawozdania na temat zaawansowania tych prac”.

OPERACJE WOJSKOWE

Podczas obiadu ministrowie obrony omawiali bieżące operacje wojskowe (EUFOR ALTHEA w Bośni i Hercegowinie, EUNAVIFOR-Atalanta i EUTM Somalia) prowadzone w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony UE.

SESJA POŚWIĘCONA WSPÓŁPRACY ROZWOJOWEJ

PRZYSZŁOŚĆ POLITYKI ROZWOJOWEJ UE

Rada dyskutowała o tym, jak zadbać o skuteczną realizację celów unijnej polityki rozwojowej obejmujących zmniejszanie ubóstwa w krajach rozwijających się oraz realizację milenijnych celów rozwoju.

Debatę przeprowadzono na podstawie przedstawionej przez Komisję zielonej księgi uruchamiającej konsultację między zainteresowanymi stronami (16146/10); debata koncentrowała się na czterech kwestiach:



  • sposobie zapewnienia istotnego wpływu unijnej polityki rozwojowej na zmniejszanie ubóstwa;

  • sposobie przyczyniania się do wyższego i wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu w krajach rozwijających się;

  • sposobie, w jaki zrównoważony rozwój może poprawić potencjał wzrostu gospodarczego w krajach rozwijających się:

  • sposobie uzyskania trwałych rezultatów w dziedzinie rolnictwa i bezpieczeństwa żywnościowego.

Ministrowie poparli założenie, że polityka rozwojowa UE powinna skupiać się jednocześnie na pobudzaniu wyższego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu i zmniejszaniu ubóstwa. Wielu dowodziło, że UE musi się skoncentrować na tych priorytetach, które stanowią przedmiot jej szczególnej wiedzy fachowej, np. na zrównoważonym rozwoju, rolnictwie, prawach człowieka i równouprawnieniu. Liczne delegacje podkreśliły potrzebę spójności między wszystkimi politykami UE mającymi wpływ na kraje rozwijające się, m.in. politykami dotyczącymi handlu i rolnictwa.

Ministrowie przekażą swoje opinie Komisji, która sporządzi wnioski dotyczące modernizacji europejskiej polityki rozwojowej, oczekiwane w drugiej połowie roku 2011.

Od czasu uzgodnienia ośmiu milenijnych celów rozwoju w roku 2000 UE i jej państwa członkowskie podwoiły wysokość oficjalnej pomocy rozwojowej. W roku 2009 przekazały całkowitą sumę 49 mld EUR, co stanowi 56% pomocy w skali globalnej.

AFGANISTAN

W obecności specjalnego przedstawiciela UE w Afganistanie Vygaudasa Ušackasa Rada przeprowadziła wymianę poglądów na temat polityki rozwojowej stosowanej przez UE wobec Afganistanu.

Wszyscy ministrowie podkreślili długoterminowe zaangażowanie na rzecz rozwoju w Afganistanie oraz na rzecz przekazania obowiązków rządowi afgańskiemu.

W roku 2010 UE poprawiła metodę koordynacji. Łącząc urząd specjalnego przedstawiciela UE i delegaturę Komisji, UE połączyła świadczoną przez siebie istotną pomoc rozwojową z rosnącym wpływem politycznym w Afganistanie. Ministrowie podkreślili także potrzebę koordynacji także z specjalnym przedstawicielem sekretarza generalnego ONZ oraz z przedstawicielem cywilnym NATO.

W październiku 2009 roku UE przyjęła plan intensyfikacji działań UE w Afganistanie i Pakistanie. Plan ten stanowi zobowiązanie na rzecz zwiększenia skuteczności pomocy UE przez przeznaczenie jej środków pomocowych na wspieranie strategicznych priorytetów rozwojowych rządu afgańskiego. Delegacje podkreśliły potrzebę takiego kierowania wsparcia na kluczowe krajowe programy priorytetowe, w następstwie konferencji kabulskiej z 2010 roku.

UE jest jednym z największych darczyńców Afganistanu. Komisja i państwa członkowskie przekazują do Afganistanu przeciętnie 1 mld EUR rocznie.

HAITI

Przed pierwszą rocznicą wystąpienia trzęsienia ziemi na Haiti, która przypada na 12 stycznia, Rada podsumowała bieżące starania na rzecz odbudowy oraz oceniła bieżącą sytuację na tej wyspie, uwzględniając epidemię cholery oraz niedawne wybory. Rada zapoznała się także z obecną sytuacją za pośrednictwem wspólnego dokumentu na temat odbudowy Haiti sporządzonego przez Komisję i państwa członkowskie.

Wybory prezydenckie i ustawodawcze odbyły się na Haiti w dniu 28 listopada, a wstępne wyniki udostępniono w dniu 7 grudnia. UE przekazała 5 mln EUR na pokrycie kosztów przeprowadzenia wyborów i jest gotowa pomóc Haiti w przygotowaniach do ewentualnej drugiej tury głosowania, także w weryfikacji zgłoszonych nieprawidłowości w pierwszej turze.

Na konferencji darczyńców, która odbyła się w dniu 31 marca w Nowym Jorku, UE i jej państwa członkowskie wspólnie zobowiązały się do przekazania 1,235 mld EUR na rzecz odbudowy Haiti. Państwa członkowskie, Komisja i władze Haiti obecnie omawiają priorytety do dalszego finansowania.

UE szybko zareagowała na wybuch epidemii cholery. W ramach wspólnych starań UE i jej państwa członkowskie uruchomiły dotychczas ponad 18,5 mln EUR, jak również istotną pomoc materialną mającą na celu stawienie czoła epidemii.

PRZEJRZYSTOŚĆ I WZAJEMNA ROZLICZALNOŚĆ POMOCY ROZWOJOWEJ

Rada omówiła wzajemną rozliczalność i przejrzystość między europejskimi darczyńcami a krajami partnerskimi. Przedstawiła także bardziej ujednolicone metody praktyczne dotyczące ujawniania informacji o wielkości pomocy rozwojowej, jej przyznawania i przewidywań dokonywanych przez Komisję oraz państwa członkowskie UE. Metody te zostały ujęte w konkluzjach, które Rada przyjęła bez przeprowadzenia dyskusji (zob. dok. 17769/10).

INNOWACYJNE MECHANIZMY FINANSOWANIA

Rada omówiła innowacyjne źródła finansowania i mechanizmy rozwoju. Komisja stwierdziła, że będzie nadal prowadzić prace nad techniczną wykonalnością takich mechanizmów i ich potencjalnym wpływem.

MIĘDZYNARODOWE KONFERENCJE ROZWOJOWE W ROKU 2011

Przy kolacji ministrowie rozwoju zapoczątkowali przygotowania do czwartej konferencji ONZ na temat krajów najmniej rozwiniętych oraz do czwartego forum wysokiego szczebla na temat skuteczności pomocy; obydwie konferencje odbędą się w roku 2011. W związku z tym ministrowie pokrótce omówili także aspekty rozwojowe ostatniego szczytu UE−USA.

POSIEDZENIA TOWARZYSZĄCE

EUROPEJSKA AGENCJA OBRONY

Przy okazji posiedzenia Rady odbyło się posiedzenie Rady Sterującej Europejskiej Agencji Obrony (EAO), któremu przewodniczyła wysoka przedstawiciel Catherine Ashton.

Rozmowy koncentrowały się na bieżących pracach dotyczących większej koncentracji i wspólnego użytkowania zasobów w dziedzinie zdolności wojskowych. W tym zakresie Rada Sterująca zatwierdziła notatkę na temat koncentracji i wspólnego użytkowania zasobów. Zatwierdziła także, co następuje:



  • decyzję w sprawie programu prac EAO na rok 2011;

  • decyzję dotyczącą danych obronnych i punktów odniesienia;

  • decyzję w sprawie europejskiej współpracy ramowej − programu dotyczącego wspólnych inwestycji w badania i technologie w zakresie ochrony sił;

  • konkluzje na temat „równych szans” (jako koncepcji skupiającej się na europejskich przedsiębiorstwach obronnych i ich możliwości udziału w szerszym rynku obronnym);

  • decyzję w sprawie programu UE dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego.

Rada Sterująca omówiła także implikacje inicjatywy jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej dla lotnictwa wojskowego i przyjęła do wiadomości sprawozdanie EAO na temat badań naukowych z zakresu obronności na szczeblu Unii Europejskiej.

Zob. komunikat prasowy EAO.



INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

WSPÓLNA POLITYKA BEZPIECZEŃSTWA I OBRONY

Rada:


  • zatwierdziła jednolite sprawozdanie z postępu prac nad rozwojem zdolności wojskowych UE w drugiej połowie 2010 roku. Dokument ten przedstawia sytuację w zakresie postępów poczynionych w rozwijaniu zdolności wojskowych UE w okresie od kwietnia do października 2010 roku.

  • zapoznała się ze sprawozdaniem szefa Europejskiej Agencji Obrony przeznaczonym dla Rady; oraz

  • zatwierdziła wytyczne dla prac Europejskiej Agencji Obrony w roku 2011.


17745/10



PL




©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna