I opis zawodu



Pobieranie 61,02 Kb.
Data05.07.2018
Rozmiar61,02 Kb.

Załącznik nr 4
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE KRAWIEC

SYMBOL CYFROWY 743[01]

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:



  1. odczytywać rysunek modelowy;

  2. posługiwać się dokumentacją techniczno-technologiczną w procesie wytwarzania wyrobów odzieżowych;

  3. wykonywać rysunek modelowy wyrobu odzieżowego na sylwetce podstawowej;

  4. wykonywać formy i szablony elementów odzieży i rysunki ich układu na materiale odzieżowym;

  5. wykonywać modelowanie konstrukcyjne i wtórne podstawowych wyrobów odzieżowych zgodnie z projektem plastycznym i aktualną linią mody;

  6. dobierać materiały odzieżowe i dodatki krawieckie do podstawowych wyrobów odzieżowych z uwzględnieniem ich funkcji użytkowych oraz zasad konserwacji;

  7. obliczać zużycie materiałów odzieżowych i dodatków krawieckich dla jednostkowych sztuk wyrobów odzieżowych;

  8. wykonywać kolejne etapy procesu wytwarzania podstawowych wyrobów odzieżowych;

  9. stosować zasady kontroli zapewniające wysoką jakość wyrobów odzieżowych;

  10. wyjaśniać zasady organizowania procesu produkcyjnego w przedsiębiorstwie odzieżowym i w zakładzie usługowym;

  11. przestrzegać przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

  12. organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

  13. komunikować się z uczestnikami procesu pracy;

  14. stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

  15. stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;

  16. korzystać z różnych źródeł informacji;

  17. udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

  18. planować prowadzenie działalności gospodarczej.

Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie procesu kształcenia zawodowego, jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy przedsiębiorczości”.
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie krawiec powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

  1. konstruowania i modelowania podstawowych wyrobów odzieżowych;

  2. wykonywania rysunków układów form i szablonów na powierzchni materiałów podstawowych i pomocniczych;

  3. układania w warstwy materiałów metrażowych;

  4. wykrawania elementów wyrobów odzieżowych;

  5. szycia indywidualnie i w zespole produkcyjnym wyrobów odzieżowych;

  6. dokonywania obróbki termicznej elementów odzieży oraz odzieży gotowej z różnych materiałów.


II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe:



  1. surowcowo-projektowy;

  2. techniczno-technologiczny;

  3. podstawy działalności zawodowej.

BLOK: SUROWCOWO – PROJEKTOWY
1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:



  1. stosować metody identyfikacji włókien;

  2. rozpoznawać włókna naturalne, włókna chemiczne i mieszanki włókiennicze i ich właściwości;

  3. wyjaśniać wpływ właściwości nitek na właściwości materiałów odzieżowych;

  4. stosować metody identyfikacji materiałów odzieżowych;

  5. identyfikować tkaninę na podstawie budowy;

  6. wykazywać wpływ budowy tkaniny i sposobu wykończenia na jej właściwości użytkowe;

  7. identyfikować dzianinę na podstawie budowy;

  8. wykazywać wpływ budowy dzianiny i sposobu wykończenia na jej właściwości użytkowe;

  9. identyfikować wyroby plecione;

  10. identyfikować materiały odzieżowe wytwarzane różnymi technikami;

  11. określać właściwości higieniczne, estetyczne, wytrzymałościowe i konfekcyjne materiałów odzieżowych;

  12. dobierać materiał do wybranego asortymentu wyrobów odzieżowych;

  13. określać zasady konfekcjonowania materiałów odzieżowych;

  14. dobierać nici szwalnicze do materiałów odzieżowych;

  15. dobierać zapięcia i podszewkę do wyrobu odzieżowego;

  16. dobierać materiały usztywniające, konstrukcyjno-nośne, termoizolacyjne do materiałów i elementów odzieżowych;

  17. określać zastosowanie dodatków zdobniczych;

  18. określać zasady konserwacji materiałów i wyrobów odzieżowych;

  19. odczytywać rysunek techniczny wyrobu odzieżowego;

  20. interpretować rysunek żurnalowy;

  21. wykonywać rysunek modelowy wyrobu odzieżowego na sylwetkę podstawową;

  22. zestawiać kolorystycznie odzież;

  23. stosować elementy strojów historycznych lub regionalnych w projektach ubiorów współczesnych.


2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:



  1. metody badań włókien i materiałów odzieżowych;

  2. rodzaje i właściwości włókien;

  3. nitki odzieżowe;

  4. budowa tkaniny;

  5. sposoby wykończania tkanin;

  6. budowa dzianiny;

  7. sposoby wykończania dzianin;

  8. wyroby plecione;

  9. materiały odzieżowe wytwarzane różnymi technikami;

  10. właściwości użytkowe materiałów odzieżowych;

  11. dodatki krawieckie;

  12. dobór materiałów i dodatków krawieckich do asortymentu odzieży;

  13. zasady konfekcjonowania i konserwacji materiałów i wyrobów odzieżowych;

  14. rysunek techniczny w projektowaniu wyrobów odzieżowych;

  15. rysunek żurnalowy i modelowy wyrobów odzieżowych;

  16. podstawy kolorystyki;

  17. inspiracja strojami historycznymi i regionalnymi w projektowaniu ubiorów współczesnych.


BLOK: TECHNICZNO – TECHNOLOGICZNY
1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:



  1. organizować stanowisko pracy zgodnie z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz z wymaganiami ergonomii;

  2. posługiwać się pojęciami z zakresu konstrukcji i modelowania form odzieży;

  3. wykonywać pomiary antropometryczne;

  4. stosować zasady obliczania odcinków konstrukcyjnych;

  5. stosować zasady ustalania dodatku konstrukcyjnego;

  6. stosować zasady wyprowadzania linii modelowych;

  7. rysować siatki konstrukcyjne podstawowych elementów wyrobów odzieżowych;

  8. ustalać wielkość dodatku na szwy i podwinięcia;

  9. rysować kształty elementów wyrobów odzieżowych;

  10. stosować zasady modelowania wtórnego;

  11. wykonywać modelowanie form wybranych wyrobów odzieżowych;

  12. opracowywać dokumentację techniczno-technologiczną;

  13. wykonywać szablony podstawowych elementów wyrobów odzieżowych;

  14. wykonywać układ szablonów na materiale odzieżowym;

  15. wykrawać elementy wyrobu odzieżowego;

  16. dobierać odpowiednie maszyny i urządzenia do wytwarzania wyrobów odzieżowych;

  17. obsługiwać maszyny szwalnicze;

  18. stosować odpowiednie parametry obróbki termicznej;

  19. stosować właściwe łączenia elementów wyrobu odzieżowego;

  20. wykonywać wyroby odzieżowe zgodnie z procesem technologicznym;

  21. obliczać zużycie materiałów odzieżowych i dodatków krawieckich w produkcji usługowej;

  22. przeprowadzać kontrolę jakości w kolejnych fazach procesu technologicznego;

  23. przeprowadzać kontrolę jakości gotowego wyrobu odzieżowego;

  24. stosować zasady składowania i przechowywania materiałów i wyrobów gotowych;

  25. wykonywać operacje technologiczne zgodnie z normami czasu pracy;

  26. posługiwać się dokumentacją techniczno-technologiczną, PN – ISO, czasopismami i literaturą techniczną;

  27. przestrzegać przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas realizacji procesów technologicznych.


2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:



  1. organizacja stanowiska pracy;

  2. zasady konstrukcji i modelowania form odzieży;

  3. pomiary antropometryczne i krawieckie;

  4. budowa płaskiej siatki konstrukcyjnej;

  5. dodatki konstrukcyjne;

  6. dodatki na szwy i podwinięcia;

  7. modelowanie form wyrobów odzieżowych;

  8. dokumentacja techniczno-technologiczna;

  9. rysunek techniczny odzieży;

  10. zasady wykonywania szablonów podstawowych wyrobów odzieżowych;

  11. układy form i szablonów na materiale odzieżowym;

  12. wykrawanie elementów odzieży;

  13. maszyny i urządzenia do produkcji wyrobów odzieżowych;

  14. obróbka termiczna;

  15. łączenie elementów odzieży;

  16. proces technologiczny wytwarzania odzieży;

  17. normowanie surowca w produkcji usługowej;

  18. kontrola jakości;

  19. przechowywanie materiałów i wyrobów odzieżowych;

  20. normy czasu pracy;

  21. przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska.


BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:



  1. przestrzegać przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

  2. dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;

  3. organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

  4. stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

  5. interpretować podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;

  6. podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;

  7. sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia oraz działalności gospodarczej;

  8. komunikować się i współpracować w zespole;

  9. rozwiązywać problemy;

  10. podejmować decyzje;

  11. przestrzegać zasad etyki;

  12. udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

  13. doskonalić umiejętności zawodowe.


2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:



  1. bezpieczeństwo i higiena pracy;

  2. ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;

  3. elementy ergonomii;

  4. wybrane przepisy prawa pracy;

  5. zasady i metody komunikowania się;

  6. podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;

  7. podejmowanie działalności gospodarczej;

  8. metody poszukiwania pracy;

  9. elementy socjologii i psychologii pracy;

  10. etyka;

  11. zasady udzielania pierwszej pomocy;

  12. formy doskonalenia zawodowego.

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE


Nazwa bloku programowego

Minimalna liczba godzin w okresie kształcenia w %*

Podbudowa programowa: gimnazjum, liceum ogólnokształcące, liceum profilowane, technikum, liceum uzupełniające, technikum uzupełniające

Surowcowo – projektowy

16

Techniczno – technologiczny

58

Podstawy działalności zawodowej

6

Razem

80**

* Przydział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych (w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozostałe 20% godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy.
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREŚCI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Do realizacji treści kształcenia, ujętych w blokach programowych, odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne:



  1. pracownia projektowania i modelowania odzieży;

  2. pracownia materiałoznawstwa;

  3. pracownia ćwiczeń praktycznych.

Pracownia projektowania i modelowania odzieży powinna być wyposażona w:

  1. stanowiska do pracy indywidualnej wyposażone w odpowiednie oświetlenie;

  2. eksponaty odzieży we fragmentach i w całości;

  3. kolekcję materiałów włókienniczych;

  4. zestaw dodatków konfekcyjnych i zdobniczych;

  5. stelaże do eksponowania prac uczniowskich;

  6. manekiny;

  7. formy i szablony podstawowych wyrobów odzieżowych;

  8. tabele pomiarów antropometrycznych;

  9. siatki konstrukcyjne podstawowych asortymentów odzieży;

  10. konstrukcje podstawowych asortymentów odzieży;

  11. rysunki modelowe wyrobów;

  12. żurnale i albumy.

Pracownia materiałoznawstwa odzieżowego powinna być wyposażona w:

  1. mikroskopy z oprzyrządowaniem do identyfikacji włókien (1 na 4 uczniów);

  2. zestawy odczynników chemicznych do identyfikacji włókien;

  3. lupy (1 sztuka dla 2 uczniów);

  4. PN – ISO, ISO dotyczące rozpoznawania włókien i wyrobów włókienniczych;

  5. kolekcję wyrobów włókienniczych (tkanin, dzianin, plecionek, włóknin, przędzin, materiałów powlekanych, folii, laminatów, skór, koronek, haftów);

  6. kolekcję włókien naturalnych i chemicznych;

  7. kolekcję tkanin i dzianin z różnych surowców, o różnych splotach i wykończeniu;

  8. kolekcję dodatków krawieckich (nici, zapięć, materiałów konstrukcyjno-nośnych, materiałów termoizolacyjnych, pasmanterii, dodatków zdobniczych);

  9. katalogi nici i nitek szwalniczych.

Pracownia ćwiczeń praktycznych powinna być wyposażona w:

  1. maszyny szwalnicze: stębnówki płaskie i owerloki (1 maszyna dla dwóch uczniów);

  2. przybory do szycia;

  3. urządzenia do prasowania:

    1. żelazko z wytwornicą pary (1 sztuka),

    2. żelazka elektryczne,

    3. rękawnik,

    4. poduszka,

    5. deska igłowa;

  4. urządzenia do krojenia:

    1. noże krojcze pionowe,

    2. noże tarczowe,

    3. nożyczki;

  5. manekiny;

  6. eksponaty odzieży we fragmentach i w całości;

  7. komplet dokumentacji techniczno – technologicznej;

  8. PN – ISO, ISO dotyczące konfekcjonowania wyrobów;

  9. wzory ściegów ręcznych i maszynowych.

Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla uczniów.



W pracowni ćwiczeń praktycznych powinno być wydzielone stanowisko do instruktażu.
Praktyczna nauka zawodu może odbywać się w pracowniach szkolnych, centrach kształcenia praktycznego i centrach kształcenia ustawicznego, przedsiębiorstwach przemysłu odzieżowego oraz przedsiębiorstwach miarowo – usługowych.






©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna