Gospodarka materiałowa



Pobieranie 71,88 Kb.
Data18.06.2018
Rozmiar71,88 Kb.

Gospodarka materiałowa

Ma na celu zapewnienie odpowiednich dostaw właściwych materiałów po najniższym koszcie całkowitym

Zadania:

określenie zapotrzebowania materiałowego wynikającego z prognoz marketingowych; utrzymywanie kontaktów z działem zaopatrzenia w celu programu produkcji we wszystkich okresach roku



Strategia JUST IN TIME (na czas)

Sprawdza się do organizowania procesów zaopatrzeniowych, wytwórczych i dystrybucyjnych, a następnie zarządzania nimi w taki sposób, aby były one realizowane terminowo, a czas ich jak najkrótszy.

Cel – skrócenie całego cyklu powstawania wyrobu, minimalizacja zapasów materiałowych a w konsekwencji maksymalizacja szybkości przepływu materiałów, obniżka kosztów i wzrost elastyczności działań przedsiębiorstwa, głównie w zakresie terminowości i czasu dostaw. Ważne jest, aby przygotowanie produktu miało miejsce w odpowiednim terminie w odpowiedniej ilości i w odpowiednim miejscu

Przesłanki stosowania strategii Just In Time

- zmiana warunków działania

- konieczność dostosowania się do wymogów rynku

- szybka obsługa klienta

- konieczność skracania czasu realizacji na zakłócenie

- konieczność skracania czasu podejmowania decyzji



Etapy strategii Just In Time

- analiza SWOT

- lista przedsięwzięć ukierunkowanych na realizację celów

- opracowanie wariantów strategii i wdrożenie



Warunki prowadzenia Just In Time

- techniczne – produkcyjne – wymagania techniczno-technologiczne, wymagania co do jakości dostarczonych materiałów oraz części, co do kontroli jakości procesu wytwórczego, wprowadzenia technik komputerowych

- organizacyjne – działania nakierowane na minimalizację wielkości partii i czasu przygotowawczego – zakończeniowego, zwiększenia zakresu decentralizacji zarządzania oraz tworzenia autonomicznych jednostek organizacji

- osobowe – dotyczy posiadanych kwalifikacji, wprowadzenia elastycznego podziału pracy, właściwych motywacji, dyscypliny.



Działalność podstawowa ten wycinek aktywności przedsiębiorstwa który jest źródłem jego przychodów umożliwiających pokrycie kosztów istnienia i funkcjonowania oraz warunkujących wygospodarowanie zysku a zatem wycinek stanowiący racje bytu przedsiębiorstwa.

Działalność ta stanowią czynności niezbędne do tego aby wykonać dobra mające być przedmiotem sprzedaży doprowadzić je do odbiorcy i uzyskać za nie zapłaty.



Przygotowanie produkcji –cały kompleks różnorodnych czynności wykonywanych z reguły (z jednym wyjątkiem) bez bezpośredniej styczności z przygotowanym procesem wytwórczym w jego rzeczowej postaci a mających na celu zapewnienie takich warunków w których ów proces będzie mógł przebiegać najbardziej sprawnie przynosząc najlepsze efekty we wszystkich aspektach :technicznym, organizacyjnym ekonomicznym ,bezpieczeństwa pracy, ekologicznym.
Grupy działań- działalności podstawowej :

1)opracowanie koncepcyjne(zaprojektowanie) zamierzonej działalności produkcyjnej określone zwyczajowo jako przygotowanie produkcji

2)zapewnienie dla przyszłej produkcji niezbędnych przesłanek w postaci materiałów(przedmiotu pracy) do przetworzenia wyposażenia produkcyjnego(środków pracy) oraz sily roboczej

3) zorganizowanie produkcji dopilnowanie prawidłowego przebiegu jej wykonania

4) zapewnienie ekonomicznej racjonalności realizowanych procesów produkcyjnych
Cykl życia produktu:

-określona pozycja na rynku która ulega zmianom ; - zmienna wielkość sprzedaży; przedstawia rozwój produktu mierzony wielkością jego sprzedaży na przestrzeni czasu



1FAZA – wprowadzenie produktu na rynek, większość sprzedaży jest mała, powolny wzrost, ceny są niskie, odbiorcy to prekursorzy

2FAZA-produkt pokrywa się z akceptacja nabywców producenci prowadza odpowiednia

działalność działalność zakresie opierania sprzedaży następuje okres szybkiego wzrostu sprzedaży pod koniec osiąga najwyższy poziom zmniejsza się liczba potencjalnych nowych nabywców co powoduje osłabienie tempa wzrostu sprzedaży choć nadal utrzymuje się ono na wysokim poziomie, odbiorcy wczesna większość; cena rośnie



3FAZA- faza dojrzałości w której wielkość sprzedaży rośnie bardzo wolno lub jest stabilna pod koniec fazy rozpoczyna się najpierw powolne a potem dość znaczne zmniejszenie się zbytu odbiorcy to typowa większość ceny sa stale a później maleją

4 FAZA- faza spadku kończąca się wycofanie produktu z rynku odbiorcy-marudery; ceny drastycznie maleją

Faza niepokoju – zahamowanie wzrostu sprzedaży ze względu na pojawienie się konkurencji (próba wyparcia konkurencji) kiedy produkt stabilizuje się przechodzi w fazie dojrzałości

Faza nasycenia- sprzedaż oparta na popycie restrykcyjnym

KOSZTY – te rodzaje nakładów ponoszonych przez przedsiębiorstwa, które zalicza się do konkretnego okresu działania przedsiębiorstwa.

NAKŁADY – te wydatki, które zostały faktycznie poniesione przez przedsiębiorstwo w danym okresie.

PRZYCHODY – przedsiębiorstwo uzyskuje je najczęściej w wyniku sprzedaży towarów i usług.

RODZAJE RACHUNKÓW KOSZTÓW:

2 podstawowe rodzaje:

KALKULACYJNY – znajduje zastosowanie w fazie planowania w przedsiębiorstwie

WYNIKOWY – polega na ustaleniu rzeczywistych kosztów działalności przedsiębiorstwa i ma charakter rachunku ex-post.

Rachunek kosztów:

PEŁNYCH – uwzględnia się wszystkie koszty produkowanych dóbr i usług

NORMATYWNYCH – opiera się na porównaniu kosztów planowanych (normatywnych) z kosztami rzeczywistymi

ZMIENNYCH – obejmuje tylko te rodzaje kosztów, które ulegają zmianie wraz ze zmianą skali produkcji lub zmianą struktury asortymentowej produkcji

KRAŃCOWYCH – rejestruje pewną część kosztów zmiennych, to znaczy koszty przyrastającej produkcji
UKŁADY KALKULACYJNE KOSZTÓW:

-wykorzystywany do ustalania jednostkowych kosztów wyrobu

1) KOSZTY BEZPOŚREDNIE – wiążemy bezpośrednio z wytwarzaniem określonego wyrobu, ponieważ jesteśmy w stanie dokładnie określić wpływ procesu wytwórczego na powstanie tych kosztów.

a) KOSZTY MATERIAŁÓW BEZPOSREDNICH – koszty materiałów, które po przetworzeniu znalazły się w produkowanym wyrobie.

b) KOSZTY PALIWA I ENERGII TECHNOLOGICZNEJ – paliwa i energii zużytych do produkcji określonego wyrobu.

c) KOSZTY PŁAC BEZPOSREDNICH I NARZUTÓW NA TE PŁACE – płac pracowników bezpośrednio zatrudnionych przy produkcji określonych wyrobów.

d) INNE DANE BEZPOŚREDNIE


Etapy przygotowania produkcji :

1) rozpoznanie rynku- ma na celu zgromadzenie informacji jaka jest chłonność rynku czy w danej dziedzinie produkcji konkurencja jest ostra i czy nasze przedsiębiorstwo ma szanse skutecznie się jej przeciwstawić jakie warunki cenowe będę prawdopodobnie możliwe do osiągnięcia

2) przygotowanie konstrukcyjne- ma za zadanie określić przyszły wyrób

3)przygotowanie techniczne – ma określić te sposoby techniczne oddziaływania na przedmiot pracy, które sprawia ze z surowca przekształci się on w wyrób gotowy

4)przygotowanie organizacyjne:

- organizacja stanowiska roboczego jego wyposażenie stale niezależne od aktualnie wykonywanego zadania

- projektowanie przepływu przedmiotu pracy , wiemy jakieś materiały w jakiej postaci i w jakich ilościach powinny być doprowadzone do stanowiska roboczego

-gospodarka siła robocza- musimy wiedzieć czy w składzie załogi są pracownicy o kwalifikacji zapewniającej prawidłowe wykonanie zamierzonego zadania

5) wdrożenie- celem tego etapu jest sprawdzenie poprawności sporządzonych projektów wyrobu i procesu który ma doprowadzić do jego powodzenia

6) przygotowanie zbytu- polega na zaprojektowaniu a następnie na stworzeniu takich warunków które zapewniłyby projektowanemu wyrobowi największe prawdopodobieństwo powodzenia przy zetknięciu z potencjalnym nabywca. obejmuje ono bogaty i różnorodny repertuar działań



Techniczne przygotowanie produkcji- (2 i 3 etap przygot. Produkcji)- skutek oddziaływania przez wiele lat systemu centralnego planowania kiedy szereg decyzji dotyczących przyszłej produkcji podejmowania poza przedsiębiorstwem , ono zaś otrzymało do technicznej oraz bieżącego wykonawstwa(istotna jest jakość szybkość wytwarzania produktów)

Zarządzanie technika :

Szeroki zakres działalności związany z problemami technicznymi który związany z problemami technicznymi który odnosi się do obszarów:

1) zarządzanie działalnością badawczo-rozwojowa (B+R) jest głównym źródłem odkryć wynalazków i usprawnień technicznych których praktyczne zastosowanie ma miejsce przede wszystkim w toku technicznego przygotowania produkcji

2) zarządzanie technicznym przygotowaniem produkcji – ma na celu stworzenie podstaw do uruchomienia produkcji nowych wyrobów lub modernizacji dotychczas wytwarzanych



Proces produkcji – zespól działań w wyniku których surowiec lub materiał przekształca się w wyrób gotowy , jest to proces społeczny w którym człowiek łączy rzeczowe i osobowe czynniki produkcji w celu wytworzenia produktów lub świadczenia usług. warunkiem zorganizowania procesu produkcyjnego jest zaangażowanie pracy przedmiotów pracy i pracy ludzkiej

Na proces produkcji mogą składać się procesy: -pracy czyli oddziaływanie człowieka przy pomocy narzędzi na przedmioty pracy

- procesy naturalne czyli odpowiednie naturalne zmiany w przedmiotach pracy

-procesy zautomatyzowane



Powszechny podział procesów produkcji:

1) procesy podstawowe -działania w wyniku których powstają dobra przeznaczone na sprzedaż

2) procesy pomocnicze- działania których celem jest utrzymanie w ruchu wydziałów produkcji podstawowej obiektów ogólnozakładowych wydziałów produkcji pomocniczej

3) procesy obsługi obejmują ogólną obsługę maszyn i urządzeń ich ewidencje inwestycje obsługę prawna oraz przygotowanie procesu produkcji



Typy produkcji :

1) masowa-wykonujemy jedna operacje na niezliczonej liczbie produktów

2)seryjna: wielkoseryjna- obejmuje od 2 do 9 operacji; srednioseryjna-10-40 operacji

3)jednostkowa- powyżej 40 operacji- zajmujemy się albo jednym produktem albo dwoma


2) KOSZTY POŚREDNIE – ponoszone są w związku z szerszym zakresem działalności gospodarczej przedsiębiorstwa niż tylko w związku z produkcją określonego wyrobu.

a) WYDZIAŁOWE – koszty, które są ponoszone w związku z funkcjonowaniem określonego wydziału produkcyjnego, a nie wiążą się z wytwarzaniem określonego wyrobu.

b) OGÓLNOZAKŁADOWE – koszty, które nie można odnosić ani do określonych wyrobów, ani do określonych jednostek organizacyjnych przedsiębiorstwa, dotyczą one więc przedsiębiorstwa jako całości.

ZEROWY PUNKT OBROTU – związany jest z istnieniem zależności miedzy skalą działania przedsiębiorstwa, a jego zyskownością.

CZYNNIKI WPŁYWAJĄCE NA WYSOKOŚĆ KOSZTÓW – SPOSOBYZMNIEJSZANIA KOSZTÓW:

NIEZALEŻNE od przedsiębiorstwa, występujące w otoczeniu przedsiębiorstwa:

- ceny na rynku zaopatrzeniowym i inwestycyjnym,- obligatoryjne obciążenia czynników produkcji,- ceny usług wewnętrznych,- lokalizacja przedsiębiorstwa,- system podatkowy,- oprocentowanie kredytów,- specjalizacja produkcyjna lub usługowa przedsiębiorstwa

ZALEŻNE od przedsiębiorstwa, występujące wewnątrz przedsiębiorstwa:

- organizacja procesu wytwórczego,- dyscyplina i wydajność pracy- racjonalność zużycia materiałowego,- jakość produkcji, - stopień wykorzystania zdolności produkcyjnych
WYNIK FINANSOWY przedsiębiorstw zależy od:

-zysku,- przychodów uzyskanych poprzez przedsiębiorstwa za sprzedaży wyrobów, towarów lub usług

Na przychód ze sprzedaży oddziaływają:

- ilość produkcji (usług) sprzedanej,- cena jednostkowa,- struktura asortymentowa sprzedaży

Fazy liczenia wyniku finansowego przedsiębiorstwa:

Porównanie przychodów ze sprzedaży i kosztów działalności operacyjnej:

Ps – koszty działalności operacyjnej = zysk/ strata na sprzedaży

Uwzględniamy pozostałe przychody i koszty operacyjne:

Zysk/strata + pozostałe przychody operacyjne – pozostałe koszty operacyjne = zysk/strata na działalności operacyjnej

Otrzymaną wielkość korygujemy o przychody finansowe i koszty finansowe:

Zysk/strata na działalności operacyjnej + przychody finansowe – koszty finansowe = zysk/strata na działalności gospodarczej

Wynik korygujemy o zysk oraz straty nadzwyczajne:

Zysk/strata działalności gospodarczej + zysk nadzwyczajny – straty nadzwyczajne = zysk/strata brutto.

Otrzymana wielkość jest korygowana o obowiązkowe zmniejszenie zysku i kompensacjami poprzez dotację:

Zysk (strata) brutto – obowiązkowe zmniejszenie + zwiększenie zysku spowodowane kompensowaniem straty = zysk (strata) netto

FINANSOWANIE działalności przedsiębiorstwa obejmuje działania, mające na celu pozyskiwanie kapitału przez przedsiębiorstwo.

- podejmowanie wszelkich przedsięwzięć prowadzących do otrzymania kapitału długo- i krótkoterminowego

INWESTOWANIE – wydatkowanie środków finansowych, ponoszenie nakładów.

Finansowanie może być nakierowane na znajdowanie środków, głównie finansowych, przeznaczonych na potrzeby:

BIEŻĄCE – wtedy gdy chodzi o wydatki bieżące, związane z wykonywaniem zadań, dla których przedsiębiorstwo zostało powołane.

ROZWOJOWE – gdy jest przeznaczone na ponoszenie wydatków jednorazowych, silnie oddziałujących na przyszłe możliwości przedsiębiorstwa.


Formy organizacji produktu

1 Potokowa- darzenie do najściślejszego dostosowania organizacji do charakteru i wymagań procesu produkcyjnego tak aby proces ten mógł przebiegać jak najsprawniej bez zahamowań i zakłóceń i możliwie w najoszczędniejszy sposób podstawowa charakteryzująca go cecha jest CIĄGŁOŚĆ

2) uniwersalna- wynika z dążenia do stworzenia takiego systemu który pozwalałby na wykonywanie różnorodnych procesów produkcyjnych bez potrzeby wprowadzania zmian do istniejącej organizacji

Struktura produkcyjna- występujący w wytwórczej części przedsiębiorstwa hierarchiczny układ powiązań nadrzędności i podporządkowania funkcjonujących miedzy większymi komórkami organizacyjnymi jednostkami

Struktura:

1) technologiczna – podobieństwo technologicznych metod obróbki przedmiotu pracy stosowanych w dobieranych do polaczenia jednostkach

2) przedmiotowa- identyczność lub podobieństwo przedmiotów wykonywanych lub poddawanych do polaczenia jednostkach

Seria- w odniesieniu do przedsiębiorstwa produkcyjnego jest to łączna wielkość wyrobów wykonywanych według jednego niezmiennego wzoru; liczba tych wyrobów nie jest ograniczona żadnym przedziałem czasowym

Partia produkcyjna- w odniesieniu do stanowiącego 1 ciąg techniczny zespołu stanowisk roboczych jest to łączna ilość wyrobów tego samego rodzaju które zostały wykonane w określonym ciągu technologicznym bez przerwy

Partia transportowa- ilość wyrobu tego samego

Rodzaju która na danym odcinku trasy jest transportowana jako jedna niepodzielna porcja



Cykl produkcyjny- czas w którym przedmiot pracy pozostaje w sferze produkcji podlegając przemianie z materiału na wyrób
Środki rzeczowe (uczestniczące bezpośrednio w procesie produkcji) :

1)przedmioty pracy- materiały które w toku procesu produkcyjnego zostają przekształcone w wyrób

2) środki pracy- obiektu którymi posługuje sie człowiek by przy ich pomocy wywołać pożądane przekształcenia przedmiotu pracy

Decyzje o znaczeniu strategicznym wywołanie poprzez zapotrzebowanie na park maszynowy: profil asortymentowy produkcji w którym przedsiębiorstwo ma się specjalizować; metody technologiczne którymi zamierzamy się posługiwać; skala ilościową w jakiej miałby być prowadzone działalności produkcyjne



Strategia Make- polega na wytwarzaniu w obrębie przedsiębiorstwa półfabrykatów zużywanych przy produkcji wyrobu finalnego

Strategia Buy- wg której wskazane jest zamawianie i kupowanie takich półfabrykatów półfabrykatów zewnętrznych dostawco (brak magazynów)

Gospodarka konserwacyjno-remontowa- system działań w których realizuje się opiekę nad parkiem maszynowym

Konserwacja – obejmuje te posunięcia które zmniejszają podatność chronionego przedmiotu na zmiany zachodzące w jego stanie pod wpływem czynników środowiska albo czynników związanych z procesem produkcyjnym lub bezpośrednio w wyniku uczestnictwa w procesie wytwórczym

Remonty- działania usuwające skumulowane zmiany i przywracające maszynę do stanu w jakim była w przeszłości

1) przeglądowe- nie sa ujmowane w planie prowadzone z chwila wystąpienia problemu

2) okresowe- zaplanowane

3) normowane- jeśli wyznaczymy konkretny termin to nie możemy go zmienić



Zużycie rzeczowe- realne zmiany stanu obiektu majątku trwałego zmiany te powodują ze środków trwałych w coraz mniejszym stopniu spełnia swoje funkcje przestaje nadawać się do użytku

Dzieli się na :



Zużycie fizyczne- wynik oddziaływania zjawisk procesów fizycznych : czynniki mechaniczne: tarcie, działanie sil (np ściskających, zginających)

Wpływ zjawisk termicznych termicznych magnetycznych , wpływ promieniowania, przepływ prądu elektrycznego



Zużycie chemiczne- tworzywo z którego wykonano dany środek trwały wchodzi w reakcje chemiczna z substancjami znajdującymi się w lokalnym środowisku lub uczestniczącymi w procesie produkcyjnym co prowadzi do zmiany składu chemicznego tego tworzywa

WYNIK FINANSOWY przedsiębiorstw zależy od:

-zysku,- przychodów uzyskanych poprzez przedsiębiorstwa za sprzedaży wyrobów, towarów lub usług

Na przychód ze sprzedaży oddziaływają:

- ilość produkcji (usług) sprzedanej,- cena jednostkowa,- struktura asortymentowa sprzedaży

Fazy liczenia wyniku finansowego przedsiębiorstwa:

Porównanie przychodów ze sprzedaży i kosztów działalności operacyjnej:

Ps – koszty działalności operacyjnej = zysk/ strata na sprzedaży

Uwzględniamy pozostałe przychody i koszty operacyjne:

Zysk/strata + pozostałe przychody operacyjne – pozostałe koszty operacyjne = zysk/strata na działalności operacyjnej

Otrzymaną wielkość korygujemy o przychody finansowe i koszty finansowe:

Zysk/strata na działalności operacyjnej + przychody finansowe – koszty finansowe = zysk/strata na działalności gospodarczej

Wynik korygujemy o zysk oraz straty nadzwyczajne:

Zysk/strata działalności gospodarczej + zysk nadzwyczajny – straty nadzwyczajne = zysk/strata brutto.

Otrzymana wielkość jest korygowana o obowiązkowe zmniejszenie zysku i kompensacjami poprzez dotację:

Zysk (strata) brutto – obowiązkowe zmniejszenie + zwiększenie zysku spowodowane kompensowaniem straty = zysk (strata) netto

FINANSOWANIE działalności przedsiębiorstwa obejmuje działania, mające na celu pozyskiwanie kapitału przez przedsiębiorstwo.

- podejmowanie wszelkich przedsięwzięć prowadzących do otrzymania kapitału długo- i krótkoterminowego

INWESTOWANIE – wydatkowanie środków finansowych, ponoszenie nakładów.

Finansowanie może być nakierowane na znajdowanie środków, głównie finansowych, przeznaczonych na potrzeby:

BIEŻĄCE – wtedy gdy chodzi o wydatki bieżące, związane z wykonywaniem zadań, dla których przedsiębiorstwo zostało powołane.

ROZWOJOWE – gdy jest przeznaczone na ponoszenie wydatków jednorazowych, silnie oddziałujących na przyszłe możliwości przedsiębiorstwa.

RODZAJE INWESTYCJI:

RZECZOWE – założycielskie , - zastępcze (odtworzeniowe), - racjonalizacyjne (modernizacyjne), - rozwojowe

FINANSOWE – inwestycje w papiery wartościowe (akcje, obligacje), udziały innych przedsiębiorstw, lokaty bankowe różnego typu, które winny inwestorowi przynieść dochód

NIEMATERIALNE – inwestycje, które jedynie w sposób pośredni przyczyniają się do uzyskiwania dochodu poprzez przedsiębiorstwo

- wydatki na sferę badań i rozwoju

-wydatki na reklamę

- wydatki na kształcenie zawodowe pracowników

- wydatki na świadczenie socjalne

INWESTYCJE BRUTTO – odzwierciedla całość nakładów finansowych przedsiębiorstwa na inwestycje w danym okresie.

INWESTYCJE NETTO – jest tą częścią inwestycji brutto, która prowadzi do zwiększenia potencjału wytwórczego przedsiębiorstwa (inwestycje założycielskie i rozwojowe).





Zużycie biologiczne- gdy zmiany zachodzące w stanie środków trwałych sa wynikiem oddziaływania na nie organizmów żywych

Sposoby zapobiegania zużycia rzeczowego

:-zwiększenie wykorzystania ekstensywnego

przedłużenie czasu pracy urządzenia np. przejawie z pracy jednozmianowej na dwuzmianowa ;

-zwiększenie wykorzystania intensywne zastosowanie ostrzejszych bardziej wysilonych reżimów pracy np. przyspieszenie biegu maszyn



Sposoby zapobiegania zużycia moralnemu- ekonomicznemu- obrona przed zużyciem ekonomicznym :- wprowadzenie do obiektu majątku trwałego zmian doskonalących doskonalących unowocześniających jego działanie co sprawia ze obiekt ten przynajmniej częściowo nadąża za stepem techniczny m dokonującym się w otoczeniu; - zmniejsza powodowanie przez nie straty podniesienia stopnia ekstensywnego ekstensywnego intensywnego

System wykonywania remontów:

1)system gospodarczy- przedsiębiorstwo tworzy u siebie odpowiednie komórki organizacyjne i wykonuje własnymi silami

2) system zlecony- nawiązuje kontakt z zewnętrznym partnerem i jemu powierza przeprowadzenia napraw środków trwałych



Cykl remontowy- obejmuje czas upływający miedzy dwoma remontami danego obiektu mającymi największy zakres oraz ustala jakie remonty o mniejszych zakresach wykonywanych robot w jakiej kolejności i w jakich odstępach czasu powinny być przeprowadzone

Koncentracja działalności gospodarczej przedsiębiorstwa może występować w 2 formach: 1) Sensu Stricte- zwanej tez koncentracja produkcji która polega na organizowaniu większej liczby zakładów lub przedsiębiorstw zwanej tez często koncentracja organizacyjna 2) Sensu largo polegające na łączeniu w jedno przedsiębiorstwo większej liczby zakładów lub przedsiębiorstw zwanej tez często koncentracja organizacyjna

Koncentracja działalności może zachodzić droga:

1) droga rozwoju wewnętrznego (sensu stricte+ largo) polega na zwiększeniu rozmiarów działalności poprzez zwiększeniu rozmiarów działalności poprzez akumulowanie lub pełniejsze wykorzystanie zasobów

2) droga rozwoju wewnętrznego- łączenie się przyłączanie lub wchłanianie odrębnych dotąd przedsiębiorstw



Specjalizacja- zawężenie lub zmniejszenie różnorodności przedmiotu albo obszaru działalności bądź technologii czy metod

Podstawowe formy specjalizacji działalności państwa;

1) przedmiotowa- zmniejszenie liczy lub różnorodności rodzajów przedmiotów działalności np. rodzajów produkowanych wyrobów świadczonych usług obsługiwanych segmentów rynku czy kupowanych i sprzedawanych towarów

2) technologiczna – ograniczanie się do działalności wymagającej zastosowania niej licznych mniej różnorodnych technologii lub metod

Dywersyfikacja- rozszerzenie lub zwiększenie różnorodności przedmiotu albo obszaru działalności bądź technologii czy metod

Formy dywersyfikacji-

1) pozioma- odejście od specjalizacji przedmiotowej i oznacza rozszerzenie zakresu lub zwiększenie różnorodności przedmiotu działalności ;stopień odejścia od dotychczasowego zakresu działalności: dywersy. Koncentryczna- gdy nowa dziedzina działalności jest zwiana z dotychczasowa; dywesy. Konglomeratowa- gdy nie ma powiązań z dotychczasowa działalnością

2) pionowa- odejście od specjalizacji technologicznej i oznacza zwiększenie liczby lub różnorodności technologii lub ich wycinków przy zachowaniu dotychczasowego przedmiotu działalności co w praktyce oznacza zwykle dodanie faz działalności poprzedzających dotychczas realizowane (dywersyfikacje w tył) lub następujących po nich (dywersyfikacja w przód)

3)równoległa- podejmowanie działań na obszarze którym przedsiębiorstwo nie miało do tej pory do czynienia i który nie jest zawiązany z dotychczasowym :prowadzi d powstania konglomeratów




Korzyści koncentracji działalności wyspecjalizowanej:

1) zmniejszenie nakładów inwestycyjnych przypadających na jednostkę tej działalności a przez to zmniejszenie jej kapitlochlonnosci

2) możliwość wykorzystania nowoczesnych nowoczesnych wydajnych urządzeń

3) możliwość rozłożenia kosztów prac badawczo-rozwojowych i wdrożeniowych na większą liczbę jednostek działalności co pozwala prowadzić je we własnych placówkach łatwiej chronić osiągnięcia 4) zmniejszenie innych kosztów względnie stałych na jednostkę działalności

5) możliwości wywołania skłonności do przystosowania się przedsiębiorstw współpracujących do wymagań dużego partnera dotyczących np. trybu świadczenia usługi

6) możliwość podziału pracy i zatrudnienia pracowników przyuczonych

7)dobre warunki do pełnego wykorzystania specjalistów

8) możliwość skoncentrowanego wejścia na rynek lepszego rozpoznania jego potrzeb oraz prowadzenia własnej sieci handlowej i serwisowej

9) poprawa jakości (techniczne uzbrojenie pracy)

10) dobre warunki do skutecznego konkurowania jakością cena i warunkami dostaw



Niekorzyści koncentracji : długie cykle inwestycyjne, większe straty w razie awarii i przerw remontowych, znaczna inercje i trudności wprowadzania zmian, dłuższe odległości współpracy, utrudnione rozumienie i akceptacja problemów przedsiębiorstwa przez jego pracowników, niedocenianie małych korzyści i małych strat, większa uciążliwość dla otoczenia i pracowników

Podstawowe pozytywne czynniki dywersyfikacji:

Możliwość trwania i wzrastania przedsiębiorstwa gdy dochodzi do nasycenia rynku czyli spadku zapotrzebowania dotychczasowych wyrobów, możliwość przetwarzania dekoniunktury w jednej dziedzinie dzięki dochodom i innej działalności, osiąganie obniżki niektórych niektórych kosztów pośrednich, duże możliwości zmiany oferty rynkowej, zadowolenie pracowników i możliwość pozyskania nowych kadr, możliwość uniknięcia restrykcji antymonopolowych, dobre perspektywy zainwestowania dochodów z dotychczasowej działalności gdy ta powinna być rozwijana



Negatywne czynniki dywersyfikacji: niemożliwość uzyskania większości wymienionych korzyści z koncentracji produkcji wyspecjalizowanej, trudności w zarządzaniu, łatwość przekroczenia progu kompetencji i prowadzenie niektórych dziedzin bez niezbędnej dozy profesjonalizmu

Kooperacja

Samodzielne pod względem prawnym i ekonomicznym przedsiębiorstwa wydzielają do współpracy tylko pewne uzgodnione, albo określone w umowie zakresy działalności. Ta współpraca staje się jednak możliwa tylko przy zrezygnowaniu z samodzielności w dziedzinie przeznaczonej kooperacji.

Łączenie się przedsiębiorstw w układy kooperacyjne dokonywane jest w drodze zawarcia umowy i porozumienie się co do przedmiotu współpracy.

1)luźne formy kooperacji

- wspólnota inwestorów- oparta na zawartej umowie, powiązanie 2 lub większej liczby osób fizycznych lub prawnych dla wspólnego celu

- wspólnota pracy- spółka okolicznościowa. Stanowi ona połączenie przedsiębiorstw pozostających nadal samodzielnymi pod względem ekonomicznym i prawnym. Dokonywanie w celu podjęcia się wspólnej realizacji określonego zadania produkcyjnego lub zaopatrzeniowego, które wymaga współdziałania większej liczby różnych wyspecjalizowanych przedsiębiorstw.

- konsorcjum- tworzona jest w postaci umownego powiązania dla zrealizowania ściśle określonego dużego zadania po spełnieniu którego zostaje rozwiązana



2)bardziej rygorystyczna forma kooperacji

- kartel- stanowi umowny związek przedsiębiorstw o charakterze monopolistycznym, dążący do podwyższenia lub utrzymania rentowności w drodze eliminowania konkurencji między członkami porozumienia



- syndykat- powstaje z chwilą gdy kartel dążąc do zwiększenia zdyscyplinowania uczestników tworzy własne wydzielone przedsiębiorstwo zbytu, które przejmuje kontakty z odbiorcami i rynkiem





©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna