Kmdr dr Józef Zawadzki



Pobieranie 112,43 Kb.
Strona1/2
Data25.10.2017
Rozmiar112,43 Kb.
RodzajReferat
  1   2

Załącznik nr 2

dr Mieczysław PAWLISIAK Warszawa, 15. 11.2016 r.

Instytut Logistyki

Wydział Logistyki

Wojskowa Akademia Techniczna

w Warszawie



AUTOREFERAT



  1. Wykształcenie

W 1969 roku zdałem maturę w Technikum Kolejowym Ministerstwa Komunikacji
w Ostrowie Wielkopolskim. Po rocznej zasadniczej służbie wojskowej w 1. Brygadzie Saperów w Brzegu rozpocząłem studia w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Inżynieryjnych we Wrocławiu na kierunku budowa dróg i mostów kolejowych, które ukończyłem ze złotym medalem w 1974 roku. W latach 1977 – 1980 studiowałem w Akademii Sztabu Generalnego WP /ASG WP/ na kierunku transport samochodowy i komunikacja wojskowa. Studia w ASG WP ukończyłem z trzecią lokatą i złotym medalem od Ministra Obrony Narodowej. W 1982 ukończyłem Studia Podyplomowe Pedagogiki Wojskowej.

20 – go grudnia 1984 roku obroniłem rozprawę doktorską zatytułowaną „Usprawnienie działania Brygady Wojsk Kolejowych w systemie zabezpieczenia komunikacyjnego operacji zaczepnej frontu” w Wydziale Wojsk Lądowych Akademii Sztabu Generalnego WP w Warszawie, napisaną pod kierunkiem prof. dr. hab. Władysława JAKUBISIAKA i uzyskałem tytuł doktora nauk wojskowych.



W Wojskowym Studium Nauczania Języków Obcych w Łodzi ukończyłem z wynikami pozytywnymi:

    • 26. 01. 1993 r. kurs języka niemieckiego na poziomie drugim /4 x 2/;

    • 07. 05. 2002 r. kurs języka angielskiego na poziomie trzecim /4 x 3/.

  1. Informacje o dotychczasowym zatrudnieniu w jednostkach naukowych/artystycznych

Podstawowe zatrudnienie:

  • od 20. 08. 1981r. do 10. 02. 1985 r. Akademia Sztabu Generalnego WP – Starszy asystent personelu naukowo – dydaktycznego;

  • od 11. 02. 1985r. do 15. 09. 1990 r. Akademia Sztabu Generalnego WP - Adiunkt;

  • od 16.09. 1990r. do 28. 09. 1995 r. Akademia Obrony Narodowej /AON/ – Adiunkt;

  • od 01. 10. 2008r. do 30. 09. 2009 r. Wyższa Szkoła Informatyki i Przedsiębiorczości - Docent /Bydgoszcz/;

  • od 05. 02. 2009 r. do chwili obecnej adiunkt naukowo – dydaktyczny w Katedrze/Instytucie Logistyki Wydziału Mechanicznego/Logistyki Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie.

Dodatkowe zatrudnienie /umowa o pracę – drugi etat/:

  • od 30. 08. 2008 r. do chwili obecnej Adiunkt w Katedrze Logistyki Wydziału Nauk o Zarządzaniu i Bezpieczeństwie Społecznej Akademii Nauk w Łodzi /Wydział zamiejscowy w Warszawie/.

Dodatkowe zatrudnienie /umowa o dzieło/:

  • od 01. 10 2008 r. do 30. 04. 2009 r. Wyższa Szkoła Bankowa Toruń;

  • od 01. 10 2009 r. do 31. 03. 2010 r. Wyższa Szkoła Ekologii i Zarzadzania Warszawa.

Moją dotychczasową karierę zawodową i naukową można podzielić na cztery zasadnicze etapy. Pierwszy to swego rodzaju przysposobienie się do przyszłej funkcji nauczyciela akademickiego. Z jednej strony było to zdobywanie umiejętności praktycznych związanych
z dowodzeniem pododdziałem mostów kolejowych oraz nabywanie nawyków związanych
z dowodzeniem i kierowaniem zespołami ludzkimi. Umiejętności praktyczne zostały
w pierwszym etapie wsparte wiedzą teoretyczną zdobytą w czasie studiów w ASG WP, która pozwoliła na swobodne wykonywanie zadań na stanowisku dowódcy batalionu mostów kolejowych. Zatem pierwszy etap to połączenie praktyki z teorią co stanowiło bazę wyjściową do etapu drugiego, którego zasadniczą treścią była działalność naukowo dydaktyczna w Akademii Sztabu Generalnego WP i później w Akademii Obrony Narodowej. Służba na tych stanowiskach wymagała szerszego, bardziej naukowego spojrzenia na problemy związane z funkcjonowaniem systemu zabezpieczenia tyłowego i technicznego, które dzisiaj jest powszechnie znane jako zabezpieczenie logistyczne. Wykonywane w tym czasie zadania służbowe, z punktu widzenia dalszej kariery były szczególnie ważne bowiem zaowocowały opracowaniem
i obroną rozprawy doktorskiej. Posiadana wiedza i umiejętności pozwoliły poprawnie realizować stawiane przez przełożonych zadania co zaowocowało kolejnymi awansami i różnej rangi wyróżnieniami.

Realizując zadania naukowe i dydaktyczne odczuwałem potrzebę weryfikacji teorii


w praktycznym działaniu potencjału logistycznego realizującego zadania na rzecz zaspakajania potrzeb jednostek wojskowych realizujących zadania w obszarze obronności. W ten sposób został zapoczątkowany etap trzeci. W 1995 roku podjąłem wyzwanie i zostałem Szefem Oddziału Operacyjnego w Logistyce ówczesnego Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Służba na takim stanowisku wymagała wieloaspektowego postrzegania systemu logistycznego w kontekście zapewniania jednostkom i instytucjom wojskowym możliwości realizacji ich statutowych zadań. Służba na tym stanowisku dawała również szansę dalszego uczenia się, doskonalenia swojego warsztatu pracy, a także pozwalała poznać praktyczną stronę zaspakajania potrzeb logistycznych jednostek i instytucji wojskowych, co znalazło swoje odzwierciedlenie w treści opracowanej monografii.

Doskonaląc umiejętności praktyczne kontynuowałem służbę na stanowisku Szefa Oddziału Organizacyjno – Operacyjnego w nowo powstającym Dowództwie Wojsk Lądowych. Niejako praca u podstaw pozwoliła nie tylko poznać, ale i zrozumieć mechanizmy, których poprawne funkcjonowanie stanowią jeden z zasadniczych determinantów zapewniających skuteczne zaspakajanie potrzeb logistycznych pododdziałom, oddziałom i związkom taktycznym Wojsk Lądowych. Weryfikacja założeń teoretycznych z praktycznym funkcjonowaniem logistyki była kontynuowana w czasie służby w Dowództwie Śląskiego Okręgu Wojskowego, gdzie przez trzy lata zajmowałem stanowisko Zastępcy i przez kolejne trzy Szefa Logistyki Okręgu Wojskowego. W tym czasie dostrzegałem mankamenty w funkcjonowaniu potencjału logistycznego, a prowadzone badania i analizy potwierdzały konieczność wprowadzenia zmian, zwłaszcza w obszarze funkcjonowania logistycznego potencjału stacjonarnego jak


i pododdziałów logistycznych strukturalnie podporządkowanym różnym dowódcom na szczeblu taktycznym. Szczególnie ważne i wykorzystane w trakcie dalszych badań, były doświadczenia dotyczące zaspokojenia potrzeb logistycznych jednostek wykonujących zadania poza granicami kraju. To wówczas po raz pierwszy były organizowane elementy logistyczne, które w strukturach Polskich Kontyngentów Wojskowych realizowały zadania zabezpieczenia logistycznego w oddaleniu od narodowych źródeł zaopatrzenia.

Kontynuacja praktycznej realizacji zadań miała miejsce również w Dowództwie Wojsk Lądowych gdzie przez rok jako Asystent Dowódcy Wojsk Lądowych do spraw Wdrażania Nowego Uzbrojenia i Sprzętu Wojskowego nadzorowałem przyjmowanie do Wojsk Lądowych pierwszych kołowych transporterów opancerzonych ROSOMAK i przeciwpancernych pocisków kierowanych SPIKE. Sprawne wdrażanie nowoczesnego sprzętu wojskowego na wyposażenie jednostek Wojsk Lądowych stanowiło istotny przyczynek do zwiększenia ich zdolności do realizacji zadań zgodnie z wojennym przeznaczeniem.

Ukoronowaniem trzeciego etapu była służba na stanowisku Dowódcy 1. Brygady Logistycznej. To w tym miejscu dane mi było uczyć się, weryfikować dotychczasowe dokonania, a także wcielać w życie przemyślenia dotyczące funkcjonowania systemu logistycznego nie tylko w wymiarze krajowym, ale również realizując zadania poza granicami kraju
i w kontaktach z innymi armiami państw NATO. Jako Dowódca Brygady byłem zmuszony rozwiązywać problemy związane z bieżącym zaspakajaniem potrzeb logistycznych jednostek i instytucji wojskowych dyslokowanych w północnej części Polski to jest na obszarze dawnego Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Na tym obszarze były i są dyslokowane dwie dywizje co wymagało korelacji zadań realizowanych na ich zapotrzebowanie. Pozwoliło to zrozumieć potrzeby logistyczne jednostek i instytucji wojskowych, a jednocześnie wymuszało podejmowanie doraźnych, działań zapewniających zaspakajanie potrzeb na poziomie adekwatnym do wymagań gotowości do realizacji zadań zgodnie z wojennym przeznaczeniem. Szczególnie ważnym doświadczeniem były kontakty z przedstawicielami logistyki Armii Stanów Zjednoczonych. To narady, dyskusje i wymiana poglądów w Afganistanie pozwoliły wypracować koncepcję zabezpieczenia logistycznego PKW Afganistan. Podczas rekonesansu wszystkich baz dostrzegałem mankamenty w funkcjonowaniu narodowego systemu logistycznego i prowadzone później na tej podstawie badania posłużyły do przedstawienia propozycji rozwiazań proceduralnych i strukturalnych w opracowanej monografii.

Kilkunastoletnia służba na różnych stanowiskach logistycznych pozwoliła posiąść wiedzę i zdobyć praktyczne umiejętności dotyczące zarzadzania logistyką i dowodzenia jednym


z dwóch logistycznych związków taktycznych, co jest nie do przecenienia w czasie realizacji zadań w umownie zwanym czwartym etapie mojej działalności naukowej. Poczynając od lutego 2009 roku, to jest od rozpoczęcia prowadzenia zajęć z podchorążymi w Wojskowej Akademii Technicznej oraz na studiach podyplomowych i różnych kursach, obszarem zainteresowania stała się problematyka związana z zabezpieczeniem potrzeb logistycznych jednostek i instytucji wojskowych. W tym kontekście pojawiał się problem czy i na ile dzisiejszy potencjał jest w stanie zaspokoić zgłaszane potrzeby i jaki to ma wpływ na poczucie bezpieczeństwa przez jednostki i instytucje wojskowe na poszczególnych szczeblach organizacyjnych Sił Zbrojnych RP. Mając świadomość braku możliwości zaspakajania wszystkich zgłaszanych potrzeb przez jednostki wojskowe podejmowałem badania dotyczące możliwości wykonawczych poszczególnych podsystemów, co znajduje swoje odzwierciedlenie w różnych opracowaniach, rozdziałach w monografiach, wystąpieniach konferencyjnych i artykułach. Równolegle z działalnością dydaktyczną i organizacyjną realizowałem badania naukowe, których wyniki wykorzystałem, między innymi, przy opracowywaniu monografii.

  1. Zainteresowania naukowo – dydaktyczne

Monografia, nad którą pracowałem, jest wypadkową moich zainteresowań oraz wieloletnich doświadczeń, które zdobyłem pełniąc służbę na stanowiskach logistycznych
w Siłach Zbrojnych RP. Kontakty, wymiana informacji oraz udział w dyskusjach prowadzonych w różnych środowiskach naukowych /uczelnie, instytuty, ośrodki badawczo - wdrożeniowe/, pozwoliły dokonać systematyki pojęć, obszarów i zagadnień związanych z funkcjonowaniem wojskowego systemu logistycznego. Dodatkowym czynnikiem stanowiącym impuls do zgłębiania treści związanych z funkcjonowanie systemu logistycznego był udział
w badaniach naukowych prowadzonych w Instytucie Logistyki Wydziału Logistyki WAT. Upoważnionym jest stwierdzenie, że wszelka praktyczna działalność zawodowa oraz naukowo – dydaktyczna zwłaszcza realizowana po 2009 roku pozwoliły mi zrozumieć, jak duże znaczenie dla Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej ma potencjał logistyczny oraz sposób jego wykorzystania w aktualnych uwarunkowaniach. To przecież stopień zaspokojenia potrzeb logistycznych jest jednym z ważniejszych determinantów realizacji wszelkich zadań przez jednostki i instytucje wojskowe.

Namacalnym efektem mojej dotychczasowej pracy w obszarze nauki i prowadzonych badań są publikacje, których łącznie jest ponad sześćdziesiąt. Zasadnicze z nich to 6 monografii, 6 opracowań niejawnych, 44 artykuły recenzowane w tym trzy w języku angielskim oraz 10 opracowań w ramach prac naukowo – badawczych.



Do najistotniejszych opracowań i artykułów naukowych, które były wynikiem prowadzonych badań zaliczam:

  1. M. Pawlisiak, Monografia pt. „System logistyczny determinantem bezpieczeństwa Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej”, WAT Warszawa 2016”, ISBN 978-83-7938-118-0, ss. 476.

  2. M. Pawlisiak, Przygotowanie narodowego elementu wsparcia i kompanii logistycznej do realizacji zadań w strukturach polskiego kontyngentu wojskowego w republice Afganistanu. Logistyka 2/2009, ISSN 1231 – 5478. /17 stron/.

  3. M. Pawlisiak, Kierowanie zabezpieczeniem logistycznym Polskiego Kontyngentu Wojskowego Logistyka 2/2009, ISSN 1231 – 5478. /14 stron/.

  4. M. Pawlisiak, Bazy w misjach pokojowych i stabilizacyjnych – teraźniejszość i przyszłość. Logistyka 2/2009, ISSN 1231 – 5478. /14 stron/.

  5. M. Pawlisiak, Zadania logistyki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w przyszłej wojnie. Systemy Logistyczne Wojsk nr 37/2011, ISSN 1508 – 5430. /17 stron/.

  6. M. Pawlisiak, Monografia pt. „Logistyka profesjonalnej armii”. WAT Warszawa, opracowanie własne, ISBN 978-83-62954-56-B, współautor ss. 165, /udział własny 40% - rozdziały 1, 2, 6 – 67 stron/.

  7. M. Pawlisiak, Funkcjonowanie komendy portu wojennego elementem bezpieczeństwa logistycznego w Marynarce Wojennej RP, Logistyka 6/2014, ISSN 1231 – 5478. /s. 1043 – 1042 – 10 stron – CD nr 2/.

  8. M. Pawlisiak, Praca zbiorowa pod kierownictwem Z. Kurasiński, Kompendium logistyka wojskowego, red. Nauk. Zdzisław Kurasiński „WAT Warszawa 2014”, ISBN 978-83-7938-025-1, ss. 506 /udział własny 10% - podrozdziały 1.5 i 8.4 – 50 stron/.

  9. M. Pawlisiak, Bezpieczeństwo logistyczne jednostek i instytucji wojskowych dyslokowanych w rejonie odpowiedzialności Wojskowego Oddziału Gospodarczego, Integracja
    w logistyce wojskowej,
    Monografia AON Warszawa 2014, ISBN 978-83-7523-370-4. ss. 201 /udział własny 7% - 15 stron/.

  10. M. Pawlisiak, Operation of the Logistics system of the armed forces of the Republic of Poland versus national security. Part 1. A theoretical perspective of the fundamental aspects of national security, Systemy Logistyczne Wojsk 41/2014, ISSN 1508 – 5430. /s. 257 – 268 - 12 stron/.

  11. M. Pawlisiak, Funkcjonowanie systemu logistycznego Sił Zbrojnych RP, a bezpieczeństwo narodowe. Część 2. Bezpieczeństwo logistyczne wyznacznikiem skuteczności realizacji zadań szkoleniowych i operacyjnych jednostek wojskowych, Systemy Logistyczne Wojsk 41/2014, ISSN 1508 – 5430. / s. 269 – 284 – 15 stron/.

  12. M. Pawlisiak, Osiąganie celów, spełnianie misji i realizacja zadań przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej elementem bezpieczeństwa narodowego, Gospodarka Materiałowa i Logistyka 5/2015, ISSN 1231- 2037. /s. 604 – 618 - 15 stron, płyta CD/.

  13. M. Pawlisiak, Logistics security as a specific category of security, Gospodarka Materiałowa i Logistyka 5/2016, ISSN 1231- 2037. /s. 561 - 573 - 13 stron, płyta CD/.

  14. M. Pawlisiak, The planes of security in logistics Gospodarka Materiałowa i Logistyka 5/2016, ISSN 1231- 2037. /s. 574 - 583 - 10 stron, płyta CD/.

  15. M. Pawlisiak, „Holistyczne postrzeganie sieci logistycznej jako składowej bezpieczeństwa logistycznego jednostek i instytucji wojskowych w czasie pokoju”, Gospodarka Materiałowa i Logistyka 9/2016, ISSN 1231- 2037.. /s. 701 – 718 - 18 stron, płyta CD/.

Zawarte, między innymi w wymienionych publikacjach oceny i analizy funkcjonowania systemu logistycznego skłoniły mnie do kontynuowania badań i poszukania odpowiedzi na pytanie, jaki wpływ na poziom bezpieczeństwa jednostek i instytucji wojskowych i w konsekwencji całego państwa wywiera system logistyczny Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej? Skutkiem tak sprecyzowanego pytania była konieczność podjęcia próby udzielenia odpowiedzi na drugie pytanie – jakie zmiany w potencjale logistycznym i sposobie jego działania należy wprowadzić aby zwiększyć bezpieczeństwo logistyczne instytucji i jednostek wojskowych realizujących zadania obronne w XXI wieku?

W efekcie powyższych rozważań powstała monografia zatytułowana „System logistyczny determinantem bezpieczeństwa Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej”, której treść stanowi odzwierciedlenie moich zainteresowań, jak również wieńczy okres badań naukowych prowadzonych na przestrzeni ostatnich ośmiu lat. Jej zasadnicza treść dotyczy problematyki funkcjonowania systemu logistycznego w procesie zaspakajania potrzeb jednostek i instytucji wojskowych. Przedstawiana rzeczywistość jest umiejscowiona w warunkach profesjonalizacji SZ RP oraz zachodzących zmian systemowych dotyczących zmian strukturalnych jak również zmian w otoczeniu zewnętrznym. Skutkuje to potrzebą podjęcia działań zapewniających efektywną realizację zadań zabezpieczenia logistycznego. Wyniki badań zawarte w monografii wskazują na konieczność poszukiwania rozwiązań poprawiających funkcjonowanie wojskowego systemu logistycznego. Odnosi się to do dwóch obszarów jakim jest podsystem kierowania/ zarządzania/ oraz podsystemy wykonawcze. Jednym z możliwych do zaakceptowania sposobem poprawy istniejącego stanu jest korzystanie z rozwiązań funkcjonujących na rynku cywilnym, zwłaszcza w zakresie wykorzystania systemów informatycznych wspomagających zarzadzanie jak również zmiany proceduralne, strukturalne i sprzętowe w pionach funkcjonalnych logistyki Sił Zbrojnych RP.

Autor rozumie termin „obronność” jako kompleks działalności państwa, jako podmiotu politycznego, którego treścią w pierwszej kolejności jest zapewnienie możliwości odparcia agresji poprzez przygotowanie jego podstawowych instrumentów do podjęcia działalności obronnej. Zatem wymaga ona realizacji kompleksowych przygotowań oraz zapewnienia warunków efektywnego funkcjonowania całego systemu obronnego. Oznacza to, że system obronny Polski, którego istotnym ogniwem są Siły Zbrojne RP powinien w swojej strukturze posiadać niezbędne składowe, poprawnie skonfigurowane i posiadające wystarczające możliwości wykonawcze. Jego zorganizowanie i przygotowanie powinno być odporne na zakłócenia czy też zagrożenia, zwłaszcza zewnętrzne. Konieczne jest również dostrzeganie uwarunkowań wynikających z faktu, że jesteśmy jako Polska członkiem różnych organizacji międzynarodowych, jak również postęp technologiczny nie pozostaje bez wpływu na funkcjonowanie Sił Zbrojnych RP jak i na ich potrzeby logistyczne.

Przyszłe operacje militarne, aby mogły doprowadzić do osiągnięcia zakładanego celu muszą spełnić podstawowy wymóg jakim jest wykorzystanie zintegrowanych systemów walki. Na współczesnym polu walki niewiele znaczy pojedynczy rodzaj, choćby najbardziej zaawansowanego technologicznie sprzętu wojskowego. Oczywistym natomiast jest dążenie do kompleksowego wykorzystywania najnowszych osiągnięć techniki, do których można zaliczyć wielofunkcyjne sensory obserwacji, bezprzewodowe środki rozpoznania oraz urządzenia pozwalające zobrazować pole walki. Mogą one służyć do osiągnięcia przewagi informacyjnej nad przeciwnikiem. Drugą grupą możliwych do wykorzystania na przyszłym polu walki środków są te, które zwiększają możliwości rażenia przeciwnika. Nie należy zatem wykluczać użycia broni elektromagnetycznej, pocisków z energią kinetyczną, energii kierowanej, sieciowego systemu ogniowego, systemów hybrydowych czy też baterii paliwowych. Trzecia grupa dotyczy nowoczesnych rozwiazań technologicznych mających służyć ochronie wojsk własnych. Mogą to być roboty różnego typu, aktywna ochrona sprzętu wojskowego, nowoczesne opancerzenie czołgów, transporterów opancerzonych czy nawet samochodów. W tym też kontekście należy postrzegać logistykę, która nie może odbiegać swoją strukturą organizacyjną, wyposażeniem oraz standardami działania od zabezpieczanych wojsk. Zatem


w pierwszej połowie XXI wieku należy postrzegać system zabezpieczenia logistycznego wojsk jako integralną część całych Sił Zbrojnych RP. Oznacza to, że osiągniecia technologiczne nie pozostają bez wpływu na sposób zaspakajania potrzeb logistycznych wojsk.

Możliwość wykorzystania w przyszłej wojnie nowoczesnych rozwiazań technologicznych nie wyklucza z niej człowieka, który bez względu na stopień rozwoju technologicznego będzie kluczowym ogniwem inspirującym wszelkie działania. Bez jego udziału i zaangażowania, przynajmniej w pierwszej połowie XXI wieku żadne działania nie są możliwe. Uwzględniając powyższe, a także posiłkując się poglądami teoretyków zajmujących się problematyką przyszłej wojny i funkcjonowania systemu logistycznego, można wyróżnić szereg cech charakterystycznych opisujących operacje przyszłości.

Istotnym wyróżnikiem może być wysokie tempo /szybkość/ prowadzonych operacji
w połączeniu z dużą dynamika zmian zachodzących na przyszłym polu walki. Te cechy charakteryzujące sposób działania pododdziałów i oddziałów bojowych nie pozostają bez wpływu na funkcjonowania poszczególnych składowych wojskowego systemu logistycznego. Możliwe wysokie tempo oraz manewrowy charakter przyszłych działań definiują wymagania jakie musi spełniać potencjał logistyczny. Zatem musi on być zdolny do nadążania za zabezpieczanymi wojskami i to nie tylko w wymiarze prędkości poruszania się ale również w zakresie możliwości pokonywania terenu. Konsekwencją wyartykułowania takich wymagań jest dążenie do wyposażania pododdziałów logistycznych w coraz większą ilość pojazdów zdolnych do wykonania zadań przewozowych w trudnych warunkach terenowych. Ważne jest również dostrzeganie potrzeby posiadania takich środków transportowych, których parametry pozwolą zabezpieczyć kierowcę i przewożone zaopatrzenie przed oddziaływaniem środków rażenia przeciwnika. Można zatem spotkać określenie, że to mobilność i zdolności manewrowe logistyki są ostatecznym wyznacznikiem zdolności manewrowych pododdziałów i oddziałów bojowych.

Charakterystycznym dążeniem walczących stron na przyszłym polu walki będzie zapewne skuteczne rażenie określonych celów przeciwnika oraz precyzyjne działanie w ściśle określonym miejscu i czasie. Z jednej strony czynnik ten może powodować zmniejszone zapotrzebowanie na określone środki walki, co w konsekwencji może w konkretnych sytuacjach ułatwić funkcjonowanie potencjału wykonawczego systemu logistycznego poprzez zaoszczędzenie zasobów materiałowych i zmniejszenie zadań przewozowych. Jednocześnie sytuacja taka może z punktu widzenia realizacji zadań zabezpieczenia logistycznego stanowić istotne zagrożenie. Polegać ono może na zwiększonych stratach w sprzęcie wojskowym, a także może doprowadzić do zniszczenia zgromadzonych zapasów środków bojowych i materiałowych.

Ważnym z punktu widzenia realizacji zadań kierowniczych jest dążenie do skutecznego monitorowania sytuacji na polu walki obejmując swoim zasięgiem nie tylko działania bojowe lecz również sytuację logistyczną. Jest to dążenie pozwalające spełnić podstawowe warunki umożliwiające podejmowanie wszelkich decyzji w czasie rzeczywistym. Dzisiejsza logistyka, aby skutecznie móc zaspakajać potrzeby logistyczne wojsk musi posiadać informacje, których treścią jest odpowiedź na pytania dotyczące ile, czego, komu, gdzie i kiedy dostarczyć /ewakuować, naprawić, udzielić pomocy/. Wiedza ta jest podstawą do podjęcia skutecznych działań. Dla spełnienia tych wymagań, organy kierowania i dowodzenia oraz potencjał wykonawczy logistyki powinny stanowić integralną część systemu dowodzenia, co umożliwi podejmowanie decyzji i w konsekwencji pozwoli skutecznie realizować zadania zabezpieczenia logistycznego. Można zatem powiedzieć, że kluczem umożliwiającym skuteczną realizację zadań logistycznych jest informacja. Powinna ona być każdorazowo pewna, pełna i przekazywana w odpowiednim /właściwym/ czasie. Tylko dążenie do spełnienia tych wymagań może stanowić istotny przyczynek do pełnego zaspokojenia potrzeb logistycznych jednostek
i instytucji wojskowych.

Większość państw na świecie stawia sobie za cel posiadanie armii zawodowej w miejsce dotychczasowej, składającej się z żołnierzy z powszechnego i zwykle przymusowego poboru. Powoduje to, że stan liczebny żołnierzy pod bronią uległ radykalnemu zmniejszeniu. Przykładem może być Wojsko Polskie, które w styczniu 1989 roku liczyło około 350 tysięcy żołnierzy w służbie czynnej, a dzisiaj Polska dysponuje stutysięczną armią. Zmniejszenie liczebności wynika z szeregu czynników, ale istotne jest to jakie skutki powoduje owo zmniejszenie w kontekście ewentualnej przyszłej wojny. Otóż posiadając ograniczone zasoby ludzkie przy jednoczesnym zwiększeniu potencjału rzeczowego w postaci sprzętu wojskowego, prawdopodobne będzie prowadzenia działań na wybranych kierunkach, czy też w ważnych


z punktu widzenia obronnego rejonach. Można się zatem liczyć z izolacją określonych sił co wymaga ich usamodzielnienia w zakresie zabezpieczenia logistycznego. Skutkiem tego może być konieczność posiadania autonomicznego potencjału logistycznego, będącego w stanie zaspokoić potrzeby logistyczne oddziałów i pododdziałów wykonujących samodzielne zadania bojowe.

Miejsce Polski w strukturach międzynarodowych, zwłaszcza bycie członkiem NATO wskazuje na prawdopodobieństwo prowadzenia działań w czasie ewentualnej przyszłej wojny w składzie koalicyjnym. Taka możliwość wymusza na decydentach podejmowanie działań zmierzających do przygotowania dowództw, sztabów i całych jednostek do prowadzenia działań w układzie wielonarodowym. Zachodzi również potrzeba przygotowania potencjału logistycznego do działania w sytuacji gdy będzie zachodziła konieczność świadczenia usług na rzecz sojuszników lub wykorzystania potencjału, którym dysponują koalicjanci.

Istotnym wyróżnikiem przyszłych działań wojennych może być wielowymiarowość prowadzonych operacji przy jednoczesnym kompleksowym wykorzystaniu posiadanych sił
i środków. Oznacza to zaangażowanie w jednym czasie i miejscu posiadanego potencjału różnych rodzajów Sił Zbrojnych. Mogą zatem jednocześnie być prowadzone działania na lądzie, morzu i w powietrzu, i w każdym z tych wymiarów potencjał logistyczny musi być gotowy do realizacji jemu przypisanych zadań. Koniecznością jest zatem posiadanie wielowymiarowej logistyki, dostosowanej pod każdym względem do sposobu działania zabezpieczanych wojsk. Wielowymiarowość oznacza również możliwość prowadzenia szeroko zakrojonej wojny informacyjnej czy informatycznej. Jej celem nie musi być wyłącznie potencjał militarny lecz również potencjał gospodarczy państwa czy koalicji państw. Może to być szczególnie groźne w sytuacji gdy ze względu na stan liczebny Sił Zbrojnych i konieczność racjonalnego gospodarowania budżetem, część zamówień na czas wojny jest lokowanych w przedsiębiorstwach cywilnych. Przykładem w tym zakresie może być ograniczenie zapasów paliw w magazynach wojskowych ze względu na możliwość jego starzenia się z jednoczesnym ulokowaniem zamówienia w przedsiębiorstwach cywilnych. Oddziaływanie przeciwnika na systemy informatyczne może zakłócić dystrybucję paliw, a nawet doprowadzić do przerwania ciągłości zaopatrywania odbiorców wojskowych.

Charakteryzując ewentualną przyszłą wojnę można również dostrzec pewne prawidłowości wynikające z wcześniejszych doświadczeń wskazujących na bezwzględną konieczność zaangażowania w niej potencjału całego państwa. Oczywistym bowiem jest fakt, że wojny nie prowadzi tylko armia, ale w wojnie uczestniczy całe państwo. Konieczne jest zatem zbudowanie poprawnych relacji opartych na podstawach prawnych zapewniających warunki partycypacji całego społeczeństwa w ponoszeniu wysiłku wojennego. W przypadku Polski jest to realizowane w ramach Programu Mobilizacji Gospodarki funkcjonującego na podstawie ustawy jako aktu prawnego i rozporządzeń wykonawczych . Te regulacje nakładając obowiązki na różne podmioty gospodarcze powodują, że istnieją podstawowe warunki zasilania Sił Zbrojnych RP w sprzęt wojskowy i dostarczania zaopatrzenia również w czasie ewentualnej wojny.

Wskazane zasadnicze cechy charakterystyczne, które mogą opisywać przyszłą wojnę odnoszą się nie tylko do pododdziałów i oddziałów uczestniczących w walce czy też w operacjach. Odciskają swoje piętno na wszystkich składowych Sił Zbrojnych RP, w tym i na jednostkach i instytucjach wojskowych realizujących zadania zabezpieczenia logistycznego. Trudno bowiem wyobrazić sobie powodzenie w walce bez efektywnie funkcjonującej logistyki. Już dwa i pół tysiąca lat temu uważano, że armia zginie, jeśli nie ma zaopatrzenia, jeśli nie ma żywności i jeśli nie ma pieniędzy. Oczywiste jest, że słowa te należy interpretować stosownie do epoki w której zostały wypowiedziane. Na podkreślenie zasługuje również to, że choć dzisiaj trudno dostrzec, choćby daleko na horyzoncie symptomy zbliżającej się wojny, to Siły Zbrojne RP muszą, realizując zadania pokojowe dostrzegać cel do którego zostały powołane. W Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w artykule 26 jest jednoznaczne stwierdzenie, że …”Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej służą ochronie niepodległości państwa
i niepodzielności jego terytorium oraz zapewnieniu bezpieczeństwa i nienaruszalności jego granic
”. Zatem to dziś należy przygotowywać się do realizacji wszystkich zadań służących obronie, w tym do realizacji zabezpieczenia logistycznego wojsk w nieporównywalnie trudniejszych i bardziej skomplikowanych warunkach niż obecne pokojowe szkolenie.

Przystępując do pracy koncepcyjnej związanej z prowadzeniem badań dotyczących bezpieczeństwa logistycznego w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej konieczne było określenie obszaru badań. Autor przyjął, że ze względu na wielkość i rodzaj potrzeb logistycznych, zasadne jest przyjęcie że obszarem badań będzie działalność bieżąca jednostek


i instytucji wojskowych oraz współczesne pole walki, na którym swoje zadania będą realizowały Wojska Lądowe, Siły Powietrzne i Marynarka Wojenna.
Szczególna uwaga zostanie skupiona na potrzebach logistycznych jednostek i instytucji wojskowych oraz sposobach ich zaspakajania przez potencjał wykonawczy logistyki. Taki punkt wyjścia określający obszar badań sprawił, że przedmiotem badań stał się system logistyczny , którego misją jest zaspakajanie potrzeb logistycznych jednostek i instytucji wojskowych.

Dla właściwego prowadzenia badań i uzyskania wiarygodnych danych procesem badań objęto lata 2010 – 2015. Nie oznacza to jednak pominięcia informacji, wiedzy i doświadczenia oraz dokumentów źródłowych, które czasem swojego powstania wykraczają poza przyjęte ramy czasowe.

Studiowanie literatury i analiza jej treści umożliwiły poznanie i zgłębienie różnych poglądów na zagadnienia tematycznie związane z obszarem badań. Takie podejście pozwoliło poszczególne pozycje literaturowe zakwalifikować jako:


    • wprowadzające, których treść odnosiła się do zagadnień związanych ze rozumieniem
      i interpretacją pojęcia obronność, bezpieczeństwo, funkcjonowaniem Sił Zbrojnych RP oraz podejściem systemowym do otaczającej nas rzeczywistości;

    • profesjonalną - tematycznie związaną bezpośrednio z obszarem badań;

    • dodatkową, której treści były niezbędne do wykonania całościowego opracowania.

Pierwszym krokiem stanowiącym swoisty impuls do dalszych dociekań było studiowanie i analiza treści zawartych w opracowaniach umownie zakwalifikowanych jako wprowadzające. Wśród tych opracowań na szczególną uwagę zasługują następujące pozycje: M. Huzarski, „Zmienne podstawy bezpieczeństwa i obronności państwa”; M. Huzarski, J. Wołłejszo, „Leksykon obronności Polska i Europa”; R. Jakubczak, J. Flis, /red./ „Bezpieczeństwo narodowe Polski w XXI wieku. Wyzwania i strategie”; R. Jakubczak, J Wołłejszo /red./, „Obronność. Teoria i praktyka”; T. Jemioło, K. Malak, /red/, „Bezpieczeństwo zewnętrzne Rzeczypospolitej Polskiej”; J. Kaczmarek, A. Skowroński, „Bezpieczeństwo: świat – Europa – Polska”; W. Kaczmarek, Z. Ścibiorek, „Przyszła wojna – jaka?”; W. Kitler, „Bezpieczeństwo narodowe RP. Podstawowe kategorie. Uwarunkowania”; S. Koziej, „Wstęp do teorii
i historii bezpieczeństwa”
; Nowak E., Nowak M., „Zarys teorii bezpieczeństwa narodowego”; J. Pawłowski, /red/ „Słownik terminów z zakresu bezpieczeństwa narodowego”; W. Pokruszyński, „Teoretyczne aspekty bezpieczeństwa”; J. Stańczyk, „Współczesne pojmowanie bezpieczeństwa”; „Strategia Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej 2014”; „Strategia rozwoju systemu bezpieczeństwa narodowego Rzeczypospolitej Polskiej 2022”;
T. Szubrycht, „Współczesne aspekty bezpieczeństwa państwa”; R. Zięba, „Instytucjonalizacja bezpieczeństwa europejskiego: koncepcje – struktury – funkcjonowanie”. Wszystkie te pozycje literaturowe stanowiły kompendium wiedzy pozwalającej zrozumieć istotę i znaczenie bezpieczeństwa jako składowej obronności. Pozwoliły zrozumieć co oznacza być bezpiecznym w systemie obronności. Pozycje te stanowiły również podstawę do systematyzacji zagadnień związanych z obronnością i bezpieczeństwem narodowym jak również stanowiły przyczynek do zrozumienia znaczenia poszczególnych składowych, w tym bezpieczeństwa logistycznego Sił Zbrojnych RP.

Drugą grupę pozycji literaturowych stanowią opracowania bezpośrednio związane


z funkcjonowaniem systemu zabezpieczenia logistycznego jednostek i instytucji wojskowych. Na szczególne podkreślenie zasługują takie pozycje jak: M. Brzeziński, „Logistyka wojskowa”; „Doktryna logistyczna Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej D-4 (B)”; K. Ficoń, „Logistyka operacyjna”; K. Ficoń, „Trzy logistyki. Wojskowa, Kryzysowa. Rynkowa”;
T. Jałowiec, W. Nyszk /red./ „Innowacje w zarządzaniu procesami logistycznymi Sił Zbrojnych”; T. Jałowiec, „Współczesne koncepcje i metody zarządzania w logistyce wojskowej. Analiza, ocena i propozycje dla Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej”; Z. Kurasinski /red/, „Kompendium logistyka wojskowego”; Z. Kurasinski, „System kierowania wsparciem logistycznym wojsk lądowych w operacjach”; E. Nowak, „Logistyka w sytuacjach kryzysowych”; W. Nyszk, D. Żuchowski, D. Grala, „Joint Logistics Support Group in NATO Operations”;
S. Smyk, „Outsourcing logistyczny w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej” A. Szymonik, „Logistyka w bezpieczeństwie”; „Transport i ruch wojsk Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej DD/4.4(B)”; „Zabezpieczenie materiałowe Sił Zbrojnych RP. Zasady funkcjonowania DD/4.21”; „Zabezpieczenie techniczne Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Zasady funkcjonowania DD/4.22”. Przedstawione pozycje stanowią podstawową część opracowań, których treść w znaczącym stopniu pozwoliła poszerzyć wiedzę autora i jednocześnie umożliwiła spojrzenie na treści zabezpieczenia logistycznego z różnych punktów widzenia.

Dokumentami pomocniczymi, które w równie znaczącym stopniu przyczyniły się do powstania tego opracowania były artykuły publikowane w periodykach wojskowych i cywilnych, słowniki, strony internetowe oraz jawne dokumenty normatywne dotyczące funkcjonowania systemu logistycznego na różnych poziomach organizacyjnych Sił Zbrojnych RP.

Na szczególne podkreślenie jako źródło informacji zasługuje wiedza i jednocześnie życzliwość oficerów i pracowników wojska realizujących na dzień dzisiejszy zadania w pionie logistyki. To informacje uzyskane w czasie konsultacji uwiarygadniają prezentowane treści, a jednocześnie stanowią istotne spoiwo łączące teorię z realną praktyką.

Wymienione opracowania stanowiące bazę wyjściową do prowadzenia badań, prezentują różne podejście i w konsekwencji różnorodne poglądy na zagadnienia związane z obronnością, bezpieczeństwem jak i funkcjonowaniem wojskowego systemu logistycznego. Również w niejednolity sposób traktują bezpieczeństwo logistyczne jako istotny wskaźnik determinujący zdolność Sił Zbrojnych RP do realizacji przypisanych im zadań.

Przedstawione wprowadzenie, które jest niezbędne do wskazania punktu wyjścia, daje podstawę do stwierdzenia, że treści związane z bezpieczeństwem logistycznym Sił Zbrojnych RP cechują się wysokim stopniem złożoności. Jako punkt wyjścia przyjęto, że podmiotem badań, na którym zostanie skupiona uwaga jest pojedynczy żołnierz, pododdział, oddział, związek taktyczny, związek operacyjny, a w konsekwencji całe Siły Zbrojne RP. W tym wypadku bezpieczeństwo stanowi jednocześnie obszar badań, w którym mieści się jeden z podstawowych filarów obronności – militarny, w którym funkcjonują Siły Zbrojne RP. W odniesieniu do bezpieczeństwa opisanego w monografii uznaję za zasadne wyjaśnienie istoty
i jego późniejszego rozumienia. Otóż, za punkt wyjścia przy rozpatrywaniu zagadnień związanych z bezpieczeństwem logistycznym przyjąłem fakt, że problematyka obronności z racji swojego zainteresowania ma stosunkowo szerokie konotacje z innymi obszarami działalności państwa. Jest zatem uzasadnione przyjęcie założenia, że obronność znajduje swoje odbicie
w różnych sferach aktywności społecznej zarówno w czasie pokoju, kryzysu czy też wojny.
Konsekwencją tego jest konieczność dostrzegania relacji pomiędzy stopniem zaspokojenia potrzeb logistycznych – bezpieczeństwem logistycznym a zdolnością Sił Zbrojnych RP do realizacji zadań na rzecz obronności państwa. Zatem bezpieczeństwo logistyczne jest rozumiane jako forma opisująca stan braku potrzeb lub określony ich poziom zapewniający posiadanie zdolności do działalności militarnej. Można zatem stosując skrót myślowy mówić
o bezpieczeństwie w obronności.

Świadomość tego była impulsem do podjęcia badań, którego przedmiotem stał się System Logistyczny Sił Zbrojnych RP rozumiany jako uporządkowany zbiór elementów struktury organizacyjnej, których przeznaczenie, a także wzajemne relacje powinny zapewnić warunki do właściwego funkcjonowania SZ RP w czasie pokoju, kryzysu i wojny. Dokonana wstępna analiza treści związanych z funkcjonowaniem systemu logistycznego w kontekście zapewnienia jednostkom i instytucjom wojskowym bezpieczeństwa logistycznego pozwoliła Autorowi sformułować główny problem badawczy w postaci następującego pytania:



W jakim stopniu funkcjonowanie systemu logistycznego SZ RP dysponującego określonym potencjałem wywiera wpływ na poziom i jakość zaspakajania potrzeb logistycznych, a tym samym wywiera wpływ na bezpieczeństwo logistyczne jednostek i instytucji wojskowych?

Dla podjęcia próby rozwiązania głównego problemu badawczego konieczne jest udzielenie odpowiedzi na następujące pytania rozumiane jako cząstkowe problemy badawcze:



    • Co stanowi istotę bezpieczeństwa logistycznego w rozumieniu zdolności do wykonania zadań na rzecz obronności przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej?

    • Na ile system i podejście systemowe odciskają swoje piętno na bezpieczeństwie logistycznym SZ RP?

    • W jakim stopniu misja, przeznaczenie i zadania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej są wyznacznikiem potrzeb w zakresie zabezpieczenia logistycznego?

    • W jakim zakresie podział funkcjonalny systemu logistycznego SZ RP odpowiada na potrzeby zapewnienia bezpieczeństwa logistycznego?

    • Na ile podsystem kierowania zapewnia bezpieczeństwo logistyczne jednostek i instytucji wojskowych?

    • Jak znaczącym determinantem bezpieczeństwa logistycznego jest zaspakajanie potrzeb materiałowych jednostek i instytucji wojskowych?

    • Na ile utrzymanie sprawności technicznej sprzętu wojskowego wpływa na bezpieczeństwo logistyczne jednostek i instytucji wojskowych?

    • Czy zaspokojenie potrzeb transportowych determinuje bezpieczeństwo logistyczne
      w Siłach Zbrojnych RP?

    • W jakim stopniu podsystem infrastruktury zapewnia bezpieczeństwo logistyczne jednostek i instytucji wojskowych?

Sformułowany główny problem badawczy oraz wynikające z jego treści problemy cząstkowe pozwoliły określić zasadniczy cel badań, który można sprecyzować jako zaprezentowanie modelu systemu logistycznego Sił Zbrojnych RP w procesie zaspakajania potrzeb logistycznych jednostek i instytucji wojskowych na poziomie zapewniającym ich bezpieczeństwo logistyczne.

Dla osiągnięcia zasadniczego celu uzasadnione jest sformułowania celów cząstkowych, których treści przedstawiają się następująco:



    • Dokonanie interpretacji definicji obronność i bezpieczeństwo narodowe oraz wyspecyfikowanie ich zasadniczych elementów.

    • Przedstawienie bezpieczeństwa logistycznego jako specyficznej kategorii bezpieczeństwa.

    • Zademonstrowanie płaszczyzn bezpieczeństwa logistycznego i jego wpływu na stan zdolności bojowej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

    • Wskazanie konieczności zastosowania podejścia systemowego przy rozpatrywaniu zagadnień związanych z zabezpieczeniem logistycznym Sił Zbrojnych RP.

    • Przedstawienie misji, przeznaczenia i zadań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej jako wyznacznika potrzeb w zakresie zabezpieczenia logistycznego.

    • Identyfikacja wojskowego systemu logistycznego w ujęciu funkcjonalnym.

    • Zaprezentowanie funkcjonowania podsystemu kierowania w procesie zaspokojenia potrzeb logistycznych jednostek i instytucji wojskowych.

    • Analiza potrzeb materiałowych jednostek i instytucji wojskowych i określenie sposobów ich zaspokojenia przy wykorzystaniu potencjału podsystemu materiałowego.

    • Analiza stanu sprawności technicznej sprzętu wojskowego jako składowej bezpieczeństwa logistycznego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

    • Analiza możliwości zaspokojenia potrzeb transportowych jednostek i instytucji wojskowych w kontekście realizacji zadań przewozowych na rzecz jednostek i instytucji wojskowych.

    • Ocena wpływu zaspokojenia potrzeb kwaterunkowych na zapewnienie bezpiecznych warunków funkcjonowania jednostek i instytucji wojskowych.

Treść zasadniczego celu pracy oraz wynikające z niego cele cząstkowe stanowią wystarczające fundamentalia do sformułowania hipotezy badawczej w następującym brzmieniu:

Poziom i jakość zaspakajania potrzeb logistycznych jednostek i instytucji wojskowych wywiera wpływ na ich stan bezpieczeństwa logistycznego i jest pochodną funkcjonowania systemu logistycznego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej”.

Z treści głównej hipotezy roboczej można wyodrębnić dodatkowe hipotezy, których treść jest następująca:


    • Wielkość potrzeb logistycznych i sposób funkcjonowania systemu logistycznego są determinowane misją, zadaniami i sposobem prowadzenia działań przez Sił Zbrojne RP.

    • Dostrzeganie zależności i relacji pomiędzy podsystemami jest możliwe dzięki zastosowaniu podejścia systemowego w procesie rozpatrywania zagadnień związanych
      z zaspokojeniem potrzeb logistycznych.

    • Poziom zaspokojenia potrzeb logistycznych i tym samym zapewnienie bezpieczeństwa logistycznego jest zależny od właściwego funkcjonowania podsystemu kierowania.

    • Stan zaspokojenia potrzeb materiałowych wynika z wielkości potrzeb oraz ze stanu
      i sposobu funkcjonowania potencjału wykonawczego jakim dysponuje podsystem materiałowy.

    • Poziom utrzymania sprzętu wojskowego w należytej sprawności technicznej jest zdeterminowany wielkością strat w sprzęcie wojskowym oraz zdolnościami wykonawczymi podsystemu technicznego i sposobem użycia jego sił i środków.

    • Zaspokojenie potrzeb transportowych jest zdeterminowane sposobem działania podsystemu transportu i ruchu wojsk oraz możliwościami wykorzystania dostępnych środków transportowych pozostających w dyspozycji nie tylko Sił Zbrojnych RP.

    • Zaspokojenie potrzeb kwaterunkowych jednostek i instytucji wojskowych jest możliwe przy racjonalnym wykorzystaniu zasobów kubaturowych wojska i wykorzystaniu obowiązującego prawa w zakresie pozyskiwania zasobów w ramach świadczeń rzeczowych.

Przeprowadzona weryfikacja hipotezy głównej jak i hipotez szczegółowych umożliwiła zrealizowanie wyzwania w postaci zaprezentowania sposobu funkcjonowania systemu logistycznego Sił Zbrojnych RP. Stała się również znaczącym przyczynkiem pozwalającym wypełnić lukę jaką jest bez wątpienia brak całościowego opracowania dotyczącego bezpieczeństwa logistycznego Sił Zbrojnych RP jak i wskazanie jego składowych w postaci pionów funkcjonalnych odpowiedzialnych za zaspakajanie potrzeb logistycznych jednostek i instytucji wojskowych.

Skutkiem podjętych działań odnoszących się do sformułowania problemu badawczego oraz przedsięwzięcia nakierowane na jego rozwiązanie i w dalszej kolejności zweryfikowanie przyjętych hipotez była konieczność prowadzenia badań z wykorzystaniem metod teoretycznych i empirycznych. Na czoło w tym zakresie wysuwa się analiza i krytyka literatury, analiza instytucjonalna, analiza systemowa, analiza porównawcza, obserwacja uczestnicząca, synteza, uogólnianie, modelowanie opisowe, wnioskowanie oraz metody matematyczne.



Analizę i krytykę literatury wykorzystano do przeprowadzenia badań dostępnej literatury polsko i obcojęzycznej. Była ona tematycznie związana ze rozumieniem i interpretacją treści odnoszących się do obronności i bezpieczeństwa jak również znaczenia podejścia systemowego do rozwiązywania problemów. Analizie poddano opracowania z zakresu funkcjonowania systemu logistycznego Sił Zbrojnych RP. Efektem przeprowadzonej analizy jest stwierdzenie, że nie występują pozycje polsko i obcojęzyczne ujmujące całościowo zagadnienia dotyczące problemu badawczego. Stanowiło to impuls do podjęcia się takiej tematyki badań.

Analiza instytucjonalna była wykorzystywana do dokonania oceny treści zawartych
w dokumentach normatywnych i doktrynalnych odnoszących się do zagadnień obronności
i bezpieczeństwa narodowego oraz określających zasady funkcjonowania systemu logistycznego Sił Zbrojnych RP. Uzyskane w ten sposób wyniki uzmysłowiły Autorowi z jednej strony ograniczenia wynikające z przyjętych struktur organizacyjnych, a jednocześnie wskazywały na wymagania ujęte w dokumentach doktrynalnych.

Zastosowanie analizy systemowej umożliwiło określenie sposobów całościowego rozwiazywania problemów związanych z zaspokajaniem potrzeb logistycznych wojsk w czasie pokoju, kryzysu czy też wojny. Szczególnie cenną ta metoda okazała się podczas analizowania funkcjonowania terytorialnego systemu zabezpieczenia logistycznego opartego na Wojskowych Oddziałach Gospodarczych, Bazach Lotnictwa oraz Komendach Portów Wojennych. Była również niezwykle przydatna dla uzyskania całościowego obrazu funkcjonowania systemu logistycznego Sił Zbrojnych RP.



Analiza porównawcza dała możliwość odnalezienia różnic i podobieństw pomiędzy badanymi podsystemami, procesami i zjawiskami. Jej przydatność ujawniła się na różnych etapach prowadzenia badań Dzięki jej zastosowaniu było możliwe dokonanie weryfikacji uzyskanych wyników poprzez ich porównanie z podobnymi procesami i zjawiskami zachodzącymi w otaczającej nas rzeczywistości.

Obserwacja uczestnicząca stanowiła ważne źródło wiedzy praktycznej dotyczącej funkcjonowania systemu logistycznego SZ RP w XXI wieku. Pozwoliła Autorowi uzyskać wiedzę na temat realizacji zadań zabezpieczenia logistycznego jednostek i instytucji wojskowych nie tylko w czasie pokoju ale również w warunkach zbliżonych do wojny, to jest
w czasie misji w Republice Afganistanu. Autor będąc bezpośrednim realizatorem zadań logistycznych miał możliwość dokonania oceny sposobu ich realizacji jak również był w stanie proponować rozwiązania usprawniające funkcjonowanie systemu logistycznego. Uzyskana wiedza praktyczna w połączeniu ze zdobytą wiedzą teoretyczną stały się przyczynkiem do zaproponowania racjonalnych rozwiazań dotyczących zapewnienia bezpieczeństwa logistycznego jednostkom i instytucjom wojskowym.

Synteza była przydatna w procesie formułowania uogólnień na różnych etapach wykonywania opracowania. Była ona wykorzystywana w końcowej fazie prowadzonych badań teoretycznych jak i praktycznych. Szczególną rolę odegrała podczas opracowywania wyników uzyskanych w czasie spotkań ze specjalistami zajmującymi się kierowaniem i praktyczną realizacją zadań zabezpieczenia logistycznego.

Uogólnianie zostało wykorzystane w procesie definiowania czynników warunkujących funkcjonowanie systemu logistycznego Sił Zbrojnych RP jak również pojęć odnoszących się do zabezpieczenia logistycznego jednostek i instytucji wojskowych.

Modelowanie opisowe było przydatne do zaprezentowania w postaci pisemnej badanej rzeczywistości odnoszącej się do funkcjonowania systemu logistycznego w Siłach Zbrojnych RP. Pozwoliło przedstawić badane zjawiska nie tylko w ujęciu stycznym ale również w ujęciu dynamicznym. W procesie modelowania opisowego uwzględnione zostały różnorodne czynniki mające wpływ na badane elementy systemu logistycznego.

Wnioskowanie indukcyjne zostało wykorzystane do precyzowania ogólnych wniosków na podstawie obserwacji zachodzących w procesie zaspakajania potrzeb logistycznych jednostek i instytucji wojskowych. Pozwoliło w uogólnionej formie wskazać prawidłowości determinujące funkcjonowanie systemu logistycznego jako zasadniczej składowej mającej wpływ na zapewnienie bezpieczeństwa logistycznego Siłom Zbrojnym RP.

Metody matematyczne były podstawą do oceny stopnia zaspokojenia potrzeb logistycznych w odniesieniu do konkretnych scenariuszy działania oddziałów i pododdziałów Wojska Polskiego. Pozwoliły wskazać na ile bezpieczeństwo logistyczne jest zapewnione w stosunku do konkretnego scenariusza działania wojsk i w konkretnych uwarunkowaniach możliwych do zaistnienia na współczesnym polu walki.

Mniemam, że zaprezentowane treści dotyczące funkcjonowania systemu logistycznego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i jego wpływu na zaspokojenie potrzeb logistycznych jednostek i instytucji wojskowych będą stanowiły przyczynek do zwiększenia zainteresowania logistyką w SZ RP. Dzięki temu nastąpi realny wzrost jakości realizacji zadań zabezpieczenia logistycznego, a tym samym ulegnie zwiększeniu bezpieczeństwo logistyczne jednostek i instytucji wojskowych zwłaszcza w odniesieniu do ewentualnej przyszłej wojny. Konsekwencją tego może być również pozytywny wpływ na poziom bezpieczeństwa militarnego Polski.



Finalnym rezultatem prowadzonych badań nad problematyką bezpieczeństwa logistycznego w SZ RP jest monografia składająca się z wykazu skrótów, wstępu, dziesięciu rozdziałów merytorycznych, podsumowania, bibliografii, spisu rysunków i załączników. Rozdziały merytoryczne stanowiące zasadniczą część opracowania zawierają wyniki badań procesów
i zjawisk oraz relacji zachodzących pomiędzy nimi. Stanowią potwierdzenie przyjętych hipotez.

Rozdział pierwszy - Istota bezpieczeństwa logistycznego - zawiera treści odnoszące się do powszechnego i naukowego rozumienia bezpieczeństwa jako składowej obronności. Zaprezentowano w nim ustalenia teoretyczne pozwalające identyfikować bezpieczeństwo logistyczne jako specyficzną kategorię bezpieczeństwa ogólnego. Wskazano na istnienie płaszczyzn bezpieczeństwa logistycznego jak również ukazano jego wpływ na zdolność bojową Sił Zbrojnych RP jako ważnego filara obronności.

W rozdziale drugim - System jako determinant bezpieczeństwa logistycznego - zostały przedstawione treści pokazujące relacje pomiędzy teoretycznym interpretowaniem pojęcia system a funkcjonowaniem systemu logistycznego. Szczególną uwagę poświęcono treściom odnoszącym się do analizy systemowej w logistyce.

Rozdział trzeci - Misja, przeznaczenie i zadania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wyznacznikiem potrzeb w zakresie bezpieczeństwa logistycznego - został poświęcony treściom wskazującym do czego SZ RP są przeznaczone, jakie zadania mogą wykonywać
i w jakim zakresie zadania wpływają na potrzeby logistyczne.

W rozdziale czwartym - Wojskowy system logistyczny – podział funkcjonalny - zostały zaprezentowane treści dotyczące podziału funkcjonalnego wojskowego systemu logistycznego. Posłużyły one do późniejszego prowadzenia badań w odniesieniu do poszczególnych pionów funkcjonalnych partycypujących w realizacji zadań zabezpieczenia logistycznego jednostek i instytucji wojskowych.

Rozdział piaty - Funkcjonowanie podsystemu kierowania szczebla strategicznego i operacyjnego w procesie zapewnienia bezpieczeństwa logistycznego jednostek i instytucji wojskowych - charakteryzuje miejsce, role i zadania poszczególnych szczebli dowodzenia z jednoczesnym wskazaniem zakresu obowiązków, których realizacja bezpośrednio oddziaływuje na praktyczną realizację zadań zabezpieczenia logistycznego. To przecież Minister Obrony Narodowej, Sztab Generalny oraz Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych posiadają siłę sprawczą decydującą o potencjale logistycznym i sposobie jego wykorzystania dla zaspokojenia potrzeb logistycznych jednostek i instytucji wojskowych.

W rozdziale szóstym - Funkcjonowanie podsystemu kierowania szczebla taktycznego
w procesie zapewnienia bezpieczeństwa logistycznego jednostek i instytucji wojskowych
- przedstawiono organy kierowania zabezpieczeniem logistycznym na szczeblu taktycznym trzech zasadniczych rodzajów sił zbrojnych to jest Wojsk Lądowych, Sił Powietrznych i Marynarki Wojennej. Wskazano na bezpośredni związek przyczynowo skutkowy pomiędzy organami kierowania i stopniem zaspokojenia potrzeb logistycznych zabezpieczanych jednostek i instytucji wojskowych.

Rozdział siódmy - Zaspokojenie potrzeb materiałowych elementem bezpieczeństwa logistycznego - został, poświęcony treściom odnoszącym się do funkcjonowania podsystemu materiałowego. Przeprowadzone badania wskazują, że w konkretnych sytuacjach zaspokojenie potrzeb materiałowych może stanowić określone trudności. Tym samym stopień zaspokojenia potrzeb logistycznych nie jest w pełni satysfakcjonujący i należy podejmować działania korygujące dzisiejszy stan w podsystemie materiałowym.

Rozdział ósmy - Utrzymanie sprawności technicznej sprzętu wojskowego składową bezpieczeństwa logistycznego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - przedstawia sposób funkcjonowania podsystemu technicznego w SZ RP. Przeprowadzone w tym obszarze badania wskazują jednoznacznie, że zabezpieczenie techniczne w określonych grupach sprzętu wojskowego nie zaspakaja możliwych do zaistnienia potrzeb. Konieczne zatem jest podjęcie działań pozwalających na zwiększenie potencjału wykonawczego w podsystemie technicznym co umożliwi poprawę sytuacji w zakresie realizacji zadań zabezpieczenia technicznego.

W rozdziale dziewiątym - Zaspokojenie potrzeb transportowych elementem bezpieczeństwa logistycznego - zostały zaprezentowane zasadnicze treści odnoszące się do udziału podsystemu transportowego w zaspakajaniu potrzeb jednostek i instytucji wojskowych. Wyniki przeprowadzonych badań stanowią asumpt do podjęcia działań umożliwiających pełniejszą realizację zadań transportowych na rzecz zabezpieczanych wojsk i to nie tylko w wymiarze lokalnym lecz również w wymiarze strategicznym.

Treść rozdziału dziesiątego - Zakwaterowanie wojsk składową bezpieczeństwa logistycznego - charakteryzuje miejsce, rolę i zadania podsystemu infrastruktury w zabezpieczeniu potrzeb logistycznych jednostek i instytucji wojskowych. Podsystem ten jest odpowiedzialny za zaspokojenie potrzeb w zakresie zakwaterowania nie tylko w warunkach garnizonowych, ale również partycypuje w realizacji zadań w czasie działań jednostek wojskowych poza miejscem stałej dyslokacji. Ważnym determinantem funkcjonowania podsystemu infrastruktury jest konieczność przestrzegania nie tylko ustaleń resortowych lecz również, a niekiedy przede wszystkim przepisów ogólnokrajowych.

Monografia jest zakończona podsumowaniem zawierającym zasadnicze wnioski, których treści i użyte sformułowania są konsekwencją przeprowadzonych badań.

Treści przedstawione w monografii dotyczące zabezpieczenia logistycznego jednostek
i instytucji wojskowych realizujących zadania w czasie pokoju, kryzysu czy też wojny wynikają niejako z dwóch przesłanek. Autor w latach 1995 – 2008 pełniąc służbę na różnych stanowiskach w logistyce Wojsk Lądowych miał możliwość oglądu realizacji zadań logistycznych nie tylko w warunkach garnizonowych czy też poligonowych. Szczególnie pouczająca była organizacja zabezpieczenia logistycznego, a następnie praktyczna realizacja zadań logistycznych na rzecz Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Republice Afganistanu w ramach misji określanej jako Międzynarodowa Siła Wsparcia Bezpieczeństwa /ang. International Security Assistance Force, ISAF/. Wiedza i doświadczenie zdobyte w czasie służby, którą Autor zakończył na stanowisku dowódcy 1. Pomorskiej Brygady Logistycznej były i są wykorzystywane w procesie kształcenia specjalistów logistyki w Wojskowej Akademii Technicznej. Uczestnictwo w realizacji procesu kształcenia specjalistów logistyki na potrzeby Sił Zbrojnych RP jest drugą przesłanką powodującą zainteresowanie problematyką funkcjonowania systemu logistycznego i jego wpływu na bezpieczeństwo logistyczne jednostek i instytucji wojskowych. Mam nadzieję, że przedstawione treści dotyczące problemów występujących
w funkcjonowaniu systemu logistycznego Sił Zbrojnych RP oraz zaprezentowane wnioski
i proponowane rozwiązania w jakimś, choćby niewielkim stopniu przyczynią się do pełniejszego zaspokojenia potrzeb logistycznych jednostek i instytucji wojskowych i tym samym nie pozostaną bez wpływu na ich możliwości wykonawcze w obszarze obronności.



  1   2


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna