Forfeiting



Pobieranie 49,28 Kb.
Data16.04.2018
Rozmiar49,28 Kb.


Forfaiting1
Transakcjom handlowym mogą towarzyszyć operacje kredytowo-rozliczeniowe zwane „forfaiting”; termin ten pochodzi z j. angielskiego i nie ma odpowiednika w języku polskim.

Forfaiting (niem. Forfaitierung) jest ogólnie biorąc zakupem należności terminowych, jakie powstają w rezultacie eksportu towarów i usług z wyłączeniem prawa regresu wobec eksportera odstępującego wierzytelność.

Przedmiotem skupu są należności krótko- i średnioterminowe, występujące w postaci weksla własnego importera lub akceptowanej przez niego traty ciągnionej przez eksportera. Weksle reprezentujące należność eksportową dyskontuje instytucja forfaitingowa, którą może być bank. Przy dyskoncie potrąca się z góry odsetki za cały okres odroczonej zapłaty (należności). W wyniku tej operacji importer otrzymuje dostawę na kredyt, eksporter otrzymuje natychmiastową zapłatę, przy czym nie odpowiada on w trybie regresu za odstąpiony bankowi forfaitingowemu weksel. Wysokość zapłaty otrzymanej przez eksportera jest niższa o potrącone odsetki, co często wlicza on w całości lub części w cenę sprzedawanego towaru.

Bank forfaitingowy zakupujący od eksportera weksel importera, bez prawa regresu do eksportera, przyjmuje zwiększone ryzyko. Znajduje to odbicie w relatywnie wysokich kosztach forfaitingu, wyrażonych wysoką stopą dyskontową lub bezwzględną stopą potrąceń od nominału weksla. Bank potrąca dyskonto z góry za cały okres. Dla eksportera ważny jest wybór instytucji forfaitingowej (banku), która przy relatywnie najniższych kosztach forfaitingu sfinansuje na własne ryzyko (a forfait) jego transakcje eksportowe. Na wysokość kosztów forfaitingu ma wpływ wiele czynników dotyczących importera i jego kraju, awalisty i waluty transakcji. Preferowane są waluty, które zapewniają instytucji forfaitingowej (bankowi) łatwość refinansowania się na eurorynku, np. dolary amerykańskie, euro, itp.

Przebieg operacji kredytowo rozliczeniowej przedstawia poniższy schemat:






Objaśnienia:

  1. Bank importera gwarantuje (poręcza) weksel złożony przez importera, który następnie przekazuje importerowi,

  2. Importer płaci otrzymanym wekslem za dostawę,

  3. Eksporter odstępuje weksel bankowi forfaitingowemu (3A), otrzymując natychmiast zapłatę,

  4. Bank forfaitingowy w terminie wymagalności prezentuje weksel bankowi importera (4A) i otrzymuje zapłatę,

  5. Importer reguluje swoje zobowiązanie wobec banku importera.

W opisanej operacji importer nabył towar na kredyt, a eksporter otrzymał natychmiast zapłatę i nie ponosi odpowiedzialności za realizację wierzytelności (należności) eksportowej. Bank forfaitingowy nabył na własne ryzyko rentowną lokatę, która może sprzedać na rynku międzynarodowym. Operacja forfaitingu jest więc korzystna dla wszystkich uczestników transakcji eksportowo-importowej.

Forfaiting jest szczególną odmianą faktoringu, ale operacje te się różnią pod względem techniki rozliczeń i znajdują różne zastosowanie. Faktoring jest formą systematycznego finansowania i rozliczania krótkoterminowych należności handlowych faktoranta od znacznej części jego dłużników. Natomiast forfaiting służy finansowaniu należności dłuższych, przekraczających pół roku, a nawet średnioterminowych i dotyczy pojedynczych transakcji. Operacje forfaitingowe polegają wyłącznie na finansowaniu należności (wierzytelności), gdy przedmiotem faktoringu obok kupna (cesji) należności jest świadczenie dodatkowych usług. W przypadku forfaitingu finansowanie należności przebiega z reguły bez prawa regresu od sprzedającego wierzytelność (należność). Oznacza to, że fortaiter (nabywca) rezygnuje z roszczenia zwrotnego i przejmuje ryzyko, gdyby dłużnik nie uregulował swojego zobowiązania. Natomiast w praktyce występują odmiany faktoringu, w których faktor nabywa należność (wierzytelność) handlową, zachowując prawo regresu wobec faktoranta. W większości umów faktorowania polskie banki zastrzegają sobie prawo regresu wobec faktoranta.

Z punktu widzenia polskiej praktyki zarówno forfaiting jak i faktoring są innowacjami bankowymi. Forfaiting może znaleźć zastosowanie w rozliczaniu kontraktów eksportowych ze wschodnimi sąsiadami, przyczyniając się do powiększenia eksportu polskich towarów.




1 Zbigniew Krzyżkiewicz - „Podręcznik do nauki bankowości”, biblioteka menedżera i bankowca







©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna