Komunikat prasowy 2979. posiedzenie Rady Wymiar sprawiedliwości I sprawy wewnętrzne



Pobieranie 183 Kb.
Data20.05.2018
Rozmiar183 Kb.

30.XI.-1.XII.2009










RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL

16883/1/09 REV 1 (Presse 355)

(OR. en)





KOMUNIKAT PRASOWY

2979. posiedzenie Rady



Wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne

Bruksela, 30 listopada -1 grudnia 2009 r.






Przewodnicząca Beatrice ASK
minister sprawiedliwości
Tobias BILLSTRÖM
minister ds. migracji i polityki azylowej










Główne wyniki posiedzenia Rady

Ministrowie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych omówili wieloletni strategiczny program prac w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości tzw. program sztokholmski.

Jeśli chodzi o sprawy wewnętrzne, Rada przyjęła trzy następujące akty ustawodawcze:

- umowę między UE a Japonią w sprawie wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych,

- zmiany do rozporządzenia nr 539/2001 znoszące obowiązek wizowy do strefy Schengen i w niej wobec obywateli trzech krajów Bałkanów Zachodnich (Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Czarnogóry oraz Serbii);

- umowę między UE a USA o przetwarzaniu i przekazywaniu danych z komunikatów finansowych do celów amerykańskiego programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów, w tym dwa oświadczenia polityczne na ten temat.

Rada omówiła również stan zaawansowania prac nad wspólnym europejskim systemem azylowym i przyjęła do wiadomości porozumienie osiągnięte między Parlamentem a Radą w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO). W tym samym kontekście ministrowie przeprowadzili pierwszą wymianę poglądów dotyczącą dwóch ostatnich wniosków Komisji w sprawie procedur azylowych i w sprawie kwalifikowania i statusu uchodźców.

Rada przeprowadziła debatę na temat sprawozdania Koordynatora UE ds. Zwalczania Terroryzmu i omówiła, w ramach dyskusji o stosunkach zewnętrznych, trzy spotkania ministerialne między UE a USA, Rosją i Bałkanami Zachodnimi.

Jeśli chodzi o wymiar sprawiedliwości, Rada przeprowadziła debaty orientacyjne w sprawie dwóch wniosków legislacyjnych dotyczących wspólnych zasad ułatwiających przekazywanie postępowań karnych oraz wzmocnienie walki z handlem ludźmi i ochronę pokrzywdzonych. Rada przyjęła w tej dziedzinie także dokument dotyczący działań kładący nacisk na zewnętrzne działania UE.

Ministrowie przyjęli również do wiadomości opóźnienia w dziedzinie e-sprawiedliwości, a konkretnie w uruchomieniu europejskiego portalu „e-Sprawiedliwość”. Dokonali oni również przeglądu postępów w zakresie wniosku legislacyjnego w sprawie walki z seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem dzieci w celach seksualnych oraz z pornografią dziecięcą.

Przy okazji obrad Rady Komitet Mieszany (państwa UE oraz Norwegia, Islandia, Liechtenstein i Szwajcaria)porozumiał się w kwestii decyzji w sprawie liberalizacji systemu wizowego dla krajów Bałkanów Zachodnich i omówił aktualną sytuację w zakresie rozwoju wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz systemu informacyjnego Schengen II (SIS II). Ministrowie przeprowadzili również debatę orientacyjną dotyczącą możliwości ustanowienia agencji ds. wielkoskalowych systemów informatycznych.


SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY 7

OMAWIANE PUNKTY

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE 9

Program sztokholmski (2010–2014) 9

SPRAWY WEWNĘTRZNE 10

SIS II – konkluzje Rady 10

Umowa między UE a Japonią w sprawie wzajemnej pomocy prawnej 11

Umowa między UE a USA o danych z komunikatów finansowych do celów dochodzeń antyterrorystycznych 12

Wspólny europejski system azylowy (CEAS) oraz Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) 14

Liberalizacja reżimu wizowego dla krajów Bałkanów Zachodnich 16

Strategia i plan działania UE dotyczące zwalczania terroryzmu: sprawozdanie z realizacji 18

Stosunki zewnętrzne: Stany Zjednoczone, Bałkany Zachodnie i Rosja 19

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI 20

Seksualne wykorzystywanie dzieci 20

Przekazywanie postępowania karnego 21

Handel ludźmi 22

Plan działania dotyczący e-sprawiedliwości 24



Sprawy różne 25

POSIEDZENIA TOWARZYSZĄCE 26

Komitet Mieszany: VIS, SIS II i agencja informatyczna 26



INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE

  • Broń chemiczna, biologiczna, radiologiczna i jądrowa - konkluzje Rady 27

  • Wspólnotowe ramy w zakresie zapobiegania katastrofom na terytorium UE - konkluzje Rady 27

  • Zgoda Wspólnoty na uczestniczenie Danii w konkretnych umowach międzynarodowych 27

  • Prawo właściwe dla zobowiązań alimentacyjnych 27

  • Protokół o taborze kolejowym – Konwencja o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym 28

  • Europejski system profilowania kryminalnego dotyczącego narkotyków 28

  • Wymiana wyników analiz DNA- konkluzje Rady 28

  • Dostawcy usług kryminalistycznych wykonujący czynności laboratoryjne 28

  • Europejska Sieć Zapobiegania Przestępczości (ESZP) 29

  • Decyzje w sprawie Europolu 29

  • Cywilne zarządzanie kryzysowe 30

  • Konflikty jurysdykcji w postępowaniu karnym 30

  • Intensyfikacja walki z handlem narkotykami w Afryce Zachodniej – konkluzje Rady 31

  • Wytyczne w dyskusjach dotyczących prawa karnego prowadzonych przez Radę - konkluzje Rady 31

  • Umocnienie praw procesowych w postępowaniu karnym – rezolucja Rady 32

  • Migracja zarobkowa i jej wpływ na rozwój w dobie mobilności – konkluzje Rady 32

  • Migracja na rzecz rozwoju – konkluzje Rady 32

  • Partnerstwa na rzecz mobilności - konkluzje Rady 32

  • Wspólna deklaracja: partnerstwo na rzecz mobilności między UE a Gruzją 32

  • Stosowanie technologii informatycznej do potrzeb celnych 32

  • Umowy o zniesieniu wiz z sześcioma państwami wyspiarskimi 33

  • Ocena Schengen, C.SIS oraz SISNET 33

  • Strategia zarządzania informacjami do celów ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego UE – konkluzje Rady 34

  • Fundusz Granic Zewnętrznych – umowa z Islandią, Liechtensteinem, Norwegią i Szwajcarią 34

KWESTIE INSTYTUCJONALNE

  • Wykonanie traktatu z Lizbony 34

SPRAWY GOSPODARCZE I FINANSOWE

  • Pomoc makrofinansowa udzielona Gruzji, Serbii, Bośni i Hercegowinie oraz Armenii 35

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

  • Uczestnictwo w Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy 36

RYBOŁÓWSTWO

  • Program odbudowy zasobów halibuta grenlandzkiego 36

ZATRUDNIENIE

  • Fundusz dostosowania do globalizacji – Austria, Niderlandy i Szwecja 36

LOTNICTWO

  • Objęcie Islandii i Norwegii umową o transporcie lotniczym UE–USA* 37

  • Umowa o transporcie lotniczym z Kanadą* 37

  • Umowy o usługach lotniczych z Azerbejdżanem i Mongolią* 37

BADANIA

  • Umowa o współpracy naukowej i technicznej UE–Japonia 38

PRZEJRZYSTOŚĆ

  • Publiczny dostęp do dokumentów 38

MIANOWANIA

  • Komitet Regionów 38

UCZESTNICY

Rządy państw członkowskich oraz Komisja Europejska były reprezentowane przez następujące osoby:



Belgia:

Stefaan DE CLERCK minister sprawiedliwości

Annemie TURTELBOOM minister spraw wewnętrznych

Bułgaria:

Cwetan CWETANOW wiceprezes Rady Ministrów i minister spraw wewnętrznych

Margarita POPOWA minister sprawiedliwości

Republika Czeska:

Daniela KOVÁŘOVÁ minister sprawiedliwości

Martin PECINA minister spraw wewnętrznych



Dania:

Brian MIKKELSEN minister sprawiedliwości

Birthe RØNN HORNBECH minister ds. uchodźców, imigrantów i integracji

Niemcy:

Sabine LEUTHEUSSER-SCHNARRENBERGER federalna minister sprawiedliwości

Thomas de MAIZIERE federalny minister spraw wewnętrznych

Estonia:

Rein LANG minister sprawiedliwości

Marko POMERANTS minister spraw wewnętrznych

Irlandia:

Dermot AHERN minister sprawiedliwości, równouprawnienia i reformy prawa



Grecja:

Charalampos KASTANIDIS minister sprawiedliwości, przejrzystości i praw człowieka

Spyros VOUGIAS wiceminister, Ministerstwo Ochrony Ludności

Hiszpania:

Francisco CAAMAÑO DOMÍNGUEZ minister sprawiedliwości

Alfredo PÉREZ RUBALCABA minister spraw wewnętrznych

Celestino CORBACHO CHAVES minister pracy i imigracji



Francja:

Brice HORTEFEUX minister spraw wewnętrznych, terytoriów zamorskich oraz władz lokalnych i regionalnych

Eric BESSON minister ds. imigracji, integracji, tożsamości narodowej i solidarnego rozwoju

Jean-Marie BOCKEL sekretarz stanu przy ministrze stanu, ministrze sprawiedliwości i swobód



Włochy:

Angelino ALFANO minister sprawiedliwości

Roberto MARONI minister spraw wewnętrznych

Cypr:

Louas LOUCA minister sprawiedliwości

Neoklis SYLIKIOTIS minister spraw wewnętrznych

Łotwa:

Mareks SEGLIŅŠ minister sprawiedliwości

Ilze PĒTERSONE podsekretarz stanu; Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

Litwa:

Remigijus ŠIMAŠIUS minister sprawiedliwości



Luksemburg:

Mr Jean-Marie HALSDORF minister spraw wewnętrznych i rozwoju regionalnego, minister obrony

François BILTGEN minister sprawiedliwości

Nicolas SCHMIT minister ds. pracy, zatrudnienia i imigracji

Węgry:

Tibor DRASKOVICS minister sprawiedliwości i porządku publicznego



Malta:

Carmelo MIFSUD BONNICI minister sprawiedliwości i spraw wewnętrznych



Niderlandy:

Ernst HIRSCH BALLIN minister sprawiedliwości

Guus ter HORST minister spraw wewnętrznych i ds. kontaktów z Królestwem

Austria:

Claudia BANDION-ORTNER federalna minister sprawiedliwości

Maria FEKTER federalna minister spraw wewnętrznych

Polska:

Krzysztof KWIATKOWSKI minister sprawiedliwości

Piotr STACHAŃCZYK podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji

Portugalia:

Rui PEREIRA minister spraw wewnętrznych



Rumunia:

Alina Mihaela BICA sekretarz stanu, Ministerstwo Sprawiedliwości i Swobód Obywatelskich

Marian Grigore TUTILESCU sekretarz stanu, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

Słowenia:

Aleš ZALAR minister sprawiedliwości

Goran KLEMENČIČ sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych

Słowacja:

Mr Robert KALIŇÁK wicepremier i minister spraw wewnętrznych

Daniel HUDÁK sekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości

Finlandia:

Tuija BRAX minister sprawiedliwości

Anne HOLMLUND minister spraw wewnętrznych

Astrid THORS minister migracji i spraw europejskich



Szwecja:

Beatrice ASK minister sprawiedliwości

Tobias BILLSTRÖM minister ds. migracji

Wielka Brytania:

Alan JOHNSON minister spraw wewnętrznych

Jack STRAW minister sprawiedliwości i lord kanclerz

Komisja:

Jacques BARROT wiceprzewodniczący



OMAWIANE PUNKTY

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE

Program sztokholmski (2010–2014)

W trakcie debaty jawnej i na kolejnych sesjach w trakcie obu dni ministrowie spraw wewnętrznych i sprawiedliwości omówili wieloletni strategiczny program prac w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości tzw. program sztokholmski (2010–2014).

W dyskusjach osiągnięto szerokie porozumienie co do większości tekstu; pewne ostateczne zmiany mają być wprowadzone w nadchodzących dniach. Szwedzka prezydencja UE postawiła sobie za cel przyjęcie programu sztokholmskiego w trakcie posiedzenia Rady Europejskiej w dniach 10–11 grudnia 2009 r.

Program sztokholmski będzie obejmował priorytety działania UE w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości na następne pięć lat (2010–2014). Postawi obywatela w centrum działań UE i będzie obejmować m.in. kwestie obywatelstwa, sprawiedliwości i bezpieczeństwa, jak również azylu, migracji i zewnętrznego wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych.

Minęło dziesięć lat odkąd UE postawiła sobie za cel stworzenie przestrzeni wolności, sprawiedliwości i bezpieczeństwa. Program sztokholmski będzie bazował na postępach osiąganych w trakcie realizacji programu z Tampere (2000–2004) i programu haskiego (2005–2010).

W dniu 10 czerwca 2009 r. Komisja przyjęła dwa komunikaty: ocenę programu haskiego oraz projekt programu sztokholmskiego.

SPRAWY WEWNĘTRZNE

SIS II – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje w sprawie systemu informacyjnego Schengen II (SIS II):

„Rada Unii Europejskiej,



1. Pamiętając o swoich konkluzjach z czerwca 2009 r. w sprawie dalszego kierunku SIS II, w tym o załączniku do tego dokumentu (10708/09) i potwierdzając ich treść;

2. Jest gotowa zaakceptować fakt, że test przewidziany w pierwszej fazie kluczowej, o którym mowa w pkt 9 i w załączniku do wspomnianych konkluzji Rady, zostanie ukończony później, niż przewidziano, lecz nie później niż dnia 29 stycznia 2010 r.;

3. Postanawia, że jeżeli przedmiotowy test nie zostanie ukończony do dnia 29 stycznia 2010 r., uzna, że test nie spełnił warunków, o których mowa w pkt. 9 lit. d) wspomnianych konkluzji Rady i postanawia, że dwumiesięczny okres, o którym mowa na końcu pkt. 9 lit. d) wyżej wymienionych konkluzji Rady, rozpocznie się 30 stycznia 2010 r.”

Umowa między UE a Japonią w sprawie wzajemnej pomocy prawnej

Rada przyjęła decyzję w sprawie umowy między UE a Japonią w sprawie wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych (15915/09).

Jest to pierwsza taka umowa między dwiema stronami dająca solidne podstawy wzajemnej pomocy prawnej między wszystkimi 27 państwami członkowskimi a Japonią, gwarantując równocześnie poszanowanie podstawowych wartości UE. Dotychczas żadne państwo członkowskie nie podpisało żadnej dwustronnej umowy z Japonią obejmującej wzajemną pomoc prawną.

Umowa zawiera szeroki zakres środków, w tym odbieranie zeznań, zajmowanie przedmiotów, uzyskiwanie informacji bankowych oraz prowadzenie przesłuchań metodą wideokonferencji.

Umowa między UE a USA o danych z komunikatów finansowych do celów dochodzeń antyterrorystycznych

Rada przyjęła umowę między UE a USA o przetwarzaniu i przekazywaniu danych z komunikatów finansowych do celów amerykańskiego programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów (TFTP 16110/09). Przyjęła również dwa oświadczenia polityczne na ten temat.

Celem umowy jest dalsze dostarczanie Departamentowi Skarbu USA europejskich komunikatów finansowych na potrzeby dochodzeń antyterrorystycznych przy równoczesnym zapewnianiu odpowiedniego poziomu ochrony danych. Wnioski USA muszą być zweryfikowane przez właściwy organ odpowiednich państw członkowskich UE, muszą one zawierać uzasadnienie konieczności przekazania danych, a ich zakres musi być zawężony w taki sposób, by dotyczył jak najmniejszej ilości danych. Umowa przewiduje również procedurę wspólnego przeglądu, środki odwoławcze, jak również klauzulę zawieszenia.

Umowa ma charakter tymczasowy. Będzie zatem tymczasowo stosowana od 1 lutego 2010 r. i wygaśnie najpóźniej 31 października 2010 r. W nadchodzących miesiącach wymagana będzie zgoda Parlamentu Europejskiego na formalne zawarcie tej umowy tymczasowej.

Ewentualną umowę na okres po 31 października 2010 r. należy wynegocjować i zawrzeć zgodnie z zasadami traktatu z Lizbony. Przewidują one, że Parlament Europejski musi otrzymywać wszelkie informacje na wszystkich etapach negocjacji i musi wyrazić zgodę na formalne zawarcie umowy.

W odniesieniu do kolejnej umowy na okres po 31 października 2010 r., Rada wzywa w oświadczeniu Komisję, by przedstawiła Radzie w najszybszym możliwym terminie, a w każdym razie nie później niż w lutym 2010 r., zalecenie w sprawie wynegocjowania umowy długoterminowej. Stwierdza również, że obecna umowa pozostaje bez uszczerbku dla jakichkolwiek postanowień umowy długoterminowej.

W drugim oświadczeniu Rada i Komisja zobowiązują się do przestrzegania zasad z Lizbony tj. do natychmiastowego i pełnego informowania parlamentu na wszystkich etapach negocjacji.

Negocjacje przyjętej dzisiaj umowy tymczasowej rozpoczęły się w lipcu 2009 r. i były odpowiedzią na decyzję jednego z największych dostawców międzynarodowych usług w zakresie komunikatów finansowych, by nie przechowywać już własnych europejskich danych z komunikatów finansowych w bazie danych zlokalizowanej w USA, tylko w Europie.

Zgodnie z programem śledzenia środków finansowych należących do terrorystów (TFTP) Departament Skarbu USA dąży do rozpoznawania, śledzenia i ścigania osób podejrzanych o terroryzm i finansujących je. Został on stworzony wkrótce po atakach terrorystycznych z 11 września 2001 r. Odnośne rezultaty analizy USA są i nadal będą udostępniane państwom członkowskim UE. W grudniu 2008 roku francuski sędzia śledczy Jean-Luis Brugière stwierdził w swoim sprawozdaniu, którego sporządzenie zleciła Komisja, że TFTP stworzył dane wywiadowcze mające duże znaczenie również dla państw członkowskich UE.

Więcej informacji zobacz Nota informacyjna.

Wspólny europejski system azylowy (CEAS) oraz Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO)

Rada omówiła stan zaawansowania prac nad wspólnym europejskim systemem azylowym (CEAS). Przyjęła do wiadomości w szczególności porozumienie osiągnięte między Parlamentem Europejskim a Radą w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) (6700/09) oraz powiązane zmiany w Europejskim Funduszu na rzecz Uchodźców (ERF) (6702/09). Umowa ta otwiera drogę do przyjęcia w najbliższej przyszłości odpowiednich instrumentów legislacyjnych.

Po dyskusji w trakcie obiadu prezydencja doniosła, że osiągnięto porozumienie co do siedziby EASO, którą będzie Valletta na Malcie. Porozumienie to zostanie sformalizowane w najbliższej przyszłości.

Urząd ma za zadanie ulepszyć wdrożenie wspólnego europejskiego systemu azylowego, wzmocnić praktyczną współpracę między państwami członkowskimi w dziedzinie azylu oraz dostarczać i koordynować wsparcie operacyjne dla państw członkowskich, których krajowe systemy azylowe narażone są na specyficzną lub nieproporcjonalną presję. Należy dostosować Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców, jako że urząd przejmie obecnie odpowiedzialność za pewne operacje, które dotychczas były finansowane z przedmiotowego funduszu.

Również w kontekście dyskusji na temat CEAS ministrowie przeprowadzili pierwszą wymianę poglądów w sprawie dwóch ostatnich wniosków Komisji:



  • dyrektywy w sprawie minimalnych norm dotyczących procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej w państwach członkowskich (14959/09); oraz

  • dyrektywy w sprawie minimalnych norm dotyczących kwalifikowania i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub beneficjentów ochrony międzynarodowej oraz zakresu udzielanej ochrony (14863/1/09).

Prezydencja stwierdziła, że dyskusje uwypukliły kilka kwestii, które należy omówić podczas nadchodzących negocjacji w na forum Rady oraz prowadzonych z Parlamentem Europejskim. Negocjacje te będą prowadzone zgodnie z następującymi zasadami: większa skuteczność, większa opłacalność i wysoki poziom ochrony.

Oba wnioski dotyczące zmiany dyrektyw przedstawione przez Komisję w październiku 2009 r. dążą do zaoferowania lepszej ochrony ofiarom prześladowań oraz do zwiększenia spójności między instrumentami azylowymi UE. Mają również na celu uprościć i scalić normy proceduralne, zapobiegając w ten sposób oszustwom i zwiększając skuteczność procesu azylowego.

CEAS został zapoczątkowany w konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej, które odbyło się w Tampere w 1999 r. W październiku 2008 r. Rada Europejska przyjęła Europejski pakt o imigracji i azylu i potwierdziła, że zaangażowana jest w ukończenie CEAS przed 2012 r. Oprócz EASO/ERF i dwóch ostatnich wyżej wymienionych wniosków dotyczących dyrektyw, na ramy CEAS składają się następujące inicjatywy ustawodawcze:


  • dyrektywa w sprawie warunków przyjmowania (16913/08),

  • tzw. rozporządzenie Dublin II (16929/08), ustalające państwo członkowskie odpowiedzialne za analizowanie wniosków o azyl,

  • rozporządzenie EURODAC (13263/09), ustanawiające system porównywania odcisków palców służący skutecznemu wdrażaniu systemu dublińskiego,

  • zmiana ERF (12985/09) związana z ustanowieniem wspólnego unijnego programu przesiedleń (12986/09).

Liberalizacja reżimu wizowego dla krajów Bałkanów Zachodnich

Rada postanowiła znieść obowiązek wizowy na ruch do strefy Schengen i z niej wobec obywateli Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Czarnogóry oraz Serbii (15521/09). Dokonała tego przez przyjęcie zmian do rozporządzenia nr 539/2001. Zniesienie wiz będzie miało zastosowanie od 19 grudnia 2009 r. dla posiadaczy paszportów biometrycznych.

Uważa się, że Albania oraz Bośnia i Hercegowina nie spełniły wszystkich kryteriów uzgodnionych w ramach dialogu o liberalizacji reżimu wizowego prowadzonym z krajami Bałkanów Zachodnich. W oświadczeniu politycznym wzywa się jednak Komisję, by zaproponowała liberalizację reżimu wizowego wobec tych dwóch krajów natychmiast po spełnieniu przez nie wszystkich kryteriów, tak by obywatele tych państw jak najszybciej mogli zacząć korzystać z ruchu bezwizowego (zob. pełny tekst poniżej). Najważniejsze dziedziny, dla których ustalono kryteria w ramach dialogu o liberalizacji reżimu wizowego to: kontrole graniczne, bezpieczeństwo paszportów, walka z przestępczością zorganizowaną i korupcją, jak również stosunki zewnętrzne i prawa podstawowe.

Zmienione rozporządzenie odnosi się również do Kosowa w ramach rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1244/99, wskutek czego osoby zamieszkałe w Kosowie wymagają wizy podróżując do UE.

Dialog o liberalizacji reżimu wizowego z krajami Bałkanów Zachodnich rozpoczęto na początku 2008 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia nr 539/2001 w lipcu 2009 r., a Parlament Europejski przedstawił swoją opinię 12 listopada 2009 r.

Tekst wspólnego oświadczenia politycznego Parlamentu Europejskiego i Rady brzmi następująco:

„Unia Europejska zdecydowanie popiera cel, którym jest zniesienie wymogu wizowego względem wszystkich państw regionu Bałkanów Zachodnich.

Parlament Europejski i Rada uznają, że Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, Czarnogóra i Serbia spełniły wszystkie kryteria warunkujące liberalizację systemu wizowego. Dzięki temu można było przyjąć zmiany do rozporządzenia (WE) nr 539/2001 w odpowiednim terminie, tak by te trzy państwa mogły zostać objęte systemem bezwizowym od dnia 19 grudnia 2009 r.

Parlament Europejski i Rada wyrażają nadzieję, że także Albania oraz Bośnia i Hercegowina wkrótce spełnią kryteria liberalizacji systemu wizowego. Z tą myślą Parlament Europejski i Rada apelują do obu tych państw o dołożenie wszelkich starań, by spełnić wszystkie kryteria wyznaczone w harmonogramach Komisji.

Parlament Europejski i Rada zwracają się do Komisji, by jak tylko stwierdzi, że każde z tych państw spełnia kryteria wspomnianych harmonogramów, przedstawiła wniosek legislacyjny w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 539/2001, tak by jak najszybciej dokonać liberalizacji systemu wizowego względem obywateli tych państw.

Wniosek w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 539/2001 względem Albanii oraz Bośni i Hercegowiny Parlament Europejski i Rada przeanalizują w trybie pilnym.”

Strategia i plan działania UE dotyczące zwalczania terroryzmu: sprawozdanie z realizacji

Koordynator UE ds. Zwalczania Terroryzmu, Gilles de Kerchove, przedstawił Radzie swoje ostatnie sprawozdanie z realizacji strategii i planu działania UE dotyczących zwalczania terroryzmu (15358/09) oraz dokument do dyskusji w sprawie dalszych działań (15359/09). Na prośbę Rady Europejskiej przedstawia on takie sprawozdania co pół roku.

W sprawozdaniu podsumowano postępy osiągnięte od czerwca 2009 r. i przyjrzano się zmianom nadchodzącym w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych wraz z wejściem w życie traktatu z Lizbony, bliskim przyjęciem programu sztokholmskiego oraz priorytetami hiszpańskiej prezydencji UE, która pragnie położyć nacisk m.in. na strategię bezpieczeństwa wewnętrznego.

W swoim sprawozdaniu Gilles de Kerchove z uznaniem wyraża się o już podjętych środkach służących zwalczaniu terroryzmu oraz o fakcie, że siły policyjne w Europie i Stanach Zjednoczonych wykryły pewne plany ataków, wymierzone m.in. w systemy masowego transportu. Określa on jednak ogromne ryzyko związane z coraz większym zmęczeniem walką z terroryzmem. Wskazuje również dziesięć kluczowych wyzwań do podjęcia w przyszłych pracach w tej dziedzinie.

Strategicznym zobowiązaniem UE jest zwalczanie terroryzmu na świecie przy równoczesnym poszanowaniu praw człowieka, jak również podwyższenie poziomu bezpieczeństwa w Europie, co pozwoli jej obywatelom żyć w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

Strategia UE w dziedzinie walki z terroryzmem (14469/4/05), która została przyjęta w grudniu 2005 roku i stanowi ramy działań UE w tej dziedzinie skupia wszystkie działania wokół czterech celów:


  • zapobiegać podejmowaniu działalności terrorystycznej przez nowe osoby,

  • chronić obywateli i infrastrukturę oraz zmniejszyć naszą podatność na ataki, m.in. przez poprawę bezpieczeństwa granic, transportu i infrastruktury krytycznej,

  • ścigać terrorystów i prowadzić dochodzenia w ich sprawach w kontekście europejskim i międzynarodowym,

  • przygotować się w duchu solidarności do zarządzania skutkami ataków terrorystycznych i minimalizowania ich.

Stosunki zewnętrzne: Stany Zjednoczone, Bałkany Zachodnie i Rosja

W ramach stosunków zewnętrznych Rada odnotowała wyniki posiedzeń ministerialnych ze Stanami Zjednoczonymi (27–28 października) i krajami Bałkanów Zachodnich (16–17 listopada), jak również wyniki i wnioski płynące ze Światowego Forum Migracji i Rozwoju (Ateny, 4–5 listopada). Ministrowie przedyskutowali również, czego oczekują od spotkania z Rosją (2 grudnia 2009 r.).

Podczas posiedzenia ze Stanami Zjednoczonymi przyjęto oświadczenie, w którym opisano cele na najbliższe pięć lat. Do wskazanych tam kwestii zalicza się umowę międzynarodową o ochronie danych osobowych wymienianych do celów egzekwowania prawa, oświadczenie UE i USA dotyczące wspólnych zasad walki z terroryzmem oraz poszerzenie dialogu w sprawie migracji i w kwestiach uchodźców.

Posiedzenie z krajami Bałkanów Zachodnich wykazało oczywiste, choć nierównomierne, postępy w kierunku stosowania dorobku prawnego i standardów europejskich. Dialog o liberalizacji reżimu wizowego okazał się szczególnie silnym bodźcem do przeprowadzenia reform.

Jeśli chodzi o Federację Rosyjską, tematy do omówienia obejmują możliwość zawarcia przez Europol umowy operacyjnej z Rosją, kwestie wizowe oraz wzmocniony dialog w sprawie migracji.

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI

Seksualne wykorzystywanie dzieci

Rada została poinformowana o aktualnym stanie zaawansowania prac nad decyzją ramową Rady mającą na celu ulepszenie walki z seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem dzieci w celach seksualnych oraz z pornografią dziecięcą (8150/09).

Osiągnięto postępy w odniesieniu do wielu przepisów. Najważniejsze nierozwiązane kwestie odnoszą się do definicji i zakresu przestępstw, systemu kar i ich stopnia, jak również do zagadnienia jurysdykcji.

Osiągnięte do chwili obecnej postępy będą służyć m.in. za podstawę nowego wniosku legislacyjnego, który stanie się potrzebny wraz z wejściem w życie traktatu z Lizbony 1 grudnia 2009 r. Zgodnie z traktatem z Lizbony prawodawstwo UE w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach karnych przekształci się z obecnej procedury „trzeciego filaru” (wymagającej jednomyślności w Radzie i zwykłej konsultacji z Parlamentem Europejskim) w zwykłą procedurę ustawodawczą (dawniejszą procedurę współdecyzji) z głosowaniem większością kwalifikowaną w Radzie i pełnymi uprawnieniami współustawodawczymi Parlamentu Europejskiego.

Ów wniosek dotyczący decyzji ramowej został przedstawiony przez Komisję w marcu 2009 r. Po przyjęciu kolejnego wniosku nowe zasady zastąpią decyzję ramową 2004/68/WSiSW. Celem jest dalsze zbliżenie przepisów krajowych i poprawa stosowania prawa międzynarodowego i współpracy sądowej.

Przekazywanie postępowania karnego

Rada przeprowadziła debatę orientacyjną w sprawie decyzji ramowej Rady dotyczącej przekazywania postępowań w sprawach karnych (13504/09).

Osiągnięto postępy w odniesieniu do kilku przepisów. Nierozwiązane pozostają jednak zagadneinia związane z podstawowym elementem tego projektu ustawodawczego, mianowicie z kwestią jurysdykcji. Ministrowie przeprowadzili istotną dyskusję o zasadzie jurysdykcji, która zostanie wykorzystana w przyszłych pracach nad tymi aktami. Podczas gdy niektóre państwa członkowskie opowiadają się za zasadą terytorialności, inne sugerują zasadę osobowości aktywnej/pasywnej. Inne podnoszą kwestie dotyczące warunków przekazywania, jego skutków dla przekazujacych i przyjmujących państw członkowskich oraz kosztów.

Osiągnięte do chwili obecnej postępy będą służyć za podstawę nowego wniosku legislacyjnego, który stanie się potrzebny wraz z wejściem w życie traktatu z Lizbony 1 grudnia 2009 r. Zgodnie z traktatem z Lizbony prawodawstwo UE w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach karnych przekształci się z obecnej procedury „trzeciego filaru” (wymagającej jednomyślności w Radzie i zwykłej konsultacji z Parlamentem Europejskim) w zwykłą procedurę ustawodawczą (dawniejszą procedurę współdecyzji) z głosowaniem większością kwalifikowaną w Radzie i pełnymi uprawnieniami współustawodawczymi Parlamentu Europejskiego.

Wniosek dotyczący tej decyzji ramowej został przedstawiony w czerwcu 2009 r. wspólnie przez 16 państw członkowskich. Ma ona zwiększyć skuteczność postępowania karnego i usprawnić odpowiednie wymierzanie sprawiedliwości zgodnie z celem UE zakładającym stworzenie wspólnej europejskiej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Aby to było możliwe, decyzja dąży do zapewnienia wspólnych zasad ułatwiających przekazywanie postępowań karnych między właściwymi organami państw członkowskich UE przy zachowaniu w szczególności zwiększonej przejrzystości oraz większej bezstronności przy wyborze miejsca, w którym ma toczyć się proces.

Istnieje obecnie kilka aktów prawnych dotyczących przekazywania i koordynacji postępowania, które mają zastosowanie w stosunkach między państwami członkowskimi. Brakuje jednak wspólnych ram prawnych na szczeblu UE.

Handel ludźmi

Rada przeprowadziła szeroko zakrojoną debatę w kwestii handlu ludźmi, a w szczególności w kwestii tendencji kryminalnych powstałych w Europie, oraz sposobów i środków skuteczniejszego przeciwdziałania tym tendencjom na szczeblu UE.

W ramach tej kwestii ogólnej ministrowie przeprowadzili debatę orientacyjną dotyczącą decyzji ramowej Rady mającej na celu wzmocnienie walki z handlem ludźmi i ochronę pokrzywdzonych (8151/09). Rada przyjęła również dokument dotyczący działań (11450/5/09 REV5) kładący nacisk na zewnętrzny wymiar UE w zakresie działań przeciwko handlowi ludźmi.

Jeśli chodzi o decyzję ramową, osiągnięto porozumienie co do większości jej przepisów. Tekst ten będzie służyć m.in. za podstawę nowego wniosku legislacyjnego, który stanie się potrzebny wraz z wejściem w życie traktatu z Lizbony 1 grudnia 2009 r. Zgodnie z traktatem z Lizbony prawodawstwo UE w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach karnych przekształci się z obecnej procedury „trzeciego filaru” (wymagającej jednomyślności w Radzie i zwykłej konsultacji z Parlamentem Europejskim) w zwykłą procedurę ustawodawczą (dawniejszą procedurę współdecyzji) z głosowaniem większością kwalifikowaną w Radzie i pełnymi uprawnieniami współustawodawczymi Parlamentu Europejskiego.

Ów wniosek dotyczący decyzji ramowej został przedstawiony przez Komisję w marcu 2009 r. Po przyjęciu kolejnego wniosku nowe zasady zastąpią decyzję ramową 2002/629/WSiSW. Celem jest dalsze zbliżenie przepisów krajowych i poprawa stosowania prawa międzynarodowego i współpracy sądowej. Aspekty, co do których państwa członkowskie osiągnęły już porozumienie, obejmują:



  • definicję przestępstwa, okoliczności obciążające oraz surowsze kary;

  • jurysdykcję ekstraterytorialną umożliwiającą ściganie obywateli UE za przestępstwa popełnione za granicą oraz wykorzystywać narzędzia dochodzeniowe, takie jak podsłuch telefoniczny i dostęp do danych finansowych;

  • specjalne traktowanie pokrzywdzonych w postępowaniu karnym, w tym niekaranie pokrzywdzonych ponoszących konsekwencje działań przestępczych;

  • wyższe standardy ochrony i pomocy dla pokrzywdzonych, w szczególności specjalne środki ochrony dzieci;

  • środki zapobiegawcze mające osłabić zapotrzebowanie na omawiany proceder.

Plan działania dotyczący e-sprawiedliwości

Rada odnotowała obecną sytuację w dziedzinie e-sprawiedliwości. Ministrowie wyrazili żal, że europejski portal „e-Sprawiedliwość” nie został uruchomiony, jak to początkowo planowano, przed końcem 2009 r. i zwrócili się do Komisji o podjęcie wszystkich możliwych środków, by zagwarantować pierwsze uruchomienie portalu w pierwszej połowie 2010 r.

Europejski plan działania dotyczący e-sprawiedliwości (Dz.U. C 75 z 31.3.2009) przewiduje stworzenie europejskiego portalu „e-Sprawiedliwość”. Portal ten ma na celu propagować wykorzystywanie technologii informacyjno-komunikacyjnych w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości. Wykorzystanie nowych technologii ma na celu zracjonalizowanie i uproszczenie procedur sądowych oraz zmniejszenie kosztów operacyjnych z korzyścią dla obywateli, przedsiębiorstw, prawników praktyków i administracji wymiaru sprawiedliwości.

Portal umożliwi dostęp do informacji i usług w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości, zwłaszcza w kontekście transgranicznym. Jego celem jest dostarczanie informacji i udostępnianie narzędzi dotyczących wymiaru sprawiedliwości w UE.

Rozwój takiego portalu będzie odbywać się stopniowo. W perspektywie długoterminowej opracowane zostaną trzy aspekty:


  • po pierwsze, dostęp do prawa i informacji na szczeblu UE i krajowym (N-Lex, EUR-Lex, orzecznictwo), w tym do paneuropejskich baz danych (np. aby znaleźć prawnika lub notariusza w innym państwie członkowskim);

  • po drugie, łączność elektroniczna między organem sądowym a obywatelem (przedkładanie wniosków do sądu, wymiana dokumentów w trakcie postępowania sądowego, takich jak europejski nakaz zapłaty itd.); oraz

  • po trzecie, bezpieczna łączność między organami sądowymi w kontekście transgranicznym (informacje o wideokonferencjach, ich dostępności i możliwościach ich przeprowadzenia, bezpieczna wymiana wniosków o pomoc prawną itd.).

Sprawy różne

W ramach punktu „Sprawy różne” oraz w trakcie obiadu Komisja przedstawiła ministrom zaktualizowane informacje dotyczące działań wypływających z czerwcowych konkluzji Rady Europejskiej na temat imigracji w krajach basenu Morza Śródziemnego oraz sytuacji we Fronteksie. Włochy poinformowały również ministrów o konferencji w Wenecji, zorganizowanej w dniach 23–24 listopada, a Austria przedstawiła swój obecny program szkoleń policyjnych.

Również w ramach punktu „Sprawy różne” Komisja poinformowała ministrów o postanowieniach związanych z wymiarem sprawiedliwości i sprawami wewnętrznymi zawartych w nowym traktacie z Lizbony, a w szczególności w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Wezwała również państwa członkowskie do wysyłania większej liczby personelu krajowego do misji EUPOL w Afganistanie.

Ministrowie z Hiszpanii przedstawili również priorytety przyszłej prezydencji Hiszpanii dotyczące wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. W zakresie spraw wewnętrznych obejmują one: rozpoczęcie realizacji programu sztokholmskiego, dalszy rozwój wspólnego europejskiego systemu azylowego (CEAS) oraz przyjęcie strategii bezpieczeństwa wewnętrznego dla UE i programu Erasmus dla funkcjonariuszy policji, a także walkę z przemocą uwarunkowaną płcią oraz walkę z przemytem narkotyków szlakami przechodzącymi przez Afrykę Zachodnią. W zakresie wymiaru sprawiedliwości priorytety obejmują: przystąpienie Unii do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, prawa osób podejrzanych w postępowaniu karnym oraz walkę z handlem ludźmi i seksualnym wykorzystywaniem dzieci, jak również zasady dotyczące spraw spadkowych o wymiarze transgranicznym, współpracę sądową z państwami trzecimi oraz dalszy rozwój i wdrażanie e-sprawiedliwości.

POSIEDZENIA TOWARZYSZĄCE

Komitet Mieszany: VIS, SIS II i agencja informatyczna

Przy okazji posiedzenia Rady Komitet Mieszany (państwa UE oraz Norwegia, Islandia, Liechtenstein i Szwajcaria) odnotował aktualną sytuację w zakresie rozwoju wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz systemu informacyjnego Schengen II (SIS II).

Komitet przeprowadził również debatę orientacyjną dotyczącą możliwości ustanowienia agencji dla wielkoskalowych systemów informatycznych w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (11722/09 i 11726/09) oraz zatwierdził zmiany do rozporządzenia 539/2001, znosząc obowiązek wizowy wobec obywateli trzech krajów Bałkanów Zachodnich (zob. s. 17).

Jeśli chodzi o VIS, ministrowie odnotowali zmieniony harmonogram przedstawiony przez Komisję. Ustanawia on grudzień 2010 r. jako nową datę docelową rozmieszczenia tego systemu. Po uzyskaniu zdolności operacyjnych VIS będzie wspierał wdrażanie wspólnej polityki wizowej oraz ułatwi skuteczną kontrolę granic, umożliwiając państwom członkowskim strefy Schengen elektroniczne wprowadzanie, uaktualnianie i wyszukiwanie danych wizowych, w tym danych biometrycznych.

Jeśli chodzi o SIS II, Komitet Mieszany omówił konkluzje, które zostały następnie przyjęte przez Radę (zob. s. 11). SIS II zastąpi obecny system informacyjny Schengen (SIS). Ułatwi wymianę informacji dotyczących osób i przedmiotów między organami krajowymi odpowiedzialnymi m.in. za kontrole graniczne i inne kontrole celne i policyjne.

Agencja ds. wielkoskalowych systemów informatycznych miałaby odpowiadać za operacyjne zarządzanie VIS, SIS II i EURODAC, systemem informatycznym służącym porównywaniu odcisków palców osób ubiegających się o azyl i nielegalnych imigrantów, aby ułatwić stosowanie rozporządzenia Dublin II, które umożliwia określanie państw członkowskich odpowiedzialnych za rozpatrzenie wniosku o azyl. Nowa agencja odpowiadałaby również za aspekty operacyjne wszelkich innych wielkoskalowych systemów informatycznych opracowanych w przyszłości w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE

Broń chemiczna, biologiczna, radiologiczna i jądrowa - konkluzje Rady



Rada przyjęła konkluzje przedstawione w dok. 15505/1/09 + 15505/1/09 COR 1+ 15505/1/09 COR 2.

Zob. dodatkowy komunikat prasowy 16868/09.

Wspólnotowe ramy w zakresie zapobiegania katastrofom na terytorium UE - konkluzje Rady

Rada przyjęła konkluzje zamieszczone w dok. 15394/09.

Zgoda Wspólnoty na uczestniczenie Danii w konkretnych umowach międzynarodowych

Rada przyjęła dwie decyzje ustanawiające procedury mające na celu wyjaśnić, w jaki sposób Wspólnota ma wyrazić zgodę na uczestniczenie Danii w umowie międzynarodowej zawartej przez Wspólnotę w dwóch sprawach sądowych:



  • w sprawie właściwości sądów oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych (14899/09); oraz

  • w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych (14902/09).

Dania może decydować, czy będzie uczestniczyć w takich umowach międzynarodowych zawartych przez Wspólnotę. Jednak dotychczas brak procedur zezwalających Wspólnocie na szybkie wyrażenie zgody na taką decyzję Danii.

Prawo właściwe dla zobowiązań alimentacyjnych

Rada przyjęła decyzję w sprawie zawarcia Protokołu haskiego z dnia 23 listopada 2007 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań alimentacyjnych.

Na mocy tej decyzji wszystkie państwa członkowskie UE są związane postanowieniami tego protokołu oprócz Danii i Zjednoczonego Królestwa.

Protokół ma na celu zapewnienie większej pewności prawnej i przewidywalności wierzycielom i dłużnikom w sprawach związanych z roszczeniami alimentacyjnymi. Protokół określa prawo właściwe dla zobowiązań alimentacyjnych wynikających ze stosunku rodzinnego, pokrewieństwa w linii prostej, małżeństwa lub powinowactwa, w tym dla wszelkich zobowiązań alimentacyjnych wobec dziecka niezależnie od stanu cywilnego rodziców.

Protokół o taborze kolejowym – Konwencja o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym

Rada przyjęła decyzję zatwierdzającą podpisanie Protokołu do Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym dotyczącego zagadnień właściwych dla taboru kolejowego (13949/09).

Protokół do konwencji (znany jako „protokół kolejowy”) ma na celu ułatwić finansowanie taboru kolejowego o wysokiej wartości przez stworzenie szczególnie mocnych gwarancji międzynarodowych dla wierzycieli.

Europejski system profilowania kryminalnego dotyczącego narkotyków

Rada przyjęła konkluzje zamieszczone w dok. 15876/09.

Wymiana wyników analiz DNA- konkluzje Rady

Rada przyjęła rezolucję zamieszczoną w dok. 15870/09.

Dostawcy usług kryminalistycznych wykonujący czynności laboratoryjne

Rada przyjęła decyzję ramową w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne (15905/09).

Celem tej decyzji ramowej jest zapewnienie uznawania wyników działań laboratoriów kryminalistycznych prowadzonych w jednym państwie członkowskim UE przez organy odpowiedzialne we wszystkich innych państwach członkowskich za zapobieganie przestępstwom kryminalnym, wykrywanie ich i prowadzenie dochodzeń w ich sprawie. W tym celu krajowa jednostka akredytująca w każdym państwie członkowskim będzie zobowiązana do akredytowania dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne jako zgodnych z odpowiednią międzynarodową normą ISO.

Ogólnym celem omawianej decyzji ramowej jest tworzenie atmosfery zaufania pomiędzy państwami członkowskimi UE. W wyniku prawodawstwa UE, np. rozporządzenia Eurodac czy konwencji z Prüm, zwiększa się ilość danych przekazywanych w ramach UE. Coraz ważniejsze będzie zatem zapewnienie odpowiedniej jakości tych danych.

Jeśli chodzi o informacje uzyskane z czynności kryminalistycznych, zawsze należy uwzględniać pewne kroki zgodnie z kontrolowaną procedurą: sposób postępowania z danym przedmiotem, wykorzystane metody oraz sposób interpretacji wyników. Również kompetencje osób zaangażowanych w czynności kryminalistyczne są istotne, by osiągnąć zdefiniowany poziom jakości.

Europejska Sieć Zapobiegania Przestępczości (ESZP)

Rada przyjęła decyzję zmieniającą strukturę Europejskiej Sieci Zapobiegania Przestępczości (ESZP), ustanowionej w 2001 r. (15137/09).

Zewnętrzna ocena przeprowadzona w latach 2008–2009 wykazała potrzebę większego zaangażowania przedstawicieli krajowych w działania prowadzone w ramach sieci. Z tego też względu decyzja 2001/427/WSiSW została uchylona. Struktura sieci została zmieniona w pewnym zakresie, zwłaszcza jeśli chodzi o: przepisy dotyczące punktów kontaktowych, sekretariat, strukturę zarządu i jego zadania, w tym mianowanie przewodniczącego.

Najważniejsze cele ESZP to rozwijanie środków zapobiegania przestępczości, wymiana wzorcowych rozwiązań oraz wzmacnianie sieci właściwych organów krajowych. Działalność sieci ukierunkowana jest zasadniczo na przestępczość młodocianych, przestępczość na obszarach miejskich i przestępczość narkotykową.

Decyzje w sprawie Europolu

Rada zatwierdziła kilka decyzji w sprawie Europolu związanych z:


  • ustanowieniem zasad dotyczących wyboru, przedłużania okresu sprawowania funkcji i odwołania dyrektora i zastępców dyrektora Europolu (15943/09);

  • warunkami przetwarzania danych (15942/09);

  • przepisami dotyczącymi poufności informacji (15135/1/09);

  • przepisami wykonawczymi dotyczącymi plików roboczych do celów analizy stosowanych przez Europol (15140/1/09);

  • przepisami wykonawczymi regulującymi stosunki Europolu z partnerami, w tym wymianę danych osobowych i informacji niejawnych (15138/1/09);

  • wykazem państw trzecich i organizacji, z którymi Europol zawiera porozumienia (15139/1/09); oraz

  • ustanowieniem regulaminu wewnętrznego wspólnego organu nadzorczego Europolu (15848/09).

Cywilne zarządzanie kryzysowe

Rada przyjęła sprawozdanie dotyczące sposobu „Rozwijania i zacieśniania współpracy między wymiarem sprawiedliwości i sprawami wewnętrznymi a cywilnym zarządzaniem kryzysowym w ramach europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony” (15880/09).

Sędziowie, prokuratorzy, funkcjonariusze policji i urzędnicy cywilni z państw członkowskich UE dokonują istotnego wkładu w zapobieganie konfliktom i odbudowę państw w obszarach dotkniętych konfliktem w ramach europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony (EPBiO). Zasoby ludzkie na potrzeby cywilnych misji zarządzania kryzysowego EPBiO pochodzą głównie z sektora wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych.

W sprawozdaniu podkreślono, że konsekwentne i spójne działania UE prowadzone przy zastosowaniu podejścia geograficznego między sektorem EPBiO i WSiSW zwiększą skuteczność wysiłków i inicjatyw na obszarze prowadzenia misji.

Konflikty jurysdykcji w postępowaniu karnym

Rada przyjęła decyzję ramową w sprawie zapobiegania konfliktom jurysdykcji w postępowaniu karnym i w sprawie rozstrzygania takich konfliktów (8535/09 oraz 14567/09 ADD1).

Środki przewidziane w tej decyzji ramowej służą zapobieganiu sytuacjom, w których w różnych państwach członkowskich UE toczą się wobec tej samej osoby równoległe postępowania karne w sprawie tych samych czynów, czego skutkiem może być prawomocne zakończenie tych postępowań w co najmniej dwóch państwach członkowskich. Decyzja ta dąży zatem do tego, by zapobiegać naruszaniu zasady „ne bis in idem”.

Środki te obejmują:



  • procedurę stosowaną przez właściwe organy państw członkowskich, by nawiązać kontakt i stwierdzić, że toczy się równoległe postępowanie karne wobec tej(tych) samej(-mych) osoby(osób) w sprawie tych samych czynów;

  • zasady wymiany informacji w drodze bezpośrednich konsultacji między właściwymi organami co najmniej dwóch państw członkowskich prowadzących równoległe postępowanie karne, aby osiągnąć porozumienie w zakresie jakiegokolwiek skutecznego rozwiązania służącego uniknięciu negatywnych skutków powstałych w wyniku takiej sytuacji.

Przedmiotowa decyzja ramowa nie wpływa na prawo osób do przedstawienia argumentacji, zgodnie z którą ściganie danych osób powinno przebiegać na terenie ich własnej jurysdykcji lub innej jurysdykcji, jeżeli prawo takie jest przewidziane w przepisach krajowych.

W myśl programu haskiego1 w sprawie wzmacniania wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, który został zatwierdzony przez Radę Europejską w listopadzie 2004 r., w UE państwa członkowskie, chcąc sfinalizować złożony program środków mających wprowadzić w życie zasadę wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych w sprawach karnych, powinny rozważyć prawodawstwo o konfliktach jurysdykcji, po to by zwiększyć skuteczność ścigania przestępstw, a jednocześnie zagwarantować odpowiednie wymierzanie sprawiedliwości.



Umowa o ekstradycji między UE a USA – Rozszerzenie na Antyle Holenderskie i Arubę

Rada przyjęłą decyzję w sprawie zatwierdzenia rozszerzenia, na prośbę Niderlandów, zakresu terytorialnego umowy między UE a USA o ekstradycji na Antyle Holenderskie i Arubę (16456/09).

Intensyfikacja walki z handlem narkotykami w Afryce Zachodniej – konkluzje Rady

Rada przyjęła konkluzje zamieszczone w dok. 16451/09.

Wytyczne w dyskusjach dotyczących prawa karnego prowadzonych przez Radę - konkluzje Rady

Rada przyjęła konkluzje zamieszczone w dok. 16798/09.

Umocnienie praw procesowych w postępowaniu karnym – rezolucja Rady

Rada przyjęła rezolucję zamieszczoną w dok. 15434/09.

Migracja zarobkowa i jej wpływ na rozwój w dobie mobilności – konkluzje Rady

Rada przyjęła konkluzje zamieszczone w dok. 15823/09.

Migracja na rzecz rozwoju – konkluzje Rady

Rada przyjęła konkluzje zamieszczone w dok. 15806/09.

Partnerstwa na rzecz mobilności - konkluzje Rady

Rada przyjęła konkluzje zamieszczone w dok. 15811/09.

Wspólna deklaracja: partnerstwo na rzecz mobilności między UE a Gruzją

Rada przyjęła do wiadomości wspólną deklarację przedstawioną w dok. 16396/09 ADD1.

Stosowanie technologii informatycznej do potrzeb celnych

Rada przyjęła decyzję w sprawie stosowania technologii informatycznej do potrzeb celnych (14065/09).

Decyzja ta ma na celu zastąpienie Konwencji w sprawie wykorzystania technologii informatycznej dla potrzeb celnych (konwencji o systemie informacji celnej) z 1995 r. i dostosowanie jej do rozporządzenia nr 766/2008 zmieniającego rozporządzenie nr 515/97 w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego.

Celem systemu informacji celnej jest pomoc w zapobieganiu poważnym naruszeniom przepisów krajowych, w prowadzeniu dochodzeń w sprawie tych naruszeń i w ściganiu ich dzięki szybszemu udostępnianiu danych, i tym samym zwiększaniu skuteczności procedur współpracy i kontroli administracji celnych państw członkowskich.

Umowy o zniesieniu wiz z sześcioma państwami wyspiarskimi

Rada przyjęła decyzje w sprawie zawarcia umów dotyczących zniesienia wiz krótkoterminowych między UE a następującymi sześcioma państwami wyspiarskimi: Antiguą i Barbudą, Bahamami, Barbadosem, Mauritiusem, Saint Kitts i Nevis oraz Seszelami.

Umowy już są tymczasowo stosowane od 28 maja 2009 r.

Nowy system wizowy przewiduje ruch bezwizowy dla obywateli UE podróżujących na terytorium wyżej wymienionych sześciu państw i vice versa, na okres pobytu nie przekraczający trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy. Ruch bezwizowy ma zastosowanie do wszystkich kategorii osób i dla wszystkich celów podróży (np. turystyka, wizyty kulturalne, działalność naukowa, wizyty rodzinne, interesy itd.), ale nie do osób podróżujących w celu prowadzenia działalności płatnej.

Ocena Schengen, C.SIS oraz SISNET

Rada przyjęła do wiadomości wniosek dotyczący rozporządzenia i decyzji Rady w sprawie ustanowienia mechanizmu oceny w celu weryfikacji stosowania dorobku Schengen. Ogólnym celem wniosku jest ulepszenie obecnych ocen Schengen.

Jeśli chodzi o C.SIS, Rada przyjęła kilka decyzji odnoszących się do rozporządzenia finansowego w sprawie kosztów instalacji i eksploatacji technicznego wsparcia działania systemu informacyjnego Schengen (C.SIS). Zatwierdziła również sprawozdanie z zarządzania dotyczące wykonania budżetu przeznaczonego na instalację i eksploatację C.SIS za rok 2008.

Jeśli chodzi o SISNET, Rada przyjęła decyzję w sprawie rozporządzenia finansowego związanego z zainstalowaniem i funkcjonowaniem infrastruktury łączności dla środowiska Schengen (SISNET).

Strategia zarządzania informacjami do celów ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego UE – konkluzje Rady

Rada przyjęła konkluzje zamieszczone w dok. 16637/09.

Fundusz Granic Zewnętrznych – umowa z Islandią, Liechtensteinem, Norwegią i Szwajcarią

Rada przyjęła decyzję zatwierdzającą podpisanie i tymczasowe stosowanie umowy z Islandią, Liechtensteinem, Norwegią i Szwajcarią w sprawie przepisów uzupełniających mających zastosowanie do Funduszu Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013 (15954/09).

Umowa ta – jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”1.– ma na celu wprowadzenie niezbędnych ustaleń w sprawie przepisów uzupełniających koniecznych, by państwa te mogły uczestniczyć w Funduszu Granic Zewnętrznych (decyzja nr 574/2007/WE).

KWESTIE INSTYTUCJONALNE

Wykonanie traktatu z Lizbony

Dzisiaj, w dniu wejścia w życie traktatu z Lizbony, podjęto kilka decyzji z myślą o jego wykonaniu.

W następstwie porozumienia politycznego osiągniętego przez szefów państw lub rządów 19 listopada Rada Europejska postanowiła:



  • wybrać Hermana Van Rompuya na stanowisko Przewodniczącego Rady Europejskiej na okres od dnia 1 grudnia 2009 r. do dnia 31 maja 2012 r. (16530/1/09 REV1), oraz

  • mianować, za zgodą Przewodniczącego Komisji, Catherine Ashton na stanowisko Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa na okres od dnia 1 grudnia 2009 r. do końca obecnej kadencji Komisji (16531/2/09 REV2).

Rada Europejska przyjęła też regulamin wewnętrzny i decyzję w sprawie sprawowania prezydencji Rady1.

Rada postanowiła dzisiaj2 również mianować Pierre'a de Boissieu sekretarzem generalnym Rady na okres od dnia 1 grudnia 2009 r. do następnego dnia po posiedzeniu Rady Europejskiej w czerwcu 2011 r. (16533/2/09 REV2).

Przyjęła także regulamin wewnętrzny (16183/09) oraz decyzję ustanawiającą środki wykonawcze do decyzji Rady Europejskiej w sprawie sprawowania prezydencji Rady (16517/09).

SPRAWY GOSPODARCZE I FINANSOWE

Pomoc makrofinansowa udzielona Gruzji, Serbii, Bośni i Hercegowinie oraz Armenii

Rada przyjęła cztery decyzje w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Gruzji, Serbii, Bośni i Hercegowinie oraz Armenii (16330/09, 16324/09, 16322/09, 16321/09).

Pomoc finansowa dla Gruzji (maksymalnie 46 mln EUR w formie dotacji) ma na celu wesprzeć wysiłki tego kraju w powojennej odbudowie gospodarczej i zmniejszyć ograniczenia finansowe w realizacji rządowego programu reform gospodarczych w czasach kryzysu finansowego.

Pomoc dla Serbii (maksymalnie 200 mln EUR w formie kasy pożyczkowej), Bośni i Hercegowiny (maksymalnie 100 mln EUR w formie kasy pożyczkowej) oraz Armenii (maksymalnie 65 mln EUR w formie kasy pożyczkowej i maksymalnie 35 mln EUR w formie dotacji) ma na celu wesprzeć stabilizację gospodarczą tych krajów i sfinansować ich bilans płatniczy i potrzeby budżetowe.

W regularnych odstępach czasu Komisja będzie oceniać, czy polityka gospodarcza w tych czterech krajach jest zgodna z celami pomocy UE oraz czy uzgodnione warunki dotyczące polityki gospodarczej są przestrzegane w zadowalający sposób.



EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

Uczestnictwo w Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy

Rada zatwierdziła projekt decyzji Wspólnego Komitetu Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) umożliwiającej Islandii, Liechtensteinowi i Norwegii uczestnictwo w Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (15043/09).

RYBOŁÓWSTWO

Program odbudowy zasobów halibuta grenlandzkiego

Rada przyjęła rozporządzenie zmieniające rozporządzenie nr 2115/2005 wprowadzające program odbudowy zasobów halibuta grenlandzkiego w celu dostosowania tego aktu do zmian przyjętych przez Organizację Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) (14955/09).

Na dorocznym posiedzeniu we wrześniu 2007 r. NAFO przyjęło szereg zmian do programu odbudowy zasobów halibuta grenlandzkiego, które odnoszą się do wzmocnionych środków dotyczących sprawozdawczości z połowów oraz dodatkowych środków kontroli wzmacniających inspekcje na morzu dla statków wpływających na obszar podlegający regulacji NAFO i wypływających z niego.



ZATRUDNIENIE

Fundusz dostosowania do globalizacji – Austria, Niderlandy i Szwecja

Rada postanowiła uruchomić łączną kwotę 15,9 mln EUR z europejskiego funduszu dostosowania do globalizacji (EFG), aby wesprzeć pracowników zwolnionych w przemyśle motoryzacyjnym w Szwecji (Volvo Cars) i w w Austrii (region Steiermark), jak również w sektorze budowlanym w Niderlandach (Heijmans) (15604/09). 9,84 mln EUR przeznaczono dla Szwecji, 5,71 mln EUR dla Austrii i 386 114 EUR dla Niderlandów. Rada zatwierdziła również wniosek Komisji dotyczący sfinansowania tego wsparcia przez przesunięcie kwoty 15,9 mln EUR w środkach na zobowiązania rezerwy na rzecz europejskiego funduszu dostosowania do globalizacji i takiej samej kwoty w środkach na płatności z Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS).

LOTNICTWO

Objęcie Islandii i Norwegii umową o transporcie lotniczym UE–USA*

Rada zatwierdziła podpisanie i tymczasowe stosowanie umowy, która obejmie Islandię i Norwegię umową o transporcie lotniczym podpisaną w 2007 r. między UE a USA (umową UE–USA dotyczącą „otwartego nieba”). Umowę tę uzupełnia umowa dodatkowa zawierająca postanowienia proceduralne.

Nowa umowa daje przewoźnikom lotniczym z UE prawo do wykonywania lotów między Islandią i Norwegią a Stanami Zjednoczonymi; na zasadzie wzajemności przewoźnicy islandzcy i norwescy będą mogli wykonywać loty między UE a USA.

Dalsze szczegóły, zob. komunikat prasowy Rady 14056/09, s. 12.

Umowa o transporcie lotniczym z Kanadą*

Rada zatwierdziła podpisanie i tymczasowe stosowanie kompleksowej umowy o transporcie lotniczym z Kanadą, która zastąpi obecnie obowiązujące porozumienia dwustronne zawarte przez państwa członkowskie z tym krajem.

Umowa przewiduje stopniowe udostępnianie praw przewozowych i możliwości inwestycyjnych. Ustanawia również współpracę w niektórych kwestiach, takich jak ochrona, bezpieczeństwo, sprawy socjalne, prawa konsumenta, środowisko, zarządzanie przepływem ruchu lotniczego, pomoc państwa i konkurencja.

Umowa została wynegocjowana w ramach mandatu udzielonego Komisji przez Radę w październiku 2007 r.

Umowy o usługach lotniczych z Azerbejdżanem i Mongolią*

Rada przyjęła decyzje zatwierdzające zawarcie umów o usługach lotniczych z Azerbejdżanem i Mongolią (15950/09 + 15952/09).

Umowy te są wynikiem negocjacji przeprowadzonych przez Komisję na mocy mandatu przyznanego jej przez Radę w czerwcu 2003 r. w celu dostosowania do prawa UE obowiązujących dwustronnych umów w dziedzinie lotnictwa zawartych przez państwa członkowskie.

Umowy te zostały podpisane w lipcu 2009 r. (z Azerbejdżanem) i w kwietniu 2009 r. (z Mongolią).

BADANIA

Umowa o współpracy naukowej i technicznej UE–Japonia

Rada przyjęła decyzję zatwierdzającą podpisanie z Japonią umowy o współpracy naukowej i technicznej (13753/09). Podpisanie umowy odbyło się w Brukseli 30 listopada.

PRZEJRZYSTOŚĆ

Publiczny dostęp do dokumentów

Rada przyjęła odpowiedź na wniosek nr 24/c/01/09 (ponowny) (14860/09).

MIANOWANIA

Komitet Regionów

Rada przyjęła decyzję w sprawie mianowania na stanowisko członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.:


  • Massimo PINESCHI, Consigliere regionale, Regione Lazio.



1Opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE seria C 53 z 3.3.2005.

1Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 22.

1Decyzje zostały przyjęte z zastosowaniem procedury pisemnej.

2Rada ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych z dnia 1 grudnia 2009 r.

16883/1/09 REV 1 (Presse 355)



PL




©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna