Komunikat prasowy 3052. posiedzenie Rady Transport, telekomunikacja I energia



Pobieranie 164,56 Kb.
Strona1/2
Data26.02.2019
Rozmiar164,56 Kb.
  1   2

2.-3.XII.2010










RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL

17068/10

(OR. en)





PRESSE 326

PR CO 42





KOMUNIKAT PRASOWY

3052. posiedzenie Rady



Transport, telekomunikacja i energia

Bruksela, 2-3 grudnia 2010 r.






Przewodniczący Étienne SCHOUPPE
sekretarz stanu ds. mobilności
Mr Paul MAGNETTE
minister ds. klimatu i energii
Mr Vincent VAN QUICKENBORNE
minister ds. przedsiębiorstw i uproszczeń administracyjnych
z Belgii










Główne wyniki posiedzenia Rady

Sesja poświęcona transportowi:

Rada wypracowała porozumienie polityczne w sprawie projektu dyrektywy wprowadzającej ułatwienia w transgranicznej wymianie informacji na temat określonej liczby przestępstw i wykroczeń w ruchu drogowym, które poważnie zagrażają bezpieczeństwu drogowemu. Ma to na celu umożliwienie państwu członkowskiemu, w którym popełniono przestępstwo lub wykroczenie z udziałem pojazdu zarejestrowanego w innym państwie członkowskim, ustalenie tożsamości posiadacza tego pojazdu, aby wyegzekwować karę.

Rada przyjęła dwa zestawy konkluzji: konkluzje w sprawie polityki na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego w latach 2011-2020, w których podkreśliła, jakie cele należy ustalić i jakie działania należy podjąć, oraz konkluzje w sprawie pełnego włączenia transportu wodnego do łańcuchów transportowych i logistycznych w UE, w których w szczególności poparto koncepcję „niebieskiego pasa”.

Rada omówiła bieżące prace dotyczące dyrektywy w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego, która stanowi przekształcenie ram regulacyjnych przyjętych w roku 2001 (tzw. „pierwszego pakietu kolejowego”), a także prace nad szczegółowymi warunkami dostępu do usługi publicznej o regulowanym dostępie, którą oferuje globalny system nawigacji satelitarnej w ramach programu Galileo i która ma zapewnić ciągłość usług przeznaczonych do zastosowań specjalnych, z których korzystają organy rządowe i inni uprawnieni użytkownicy.

Ministrowie z zadowoleniem przyjęli także sprawozdanie na temat wzmocnienia ochrony ładunków lotniczych. Prezydencja zwróciła się do Komisji i do państw członkowskich o wdrożenie załączonego do sprawozdania planu działania.

Sesja poświęcona energii:

W ramach przygotowań do pierwszej Rady Europejskiej w sprawie energii w lutym 2011 r. ministrowie przeprowadzili debatę dotyczącą kierunków polityki w zakresie nowej strategii energetycznej dla Europy na lata 2011-2020.

Rada przyjęła konkluzje w sprawie polityki energetycznej na rzecz odbiorców. Konkluzje są wynikiem debaty, która miała miejsce na nieformalnym posiedzeniu ministrów ds. energii we wrześniu 2010 r. i dotyczyła związanych z odbiorcami aspektów europejskiej polityki energetycznej.

Rada przyjęła także konkluzje w sprawie bezpieczeństwa w eksploatacji podmorskich złóż ropy naftowej i gazu ziemnego. Na podstawie komunikatu Komisji w tej sprawie, wydanego w następstwie katastrofy spowodowanej przez eksplozję platformy wiertniczej Deepwater Horizon w Zatoce Meksykańskiej w kwietniu br., Rada wytycza kierunek ewentualnych dalszych działań związanych z poszukiwaniem i eksploatacją węglowodorów na morzu, w szczególności aby zapewnić jak największe bezpieczeństwo i ochronę środowiska oraz uregulować kwestię odpowiedzialności.

Sesja poświęcona telekomunikacji

Rada omówiła postępy w zakresie programu dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego, a także dwa projekty rozporządzeń dotyczących Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji.



Rada przyjęła konkluzje w sprawie wzajemnych inspiracji między „Europejską agendą cyfrową” a „Unią innowacji” – inicjatywami przewodnimi strategii „Europa 2020”. Celem tych konkluzji jest podkreślenie, że zintegrowana europejska strategia na rzecz innowacji wymaga ustanowienia w pełni funkcjonalnego cyfrowego jednolitego rynku, aby przynieść korzyści europejskim przedsiębiorstwom, w szczególności MŚP i nowym firmom innowacyjnym, a także europejskim konsumentom.

Ponadto Rada przyjęła konkluzje strategii w dziedzinie Internetu szerokopasmowego w Europie.


SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY 8

OMAWIANE PUNKTY

TRANSPORT LĄDOWY 11

Transgraniczna wymiana informacji o przestępstwach i wykroczeniach drogowych 11

Polityka na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego na lata 2011–2020 12

Utworzenie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego 13

ŻEGLUGA 14

Pełne włączenie transportu wodnego do łańcuchów transportowych i logistycznych w UE 14

KWESTIE INTERMODALNOŚCI 16

Warunki dostępu do usługi publicznej o regulowanym dostępie (PRS) oferowanej przez system nawigacji satelitarnej Galileo 16

LOTNICTWO 18

Wzmocnienie ochrony ładunków lotniczych 18

ENERGIA 19

Polityka energetyczna na rzecz odbiorców 19

Bezpieczeństwo w eksploatacji podmorskich złóż ropy naftowej i gazu ziemnego 19

Nowa strategia energetyczna dla Europy na lata 2011–2020 20

Stosunki międzynarodowe 23

TELEKOMUNIKACJA 24

Program dotyczący polityki w zakresie widma radiowego 24

Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji 25

Wzajemne inspiracje między „Europejską agendą cyfrową” a „Unią innowacji” – inicjatywami przewodnimi strategii „Europa 2020” 26

Strategia dotycząca Internetu szerokopasmowego w Europie 26

SPRAWY RÓŻNE 27

Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu 27

Wdrożenie przez państwa członkowskie międzynarodowych konwencji morskich 27

Środki ograniczające nałożone przez Turcję na Cypr, dostawy z UE i wolny handel 27

Szczyt dotyczący lotnictwa 28

Negocjacje w sprawie kompleksowej umowy z Brazylią o transporcie lotniczym 28

Jednolita europejska przestrzeń powietrzna: cele działania 28

Zapewnianie mobilności pasażerów i towarów w przypadku nagłych kryzysów transportowych 28

Sympozjum „Jednolity system kolei w Europie” 29

Druga międzynarodowa konferencja ministerialna na temat środowiska i energii w transporcie – MEET 2 29

Europejski program energetyczny na rzecz naprawy gospodarczej 29

Inicjatywa na rzecz rozwoju zielonej energii 29

Konferencja dotycząca energetyki w państwach Europy Południowo-Wschodniej: energia bez granic – od podejścia krajowego do regionalnego 30

Kryteria zrównoważonego rozwoju dotyczące biomasy 30

Sprawozdanie na temat sytuacji na rynku usług roamingowych w UE 30

Forum Zarządzania Internetem 30

POSIEDZENIE TOWARZYSZĄCE 30



INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

RYNEK WEWNĘTRZNY

  • Nawozy 31

  • Pojazdy silnikowe – wymagania w zakresie homologacji typu 31

UCZESTNICY

Belgia:

Etienne SCHOUPPE sekretarz stanu ds. mobilności, przy premierze

Paul MAGNETTE minister ds. klimatu i energii

Vincent VAN QUICKENBORNE minister ds. przedsiębiorstw i uproszczeń administracyjnych

Brigitte GROUWELS minister rządu Regionu Stołecznego Brukseli odpowiedzialna za transport

Bułgaria:

Aleksandar CWETKOW minister transportu, technologii informacyjnej i łączności

Parwan RUSINOW wiceminister transportu i łączności

Trajczo TRAJKOW minister gospodarki, energetyki i turystyki



Republika Czeska:

Martin KOCOUREK minister przemysłu i handlu

Jakub HODINÁŘ wiceminister transportu

Jana REINISOVA zastępca stałego przedstawiciela



Dania:

Jacob HEINSEN minister transportu

Charlotte SAHL-MADSEN minister nauki, technologii i rozwoju

Peder LUNDQUIST podsekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Energetyki

Jonas BERING LIISBERG zastępca stałego przedstawiciela

Niemcy:

Peter RAMSAUER federalny minister transportu, budownictwa i rozwoju miast

Klaus-Dieter SCHEURLE sekretarz stanu, Federalne Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Rozwoju Miast

Jochen HOMANN sekretarz stanu, Ministerstwo Gospodarki i Techniki

Guido PERUZZO zastępca stałego przedstawiciela

Estonia:

Juhan PARTS minister gospodarki i komunikacji

Gert ANTSU zastępca stałego przedstawiciela

Irlandia:

Eamon RYAN minister łączności, energetyki i zasobów naturalnych

Geraldine BYRNE NASON zastępca stałego przedstawiciela

Grecja:

Tina BIRBILI minister środowiska, energetyki i ds. zmiany klimatu

Ioannis DIAMANTIDIS minister ds. morskich, wysp i rybołówstwa

Spyros VOUGIAS minister infrastruktury, transportu i sieci



Hiszpania:

Bernardo LORENZO ALMENDROS sekretarz stanu ds. komunikacji

Pedro MARIN sekretarz stanu

José Pascual MARCO zastępca stałego przedstawiciela



Francja:

Eric BESSON minister odpowiedzialny za przemysł, energetykę i gospodarkę cyfrową

Thierry MARIANI sekretarz stanu

Włochy :

Altero MATTEOLI minister infrastruktury i transportu

Stefano SAGLIA wiceminister rozwoju gospodarczego

Cypr:

Erato KOZAKOU-MARKOULLIS minister transportu, łączności i energii

Antonis PASCHALIDES minister handlu, przemysłu i turystyki

Łotwa:

Artis KAMPARS minister gospodarki

Dana REIZNIECE sekretarz parlamentarna

Lelde LICE-LICITE zastępca stałego przedstawiciela



Litwa:

Eligijus MASIULIS minister transportu i łączności

Arvydas SEKMOKAS minister energetyki

Arūnas VINČIŪNAS zastępca stałego przedstawiciela



Luksemburg

Claude WISELER minister ds. zrównoważonego rozwoju i infrastruktury

Michèle EISENBARTH zastępca stałego przedstawiciela

Węgry:

Tamás FELLEGI minister rozwoju krajowego

Pál VÖLNER minister stanu ds. infrastruktury

Zsolt NYITRAI minister stanu ds. informacji i łączności



Malta:

Austin GATT minister infrastruktury, transportu i łączności

George PULLICINO minister ds. zasobów i spraw wiejskich

Patrick MIFSUD zastępca stałego przedstawiciela



Niderlandy:

Joop ATSMA sekretarz stanu

Maxime J.M. VERHAGEN wicepremier, minister gospodarki, rolnictwa i innowacji

Derk OLDENBURG zastępca stałego przedstawiciela



Austria:

Doris BURES federalna minister transportu, innowacji i technologii

Harald GÜNTHER zastępca stałego przedstawiciela

Polska:

Cezary GRABARCZYK minister infrastruktury

Maciej JANKOWSKI podsekretarz stanu, Ministerstwo Infrastruktury

Magdalena GAJ podsekretarz stanu

Marcin KOROLEC wiceminister w Ministerstwie Gospodarki

Piotr KOŁODZIEJCZYK podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji



Portugalia:

António MENDONÇA minister robót publicznych, transportu i łączności

Carlos ZORRINHO sekretarz stanu ds. energetyki i innowacji

Ana Paula ZACARIAS zastępca stałego przedstawiciela



Rumunia:

Anca BOAGIU minister transportu i infrastruktury

Valerian VREME minister łączności

Cristian BADESCH zastępca stałego przedstawiciela



Słowenia:

Patrik VLAČIČ minister transportu

József GYÖRKÖS sekretarz stanu w Ministerstwie Szkolnictwa Wyższego, Nauki i Techniki

Uroš VAJGL zastępca stałego przedstawiciela



Słowacja:

Ján HUDACKÝ sekretarz stanu

Martin CHREN sekretarz stanu

Peter JAVORČIK zastępca stałego przedstawiciela



Finlandia:

Anu VEHVILÄINEN minister transportu

Riina NEVAMÄKI sekretarz stanu w Ministerstwie Zatrudnienia i Gospodarki

Marja RISLAKKI zastępca stałego przedstawiciela



Szwecja:

Catharina ELMSÄTER-SVÄRD minister infrastruktury

Anna-Karin HATT minister

Daniel JOHANSSON sekretarz stanu



Zjednoczone Królestwo:

Theresa VILLIERS minister transportu

Andy LEBRECHT zastępca stałego przedstawiciela

Komisja

Siim KALLAS

Neelie KROES

Günther OETTINGER



OMAWIANE PUNKTY

TRANSPORT LĄDOWY

Transgraniczna wymiana informacji o przestępstwach i wykroczeniach drogowych

Rada wypracowała konkluzje co do porozumienia politycznego1 w sprawie projektu dyrektywy wprowadzającej ułatwienia w transgranicznej wymianie informacji na temat określonej liczby przestępstw i wykroczeń w ruchu drogowym, które poważnie zagrażają bezpieczeństwu drogowemu (17409/10 + ADD1). Ma to na celu umożliwienie państwu członkowskiemu, w którym popełniono przestępstwo lub wykroczenie z udziałem pojazdu zarejestrowanego w innym państwie członkowskim, ustalenie tożsamości właściciela pojazdu i tożsamości osoby bezpośrednio odpowiedzialnej za to przestępstwo lub wykroczenie, aby wyegzekwować karę. Ma to ma zwiększyć bezpieczeństwo na drogach i zapewnić równe traktowanie kierowców niezależnie od miejsca ich zamieszkania.

Niektóre delegacje, akceptując kompromisowy tekst zaproponowany przez prezydencję, wyraziły nadzieję, że w przyszłych negocjacjach tego wniosku z Parlamentem Europejskim uda się wypracować ambitniejszy tekst.

Przestępstwa i wykroczenia, które obejmuje projekt dyrektywy, to: przekroczenie dozwolonej prędkości, niestosowanie pasów bezpieczeństwa, niezatrzymanie się na czerwonym świetle, prowadzenie pod wpływem alkoholu lub środków odurzających, jazda bez kasku, jazda pasem nieprzeznaczonym do jazdy (np. pasem awaryjnym, pasem przeznaczonym dla komunikacji publicznej) oraz niezgodne z prawem używanie telefonu komórkowego podczas prowadzenia pojazdu. Wykaz ten może być w przyszłości poszerzony w wyniku nowelizacji dyrektywy. Tak czy inaczej, wymienione przestępstwa i wykroczenia będą karane zgodnie z prawem poszczególnych państw członkowskich; część państw już zapowiedziała, że podkreśli ten punkt w oświadczeniu.

W celu ustalenia tożsamości posiadacza lub właściciela samochodu, z udziałem którego popełniono przestępstwo lub wykroczenie, państwa członkowskie będą udostępniać sobie dane rejestracyjne pojazdów. W założeniu techniczną platformą wymiany informacji będzie europejski system informacji o pojazdach i prawach jazdy (Eucaris). Po ustaleniu tożsamości posiadacza pojazdu państwo członkowskie, w którym miało miejsce przestępstwo lub wykroczenie, wyśle do tej osoby pismo zawierające szczegółowe informacje o popełnionym czynie i wysokość kary, jaka zostaje za nie nałożona zgodnie z prawem tego państwa. Pismo powinno być sporządzone w tym samym języku, w jakim wystawiony jest dokument rejestracyjny, aby adresat zrozumiał je i mógł się do niego zastosować lub też odpowiedzieć na nie, jeśli nie przyznaje się do popełnienia tego przestępstwa lub wykroczenia.

Aby zapewnić kierowcom odpowiednie informacje, na stronie Komisji zostaną opublikowane we wszystkich urzędowych językach UE przepisy drogowe obowiązujące w poszczególnych państwach członkowskich.

Komisja przedstawiła wniosek w tej sprawie w kwietniu 2008 r. (7984/08), a Parlament zatwierdził go w grudniu 2008 r. wraz z serią poprawek. Wniosek został jednak zablokowany w Radzie, przede wszystkim z powodu poważnych wątpliwości co do tego, czy postanowienia Traktatu UE dotyczące polityki transportowej, na których Komisja oparła swój wniosek, stanowią odpowiednią podstawę prawną dla planowanej dyrektywy, biorąc pod uwagę, że nie istnieją wspólne przepisy UE dotyczące przestępstw lub wykroczeń drogowych. W lipcu 2010 r. prezydencja belgijska ponownie rozpoczęła dyskusje nad wnioskiem, wprowadzając nową podstawę prawną, a mianowicie postanowienia dotyczące współpracy policyjnej zawarte w przyjętym ostatnio traktacie lizbońskim. Ponadto wyraźnie skupiono się na wymianie informacji, egzekwowanie kar pozostawiając państwom członkowskim.

Nowa podstawa prawna oznacza, że Irlandia i Zjednoczone Królestwo, które nie biorą automatycznie udziału we współpracy policyjnej na mocy traktatu lizbońskiego, muszą zdecydować, czy pragną uczestniczyć w tych działaniach. Oba państwa wyraziły swoje zainteresowanie i zasadniczo akceptują projekt dyrektywy, lecz nie podjęły jeszcze ostatecznych decyzji.

Gdy Rada potwierdzi swoje porozumienie w sprawie wniosku, przyjmując stanowisko w pierwszym czytaniu, zostanie ono wysłane Parlamentowi Europejskiemu, by przeprowadził drugie czytanie.

Polityka na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego na lata 2011–2020

Rada przyjęła konkluzje, w których zatwierdziła przedstawione w komunikacie Komisji (12603/10) cele w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego na nadchodzące dziesięć lat. Komunikat ten otwiera drogę dla nowego programu działań na rzecz bezpieczeństwa drogowego, zastępującego program na lata 2001–2010.

W konkluzjach Rada potwierdza cel polegający na zmniejszeniu o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w całej Unii. Ponadto szczególną uwagę należy poświęcić bezpieczeństwu tych użytkowników dróg, którzy są najbardziej narażeni na wypadki, takich jak piesi, rowerzyści lub motocykliści. Jednym z priorytetów powinno być kształtowanie zachowania użytkowników dróg poprzez kształcenie i szkolenie.

Rada podkreśla znaczenie mechanizmów kontrolnych i kar za łamanie przepisów ruchu drogowego i, w tym kontekście, wzywa do wymiany informacji na temat przestępstw i wykroczeń drogowych popełnianych w innych państwach członkowskich. Wśród dalszych środków służących zwiększeniu bezpieczeństwa drogowego znajdują się: kontrole bezpieczeństwa przez cały okres użytkowania pojazdu, modyfikacje dróg i pojazdów w celu ograniczenia konsekwencji błędów człowieka, oraz opracowanie wysoce zaawansowanych rozwiązań dla systemów transportowych. Należy także udoskonalić reagowanie w razie wystąpienia wypadku i opiekę powypadkową.

Pełen tekst konkluzji zawarty jest w dok. 16951/10.

Utworzenie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego

Rada omówiła trwające prace nad wnioskiem dotyczącym dyrektywy w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego(13789/10). Wniosek ten ma na celu uproszczenie, zwiększenie jasności i unowocześnienie ram regulacyjnych europejskiego sektora kolejowego, by poprawić warunki dla inwestycji, zwiększyć konkurencję i wzmocnić nadzór rynku w tym sektorze.


Ministrów poproszono o przedstawienie wskazówek dla dalszej analizy wniosku przez organy przygotowawcze Rady, które rozpoczęły prace nad przepisami dotyczącymi finansowania infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za nią (zob. sprawozdanie z postępów prac w dok. 16308/10). Debata ministerialna, przeprowadzona na podstawie pytań przedstawionych przez prezydencję, wykazała, że:

  • ogłoszenie krajowych strategii rozwoju infrastruktury kolejowej jest ogólnie postrzegane jako właściwy instrument stymulujący trwałe inwestycje w tym sektorze. Niektóre delegacje podkreśliły jednak, że należy uszanować kompetencje państw członkowskich w zakresie finansowania struktury kolejowej. Ponadto podczas tworzenia wieloletnich planów należy odpowiednio uwzględnić zasadę corocznych decyzji budżetowych.

  • zróżnicowanie opłat za dostęp do infrastruktury w zależności od powodowanego hałasu mogłoby stanowić skuteczną zachętę do modernizacji hałaśliwych wagonów i tym samym zmniejszyć emisje hałasu. Część państw członkowskich podkreśliła jednak potrzebę zapewnienia jednakowego traktowania transportu kolejowego i drogowego, i opowiedziała się za dobrowolnym stosowaniem różnicowania opłat za dostęp do infrastruktury w zależności od powodowanego hałasu. Wspomniano także, że środek ten powinien mieć zastosowanie głównie w obszarach o dużej gęstości zaludnienia.

  • tymczasowa obniżka opłat za dostęp do infrastruktury dla pociągów wyposażonych w europejski system bezpiecznej kontroli jazdy pociągu (ETCS) mogłaby zachęcić przedsiębiorstwa kolejowe do instalowania takich systemów. Część delegacji podkreśliła jednak, że pragnie utrzymać prawo do pobierania nowych lub podniesienia już istniejących opłat, by zrekompensować spadek dochodów wynikający z takiej obniżki.

Propozycja przedstawiona przez Komisję we wrześniu stanowi przekształcenie tak zwanego „pierwszego pakietu kolejowego”, który składał się z trzech dyrektyw dotyczących rozwoju kolei europejskich, przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym oraz zarządzania infrastrukturą kolejową (dyrektywy nr 12, 13 i 14 z 2001 r.1).

Jeśli wniosek w sprawie przekształcenia zostanie przyjęty, zwiększy on konkurencję pomiędzy przedsiębiorstwami kolejowymi poprzez zwiększenie przejrzystości warunków dostępu do rynku kolejowego oraz poprawienie dostępu operatorów do usług związanych z koleją, takich jak stacje oraz obiekty obsługi transportu towarowego i obsługi technicznej składu. Aby zapewnić brak dyskryminacji w dostępie do usług kolejowych i ich właściwe funkcjonowanie, zwiększona zostanie niezależność krajowych organów regulacyjnych oraz rozszerzone będą ich uprawnienia, np. do nakładania kar i decydowania o przeprowadzaniu audytów; zwiększona zostanie także współpraca między organami regulacyjnymi w kwestiach transgranicznych. Lepsze będzie finansowanie infrastruktury kolejowej dzięki długoterminowemu planowaniu, które stworzy bardziej stabilne warunki dla inwestycji, i dzięki zmianie zasad pobierania opłat w taki sposób, aby stworzyć zachęty do modernizacji infrastruktury.

Środki te mają stymulować konkurencyjność europejskiego sektora kolejowego, zarówno w dziedzinie przewozu towarów, jak i osób, aby zwiększyć jego udział w rynku transportu i przyczynić się do przechodzenia na bardziej przyjazne dla środowiska środki transportu.

ŻEGLUGA

Pełne włączenie transportu wodnego do łańcuchów transportowych i logistycznych w UE

Ministrowie transportu przyjęli konkluzje, w których wezwali do pełnego włączenia transportu wodnego do łańcuchów transportowych i logistycznych w UE oraz podkreślili w szczególności kwestie omówione poniżej (pełen tekst konkluzji znajduje się w dokumencie 16266/10).

Przesycenie transportu drogowego oraz względy ekologiczne stwarzają konieczność lepszego wykorzystania różnych dostępnych rodzajów transportu. Do tej pory nie osiągnięto stanu optymalnego wykorzystania w szczególności żeglugi morskiej bliskiego zasięgu, czyli żeglugi pomiędzy portami wybrzeży Europy lub utworzenia połączeń między nimi a portami państw sąsiadujących, oraz żeglugi śródlądowej.

Aby wspierać transport wodny, Rada promuje koncept „niebieskiego pasa”, który ma na celu utworzenie europejskiego obszaru transportu morskiego bez barier, w którym statki, niezależnie od swojej bandery, będą mogły swobodnie prowadzić działalność przy minimalnych obciążeniach administracyjnych. Taki obszar będzie można utworzyć dzięki połączeniu technologii, zdolności w zakresie monitorowania transportu morskiego oraz najlepszych wzorców postępowania. „Niebieski pas” uzupełnią „niebieskie ścieżki”, czyli ułatwienia administracyjne, technologiczne i fizyczne ze strony portów i organów celnych, by zapewnić szybkie przechodzenie przez porty towarów pochodzących z UE. Rada popiera plan Komisji, by we współpracy z organami państw członkowskich i Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa na Morzu (EMSA) uruchomić projekt pilotażowy służący udoskonaleniu koncepcji „niebieskiego pasa”.

W związku z tym, aby w pełni wykorzystać możliwości synergii, do wyłaniającego się europejskiego systemu transportu multimodalnego należy lepiej dostosować koncepcję autostrad morskich, która ma na celu utworzenie morskich szlaków towarowych pomiędzy portami w Europie, które byłyby konkurencyjne i stanowiły alternatywę dla transportu lądowego.

Lepsze włączenie żeglugi morskiej bliskiego zasięgu do łańcuchów transportowych wymaga wzmocnienia połączeń z transportem kolejowym i żeglugą śródlądowymi drogami wodnymi oraz dalszego rozwoju portów, które stanowią główne punkty styczności różnych rodzajów transportu. W tym celu UE powinna wspierać rozwój żeglugi śródlądowej. Jeżeli chodzi o rozwój portów, Komisja proszona jest o przedstawienie wskazówek na temat zastosowania unijnego ustawodawstwa w dziedzinie środowiska i w dziedzinie pomocy państwa.

Wspieranie żeglugi morskiej bliskiego zasięgu i żeglugi śródlądowej to także zachęta do przechodzenia na bardziej przyjazne środowisku modele transportu. Planowane przez Komisję opracowanie nowego wielowymiarowego podejścia do działań, obejmującego elementy takie jak paliwa alternatywne, zielona technologia, odpowiednie infrastruktury, instrumenty finansowania oraz badania i innowacje, mogłyby poprawić efektywność środowiskową tego sektora, utrzymując jednocześnie jego konkurencyjność. Jeżeli chodzi o emisje pochodzące z żeglugi międzynarodowej, należy w ramach Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) uzgodnić globalne zasady pozwalające uniknąć zakłócenia konkurencji i ucieczki emisji.

Komisję zachęca się ponadto do przeanalizowania, w jaki sposób można uniknąć osłabienia konkurencyjności żeglugi morskiej bliskiego zasięgu w wyniku wyższych kosztów, które prawdopodobnie spowoduje stosowanie niskosiarkowego oleju bunkrowego zgodnie z ustalonymi przez IMO dopuszczalnymi wartościami emisji.

Rada oczekuje także opracowania agendy społecznej w dziedzinie transportu wodnego, w szczególności w zakresie integracji zawodów związanych z morskimi i śródlądowymi drogami wodnymi, aby stymulować zatrudnienie i podnieść standard miejsc pracy w tym sektorze oraz zwiększyć mobilność pracowników.

KWESTIE INTERMODALNOŚCI

Warunki dostępu do usługi publicznej o regulowanym dostępie (PRS) oferowanej przez system nawigacji satelitarnej Galileo

Ministrowie transportu podsumowali postępy poczynione w pracach nad szczegółowymi warunkami dostępu do usługi publicznej o regulowanym dostępie (PRS) oferowanej przez globalny system nawigacji satelitarnej utworzony w ramach programu Galileo (16265/10). PRS to bezpieczna, szyfrowana usługa przeznaczona do zastosowań specjalnych, która nie może przestać działać nawet w sytuacjach kryzysowych, gdy inne usługi mogą zostać wyłączone. Dostęp do niej jest zarezerwowany dla upoważnionych użytkowników, głównie organów państwowych, takich jak policja, organy kontroli granicznej lub ochrony ludności.

Wniosek, który Komisja przedstawiła w październiku (14701/10) i który musi zostać zatwierdzony zarówno przez Radę, jak i Parlament Europejski, zawiera następujące główne elementy:


  • Rada, Komisja i państwa członkowskie będą mieć nieograniczony na całym świecie dostęp do PRS, jeśli postanowią korzystać z niej w ramach własnych kompetencji;

  • decyzje o upoważnieniu użytkowników i określeniu dozwolonych zastosowań PRS należą do państw członkowskich;

  • państwa członkowskie, które chcą korzystać z PRS, muszą wyznaczyć organ odpowiedzialny za tę usługę, który będzie zarządzał użytkownikami końcowymi i produkcją odbiorników PRS zgodnie ze minimalnymi wspólnymi normami oraz kontrolował użytkowników końcowych i tę produkcję;

  • do produkcji odbiorników PRS będzie wymagana akredytacja;

  • korzystać z PRS mogą tylko te państwa spoza UE lub organizacje międzynarodowe, które zawarły z UE umowy w sprawie procedur bezpieczeństwa i zasad dostępu;

  • odbiorniki PRS można eksportować tylko do tych państw spoza UE, które zostały upoważnione do korzystania z PRS.

Wszystkie państwa członkowskie popierają ogólny cel, jakim jest utworzenie ram prawnych i ustanowienie jasnych warunków dostępu do PRS. Prace przeprowadzone już przez organy przygotowawcze Rady dowodzą jednak, że niektóre kwestie należy jeszcze omówić; są to w szczególności kwestie ochrony informacji niejawnych, utworzenie minimalnych wspólnych norm, których będą musiały przestrzegać organy odpowiedzialne za PRS, oraz powierzenie Komisji decyzji w tych dwóch dziedzinach. Ponadto niektóre państwa członkowskie wyraziły życzenie, by dokładniej wyjaśnić, jakie koszty wiążą się z PRS i kto je poniesie.

Rada zwróciła się do organów przygotowawczych o dalszą analizę wniosku.

Usługa publiczna o regulowanym dostępie jest jedną pięciu z usług, które maja być realizowane przez system nawigacji satelitarnej Galileo. Jej uruchomienie jest przewidziane na rok 2014, wraz z uruchomieniem usługi ogólnie dostępnej i usługi poszukiwania i ratowania, natomiast usługa bezpieczeństwa życia i usługi komercyjne zostaną uruchomione nieco później.



  1   2


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna