Instytut humanistyczny



Pobieranie 2,18 Mb.
Strona1/3
Data20.06.2018
Rozmiar2,18 Mb.
  1   2   3






PAŃSTWOWA WYŻSZA SZKOŁA ZAWODOWA W TARNOWIE

INSTYTUT HUMANISTYCZNY

ZAKŁAD FILOLOGII POLSKIEJ
SYLABUS

KIERUNEK: FILOLOGIA POLSKA
STUDIA PIERWSZEGO STOPNIA

STACJONARNE



PROFIL PRAKTYCZNY
SPECJALIZACJE:
ANIMACJA KULTURY
EDUKACJA MEDIALNA I DZIENNIKARSKA
NAUCZYCIELSKA

OBOWIĄZUJE OD ROKU AKAD. 2012/2013



SPIS TREŚCI

I ROK

PRZEDMIOTY PODSTAWOWE

1. JĘZYK ŁACIŃSKI




Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Język łaciński

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

09.0

6

Punkty ECTS

2

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

2

10

Typ zajęć

lektorat

11

Liczba godzin

30

12

Koordynator

mgr Joanna Furmańska

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • ma elementarną wiedzę o języku łacińskim oraz dziedzic-twie antycznym w kulturze nowożytnej (FP1P_ W16);

  • ma uporządkowaną podstawową wiedzę gramatyczną
    i leksykalną umożliwiającą tłumaczenie tekstu łacińskiego (FP1P_W07);

  • ma podstawową wiedzę o metodyce wykonywania zadań
    i procedurach obowiązujących w języku łacińskim (FP1P_W21);

  • zna podstawową terminologię z zakresu języka łacińskiego
    i kultury antycznej zorientowaną na zastosowanie praktyczne w działalności edukacyjnej (FP1P_W02);

  • potrafi przetłumaczyć i włączyć do własnego tekstu wybrane łacińskie terminy oraz utrwalone w kulturze zwroty (FP1P_U21);

  • potrafi wyszukać, analizować, oceniać, selekcjonować
    i użytkować informacje z wykorzystaniem różnych źródeł (FP1P_U01);

  • potrafi ocenić przydatność różnorodnych metod, procedur, dobrych praktyk do realizacji zadań i rozwiązywania proble-mów w sferze edukacji języka łacińskiego (FP1P_U13);

  • potrafi skutecznie stosować strategie uczenia się i użycia języka w różnych sytuacjach komunikacyjnych (FP1P_U15);

  • ma świadomość poziomu własnej wiedzy, umiejętności
    i kompetencji (FP1P_K01);

  • potrafi współdziałać i pracować w grupie (FP1P_K05);

  • ma świadomość odpowiedzialności za zachowanie narodo-wego i światowego dziedzictwa kulturowego (FP1P_K11);

  • charakteryzuje się tolerancją i otwartością na odmienność
    i różnorodność kulturową (FP1P_K12).

19

Stosowane metody dydaktyczne

  • metoda indukcyjna i dedukcyjna;

  • metoda gramatyczno-tłumaczeniowa;

  • metoda pracy w grupach;

  • metoda nauczania pojęć.

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

Metody sprawdzania:

  • odpowiedzi ustne;

  • testy pisemne.

Kryteria oceny:

60%–70% –– dostateczny;

71%–75% –– plus dostateczny;

76%–84% –– dobry;

85%–89% –– plus dobry;

90%–100% –– bardzo dobry.



21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną po semestrze 1.

Warunki zaliczenia:



  • obecność studenta na zajęciach;

  • aktywny udział w zajęciach;

  • kolokwia w formie pisemnej i ustnej z bieżącego materiału;

  • kolokwium zaliczeniowe.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Podstawowe zasady gramatyczne i słownictwo łacińskie.

Elementy wiedzy o kulturze antycznej i jej recepcji w kulturze polskiej.



23

Treści kształcenia (pełny opis)

Życie społeczne i kulturalne Greków i Rzymian, obyczaje, wy-chowanie, literatura, filozofia, nauka i sztuka, mity – tematy zawarte w tekstach preparowanych, adaptowanych, oryginal-nych, w sentencjach.

Alfabet. Wymowa. Iloczas. Akcent.



Indicativus praesentis activi. Imperativus praesentis activi.

Deklinacja I.



Indicativus imperfecti et futuri I activi.

Zaimki osobowe.



Accusativus cum infinitivo.

Deklinacja II. Przymiotniki I i II deklinacji.

Zaimki dzierżawcze. Dativus possessivus.

Indicativus perfecti activi, infinitivus perfecti activi.

Deklinacja III typ spółgłoskowy.

Deklinacja III typ samogłoskowy.

Deklinacja III typ mieszany, przymiotniki III deklinacji.



Indicativus praesentis, imperfecti, futuri I passivi.

Zaimek względny, zaimek wskazujący is, ea, id.



Składnia nazw miast.

Senteniae Latinae. Zwroty łacińskie. Skróty łacińskie.

24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura obowiązkowa

  1. S. Wilczyński, T. Zarych, Rudimenta Latinitatis, cz. 1, 2.

  2. J. Wikarjak, Gramatyka opisowa języka łacińskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

  3. K. Kumaniecki, Słownik łacińsko-polski.

  4. J. Korpanty, Mały słownik łacińsko-polski.

  5. J. Parandowski, Mitologia.

  6. Z. Kubiak, Mitologia Greków i Rzymian.

Literatura uzupełniająca


  1. K. Kumaniecki, Historia kultury starożytnej Grecji i Rzymu.

  2. L. Winniczuk, Ludzie, zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu.

  3. S. Wilczyński, E. Pobiedzińska, A. Jaworowska, Porta Latina.

  4. E. Pobiedzińska, Tablice gramatyczne z j. łacińskiego.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




2. ANALIZA TEKSTU


Nr pola



Nazwa pola

Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Analiza tekstu

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

09.3

6

Punkty ECTS

4

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

2

10

Typ zajęć

ćwiczenia

11

Liczba godzin

30

12

Koordynator

dr hab. Zofia Cygal-Krupa, prof. PWSZ

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • ma podstawową wiedzę z zakresu pragmalingwistyki (FP1P_W09);

  • zna i rozumie metody analizy, interpretacji i wartościowania różnych rodzajów tekstów (FP1P_W05); 

  • ma podstawową wiedzę ogólną o historycznej zmienności znaczeń (FP1P_W11);

  • potrafi przeprowadzić krytyczną analizę i interpretację róż-nych rodzajów tekstów (FP1P_U01);

  • umie formułować i wyrażać własne poglądy i idee, wykazując się niezależnością myślenia. Posiada umiejętność argumen-towania z wykorzystaniem własnych poglądów oraz po-glądów innych autorów oraz formułowania wniosków (FP1P_U14, FP1P_U16, FP1P_U17);

  • ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności oraz rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się (FP1P_K01, FP1P_K04);

  • docenia tradycję i dziedzictwo kulturowe ludzkości (FP1P_K11). 

19

Stosowane metody dydaktyczne

metoda praktycznych ćwiczeń

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

ocena ciągła (bieżące przygotowanie do zajęć i aktywność)

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną po semestrze 2.

Warunki zaliczenia:



  • analiza wybranego przez studenta tekstu.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Celem ćwiczeń jest kształcenie umiejętności analizy systemowo-językowej, tekstologicznej i stylistycznej różnorodnych tekstów
z uwzględnieniem ich kontekstu historycznego i kulturowego.

23

Treści kształcenia (pełny opis)

Pojęcie i definicje tekstu.

Tekst tradycyjny a hipertekst.

Autonomia tekstu i intertekstualność.

Style i gatunki tekstu.

Analiza morfologiczna tekstu.

Analiza kontekstualna.



Analiza integralna.

24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. J. Bartmiński, S. Niebrzegowska-Bartmińska, Tekstologia, Warszawa 2009.

  2. D. Kopertowska, Analiza stylistyczno-językowa tekstu, Kielce 1992. 

  3. Stylistyka a pragmatyka, red. B. Witosz, Katowice 2001.

  4. Tekst. Analizy i interpretacje, red. J. Bartmiński, B. Boniecka, Lublin 1998.

  5. B. Witosz, Lingwistyczne koncepcje tekstu wobec wyzwań komunikacji wirtualnej, [w:] Tekst w Sieci, red. D. Ulicka. Warszawa 2009, s. 15-27.

  6. U. Żydek-Bednarczuk, Wprowadzenie do lingwistycznej analizy tekstu, Kraków 2005.

Literatura uzupełniająca

  1. J. Labocha, Tekst, wypowiedź, dyskurs w procesie komunika-cji językowej, Kraków 2008.

  2. Współczesna polszczyzna. Wybór opracowań, t. 4: Teksto-logia część pierwsza, red. J. Bartmiński, S. Niebrzegowska-
    -Bartmińska, Lublin 2004.

  3. Współczesna polszczyzna. Wybór opracowań, t. 5: Teksto-logia część druga, red. J. Bartmiński, S. Niebrzegowska-
    -Bartmińska, Lublin 2004.

  4. A. Wilkoń, Spójność i struktura tekstu, Kraków 2002.

  5. D. Zdunkiewicz-Jedynak, Wykłady ze stylistyki, Warszawa 2008.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




3. NAUKI POMOCNICZE FILOLOGII POLSKIEJ


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Nauki pomocnicze filologii polskiej

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

08.0

6

Punkty ECTS

2

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1

10

Typ zajęć

ćwiczenia

11

Liczba godzin

30

12

Koordynator

mgr Jan Pojedyniec

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • rozumie znaczenie nauk pomocniczych filologii polskiej
    i ma uporządkowaną podstawową wiedzę w zakresie war-sztatu polonisty, zorientowaną na zastosowania praktyczne (FP1P_W13);

  • ma podstawową wiedzę o metodyce wykonywania zadań
    z zakresu bibliografii i wyszukiwaniu informacji naukowej, normach, procedurach i dobrych praktykach stosowanych
    w tym obszarze wiedzy (FP1P_W21);

  • potrafi wyszukiwać, analizować, selekcjonować i użytkować informacje, w tym informację bibliograficzną, z wykorzy-staniem różnych źródeł i sposobów (FP1P_U01);

  • umie samodzielnie zdobywać wiedzę, posługując się tropami i wskazówkami bibliograficznymi, zasobami baz danych
    i sieci internetowej, rozwijając w ten sposób swoje umiejęt-ności zawodowe (FP1P_U04);

  • stosuje reguły wykorzystania w oryginalnej pracy własnej cudzego dorobku naukowego, artystycznego i twórczego, jego wprowadzania i oznaczania, pozostając w zgodzie
    z przepisami prawa, normami, dobrymi praktykami i zasa-dami etycznymi (FP1P_U18);

  • ma świadomość poziomu własnej wiedzy i umiejętności
    w zakresie treściowym objętym programem przedmiotu (FP1P_K01);

  • potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w niej różne role, np. koordynatora działań (FP1P_K05);

  • ma świadomość odpowiedzialności za zachowanie narodo-wego dziedzictwa kulturowego, zwłaszcza spuścizny literac-kiej w postaci zbiorów największych bibliotek naukowych
    w Polsce (FP1P_K11).

19

Stosowane metody dydaktyczne

  • metoda podająca (wprowadzenie do tematu, pogadanka);

  • praca w grupach (metoda zajęć praktycznych);

  • metoda projektu (prezentacja wykonanych zadań).

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

Metody sprawdzania:

  • odpowiedzi ustne (w tym aktywność na zajęciach);

  • prace zaliczeniowe cząstkowe (krótkie zestawienia biblio-graficzne, zadania wyszukiwawcze);

  • kolokwium;

  • praca semestralna.

Kryteria oceny:

60%–69% –– dostateczny;

70%–75% –– plus dostateczny;

76%–85% –– dobry;

86%–90% –– plus dobry;

91%–100% –– bardzo dobry.



21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną po semestrze 1.

Warunki zaliczenia:



  • warunkiem dopuszczenia do zaliczenia przedmiotu jest obecność na zajęciach, wykonanie zleconych prac cząst-kowych i zaliczenie kolokwium;

  • warunkiem zaliczenia przedmiotu jest przedstawienie po-prawnie wykonanej pracy semestralnej w postaci ze-stawienia bibliograficznego na wybrany temat oraz krót-kiego tekstu naukowego opatrzonego przypisami.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Biblioteka naukowa.

Dokument i jego typologia.

Bibliografia.

Źródła bibliograficzne ogólne, literaturoznawcze i językoznaw-cze.

Opis bibliograficzny.

Morfologia książki.

Pozabibliograficzne źródła informacji polonistycznej.

Korzystanie z zasobów baz danych i sieci internetowej.

Aparat naukowy w pracach pisemnych.


23

Treści kształcenia (pełny opis)

Biblioteki naukowe: struktura, rola księgozbiorów. Zasady ko-rzystania z biblioteki uczelnianej.

Dokument i jego typologia.

Morfologia książki jako podstawowego typu dokumentu.

Bibliografia – definicja i rodzaje. Podstawowe bibliografie ogólne i literackie: Bibliografia polska K. Estreichera, bieżąca bibliografia narodowa, Bibliografia literatury polskiej „Nowy Korbut”, Polska Bibliografia Literacka.

Opis bibliograficzny – rodzaje i struktura. Zasady sporządzania opisów podstawowych typów dokumentów. Normy – rola stan-daryzacji opisu bibliograficznego.

Pozabibliograficzne źródła informacji polonistycznej: mono-grafie, syntezy, antologie i serie wydawnicze literackie – charak-terystyka pojęciowa, przegląd najważniejszych tytułów. Najważniejsze słowniki, encyklopedie i kompendia językoznaw-cze i biograficzne. Przegląd wybranych tytułów czasopism z za-kresu literatury i języka polskiego.

Internet – nowe źródło informacji humanistycznej. Umiejętność korzystania z baz danych, w tym bibliograficznych oraz kata-logów bibliotecznych dostępnych w sieci internetowej.

Rola i zasady konstruowania aparatu naukowego w pracach pisemnych: bibliografia załącznikowa, przypisy, indeksy. Sposoby powołań w tekście naukowym.



24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. Bibliografia: metoda i organizacja, pod red. Z. Żmigrodz-kiego, Warszawa 2000.

  2. Czachowska J., Loth R., Bibliografia i biblioteka w pracy polonisty, Wrocław [i in.] 1977.

  3. Czachowska J., Loth R., Przewodnik polonisty: biblio-grafie, słowniki, biblioteki, muzea literackie, Wrocław [i in.] 1989.

  4. Dembowska M., Metoda „Bibliografii polskiej” Karola Estreichera, Warszawa 2001.

  5. Janowska M., Opis bibliograficzny artykułów (interpretacja postanowień PN-N-01152), Warszawa 1997.

  6. Janowska M., Opis bibliograficzny wydawnictw ciągłych (interpretacja postanowień PN-N-01152-02), Warszawa 1996.

  7. Lenartowicz M., Przepisy katalogowania książek. Cz. 1, Opis bibliograficzny, Warszawa 1983.

  8. Oliver P., Jak pisać prace uniwersyteckie. Poradnik dla studentów, Kraków 1999.

  9. Pioterek P., Zieleniecka B., Technika pisania prac dyplo-mowych, Poznań 2004.

  10. Słownik terminów literackich, pod red. J. Sławińskiego [i in.], Wrocław 2002.

  11. Starnawski J., Warsztat bibliograficzny historyka literatury polskiej, Warszawa 2012.

Literatura uzupełniająca

  1. Bieńkowska B., Książka na przestrzeni dziejów, Warszawa 2005.

  2. Encyklopedia wiedzy o książce, Wrocław 1971.

  3. Kaiser R., Literackie spacery po Internecie, Kraków 1997.

  4. Knecht Z., Metody uczenia się i zasady pisania prac dyplomowych licencjackich i magisterskich, Wrocław 2002.

  5. Korpała J., Dzieje bibliografii w Polsce, Warszawa 1969.

  6. Mendykowa B., Podstawy bibliografii, Warszawa 1986.

  7. Pułło A., Prace magisterskie i licencjackie: wskazówki dla studentów, Warszawa 2001.

  8. Śliwińska E., Internet: skrypt dla studentów kierunków humanistycznych, Warszawa 1999.

  9. Urbańczyk S., Słowniki: ich rodzaje i użyteczność, Kraków 2000.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




4. HISTORIA POLSKI NA TLE HISTORII EUROPY (WYKŁAD)


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Historia Polski na tle historii Europy

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

08.3

6

Punkty ECTS

1

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1

10

Typ zajęć

wykład

11

Liczba godzin

15

12

Koordynator

dr Anna Pachowicz

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • ma podstawową wiedzę o kulturze (FP1P_W12);

  • ma uporządkowaną wiedzę ogólną o historii Polski w jej związkach z historią powszechną (FP1P_W15);

  • potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować
    i użytkować informacje z wykorzystaniem różnych źródeł
    i sposobów (FP1P_U01);

  • ma świadomość poziomu własnej wiedzy, umiejętności
    i kompetencji (FP1P_K01);

  • ma świadomość odpowiedzialności za zachowanie narodo-wego i światowego dziedzictwa kulturowego w różnorod-nych jego przejawach (FP1P_K11).

19

Stosowane metody dydaktyczne

wykład problemowy połączony z prezentacją multimedialną

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

egzamin pisemny

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia:

  • zaliczenie bez oceny po semestrze 1,

  • egzamin pisemny po semestrze 1.

Warunki zaliczenia:



22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Zapoznanie studentów z dziejami państwa polskiego na tle his-torii Europy.

23

Treści kształcenia (pełny opis)

  1. Państwo polskie w dobie piastowskiej.

  2. Dynastia Jagiellonów.

  3. Rzeczypospolita Polska w XVII w.

  4. Sytuacja państwa polskiego w czasach saskich.

  5. Stanisław August Poniatowski ostatnim królem Polski (decyzje sejmów rozbiorowych 1772, 1793, 1795).

  6. Legiony Polskie.

  7. Powstanie listopadowe 1830 r. (przyczyny, przebieg oraz skutki).

  8. Sytuacja Polaków pod zaborami; działalność patriotyczna
    w kraju i na emigracji.

  9. Od powstania krakowskiego 1846 do powstania stycznio-wego 1863 (przyczyny, przebieg i skutki; stosunek zaborców do Polaków).

  10. Rozwój ruchu narodowego, robotniczego i ludowego na zie-miach polskich w II poł. XIX w. (programy działania, postu-laty i przedstawiciele).

  11. Sprawa polska w okresie I wojny światowej.

  12. II Rzeczypospolita.

  13. Druga wojna światowa na ziemiach polskich (przebieg kam-panii wrześniowej; okupacja ziem polskich.

  14. Polski rząd emigracyjny (rządy W. Sikorskiego, S. Mikołaj-czyka, T. Arciszewskiego; udział polskich jednostek woj.-skowych w działaniach wojennych, stosunki Rzeczypo-spolitej z Francją, Wielką Brytanią, Stanami Zjednoczonymi i ZSRR – układ Sikorski-Majski).

  15. Przemiany polityczne w Polsce powojennej.

24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. Stanisław Szczur, Historia Polski: średniowiecze, Kraków 2002.

  2. Mariusz Markiewicz, Historia Polski 1492-1795, Kraków 2005.

  3. Andrzej Chwalba, Historia Polski 1795-1918, Kraków 2000.

  4. Czesław Brzoza, Andrzej Sowa, Historia Polski 1918-1945, Kraków 2006.

  5. Wojciech Roszkowski, Historia Polski 1914-1998, War-szawa 1999.

  6. Oskar Halecki, Historia Europy, jej granice i podziały, Lublin 2002.

  7. Historia Europy, red. Jean Carpentier i François Lebrun, Warszawa 1994.

Literatura uzupełniająca

  1. Wybrane zagadnienia z publikacji: Wielka historia Polski,
    t. 1-10, Kraków 1998-2001.

  2. Zarys historii Polski, praca zbiorowa pod red. J. Tazbira, Warszawa 1980.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




4.1. HISTORIA POLSKI NA TLE HISTORII EUROPY (ĆWICZENIA)


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Historia Polski na tle historii Europy

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

08.3

6

Punkty ECTS

2

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1

10

Typ zajęć

ćwiczenia

11

Liczba godzin

30

12

Koordynator

dr Anna Pachowicz

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • ma podstawową wiedzę o kulturze (FP1P_W12);

  • ma uporządkowaną wiedzę ogólną o historii Polski w jej związkach z historią powszechną (FP1P_W15);

  • potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować
    i użytkować informacje z wykorzystaniem różnych źródeł
    i sposobów (FP1P_U01);

  • umie samodzielnie zdobywać wiedzę (FP1P_U04);

  • umie merytorycznie argumentować z wykorzystaniem po-glądów innych autorów oraz formułować wnioski (FP1P_U14);

  • stosuje reguły wykorzystania w oryginalnej pracy własnej cudzego dorobku naukowego, pozostając w zgodzie z prze-pisami prawa i zasadami etycznymi (FP1P_U18);

  • ma świadomość poziomu własnej wiedzy, umiejętności
    i kompetencji (FP1P_K01);

  • ma świadomość odpowiedzialności za zachowanie narodo-wego i światowego dziedzictwa kulturowego w różnorod-nych jego przejawach (FP1P_K11).

19

Stosowane metody dydaktyczne

  • metody poszukujące – problemowa i ćwiczeniowa;

  • dyskusja;

  • referat;

  • pokaz multimedialny.

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

  • ocena aktywności studenta podczas zajęć;

  • przygotowanie i wygłoszenie dwóch referatów;

  • śródsemestralne pisemne trzy kolokwia (zawierające po
    4 pytania otwarte); warunkiem zaliczenia każdego
    z kolokwiów jest uzyskanie minimum 12 punktów (na 20).

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną po semestrze 1.

Warunki zaliczenia:



  • średnia ocen cząstkowych uzyskanych w ciągu semestru
    z aktywności podczas zajęć, referatów i kolokwiów.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Zapoznanie studentów z dziejami państwa polskiego na tle his-torii Europy, a zwłaszcza z wydarzeniami politycznymi, społecz-no-gospodarczymi oraz kulturalnymi.

23

Treści kształcenia (pełny opis)

Tematyka ćwiczeń jest skorelowana z problematyką wykładu. Szczegółowe zagadnienia są następujące:

1. Kultura państwa polskiego w dobie piastowskiej.

2-3. Polityka wewnętrzna i zagraniczna Jagiellonów (stosunki z Czechami, Węgrami, Zakonem Krzyżackim; kultura od-rodzenia, reformacja i kontrreformacja).

4-5. Wojny Rzeczypospolitej w XVII w. (wojny polsko-szwedz-kie; wojny polsko-rosyjskie, powstania kozackie; wojny polsko-


-tureckie).

6. August II 1697-1733 oraz August III 1733-1763 na tronie pol-skim.

7-8. Powstanie kościuszkowskie.

9. Księstwo Warszawskie.

10. Królestwo Polskie.

11-12. Sytuacja Polaków pod zaborami; działalność patriotyczna


w kraju i na emigracji.

13-15. Polityka rusyfikacji i germanizacji oraz stosunek społeczeństwa polskiego wobec mocarstw zaborczych.

16-18. Udział Polaków w walkach na frontach w trakcie I wojny, pierwsze ośrodki władzy państwowej na ziemiach polskich: Rada Regencyjna, Rada Narodowa Księstwa Cieszyńskiego, Polska Komisja Likwidacyjna.

19-21. Trudności i osiągnięcia II Rzeczypospolitej (polityka we-wnętrzna i zagraniczna: rządy sanacji).

22-23. Stosunki Polski z Niemcami, ZSRR, Czechosłowacją, Lit-wą, Wielką Brytanią i Francją; wojna polsko-radziecka.

24-26. Polskie państwo podziemne 1939-1945, struktura cywilna Delegatura Rządu na Kraj, struktura wojskowa – charakterystyka organizacji: SZP, ZWZ, AK; powstanie warszawskie.

27-28. Okres stalinowski, Październik 1956, Marzec 1968, Październik 1970, Czerwiec 1976, powstanie Solidarności, stan wojenny.

29-30. Obrady Okrągłego Stołu, upadek komunizmu, wejście Polski do NATO i UE.



24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. Stanisław Szczur, Historia Polski: średniowiecze, Kraków 2002.

  2. Mariusz Markiewicz, Historia Polski 1492-1795, Kraków 2005.

  3. Andrzej Chwalba, Historia Polski 1795-1918, Kraków 2000.

  4. Czesław Brzoza, Andrzej Sowa, Historia Polski 1918-1945, Kraków 2006.

  5. Wojciech Roszkowski, Historia Polski 1914-1998, War-szawa 1999.

  6. Oskar Halecki, Historia Europy, jej granice i podziały, Lublin 2002.

  7. Historia Europy, red. Jean Carpentier i François Lebrun, Warszawa 1994.

Literatura uzupełniająca

  1. Wybrane zagadnienia z publikacji: Wielka historia Polski,
    t. 1-10, Kraków 1998-2001.

  2. Zarys historii Polski, praca zbiorowa pod red. J. Tazbira, Warszawa 1980.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




5. HISTORIA FILOZOFII


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Historia filozofii

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

08.1

6

Punkty ECTS

2

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1

10

Typ zajęć

wykład

11

Liczba godzin

30

12

Koordynator

ks. dr hab. Zbigniew Wolak, prof. PWSZ

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • zna i rozumie podstawowe koncepcje filozoficzne i estetycz-ne, ich założenia i wpływ na rozwój kultury, języka i litera-tury polskiej (FP1P_W14);

  • umie merytorycznie argumentować, wykorzystując poglądy innych autorów, a także formułować wnioski (FP1P_U14);

  • ma świadomość znaczenia refleksji filozoficznej jako części dziedzictwa kulturowego (FP1P_K11, FP1P_K13).

19

Stosowane metody dydaktyczne

wykład

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

Podstawą oceny jest wiedza na temat podstawowych nurtów filozoficznych, jakie pojawiły się w historii oraz umiejętność określania związków między filozoficznymi tezami.

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia:

    • zaliczenie bez oceny po semestrze 1;

    • egzamin po semestrze 1.

Warunki zaliczenia:

  • test, egzamin lub praca pisemna.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Wykład z historii filozofii poprzedzony jest krótkim wprowadze-niem, które ukazuje naturę tej nauki i jej działy, znaczenie his-torii w jej poznawaniu oraz najważniejsze jej cechy. Przed-stawione są też związki filozofii z innymi dziedzinami wiedzy
i kultury, z podkreśleniem literatury i estetyki. Zwrócono też uwagę na różnice między filozofią, światopoglądem i ideologią.

Główny wykład z historii filozofii jest prowadzony w porządku chronologicznym. Uwzględnione są w nim najważniejsze po-glądy filozoficzne, metody i zagadnienia od pierwszych filo-zofów greckich aż po dekonstrukcjonizm i postmodernizm. Uwzględnione są też ważniejsze osiągnięcia filozofii polskiej.



23

Treści kształcenia (pełny opis)

O filozofii i jej historii – zachęta.

Filozofia jako nauka uniwersalna, fundamentalna, racjonalna


i krytyczna.

Przedmiot materialny i formalny filozofii, metoda – jej rozumie-nie i przykłady metod stosowanych w heurezie, uzasadnianiu tez filozoficznych.

Filozofia w relacji do innych dziedzin kultury.

Filozofia a światopogląd i ideologia.

Działy filozofii.

Jońska filozofia przyrody.

Heraklit, Parmenides, Zenon z Elei, szkoła megarejska.

Empedokles, Anaksagoras, Demokryt, pitagorejczycy.

Sofiści i Sokrates.

Platon, Arystoteles.

Stoicy, epikurejczycy.

Św. Augustyn.

Spór o uniwersalia – w starożytności, średniowieczu i współ-cześnie.

Św. Tomasz z Akwinu, monistyczne i dualistyczne koncepcje człowieka.

Humanizm i empiryzm nowożytny.

Galileusz, Kartezjusz, Kant.

Panlogizm Hegla i pesymizm Schopenhauera.

Materializm i naturalizm nowożytny.

Fenomenologia i filozofia wartości (Husserl, Scheler).

Egzystencjalizm teistyczny i ateistyczny, jego obecność w litera-turze i kulturze.

Antropologia współczesnego personalizmu.

Filozofia procesu i racjonalizm krytyczny (Whitehead, Popper).

Filozofia analityczna, szkoła lwowsko-warszawska, najważ-niejsze osiągnięcie filozofii polskiej.

Filozofia sensu życia i logoterapia (Bocheński, Frankl).

Filozofia społeczna i filozofia dialogu.

Filozofia wolności.

Strukturalizm i filozofia lingwistyczna.

Dekonstrukcjonizm i postmodernizm.



24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. Z. Wolak, Notatki do historii filozofii (skrypt nie publiko-wany).

  2. R. H. Popkin, A. Stroll, Filozofia, Poznań 1994.

  3. W. Tatarkiewicz, Historia filozofii, t. 1-3, Warszawa 1978.

  4. A. Miś, Filozofia współczesna, Warszawa 1995.

Literatura uzupełniająca

  1. H. I. Krahelska, Filozofia i socjologia XX wieku, cz. 1 i 2, Warszawa 1965.

  2. J. Migasiński, Filozofia nowożytna, Warszawa 2011.

  3. A. Walicki, Filozofia polskiego romantyzmu, Kraków 2009.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




PRZEDMIOTY KIERUNKOWE

6. LITERATURA STAROPOLSKA I OŚWIECENIE (WYKŁAD)




Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Literatura staropolska i oświecenie

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

09.2

6

Punkty ECTS

4 (2+2)

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1 i 2

10

Typ zajęć

wykład

11

Liczba godzin

60 (30+30)

12

Koordynator

prof. dr hab. Andrzej Borowski

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • ma uporządkowaną wiedzę o literaturze polskiej w ujęciu historycznym (od początków do współczesności) w jej związkach z literaturą i kulturą powszechną, zorientowaną na zastosowania praktyczne w kulturze, działalności edukacyjnej i medialnej (FP1P_W04);

  • zna zróżnicowane konteksty interpretacyjne, literackie
    i pozaliterackie, a także rozumie rolę ich wykorzystania
    w określaniu znaczenia wytworów kultury, zwłaszcza dzieła literackiego, w sposób zorientowany na zastosowania praktyczne w kulturze, działalności edukacyjnej i medialnej (FP1P_W05);

  • ma elementarną wiedzę o języku łacińskim oraz dziedzic-twie antycznym i biblijnym w kulturze nowożytnej (FP1P_W16);

  • potrafi przetłumaczyć i włączyć do własnego tekstu wybrane łacińskie i obcojęzyczne terminy oraz utrwalone w kulturze zwroty (FP1P_U21);

  • potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować
    i użytkować informacje z wykorzystaniem różnych źródeł
    i sposobów (FP1P_U01);

  • ma świadomość poziomu własnej wiedzy, umiejętności
    i kompetencji (FP1P_K01);

  • rozumie potrzebę rozwoju osobistego i jest w stanie określić jego kierunek (FP1P_K03);

  • ma świadomość znaczenia refleksji humanistycznej w pro-cesie kształtowania więzi społecznych (FP1P_K13);

  • jest otwarty na nowe idee i gotów do zmiany opinii
    i modyfikacji sposobu działania w świetle dostępnych da-nych i argumentów (FP1P_K14);

  • jest świadomym uczestnikiem kultury, kształtującym i za-spokajającym własne potrzeby kulturalne i wpływającym na upodobania otoczenia (FP1P_K15).

19

Stosowane metody dydaktyczne

wykład

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

egzamin po semestrze 2

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia:

  • zaliczenie bez oceny po semestrze 1 i 2 (podstawa: obecność na wykładzie);

  • egzamin po semestrze 2.

Warunki zaliczenia:

    • aby podejść do egzaminu, należy uzyskać zaliczenie z ła-ciny, pozytywną ocenę z ćwiczeń z literatury staropolskiej
      i oświeceniowej oraz z pracy rocznej wykonywanej w ra-mach ćwiczeń;

    • egzamin ma formę ustną, obejmuje materiał z wykładu, teks-tów zamieszczonych w spisie lektur obowiązkowych i wska-zanych podręczników. Na egzamin należy przynieść ocenio-ną pracę roczną z recenzją prowadzącego.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Kurs literatury staropolskiej i oświeceniowej obejmuje najważ-niejsze tematy dotyczące rodzajów i gatunków poezji i prozy
(z ich antycznymi – biblijnymi, greckimi i rzymskimi wzorcami), a także tematów i motywów dla dawnej literatury polskiej i eu-ropejskiej reprezentatywnych, wreszcie zrozumienia i opisu ich funkcjonowania we współczesnej kulturze literackiej narodowej
i uniwersalnej.

23

Treści kształcenia (pełny opis)

I.1. Literatura polska i europejska. Przestrzeń i czas.

II.1. Traditio hebraica. Obraz świata i historii.

II.2. Traditio hebraica. Divina poesislogosmythos.

III.1. Traditio pagana. Epica poesis. Etos agonistyczny.

III.2. Traditio pagana. Dramatica poesistragoedia.

III.3. Traditio pagana. Dramatica poesiscomoedia.

III.4. Traditio pagana. Lyrica poesis.

III.5. Traditio pagana. Rhetoricaprosa oratio.

IV.1. Traditio christiana. Patrologia graeca et latina.

IV.2. Traditio christianagloria Dei cum cantico.

V.1. Medium aevum. Liryka liturgiczna.

V.2. Medium aevum. Iocus et amor.

V.3. Epica poesis. Docere et delectare.

V.4. Medium aevum. Prosa oratio – dictamen.

V.5. Medium aevum. Officium et ludus.

V.6. Medium aevum. Artes liberalesartes humaniora.

VI.1. Renesans. Humanitas renascentiareformatio.

VI.2. Renesans. Proza parenetyczna.

VI.3. Renesans. Antypareneza – Narrenliteratur.

VI.4. Renesans. Epica poesis.

VI.5. Renesans. Dramat i teatr.

VI.6. Renesans. Lyrica poesis.

VI.7. Renesans. Teoria literatury – poetyka i retoryka.

VII.1. Barok. Konceptyzm. Klasycyzm.

VII 2. Barok. Proza retoryczna.

VII.3. Barok. Epica poesis.

VII.4. Barok. Poezja dramatyczna.

VII.5. Barok. Proza i początki powieści.

VII.6. Barok. Sarmatyzm.

VIII.1. Oświecenie (pojęcie nazwy okresu i prądu, style i kierun-ki estetyczne w XVIII w.).

VIII.2. Oświecenie – główne gatunki poezji lirycznej, epickiej
i dramatycznej.

VIII.3. Oświecenie – najważniejsze tematy i motywy literackie


w Polsce i w Europie w wieku XVIII.

24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura obowiązkowa

I. BIBLIA I ANTYK GRECKO-RZYMSKI

  1. Stary Testament (Księga Rodzaju; Księga Wyjścia; Księga Psalmów; Księga Hioba; Księga Koheleta; Pieśń nad Pieś-niami; Księga Izajasza; Księga Jeremiasza).

  2. Homer, Iliada, BN II 17 (4 wybrane księgi).

  3. Homer, Odyseja, BN II 21 (4 wybrane księgi).

  4. Wergiliusz, Eneida (ks. I).

  5. Ajschylos, Sofokles, Eurypides, Antologia tragedii greckiej (tu: Sofokles; Król Edyp; Eurypides, Medea).

  6. Horacy, Wybór poezji, BN II 25, stąd: Pieśni (5 wybranych pieśni); Epody (2 wybrane utwory); List do Pizonów.

  7. Owidiusz, Metamorfozy (ks. I).

  8. Platon, Uczta.

  9. Plutarch, Żywoty sławnych mężów (jedna biografia grecka
    i jedna rzymska).

  10. Nowy Testament (Ewangelie; Dzieje Apostolskie; listy św. Pawła: do Rzymian i pierwszy do Koryntian; Apokalipsa św. Jana).

II. LITERATURA POLSKA

  1. Średniowieczna pieśń religijna polska, oprac. M. Korolko, BN I 65 (wyd. 2), stąd: Bogurodzica; Posłuchajcie, bracia miła i 2 inne wybrane utwory.

  2. Polska poezja świecka XV w., oprac. M. Włodarski, Wro-cław 1997, BN I 60 (tu: Rozmowa mistrza Polikarpa; O za-chowaniu się przy stole; Skarga umierającego).

  3. Średniowieczna proza polska, BN I 68 (tu: Kazania święto-krzyskie; Kazania gnieźnieńskie; Rozmyślanie przemyskie – fragment).

  4. Średniowieczna poezja łacińska w Polsce, BN I 310 (po jed-nym tekście z każdego gatunku).

  5. Anonim tzw. Gall, Kronika polska, oprac. R. Grodecki, BN
    I 277 (wybrać 3 fragmenty wierszowane i 3 fragmenty pro-zą).

  6. Antologia poezji polsko-łacińskiej 1470-1543, oprac. A. Je-licz lub Antologia poezji łacińskiej w Polsce, oprac. I. Lewandowski, Poznań 1996 (tu: F. Kallimach, M. Hussowski, Paweł z Krosna, J. Dantyszek, A. Krzycki, K. Janicjusz) – wybrać 3 teksty.

  7. J. Kochanowski, Dzieła polskie, oprac. J. Krzyżanowski, Warszawa 1980 (lub inne wydania utworów zamieszczonych w tej edycji) – CAŁOŚĆ!

  8. J. Kochanowski, Z łacińska śpiewa Słowian Muza, przeł.
    L. Staff (wybrać 2 elegie, 2 ody i cztery foricoenia).

  9. Sz. Szymonowic, Sielanki i pozostałe wiersze polskie, BN
    I 182 (3 utwory).

  10. Z duchem w rozmawianiu. Szesnastowieczna proza polska, oprac. W. Walecki, Kraków 1991(tu: wybór tekstów:
    Ł. Górnicki, P. Skarga, S. Orzechowski, A. Frycz Modrzew-ski, M. Kromer, M. Bielski, M. Rej, B. Opec, J. Kochanow-ski).

  11. M. Rej, Utwory wierszem i prozą (wydanie dowolne, stąd: Krótka rozprawa; Wizerunk własny żywota człowieka poczciwego (3 fragmenty); Zwierzyniec (2 fragmenty); Fig-liki (wybrać 4); Apoftegmata (wybrać 2); Żywot człowieka poczciwego (3 fragmenty).

  12. A. Frycz Modrzewski, O poprawie Rzeczypospolitej (2 wy-brane fragmenty), [w:] tegoż, Wybór pism, BN I 229.

  13. P. Skarga, Kazania sejmowe, BN I 70 (kazanie I, II, VII).

  14. M. Sęp Szarzyński, Poezje, oprac. J. Gruchała, Kraków 1997 lub Poezje zebrane, wyd. R. Grześkowiak i A. Karpiński, Warszawa 2001 (całość!).

  15. M. K. Sarbiewski, Peregrinatio terrestris. Carmina selecta. Ziemskie pielgrzymowanie. Wiersze wybrane, przekł.
    E. Buszewiczowa, Kraków 2003 (stąd lub z innego dostęp-nego wydania: 2, 3 wybrane teksty).

  16. Sz. Zimorowic, Roksolanki, wyd. R. Grześkowiak, War-szawa 1999 lub BN I 73 (tu: Dziewosłąb).

  17. S. Żółkiewski, Początek i progres wojny moskiewskiej, oprac. A. Borowski, Kraków 1998 (2 wybrane fragmenty).

  18. J. A. Morsztyn, Wybór poezji, BN I 257 (5 wybranych utworów).

  19. W. Kochowski, Utwory poetyckie, BN I 92 (tu: 2 wybrane utwory z Niepróżnującego próżnowania i z Psalmodii pol-skiej).

  20. W. Potocki, Wiersze wybrane, BN I 19 lub inne wydanie (tu: 4 wybrane teksty z Ogrodu…, Moraliów; Transakcja wojny chocimskiej – 1 fragment).

  21. K. Opaliński, Satyry, BN I 147 (do wyboru 2 satyry).

  22. J. Ch. Pasek, Pamiętniki (2 wybrane fragmenty).

  23. Helikon sarmacki, BN I 259 lub Poeci polskiego baroku, oprac. J. Sokołowska, Warszawa 1965, lub I w odmianach czasu smak jest. Antologia poezji polskiego baroku, oprac. J. Skokołowska, Warszawa 1991 (z tych pozycji po jednym tekście: S. Twardowski, K. Twardow-ski, S. Grabowiecki, D. Naborowski, S. H. Lubomirski, Ł. Baranowicz, Z. Mor-sztyn, Ł. Opaliński, W. Kochow-ski, K. Miaskowski,
    T. Prokopowicz, J. Gawiński).

  24. Świat poprawiać zuchwałe rzemiosło. Antologia poezji pol-skiego Oświecenia, Warszawa 1981 (stąd po jednym utworze: A. Naruszewicz, J. Szymanowski, F. Karpiński,
    F. D. Kniaźnin, K. Koźmian. S. Trembecki).

  25. I. Krasicki, Monachomachia, BN I 197.

  26. I. Krasicki, Satyry i listy, BN I 169.

  27. F. Zabłocki, Sarmatyzm, BN I 115.

  28. A. Naruszewicz, Satyry, BN I 179.

  29. K. Brodziński, Wybór pism, BN I 191.

III. LITERATURA POWSZECHNA

  1. Arcydzieła francuskiego średniowiecza, oprac. M. Żurowski, Warszawa 1968 (tu: Pieśń o Rolandzie – 2 wybrane fragmenty; Dzieje Tristana i Izoldy – 2 wybrane fragmenty; F. Villon, Wielki testament – 2 wybrane utwory); mogą być inne wydania tych tekstów.

  2. Dante Alighieri, Boska komedia, przeł. K. Morawski (tu: Piekło – pieśń I i XXIV, po 1 wybranej pieśni z Czyśćca
    i Raju).

  3. G. Boccaccio, Dekameron (2 nowele), wydanie dowolne.

  4. F. Petrarca, Sonety (2 wybrane utwory i 2 wybrane listy), [w:] tegoż, Wybór pism, BN II 206 lub z innego wydania.

  5. T. Tasso, Gofred, przeł. P. Kochanowski (pieśni I-II, XII).

  6. P. Corneille, Cyd, przeł. J. A. Morsztyn.

  7. M. Cervantes, Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manczy, przeł. A. L. Czerny i Z. Czerny (4 wybrane rozdziały).

  8. W. Shakespeare, Burza; Makbet; Hamlet; Sen nocy letniej, przekł. M. Słomczyńskiego lub S. Barańczaka (2 dramaty do wyboru).

  9. J. B. Racine, Fedra, przeł. A. Międzyrzecki, [w:] tegoż, Andromacha; Berenika; Fedra, oprac. B. Sosień, Wrocław 1997, BN I 242.

  10. Molière, Tartuffe lub Skąpiec, [w:] tegoż, Wybór komedii, przeł. B. Korzeniowski, Wrocław 2001 lub inne wydanie.

  11. Wolter, Kandyd, wydanie dowolne.

  12. D. Diderot, Kubuś fatalista, wydanie dowolne.

  13. L. Sterne, Podróż sentymentalna, BN II 174 (dwa rozdziały).

  14. J. J. Rousseau, Wyznania, BN II 192 (ks. I).

IV. PODRĘCZNIKI ZALECANE (dowolne wydanie)

    1. T. Michałowska, Średniowiecze.

    2. J. Ziomek, Renesans.

    3. Cz. Hernas, Barok.

    4. M. Klimowicz, Oświecenie, Warszawa 1972 i wyd. na-stępne.

Literatura uzupełniająca

Uwaga: Studenci studiów I stopnia (licencjackich) wybierają sobie z tego zestawienia tylko pięć dowolnych, interesujących każdego indywidualnie lektur. Poza tym zamieszczona tutaj bibliografia ma służyć studentom jako:

1. załącznik informacyjno-bibliograficzny;

2. podręczna informacja dla studentów na temat nowszych publikacji tekstów i opracowań wykorzystanych, które mogą być pomocne przy:

a. układaniu programu ćwiczeń z literatury staropolskiej i oświeceniowej;

b. układaniu programu konwersatoriów z analizy dzieła literackiego;



c. przy pisaniu pracy rocznej, a także ewentualnie pracy licencjackiej.

I. Traditio hebraica

1. Biblia

  1. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu w przekładzie polskim Jakuba Wujka, Lublin 1985.

  2. Psałterz Dawidów w przekładzie ks. Jakuba Wujka z 1594 roku, Lublin 1985.

  3. Księga Psalmów, przeł. Cz. Miłosz, Lublin 1982.

  4. Ewangelia św. Marka; Apokalipsa, przeł. Cz. Miłosz, Lublin 1989.

  5. Ewangelia według św. Marka. Przekład ekumeniczny, War-szawa 1993.

2. Apokryf – misterium – dramat biblijny

  1. Cały świat nie pomieściłby ksiąg. Staropolskie opowieści i przekazy apokryficzne, oprac. M. Adamczyk, W. R. Rzep-ka, W. Wydra, Warszawa–Poznań 1996 (tu: Mikołaj z Wil-kowiecka, Historyja o świętej Annie; B. Opeć, Żywot Pana Jezu Krysta; Sprawa chędoga o męce Pana Chrystusowej; Ewangelia Nikodema; Wizja św. Pawła).

  2. Dramaty staropolskie. Antologia, oprac. J. Lewański, t. 2: Polski dramat humanistyczny. Misteria, Warszawa 1959.

  3. Historyja o chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim, BN I 201.

II. Traditio pagana: pojęcie poezji i poetyki; pojęcie prozy retorycznej i retoryki. Antyczne odmiany wiersza, formy i gatunki liryki, epiki i dramatu

1. Epika starożytna

  1. Horacy, Listy poetyckie, [w:] tegoż, Wybór poezji, BN II 25.

2. Dramat i teatr starożytny. Tragedia i komedia

    1. Arystofanes, Trzy komedie, BN II 197.

    2. Plaut, Żołnierz Samochwał, BN II 53.

    3. Seneka, Fedra, przeł. A. Świderkówna, BN II 118.

3. Liryka starożytna

  1. Liryka starożytnej Grecji, BN II 92.

  2. Teokryt, Sielanki, przeł. A. Sandauer, Warszawa 1981.

  3. Katullus, Poezje, BN II 105.

  4. Wergiliusz, Bukoliki i Georgiki, BN II 83 (wybór).

4. Proza starożytna

    1. Arystoteles, Retoryka. Poetyka, przeł. H. Podbielski, War-szawa 1988.

    2. Platon, Fedon, [w:] tegoż, Uczta; Eutyfron; Obrona Sokratesa; Kriton; Fedon, przeł. i oprac. W. Witwicki, War-szawa 1984.

    3. Tacyt, Roczniki, przeł. i oprac. S. Hammer, BN II 82.

    4. Cycero, Pro Archia poeta, [w:] tegoż, Mowy wybrane, przeł. i oprac. J. Mrukówna, D. Turkowska i S. Kołodziejczyk, Warszawa 1960.

    5. Cycero, Rozmowy tuskulańskie, ks. I, [w:] tegoż, Pisma filo-zoficzne, przeł. W. Kornatowski, J. Śmigaj, Z. Czerniakowa, oprac. K. Leśniak, t. 1-4, Warszawa 1960-1963.

    6. Cycero, Wybór listów, BN II 130.

    7. Cezar, Wojna galijska, BN II 186 (ks. I-II).

    8. Rzymska krytyka i teoria literatury, BN II 207 (wybór).

    9. Marek Aureliusz, Rozmyślania, przeł. M. Reiter, oprac. K. Leśniak, Warszawa 1984.

III. Tradycja chrześcijańska – Średniowiecze:

1. Teksty polskie

  1. Bogurodzica, oprac. J. Woronczak, E. Ostrowska i H. Feicht, Wrocław 1962.

  2. Toć jest dziwne a nowe. Antologia literatury polskiego średniowiecza, oprac. A. Jelicz, Warszawa 1987 (Hymn do św. Stanisława; sekwencje; teksty hagiograficzne).

  3. Polskie pieśni pasyjne. Średniowiecze i wiek XVI, red. J. Nowak-Dłużewski, t. 1-2, Warszawa 1977 (tylko t. 1).

2. Teksty z literatury powszechnej

    1. Prudencjusz, Poezje, przeł. M. Brożek, Warszawa 1987.

    2. Muza chrześcijańska, t. 2: Poezja łacińska starożytna i średniowieczna, oprac. M. Starowieyski, Kraków 1992 (św. Ambroży; Anonim, Veni Creator; Tutilo z Sankt Gallen, Kyrie; Jacopone da Todi, Stabat Mater Dolorosa; Pierre Abelard; św. Hildegarda z Bingen; Archipoeta, Spowiedź; św. Tomasz z Akwinu; św. Bonawentura; egzorcyzmy).

    3. Brewiarz miłości. Antologia liryki prowansalskiej, BN II 137.

IV. Epika średniowieczna (epos, romans rycerski). Poezja narracyjna. Legenda wierszowana. Satyra średniowieczna

1. Teksty polskie

  1. Polskie wierszowane legendy średniowieczne, oprac. S. Vrtel-Wierczyński, Wrocław 1962, Biblioteka Pisarzów Polskich, seria A, nr 2.

2. Teksty z literatury powszechnej

    1. G. Chaucer, Opowieści kanterberyjskie, BN II 138.

    2. Pieśń o Nibelungach, przeł. i oprac. A. Lam, Warszawa 1996.

V. Proza średniowieczna – ars dictandi. Kronika. Kazanie. Egzemplum. Psałterz. List. Wyznania

1. Teksty polskie

  1. Wincenty zw. Kadłubkiem, Kronika polska, BN I 277.

  2. J. Długosz, Roczniki czyli Kroniki sławnego Królestwa Pol-skiego, red. J. Dąbrowski, Warszawa 1960 (wybór).

  3. By czas nie zaćmił i niepamięć. Wybór kronik średniowiecz-nych, oprac. A. Jelicz, Warszawa 1979.

2. Teksty z literatury powszechnej

  1. P. Abélard, Historia moich niedoli i inne listy, tłum. i oprac. L. Joachimowicz, Warszawa 1993.

  2. Kwiatki św. Franciszka z Asyżu, tłum. L. Staff, Warszawa 1978.

VI. Liryka renesansowa – polska (łacińsko- i polskojęzyczna) oraz europejska. Oda. Elegia. Pieśń. Fraszka liryczna. Para-fraza psalmu. Tren. Sonet

1. Teksty polskie

  1. Antologia poezji łacińskiej w Polsce. Renesans, oprac. I. Lewandowski, Poznań 1996.

  2. Najstarsza poezja polsko-łacińska, BN I 141.

  3. J. Dantyszek, Pieśni, przeł. A. Kamieńska, Olsztyn 1987.

  4. K. Janicki, Poezje wybrane, przeł. Z. Kubiak, Warszawa 1975.

  5. J. Kochanowski, Dzieła łacińskie, [w:] tegoż, Dzieła wszyst-kie, t. 3, wyd. pomnikowe, Warszawa 1884.

  6. Patrząc na rozmaite świata tego sprawy. Antologia polskiej poezji renesansowej, oprac. J. Sokołowska, Warszawa 1984 (S. Kleryka; J. Kleryka; Anonim Protestant).

2. Teksty z literatury powszechnej

  1. P. Ronsard, Poezje, przeł. L. Staff (i in.), oprac. A. Sandauer, Warszawa 1956.

VII. Epika renesansowa w Polsce (łacińsko- i polskojęzyczna) oraz Europie. Poemat. Satyra dialogowa. Epigramat satyryczny

1. Teksty polskie

  1. Biernat z Lublina, Żywot Ezopa Fryga, wstęp S. Grzeszczuk, oprac. J. S. Gruchała, Kraków 1997.

  2. S. F. Klonowic, Flis, oprac. A. Karpiński, Warszawa 1983.

  3. S. F. Klonowic, Roxolania. Roksolania, przekł. M. Mejor, Warszawa 1996.

2. Teksty z literatury powszechnej

  1. L. Ariosto, Orland szalony, BN II 150.

VIII. Dramat XVI w. w Polsce

  1. M. Rej, Żywot Józefa; Kupiec, [w:] tegoż, Pisma wierszem, BN I 151.

  2. G. Buchanan, Jan Zawicki; Jeftes, [w:] Dramaty staropol-skie, oprac. J. Lewański, Warszawa 1959, t. 2 lub Ł. Gór-nicki, Troas, [w:] tegoż, Wybór pism, t. 1, oprac. R. Pollak, Warszawa 1961.

  3. Teatr polskiego renesansu. Antologia, oprac. J. Lewański, Warszawa 1988.

IX. Proza renesansowa w Polsce (łacińsko- i polskojęzyczna) i Europie. Historiografia. Biografistyka. Postyllografia. Lite-ratura filozoficzno-polityczna. Proza dydaktyczno-
-parenetyczna i fabularna. List. Apoftegmat


1. Teksty polskie

  1. Fontes Neolatini. Materiały źródłowe do renesansowej prozy nowołacińskiej w Polsce (XV-XVI w.), oprac. A. Gorzkow-ski, Kraków 1999 (wybór).

  2. Literatura ariańska w Polsce XVI wieku, oprac. L. Szczucki i J. Tazbir, Warszawa 1959.

  3. Dawna facecja polska, oprac. J. Krzyżanowski i K. Żukow-ska-Bilip, Warszawa 1960.

  4. J. Kochanowski, Proza, [w:] tegoż, Dzieła wszystkie. Wy-danie sejmowe, t. 5, Wrocław 1998.

  5. S. Orzechowski, Dyjalog albo rozmowa około egzekucji Pol-skiej Korony – dyjalog pierwszy i wtóry, [w:] tegoż, Wybór pism, BN I 210.

  6. Wybór mów staropolskich, BN I 175.

  7. M. Kromer, Polska czyli o położeniu, ludności, obyczajach, urzędach i sprawach publicznych Królestwa Polskiego..., przeł. S. Kazikowski, Olsztyn 1984.

  8. J. Ursinus, Modus epistolandi. O sposobie pisania listów, Biblioteka Pisarzów Polskich, seria B, nr 7 (wybór).

2. Teksty z literatury powszechnej

  1. G. Boccaccio, Dekameron, przeł. E. Boyé, Warszawa 1984.

  2. N. Machiavelli, Książę, BN II 159.

  3. F. Rabelais, Gargantua i Pantagruel, przeł. T. Żeleński (Boy), t. 1-2, Warszawa 1988 (wybór).

  4. M. de Montaigne, Próby, przeł. T. Żeleński (Boy), t. 1-3, Warszawa 1985 (wybór).

  5. Erazm z Rotterdamu, Adagia, BN II 172 (5 wybranych adagiów).

  6. Erazm z Rotterdamu, Trzy rozprawy, przeł. J. Domański, Warszawa 1960 (lub wyd. nast.).

  7. T. Morus, Utopia, przeł. K. Abgarowicz, Lublin 1993.

  8. Poetyka okresu renesansu, BN II 205 (K. Celtis; M. G. Vida; J. C. Scaliger; T. Tasso; J. Pontanus).

  9. I. Loyola, Ćwiczenia duchowne, przeł. M. Bednarz, Kraków 1993.

X. Liryka polska (łacińsko- i polskojęzyczna) oraz europejska w XVII w.

1. Teksty polskie

  1. Antologia literatury sowizdrzalskiej XVI i XVII wieku, oprac. i wstęp S. Grzeszczuk, wyd 2. zmien., BN I 186.

  2. Helikon sarmacki, BN I 259 (wybór).

  3. Poeci polskiego baroku, oprac. J. Sokołowska i K. Żukowska, t. 1-2, Warszawa 1965 lub: I w odmianach czasu smak jest. Antologia poezji epoki baroku, oprac. J. Sokołowska, Warszawa 1991.

  4. Wysoki umysł w dolnych rzeczach zawikłany. Antologia pol-skiej poezji metafizycznej epoki baroku, oprac. K. Mrowce-wicz, Warszawa 1993 (S. Grabowiecki; O. Karmanowski;
    S. H. Lubomirski).

  5. J. Baka, Poezje, oprac. A. Czyż i A. Nawarecki, Warszawa 1986.

  6. E. Drużbacka, Poezje wybrane, Kraków 2002.

  7. S. Grabowiecki, Rymy duchowne, wyd. K. Mrowcewicz, Warszawa 1996.

  8. A. T. Lacki, Pobożne pragnienia, wyd. K. Mrowcewicz, Warszawa 1997.

  9. S. H. Lubomirski, Poezje zebrane, t. 1-2, oprac. A. Karpiń-ski, Warszawa 1995 (wybór).

  10. K. Miaskowski, Zbiór rytmów, oprac. A. Nowicka-Jeżowa, Warszawa 1995.

  11. H. Morsztyn, Sumariusz wierszów, oprac. M. Malicki, Wro-cław 1990.

  12. Z. Morsztyn, Wybór wierszy, BN I 215.

  13. A. Rożniatowski, Pamiątka krwawej ofiary Pana Zbawiciela Naszego Jezusa Chrystusa, wyd. J. Gruchała, Warszawa 2003.

  14. M. K. Sarbiewski, Epigrammatum liber. Księga epi-gramatów, wyd. i przekł. M. Piskała i D. Sutkowska, War-szawa 2003.

  15. M. K. Sarbiewski, Liryki, oprac. M. Korolko i J. Okoń, War-szawa 1980 (wybór).

  16. K. Twardowski, Lekcyje Kupidynowe, Warszawa 1997.

  17. J. B. Zimorowic, Sielanki nowe ruskie, BN I 287.

2. Teksty z literatury powszechnej

  1. W. Szekspir, Sonety, przeł. M. Słomczyński, Kraków 1988 (wybór).

  2. Antologia angielskiej poezji metafizycznej XVII stulecia, oprac. S. Barańczak, Warszawa 1991.

  3. Antologia poezji francuskiej, t. 2: Od Malherbe’a do Chéniera, oprac. J. Lisowski, Warszawa 2001.

XI. Epika XVII w. Epos. Poemat. Satyra. Romans

1. Teksty polskie

  1. Antologia literatury sowizdrzalskiej XVI i XVII wieku, BN I 186.

  2. E. Drużbacka, Wybór poezji, oprac. J. Niedźwiedź, Kraków 2001.

  3. A. Korczyński, Wizerunk złocistej przyjaźnią zdrady, wyd. R. Grześkowiak, Warszawa 2000.

  4. S. Twardowski ze Skrzypny, Wybór poezji, wstęp i oprac.
    J. Niedźwiedź, Poznań 2002.

2. Teksty z literatury powszechnej

  1. G. Marino, Adon, Rzym-Warszawa 1993 (wybór).

XII. Proza polska (łacińsko- i polskojęzyczna) oraz europej-ska w XVII w. Pamiętnik. List. Esej. „Facecja”. Kazanie. Traktat. Powieść

1.Teksty polskie

  1. M. K. Sarbiewski, O poezji doskonałej, czyli Wergiliusz i Homer, przeł. M. Plezia, oprac. S. Skimina, Wrocław 1954, Biblioteka Pisarzów Polskich, seria B, nr 4.

  2. A. M. Fredro, Przysłowia mów potocznych, oprac. L. Kukul-ski, Warszawa 1980 (wybór).

  3. A. M. Fredro, Monita politico-moralia. Przestrogi politycz-no-obyczajowe, wyd. E. J. Głębicka i E. Lasocińska, War-szawa 1999.

  4. J. Kitowicz, Opis obyczajów za panowania Augusta III, BN I 88.

  5. S. H. Lubomirski, Rozmowy Artaksesa i Ewandra, [w:] te-goż, Wybór pism, BN I 145.

  6. Myśl ariańska w Polsce XVII wieku. Antologia tekstów, oprac. Z. Ogonowski, Wrocław 1991 (Samuel Przypkowski; J. L. Wolzogen; A. Wiszowaty).

2. Teksty z literatury powszechnej

  1. B. Pascal, Myśli, przeł. T. Żeleński (Boy), Warszawa 1989 (wybór).

  2. R. Descartes, Rozprawa o metodzie, Warszawa 1988.

  3. F. de La Rochefoucauld, Maksymy i rozważania moralne, przeł. T. Żeleński (Boy), Warszawa 1977.

  4. M. de La Fayette, Księżna de Clèves, przekł. T. Żeleński (Boy).

XIII. Dramat w Europie w XVI-XVII w.

  1. P. Calderón, Życie snem, BN II 102.

  2. Dramat elżbietański, t. 1-2, wybór I. Lasoniowa, Warszawa 1989.

Podręczniki i opracowania

Biblia

  1. K. Bukowski, Biblia a literatura polska. Antologia, War-szawa 1990.

  2. D. Forstner, Świat symboliki chrześcijańskiej, przeł. i oprac. W. Zakrzewska, P. Pachciarek, R. Turzyński, Warszawa 1990.

  3. W. Harrington, Klucz do Biblii, przeł. J. Marzęcki, War-szawa 1984 (lub wyd. nast.).

  4. M. Kossowska, Biblia w języku polskim, t. 1-2, Poznań 1968-1969.

  5. M. Lurker, Słownik obrazów i symboli biblijnych, przeł. K. Romaniuk, Poznań 1989.

  6. A. Świderkówna, Rozmowy o Biblii, Warszawa 1995.

  7. S. Wielgus, Badania nad Biblią w starożytności i w średnio-wieczu, Lublin 1990.

Literatura antyczna

A. Podręczniki



  1. M. Brożek, Historia literatury łacińskiej w starożytności. Za-rys, Wrocław 1969.

  2. M. Cytowska, H. Szelest, Literatura grecka i rzymska w za-rysie, Warszawa 1985.

B. Opracowania

  1. K. Kumaniecki, J. Mańkowski, Homer, Warszawa 1974.

  2. J. Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian (wyd. dowolne).

  3. R. Graves, Mity greckie (wyd. dowolne).

  4. T. Sinko, Antyk w literaturze polskiej. Prace kom-paratystyczne, oprac. T. Bieńkowski, wstęp S. Stabryła, Warszawa 1988.

  5. J. de Romily, Tragedia grecka, Warszawa 1994.

  6. T. Zieliński, Świat antyczny, t. 1-4, oprac. A. Krawczuk, Katowice 1989.

Literatura średniowieczna

    1. M. Adamczyk, Biblijno-apokryficzne narracje staropolskie końca XVI wieku, Poznań 1980.

    2. Ph. Ariès, Człowiek i śmierć, Warszawa 1989.

    3. S. Awierincew, Na skrzyżowaniu tradycji. Szkic o litera-turze wczesnobizantyjskiej, Warszawa 1988.

    4. M. Bachtin, Twórczość Franciszka Rabelais’go a kultura średniowiecza i renesansu, Kraków 1975.

    5. A. Brückner, Dzieje kultury polskiej w zarysie, Warszawa 1957 lub reprint (szczególnie: t. 1, rozdz. XII-XIV).

    6. E. R. Curtius, Literatura europejska i łacińskie średnio-wiecze, przeł. i oprac. A. Borowski, Kraków 1997, wyd. 2, Kraków 2005.

    7. Człowiek Średniowiecza, pod red. J. Le Goffa, Warszawa-Gdańsk 1996.

    8. U. Eco, Sztuka i piękno w średniowieczu, Kraków 1997.

    9. M. Gębarowicz, Psałterz floriański i jego geneza, Wrocław 1965.

    10. A. Guriewicz, Kategorie kultury średniowiecznej, Warszawa 1976.

    11. J. Huizinga, Jesień średniowiecza, Warszawa 1961 (lub wyd. nast.).

    12. B. Kocowski, Drzeworytowe książki średniowiecza, Wro-cław 1974.

    13. J. Le Goff, Kultura średniowiecznej Europy, Warszawa 1970 (wybór).

    14. Lektury polonistyczne, seria 1: Średniowiecze – Renesans – Barok, t. 1-3, Kraków 1996-1999.

    15. S. Lewis, Odrzucony obraz. Wprowadzenie do literatury średniowiecznej i renesansowej, Warszawa 1995.

    16. Literatura i kultura późnego średniowiecza w Polsce, oprac. T. Michałowska, Warszawa 1993.

    17. M. Plezia, Kronika Galla na tle historiografii XII wieku, Kraków 1947.

    18. Pogranicza i kontrasty literatury polskiego średniowiecza, oprac. T. Michałowska, Wrocław 1989.

    19. J. Ptaśnik, Kultura wieków średnich, Warszawa 1959 (wyd. 2).

    20. D. de Rougemont, Miłość a świat kultury zachodniej, War-szawa 1968.

    21. P. Salwa, K. Żaboklicki, Historia literatury włoskiej, t. 1, Warszawa 1998.

    22. H.Samsonowicz, Dziedzictwo średniowiecza. Mity i rzeczy-wistość, Wrocław 1991.

    23. M. Włodarski, Ars moriendi w literaturze polskiej XV i XVI w., Kraków 1987.

    24. J. Woronczak, Studia o literaturze średniowiecza i renesan-su, Wrocław 1993.

Literatura Renesansu

  1. J. Abramowska, Ład i Fortuna. O tragedii renesansowej w Polsce, Wrocław 1974.

  2. C. Backvis, Szkice o kulturze staropolskiej, oprac. A. Bierna-cki, Warszawa 1975 (wybór; szczególnie studia o Mikołaju z Hussowa i Andrzeju Krzyckim).

  3. H. Barycz, Historia Uniwersytetu Jagiellońskiego w epoce humanizmu, Kraków 1935.

  4. T. Bieńkowski, Antyk w literaturze staropolskiej (1450-1750), Wrocław 1976.

  5. A. Borowski, Pojęcie i problem „renesansu północnego”..., Kraków 1987.

  6. M. Brahmer, Petrarkizm w poezji polskiej XVI wieku, Kra-ków 1927.

  7. J. Budzyński, Horacjanizm w liryce polsko-łacińskiej renesansu i baroku, Wrocław 1985.

  8. J. Burckhardt, Kultura odrodzenia we Włoszech, wyd. do-wolne (rozdz. III i IV).

  9. E. Buszewiczowa, Cracovia in litteris, Kraków 1998.

  10. E. Buszewicz, Sarmacki Horacy i jego liryka, Kraków 2006.

  11. Cracovia litterarum. Kultura umysłowo-literacka Krakowa i Małopolski w dobie renesansu, Kraków 1991.

  12. J. Czerkawski, Humanizm i scholastyka. Studia z dziejów kultury filozoficznej w Polsce w XVI i XVII wieku, Lublin 1992.

  13. J. Delumeau, Cywilizacja Odrodzenia, Warszawa 1993.

  14. J. Delumeau, Strach w kulturze Zachodu XVI-XVIII w., War-szawa 1986.

  15. J. Domański, Początki humanizmu, Wrocław 1982.

  16. C. Garin, Filozofia Odrodzenia we Włoszech, Warszawa 1969.

  17. Z. Głombiowska, Łacińska i polska muza Jana Kochanow-skiego, Warszawa 1988.

  18. Humanizm i reformacja w Polsce, oprac. I. Chrzanowski, S. Kot, Lwów 1927.

  19. Jan Kochanowski i epoka renesansu, oprac. T. Michałowska, Warszawa 1984.

  20. Jan Kochanowski. Interpretacje, oprac. J. Błoński, Kraków 1989.

  21. Kochanowski. Z dziejów badań i recepcji twórczości, oprac. M. Korolko, Warszawa 1980.

  22. A. Gorzkowski, Paweł z Krosna (ok. 1465-1517). Humanistyczne peregrynacje krakowskiego profesora, Kraków 2000.

  23. A. Gorzkowski, Bene atque ornate. Twórczość łacińska Jana Kochanowskiego w świetle lektury retorycznej, Kraków 2004.

  24. M. Korolko, O prozie „Kazań sejmowych” Piotra Skargi, Warszawa 1971.

  25. J. Kotarska, Erotyk staropolski. Inspiracje i odmiany, Wro-cław 1980.

  26. E. Kotarski, Dziedzictwo i tradycja. Szkice o literaturze staropolskiej, Gdańsk 1990.

  27. P. O. Kristeller, Humanizm i filozofia. Cztery studia, War-szawa 1985.

  28. J. Krzyżanowski, Romans polski wieku XVI, Warszawa 1962 (wyd. 2).

  29. Z. Kubiak, Przestrzeń dzieł wiecznych, Kraków 1993 (tu: Polska śródziemnomorska).

  30. J. Z. Lichański, Łukasz Górnicki. Sarmacki Castiglione, Warszawa 1998.

  31. Literatura staropolska i jej związki europejskie, oprac. J. Pelc, Wrocław 1973.

  32. Literatura staropolska w kontekście europejskim, oprac. J. Ślaski i T. Michałowska, Wrocław 1978.

  33. Z. Łempicki, Renesans, oświecenie, romantyzm, [w:] tegoż, Wybór pism, t. 1, Warszawa 1966.

  34. J. Magnuszewski, Literatura polska w kręgu literatur słowiańskich, Wrocław 1993.

  35. T. Michałowska, Poetyka i poezja. Studia i szkice staropol-skie, Warszawa 1982.

  36. T. Michałowska, Staropolska teoria genologiczna, Wrocław 1974.

  37. K. Mrowcewicz, Czemu wolność mamy? Antynomie wol-ności w poezji Jana Kochanowskiego i Mikołaja Sępa Szarzyńskiego, Wrocław 1987.

  38. Z. Nowak, Jan Dantyszek. Portret renesansowego humani-sty, Gdańsk 1982.

  39. A. Nowicka-Jeżowa, Pieśni czasu śmierci. Studium z historii duchowości XVI-XVIII wieku, Lublin 1992.

  40. B. Otwinowska, Język – naród – kultura. Motywy i antecedencje renesansowej myśli o języku, Wrocław 1974.

  41. J. Pelc, Europejskość i polskość literatury naszego renesan-su, Warszawa 1984.

  42. J. Pelc, Jan Kochanowski. Szczyt renesansu w literaturze polskiej, Warszawa 1987.

  43. J. Pelc, Literatura renesansu w Polsce, Warszawa 1994.

  44. Problemy literatury staropolskiej, seria I-III, oprac. J. Pelc, Wrocław 1972-1978.

  45. P. Salwa, K. Żaboklicki, Historia literatury włoskiej, t. 1, Warszawa 1998.

  46. E. Sarnowska-Temeriusz, T. Kostkiewiczowa, Krytyka literacka w Polsce XVI i XVII wieku oraz w epoce oświecenia, Wrocław 1990.

  47. Słownik sarmatyzmu, red. A. Borowski, Kraków 2001.

  48. Studia nad arianizmem, oprac. L. Chmaj, Warszawa 1959.

  49. Studia porównawcze o literaturze staropolskiej, oprac. T. Michałowska i J. Ślaski, Wrocław 1980.

  50. Z. Szmydtowa, O Erazmie i Reju, Warszawa 1972.

  51. J. Ślaski, Wokół literatury włoskiej, węgierskiej i polskiej w epoce renesansu. Szkice komparatystyczne, Warszawa 1991.

  52. S. Swieżawski, Między średniowieczem a czasami nowymi. Sylwetki myślicieli XV wieku, Warszawa 1983.

  53. Słownik sarmatyzmu. Pojęcia, idee, symbole, pod red.
    A. Borowskiego, Kraków 2001.

  54. T. Ulewicz, Sarmacja. Studium z problematyki słowiańskiej XV i XVI w., Kraków 1950.

  55. T. Ulewicz, Wśród impresorów krakowskich doby renesan-su, Kraków 1977.

  56. T. Ulewicz, Iter Romano-Italicum Polonorum. O związkach polsko-włoskich w średniowieczu i renesansie, Kraków 2000.

  57. W. Ullmann, Średniowieczne korzenie renesansowego humanizmu, Łódź 1985.

  58. G. Urban-Godziek, Elegia renesansowa. Przemiany gatunku w Polsce i w Europie, Kraków 2005.

  59. W. Walecki, Twórczość łacińska Jana Kochanowskiego, Wrocław 1978.

  60. W. Weintraub, Rzecz czarnoleska, Kraków 1977.

  61. S. Zabłocki, Od prerenesansu do oświecenia. Z dziejów in-spiracji klasycznych w literaturze polskiej, Warszawa 1976.

Literatura Baroku

    1. A. Angyal, Świat słowiańskiego baroku, Warszawa 1971.

    2. J. Białostocki, Barok – styl, epoka, postawa, [w:] tegoż, Pięć wieków myśli o sztuce, Warszawa 1976.

    3. J. Błoński, Mikołaj Sęp-Szarzyński a początki polskiego baroku, Kraków 1967.

    4. A. Brückner, Mikołaj Rej. Człowiek i dzieło, Lwów 1922.

    5. T. Chrzanowski, Wędrówki po Sarmacji europejskiej, Kra-ków 1988.

    6. A. Czyż, Ja i Bóg. Poezja metafizyczna późnego baroku, Wrocław 1988.

    7. M. Eustachiewicz, W. Majewski, Nad lirykami Wespazjana Kochowskiego, Wrocław 1986.

    8. J. K. Goliński, Vanitas. O marności w literaturze i kulturze dawnej, Warszawa 1996.

    9. S. Graciotti, Na drodze do Arkadii. Od Stanisława Herak-liusza Lubomirskiego do Elżbiety Drużbackiej, [w:] Od Renesansu do Oświecenia, t. 2, Warszawa 1991.

    10. S. Grzeszczuk, Błazeńskie zwierciadło. Rzecz o humorystyce sowizdrzalskiej XVI i XVII wieku, Kraków 1970.

    11. S. Grzeszczuk, W stronę Kochanowskiego. Studia, charakte-rystyki, interpretacje, Katowice 1981.

    12. L. Kamykowski, Kasper Twardowski. Studium z epoki baroku, Kraków 1939.

    13. A. Karpiński, Staropolska poezja ideałów ziemiańskich, Wrocław 1983.

    14. Literatura polskiego baroku w kręgu idei, red. A. Nowicka-
      -Jeżowa, M. Hanusiewicz, A. Karpiński, Lublin 1995.

    15. A. Litwornia, Sebastian Grabowiecki (ok. 1543-1607). Zarys monograficzny, Wrocław 1976.

    16. J. Niedźwiedź, Nieśmiertelne teatra sławy. Teoria i praktyka twórczości panegirycznej na Litwie w XVII-XVII w., Kraków 2003.

    17. S. Nieznanowski, Studia i wizerunki, Warszawa 1989.

    18. J. Pelc, Barok – epoka przeciwieństw, Warszawa 1993.

    19. J. Pelc, Obraz – słowo – znak. Studium o emblematach w literaturze staropolskiej, Wrocław 1973.

    20. J. Pelc, Zbigniew Morsztyn na tle poezji polskiej XVII wieku, Warszawa 1973.

    21. R. Pollak, „Goffred” Tassa – Kochanowskiego, Wrocław 1973.

    22. R. Pollak, Wśród literatów staropolskich, Warszawa 1966.

    23. M. Prejs, Poezja późnego baroku. Główne kierunki prze-mian, Warszawa 1989.

    24. Przełom wieków XVI i XVII w literaturze i kulturze polskiej, pod. red. B. Otwinowskiej i J. Pelca, Wrocław 1984.

    25. Retoryka a literatura, pod. red. B. Otwinowskiej, Wrocław 1984.

    26. P. Salwa, K. Żaboklicki, Historia literatury włoskiej, t. 1, Warszawa 1998.

    27. J. Sokołowska, Dwie nieskończoności. Szkice o literaturze barokowej Europy, Warszawa 1978.

    28. J. Sokołowska, Spory o barok. W poszukiwaniu modelu epoki, Warszawa 1971.

    29. K. Stawecka, Maciej Kazimierz Sarbiewski – prozaik i poeta, Lublin 1989.

    30. W kręgu „Gofreda i „Orlanda”, pod. red. T. Ulewicza, Wrocław 1970.

Oświecenie

A. Literatura polska



  1. Oświeceni o literaturze. Wypowiedzi pisarzy polskich 1740-1800, oprac. T. Kostkiewiczowa i Z. Goliński, Warszawa 1993, stąd: J. Szymanowski, Listy o guście, czyli smaku; F. Karpiński, O wymowie w prozie albo wierszu; F. K. Dmochowski, Sztuka rymotwórcza.

  2. Polska poezja rokokowa. Antologia, oprac. R. Dąbrowski, Kraków 2003.

  3. Monitor”, oprac. E. Aleksandrowska, BN I 226, stąd:
    5 wybranych artykułów.

  4. F. Bohomolec, Małżeństwo z kalendarza.

  5. I. Krasicki, Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki; Pan Podstoli (wybrane fragmenty); Historia.

  6. M. D. Krajewski, Podolanka wychowana w stanie natu-rylub Wojciech Zdarzyński.

  7. S. Trembecki, Wybór poezji. Sofijówka, Kraków 2002.

  8. T. K. Węgierski, Wiersze wybrane, Kraków 2002.

  9. F. Karpiński, Poezje wybrane; Pieśni nabożne, Kraków 2002.

  10. F. D. Kniaźnin, Wybór poezji.

  11. S. Staszic, Uwagi nad życiem Jana Zamoyskiego, BN I 90, stąd: Edukacja; Prawodawstwo; Niezgoda wewnętrzna; Polska.

  12. J. U. Niemcewicz, Powrót posła; Dwaj panowie Siecie-chowie; Śpiewy historyczne.

  13. W. Bogusławski, Cud mniemany; Henryk VI na łowach.

  14. J. P. Woronicz, Świątynia Sybilli; Hymn do Boga.

  15. J. Potocki, Rękopis znaleziony w Saragossie.

  16. C. Godebski, Grenadier-filozof, Kraków 2002.

  17. M. Czartoryska-Wirtemberska, Malwina.

  18. A. Feliński, Barbara Radziwiłłówna.

  19. K. Hoffmanowa z Tańskich, Dziennik Franciszki Krasińskiej lub F. Skarbek, Pan Antoni, Kraków 2003.

B. Literatura powszechna

  1. A.Pope, Poematy. Wybór, Kraków 2002, stąd: przynajmniej jeden wybrany poemat.

  2. P. Beaumarchais, Wesele Figara.

  3. G. E. Lessing, Natan mędrzec lub Minna von Barnhelm lub Emilia Galotti.

  4. Wolter, Kandyd; Syn marnotrawny, przeł. S. Trembecki.

  5. D. Diderot, Kubuś Fatalista.

  6. J. Swift, Podróże do wielu odległych narodów świata, przeł. M. Słomczyński.

  7. H. Fielding, Historia życia Toma Jonesa.

  8. L. Sterne, Życie i myśli JW. Tristrama Shandy.

  9. J. J. Rousseau, Nowa Heloiza.

  10. J. Macpherson, Pieśni Osjana, przeł. S. Goszczyński, stąd: Fingal; Pieśni z Selmy.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS

I.


27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




6.1. LITERATURA STAROPOLSKA I OŚWIECENIE (ĆWICZENIA)


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Literatura staropolska i oświecenie

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

09.2

6

Punkty ECTS

4 (2+2)

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1 i 2

10

Typ zajęć

ćwiczenia

11

Liczba godzin

60 (30+30)

12

Koordynator

prof. dr hab. Andrzej Borowski

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • ma uporządkowaną wiedzę o literaturze polskiej w ujęciu historycznym (od początków do współczesności) w jej związkach z literaturą i kulturą powszechną, zorientowaną na zastosowania praktyczne w kulturze, działalności edukacyjnej i medialnej (FP1P_W04);

  • zna zróżnicowane konteksty interpretacyjne, literackie
    i pozaliterackie, a także rozumie rolę ich wykorzystania
    w określaniu znaczenia wytworów kultury, zwłaszcza dzieła literackiego, w sposób zorientowany na zastosowania praktyczne w kulturze, działalności edukacyjnej i medialnej (FP1P_W05);

  • ma elementarną wiedzę o języku łacińskim oraz dziedzic-twie antycznym i biblijnym w kulturze nowożytnej (FP1P_W16);

  • potrafi przetłumaczyć i włączyć do własnego tekstu wybrane łacińskie i obcojęzyczne terminy oraz utrwalone w kulturze zwroty (FP1P_U21);

  • potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować
    i użytkować informacje z wykorzystaniem różnych źródeł
    i sposobów (FP1P_U01);

  • umie merytorycznie argumentować z wykorzystaniem po-glądów innych autorów oraz formułować wnioski (FP1P_U14);

  • ma świadomość poziomu własnej wiedzy, umiejętności
    i kompetencji (FP1P_K01);

  • rozumie potrzebę rozwoju osobistego i jest w stanie określić jego kierunek (FP1P_K03);

  • ma świadomość znaczenia refleksji humanistycznej w pro-cesie kształtowania więzi społecznych (FP1P_K13);

  • jest otwarty na nowe idee i gotów do zmiany opinii
    i modyfikacji sposobu działania w świetle dostępnych da-nych i argumentów (FP1P_K14);

  • jest świadomym uczestnikiem kultury, kształtującym
    i zaspokajającym własne potrzeby kulturalne i wpływającym na upodobania otoczenia (FP1P_K15).

19

Stosowane metody dydaktyczne

  • analiza i interpretacja tekstu;

  • dyskusja.

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

  • ocena aktywności na zajęciach;

  • ocena pracy rocznej.

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia:

  • zaliczenie z oceną po semestrze 1 (na podstawie aktyw-ności na zajęciach);

  • zaliczenie z oceną po semestrze 2 (na podstawie aktyw-ności na zajęciach oraz pracy rocznej).

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Analiza i interpretacja wybranych dzieł literatury dawnej
i oświeceniowej polskiej i powszechnej.

23

Treści kształcenia (pełny opis)

Analiza i interpretacja następujących utworów:

Księga Rodzaju;

Księga Psalmów;

Homer, Iliada (cztery wybrane księgi);

Homer, Odyseja (cztery wybrane księgi);

Platon, Uczta;

Sofokles, Król Edyp;

Pieśń o Rolandzie;

Legenda o świętym Aleksym;

Rozmowa Mistrza Polikarpa ze śmiercią;

Dante Alighieri, Boska komedia (fragmenty);

F. Petrarca, Wybór sonetów;

J. Kochanowski, Pieśni;

J. Kochanowski, Treny;

M. Sęp Szarzyński, Poezje;

J. A. Morsztyn, Wybór poezji;

J. Ch. Pasek, Pamiętniki (fragmenty);

W. Shakespeare, Hamlet;

W. Shakespeare, Sen nocy letniej;

W. Shakespeare, Sonety (wybór);

Antologia angielskiej poezji metafizycznej XVII stulecia (wybór);

I. Krasicki, Satyry;



Wolter, Kandyd.

24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

zgodna z podaną do wykładu

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




7. POETYKA Z TEORIĄ LITERATURY (ĆWICZENIA)


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Poetyka z teorią literatury

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

08.0

6

Punkty ECTS

4 (2+2)

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1 i 2

10

Typ zajęć

ćwiczenia praktyczne

11

Liczba godzin

60 (30+30)

12

Koordynator

dr hab. Teresa Wilkoń, prof. PWSZ

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • ma ogólną wiedzę w zakresie poetyki opisowej i historycz-nej, a także różnych orientacji badawczych współczesnej poetyki, takich jak: poetyka lingwistyczna, semiotyczna, generatywna itp. (FP1P_W02, FP1P_W03);

  • zna i rozumie podstawowe pojęcia związane z budową
    i językiem dzieła literackiego, np. podmiot literacki, świat przedstawiony, formy narracji, stylistyka, tropy (FP1P_W06);

  • zna i potrafi rozróżniać rodzaje i gatunki literackie (FP1P_W06);

  • zna podstawowe systemy wersyfikacyjne wiersza polskiego (FP1P_W06);

  • potrafi zastosować zdobytą wiedzę do analizy i interpretacji tekstów literackich (FP1P_U01, FP1P_U14);

  • potrafi efektywnie pracować w grupie (FP1P_K05);

  • ma świadomość przydatności zdobytej wiedzy w zakresie poetyki do rozumienia zjawisk w świecie kultury oraz czyta-nia i rozumienia tekstów kultury (FP1P_K15).

19

Stosowane metody dydaktyczne

  • ćwiczenia lekturowe, pisemne, myślowe;

  • szukanie wiadomości w różnych źródłach;

  • praca indywidualna i w grupie;

  • rozmowa o przeczytanych tekstach;

  • analiza tekstów literackich;

  • konsultacje w wymiarze 1 godziny (60 min.) tygodniowo.

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

  • uczestniczenie w zajęciach;

  • rozmowa;

  • prace pisemne;

  • wykazanie się umiejętnością rozumienia omawianych ter-minów w zakresie poetyki;

  • wykazanie się umiejętnością analizowania i interpretacji tekstów literackich.

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną po semestrze 1 i 2.

Warunki zaliczenia:



  • zaliczenie na podstawie stopnia aktywności w zajęciach, stosowania się do poleceń prowadzącego i wykonywania postawionych zadań i ćwiczeń lekturowych, pisemnych
    i myślowych; kolokwium w formie pisemnej bądź ustnej na zakończenie każdego semestru.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Ogólna wiedza w zakresie poetyki opisowej i historycznej,
a także różnych orientacji badawczych współczesnej poetyki; znajomość i rozumienie podstawowych pojęć związanych z bu-dową i językiem dzieła literackiego; wykorzystanie wiedzy z za-kresu poetyki do analizy i interpretacji tekstów literackich.

23

Treści kształcenia (pełny opis)

Istnienie dzieła literackiego.

Rola odbiorcy.

Budowa dzieła literackiego (tekstu prozatorskiego, dramatu, wiersza).

Rodzaje i gatunki literackie (wyznaczniki gatunków i próba ich typologii).

Typy narracji i narratora.

Odmiany liryki.

Style, stylizacja, stylistyka.

Wiersz – organizacja brzmieniowa, wersyfikacja.



24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. B. Chrząstowska, S. Wysłouch, Poetyka stosowana, War-szawa 2000.

  2. M. Głowiński, A. Okopień-Sławińska, J. Sławiński, Zarys teorii literatury, Warszawa 1986.

  3. R. Handke, Poetyka dzieła literackiego, Warszawa 2008.

  4. D. Korwin-Piotrowska, Poetyka. Przewodnik po świecie tekstów, Kraków 2011.

  5. A. Kulawik, Poetyka. Wstęp do teorii dzieła literackiego, Kraków 1994.

  6. Słownik terminów literackich, pod red. J. Sławińskiego, Wrocław 2002.

  7. Słownik rodzajów i gatunków literackich, pod red. G. Gazdy i S. Tyneckiej-Makowskiej, Kraków 2006.

Literatura uzupełniająca

  1. K. Bartoszyński, Zagadnienia komunikacji literackiej
    w utworach narracyjnych
    , [w:] Teoria i interpretacja. Szkice literackie, Warszawa 1985, s. 113-146.

  2. M. Dłuska, Studia i rozprawy (tutaj: Rym polski, Sylabizm, Sylabotonizm, Polski wiersz toniczny), Kraków 1970.

  3. T. Dobrzyńska, Tekst, styl, poetyka, Kraków 2003.

  4. R. Handke, Utwór fabularny w perspektywie odbiorcy, Wro-cław 1982.

  5. M. R. Mayenowa, Poetyka teoretyczna, Wrocław 1979.

  6. H. Markiewicz, Wymiary dzieła literackiego, Kraków 1984.

  7. Z. Mitosek, Teoria badań literackich, Warszawa 1995.

  8. L. Pszczołowska, Instrumentacja dźwiękowa, Wrocław 1977.

  9. L. Pszczołowska, Wiersz polski – zarys historyczny, Wro-cław 1997.

  10. J. Sławiński, Próby teoretycznoliterackie, Prace wybrane,
    t. 4, Kraków 2000.

  11. D. Urbańska, Wiersz wolny. Próba charakterystyki syste-mowej, Warszawa 1995.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




8. GRAMATYKA OPISOWA JĘZYKA POLSKIEGO (WYKŁAD)


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Gramatyka opisowa języka polskiego

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

09.3

6

Punkty ECTS

4 (2+2)

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1 i 2

10

Typ zajęć

wykład

11

Liczba godzin

60 (30+30)

12

Koordynator

prof. dr hab. Bogusław Dunaj

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • zna podstawową terminologię z zakresu językoznawstwa (FP1P_W02);

  • ma uporządkowaną wiedzę podstawową obejmującą teorie językowe oraz modele gramatyczne (FP1P_W03, FP1P_W07);

  • ma uporządkowaną wiedzę szczegółową o współczesnym języku polskim (FP1P_W08);

  • potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycz-nymi i pojęciami właściwymi dla językoznawstwa (FP1P_U03);

  • ma świadomość poziomu własnej wiedzy, umiejętności
    i kompetencji, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się
    i rozwoju (FP1P_K01, FP1P_K03, FP1P_K04);

  • organizuje własny proces uczenia się (FP1P_K09);

  • rozumie, że język odzwierciedla przemiany kulturowe
    i komunikacyjne (FP1P_K13);

  • potrafi dostrzec złożoność rzeczywistości językowej oraz jest świadomym użytkownikiem języka (FP1P_K15).

19

Stosowane metody dydaktyczne

wykład

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

egzamin pisemny obejmujący odpowiedzi na 10 pytań z zakresu fonetyki, fonologii, morfologii oraz składni

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia:

  • zaliczenie bez oceny po semestrze 1 i 2;

  • egzamin po semestrze 2.

Warunki zaliczenia:

    • uczęszczanie na wykład;

    • egzamin psemny (maksymalna liczba punktów wynosi 36; ocenę pozytywną otrzymuje student, który uzyska minimum 20 punktów).

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Podstawy gramatyki współczesnego języka polskiego w zakresie fonetyki, fonologii, morfologii oraz składni.

23

Treści kształcenia (pełny opis)

Podstawowe pojęcia: język jako system znaków, gramatyka i jej działy.

Klasyfikacja znaków. Funkcje języka.

Fonetyka – jej działy i metody badań, pojęcia głoski.

Budowa narządów mowy.

Podstawowe sposoby artykulacji głosek.

Zasady klasyfikacji artykulacyjnej spółgłosek i samogłosek.

Dystrybucja głosek.

Zmiany fonetyczne na granicy wyrazów.

Zmiany fonetyczne związane z tempem i starannością mówienia.

Akcent wyrazowy.

Podstawowe pojęcia fonologii: cecha dystynktywna, fonem, warianty fonemu.

Inwentarz fonemów i ich opis.

Podstawowe pojęcia morfologii: wyraz tekstowy, leksem, morf, morfem.

Reprezentacja morfemu, warianty morfemu, idealna postać mor-femu.

Typy alternacji: alternacje automatyczne i gramatyczne, jakościowe i ilościowe.

Klasyfikacja morfemów: strukturalna, dystrybucyjna, funk-cjonalna.

Klasyfikacja leksemów: semantyczna, morfologiczna, syn-taktyczna.

Kategorie morfologiczne i ich klasyfikacje.

Opis kategorii imiennych i werbalnych.

Deklinacja rzeczowników i przymiotników – końcówki równo-ległe.

Koniugacja – podział na koniugacje, opis budowy form czasow-nikowych, funkcje prefiksów.

Słowotwórstwo – podstawowe problemy i terminy.

Formanty słowotwórcze i ich typy.

Funkcje formantów i klasyfikacja derywatów.

Wyrazy złożone – budowa, typy; skrótowce.

Podstawowe struktury składniowe: grupa, zdanie składowe, zdanie.

Typy struktur składniowych.

Pojęcie akomodacji i konotacji.

Budowa zdania pojedynczego – części i funkcje.

Typy zdań złożonych współrzędnie i podrzędnie; zdania wielo-krotnie złożone.



24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. Encyklopedia języka polskiego, pod red. S. Urbańczyka, Wrocław 1991 (wybrane hasła).

  2. Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, pod red. K. Polań-skiego, Wrocław 1993 (wybrane hasła).

  3. D. Ostaszewska, J. Tambor, Fonetyka i fonologia współ-czesnego języka polskiego, Warszawa 2000.

  4. B. Dunaj, Zarys morfonologii współczesnej polszczyzny, Kraków 1979.

  5. B. Dunaj, Zasady poprawnej wymowy polskiej, „Język Pol-ski” LXXXV, 2006, s. 161-172.

  6. B. Dunaj, Fleksja rzeczowników w dydaktyce szkolnej, „Ję-zyk Polski w Szkole Średniej”, R. VII (1993/94), nr 2, s. 85-95.

  7. R. Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowo-twórstwo opisowe, Warszawa 1984.

  8. R. Grzegorczykowa, Wykłady z polskiej składni, Warszawa 1996.

  9. Z. Saloni, M. Świdziński, Składnia współczesnego języka polskiego, Warszawa 1995.

Literatura uzupełniająca

Gramatyki

  1. H. Wróbel, Gramatyka języka polskiego, Kraków 2001.

Fonetyka i fonologia

    1. L. Dukiewicz, I. Sawicka, Gramatyka współczesnego języka polskiego.

    2. B. Wierzchowska, Fonetyka i fonologia języka polskiego, Warszawa 1980.

    3. M. Wiśniewski, Zarys fonetyki i fonologii współczesnego języka polskiego, Toruń 1997.

Morfologia

      1. Gramatyka współczesnego języka polskiego. Morfologia,
        t. 2, pod red. R. Grzegorczykowej, R. Laskowskiego
        i H. Wróbla, Warszawa 1998.

      2. M. Bańko, Wykłady z polskiej fleksji, Warszawa 2002.

      3. J. Tokarski, Fleksja polska, Warszawa 1973.

      4. R. Grzegorczykowa, J. Puzynina, Słowotwórstwo współ-czesnego języka polskiego I. Rzeczowniki sufiksalne rodzime, Warszawa 1979.

      5. H. Jadacka, System słowotwórczy polszczyzny (1945-2000), Warszawa 2001.

      6. Z. Kurzowa, Podstawowe wiadomości ze słowotwórstwa współczesnego języka polskiego. Skrypt, Kraków 1974.

      7. Z. Kurzowa, Złożenia imienne we współczesnym języku pol-skim, Kraków 1976.

      8. K. Waszakowa, Słowotwórstwo współczesnego języka pol-skiego. Rzeczowniki sufiksalne obce, Warszawa 1994.

Składnia

  1. S. Jodłowski, Podstawy składni polskiej, Warszawa 1976.

  2. Z. Klemensiewicz, Zarys składni polskiej, Warszawa 1953.

  3. J. Labocha, Gramatyka polska, cz. 3: Składnia, Kraków 1995.

  4. K. Polański, Główne typy struktur składniowych w języku polskim, „Zeszyty Naukowe WSP w Katowicach”, nr XXXI, „Prace Językoznawcze” II, 1966, s. 83-99.

  5. Problemy składni polskiej. Studia, dyskusje, polemiki z lat 1945-1970, wyd. A. M. Lewicki, Warszawa 1971.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




8.1. GRAMATYKA OPISOWA JĘZYKA POLSKIEGO (ĆWICZENIA)


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Gramatyka opisowa języka polskiego

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

09.3

6

Punkty ECTS

8 (2+6)

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1 i 2

10

Typ zajęć

ćwiczenia praktyczne

11

Liczba godzin

90 (30+60)

12

Koordynator

prof. dr hab. Bogusław Dunaj

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • zna podstawową terminologię z zakresu językoznawstwa (FP1P_W02);

  • ma uporządkowaną wiedzę podstawową obejmującą teorie językowe oraz modele gramatyczne (FP1P_W03, FP1P_W07);

  • ma uporządkowaną wiedzę szczegółową o współczesnym języku polskim (FP1P_W08);

  • potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycz-nymi i pojęciami właściwymi dla językoznawstwa; potrafi dokonywać analiz gramatycznych i interpretować zjawiska językowe (FP1P_U03);

  • umie samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje umiejętności zawodowe w sposób zorientowany na za-stosowania praktyczne w kulturze, działalności edukacyjnej
    i medialnej (FP1P_U04);

  • ma świadomość poziomu własnej wiedzy, umiejętności
    i kompetencji, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się
    i rozwoju kulturalnego (FP1P_K01, FP1P_K03, FP1P_K04);

  • organizuje własny proces uczenia się (FP1P_K09);

  • ma uznanie dla kulturalnej i społecznej wagi studiowanego przedmiotu i rozumie, że język odzwierciedla przemiany kulturowe i komunikacyjne (FP1P_K13);

  • potrafi dostrzec złożoność rzeczywistości językowej oraz jest świadomym użytkownikiem języka (FP1P_K15). 

19

Stosowane metody dydaktyczne

ćwiczenia praktyczne

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

  • ocena aktywności studenta podczas zajęć;

  • śródsemestralne pisemne kolokwia kontrolne: (w semestrze 1 z zakresu fonetyki, fonologii i morfonologii; w semestrze 2 z zakresu fleksji, słowotwórstwa i składni).

Z każdego z kolokwiów student otrzymuje pozytywną ocenę, jeśli uzyska 55% z ustalonej liczby punktów.

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną po semestrze 1 i 2.

Warunki zaliczenia:



  • ocena ciągła (bieżące przygotowanie do zajęć i aktywność);

  • pozytywne oceny z pisemnych kolokwiów kontrolnych
    w semestrze 1 i 2.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Praktyczna analiza zjawisk językowych w zakresie fonetyki, fonologii, morfologii oraz składni.

23

Treści kształcenia (pełny opis)

Tematyka zajęć jest skorelowana z problematyką wykładu
z gramatyki opisowej języka polskiego. Ćwiczenia uczą praktycznej analizy zjawisk językowych i są podporządkowane wymaganiom egzaminacyjnym.

24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. Encyklopedia języka polskiego, pod red. S. Urbańczyka, Wrocław 1991 (wybrane hasła).

  2. Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, pod red. K. Polań-skiego, Wrocław 1993 (wybrane hasła).

  3. D. Ostaszewska, J. Tambor, Fonetyka i fonologia współ-czesnego języka polskiego, Warszawa 2000.

  4. B. Dunaj, Zarys morfonologii współczesnej polszczyzny, Kraków 1979.

  5. B. Dunaj, Zasady poprawnej wymowy polskiej, „Język Pol-ski” LXXXV, 2006, s. 161-172.

  6. B. Dunaj, Fleksja rzeczowników w dydaktyce szkolnej, „Ję-zyk Polski w Szkole Średniej”, R. VII (1993/94), nr 2, s. 85-95.

  7. R. Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowo-twórstwo opisowe, Warszawa 1984.

  8. R. Grzegorczykowa, Wykłady z polskiej składni, Warszawa 1996.

  9. Z. Saloni, M. Świdziński, Składnia współczesnego języka polskiego, Warszawa 1995.

Literatura uzupełniająca

Gramatyki

  1. H. Wróbel, Gramatyka języka polskiego, Kraków 2001.

Fonetyka i fonologia

    1. L. Dukiewicz, I. Sawicka, Gramatyka współczesnego języka polskiego.

    2. B. Wierzchowska, Fonetyka i fonologia języka polskiego, Warszawa 1980.

    3. M. Wiśniewski, Zarys fonetyki i fonologii współczesnego ję-zyka polskiego, Toruń 1997.

Morfologia

  1. Gramatyka współczesnego języka polskiego. Morfologia,
    t. 2, pod red. R. Grzegorczykowej, R. Laskowskiego
    i H. Wróbla, Warszawa 1998.

  2. M. Bańko, Wykłady z polskiej fleksji, Warszawa 2002.

  3. J. Tokarski, Fleksja polska, Warszawa 1973.

  4. R. Grzegorczykowa, J. Puzynina, Słowotwórstwo współ-czesnego języka polskiego I. Rzeczowniki sufiksalne rodzime, Warszawa 1979.

  5. H. Jadacka, System słowotwórczy polszczyzny (1945-2000), Warszawa 2001.

  6. Z. Kurzowa, Podstawowe wiadomości ze słowotwórstwa współczesnego języka polskiego. Skrypt, Kraków 1974.

  7. Z. Kurzowa, Złożenia imienne we współczesnym języku pol-skim, Kraków 1976.

  8. K. Waszakowa, Słowotwórstwo współczesnego języka pol-skiego. Rzeczowniki sufiksalne obce, Warszawa 1994.

Składnia

  1. S. Jodłowski, Podstawy składni polskiej, Warszawa 1976.

  2. Z. Klemensiewicz, Zarys składni polskiej, Warszawa 1953.

  3. J. Labocha, Gramatyka polska, cz. 3: Składnia, Kraków 1995.

  4. K. Polański, Główne typy struktur składniowych w języku polskim, „Zeszyty Naukowe WSP w Katowicach”, nr XXXI, „Prace Językoznawcze” II, 1966, s. 83-99.

  5. Problemy składni polskiej. Studia, dyskusje, polemiki z lat 1945-1970, wyd. A. M. Lewicki, Warszawa 1971.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




9. WPROWADZENIE DO JĘZYKOZNAWSTWA


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Wprowadzenie do językoznawstwa

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

09.3

6

Punkty ECTS

2

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1

10

Typ zajęć

ćwiczenia

11

Liczba godzin

30

12

Koordynator

prof. dr hab. Anna Tyrpa

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • zna podstawową terminologię z zakresu językoznawstwa oraz pokrewnych dyscyplin nauki, zorientowaną na za-stosowania praktyczne w kulturze, działalności edukacyjnej
    i medialnej (FP1P_W02);

  • ma uporządkowaną wiedzę ogólną, obejmującą główne nurty i kierunki językoznawstwa, zorientowaną na za-stosowania praktyczne w kulturze, działalności edukacyjnej
    i medialnej (FP1P_W03);

  • ma uporządkowaną wiedzę podstawową obejmującą teorie językowe oraz modele gramatyczne (FP1P_W07);

  • potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycz-nymi, regułami badawczymi i pojęciami właściwymi dla literaturoznawstwa i językoznawstwa oraz pokrewnych dyscyplin nauki i dziedzin kultury w typowych sytuacjach zawodowych (FP1P_U03);

  • ma świadomość odpowiedzialności za zachowanie narodo-wego i światowego dziedzictwa kulturowego w różnorod-nych jego przejawach (FP1P_K11);

  • wykazuje postawę szacunku dla odmienności światopo-glądowej i kulturowej (FP1P_K12);

  • ma świadomość znaczenia refleksji humanistycznej w pro-cesie kształtowania więzi społecznych (FP1P_K13);

  • jest otwarty na nowe idee i gotów do zmiany opinii
    i modyfikacji sposobu działania w świetle dostępnych da-nych i argumentów (FP1P_K14).

19

Stosowane metody dydaktyczne

  • referowanie przez studentów przeczytanych lektur;

  • dyskusja;

  • elementy wykładu; analiza map języków świata;

  • rozpoznawanie odmian języka na wybranych przykładach tekstów;

  • zapoznanie się z próbkami różnych rodzajów pisma.

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

ocena ciągła (bieżące przygotowanie do zajęć i aktywność)

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną po semestrze 1.

Warunki zaliczenia:



  • zaliczenie na podstawie testu obejmującego 10 pytań (maksymalna liczba punktów – 25; do uzyskania zaliczenia wymaganych jest 14 punktów).

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Problematyka, pojęcia i terminologia lingwistyczna. Umiejętność rozpoznawania podsystemów języka.

Ogólna orientacja w odmianach języka.

Wiedza na temat współczesnych kierunków językoznawczych.


23

Treści kształcenia (pełny opis)

Język naturalny na tle innych systemów semiotycznych.

Pochodzenie języka (glottogonia).

Funkcje języka.

Struktura języka – podsystemy: fonologiczny, gramatyczny, leksykalno-semantyczny oraz płaszczyzny pośrednie: morfono-logia, słowotwórstwo, frazeologia.

Pojęcie tekstu i wypowiedzi.

Wewnętrzne zróżnicowanie języka: regionalne, środowiskowe, funkcjonalne.

Mowa a pismo.

Historia pisma.

Onomastyka.

Zróżnicowanie języków świata – genetyczne, geograficzne, typo-logiczne.

Rodzina języków indoeuropejskich.

Języki słowiańskie.

Nieindoeuropejskie języki w Europie.

Kontakty między językami.

Działy językoznawstwa.

Sposoby opisu języka: strukturalny, transformacyjno-generatyw-ny, kognitywny.



Językoznawstwo zewnętrzne: socjolingwistyka, psycho-lingwistyka, etnolingwistyka, pragmalingwistyka.

24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. I. Bobrowski, Zaproszenie do językoznawstwa, Kraków 1998.

  2. Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, red. K. Polański, Wrocław 1993.

  3. R. Grzegorczykowa, Wstęp do językoznawstwa, Warszawa 2007.

  4. C. Lachur, Zarys językoznawstwa ogólnego, Opole 2004.

  5. E. Łuczyński, J. Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wy-brane zagadnienia, Gdańsk 2001.

Literatura uzupełniająca

  1. A. Furdal, Językoznawstwo otwarte, Wrocław 1990.

  2. Z. Gołąb, A. Heinz, K. Polański, Słownik terminologii językoznawczej, Warszawa 1970.

  3. M. Ivić, Kierunki w lingwistyce, Wrocław [i in.] 1975.

  4. J. Lyons, Wstęp do językoznawstwa, Warszawa 1975.

  5. B. Malmberg, Nowe drogi w językoznawstwie, Warszawa 1969.

  6. T. Milewski, Językoznawstwo, Warszawa 1969.

  7. A. Weinsberg, Językoznawstwo ogólne, Warszawa 1983.

  8. A. Wierzbicka, O języku – dla wszystkich, Warszawa 1965.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




10. LEKSYKOLOGIA, LEKSYKOGRAFIA


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Leksykologia, leksykografia

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

09.3

6

Punkty ECTS

2

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1

10

Typ zajęć

ćwiczenia praktyczne

11

Liczba godzin

30

12

Koordynator

dr hab. Zofia Cygal-Krupa, prof. PWSZ

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student

  • zna podstawową terminologię z zakresu leksykologii
    i leksykografii, zorientowaną na zastosowania praktyczne
    w kulturze, działalności edukacyjnej i medialnej (FP1P_W02);

  • ma uporządkowaną wiedzę szczegółową o współczesnym języku polskim rejestrowanym przez różnego rodzaju słow-niki, zorientowaną na zastosowania praktyczne w kulturze, działalności edukacyjnej i medialnej (FP1P_W08);

  • ma podstawową wiedzę z zakresu leksykologii i leksyko-grafii, zorientowaną na zastosowania praktyczne w kulturze, działalności edukacyjnej i medialnej (FP1P_W09);

  • ma elementarną znajomość odmian terytorialnych
    i społecznych współczesnego języka polskiego, zorien-towaną na zastosowania praktyczne w kulturze, działalności edukacyjnej i medialnej (FP1P_W10);

  • potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować
    i użytkować informacje z wykorzystaniem różnych źródeł
    i sposobów (FP1P_U01);

  • potrafi posługiwać się podstawowymi pojęciami właściwymi dla leksykologii i leksykografii w typowych sytuacjach za-wodowych (FP1P_U03);

  • umie merytorycznie argumentować z wykorzystaniem po-glądów innych autorów oraz formułować wnioski (FP1P_U14);

  • ma świadomość poziomu własnej wiedzy, umiejętności
    i kompetencji (FP1P_K01);

  • potrafi współdziałać i pracować w grupie (FP1P_K05);

  • potrafi odpowiednio określić priorytety i zadania służące realizacji zamierzonych celów (FP1P_K07).

19

Stosowane metody dydaktyczne

  • metody podające: objaśnienie lub wyjaśnienie;

  • metody problemowe: dyskusje (wyrażanie i uzasadnianie opinii), prezentacje wybranych słowników dostępnych na rynku wydawniczym.

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

ocena ciągła (bieżące przygotowanie do zajęć i aktywność)

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną po semestrze 1.

Warunki zaliczenia:



  • systematyczne i aktywne uczestnictwo w zajęciach;

  • rekomendacja wybranego słownika.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Student

  • poznaje kluczowe zagadnienia z zakresu leksykografii oraz leksykologii;

  • zapoznaje się z badaniami dotyczącymi znaczeń i struktury wyrazów, które pozwolą mu lepiej zrozumieć budowę semantyczną polszczyzny;

  • uczy się używać słów w różnych kontekstach oraz wzbo-gacać swój słownik;

  • opanowuje umiejętność prawidłowego posługiwania się językiem w życiu codziennym;

  • charakteryzuje różnego rodzaju słowniki i ocenia ich przy-datność.

23

Treści kształcenia (pełny opis)

1. Leksykologia i leksykografia. Ich działy.

2. Pojęcie znaku językowego, morfemu, leksemu i wyrazu. Klasyfikacja leksemów.

3. Wyraz. Definiowanie i wydzielanie znaczeń wyrazów. Wyraz a idiom i przysłowie.

4. Budowa artykułu hasłowego w słowniku, jego zawartość. Typy definicji leksykograficznych, kwalifikatory. Rodzaje słow-ników.

5. Frazeologia: łączliwość wyrazów, istota i typologia związków frazeologicznych. Źródła frazeologii. Funkcjonowanie frazeo-logii w różnych odmianach polszczyzny. Słowniki frazeologicz-ne.

6-7. Związki semantyczne między wyrazami: antonimia, syno-nimia, homonimia, polisemia.

8. Zróżnicowanie słownictwa pod względem stylistyczno-funk-cjonalnym, ekspresywnym, terytorialnym, środowiskowym; wyróżnianie wyrazów dawnych i współczesnych, rodzimych
i obcych.

9. Rozwój metody leksykograficznej na przykładzie historycz-nych i współczesnych słowników języka polskiego.

10. Norma leksykalna a kultura języka. Słowniki popraw-nościowe.

11. Zróżnicowanie stylistyczne słownictwa w dawnej polszczyź-nie, słowniki autorów.

12. Słowniki, encyklopedie i leksykony polonistyczne oraz z za-kresu historii kultury.

13. Słowniki onomastyczne.



14. Leksykologia współczesna: słowniki na CD oraz on-line.

24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. W. Miodunka, Podstawy leksykologii i leksykografii, War-szawa 1989.

  2. P. Żmigrodzki, Wprowadzenie do leksykografii polskiej, Katowice 2005.

  3. A. M. Lewicki, A. Pajdzińska, Frazeologia, [w:] Współ-czesny język polski, pod red. J. Bartmińskiego, Lublin 2001, s. 315-333.

Literatura uzupełniająca do tematów ćwiczeń

Ad 4

  1. W. Doroszewski, Uwagi wyjaśnienia wstępne, [w:] Słownik języka polskiego, t. l, Warszawa 1958.

  2. S. Kania, J. Tokarski, Zarys leksykologii i leksykografii pol-skiej, Warszawa 1984.

  3. W. Miodunka, Podstawy leksykologii i leksykografii, War-szawa 1989.

  4. T. Piotrowski, Słowniki współczesnego języka polskiego, [w:] Współczesny język polski, pod red. J. Bartmińskiego, Lublin 2001.

  5. T. Piotrowski, Zrozumieć leksykografię, Warszawa 2001.

  6. Słowniki języka polskiego – wstępy (do ćwiczeń praktycz-nych).

Ad 5

  1. S. Bąba, Innowacje frazeologiczne współczesnej polszczyz-ny, Poznań 1989.

  2. S. Bąba, I. Dziamska, J. Liberek, Podręczny słownik frazeo-logiczny, Warszawa 1996.

  3. S. Bąba, J. Liberek, Słownik frazeologiczny współczesnej polszczyzny, Warszawa 2001.

  4. W. Chlebda, Frazematyka, [w:] Współczesny język polski, pod red. J. Bartmińskiego, Lublin 2001.

  5. K. Głowińska, Popularny słownik frazeologiczny, War-szawa 2000.

  6. A. Kłosińska, E. Sobol, A. Stankiewicz, Wielki słownik frazeologiczny PWN z przysłowiami, Warszawa 2009.

  7. W. Kopaliński, Kot w worku czyli z dziejów powiedzeń
    i nazw
    , Warszawa 1977 (lub wyd. nast.).

  8. J. Krzyżanowski, Mądrej głowie dość dwie słowie, t. 1-3, Warszawa 1975.

  9. M. Lewicki, A. Pajdzińska, Frazeologia, [w:] Współczesny język polski, pod red. J. Bartmińskiego, Lublin 2001.

  10. K. Mosiołek-Kłosińska, A. Ciesielska, W kilku słowach. Słownik frazeologiczny języka polskiego, Warszawa 2001.

  11. Nowa księga przysłów i wyrażeń przysłowiowych polskich, red. J. Krzyżanowski, t. 1-4, Warszawa 1969-1978.

  12. Słownik frazeologiczny języka polskiego, oprac. S. Skorupka, t. 1-2, Warszawa 1974 (lub wyd. nast.).

  13. E. Sobol, Słownik frazeologiczny PWN z Bralczykiem, War-szawa 2008.

  14. Wielki słownik frazeologiczny, red. P. Müldner-Nieckowski, Warszawa 2003.

Ad 6-7

  1. J. D. Apresjan, Semantyka leksykalna. Synonimiczne środki języka, rozdz. IV, Wrocław 1980.

  2. E. Bałdyga, Metody wydzielania homonimów, „Poradnik Ję-zykowy” 1975, nr 10.

  3. M. Bańko, Słownik wyrazów bliskoznacznych, Warszawa 2010.

  4. D. Buttler, Słownik polskich homonimów całkowitych, Wro-cław 1998.

  5. W. Cienkowski, Praktyczny słownik wyrazów bliskoznacz-nych, Warszawa 1994.

  6. A. Dąbrówka, E. Geller, Słownik antonimów. 64 000 zna-czeń przeciwstawnych i uzupełniających języka polskiego, Warszawa 1995.

  7. A. Dąbrówka, E. Geller, R. Turczyn, Słownik synonimów, Warszawa 1993.

  8. E. Grodziński, Wieloznaczność a homonimia, „Poradnik Językowy” 1972, nr 10.

  9. S. Jodłowski, O definicję synonimu, [w:] Studia linguistica in honorem Thaddei Lehr-Spławiński, pod red. T. Milewskiego, J. Safarewicza i F. Sławskiego, Warszawa 1963.

  10. R. Matys, Słownik wyrazów przeciwstawnych, Wrocław 1997.

  11. T. Mika, D. Pluskota, K. Świetlik, Słownik synonimów nie tylko dla ucznia, Poznań 1997.

  12. A. Nagórko, M. Łaziński, H. Burkhardt, Dystynktywny słow-nik synonimów, Kraków 2004.

  13. M. Pawlus, B. Gajewska, Słownik synonimów i antonimów, Bielsko-Biała 1997.

  14. J. Puzynina, Zmiany znaczeniowe a semantyka składnikowa i słowotwórstwo, „Język Polski” 1979, z. 4.

  15. Słownik synonimów polskich, pod red. Z. Kurzowej, War-szawa 1998.

  16. Słownik wyrazów bliskoznacznych, pod red. S. Skorupki, Warszawa 1957.

  17. Z.Saloni, Homonimia a hasła w słownikach polskich, „Język Polski” 1996, z. 4-5.

  18. T. Skubalanka, O stylu poetyckim i innych stylach języka, rozdz. Problemy synonimii poetyckiej, Lublin 1995.

  19. R. Tokarski, Derywacja semantyczna jako jedno ze źródeł polisemii wyrazowej, [w:] Pojęcie derywacji w lingwistyce, pod red. J. Bartmińskiego, Lublin 1981.

  20. P. Żmigrodzki, Mały słownik antonimów, Kraków 2001.

  21. P. Żmigrodzki, Mały słownik synonimów, Kraków 1997.

Ad 8

    1. J. Anusiewicz, J. Skawiński, Słownik polszczyzny potocznej, Warszawa-Wrocław 1996 (lub wyd. nast.).

    2. M. Bańko, L. Drabik, L. Wiśniakowska, Słownik spolszczeń i zapożyczeń, Warszawa 2007.

    3. M. Bańko, A. Zygmunt, Czułe słówka. Słownik afektonimów, Warszawa 2010.

    4. A. Bańkowski, Etymologiczny słownik języka polskiego,
      t. 1: A-K, t. 2: L-P, Warszawa 2000.

    5. W. Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków 2010.

    6. A. Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, War-szawa 1974 (lub wyd. nast.).

    7. B. Chaciński, Wypasiony słownik najmłodszej polszczyzny, Kraków 2003.

    8. B. Chaciński, Wyczesany słownik najmłodszej polszczyzny, Kraków 2005.

    9. B. Chaciński, Totalny słownik najmłodszej polszczyzny, Kra-ków 2007.

    10. M. Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, Warszawa 2006.

    11. M. Czeszewski, Słownik slangu młodzieżowego, Piła 2001.

    12. K. Długosz-Kurczabowa, Szkolny słownik etymologiczny, Warszawa 2001.

    13. K. Długosz-Kurczabowa, Wielki słownik etymologiczno-
      -historyczny języka polskiego
      , Warszawa 2008.

    14. S. Hoppe, Słownik języka łowieckiego, Warszawa 1981.

    15. L. Kaczmarek, T. Skubalanka, S. Grabias, Słownik gwary studenckiej, Lublin 1994.

    16. S. Kania, Słownik argotyzmów, Warszawa 1995.

    17. W. Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obco-języcznych, Warszawa 2002.

    18. A. Markowski, R. Pawelec, Słownik wyrazów obcych i trud-nych, Warszawa 2000.

    19. Nowy słownik gwary uczniowskiej, red. H. Zgółkowa, Wro-cław 2004.

    20. F. Sławski, Słownik etymologiczny języka polskiego, t. l-, Kraków 1952-.

    21. S. Reczek, Podręczny słownik dawnej polszczyzny, Wro-cław-Warszawa-Kraków 1968.

    22. Słownik gwar polskich, pod red. M. Karasia (Źródła oraz
      t. 1), [potem pod red. J. Reichana i S. Urbańczyka], Wro-cław 1979-.

    23. Słownik gwar polskich, oprac. J. Karłowicz, t. 1-6, Kraków 1900-1911.

    24. Słownik wyrazów obcych, red. I. Kamińska-Szmaj, Wrocław 2001.

    25. Słownik wyrazów obcych, red. J. Tokarski, Warszawa 1978 (lub wyd. nast.).

    26. Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, oprac. A. Bańkowski.

    27. A. Wieczorkiewicz, Słownik gwary warszawskiej, Warszawa 1966.

    28. L. Stomma, Słownik polskich wyzwisk, inwektyw i określeń pejoratywnych, Warszawa 2001.

    29. B. Sychta, Słownik gwar kaszubskich na tle kultury ludowej, t. 1-7, Wrocław 1967-1976.

    30. J. Tuwim, Polski słownik pijacki i antologia bachiczna, Warszawa 1991.

    31. Wielki słownik wyrazów obcych PWN, red. M. Bańko, War-szawa 2003.

Ad 9

      1. W. Bogusławski, J. Wawrzyńczyk, Polszczyzna, jaką znamy. Nowa sonda słownikowa, Warszawa 1993.

      2. Z. Cygal-Krupowa, Szesnastowieczne edycje „Dictionari Joannis Murmelii variarum rerum”, Kraków 1979.

      3. J. Karłowicz, A. A. Kryński, W. Niedźwidzki, Słownik ję-zyka polskiego (tzw. Warszawski), t. 1-8, Warszawa 1900-1927.

      4. J. Karłowicz, A. A. Kryński, W. Niedźwiedzki (red.), Słow-nik języka polskiego, t. 1-8, Warszawa 1900-1927 (wyd. fotoofset, Warszawa 1952-1953).

      5. G. Knapski, Thesaurus Polono-Latino-Graecus, 1621-1632.

      6. S. B. Linde, Słownik języka polskiego, t. 1-6, 1807-1814.

      7. A. Magierowa, A. Kroh, Prywatny leksykon współczesnej polszczyzny, Nowy Sącz 1995 (i kolejne zeszyty).

      8. J. Mączyński, Lexixon Latino-Polonicum, Królewiec 1564, wyd. z r. 1973 R. Olescha.

      9. Podręczny słownik języka polskiego, oprac. E. Soból, War-szawa 1999.

      10. Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, pod red.
        H. Zgółkowej, t. 1-, Poznań 1994-.

      11. J. Puzynina, „Thesaurus” Grzegorza Knapiusza, siedem-nastowieczny warsztat pracy nad językiem polskim, Wro-cław 1961.

      12. Słownik języka polskiego, red. W. Doroszewski, t. 1-11, Warszawa 1958-1969.

      13. Słownik języka polskiego, red. M. Szymczak, t. 1-3, War-szawa 1978-1981.

      14. Słownik języka polskiego XVII i I poł. XVIII wieku, red.
        K. Siekierska, Kraków 1996-.

      15. Słownik polszczyzny XVI wieku, red. M. R. Mayenowa, t. l-, Wrocław 1966-.

      16. Słownik staropolski, red. K. Nitsch, później S. Urbańczyk,
        t. l-, Wrocław 1953-.

      17. Słownictwo współczesnego języka polskiego. Listy frekwen-cyjne, red. I. Kurcz i in., 1. Teksty popularnonaukowe, War-szawa 1974; 2. Drobne wiadomości prasowe, Warszawa 1976; 3. Publicystyka, Warszawa 1975; 4. Proza artystycz-na, Warszawa 1976; 5. Dramat artystyczny, Warszawa 1977.

      18. Słownik współczesnego języka polskiego, red. B. Dunaj, Warszawa 1996 (lub wyd. nast.).

      19. M. A. Trotz, Nowy dykcjonarz, to jest Mownik polsko-fran-cusko-niemiecki z przydatkiem przysłów potocznych, prze-stróg gramatycznych i inszym naukom przyzwoitych wyra-zów, Lipsk 1764.

      20. S. Urbańczyk, Słowniki, encyklopedie. Ich użyteczność, Kra-ków 2000.

      21. A. Zdanowicz, M. Bohusz-Szyszko, J. Filipowicz,
        W. Tomaszewski, F. Czepieliński, W. Korotyński, B. Trentowski, Słownik języka polskiego..., cz. 1-2, Wilno 1861.

Ad 10

  1. M. Bańko, M. Krajewska, Słownik wyrazów kłopotliwych, Warszawa 1994, wyd. 2 popr., Warszawa 1999.

  2. I. Bartmińska, J. Bartmiński, Słownik wymowy i odmiany nazwisk obcych, Olsztyn 1992.

  3. A. Czarnecka, J. Podracki, Skróty i skrótowce. Pisownia, wy-mowa, odmiana, składnia, Warszawa 1998.

  4. A. Dąbrowska, Słownik eufemizmów polskich, Warszawa 1998.

  5. M. Grochowski, Słownik polskich przekleństw i wul-garyzmów, Warszawa 1995 (lub wyd. nast.).

  6. T. Karpowicz, Praktyczny słownik ortograficzny języka pol-skiego, Warszawa 1999.

  7. A. Markowski, Łatwy słownik trudnych słów, Warszawa 1999.

  8. Nowy słownik ortograficzny języka polskiego PWN, red.
    E. Polański, Warszawa 1996.

  9. Nowy słownik poprawnej polszczyzny, red. A. Markowski, Warszawa 1999.

  10. J. Podracki, Słownik interpunkcyjny języka polskiego z zasa-dami przestankowania, Warszawa 1998.

  11. E. Polański, A. Skudrzyk, Słownik pisowni łącznej i roz-dzielnej, Gdańsk 2000.

  12. Podręczny słownik poprawnej wymowy polskiej, red.
    W. Lubaś, S. Urbańczyk, Kraków-Warszawa 1990.

  13. Praktyczny słownik poprawnej polszczyzny nie tylko dla młodzieży, red. A. Markowski, Warszawa 1996.

  14. Z. Saloni, T. Wróblewska, K. Szafran, Ortograficzny słow-nik ucznia, Warszawa 1994.

  15. Słownik ortograficzny języka polskiego, red. M. Szymczak, Warszawa 1975 (lub wyd. nast.).

  16. Słownik poprawnej polszczyzny, red. W. Doroszewski,
    H. Kurkowska, Warszawa 1973 (lub wyd. nast.).

  17. Słownik wymowy polskiej, red. M. Karaś, M. Madejowa, Warszawa 1977.

  18. Wielki słownik ortograficzny z zasadami pisowni i interpunk-cji, red. E. Polański, Warszawa 2003.

  19. P. Żmigrodzki, O polskich słownikach ortograficznych
    z punktu widzenia metaleksykografii
    , „Poradnik Językowy”, 2004, z. 5, s. 15-30.

Ad 11

  1. Słownictwo pism Stefana Żeromskiego, t. 1-7, Kraków 2002.

  2. Słownik Jana Chryzostoma Paska, t. 1-2, red. H. Koneczna
    i W. Doroszewski, Wrocław 1965 (lub. wyd. nast.).

  3. Słownik języka Cypriana Norwida, zeszyty tematyczne 1-4, Warszawa 1988-1998.

Ad 12

  1. Encyklopedia języka polskiego, red. S. Urbańczyk, War-szawa 1994.

  2. Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, red. K. Polański, Wrocław 1993.

  3. D. Forstner, Świat symboliki chrześcijańskiej, Warszawa 1990.

  4. J. Godyń, Od Adama i Ewy zaczynać. Mały słownik biblizmów języka polskiego, Kraków–Warszawa 1995.

  5. P. Grimal, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wrocław 1990.

  6. W. Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Warszawa 1987.

  7. W. Kopaliński, Słownik symboli, Warszawa 1991.

  8. Leksykon symboli, oprac. M. Oesterreicher-Mollwo, War-szawa 1992.

  9. X. Leon-Dufour, Słownik Nowego Testamentu, Poznań 1986.

  10. M. Luker, Słownik obrazów i symboli biblijnych, Poznań 1989.

  11. Słownik stereotypów i symboli ludowych, red. J. Bartmiński, t. 1-2, Lublin 1996-1999.

  12. Słownik stereotypów i symboli ludowych, t. 1: Kosmos, red. J. Bartmiński, Lublin 1996.

  13. Słownik syntaktyczno-generatywny czasowników polskich, red. K. Polański, Wrocław [i in.] 1980-1922.

  14. Słownik terminologii językoznawczej, oprac. A. Heinz,
    Z. Gołąb, K. Polański, Warszawa 1968 (lub wyd. nast.).

  15. J. Wawrzyńczyk, Słownik bibliograficzny językoznawstwa ogólnego i polonistycznego, Warszawa 2005.

  16. Współczesny język polski, red. J. Bartmiński, Lublin 2001.

Ad 13

  1. J. Bubak, Księga naszych imion, Wrocław–Warszawa–Kra-ków 1993.

  2. A. Cotterell, Słownik mitów świata, Łódź 1993.

  3. J. Grzenia, Słownik imion, Warszawa 2002.

  4. J. Grzenia, Słownik nazw własnych. Ortografia, wymowa, słowotwórstwo i odmiana, Warszawa 1998.

  5. Indeks a tergo do Słownika staropolskich nazw osobowych, red. A. Cieślikowa, A. Malec, Kraków 1993.

  6. R. Kucharczyk, Słownictwo odantroponimiczne w gwarach polskich, Kraków 2010.

  7. M. Malec, Imię w polskiej antroponimii i kulturze, Kraków 2001.

  8. Nazwy miejscowe Polski, red. K. Rymut, t. 1-2, Kraków 1996.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




11. PRAKTYCZNA STYLISTYKA


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Praktyczna stylistyka

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

08.0

6

Punkty ECTS

4 (2+2)

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1 i 2

10

Typ zajęć

ćwiczenia praktyczne

11

Liczba godzin

60 (30+30)

12

Koordynator

prof. dr hab. Jadwiga Kowalik

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

znajomość rożnych gatunków wypowiedzi pisemnej na poziomie szkoły średniej

18

Efekty kształcenia

Student:

  • zna różnorodne środki językowe i gatunki wypowiedzi pisemnej, a także rozpoznaje błędy językowe w tekście pisanym (FP1P_W02, FP1P_W06, FP1P_W08, FP1P_W18, FP1P_W21, FP1P_W22);

  • rozpoznaje środki językowe i określa ich funkcję w tekście, tworzy wypowiedzi pisemne adekwatne do sytuacji komunikacyjnej i założonego celu, potrafi skorygować błędy językowe w tekście pisanym, umie kompetentnie przekazać posiadaną wiedzę na temat gatunków wypowiedzi pisemnej
    i środków językowych podczas zajęć szkolnych i pozaszkol-nych (FP1P_U12, FP1P_U14, FP1P_U15, FP1P_U16, FP1P_U19, FP1P_U20, FP1P_U22);

  • świadome uczestniczy w sytuacji komunikacyjnej, podej-muje się mediacji w sytuacjach spornych lub kontrowersyj-nych, potrafi wykorzystać odpowiednie media (prasa, radio) do kształtowania opinii społecznej (FP1P_K05, FP1P_K06, FP1P_K08, FP1P_K11, FP1P_K12, FP1P_K14, FP1P_K15).

19

Stosowane metody dydaktyczne

  • analiza przykładów i wspólne omówienie cech stylów języ-kowych i gatunków wypowiedzi pisemnej funkcjonujących w obrębie każdego z nich;

  • ćwiczenia praktyczne (pisanie różnych form wypowiedzi);

  • dyskusja;

  • autokorekta;

  • korekta przez osobę prowadzącą;

  • quizy służące utrwaleniu i powtórzeniu wiadomości.

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

Metody sprawdzania:

  • ocena samodzielnie przygotowanych wypowiedzi pisem-nych spełniających wyznaczniki poszczególnych gatunków oraz ocena trafności wyboru i realizacji odpowiedniego stylu językowego.

Kryteria oceny:

  • właściwy wybór tematu i poprawna realizacja kryteriów gatunkowych wypowiedzi pisemnych (nie mniej niż 60%);

  • biegłe posługiwanie się rożnymi stylami językowymi.

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną po semestrze 1 i 2.

Warunki zaliczenia:



  • obecność na zajęciach oraz aktywny w nich udział, a także pozytywna ocena z 3 zadań pisemnych w semestrze.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Różne odmiany i style funkcjonalne języka polskiego (język etniczny, język ogólny i odmiany regionalne języka narodowego, styl urzędowy, publicystyczny, naukowy, artystyczny, potoczny).

Ocena sytuacji komunikacyjnej, poprawny wybór gatunku wypo-wiedzi do realizacji założonego celu.

Praktyczna nauka pisania tekstów w stylu urzędowym, publicystycznym i naukowym.

Umiejętność oceny trafności zastosowanych środków języko-wych.



23

Treści kształcenia (pełny opis)

Język etniczny: odmiana ogólna i odmiany regionalne.

Odmiana mówiona i pisana języka ogólnego (wariant staranny


i swobodny).

Różne style językowe: potoczny, publicystyczny, urzędowy (kancelaryjny i prawny), naukowy (i popularnonaukowy), artystyczny.

Środki językowe w obrębie różnych stylów funkcjonalnych
i gatunków wypowiedzi pisemnych.

Grzeczność językowa, zasady Grice’a oraz etyka wypowiedzi pisemnej.

Pisma użytkowe: szablony edytorskie, etykieta językowa, charakterystyczne zwroty.

Praktyczna nauka pisania: CV (ewent. życiorysu), podania, listu motywacyjnego, skargi/reklamacji, instrukcji, reklamy, ogłoszenia, notatki służbowej (ewent. wypełniania wniosku


o dotacje z UE).

Działania na tekstach: streszczanie, rozwijanie, powtórzenie wyznaczników sprawozdania oraz nauka pisania protokołu.

Kompozycja oraz spójność wypowiedzi pisemnej – ćwiczenia praktyczne.

Norma językowa a usterka językowa i błąd językowy (rodzaje błędów językowych).

List prywatny (powtórzenie), nauka pisania: listu oficjalnego, zaproszenia, odmowy udziału w wydarzeniach społeczno-kul-turalnych, gratulacji, toastu, nekrologu.

Gatunki dziennikarskie i publicystyczne: rozprawka a artykuł (prasowy, publicystyczny, naukowy – nauka pisania); recenzja (powtórzenie i uzupełnienie o analizę dzieła literac-kiego); nauka pisania eseju, felietonu, wywiadu, reportażu.

Przykładowe ćwiczenia analityczne i redakcyjne z zakresu omawianych gatunków dla uczniów szkół podstawowych.

Kryteria poprawności gatunków wypowiedzi pisemnej wprowa-dzanych w szkole podstawowej.



24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. Bar Józef, Formy wypowiedzi, Wrocław 1971.

  2. Bortnowski Stanisław, Warsztaty dziennikarskie, Warszawa 2003.

  3. Jedliński Ryszard, Gatunki publicystyczne w szkole średniej, Warszawa 1984.

  4. Kłakówna Zofia Agnieszka, Sztuka pisania, Warszawa 1993.

  5. Porayski-Pomsta Józef, Błędy językowe i ich rodzaje, [w:] Polszczyzna a/i Polacy, Warszawa 1994.

  6. Sinielnikoff Roxana, Wzory listów polskich, Warszawa 1993.

  7. Wojtak Maria, Analiza gatunków prasowych, Lublin 2008.

  8. Wierzbicka Anna, Wierzbicki Piotr, Praktyczna stylistyka, Warszawa 1969.

  9. Wierzbicka Elżbieta [i in.], Podstawy stylistyki i retoryki, Warszawa 2008.

Literatura uzupełniająca

  1. Zdunkiewicz-Jedynak Dorota, Wykłady ze stylistyki, War-szawa 2008.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




12. EMISJA GŁOSU I KULTURA ŻYWEGO SŁOWA


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Emisja głosu i kultura żywego słowa

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

8.0

6

Punkty ECTS

2

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1

10

Typ zajęć




11

Liczba godzin

30

12

Koordynator

mgr Stanisław Świder

13

Prowadzący

ćwiczenia praktyczne

14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • ma uporządkowaną wiedzę szczegółową z zakresu anatomii, fizjologii i zasad działania aparatu oddechowego, gardła, krtani, aparatu artykulacyjnego i rezonatorów, a także kul-tury żywego słowa – zorientowaną na zastosowania praktyczne w kulturze, działalności edukacyjnej i medialnej (FP1P_W08);

  • ma podstawową wiedzę dotyczącą higieny głosu i wpływu prawidłowej emisji na budowanie barwy i dynamiki głosu (FP1P_W23);

  • ma umiejętności sprawnego, świadomego i higienicznego operowania aparatem głosowym oraz samokontroli w za-kresie pracy narządu oddechowego i artykulacyjnego nie-zbędne do pracy w instytucjach kultury i edukacji oraz
    w mediach (FP1P_U05);

  • umie przygotować wystąpienia ustne dostosowane do róż-nych sytuacji komunikacyjnych, wykorzystując werbalne
    i pozawerbalne środki ekspresji (FP1P_U17);

  • ma świadomość istoty i kolejności rozwiązywania proble-mów emisyjnych (FP1P_K01);

  • rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie, przekładania wiedzy teoretycznej na praktyczne umiejętności w zakresie emisji głosu i kultury języka (FP1P_K05).

19

Stosowane metody dydaktyczne

ćwiczenia praktyczne

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

  • prezentacja efektów przez studenta – wygłoszenie fragmentu tekstu zgodnie z zasadami emisji głosu i kultury żywego sło-wa;

  • obecność na zajęciach i aktywność.

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną po semestrze 1.

Warunki zaliczenia:



  • obecność i aktywność na zajęciach;

  • prezentacja efektów pracy.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Wybrane zagadnienia z fonetyki artykulacyjnej.

Prawidłowa emisja głosu – zasady, ćwiczenia prawidłowej emisji głosu.

Ćwiczenia oddechowe i fonacyjne.


23

Treści kształcenia (pełny opis)

Głos jako narzędzie pracy.

Wybrane zagadnienia z anatomii i fizjologii aparatu głosowego.

Wybrane zagadnienia z fonetyki artykulacyjnej.

Prawidłowa emisja głosu – zasady, ćwiczenia prawidłowej emisji głosu. Ćwiczenia artykulacyjne.

Techniki oddychania. Higiena pracy głosem. Fizjologia procesu oddechowego, wprowadzenie w świat świadomego oddychania.

Rola terapii w profilaktyce zaburzeń głosu. Ćwiczenia od-dechowe i fonacyjne.

Przedstawienie właściwych i niewłaściwych wzorców w procesie komunikowania się – omówienie roli treningów relaksacyjnych w terapii zaburzeń głosu. Praktyczne treningi relaksacyjne. Ma-saże relaksacyjne.

Samodzielna praca nad głosem.

Nowoczesne technologie wykorzystywane w rehabilitacji głosu
i mowy pacjenta.

Ćwiczenia w interpretacji różnych typów ekspresji oratorskiej.



24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura

  1. Z. Klemensiewicz, Prawidła poprawnej wymowy polskiej, Kraków 1988.

  2. W. Kochański, O. Koszutska, Z. Listkiewicz, Sekrety żywe-go słowa, Warszawa 1974.

  3. M. Kotlarczyk, Sztuka żywego słowa. Dykcja – Ekspresja – Magia, Rzym 1975.

  4. M. Walczak, Ćwiczenia artykulacyjne, Łódź 1979.

  5. B. Wieczorkiewicz, Sztuka mówienia, Warszawa 1998.

  6. M. Mikuta, Kultura żywego słowa, Warszawa 1963.

  7. B. Toczyska, Elementarne ćwiczenia dykcji, Gdańsk 1994.

  8. B.Toczyska, Sarabanda w chaszczach (ćwiczenia samo-głosek), Gdańsk 1997.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




13. OCHRONA PRAWNA WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Ochrona prawna własności intelektualnej

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

10.0

6

Punkty ECTS

1

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1

10

Typ zajęć

ćwiczenia

11

Liczba godzin

10

12

Koordynator

dr Leszek Małek

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności intelektualnej i prawa autorskiego (FP1P_W24);

  • potrafi w podstawowym zakresie stosować przepisy prawa odnoszącego się do instytucji kultury i edukacji oraz me-diów, w szczególności prawa autorskiego i związanego
    z zarządzaniem własnością intelektualną (FP1P_U10);

  • przez pogłębianie wiedzy za zakresu prawnej ochrony włas-ności intelektualnej i dokształcanie w tym zakresie potrafi dostosować się do nowych sytuacji i warunków (FP1P_K04, FP1P_K08, FP1P_K14).

19

Stosowane metody dydaktyczne

elementy wykładu połączonego z prezentacją rozstrzygnięć sądo-wych oraz rozwiązywanie nieskomplikowanych kazusów i ana-liza praktyczna dokumentów (pism, umów itp.)

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

prace pisemne na zadany temat, obejmujące także konieczność dokonania analizy prawnej odnośnie do konkretnych stanów faktycznych (kazusów) o nieskomplikowanym charakterze

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną po semestrze 1.

Warunki zaliczenia:



  • kolokwium obejmujące test lub pytania opisowe (wymagana jest połowa maksymalnej liczby punktów).

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Zakres przedmiotu – pojęcie „własność intelektualna”.

Podstawowe zagadnienia z zakresu prawa autorskiego – przed-miot, podmiot, treść autorskich praw osobistych, treść autorskich praw majątkowych i jej ograniczenia, umowy, prawa pokrewne, wizerunek.



Problematyka dotycząca prawa własności przemysłowej:
1) patenty; 2) wzory użytkowe; 3) wzory przemysłowe; 4) znaki towarowe.

23

Treści kształcenia (pełny opis)

  1. Pojęcie własności intelektualnej.

    1. Sposób rozumienia pojęcia „własność intelektualna”. Gene-za i uzasadnienie przyznania ochrony dobrom niematerial-nym.

    2. Źródła prawa autorskiego i prawa własności przemysłowej (ustawa, umowy międzynarodowe, prawo europejskie).

    3. Pojęcie „utworu” na gruncie prawa autorskiego. Definicja ustawowa, katalog egzemplifikacyjny, przykłady zaczerp-nięte z orzecznictwa sądowego, przypadki sporne i granicz-ne. Refleksja nad liberalizacją wymogów i próba znalezienia rozwiązania.

    4. Utwór samoistny, zależny, inspirowany i dzieło z zapoży-czeniami – przykłady oraz konsekwencje prawne zaliczenia danego utworu do określonej kategorii.

    5. Ustawowe wyłączenia spod ochrony (dokumenty i materiały urzędowe, projekty aktów prawych itp.).

  2. Podmioty prawa autorskiego i treść prawa.

    1. Twórca. Współtwórcy (przesłanki współtwórczości).

    2. Wydawca, producent, pracodawca i inne podmioty.

    3. Autorskoprawny status prac dyplomowych.

    4. Charakter katalogu praw osobistych. Ogólna charakterystyka (czas trwania, ochrona po śmierci, nieprzenoszalność itp.).

    5. Prawo do autorstwa (aspekt pozytywny i negatywny, pojęcie i rodzaje plagiatu, plagiat w działalności naukowej, inne zja-wiska podobne do plagiatu: autoplagiat, ghostwriting, plagiat „odwrócony”, plagiat w pracach dyplomowych).

  3. Prawo do integralności. Autorskie prawa majątkowe i ich ograniczenia.

    1. Prawo do integralności utworu i inne prawa osobiste.

    2. Pojęcie autorskich praw majątkowych – definicja ustawowa, pola eksploatacji, czas trwania i inne cechy.

    3. Postacie (formy) korzystania z utworu (przykłady, podziały). Prawo do wynagrodzenia.

    4. Pojęcie i charakter dozwolonego użytku.

    5. Dozwolony użytek osobisty (regulacja ustawowa, przykłady, zagadnienie kserowania podręczników itp.).

  4. Dozwolony użytek publiczny.

  1. Uzasadnienie istnienia regulacji i jej kazuistyczny charakter.

  2. Przesłanki tzw. prawa przedruku.

  3. Przesłanki prawa cytatu.

  4. Inne postacie – przywileje biblioteczne, licencje dla szkół
    i ośrodków dokumentacji itp.

  5. Obowiązek podania źródła (art. 34 pr. aut.).

  6. Tzw. test trójstopniowy z art. 35 pr. aut.

    1. Umowy z zakresu prawa autorskiego.

  1. Ogólna charakterystyka.

  2. Ustawowe reguły odnoszące się do umów.

  3. Zasady redakcji kontraktów autorskich.

  4. Licencje open source i creative commons.

    1. Prawa pokrewne i wizerunek.

  1. Pojęcie.

  2. Prawa artystów wykonawców.

  3. Prawa do fonogramów i wideogramów.

  4. Prawa do nadań.

  5. Ochrona wizerunku i jej wyłączenia.

  1. Prawo autorskie w Internecie.

  1. Przedmiot ochrony i podmiot oraz treść prawa autorskiego.

  2. Odpowiedzialność za naruszenie prawa autorskiego w Inter-necie (dostawcy zawartości sieci, dostawcy usług i użytkow-nika końcowego).

  3. Piractwo i transfer plików MP3.

  4. Rozpowszechnianie przedmiotów praw autorskich w sieci (webcasting i simulcasting, usługi on demand oraz near-on-
    -demand
    ).

  5. Miejsce korzystania z utworu.

VIII. Regulacje z zakresu prawa własności przemysłowej. Wynalazki i ochrona patentowa.

  1. Pojęcie i źródła prawa własności przemysłowej.

  2. Pojęcie wynalazku (nowość, poziom wynalazczy, prze-mysłowa stosowalność).

  3. Rozwiązania wyłączone spod ochrony patentowej.

  4. Zakres prawa z patentu.

    1. Wzory użytkowe i wzory przemysłowe.

  1. Znaki towarowe i udzielane na nie prawa ochronne.

    1. Pojęcie znaku towarowego.

    2. Przeszkody udzielenia prawa ochronnego (brak zdolności odróżniającej, przeszkody wynikające z art. 131 i 132 p.w.p.).

    3. Udzielenie prawa ochronnego (pierwszeństwo, zgłoszenie znaku towarowego i jego rozpatrzenie).

24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. M. Poźniak-Niedzielska, J. Szczotka, M. Mozgawa, Prawo autorskie i prawa pokrewne. Zarys wykładu, Warszawa 2007.

  2. U. Promińska, E. Nowińska, M. Du Vall, Prawo własności przemysłowej, Warszawa 2008.

Literatura uzupełniająca

  1. J. Barta, R. Markiewicz, Prawo autorskie, Warszawa 2010.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




14. PIERWSZA POMOC W NAGŁYCH WYPADKACH


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polski

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Pierwsza pomoc w nagłych wypadkach

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

12.9

6

Punkty ECTS

1

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

1

10

Typ zajęć

ćwiczenia praktyczne medyczne

11

Liczba godzin

5

12

Koordynator

lek. med. Elżbieta Kobis

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • ma podstawową wiedzę o zasadach udzielania pierwszej po-mocy w instytucjach związanych z wybraną sferą działal-ności kulturalnej, edukacyjnej, medialnej (FP1P_W23);

  • ma podstawowe umiejętności z zakresu zasad udzielania pierwszej pomocy niezbędne do pracy w instytucjach kul-tury i edukacji oraz w mediach (FP1P_U05);

  • rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie (FP1P_K04);

  • potrafi współdziałać w grupie w różnych sytuacjach oraz stanach zagrożenia życia (FP1P_K05).

19

Stosowane metody dydaktyczne

ćwiczenia praktyczne

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

praktyczny sprawdzian wszystkich umiejętności nabytych
w trakcie zajęć

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną po semestrze 1.

Warunki zaliczenia:



  • zaliczenie wszystkich ćwiczeń wykonywanych w trakcie zajęć.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Praktyczne umiejętności z zakresu udzielania pierwszej pomocy w różnych sytuacjach oraz stanach zagrożenia życia.

23

Treści kształcenia (pełny opis)

  1. Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (ćwiczenia praktyczne masażu serca prowadzone na fantomie).

  2. Krwotok, opatrywanie ran (sposoby bezpośredniego tamo-wania krwawienia, tamowanie krwotoków tętniczych i żyl-nych, zastosowanie opatrunków uciskowych, zimnych okładów).

  3. Złamanie kości lub kręgosłupa (unieruchomienie prowizoryczne).

  4. Pomoc doraźna w przypadku oparzeń, odmrożeń, zachłyś-nięć, urazów gałki ocznej, ucha.

  5. Postepowanie w przypadkach zatruć pokarmowych, chemicznych, alkoholem, środkami odurzającymi.

24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. Buchfelder A., Buchfelder M., Podręcznik pierwszej pomo-cy, Warszawa 2008.

  2. Międzynarodowe Wytyczne Resuscytacji 2000. Pod-sumowanie i schematy postępowania według Europejskiej Rady Resuscytacji, Polska Rada Resuscytacji, Kraków 2002.

Literatura uzupełniająca

  1. Pierwsza pomoc i resuscytacja krążeniowo-oddechowa. Podręcznik dla studentów, pod red. J. Andresa, Kraków 2004.

  2. Sefrin P., Schua R., Postępowanie w nagłych przypadkach, pod red. Z. Rybickiego, Wrocław 2001.

  3. Wojciechowski E., Pierwsza pomoc w nagłych wypadkach, Gdańsk 1998.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




PRZEDMIOTY DO WYBORU

15.1. KOMPUTEROWE PRZYGOTOWANIE TEKSTU




Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Komputerowe przygotowanie tekstu

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

08.9

6

Punkty ECTS

2

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

2

10

Typ zajęć

laboratorium informatyczne

11

Liczba godzin

30

12

Koordynator

dr Anna Pachowicz

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • ma podstawową wiedzę o nowych mediach komunikacyj-nych i ich roli społeczno-kulturowej, zorientowaną na za-stosowania praktyczne w kulturze, działalności edukacyjnej
    i medialnej (FP1P_W18);

  • potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować
    i użytkować informacje z wykorzystaniem różnych źródeł
    i sposobów (FP1P_U01);

  • zna i potrafi zastosować podstawowe zasady opracowania edytorskiego tekstów (FP1P_U19);

  • ma świadomość poziomu własnej wiedzy, umiejętności
    i kompetencji (FP1P_K01).

19

Stosowane metody dydaktyczne

  • metody poszukujące – problemowa i ćwiczeniowa;

  • metoda laboratoryjna;

  • dyskusja; pokaz multimedialny;

  • ćwiczenia i zajęcia praktyczne.

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

  • ocena aktywności studenta podczas zajęć;

  • samodzielne wykonywanie ćwiczeń w trakcie zajęć;

  • przygotowanie dwóch prezentacji multimedialnych wraz
    z handoutami;

  • korekta tekstów;

  • analiza błędów edytorskich w tekstach prasowych.

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną po semestrze 2.

Warunki zaliczenia:



  • średnia ocen cząstkowych uzyskanych podczas zajęć w cią-gu semestru;

  • oddanie 10 stronic tekstu sformatowanego według zasad określonych w trakcie zajęć.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Zapoznanie studentów z zasadami edycji tekstu, z wiedzą z za-kresu poprawnego przygotowania publikacji do druku.

23

Treści kształcenia (pełny opis)

Możliwości edytorskie programu Word.

Czytelność tekstu.

Kroje pisma, atrybuty, antykwa, kursywa.

Znaki interpunkcyjne, diakrytyczne i specjalne.

Stosowanie wyróżnień w tekście.

Formatowanie tekstu – pasek narzędzi, kombinacja klawiszy skrótów. Łamanie akapitów.

Marginesy, kolumny, tło, inicjały, obramowanie, spis treści, in-deksy.

Układ poszczególnych elementów na stronie (marginesy, na-główek i stopka, tytuły i śródtytuły).

Edycja tabeli

Wykorzystywanie elementów grafiki (pochodzących np. z Inter-netu, ClipArtu).



Projektowanie m.in. stron tytułowych, okładek, układu typo-graficznego publikacji.

24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. Robert Chwałowski, Typografia typowej książki, Helion, Gliwice 2001.

  2. Susan Wheeler, Gary Wheeler, Typografia komputerowa, War-szawa 1996.

  3. Adam Wolański, Praktyczny poradnik edycji tekstów, War-szawa 2008.

Literatura uzupełniająca

  1. Friedrich Forssman, Hans Peter Willberg, Pierwsza pomoc
    w typografii
    , Słowo/Obraz Terytoria, Gdańsk 2004.

  2. Robin Williams, Komputerowy skład tekstów. Jak to zrobić?, Gliwice 2003.

  3. Krzysztof Tyczkowski, Lettera Magica, Łódź 2005.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




15.2. PROGRAMY KOMPUTEROWE W PRACY HUMANISTY


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Programy komputerowe w pracy humanisty

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

08.9

6

Punkty ECTS

2

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

2

10

Typ zajęć

laboratorium informatyczne

11

Liczba godzin

30

12

Koordynator

dr Anna Pachowicz

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

brak

18

Efekty kształcenia

Student:

  • ma podstawową wiedzę o nowych mediach komunikacyj-nych i ich roli społeczno-kulturowej, zorientowaną na za-stosowania praktyczne w kulturze, działalności edukacyjnej
    i medialnej (FP1P_W18);

  • potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować
    i użytkować informacje z wykorzystaniem różnych źródeł
    i sposobów (FP1P_U01);

  • potrafi posługiwać się podstawowymi programami kom-puterowymi i bazami danych (FP1P_U20);

  • potrafi wskazać i wykorzystać dostępne media do populary-zowania kultury języka i kultury czytelniczej (FP1P_U22);

  • ma świadomość poziomu własnej wiedzy, umiejętności
    i kompetencji (FP1P_K01).

19

Stosowane metody dydaktyczne

  • metody poszukujące – problemowa i ćwiczeniowa;

  • metoda laboratoryjna;

  • dyskusja; pokaz multimedialny;

  • ćwiczenia i zajęcia praktyczne.

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

  • ocena aktywności studenta podczas zajęć;

  • indywidualne wykonywanie ćwiczeń w trakcie zajęć;

  • przygotowanie dwóch prezentacji multimedialnych wraz
    z handoutami.

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną po semestrze 2.

Warunki zaliczenia:



  • średnia ocen cząstkowych uzyskanych w trakcie każdych zajęć w ciągu semestru;

  • złożenie 10 stronic tekstu albo przygotowanie prezentacji multimedialnej według zasad określonych w trakcie zajęć.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Wykształcenie umiejętności praktycznego wykorzystania wy-branych programów komputerowych w pracy humanisty (m.in. Microsoft Word, Microsoft PowerPoint).

23

Treści kształcenia (pełny opis)

Charakterystyka wybranych programów komputerowych.

Programy do projektowania prezentacji (Microsoft PowerPoint, OpenOffice Impress, Apple Keynote, Prezi).

Możliwości programu PowerPoint.

Zasady przygotowania różnorodnych prezentacji multimedial-nych (wybór stylu, formy, animacji, elementów graficznych – obrazów, dźwięku, tła; formatowanie pól tekstowych; za-stosowanie hiperłączy, wprowadzenie nagłówka i stopki).

Formatowanie tekstów (tworzenie; wstawianie przypisów, na-główka, stopki; wyrównywanie i rozmieszczanie elementów na stronie; umieszczanie w tekście obrazów i grafik, wyrównywanie i rozmieszczanie elementów na stronie).

Praca w programie FineReader, skanowanie tekstów oraz przy-gotowywanie do redakcji w Wordzie.

Ćwiczenia w projektowaniu różnorodnych tekstów/dokumentów, m.in. stron tytułowych, plakatów, broszur, okładek, obwolut, za-proszeń, układu typograficznego publikacji.


24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. Komunikacja interakcyjna człowieka z komputerem, pr. zbior. pod red. S. Juszczyka, Kraków 2000.

  2. W. Sikorski, Podstawy technik informatycznych, Warszawa 2007.

Literatura uzupełniająca

  1. M. Kopertowska, Przetwarzanie tekstów, Warszawa 2007.

  2. Z. Nowakowski, Użytkowanie komputera, Warszawa 2007.

  3. M. Sokół, OpenOffice.ux.pl 2.0. Ćwiczenia praktyczne, Gliwice 2006.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




16. LEKTORAT JĘZYKA OBCEGO

16.1. JĘZYK ANGIELSKI




Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Lektorat języka obcego / Język angielski

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

09.0

6

Punkty ECTS

1

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I

9

Semestr

2

10

Typ zajęć

lektorat

11

Liczba godzin

30

12

Koordynator

Studium Języków Obcych PWSZ

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

angielski, polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

umiejętności nabyte w poprzednich etapach edukacji w zależ-ności od poziomu grupy

18

Efekty kształcenia

Student:

  • posiada podstawową wiedzę o regułach gramatycznych wy-branego języka;

  • ma zasób słownictwa i znajomość struktur językowych, umożliwiające mu formułowanie poprawnych językowo wypowiedzi ustnych i pisemnych na różne tematy związane z życiem codziennym i zawodowym;

  • posiada praktyczną znajomość wybranego języka niezbędną w różnych sytuacjach komunikacyjnych;

  • zna podstawowe słownictwo związane z jego specjalnością;

  • posiada ogólną wiedzę dotyczącą kultury obszaru na-uczanego języka;

  • zna zasady z zakresu prawa autorskiego;

  • potrafi posługiwać się danym językiem na poziomie B2 Eu-ropejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego;

  • potrafi wypowiedzieć się na różne tematy w formie pisemnej i ustnej;

  • potrafi prowadzić rozmowę z rodzimym użytkownikiem języka;

  • rozumie znaczenie głównych wątków przekazu pisanego
    i słuchanego oraz umie wyszukać w nich i przetworzyć potrzebne informacje;

  • potrafi prowadzić rozmowę na tematy związane z jego specjalnością;

  • potrafi samodzielnie przetłumaczyć z języka polskiego na język obcy i odwrotnie średnio trudny tekst z zakresu studio-wanej specjalności;

  • potrafi przygotować typowe prace pisemne i wystąpienia ustne w języku obcym z wykorzystaniem podstawowych ujęć teoretycznych, a także różnych źródeł;

  • umie samodzielnie korzystać ze zdobytej wiedzy;

  • rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie;

  • potrafi właściwie ocenić swoją wiedzę i kompetencje, jest świadomy własnych ograniczeń. Wie, kiedy i jak korzystać
    z dokumentów autentycznych;

  • potrafi wykorzystać posiadaną wiedzę i umiejętności do realizacji postawionych mu zadań;

  • potrafi pracować w grupie, przyjmując w niej różne role;

  • uczestniczy w życiu kulturalnym, korzystając z różnych mediów w języku obcym.

19

Stosowane metody dydaktyczne

  • metody podające: objaśnienie, opis;

  • metody problemowe aktywizujące: metoda sytuacyjna, dyskusja w podgrupach, wypowiedzi indywidualne, debata;

  • metody eksponujące: nagrania audio i video;

  • metody praktyczne: praca z podręcznikiem, ćwiczenia leksykalne, ćwiczenia sprawdzające znajomość struktur gramatycznych, ćwiczenia rozwijające sprawność pisania.

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

  • aktywność na zajęciach;

  • prace pisemne;

  • projekty;

  • zadania domowe;

  • prezentacje.

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia:

  • zaliczenie na ocenę po semestrze 2;

  • egzamin po semestrze 5.

Warunki zaliczenia:

    • po zrealizowaniu 150 godzin zajęć – zaliczenie pisemne (obejmujące m.in. rozumienie ze słuchu), dopuszczające do egzaminu składającego się z części pisemnej i ustnej.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Podczas zajęć rozwijane są cztery sprawności językowe: słucha-nie ze zrozumieniem, czytanie ze zrozumieniem, mówienie
i pisanie.

Słuchanie ze zrozumieniem umożliwia zapoznanie się z użyciem języka w naturalnych warunkach, ze sposobem wymowy, akcen-towania, intonacji.

Czytanie ze zrozumieniem przejawia się w umiejętności wy-szukania konkretnych informacji lub zrozumienia ogólnego sen-su tekstu.

Mówienie to umiejętność uczestniczenia w rozmowie wymagają-cej bezpośredniej wymiany informacji na znane uczącemu się tematy, posługiwania się ciągiem wyrażeń i zdań niezbędnych, by wziąć udział lub podtrzymać rozmowę na dany temat, relacjo-nowania wydarzeń, opisywania ludzi, przedmiotów, miejsc, przedstawiania i uzasadniania swojej opinii.

Umiejętność pisania dotyczy wyrażenia myśli, opinii w sposób pisany uwzględniający reguły gramatyczno-ortograficzne, dostosowujący język i formę do sytuacji. Przejawia się w redago-waniu listu, maila, rozprawki, referatu, relacji, krótkich i pro-stych notatek lub wiadomości wynikających z doraźnych potrzeb.


23

Treści kształcenia (pełny opis)

Kurs opiera się na podręczniku i programie uwzględniającym różnorodne bloki tematyczno-leksykalne dotyczące życia codziennego i o charakterze społeczno-kulturowym, a także zagadnienia gramatyczne dostosowane do poziomu kursu.

Zagadnienia gramatyczne

Czasowniki: regularne, nieregularne, czasowniki frazowe, wy-brane czasowniki, po których stosuje się formę gerund lub bez-okolicznik.

Czasowniki modalne.

Czasy gramatyczne; główny podział; wyrażanie teraźniejszości, wyrażanie przeszłości, wyrażanie przyszłości.

Rzeczowniki: policzalne i niepoliczalne, złożone (compound nouns).

Przymiotniki: podział, stopniowanie.

Przysłówki: tworzenie, rodzaje, funkcje, pozycja w zdaniu;

przedimki: rodzaje, użycie.

Zdania przydawkowe.

Mowa zależna.

Zdania warunkowe.

Strona bierna.

Konstrukcje pytające.

Tryb przypuszczający; wyrażenia: I wish, if only.



Zagadnienia leksykalne

Przyjaciele: relacje międzyludzkie, cechy charakteru, nawiązy-wanie znajomości.

Media: rodzaje, zastosowanie, rozmowa o filmach, czasopismach – wyrażanie opinii.

Styl życia: miejsce zamieszkania, nazwy budynków, opis miesz-kania/domu.

Bogactwo: pieniądze, sukces, zakupy, reklama.

Czas wolny: czynności czasu wolnego – preferencje/opis, ulubiona restauracja jako miejsce spędzania czasu wolnego – opis/rekomendacja, opis przedmiotu: kształt, waga, rozmiar, zastosowanie.

Wakacje: rodzaje, doświadczenia związane z podróżą, miejsce, które warto zobaczyć, zwiedzić – opis.

Edukacja: uczenie się – zwroty, wyrażenia, wspomnienia o la-tach szkolnych, cechy dobrego/złego nauczyciela – opis.

Zmiany: kwestie ogólnoświatowe (środowisko naturalne, polityka itp.) – opis wybranego problemu / proponowanie zmian.

Praca: warunki zatrudnienia, wymagania/cechy charakteru potrzebne do wykonywania różnych zawodów, rozmowa kwalifikacyjna



Wspomnienia: opis wspomnień z dzieciństwa, biografia – opis osoby sławnej, pożegnania – różnice kulturowe.

24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. Roberts R., Clare A., Wilson J. J., New Total English. Intermediate, Students’ Book, Harlow: Pearson Education Limited, 2011.

Literatura uzupełniająca

  1. Clare A., Wilson J. J., Cosgrove A., New Total English. Intermediate, Workbook, Harlow: Pearson Education Limited, 2011.

  2. Evans V., Milton J., FCE Listening and Speaking Skills 1-3, Newbury: Express Publishing, 2002.

  3. Cieślak M., English. Repetytorium tematyczno-leksykalne
    1-3
    , Poznań: Wagros, 2004.

  4. Misztal M., Tests In English. Thematic Vocabulary, War-szawa: WSiP, 1994.

  5. Evans V., FCE Use of English 1, Newbury: Express Publishing, 1997.

  6. Evans V., CPE Use of English. Examination Practice, Swansea: Express Publishing, 1998.

  7. Materiały z Internetu/prasy – teksty fachowe z dziedziny związanej z kierunkiem studiów.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




16.2. JĘZYK FRANCUSKI


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Lektorat języka obcego / język francuski

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

09.0

6

Punkty ECTS

1

7

Rodzaj modułu

 

8

Rok studiów

I

9

Semestr

2

10

Typ zajęć

lektorat

11

Liczba godzin

30

12

Koordynator

Studium Języków Obcych PWSZ

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

francuski, polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

umiejętności nabyte w poprzednich etapach edukacji w zależ-ności od poziomu grupy

18

Efekty kształcenia

Student:

  • posiada praktyczną znajomość języka francuskiego niezbęd-ną w różnych sytuacjach komunikacyjnych;

  • ma zasób słownictwa i znajomość struktur językowych, umożliwiające mu formułowanie poprawnych językowo wypowiedzi ustnych na różne tematy związane z życiem codziennym i zawodowym oraz typowych tekstów pisem-nych;

  • posiada podstawową wiedzę o regułach gramatycznych wy-branego języka;

  • zna podstawowe słownictwo związane z jego specjalnością;

  • posiada ogólną wiedzę dotyczącą kultury krajów frankofoń-skich;

  • potrafi posługiwać się danym językiem na poziomie B2 Eu-ropejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego;

  • potrafi wypowiedzieć się na różne tematy w formie pisemnej i ustnej;

  • potrafi prowadzić rozmowę z rodzimym użytkownikiem języka, także na tematy związane z jego specjalnością;

  • rozumie znaczenie głównych wątków przekazu pisanego
    i słuchanego oraz umie wyszukać w nich i przetworzyć potrzebne informacje;

  • potrafi samodzielnie przetłumaczyć z języka polskiego na język obcy i odwrotnie średnio trudny tekst z zakresu studiowanej specjalności;

  • potrafi przygotować typowe prace pisemne i wystąpienia ustne w języku obcym z wykorzystaniem podstawowych ujęć teoretycznych, a także różnych źródeł;

  • umie samodzielnie korzystać ze zdobytej wiedzy;

  • rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie;

  • potrafi właściwie ocenić swoją wiedzę i kompetencje, jest świadomy własnych ograniczeń. Wie, kiedy i jak korzystać
    z dokumentów autentycznych;

  • potrafi wykorzystać posiadaną wiedzę i umiejętności do realizacji postawionych mu zadań;

  • potrafi pracować w grupie, przyjmując w niej różne role;

  • uczestniczy w życiu kulturalnym, korzystając z różnych me-diów w języku obcym.

19

Stosowane metody dydaktyczne

  • metody podające: objaśnienie, opis;

  • metody problemowe aktywizujące: metoda sytuacyjna, dyskusja w podgrupach, wypowiedzi indywidualne, konwer-sacje, debata, mapa myśli, burza mózgów, gry fabularne (jeux de rôles);

  • metody eksponujące: materiał audiowizualny, prezentacje;

  • metody praktyczne: praca z podręcznikiem, tekstem, mate-riałem ikonograficznym, ćwiczenia leksykalno-gramatyczne, ćwiczenia rozwijające umiejętność wypowiedzi pisemnej.

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

    • wypowiedź ustna na zajęciach;

    • aktywność na zajęciach;

    • prace pisemne;

    • prezentacje;

    • zadania domowe;

    • testy.

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia:

  • zaliczenie na ocenę po semestrze 2;

  • egzamin po semestrze 5.

Warunki zaliczenia:

    • po zrealizowaniu 150 godzin zajęć – zaliczenie pisemne (obejmujące m.in. rozumienie ze słuchu), dopuszczające do egzaminu, składającego się z części pisemnej i ustnej.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Podczas zajęć rozwijane są cztery sprawności językowe: słucha-nie ze zrozumieniem, czytanie ze zrozumieniem, mówienie
i pisanie.

Słuchanie ze zrozumieniem umożliwia zapoznanie się z użyciem języka w naturalnych warunkach, ze sposobem wymowy, akcen-towania, intonacji.

Czytanie ze zrozumieniem przejawia się w umiejętności wy-szukania konkretnych informacji lub zrozumienia ogólnego sen-su tekstu.

Mówienie to umiejętność uczestniczenia w rozmowie wymaga-jącej bezpośredniej wymiany informacji na znane uczącemu się tematy, posługiwania się ciągiem wyrażeń i zdań niezbędnych, by wziąć udział lub podtrzymać rozmowę na dany temat, relacjonowania wydarzeń, opisywania ludzi, przedmiotów, miejsc, przedstawiania i uzasadniania swojej opinii.

Umiejętność pisania dotyczy wyrażenia myśli, opinii w sposób pisany uwzględniający reguły gramatyczno-ortograficzne, dostosowujący język i formę do sytuacji. Przejawia się w redago-waniu listu, maila, rozprawki, referatu, relacji, krótkich i pro-stych notatek lub wiadomości wynikających z doraźnych potrzeb.


23

Treści kształcenia (pełny opis)

Kurs opiera się na podręczniku i programie uwzględniającym różnorodne bloki tematyczno-leksykalne dotyczące życia codziennego i o charakterze społeczno-kulturowym, a także zagadnienia gramatyczne dostosowane do poziomu kursu.

Zagadnienia gramatyczne

Zaimki osobowe, dzierżawcze, pytające, względne, wskazujące, zaimek en, y.

Czasowniki regularne, nieregularne, zwrotne.

Rodzaj żeński.

Liczba mnoga.

Przysłówek.

Stopniowanie przymiotników i przysłówków.

Liczebniki główne i porządkowe.

Zdania oznajmujące, pytające, rozkazujące, przeczące.

Rodzajnik określony, nieokreślony, cząstkowy, ściągnięty.

Przyimki.

Czasy przyszłe: le futur proche, le futur simple.

Czasy przeszłe: le passé camposé, l’imparfait, le passé récent, le plus-que-parfait.

Tryby: le subjonctif présent, le conditionnel présent.



Le gérondif.

Zdania warunkowe.

Strona bierna.

Mowa zależna.

Słowotwórstwo.

Zagadnienia leksykalne

Człowiek i jego otoczenie.

Miejsce zamieszkania.

Życie rodzinne i towarzyskie.

Uczucia i emocje.

Życie codzienne.

Wyrażanie czasu.

Praca i życie zawodowe.

Żywienie.

Ubrania i moda.

Orientacja w terenie.

Zdrowy tryb życia i sport.

Pogoda.

Środowisko i ekologia.



Zakupy.

Pieniądze i bankowość.

Podróżowanie.

Środki masowego przekazu.

Kultura i sztuka.

Korespondencja formalna i nieformalna.



Elementy wiedzy o Frankofonii, Francji oraz o kraju ojczystym
z uwzględnieniem kontekstu międzykulturowego.

24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. Mérieux R., Loiseau Y., (Lainé E.), Latitudes 1, 2, wyd. Didier, Paris 2008 (2009).

Literatura uzupełniająca

  1. Grégoire M., Grammaire progressive du français: niveau débutant, intermédiaire, CLE International, 2007, 1999.

  2. Skoraszewski M., Français. Repetytorium tematyczno-
    -leksykalne dla młodzieży szkolnej, studentów i nie tylko…
    , wyd. Wagros.

  3. Kochan B., Zaręba L., Tematyczny słownik języka fran-cuskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków, 2001.

  4. Miquel C., Vocabulaire progressif du français avec 250 exercices – niveau intermédiaire, avancé, wyd. CLE International, 2001, 1999.

  5. Słowniki francusko-polski, polsko-francuski (wydawnictwo do wyboru).

  6. Dokumenty autentyczne i materiały przygotowane przez lektora.

  7. Materiały i teksty prasowe, internetowe (związane ze studiowaną specjalnością).

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym




16.3. JĘZYK NIEMIECKI


Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

Filologia polska – profil praktyczny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

Lektorat języka obcego / Język niemiecki

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

09.0

6

Punkty ECTS

1

7

Rodzaj modułu

 

8

Rok studiów

I

9

Semestr

2

10

Typ zajęć

lektorat

11

Liczba godzin

30

12

Koordynator

Studium Języków Obcych PWSZ

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

niemiecki, polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

umiejętności nabyte w poprzednich etapach edukacji w zależ-ności od poziomu grupy.

18

Efekty kształcenia

Student:

  • posiada podstawową wiedzę o regułach gramatycznych wy-branego języka;

  • ma zasób słownictwa i znajomość struktur językowych, umożliwiające mu formułowanie poprawnych językowo wypowiedzi ustnych i pisemnych na różne tematy związane z życiem codziennym i zawodowym;

  • posiada praktyczną znajomość wybranego języka niezbędną w różnych sytuacjach komunikacyjnych;

  • zna podstawowe słownictwo związane z jego specjalnością;

  • posiada ogólną wiedzę dotyczącą kultury obszaru na-uczanego języka;

  • zna zasady z zakresu prawa autorskiego;

  • potrafi posługiwać się danym językiem na poziomie B2 Eu-ropejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego;

  • potrafi wypowiedzieć się na różne tematy w formie pisemnej i ustnej;

  • potrafi prowadzić rozmowę z rodzimym użytkownikiem języka;

  • rozumie znaczenie głównych wątków przekazu pisanego
    i słuchanego oraz umie wyszukać w nich i przetworzyć potrzebne informacje;

  • potrafi prowadzić rozmowę na tematy związane z jego specjalnością;

  • potrafi samodzielnie przetłumaczyć z języka polskiego na język obcy i odwrotnie średnio trudny tekst z zakresu studiowanej specjalności;

  • potrafi przygotować typowe prace pisemne i wystąpienia ustne w języku obcym z wykorzystaniem podstawowych ujęć teoretycznych, a także różnych źródeł;

  • umie samodzielnie korzystać ze zdobytej wiedzy;

  • rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie;

  • potrafi właściwie ocenić swoją wiedzę i kompetencje, jest świadomy własnych ograniczeń. Wie, kiedy i jak korzystać
    z dokumentów autentycznych;

  • potrafi wykorzystać posiadaną wiedzę i umiejętności do realizacji postawionych mu zadań;

  • potrafi pracować w grupie, przyjmując w niej różne role;

  • uczestniczy w życiu kulturalnym, korzystając z różnych mediów w języku obcym.

19

Stosowane metody dydaktyczne

  • metody podające: objaśnienie, opis;

  • metody problemowe aktywizujące: metoda sytuacyjna, dyskusja w podgrupach, wypowiedzi indywidualne, konwer-sacje, debata, mapa myśli, burza mózgów, gry fabularne;

  • metody eksponujące: materiał audiowizualny, prezentacje;

  • metody praktyczne: praca z podręcznikiem, tekstem, mate-riałem ikonograficznym, ćwiczenia leksykalno-gramatyczne, ćwiczenia rozwijające umiejętność wypowiedzi pisemnej.

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

    • aktywność na zajęciach;

    • prace pisemne;

    • projekty;

    • zadania domowe;

    • prezentacje.

21

Forma i warunki zaliczenia

Forma zaliczenia:

  • zaliczenie na ocenę po semestrze 2;

  • egzamin po semestrze 5.

Warunki zaliczenia:

    • po zrealizowaniu 150 godzin zajęć – zaliczenie pisemne (obejmujące m.in. rozumienie ze słuchu), dopuszczające do egzaminu pisemnego i ustnego na poziomie B2.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

Podczas zajęć rozwijane są cztery sprawności językowe: słucha-nie ze zrozumieniem, czytanie ze zrozumieniem, mówienie
i pisanie.

Słuchanie ze zrozumieniem umożliwia zapoznanie się z użyciem języka w naturalnych warunkach, ze sposobem wymowy, akcen-towania, intonacji.

Czytanie ze zrozumieniem przejawia się w umiejętności wy-szukania konkretnych informacji lub zrozumienia ogólnego sen-su tekstu.

Mówienie to umiejętność uczestniczenia w rozmowie wymaga-jącej bezpośredniej wymiany informacji na znane uczącemu się tematy, posługiwania się ciągiem wyrażeń i zdań niezbędnych, by wziąć udział lub podtrzymać rozmowę na dany temat, relacjo-nowania wydarzeń, opisywania ludzi, przedmiotów, miejsc, przedstawiania i uzasadniania swojej opinii.

Umiejętność pisania dotyczy wyrażenia myśli, opinii w sposób pisany uwzględniający reguły gramatyczno-ortograficzne, dostosowujący język i formę do sytuacji. Przejawia się w redago-waniu listu, maila, rozprawki, referatu, relacji, krótkich i pro-stych notatek lub wiadomości wynikających z doraźnych potrzeb.


23

Treści kształcenia (pełny opis)

Kurs opiera się na podręczniku i programie uwzględniającym różnorodne bloki tematyczno-leksykalne dotyczące życia codziennego i o charakterze społeczno-kulturowym, a także zagadnienia gramatyczne dostosowane do poziomu kursu.

Zagadnienia gramatyczne

Składnia

Zdania pojedyncze: oznajmujące, pytające, rozkazujące.

Szyk wyrazów: prosty, przestawny, szyk zdania podrzędnie złożonego.

Przeczenia: nein, nicht, kein, nie i ich miejsce w zdaniu.

Zdania złożone współrzędnie ze spójnikami: aber, denn, oder, sondern, und, deshalb i inne.

Zdania podrzędnie złożone: podmiotowe, dopełnieniowe, okolicznikowe przyczyny, celu, czasu, warunkowe rzeczywiste, przyzwalające, zdania przydawkowe z zaimkiem względnym, wyrażanie życzeń możliwych i niemożliwych do spełnienia, stosowanie strony biernej czasownika, konstrukcje bezokolicz-nikowe.



Czasownik

Formy czasowe: strona czynna czasownika: Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfect.

Czasowniki zwrotne.

Czasowniki rozdzielnie i nierozdzielnie złożone.

Czasowniki modalne.

Tryb rozkazujący.

Rekcja czasowników.

Przymiotnik

Odmiana przymiotnika z rodzajnikiem określonym, nieo-kreślonym, zaimkiem dzierżawczym, z przeczeniem kein, keine, bez rodzajnika.

Stopniowanie przymiotnika i zastosowanie w zdaniach porównawczych.

Zaimek

Odmiana zaimków osobowych, dzierżawczych, zwrotnych.

Zaimek nieosobowy es.

Zaimki względne.

Zaimki pytające.

Liczebnik

Liczebniki główne.

Liczebniki porządkowe.

Rzeczownik

Typy odmian rzeczownika: słaba, mocna.

Użycie rodzajnika określonego, nieokreślonego, użycie rzeczow-nika bez rodzajnika.

Rzeczowniki tworzone od nazw miast, krajów i części świata.



Przyimek

Przyimki z celownikiem.

Przyimki z biernikiem.

Przyimki z celownikiem i biernikiem.

Przyimki z dopełniaczem.

Zagadnienia leksykalne

Dane personalne (znajomość języków obcych, rodzina, cechy charakteru, życiorys).

Dom (miejsce zamieszkania, wygląd domu, poszukiwanie miesz-kania, wynajmowanie mieszkania, sąsiedztwo).

Czas wolny (zainteresowania, sport, wakacje, telewizja, urlop


w kraju i za granicą).

Żywienie (restauracja, posiłki, jadłospis).

Zakupy (rodzaje sklepów, wyprzedaż, przecena, reklamacja).

Usługi (poczta, bank, urzędy).

Życie rodzinne i towarzyskie (święta, korespondencja, zaproszenia).

Zdrowie (higieniczny tryb życia, lekarz, dentysta, alternatywne metody leczenia, postępy w medycynie).

Kultura i sztuka (kino, teatr, wystawa).

Podróże (lotnisko, dworzec, kasy biletowe, rezerwacja, informa-cja, hotel, biuro podróży, plan miasta, pytanie o drogę).

Biografie znanych ludzi, wspomnienia.

Partnerstwo, przyjaźń, miłość.



Świat mediów, książki.

24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa

  1. Rosa-Maria Dallapiazza [i in.],Tangram aktuell 1-3, Max Hueber Verlag 2006.

Literatura uzupełniająca

  1. M. Nieczepka, S. Ostalak, Alles Klar Grammatik, WSiP 2004.

  2. Gabriele Kniffka, Barbel Gutzat, Training TestDaF, KG Langenscheidt 2006.

  3. Materiały z Internetu/ prasy – teksty fachowe z dziedziny związanej z kierunkiem studiów.

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym






  1   2   3


©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna