Komunikat prasowy 3041. posiedzenie Rady Sprawy zagraniczne



Pobieranie 95,95 Kb.
Data27.11.2017
Rozmiar95,95 Kb.

25.X.2010










RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL

15350/10

(OR. en)






PRESSE 286

PR CO 29





KOMUNIKAT PRASOWY

3041. posiedzenie Rady



Sprawy zagraniczne

Luksemburg, 25 października 2010 r.






Przewodnicząca Catherine ASHTON
wysoka przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa










Główne wyniki posiedzenia Rady

Rada omówiła sytuację w Sahelu oraz rolę, jaką może odegrać UE, pomagając w stabilizacji tego regionu. Uzgodniła, że będzie ściśle współpracować z państwami w tym regionie, z Organizacją Narodów Zjednoczonych, Unią Afrykańską i innymi partnerami międzynarodowymi, aby propagować bezpieczeństwo, stabilność, rozwój i dobre rządy w tym regionie. Rada zwróciła się do wysokiej przedstawiciel, aby na początek przyszłego roku opracowała wraz z Komisją strategię na rzecz Sahelu.

Rada omówiła sytuację na Bliskim Wschodzie w następstwie wizyty wysokiej przedstawiciel w tym regionie oraz jej kontaktów ze stronami zaangażowanymi w proces pokojowy. Przeanalizowała również sytuację w Libanie.

Ministrowie omówili ostatnie wydarzenia na Kubie i zwrócili się do wysokiej przedstawiciel, by rozważyła możliwości dalszych działań związanych ze stosunkami z Kubą.

Rada przyjęła dalsze środki ograniczające wobec Iranu, uzgodnione co do zasady w lipcu, ukierunkowane na technologie związane z programami jądrowymi i rakietowymi Iranu. Te środki ograniczające są zgodne z ostatnimi środkami, do których zastosowania wezwała Rada Bezpieczeństwa ONZ, a nawet mają szerszy zakres, niż środki oenzetowskie.

Rada przedłużyła również obowiązywanie środków ograniczających wobec Białorusi i Republiki Gwinei, jak również przyjęła konkluzje w sprawie Republiki Mołdowy, Uzbekistanu, Bośni i Hercegowiny oraz Partnerstwa Wschodniego UE.

SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY 4

OMAWIANE PUNKTY

KUBA 6


PRZYGOTOWANIA DO PRZYSZŁYCH SZCZYTÓW 7

GRUZJA 8


SAHEL 9

BLISKI WSCHÓD 10

EUROPEJSKA POLITYKA SĄSIEDZTWA 11

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

WSPÓLNA POLITYKA ZAGRANICZNA I BEZPIECZEŃSTWA


  • Środki ograniczające wobec Iranu 12

  • Środki ograniczające wobec Gwinei 13

  • Białoruś – środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym urzędnikom – konkluzje Rady 13

  • Bośnia i Hercegowina — konkluzje Rady 15

  • Republika Mołdowy – konkluzje Rady 16

  • Uzbekistan – konkluzje Rady 18

WSPÓLNA POLITYKA BEZPIECZEŃSTWA I OBRONY

  • Ochrona ludności cywilnej w ramach misji i operacji WPBiO 19

UCZESTNICY

Wysoki Przedstawiciel

Catherine ASHTON wysoka przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa



Belgia:

Steven VANACKERE wicepremier oraz minister spraw zagranicznych i reform instytucjonalnych



Bułgaria:

Nikołaj MŁADENOW minister spraw zagranicznych



Republika Czeska:

Karel SCHWARZENBERG wicepremier, minister spraw zagranicznych



Dania:

Lene ESPERSEN minister spraw zagranicznych



Niemcy:

Guido WESTERWELLE minister spraw zagranicznych



Estonia:

Urmas PAET minister spraw zagranicznych



Irlandia:

Dick ROCHE minister do spraw europejskich



Grecja:

Dimitrios DROUTSAS minister spraw zagranicznych



Hiszpania:

Trinidad JIMENEZ minister spraw zagranicznych



Francja:

Bernard KOUCHNER minister spraw zagranicznych



Włochy:

Alfredo MANTICA sekretarz stanu do spraw zagranicznych



Cypr:

Markos KYPRIANOU minister spraw zagranicznych



Łotwa:

Andris TEIKMANIS sekretarz stanu, Ministerstwo Spraw Zagranicznych



Litwa:

Audronius AŽUBALIS minister spraw zagranicznych



Luksemburg:

Jean ASSELBORN wicepremier, minister spraw zagranicznych i do spraw imigracji



Węgry:

János MARTONYI minister spraw zagranicznych



Malta:

Tonio BORG wicepremier, minister spraw zagranicznych



Niderlandy:

Uri ROSENTHAL minister spraw zagranicznych



Austria:

Michael SPINDELEGGER federalny minister ds. europejskich i międzynarodowych



Polska:

Mikołaj DOWGIELEWICZ sekretarz stanu do spraw europejskich



Portugalia:

Luís AMADO minister spraw zagranicznych



Rumunia:

Bogdan AURESCU sekretarz stanu do spraw europejskich



Słowenia:

Samuel ŽBOGAR minister spraw zagranicznych



Słowacja:

Mikulas DZURINDA minister spraw zagranicznych



Finlandia:

Alexander STUBB minister spraw zagranicznych



Szwecja:

Carl BILDT minister spraw zagranicznych



Zjednoczone Królestwo:

William HAGUE pierwszy sekretarz stanu, minister spraw zagranicznych i minister ds. Wspólnoty Narodów

_____________________

Komisja:

Andris PIEBALGS członek

Štefan FÜLE członek

OMAWIANE PUNKTY

KUBA

W trakcie obiadu ministrowie wymienili poglądy na temat ostatnich wydarzeń politycznych i gospodarczych na Kubie, jak również opcji związanych z polityką UE wobec Kuby.

Ministrowie uzgodnili, że należy dokonać przeglądu sytuacji i zwrócić się do wysokiej przedstawiciel – w ramach wspólnego stanowiska UE wobec Kuby – by zbadała możliwości dalszych działań związanych ze stosunkami z Kubą i by jak najszybciej złożyła sprawozdanie Radzie.

PRZYGOTOWANIA DO PRZYSZŁYCH SZCZYTÓW

Ministrowie przeprowadzili w trakcie obiadu krótką dyskusję dotyczącą przygotowań do:



  • szczytu UE – Stany Zjednoczone, który odbędzie się w Lizbonie 20 listopada;

  • szczytu UE – Ukraina, który odbędzie się w Brukseli 22 listopada; oraz

  • szczytu Unii dla Śródziemnomorza, planowanego w terminie 20 i 21 listopada w Barcelonie.

GRUZJA

Wysoka przedstawiciel przedstawiła w trakcie obiadu sprawozdanie ze swojej niedawnej wizyty w Gruzji, podczas której rozpoczęła negocjacje w sprawie układu o stowarzyszeniu UE i Gruzji.

Ministrowie omówili sytuację w Gruzji, jak również jej stosunki z państwami sąsiedzkimi i z UE.

SAHEL

Rada omówiła sytuację w regionie Sahelu oraz związane z nią zagrożenia dla bezpieczeństwa – zarówno dla tego regionu, jak i dla Europy – oraz rolę, jaką może odegrać UE, pomagając w stabilizacji tego regionu.

Rada przyjęła również następujące konkluzje:

„1. Jak Rada zaznaczyła w swoich konkluzjach z dnia 27 października 2009 r. oraz w oświadczeniu z dnia 26 lipca 2010 r., rozwój transgranicznych zagrożeń – w tym terroryzmu i przestępczości zorganizowanej, którym towarzyszą: skrajne ubóstwo, nierozwiązane konflikty wewnętrzne oraz słabość i niestabilność państw – coraz bardziej utrudnia utrzymanie stabilności w regionie Sahelu, a także stanowi wyzwanie dla Unii Europejskiej. Zagrożenia te dotyczą bezpośrednio ludności i państw tego regionu, mianowicie Mauretanii, Mali i Nigru. Mają one także wpływ na bezpieczeństwo obywateli europejskich.

2. W ścisłej współpracy z państwami regionu, Organizacją Narodów Zjednoczonych, Unią Afrykańską i innymi partnerami międzynarodowymi, a także w uzupełnieniu działań już podjętych przez państwa Sahelu, Unia Europejska, nawiązując do prac prowadzonych przez Komisję i Sekretariat Rady nad zdefiniowaniem całościowego i zintegrowanego podejścia, zamierza zastosować w sposób spójny różne instrumenty, którymi dysponuje, aby propagować bezpieczeństwo, stabilność, rozwój i dobre rządy w regionie sahelo-saharyjskim. Zachęca także do pogłębienia dialogu i współpracy między krajami regionu.

3. W tym celu Rada zwraca się do wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, aby na początek przyszłego roku opracowała wraz z Komisją strategię na rzecz Sahelu, którą następnie przeanalizuje Rada.”

BLISKI WSCHÓD

Rada przeprowadziła wymianę poglądów w sprawie Bliskiego Wschodu, w tym sytuacji w Libanie.

Wysoka przedstawiciel złożyła sprawozdanie ze swojej niedawnej wizyty w tym regionie i poinformowała o kontaktach utrzymywanych w związku z wysiłkami podejmowanymi przez społeczność międzynarodową, aby zachęcić Izrael i Palestyńczyków do kontynuowania bezpośrednich negocjacji i prowadzenia procesu pokojowego.

EUROPEJSKA POLITYKA SĄSIEDZTWA

Rada przeprowadziła wymianę poglądów w sprawie unijnej europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS) w ramach weryfikacji tej polityki i refleksji nad jej dalszym rozwojem.

Oczekuje się, że przegląd EPS zostanie uwieńczony w lutym 2011 roku konferencją ministerialną z udziałem partnerów EPS.

Rada przyjęła również konkluzje w sprawie Partnerstwa Wschodniego przedstawione w dok. 15364/1/10.



INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

WSPÓLNA POLITYKA ZAGRANICZNA I BEZPIECZEŃSTWA

Środki ograniczające wobec Iranu

Rada przyjęła decyzję i rozporządzenie wprowadzające w życie czwartą rundę środków ograniczających wobec Iranu, ukierunkowanych na rozwój stwarzających zagrożenie technologii wspierających programy jądrowe i rakietowe Iranu.

Środki obowiązują w następujących obszarach: handel, usługi finansowe, energia i transport; na mocy tych środków poszerzono wykaz podmiotów i osób, których majątek i zasoby gospodarcze zostały zamrożone.

Pakiet środków został co do zasady uzgodniony przez Radę w lipcu tego roku. Potwierdza on środki ograniczające stosowane od 2007 roku i przewiduje dodatkowe środki, aby dostosować się do postanowień rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1929 (2010). Przewiduje również środki będące reakcją na oświadczenie Rady Europejskiej z czerwca 2010 roku, w którym wezwano UE do wprowadzenia środków towarzyszących, które uzupełniają i poszerzają środki ONZ.

Te środki ograniczające polegają w szczególności na dodatkowych ograniczeniach w handlu towarami i technologiami podwójnego zastosowania, jak również sprzętem, który może zostać użyty do represji wewnętrznych, ograniczeniach w handlu kluczowym sprzętem i technologiami dla irańskiego przemysłu naftowo-gazowego oraz ograniczeniach inwestycji w ten przemysł, ograniczeniach inwestycji w wydobycie uranu oraz przemysł jądrowy, ograniczeniach w zakresie przekazywania środków finansowych z Iranu i do tego kraju, ograniczeniach dotyczących irańskiego sektora bankowego, ograniczeniach w zakresie dostępu Iranu do rynków ubezpieczeniowych i rynków obligacji UE oraz ograniczeniach w zakresie świadczenia niektórych usług na rzecz irańskich statków i samolotów transportowych.

Fundusze i zasoby gospodarcze dodatkowych kategorii osób również zostaną poddane zamrożeniu.

Środki ograniczające zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym 27 października.

Środki ograniczające wobec Gwinei

Rada przedłużyła obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei o kolejny rok. Środki ograniczające zostały po raz pierwszy nałożone 27 października 2009 r. w następstwie brutalnego stłumienia przez siły bezpieczeństwa demonstracji politycznych 28 września 2009 r. oraz dalszych pogwałceń praw człowieka.

Środki te polegają na nałożeniu embarga na broń oraz na zakazie wydawania wiz, które służyć mają zapobieżeniu wjazdowi na terytorium UE członków Narodowej Rady Demokracji i Rozwoju oraz osób z nią powiązanych, odpowiedzialnych za brutalne represje lub za impas polityczny w tym kraju.

Środki te będą obowiązywać do 27 października 2011 r. i będą poddawane ciągłej weryfikacji. Decyzja Rady zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym 26 października.

Białoruś – środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym urzędnikom – konkluzje Rady

Rada przyjęła decyzję przedłużającą do 31 października 2011 r. obowiązywanie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi (określonych we wspólnym stanowisku 2006/276/WPZiB) w związku z brakiem widocznych postępów w obszarach określonych przez Radę (14627/10).

Jednakże zawieszenie ograniczeń w podróżowaniu nałożone na niektórych przywódców z Białorusi – z wyjątkiem zakazów dotyczących osób zamieszanych w przypadki zniknięć, które miały miejsce w latach 1999 i 2000, oraz przewodniczącej Centralnej Komisji Wyborczej – także zostaje przedłużone do 31 października 2011 roku. Pod koniec tego okresu Rada dokona weryfikacji środków ograniczających na podstawie sytuacji na Białorusi. Rada może w każdej chwili postanowić o ponownym zastosowaniu lub zniesieniu ograniczeń w podróżowaniu w następstwie działań władz białoruskich w sferze demokracji i praw człowieka.

Rada przyjęła również następujące konkluzje:

„1. Rada ponownie podkreśla, jak istotna jest polityka krytycznego zaangażowania prowadzona przez UE wobec Białorusi, i odnotowuje kontynuację dialogu politycznego wysokiego szczebla między UE a Białorusią, wzmożoną współpracę techniczną oraz udział Białorusi w Partnerstwie Wschodnim jako sposoby tworzenia wzajemnego zrozumienia i stwarzania okazji do zajęcia się kwestiami istotnymi dla obu stron. Uznając znaczenie wzmożonych kontaktów międzyludzkich i przypominając konkluzje Rady z dnia 17 listopada 2009 r., Rada oczekuje otrzymania wniosków Komisji w sprawie wytycznych negocjacyjnych dotyczących umów z Białorusią o ułatwieniach wizowych oraz o readmisji.

2. Rada potwierdza, że gotowa jest pogłębić stosunki z Białorusią w zależności od dalszych kroków czynionych przez ten kraj w kierunku demokracji, praw człowieka i praworządności; gotowa jest również wspierać Białoruś w realizacji tych celów. Pod warunkiem dokonywania przez Białoruś postępów w tych dziedzinach, Rada gotowa jest uczynić kroki w kierunku wzmocnienia stosunków umownych z Białorusią. Rada będzie nadal prowadzić rozmowy na temat wspólnego planu tymczasowego służącego ustaleniu priorytetów reform, który to plan zainspirowały plany działania opracowane w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa, i który byłby realizowany przez Białoruś. UE mogłaby rozważyć udzielenie Białorusi pomocy makrofinansowej − pod warunkiem spełnienia przez Białoruś niezbędnych warunków wstępnych − łącznie z ustaleniem nowego programu z MFW.

3. Niemniej jednak Rada nadal niepokoi się sytuacją w zakresie demokracji i praw człowieka na Białorusi. Rada głęboko ubolewa nad brakiem postępów w obszarach wskazanych w poprzednich konkluzjach, również jeśli chodzi o dalsze reformy ordynacji wyborczej, kwestie wolności wypowiedzi i mediów, wolności zgromadzeń i zrzeszania się. Rada oczekuje na kolejne tury dialogu dotyczącego praw człowieka. Przypominając stanowczy sprzeciw Unii Europejskiej wobec kary śmierci, Rada potępia egzekucję dwóch obywateli Białorusi wykonaną w marcu 2010 roku, ubolewa nad niedawnymi wyrokami śmierci wydanymi na Białorusi i nadal apeluje do tego państwa o wprowadzenie moratorium na stosowanie kary śmierci z myślą o jej zniesieniu.

4. W tych okolicznościach Rada nie jest w stanie znieść środków ograniczających obowiązujących wobec niektórych białoruskich urzędników państwowych i postanawia przedłużyć obowiązywanie tych środków do dnia 31 października 2011 r. Aby jednak zachęcić do postępów w obszarach określonych przez UE, Rada jednocześnie postanawia o przedłużeniu zawieszenia obowiązywania ograniczeń w podróżowaniu do tego samego dnia. Pod koniec tego okresu Rada dokona weryfikacji środków ograniczających na podstawie sytuacji na Białorusi. Rada może w każdej chwili postanowić o ponownym zastosowaniu lub zniesieniu ograniczeń w podróżowaniu w następstwie działań władz białoruskich w sferze demokracji i praw człowieka.

5. UE będzie nadal udzielać wsparcia społeczeństwu obywatelskiemu Białorusi, by sprzyjać rozwijaniu tam pluralizmu i demokracji.

6. Rada przyjmuje do wiadomości ogłoszenie, że wybory prezydenckie na Białorusi odbędą się w dniu 19 grudnia 2010 r. Rada wzywa władze Białorusi do dopilnowania, by wybory zostały przeprowadzone zgodnie z normami i standardami międzynarodowymi obowiązującymi w zakresie demokratycznych wyborów oraz zgodnie ze zobowiązaniami Białorusi w ramach OBWE i ONZ. Rada z zadowoleniem przyjmuje decyzję władz Białorusi o zaproszeniu międzynarodowej misji obserwacji wyborów kierowanej przez OBWE/ODIHR i zwraca się do tych władz o pełną współpracę z tymi organizacjami. Rada apeluje także do władz białoruskich o całościową realizację zaleceń wielokrotnie wystosowywanych przez OBWE/ODIHR. UE będzie bacznie obserwować wydarzenia i oceni sytuację po wyborach. Wyraźne i widoczne postępy w prowadzeniu wyborów nadadzą nowy impuls polityce zaangażowania, jaką Unia Europejska prowadzi wobec Białorusi.”

Bośnia i Hercegowina — konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„BOŚNIA I HERCEGOWINA


  1. Rada z zadowoleniem przyjęła zwiększoną frekwencję i właściwe przeprowadzenie 3 października wyborów w Bośni i Hercegowinie, które – zgodnie ze wstępnymi ocenami OBWE/ODIHR i ich międzynarodowej misji obserwacji wyborów – odbyły się raczej zgodnie z międzynarodowymi standardami.

  2. UE przypomniała swoje zdecydowane zaangażowanie w europejską perspektywę Bośni i Hercegowiny. Potwierdziła także swoje zdecydowane poparcie dla terytorialnej integralności Bośni i Hercegowiny jako państwa suwerennego i zjednoczonego.

  3. Piętnaście lat po podpisaniu Ogólnej umowy ramowej na rzecz pokoju w Bośni i Hercegowinie obywatele tego państwa zasługują na istotny krok naprzód na drodze do integracji europejskiej.

  4. Przywódcy polityczni powinni teraz zaangażować się w konstruktywny dialog polityczny i sformować nowe rządy, które umieszczą program europejski w centrum swoich działań.

  5. Przywódcy polityczni są głównymi odpowiedzialnymi za osiągnięcie konkretnych i wymiernych postępów, w tym na drodze do integracji z UE, w duchu kompromisu i wspólnych, konstruktywnych działań, powstrzymując się od retoryki i działań stwarzających podziały, które zaszkodziłyby interesom obywateli Bośni i Hercegowiny. Bośnia i Hercegowina pokazała już, że jest w stanie wywiązać się z zobowiązań, gdy jest taka wola polityczna. UE jest gotowa zaoferować swoje wsparcie na rzecz pilnie potrzebnych reform, w tym dzięki swojej przyszłej, zwiększonej obecności. Bośnia i Hercegowina nie może pozwolić sobie na dalsze tracenie czasu.

  6. Potwierdzając swoje poparcie dla celu, jakim jest liberalizacja polityki wizowej na podstawie wypełnienia wszystkich wskazań, oraz przypominając głosowanie w Parlamencie Europejskim w tej sprawie 7 października, Rada podkreśliła swój zamiar podjęcia decyzji 8 listopada.

  7. Przywołując swoje konkluzje z 25 stycznia w sprawie operacji ALTHEA, Rada potwierdziła zaangażowanie UE w dalsze wypełnianie wykonawczej roli wojskowej, by wesprzeć wysiłki Bośni i Hercegowiny na rzecz utrzymania bezpiecznego otoczenia, na mocy odnowionego mandatu ONZ, oraz – wychodząc od osiągnięć w ramach ALTHEI – w ciągłe zapewnianie wsparcia o charakterze niewykonawczym w zakresie budowania zdolności i szkoleń, by przyczynić się do wzmocnienia lokalnych zdolności i zwiększenia zakresu lokalnej odpowiedzialności. Rada uzgodniła, że dokonywać będzie regularnych przeglądów operacji, w tym na podstawie sytuacji na miejscu.”

Republika Mołdowy – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:



„1. Rada uznaje europejskie aspiracje Republiki Mołdowy i z zadowoleniem przyjmuje jej wysiłki na rzecz politycznego stowarzyszenia i integracji gospodarczej z Unią Europejską. Podkreśla bardzo pozytywną dynamikę stosunków UE – Republika Mołdowy w ostatnim roku, jak również aktywny wkład Republiki Mołdowy w tym względzie.

  1. Rada z zadowoleniem przyjmuje zainteresowanie Republiki Mołdowy Partnerstwem Wschodnim i aktywne uczestnictwo w nim. Wyraża zadowolenie z postępów w negocjacjach dotyczących przyszłego układu o stowarzyszeniu UE – Republika Mołdowy. Z zadowoleniem przyjmuje również ratyfikację Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego przez Republikę Mołdowy.

  2. Rada z satysfakcją przyjmuje osiągnięcia Republiki Mołdowy odzwierciedlone w sprawozdaniu z postępów sporządzonym przez Komisję w maju 2010 r., w którym podkreślono starania tego kraju na rzecz skutecznego wdrażania reform strukturalnych w oparciu o program rządowy w pełni dostosowany do celów planu działania UE – Republika Mołdowy. Rada oczekuje, że Republika Mołdowy będzie nadal realizowała trudne wyzwania, takie jak wzmocnienie demokracji i praworządności, polepszenie klimatu inwestycyjnego, dążenie do zbliżenia do UE we wszystkich obszarach planu działania UE – Republika Mołdowy, walka z korupcją i przestępczością zorganizowaną oraz radzenie sobie z problemem ubóstwa. Rada podkreśla gotowość UE do dalszego pogłębiania stosunków z Republiką Mołdowy i dostarczania stosownej pomocy technicznej i finansowej w celu wsparcia starań na rzecz reform.

  3. Rada ponownie potwierdza gotowość UE do dalszego wspierania Republiki Mołdowy, w tym za pośrednictwem pomocy makrofinansowej i doradztwa na wysokim szczeblu dla rządu. W najbliższych tygodniach Republika Mołdowy zacznie otrzymywać znaczącą pomoc makrofinansową dla budżetu państwa – 90 mln EUR w formie dotacji.

  4. Rada zauważa również, że Komisja wkrótce przedstawi rządowi Republiki Mołdowy kluczowe zalecenia z myślą o przygotowaniu tego kraju do stworzenia pogłębionego i kompleksowego obszaru wolnego handlu. Zapewni to przedsiębiorstwom działającym w Republice Mołdowy znacznie lepszy dostęp do rynku UE, dzięki przyznaniu przez UE istniejących autonomicznych preferencji handlowych. Pomoże to również stworzyć w Republice Mołdowy atrakcyjny klimat inwestycyjny dla przedsiębiorstw z UE. Rada zwraca się do Komisji o przygotowanie wytycznych dla stworzenia pogłębionego i kompleksowego obszaru wolnego handlu, który ma zostać wynegocjowany jako integralna część układu o stowarzyszeniu. Negocjacje te rozpoczną się zaraz po spełnieniu koniecznych warunków.

  5. Rada przypomina o znaczeniu bezpośrednich kontaktów międzyludzkich i z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie dialogu na temat wiz w czerwcu 2010 roku, w ramach którego analizuje się warunki bezwizowego ruchu obywateli Republiki Mołdowy do UE traktowanego jako cel długoterminowy. Na podstawie fazy rozpoznawczej dialogu Rada podkreśla dotychczasowe osiągnięcia, obecne wyzwania oraz znaczenie, jakie ma podejmowanie dalszych wysiłków reformatorskich przez Republikę Mołdowy, zwraca się również do Komisji o przygotowanie projektu planu działania, zgodnie z podejściem przedstawionym w pkt 8 i 9 konkluzji Rady w sprawie Partnerstwa Wschodniego z 25 października 2010 r., przedstawiającym wszystkie warunki, które musi spełniać Republika Mołdowy przed ewentualnym ustanowieniem systemu ruchu bezwizowego, z myślą o wejściu dialogu na temat wiz – w jak najdogodniejszym terminie – w fazę w pełni operacyjną. Za pośrednictwem Rady państwa członkowskie UE będą całkowicie włączane do różnych etapów tego procesu, w tym również będzie z nimi konsultowany projekt planu działania i oba zestawy warunków. W tym kontekście dużą wagę będzie miała skuteczna realizacja porozumienia o readmisji.

  6. Rada przyjmuje do wiadomości, że Republika Mołdowy przedsięwzięła w ostatnich latach istotne kroki służące umocnieniu demokracji. W tym względzie przeprowadzenie referendum konstytucyjnego 5 września zgodnie ze standardami demokratycznymi było optymistycznym elementem. Ważne jest, by wybory parlamentarne zapowiedziane na 28 listopada były dalszym krokiem na tej drodze i by w ich trakcie przestrzegano międzynarodowych standardów wolnych i sprawiedliwych wyborów.

  7. Rada z zadowoleniem przyjmuje również politykę konstruktywnego zaangażowania Republiki Mołdowy w starania zmierzające do rozwiązania problemu Naddniestrza; między innymi Republika Mołdowy wspiera środki budowy zaufania. Rada podkreśla ciągłe starania UE, aby przyczynić się do trwałego rozwiązania konfliktu dotyczącego Naddniestrza w oparciu o zasady suwerenności i integralności terytorialnej Republiki Mołdowy. Potwierdza również apel UE o jak najszybsze wznowienie oficjalnych rozmów dotyczących rozwiązania tego konfliktu prowadzonych w formacie 5+2.”

Uzbekistan – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada oceniła sytuację w Uzbekistanie w zakresie praw człowieka, poszanowania zasad demokracji oraz praworządności, a także stan współpracy UE–Uzbekistan. Rada jest zdania, że konieczne są wciąż znaczne postępy, by stosunki UE z Uzbekistanem osiągnęły swój pełen potencjał.

2. Rada docenia konstruktywne podejście władz uzbeckich do kryzysu humanitarnego będącego wynikiem serii aktów przemocy na tle etnicznym, które miały miejsce w czerwcu w południowym Kirgistanie. Rada wzywa Uzbekistan, by pracował na rzecz dobrych stosunków sąsiedzkich z Kirgistanem i innymi państwami regionu, w szczególności dzięki rozwijaniu współpracy transgranicznej i kontaktów między obywatelami, przyczyniając się tym samym do ogólnej stabilności w Azji Środkowej.

3. Rada z zadowoleniem przyjmuje konstruktywną współpracę między UE a Uzbekistanem w wielu obszarach, takich jak inicjatywa na rzecz praworządności, zarządzanie granicami, edukacja, środowisko i energia, w tym w ramach strategii UE wobec Azji Środkowej. W tym kontekście Rada oczekuje na postępy prac nad otwarciem delegatury UE w Taszkiencie, co pozwoli wzmocnić dialog i przyczyni się do zwiększenia współpracy.

4. Rada odnotowuje działania władz uzbeckich na rzecz rozwiązania poważnych niedociągnięć w zakresie przestrzegania praw człowieka w Uzbekistanie, w szczególności dzięki wzmocnieniu współpracy z UE, agendami ONZ, OBWE i innymi organizacjami międzynarodowymi w wielu kluczowych obszarach, takich jak reforma systemu sądownictwa karnego, walka z handlem ludźmi, edukacja w zakresie praw człowieka i reforma systemu penitencjarnego. Rada z zadowoleniem przyjmuje uwolnienie Sandżara Umarowa, dobrze rokującą współpracę władz uzbeckich z UE nad konkretnymi projektami w zakresie reformy systemu sądownictwa oraz wyrażoną przez nie intencję rozwijania współpracy na rzecz zwalczenia tortur.

5. Rada pozostaje jednak poważnie zaniepokojona ogólną sytuacją w zakresie praw człowieka, demokratyzacji i praworządności w Uzbekistanie oraz brakiem konkretnych postępów w obszarach budzących niepokój, określonych w konkluzjach Rady z października 2009 roku. Rada wzywa władze uzbeckie, by niezwłocznie przyjęły skuteczne środki zapewniające postępy w tych dziedzinach, w szczególności dzięki uwolnieniu wszystkich uwięzionych obrońców praw człowieka i więźniów sumienia, zezwoleniu na swobodną działalność w kraju organizacji pozarządowych, pełnej współpracy ze wszystkimi właściwymi specjalnymi sprawozdawcami ONZ, zagwarantowaniu wolności wypowiedzi i mediów, dalszym pracom na rzecz praktycznej realizacji konwencji przeciwko pracy dzieci oraz pełnemu dostosowaniu procedury wyborczej do standardów międzynarodowych. Rada przypomina o gotowości UE do wspierania władz uzbeckich w tych wysiłkach i do dzielenia się doświadczeniami UE, w szczególności w ramach dialogu UE–Uzbekistan w zakresie praw człowieka.

6. Rada przypomina, że UE jest gotowa wzmocnić stosunki z Uzbekistanem w sposób kompleksowy, jak podano w poprzednich konkluzjach, i podkreśla, że zakres i jakość współpracy i dialogu na wszystkich szczeblach nadal zależy od reform w Uzbekistanie i od postępów w powyższych dziedzinach. Rada będzie nadal uważnie śledzić sytuację w Uzbekistanie.”



WSPÓLNA POLITYKA BEZPIECZEŃSTWA I OBRONY

Ochrona ludności cywilnej w ramach misji i operacji WPBiO

Rada zatwierdziła zmienione wytyczne w sprawie ochrony ludności cywilnej w ramach misji i operacji WPBiO.

Zmienione wytyczne zastępują wytyczne z 2003 roku w sprawie ochrony ludności cywilnej w dowodzonych przez UE operacjach zarządzania kryzysowego. Ocenia się w nich, w jakim stopniu zagadnienia związane z ochroną oraz wykonaniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1894 (2009) uwzględniane są w trakcie planowania i prowadzenia misji i operacji WPBiO.


15350/10



PL




©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna