Inżynieria chemiczna



Pobieranie 60,79 Kb.
Data13.06.2018
Rozmiar60,79 Kb.

INŻYNIERIA CHEMICZNA


Magdalena Popławska

Mariola Koszytkowska


Zakład Chemii Organicznej

Wydział Chemiczny PW


LABORATORIUM Z CHEMII ORGANICZNEJ

Materiały pomocnicze

DZIENNIK LABORATORYJNY

Dziennik laboratoryjny jest oficjalnym dokumentem przedstawiającym jakie eksperymenty student wykonał w trakcie pracy w laboratorium. W późniejszym „prawdziwym” życiu zawodowym, zarówno w jednostce akademickiej jak i w przemyśle, zapisy prowadzone przez pracownika w dzienniku laboratoryjnym mają umożliwić powtórzenie wykonywanych czynności nawet kilka lat później. W związku z tym powinny być prowadzone starannie, czytelnie i zawierać wszystkie informacje dotyczące prowadzonych prac oraz dane charakteryzujące używane odczynniki i uzyskane produkty.


Przykładowy sposób prowadzenia dziennika laboratoryjnego
Nazwa ćwiczenia np.:

Otrzymywanie dibenzylidenoacetonu DATA
odsyłacz literaturowy np.:

A. Vogel „Preparatyka Organiczna” str. 994, wyd III; lub materiały pomocnicze dla studentów w internecie plik INŻYNIERIA_opis_cwiczen.


Schemat reakcji:

lub:

Dane charakteryzujące substraty, reagenty i produkty. Ilości wszystkich potrzebnych substancji do przeprowadzenia eksperymentu. Dokładny sposób wypełnienia poniższej tabeli przedstawiany jest na wykładzie z Chemii Organicznej przez dr M. Koszytkowską.

Zadana ilość acetonu: 0.15 mol





benzaldehyd

aceton
NaOH

woda

etanol

dibenzylidenoaceton

Dane lit.

Tw/Tt [°C]

179

56







78

112

d [g/cm3]

1.044

0.791







0.801




M [g/mol]

106.1

58.1

40.0




46.07

234.3

Z przepisu

m [g]

26.5

7.3

25







Surowy: 27 (wyd. 93%)

Oczyszczony: wyd. 80%



v [cm3]

25.5

9.3




250

200




n [mol]

0.25

0.125

0.625










Prop. molowa

2

1

5










Ćwiczenie

n [mol]

0.30

0.15

0.75







0.15

m [g]

30.5

11.0

30







35.1 (100%)

v [cm3]

31.8

8.7




300

240






Informacje BHP (sposób znajdowania tych informacji zostanie przedstawiony na zajęciach)

Aceton:

  1. Identyfikacja zagrożeń

Wysoce łatwo palny. Działa drażniąco na oczy. Powtarzające się narażenie może powodować wysuszanie lub pękanie skóry. Pary mogą wywoływać uczucie senności i zawroty głowy.

  1. Pierwsza pomoc

a. Przy kontakcie z oczami: przepłukać dużą ilością wody przy szeroko odchylonej powiece, skontaktować się z okulistą.

b. Przy kontakcie ze skóra: zmyć dużą ilością wody, zdjąć zanieczyszczone ubranie.

c. Przy spożyciu: podać dużą ilość wody, unikać wymiotów. Następnie podać węgiel aktywny (20-40 g jako 10% zawiesina), przeczyszcząjąco: sodu siarczan (1 łyżka stołowa na 1/4 l wody). Nie podawać mleka i oleju rycynowego. Wezwać lekarza.

d. Przy wdychaniu: zapewnić dostęp świeżego powietrza, jeżeli konieczne zastosować sztuczne oddychanie.



  1. Postępowanie w przypadku pożaru

a. Odpowiednie środki gaśnicze: woda, proszek, piana.

b. Specjalne zagrożenia: substancja wysoce łatwopalna, pary cięższe od powietrza. Z powietrzem tworzy mieszaniny wybuchowe. Trzymać z dala od źródeł ognia. Zapobiegać wyładowaniom elektrostatycznym.


Aldehyd benzoesowy

  1. Identyfikacja zagrożeń

Działa szkodliwie po połknięciu.

  1. Pierwsza pomoc

a. Przy kontakcie z oczami: przepłukać dużą ilością wody przez co najmniej 10 minut, przy szeroko odchylonej powiece, skontaktować się z okulistą.

b. Przy kontakcie ze skóra: zmyć duża ilością wody, zdjąć zanieczyszczone ubranie.

c. Przy spożyciu: podać dużą ilość wody, spowodować wymioty, wezwać lekarza.

d. Przy wdychaniu: zapewnić dostęp świeżego powietrza, skonsultować się z lekarzem.



  1. Postępowanie w przypadku pożaru

a. Odpowiednie środki gaśnicze: piana, proszek, CO2

b. Specjalne zagrożenia: palny, tworzy z powietrzem mieszaniny wybuchowe. W trakcie pożaru wydziela niebezpieczne pary.

c. Inne: zapobiegać wyładowaniom elektrostatycznym.

Etanol


  1. Identyfikacja zagrożeń

Produkt wysoce łatwo palny.

  1. Pierwsza pomoc

a. Przy kontakcie z oczami: przepłukać dużą ilością wody przy szeroko odchylonej powiece, skonsultować się z okulistą.

b. Przy kontakcie ze skóra: zmyć dużą ilością wody, zdjąć zanieczyszczona odzież.

c. Przy spożyciu: podać dużą ilość wody, spowodować wymioty. Nie podawać mleka, węgla aktywnego, środków wymiotnych.

d. Przy wdychaniu: świeże powietrze, skontaktować się z lekarzem.



  1. Postępowanie w przypadku pożaru

a. Odpowiednie środki gaśnicze: woda, piana, proszek, CO2

b. Specjalne zagrożenia: palny, pary cięższe od powietrza, tworzy mieszaniny wybuchowe z powietrzem. Stosować ubranie ognioodporne i indywidualny aparat oddechowy.

c. Inne: chronić przed wyładowaniami elektrostatycznymi.

Wodorotlenek sodu


  1. Identyfikacja zagrożeń

Powoduje poważne oparzenia.

  1. Pierwsza pomoc

a. Przy kontakcie z oczami: przepłukać dużą ilością wody przez co najmniej 10 minut przy szeroko odchylonej powiece, natychmiast skonsultować się z okulistą.

b. Przy kontakcie ze skóra: zmyć dużą ilością wody, zastosować glikol polietylenowy 400, natychmiast zdjąć zanieczyszczona odzież.

c. Przy spożyciu: podać dużą ilość wody, unikać wymiotów (możliwość perforacji),natychmiast skontaktować się z lekarzem, nie próbować neutralizować.

d. Przy wdychaniu: świeże powietrze, skonsultować się z lekarzem.



  1. Postępowanie w przypadku pożaru

a. Odpowiednie środki gaśnicze: proszek, dwutlenek węgla.

b. Specjalne zagrożenia: brak.

c. Inne: niepalny.
Opis wykonania preparatu
Przebieg eksperymentu i wszystkie dane liczbowe należy notować podczas pracy bezpośrednio w dzienniku laboratoryjnym. Prowadzenie notatek na luźnych kartkach jest niewłaściwe.
Samodzielnie sporządzony opis wykonania eksperymentu powinien być dokładny, tj. zawierać wszystkie szczegóły, tak aby ktoś inny zrozumiał, jak eksperyment został wykonany, i aby mógł go powtórzyć bez potrzeby uprzedniego przygotowywania się. Nie należy przepisywać treści przepisu z odsyłacza literaturowego, na którym wzoruje się student.

Opis musi zawierać:



  • Rysunek i opis zastosowanej aparatury.

  • Opis wszystkich wykonanych czynności w kolejności chronologicznej.

  • Dokładne objętości, masy i liczbę moli (poza rozpuszczalnikami) użytych odczynników.

  • Zaobserwowane temperatury.

  • Czas trwania poszczególnych operacji.

  • Masę surowego produktu.

  • Temperaturę topnienia surowego produktu (ciała stałe).

  • Masę produktu po oczyszczeniu.

  • Temperaturę topnienia lub wrzenia produktu po oczyszczeniu.

  • Wydajność reakcji. W przypadku substancji stałych można podać wydajność z jaką otrzymano surowy produkt, wydajność z jaką otrzymano czysty produkt oraz wydajność krystalizacji.

  • Komentarz w przypadku, gdy doświadczenie przebiegło niezgodnie z oczekiwaniem a także opis wszystkich niespodziewanych zdarzeń np. wylanie odczynnika, zniszczenie sprzętu itd.

Opis wykonywania każdego eksperymentu powinien być prowadzony „jednym ciągiem”. Na przykład: na jednych zajęciach laboratoryjnych przeprowadza się reakcję, zostawia produkt do wysuszenia, rozpoczyna się pracę nad nowym eksperymentem, a krystalizację wykonuje się na następnych zajęciach laboratoryjnych. Należy wtedy zostawić odpowiednią ilość miejsca w dzienniku laboratoryjnym i opis wykonywanych czynności należy umieszczać w miejscach odpowiadających każdemu eksperymentowi z osobna, z dopisaniem nowej daty.








©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna