Jazłowieccy to ułani



Pobieranie 1,23 Mb.
Strona1/27
Data22.05.2018
Rozmiar1,23 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   27


JAZŁOWIECCY TO UŁANI......




Pamięci Ułanów Jazłowieckich i Tym którym bliska

jest Ich pamięć oraz zechcą poszukiwać i zadbać o

Ich groby.




(REDAKCJA II- do dyskusji i uzupełnień)



WYKAZ ŻOŁNIERZY 14 PUŁKU

UŁANÓW JAZŁOWIECKICH SŁUŻĄCYCH W PUŁKU W LATACH

1918-1947

Opracowanie Jan Gromnicki.Współpraca, udostępnienie dokumentów i informacji: Zbigniew Szymerski, Jerzy Węgierski, Władysław Załogowicz, Lesław Kukawski, Andrzej Suchcitz, Marek Babulewicz, Krzysztof Goździk oraz członkowie rodzin żołnierzy pułku i inne osoby, wymienione w notach bibliograficznych w wykazach. Kwerenda w Rocznikach Oficerskich WP – Juliusz S. Tym. Kwerenda w rozkazach pułkowych lat 1937/1939 Krzysztof Goździk. Indeksy nazwisk z literatury: Elżbieta Gromnicka.



Prawa autorskie„Stowarzyszenia Rodzina 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich”.
Spis treści:

1.Wstęp. Wykaz wykorzystanej literatury i innych źródeł. Zastowane skróty. Jak korzystać z wykazu. 2.Wykaz imienny Ułanów Jazłowieckich z

lat 1918-1947 (biogramy); 3-10. Aneksy: [1] Oficerowie i podoficerowie 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich [2] Żołnierze 14 Pułku Ułanów Jałowieckich wymienieni w rozkazach pułkowych r. 1939; [3] Żołnierze 14 Pułku Ułanów Jazłowiekich zamordowani w więzieniach i obozach niemieckich oraz rozstrzekani [4] Żołnierze 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich zamordowani w więzieniach i łagrach sowieckich, zmarli na osiedleniu przymusowym w ZSSR i w więzinach UB [5] Żołnierze Odziałów Leśnych 14 Pułku Ułanów Jazłowiecich zamordowamni przez UPA i formacje ukraińskie [6] Żolnierze Plutonu Ochrony Sztabu 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich Okręgu Krakowskiego AK [7] Żołnierze 14 Pancernego Pułku Ułanów Jazłowieckich w Wk. Brytanii (Szkocji) [8] Żołnierze 14 Pancernego Pułku Ułanów Jazłowieckich w 1 Polskiej Dywizji Pancernej [9] Żołnierze 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich odznaczeni za udział w walkach 1 Polskiej Dywizji Pancernej w walkach na kontynencie europejskim [10] Cmentarze Wojenne i Kwatery Wojskowe Cmentarzy na których pochowani są żołnierze 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich [11] Pomniki i tablice pamiątkowe 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich.

*

W S T Ę P


Rodzina 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich i autor oddaje zainteresowanym historią 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich wykaz jegożołnierzy, liczący około 2000 nazwisk osób w większości wymienionych z nazwiska i częściowo z nazwiska nieznanych (oznaczonych jako NN), służących w nim począwszy od roku 1918, na Kubaniu i w Odessie, w wojnach z bolszewikami w latach 1918-1920 i Ukraińcami w 1919 roku, przez lata 1921-1939 pracy pokojowej, po Kampanię Wrześniową 1939 roku, okresy pobytu jego żołnierzy we Francji i odtworzonego pułku jako pancerny w Wielkiej Brytanii (w Szkocji) oraz w ramach 1 Polskiej Dywizji Pancernej, w walkach na kontynencie europejskim. Ponadto w działaniach zbrojnych Armii Krajowej w walkach przeciw okupantom niemieckimi oraz sowieckim w obronie Lwowa i okolicznych miejscowości przed UPA, wreszcie z wojskami sowieckimi i organami bezpieczeństwa PRL w województwie rzeszowskicm (i in.) w okresie wojennym i powojennym. Możliwość jego powstania należy zawdzięczać pracy i staraniom autorów szeregu opracowań, zarówno powstałych w okresie przez II wojną światową, jak: Witolda Czaykowskiego (Warszawa, 1938); Księgi Jazdy Polskiej (Warszawa, 1938); oraz powojennym, jak opracowanie zbiorowe autorstwa oficerów pułku, pt. „Dzieje Ułanów Jazłowieckich” ( Londyn, 1988); monografie autorstwa: B. Polaka, pt.:„14 Pułk Ułanów Jazłowieckich 1918-1947” (Koszalin, 1994); P.M. Rozdżestwieńskiego, pt: „ Ułani Jazłowieccy. Zarys działań pierwszego rzutu 14.pułku ułanów jazłowieckich w kampanii wrześniowej 1939 roku” (Sochaczew, 1997 i Warszawa, 2008); J. Węgierskiego, pt: „Armia Krajowa na południowych i wschodnich przedpolach Lwowa” (1994) i innych prac tego autora; L. Kukawskiego „Ułani Jazłowieccy. Barwa i broń” ( Grajewo, 2001) i tegoż autora: „Oddziały Kawalerii Polskiej II Rzeczpospolitej (Grajewo 2004); J. Tucholskiego, pt.: „Cichociemni” (Warszawa 1988), B. Biegalskiego i A. W. Wojotowiczów, „ Ocalić od zapomnienia. Kronika I Brygady Kadrowej V Dywizji Lwowskiej [AK] 1945-1956”(Zielona Góra, 2002); publikowanych wspomnień: F.Skibińskiego, R.Abrahama, J.Bokoty, J.P. Kunachowicza, S.Grzybowskiego, czy pozostających w rękopisach opracowań i relacji, m.in.: J. Łamasz - Brzezińskiej, R. Garniewicza, E. Iwanowskiego, B. Kostkiewicza, G. Korolewicza, Z. Malanowskiego, K. Plisowskiego,G. Salomona, Wł. Schmidta, J. Serwatowskiego, F. Tomaszewskiego, J.Wasyluka, W.Wilhelmiego, Wł. Załogowicza in., obejmujące zarówno okresy ich służby w pułku, poszczególnych kampanii wojennych jak też

w szerszym zakresie (R.Garniewicz, G.Korolewicz, Z.Malanowski, A.Grudziński, i in.) całość dziejów pułku. Znajdują się one w archiwum Rodziny Jazłowieckiej, Centralnym Archiwum Wojskowym w Rembertowie i zbiorach prywatnych (niektóre, zawierające najwięcej danych dotyczących poszczególnych żołnierzy pułku wykorzystano w wykazie).

A także opracowaniom poświęconym stratom i miejscom pochowania Żołnierzy Września 1939 roku, zawartym w: „Księdze Pochowanych Żołnierzy Polskich Poległych w II Wojnie Światowej. Żołnierze Września”, cz. I i II, Pruszków 1994 i: „Polscy jeńcy wojenni i internowani”, cz. V, Pruszków 1996; „Wykazie poległych i zmarłych Żołnierzy PSZ na Obczyźnie” (Oprac. i wyd. Intytut Historyczny im. gen. Sikorskiego. Londyn, 1952); T. Kryska - Karskiego, „Straty Korpusu Oficerskiego Wojska Polskiego 1939-1945”.(Londyn, 1996), wreszcie J.Gromnickiego i Zb. Szymerskiego „Księdze grobów Ułanów Jazłowieckich”, (Warszawa, 2005), zamieszczanym też w wspomnianych wyżej publikacjach (tj. Dziejach Ułanów Jałowieckich, B. Polaka, P. Rozdżestwieńskiego). A również autorom i redaktorom wydawanych w Londynie: „Komunikatów Informacyjnych Koła Ułanów Jazłowieckich” i „Przeglądu Kawalerii i Broni Pancernej”, zawierających cenne dane zawarte w zamieszczanych w nich opracowaniach, relacjach i nekrologach. Istotnych informacji o składze personalnym pułku w latach 1918/19219 dostarczyły wykazy jego żołnierzy, autorstwa W.Wilhelmiego oraz J.Lisickiego, odtworzonych z pamięci i przechowanych przez nich dokumentów po II wojnie światowej, czy spisów żołnierzy Oddziałów Leśnych 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich Lwowskiej Armii Krajowej, autorstwa J.Węgierskiego, Wł. Załogowicza i ich kolegów z ŚZŻAK Obszaru Lwowskiego. Ponadto z zachowanych list: członków Koła Oficerów 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich z lat 1930-tych, Klubu Żółtego Proporczyka/Koła Pułkowego we Wrocławiu, Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, ofiar pieniężnych na vota na Jasną Górę i do Sanktuarium MB. Jazłowieckiej do Szymanowa, list uczestników uroczystości i podpisów pod fotografiami zbiorowymi z lat 1970-1980-tych i późniejszych, oraz niektórych innych dokumentów, zachowanych w Archiwach Kół Pułkowych w Londynie i Wrocławiu czy w zbiorach prywatnych a następnie Rodziny Jazłowieckiej i przekazanych do państwowego Archiwum Akt Dawnych w Warszawie. Nieocenionym źródłem są dokumenty dotyczące oficerów pułku oraz część rozkazów dziennych z lat 1937-1939 i inne dokumenty, znajdujące się w Centranym Archiwum Wojskowym w Rembertowie, Wojskowym Instytucie Historycznym jak też w zbiorach Instytutu Sikorskiego w Londynie, opublikowane i wykorzystane tylko częściowo.

W obecnej wersji „wykazu” nie zamieszczamy fotografii Ułanów Jazłowieckich oraz ich grobów, będących w posiadaniu Rodziny Jazłowieckiej oraz zamieszczanych w dostęnych publikacjach.W notach biograficznych, jeśli takie zdjęcia były publikowane, są każdorazwowo odnotowane w „bibliografii”. Mamy nadzieję że będziemy mogli udostępniać je sukcesywnie w miarę ich opracowania i przygotowania do publikacji.

Siłą rzeczy, opracowanie niniejsze posiada określone braki.Głównym ich powodem jest brak możliwości odtworzenia znacznej większości nazwisk szeregowych żołnierzy pułku uczestniczących w wojnie z bolszewikami 1920 roku oraz odbywających w nim służbę w latach 1921-1939 jak też walczących w jego szeregach w Kampanii Wrześniowej 1939 roku, z powodu nie zachowania dokumentów źródłowych lub trudności w dotarciu do nich autora, jakkolwiek możliwym było odtworzenie nazwisk żołnierzy pułku poległych (lecz również odznaczonych Krzyżem Orderu Wojennego Virtyuti Militari) w wojnach lat 1919-1920 z Ukraińcami i bolszewikami. Przyczyną powyższych braków jest fakt nie zachowania części dokumentów z kancelarii pułku (rozkazów dziennych, list i innych dokumentów zawierających dane personalne), zniszczonych zapewne wobec zagrożenia dostaniem się ich w ręce okupantów lub przejętych przez nich, oraz zniszczonych w bombardowanu taborów pułku w Puszczy Kampinoskiej i pod Modlinem we wrześniu 1939 roku. Ponadto zniszczeniem lub przejęciem przez okupacyjne władze sowieckie czy niemieckie akt Rejonowych Komisji Uzupełnień w których znajdowały się dokumenty dotyczące osób odbywających służbę wojskową lub pozostających w rezerwie, jak też Kościoła Garnizonowego we Lwowie, którego księgi dotczyły co najmniej części oficerów pułku i ich rodzin. Braki w informacjach o przebiegu służby oficerów pułku, wynikają też z niedostępności przez długie okresy akt Centralnego Archiwum Wojskowego w Rembertowie, jak też zapewne wyłączenia z nich niektórych dokumentów, dotyczących oficerów pełniących służbę w sztabach wysokiego szczeble, szczególnie w Oddziale II Sztabu Generalnego lecz również w Korpusie Ochrony Pogranicza i in., zapewne będących przedmiotem zainteresowania kolejnych okupantów jak również władz PRL.Pełne ich wykorzystanie (jakkolwiek lista oficerów uwzględnionych w niniejszym wykazie, służących w pułku przez cały okres jego istnienia, tj. w latach 1918-1957, przekracza pięćset osób, podobnie zresztą jak lista podoficerów) przyczyniłoby się do wzbogacenia wiedzy o wielu żołnierzach pułku i ich życiorysach zawodowych i cywilnych a tym samym wypełnienia luk w niniejszym opracowaniu lecz również do lepszego zarysownia ich sylwetek. Danych o szeregu osobach, odbywających w nim służbę w latach 1920/1930-tych dostarczyły też informacje uzyskane od rodzin a czasem także kolegów Ułanów Jazłowieckich. Tym samym w części wypełniają one wspomnianą lukę.

Wyrażamy jednak przekonanie że uzyskana wiedza, po dokonaniu odpowiednich zestawień i analiz jak też korekty możliwych braków, błędów czy niedokładności, przyczyni się do uzyskania pełniejszego obrazu, m.in. odnośnie składu zespołów dowódczych pułku w poszczególnych okresach, wiedza o których opierała się dotychczas głównie na danych zawartych w wspomnieniach kolegów czy nawet w „Ordre de bataille”, odnoszących się jednak raczej do początków poszczególnych kampanii wojennych, nie zawsze uwzględnia- jących w pełni zachodzących zmian, wynikających z strat i innych okoliczności.Na podstawie niniejszego wykazu, można też będzie pokusić się o w miarę pełne odworzenie list poległych w kolejnych kampaniach wojennych żołnierzy pułku, jak też Ich dotyczących, np. osób odznaczonych Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych, niekiedy też innymi odznaczeniami, leccz również wiedzy o sukcesach sportowych, wyróżnieniach - jak występowanie w Poczcie Sztandarowym Pułku czy reprezentowanoie go podczas ważnych uroczystości państwowych, religijnych i innych. Poszerzenie a zapewne i skorygowanie tych list jak też danych o przebiegu służby, szczególnie oficerów pułku, będzie możliwe po pełnym wykorzystaniu materiałów z Centralnego ArchiwumWojskowego w Rembertowie i archiwum Instytutu i Muzeum im.Gen.Sikorskiego w Londynie.



W oparciu o publikowane wcześniej dane oraz zestawienie wynikjące z niniejszego opracowania, można sądzić że w pułku w latach 1918 -1947 służyło ponad 520 oficerów i niemal tylu (jakkolwiek można uznać że jest to lista daleko niepełna) tj.około 500 podoficerów (nie licząc osób o nie ustalonych stopniach, osadników Osady Jazłowieckiej, zapewne również w większości podoficerów).Według dotychczasowych publikacji i list, w początkach istnienia pułku, tj. w latach 1918/1919, (wg.W.Wilhelmiego) liczył on 251 „szabel”, w roku 1919 już 700 „szabel”, oficerów, podoficerów i szeregowych żołnierzy, zaś wg. B. Polaka, 293 „szable”, zaś po uzupełnieniach (wg. B. Polaka) 98 oficerów i 530 szeregowych żołnierzy, „szabli” (tj.konnych ułanów) i „karabinów” (pieszych, gdyż był w pułku i taki oddział z racji braku koni ale również użyteczny w walkach, szczególnie obronie np. miejscowości, czy przy przejmowaniu i eskortowaniu jeńców i in.), walczących w wojnie 1919 roku w Ukraińcami.W walkach z Ukraińcami według posiadanych przez nas danych poległ 1 oficer oraz 2 szeregowych ułanów pułku.W wojnie 1920 roku z bolszewikami pułk liczył (wg.B. Polaka i P.Rozdżestwieńskiego) około 600„szabel” i „karabinów” (okresowo stan jego, jak wynika z wspomnień oficerów pułku, na skutek poniesionych strat spadał do 200 a nawet około120 „szabel”). Poległo w niej (wg. „Dziejów Ułanów Jazłowieckich” i B. Polaka, oraz potwierdzonych przez nas na podstawie różnych źródeł danych): 11 oficerów oraz około 80 podoficerów i szeregowych ułanów, których nazwiska spisane były na tablicach pomnika, autorstwa architekta Wawrzyńca Dayczaka, na dziedzińcu koszar pułku na lwowskim Łyczakowie. Dzięki danym zawartym w „Księdze Jazdy Polskiej” lecz i innych źródeł (tj. Dziejów Ułanów jazłowieckich oraz opracowania Z. Malanowskiego), zaistniała możliwość odtworzenia w zasadzie dokładnie dat i miejsc Ich śmierci, jak też nazwisk 84 żołnierzy pułku, oznaczonych Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari za wojny lat 1919/1920.

W początku kampanii wojennej 1939 roku, pułk liczył wg. P.M. Rozdżestwieńskiego 600 a wg. B. Polaka 800 żołnierzy w szwadronach „liniowych”, ponadto, wg. B. Polaka, szwadronie marszowym 5 oficerów i 88 szeregowych, zaś w szwadronie zapasowym 24 oficerów, 13 podchorążych oraz bliżej nieokreśloną ilość szeregowych ułanów. Po przebiciu się przez Puszczę Kampinoską doWarszawy, według tychże autorów, pułk liczył 14 oficerów, 29 podoficerów i 388 szeregowych ułanów a po reorganizacji i przekazaniu do 14 Pułku dwu szwadronów z 6 Pułku Ułanów Kaniowskich w skład jego wchodziło 24 oficerów, bliżej nieznana ilość podoficerów i 342 szeregowych. Po dniu kapitulacji, tj.30 września 1939 roku, 14 oficerów, 29 podoficerów i 382 szeregowych ułanów (wg. P.M. Rozdżestwieńskiego).W kampani wojennej 1939 r. poległo według uzyskanych informacji, pochodzących z publikowanych opracowań, co najmniej 193 Ułanów Jazłowieckich, w tym 9 oficerów, 26 podoficerów i najpewniej 158 szeregowych żołnierzy pułku, przy czym w wykazie udało się odtworzyć 105 Ich nazwisk, stopni, funkcji, miejsc śmierci i pochowania, nie licząc nie znanych z nazwisk 4 lub 7 ułanów poległych w walkach Szwadronu Marszowego Pułku w Galicji Wschodniej. Nie jest w pełni możliwe określenie pełnego stanu Odziałów Leśnych 14 Pułku Lwowskiej Armi Krajowej, liczącego zapewne (wg.B. Polaka i J. Węgierskiego) około 250, zaś podczas mobilizacji przed rozpoczęciem Akcji „Burza”, nawet 900 żołnierzy. Ujawnionych przed władzami sowieckimi zostało około 600 żołnierzy Oddziałów Leśnych 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, z których część wcielonych zostało do Ludowego Wojska Polskiego, kilkudziesięciu walczyło jednak nadal z wojskami sowieckimi i organami PRL w rzeszowskim, w ramach oddziałów „Warty”.Wiadomo też że w walkach z policją ukraińską i niemiecką oraz z UPA zginęło co najmniej 5 żołnierzy (Aneks nr.4), zaś w walkach z Niemcami o wyzwolenie Lwowa, jak też na skutek bombardowań sowieckich, poległo co najmniej 21 zidentyfikowanych żołnierzy Oddziałów Leśnych Pułku. Najlepiej stosunkowo przedstawia się wiedza o składzie odtwarzanego pułku na terenie Wielkiej Brytanii. Dotyczy ona co najmniej 18 oficerów i pewnej ilości szeregowych. Spisu nazwisk szeregowych wobec nikłej wiedzy o ich funkcjach, dorobku wojskowym i cywilnym oraz losach powojennych nie uwzględniono w notach biograficznycyh wykazu. Jak jednak wynika z dosteopnych źródeł w 14 Pancernym Pułku Ułanów Jazłowieckich w Szkocji w latach 1940-tych, służyło według „Dziejów Ułanów Jazłowieckich” oraz B. Polaka, w momencie jego tworzenia w 1940 r. 600 a następnie około 800 żołnierzy.Wiadomo też że w roku 1943 kadra dowódcza pułku liczyła 36 oficerów oraz 700 szeregowych żołnierzy. Lista żołnierzy służących w 14 Pułku Kawalerii Pancernej w Szkocji, przez cały okres jego funkcjonowania, opublikowana w „Dziejach Ułanów Jazłowieckich” (oraz książce B. Polaka), liczył 1319 podoficerów i szeregowych żołnierzy. Ponadto jak wynika z tych publikacji, 23 oficerów, 23 podchorążych, około 129 podoficerów i ponad 200 szeregowych żołnierzy, przeniesionych zostało w latach 1943/1944 do 1 Dywizji Pancernej, wzmacniając jej poszczególne jednostki i walczyło w nich na kontynencie europejskim (Aneks nr 8 ). Jak wynika w danych zawartych w „Dziejach Ułanów Jazłowieckich”, poległo w tych walkach co namniej 12 żołnierzy Pułku, odznaczonych Orderem VM zostało 6 oficerów i podoficer, zaś Krzyżem Walecznych 18 oficerów, 8 podchorążych, 22 podoficerów oraz 43 starszych ułanów i ułanów, a Złotym Krzyzem Zasługi z Mieczami 2 oficerów. Część z nich otrzymało też odznaczenia brytyjskie, francuskie, belgijskie i holenderskie. Jak wynika z publikowanych danych (nekrologów, wspomnień i publikacji) 2 oficerów i 9 podoficerów i ułanów zginęło w latach 1940-tych na terenie Wielkiej Brytanii na skutek wypadków, na minach podczas dozorowania wybrzeża Atlantyku lub zmarło z innych przyczyn.Udało się uzyskać w miarę wiarygodne dane odnośnie oficerów, podoficerów i szeregowychżołnierzy Pułku zamordowanych w więzieniach i obozach niemieckich, liczący on 21 osób (Aneks nr.2).Co najmniej 51 oficerów, podoficerów i szeregowych ułanów zamordowanych zostało w więzieniach i łagrach sowieckich, w tym rozstrzelanych w Katyniu, Charkowie i innych miejscach straceń (Aneks, nr. 3), przy czym część z nich to osadnicy Osady Jazłowieckiej, aresztowani lub deportowani do ZSRR już w latach 1940/1941. Zamordowanych przez UPA i inne formacje ukraińskie w rejonie Lwowa zostało 5 żołnierzy Odziałów Leśnych 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, odtworzonego w Lwowskiej Armii Krajowej (zob. Aneks nr.4). Możliwym było odtworzenie nawisk oficerów Pułku, którzy odbyli na terenie Wielkiej Brytanii odpowiednie przeszkolenie i zostali skierowani do Polski (zazwyczaj zrzuceni na spadochronach na placówki AK), służąc dalej w Armii Krajowej (w organizacji „Wachlarz” i in. jednostkach, głównie w dywersji). Zaistniała też możliwość odtworzenia udziału, przynamniej części oficerów oraz niektórych podoficerów pułku odbywających przeszkolenie w ramach adaptacji do życia cywilnego w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia (PKPR) w latach 1945/1947 w Wk. Brytanii, liczącej około 53 osób, jakkolwiek liczba ta wydaje się być zaniżona. Ponadto, głównie na podstawie korespondencji i nekrologów zamieszczanych w czasopismach (głównie biuletynach kół pułkowych) wydawanych w Londynie oraz w Polsce, rysuje się wiedza o losach części oficerów i podoficerów pułku w okresie powojennym, zarówno pozostałych na emigracji jak i tych którzy powrócili do Polski, włącznie z wiedzą o miejscach ich zamieszkania, działalności kombatanckiej i czasami zawodowej, awansach, datach i miejsach śmierci i pochowania. Dzięki przekazanym życiorysom i niektórym publikacjom (m.in. Radomyskiego), możliwe było ustalenie co najmniej niektórych nazwisk podoficerów i szeregowych żołnierzy Pułku (głównie Armii Krajowej), wcielonych do Ludowego Wojska Polskiego na terenach wschodnich byłej Rzeczpospolitej po ich zajęciu przez wojska sowieckie w 1944 roku lub którzy wstąpili do niego ochotniczo z różnych powodów. Ponadto w wykazie uwględniono nazwiska żołnierzy plutonu ohrony sztabu Okręgu Krakowskiego AK, utworzonego na rozkaz jego dowódcy płka Edwarda Godlewskiego i działającego w Inspektoracie Miechów Armii Krajowej (Aneks nr 6). Natomiast w Aneksach nr 7, 8 i 9 dokonano przedruku wykazów żołnierzy 14 Pancernego Pułku Ułanów Jazłowieckich służących w nim w latach 1940- 1947 w Wk. Brytanii, przeniesionyvch w latach 19143 – 1944 do 1 Dywizji Pancernej i za walki w niej odznaczonych. Ponadto w „Aneksie nr 10”zamieszczony został wykaz cmentarzy wojennych i kwater wojskowych na cmentarzach cywilnych, mieszczących groby Ułanów Jazłowieckich. Natomiast w „Aneksie nr 11” znajduje się spis miejsc w których znajdują się pomniki i tablice upamiętniające 14 Pułk Ułanów Jazłowieckich i jego żołnierzy.

Niezwykle cennych danych dostarczyły materiały (relacje, korepondencja, spisy członków i in.) otrzymane przez Rodzinę Jazłowiecką od rozwiązywanych Kół Pułkowych w Londynie i Wrocławiu (nie zachowały się niestety dokumenty dodotyczące działalności kół w Warszawie i Francji). Ponadto danych przekazywanych przez rodziny Ułanów Jazłowieckich i ich kolegów, znajdujące się dziś w zbiorach Archiwum Akt Dawnych w Warszawie, lecz również w innych - wspomnianych wyżej archiwach.W tym więc miejscu należą się szczególne wyrazy wdzięczności i uznania dla tych Autorów, Weteranów Pułku, za spisywane przez nich relacje i wykonane opracowania dotyczące jego historii bąź poszczególnych kampanii i okresów jego istnienia. Jak też dla tych wszystkich osób które zadbały o zachowanie i przekazanie Rodzinie Jazowieckiej a za jej pośrednictwem do Archiwum Państwowego, posiadanych lub znajdujących się pod ich opieką dokumentów, dotyczących zarówno samego Pułku jak też Kół Pułkowych lub poszczególnych osób czy wydarzeń. Szczególnie cenne dla odtworzenia losów wielu żołnierzy Pułku po II wojnie światowej, miejsc ich zamieszkania oraz śmierci i pochowania, pochodzą m.in. z biuletynu Koła Ułanów Jazłowieckich w Londynie, ale i z innych tego rodzaju publikacji krajowych, redagowanych nie małym wysiłkiem przez osoby przebywające na emigracji oraz działające w Polsce, głównie oficerów Pułku.W tym miejscu nie sposób pominąć też nazwisk choćby tylko kilku osób, jak śp.Pani Aleksandry Nawrockiej, wdowy po ostatnim Prezesie Koła Pułkowego w Londynie, śp.Panu Pułkowniku Jerzym Nawrockim, śp. Pana Majora Eugeniusza Iwanowskiego, śp. Porucznika Pana Jana Szumana, członka Zarządu Koła we Wrocławiu do jego rozwiązania, Pani Alicji Bielennik, pełniącej obowiązki sekretarza tego Koła, jak też szeregu innych osób, którzy zadbali o przechowanie i przekazanie Rodzinie Jazłowieckiej archiwów rozwiązywanych Kół Pułkowych, zawierających relacje, głównie oficerów lecz i podoficerów pułku jak też spisy członków, korespondencję i inne cenne dane, m.in. o miejscach pochowania Ułanów Jazłowieckich w kraju i za granicą.

Wyrazy wdzięczności kierujemny też ponownie do członków rodzin Ułanów, którzy dostarczyli nam danych o wojennych i powojennych losach, przebiegu służby i miejscach pochowania, często wraz z dokumentacją fotograficzną.

Aapelujemy nadal do wszystkich w których posiadaniu znajdują się dokumenty, rodzinne lub im powierzone a dotyczące 14 Pułku czy poszczególnych Ułanów Jazłowieckich, o ich odpowiednie zabezpieczanie oraz przekazywanie ich (lub ich kopii) do zbioru archiwalnego związanego z 14 Pułkiem Ułanów Jazłowieckkch, mieszczącego się w Archiwu Akt Nowych w Warszawie za pośrednictwem Rodziny Jazłowieckiej, aby mogły służyć zarówno rodzinom ułanów jak też wszystkim zainteresowanym historią Pułku czy poszczególnych jego żołnierzy a pośrednio historii polskiej kawalerii.

PROSIMY TEŻ O WSZELKIE UWAGI I DODATKOWE INFORMACJE O OSOBACH UWZGLĘDNIONYCH LUB NIE WYSTĘPUJĘCYCH W WYKAZIE !

*



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   27


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna