Instytut Cybernetyki Technicznej (I-6) Instytut Informatyki, Automatyki I Robotyki Politechniki Wrocławskiej



Pobieranie 31,25 Kb.
Data08.12.2017
Rozmiar31,25 Kb.

Dr inż. Robert Wójcik
Zakład Podstaw Informatyki i Teleinformatyki

Instytut Cybernetyki Technicznej (I-6)

Instytut Informatyki, Automatyki i Robotyki Politechniki Wrocławskiej




Budynek C-3, p.313, tel. 320-27-40



E-mail: robert.wojcik@pwr.wroc.pl

Strona internetowa: sprocket.ict.pwr.wroc.pl/~wojcik

EIT INŻ.


WYKŁAD C/C++


PLAN WYKŁADU




  1. WPROWADZENIE. Program, literatura, forma zaliczenia. Algorytmy, języki programowania. Program komputerowy i proces jego opracowywania.




  1. PODSTAWOWE ELEMENTY JĘZYKA. Struktura programu źródłowego
    w języku C/C++. Jednostki składniowe. Stałe i zmienne. Typy i rozmiary danych (całkowite, rzeczywiste). Reprezentacja danych w komputerze. Stałe (znakowe, całkowite, rzeczywiste, łańcuchowe). Inicjacja zmiennych
    i stałych. Typ void. Typ wyliczeniowy (enum). Typ wskaźnikowy. Wskaźniki zmiennych. Deklaracje i definicje zmiennych. Identyfikatory typów (typedef). Zasięg ważności nazw zmiennych. Kwalifikatory const i volatile. Standardowe wejście i wyjście: strumienie stdin i stdout; funkcje scanf i printf – język C; strumienie cin, cout – język C++.




  1. OPERATORY I WYRAŻENIA. Opracowanie wyrażeń. Operatory przypisania. Operator zakresu. Operatory indeksowania, wyboru
    i wywołania. Operatory jednoargumentowe (inkrementacji i dekrementacji, rozmiaru, zaprzeczenia logicznego, zanegowania bitów, zmiany znaku, adresacji i wyłuskania, konwersji typu). Operatory arytmetyczne, relacyjne, logiczne, bitowe. Operator warunkowy. Operator połączenia.




  1. INSTRUKCJE DECYZYJNE. Instrukcja warunkowa (if, if-else), wyboru (switch). Zagnieżdżanie instrukcji warunkowych.


  1. INSTRUKCJE ITERACYJNE. Pętle w programie. Pętla for. Pętla
    z badaniem warunku na początku (while). Pętla z badaniem warunku na końcu (do-while). Pętle zagnieżdżone. Instrukcje break i continue
    w pętlach.




  1. FUNKCJE. Pojęcie funkcji. Deklaracja i definicja funkcji, prototyp funkcji. Wywołanie funkcji w programie, przekazywanie parametrów przez wartość
    i adres. Rezultat funkcji (return). Zwracanie wielu wartości. Argumenty domniemane. Funkcje przeciążone. Funkcje inline. Funkcje rekurencyjne.




  1. PREPROCESOR. Makrodefinicje, dyrektywy kompilatora, nazwy predefiniowane. Włączanie plików, programy wielomodułowe. Testowanie programów (assert).




  1. TABLICE I ŁAŃCUCHY. Tablice – deklaracja, inicjacja. Tablice wielowymiarowe. Przekazywanie tablic do funkcji. Łańcuchy jako tablice znaków.




  1. WSKAŹNIKI I TABLICE. Wskaźniki i adresy zmiennych. Arytmetyka wskaźników. Związek pomiędzy wskaźnikami a tablicami. Dostęp do tablic
    z wykorzystaniem indeksów i wskaźników. Funkcje operujące na pamięci (np. memcpy, memcmp, memmove). Rzutowanie wskaźników. Dostęp do pamięci za pomocą wskaźników.




  1. WSKAŹNIKI I ŁAŃCUCHY. Operacje na łańcuchach z wykorzystaniem wskaźników. Biblioteka funkcji łańcuchowych. Tablice łańcuchów.




  1. DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIĘCI. Alokacja i zwalnianie pamięci przydzielonej dynamicznie: funkcje - malloc, calloc, free (język C); operatory - new i delete (język C++). Tworzenie tablic i łańcuchów o zadawanych wymiarach.




  1. TABLICE WSKAŹNIKÓW. Tablice wskaźników na zmienne i tablice
    o stałej wielkości. Dynamiczne tablice wskaźników na dynamiczne tablice
    i łańcuchy. Wskaźniki a tablice wielowymiarowe. Wskaźniki na funkcje. Sortowanie z wykorzystaniem standardowej funkcji qsort.




  1. STRUKTURY I TABLICE STRUKTUR. Definicja typu i zmiennej strukturalnej. Inicjowanie zmiennych strukturalnych. Zagnieżdżanie typów strukturalnych. Odwoływanie się do struktur. Tablice struktur. Wskaźniki
    a struktury. Tablice wskaźników na struktury. Unie.




  1. PROSTE STRUKTURY DYNAMICZNE NIEUPORZĄDKOWANE. Lista jednokierunkowa nieuporządkowana. Implementacja kolejki i stosu za pomocą listy. Operacje wyszukiwania, wstawiania i usuwania.




  1. PROSTE STRUKTURY DYNAMICZNE UPORZĄDKOWANE. Lista dwukierunkowa, drzewo binarne. Operacje wyszukiwania, wstawiania
    i usuwania.




  1. IMPLEMANTACJA GRAFÓW. Lista incydencji, macierz incydencji, macierz sąsiedztwa wierzchołków. Proste operacje na grafach.




  1. SYSTEMOWE WEJŚCIE I WYJŚCIE. Pliki fizyczne: binarne i znakowe. Przetwarzanie plików fizycznych w trybie otwarcia binarnego i tekstowego (open, close, read, write). Sekwencyjne i swobodne przetwarzanie plików fizycznych. Podstawowe operacje: wyszukiwanie, usuwanie i wstawianie.




  1. STANDARDOWE WEJŚCIE I WYJŚCIE. Strumienie standardowe. Obsługa plików fizycznych w trybie otwarcia binarnego i tekstowego. Operacje na plikach tekstowych: jednoznakowe (fgetc, fputc), łańcuchowe (fgets, fputs), sformatowane (fscanf, fprintf). Operacje blokowe na plikach binarnych (fread, fwrite). Sekwencyjne i swobodne przetwarzanie plików fizycznych. Podstawowe operacje: wyszukiwanie, wstawianie, usuwanie.




  1. KOLOKWIUM. Test.


Literatura


! [1] Cormen T. H., Leiserson C. E., Rivest R., L., Wprowadzenie do



algorytmów, WNT, Warszawa, 1997.
! [2] Grębosz J., Symfonia C++, Oficyna Kallimach, Kraków, 1999.
[3] Jamsa K., Wygraj z C++, ZNI, MIKOM, Warszawa, 1996.
[4] Kerninghan B. W., Ritchie D. M., Język ANSI-C, Warszawa, WNT, 1994.
! [5] Kisilewicz J., Język C w środowisku Borland C++, Oficyna Wyd.

Politechniki Wrocławskiej, Wrocław, 1999.


[6] Lafore R., Programowanie w języku C przy użyciu Turbo C++,

Intersoftland, 1995.


! [7] Prata S., Szkoła programowania, Język C, Wydawnictwo Robomatic,
Wrocław, 1999.
[8] Savitch W., Problem solving with C++, John Wiley & Sons, 1999.
[9] Segewick C., Algorytmy w C++, WNT, Warszawa, 1999.
[10] Stroustrup B., Język C++, WNT, Warszawa, 1994.
! [11] Zalewski A., Programowanie w językach C i C++ z wykorzystaniem

pakietu BC++, NAKOM, Poznań, 1997.

WARUNKI ZALICZENIA WYKŁADU (INŻ.)




  1. Ocena pozytywna z kolokwium (test odbędzie się przed sesją egzamina­cyjną).




  1. Do testu z wykładu można przystąpić nie posiadając zaliczeń z form towarzyszących.




  1. Zaliczenie z wykładu otrzymają osoby, które zaliczą wszystkie formy towarzyszące: laboratorium, seminarium i kolokwium (K>=3.0).




  1. Istnieje możliwość rozwiązywania skróconej wersji testu. W tym przypadku odpowiada się na dwa, wylosowane przez wykłado­wcę pytania. Jeśli obie odpowiedzi będą prawidłowe, to ocena z wykładu będzie taka sama jak ocena z laboratorium. W przypadku jednej odpowiedzi negatywnej ocena z wykładu będzie o pół punktu (0.5) niższa, natomiast w przypadku dwóch odpowiedzi negatywnych ocena z wykładu będzie o jeden punkt (1.0) niższa od oceny z laboratorium. Wynika stąd, że osoby, które uzyskały z laboratorium ocenę co najmniej równą 4.0 mogą nie odpowiedzieć prawidłowo na żadne pytanie, a i tak uzyskają ocenę co najmniej 3.0. Osoby, które otrzymały z laboratorium 3.5 mogą pomylić się tylko raz natomiast osoby, które otrzymały tylko 3.0 muszą odpowiedzieć prawidłowo na oba pytania.




  1. W przypadku powtarzania kolokwium do rozwiązania będzie pełny test. Ocena końcowa K z kolokwium będzie średnią arytmetyczną z otrzymanych ocen.




  1. W przypadku osób piszących pełny test ocena z wykładu (W) będzie średnią arytmetyczną ocen z form towarzyszących i kolokwium. Ocena końcowa będzie wyznaczana zgodnie z regułą zaokrągla­nia do najbliższej oceny dopuszczalnej (np. 4.66 zaokrąglane do 4.5).




©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna