K. Pytel Świerk, listopad 2000 Spis treści



Pobieranie 7,01 Mb.
Strona35/74
Data15.02.2018
Rozmiar7,01 Mb.
1   ...   31   32   33   34   35   36   37   38   ...   74

Do wyliczenia członu czasowego konieczna jest znajomość strumieni neutronów (stałe i ). Jednak przy stosowaniu detektorów aktywacyjnych, strumienie neutronów nie są a priori znane. Konieczne jest zatem zastosowanie procedury iteracyjnej, której kolejne kroki przedstawiają się następująco:

a. Założenie w zerowym kroku iteracji, że stałe i są równe 0.

b. Obliczenie członu czasowego w zerowym przybliżeniu i korzystając ze zmierzonej aktywności oraz wzoru (15) obliczenie aktywności nasycenia: .

c. Wyznaczenie szybkości reakcji , a stąd strumieni neutronów.

d. Obliczenie szybkości reakcji wypalania .

e. W kolejnych krokach iteracyjnych powtórzenie operacji (b...d) aż do osiągnięcia dobrej zbieżności członu czasowego.





1   ...   31   32   33   34   35   36   37   38   ...   74


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna