Finanse Międzynarodowe



Pobieranie 221,27 Kb.
Strona4/4
Data06.11.2017
Rozmiar221,27 Kb.
1   2   3   4

Rozdział 11





  1. Na czym polega zjawisko globalizacji rynków finansowych?

Globalizacji rynków finansowych należy upatrywać w postępujących procesach integracji rynków kapitałowych krajów członkowskich Unii Europejskiej, oraz we wzroście powiązań rynków finansowych krajów Europy Zachodniej, Ameryki Północnej i Azji. Rynki finansowe poszczególnych krajów w warunkach globalizacji stopniowo upodabniają się pod względem stosowanych instrumentów finansowanych. W warunkach globalizacji wzrasta konkurencja między bankami innymi instytucjami finansowymi. Na rynek usług finansowych wkroczyły nowe podmioty takie jak korporacje transnarodowe. Korporacje transnarodwe oferują określone typy usług finansowych. Następuje swobodny przepływ innowacji finansowych, oraz poszczególnych typów i rodzajów transakcji finansowych. Globalizacja rynków finansowych prowadzi także do wzajemnego na siebie oddziaływania różnych kultur, ora zachowań indywidualnych, jak również instytucjonalnych inwestorów i menedżerów. Proces globalizacji rynków finansowych poszerza się o nowe instrumenty finansowe. Proces globalizacji przyczynia się do konkurowania różnych instytucji finansowych między sobą. W ramach globalizacji i integracji instytucja finansowa może wybrać sobie także miejsce rejestracji i działania, gdzie w znacznym stopniu zliberalizowane są ograniczenia i obciążenia jej działalności. Indywidualni i instytucjonalni inwestorzy, oraz banki komercyjne z różnych krajów w warunkach globalizacji rynków finansowych mogą dokonywać lokat kapitałowych w różnych ośrodkach geograficznych.

Funkcjonowanie globalnego rynku finansowego w dużej mierze opiera się na wzajemny zaufaniu jego głównych uczestników, w szczególności banków komercyjnych i dużych kredytobiorców. Globalny rynek może funkcjonować jedynie w warunkach dużej liberalizacji przepływów kapitału w jego głównych ośrodkach europejskim, amerykańskim, azjatyckim..



  1. Jakie czynniki wpłynęły na powstanie globalnego rynku finansowego?

Na powstanie globalnego rynku finansowego wpływ miały następujące czynniki takie jak: ekonomiczne finansowe, kulturalne, oraz organizacyjne, polityczne.

  1. Jaką rolę odgrywa międzynarodowy rynek walutowy na globalnym rynku finansowym?

Wspólną cechą narodowych rynków walutowych jest to że funkcjonują w krajach mających rozwinięte rynki pieniężne i kapitałowe, z dobrze wykształconą infrastrukturę bankową i duże doświadczenie w prowadzeniu operacji zagranicznych. Kraje, w których funkcjonują rozwinięte rynki walutowe, są jednocześnie aktywnymi uczestnikami międzynarodowych obrotów handlowych i kapitałowych Narodowe rynki walutowe oraz pieniężne i kapitałowe bywają obsługiwane przez te same wyspecjalizowane banki komercyjne. Rynki walutowe funkcjonują normalnie w ustabilizowanej sytuacji gospodarczej i walutowej i nie sprawiają kłopotów narodowym władzom walutowym. Jednakże w przypadku zaburzeń walutowych występuje na nich zjawisko nasilonej spekulacji walutowej i masowych przemieszczeń kapitałów krótkoterminowych, co może zniweczyć wysiłki banków centralnych w prowadzeniu skutecznej polityki walutowej i pieniężno-kredytowej przy danej koniunkturze i aktywności gospodarczej.

Współczesne narodowe rynki pieniężne i kapitałowe stanowią jeden z ważnych instrumentów alokacji zasobów pieniężnych i mobilizacji oszczędności na cele rozwoju gospodarczego w krajach mających gospodarkę rynkową. Przy wymienialności walut i liberalizacji obrotów kapitałowych wzrosły ich wzajemne powiązania do tego stopnia, że można mówić o wykształceniu się międzynarodowego rynku finansowego.




  1. Jaką rolę odgrywają banki krajów uprzemysłowionych na międzynarodowym rynku kredytowym?

O międzynarodowej randze rynków uprzemysłowionych w WLK. Brytanii, USA, Japonii,, oraz RFN decydowały głownie banki macierzyste tych krajów które są uprzemysłowione , oraz które prowadzą operacje zagraniczne w innych ośrodkach międzynarodowego rynku finansowego. Patrząc na rozwój międzynarodowej, działalności banków z punktu widzenia ich przynależności do kraju, należy podkreślić dominującą role banków japońskich, zarówno pod względem wielkości ich zagranicznych aktywów, jak i pod względem ich procentowego udziału w aktywów banków krajów takich jak RFN, USA, Francja , Szwajcaria, Włochy, Kraje nordyckie, Holandia, itd.. Banki z tych krajów udzielają najwięcej kredytów.




  1. Podaj charakterystykę głównych kredytobiorców i rodzajów kredytów na międzynarodowym rynku finansowy?

Na międzynarodowym rynku finansowym i pieniężnym kredyty zaciągają następujące podmioty :poszczególne kraje, organizacje międzynarodowe takie jak np. Bank Światowy, regionalne banki rozwoju. Były to najczęściej kredyty bankowe i eurowalutowe zaciągane w formie emisji międzynarodowych obligacji i euroobligacji. Głównymi kredytobiorcami były kraje wysoko rozwinięte. Największymi kredytobiorcami w grupie krajów są Japonia, USA, Francja, WLK. Brytania, Włochy , Australia, Kanada, oraz RFN.

Kraje się rozwijające zaciągały kredyty bankowe i obligacyjne, ale ich pozycja jako kredytobiorców pozostaje daleko w tyle za krajami wysokorozwiniętymi.



  1. Podaj przyczyny krachu giełdowego w czarny poniedziałek w 19.X.1987 r.?

W poniedziałek 19.X.1987 r. na giełdzie nowojorskiej miał miejsce największy dzienny spadek kursów akcji. Indeks akcji Dow Jones obniżył się tym dniu o 22.6%, co oznaczało spadek wartości giełdowej akcji ponad 500 mld. dol. W następnym dniu w ciągu zaledwie dwóch godzin powyższy indeks akcji spał o 12%. W ten sposób USA stały się epicentrum krachu giełdowego w październiku 1987r. Krach ten uwidocznił w sposób dobitny globalny zasięg rynków finansowych. Rozprzestrzenił się on błyskawicznie w tym samym dniu na giełdy pieniężne Japonii, WLK. Brytanii Kanady, RFN, Francji, Włoch, Szwajcarii, Holandii, Hiszpanii, Belgii, Australia itd.

Na krach giełdowy złożyły się dwie główne przyczyny: wzajemne oddziaływanie na siebie rynku bieżącego i rynku futures indeksów akcji, oraz narastająca instytucjonalizacja zarówno w dziedzinie posiadania wielkich pakietów akcji, jak i przyjętych technik obrotu akcjami przez niektóre instytucje, oraz form zabezpieczenia przed spadkiem realnej wartości pakietów akcji.

W połowie 1987 r. dzienne nominalne obroty na rynku futures indeksów kursów akcji były półtora raza większe niż obroty na NYSE. Rynki futures były kształtowane przez posiadaczy wielkich pakietów akcji w ramach przyjętych przez nich strategii rynkowych. Polegały one na między innymi na automatycznym zakupie akcji w przypadku wzrostów ich kursów i automatycznej sprzedaży akcji w przypadku ich spadku. Taka niezwykle dużą i skoncentrowana sprzedaż miała miejsce 19 i 20. X.1987r., co pociągnęło za sobą gwałtowny spadek kursów akcji na rynku bieżącym. Rujnujący wpływ na rynek akcji, może nawet większym stopniu niż transakcje futures.

W mechanizmie transmisji krachu giełdowego ze Stanów Zjednoczonych na inne giełdy pieniężne w świecie główną rolę odegrała zmasowana sprzedaż pakietów akcji przez rezydentów USA i nierezydentów. Wyzbywali się oni na wielu rynkach pakietów akcji w obawie przed dalszym spadkiem ich kursów.



Krach giełdowy z października 1987 r. wykazał destabilizujący wpływ rynków futures indeksów kursów akcji na bieżący rynek akcji. Okazało się że w sytuacji kryzysowej zawiodły przyjęte metody współdziałania między różnymi giełdami, a odbierane przez uczestników giełd sygnały rynkowe dotyczące kursów akcji i wielkości ich sprzedaży mogą być na tyle zniekształcone, że niejednokrotnie powodują podejmowanie przez uczestników giełdy niezbyt trafnych decyzji kupna i sprzedaży akcji w wielu krajach.

  1. Czy ten krach giełdowy był przejawem globalizcji rynków finansowych i w jakim zakresie?

  2. Jaki wpływ na globalny rynek finansowy wywiera strefa walutowa euro?


Od 1999 r. na globalny rynek finansowy znaczny wpływ zaczęły wywierać kraje członkowskie UE, które utworzyły strefę walutową euro i wprowadziły euro do obrotów na rynkach finansowych świata Pozytywny wpływ euro uwidocznił się w lokatach międzybankowych i na rynku pożyczek zaciąganych przez przedsiębiorstwa. Ona rynki w latach 1999-2000 wykazały szybki wzrost i stały się wydajnymi instrumentami alokacji płynności i oszczędności. Na koniec 1999 r. emitowane w euro długoterminowe papiery dłużne w krajach strefy euro wyniosły 2,2 bln euro, co stanowiło 2/3 pozostających w obrocie amerykańskich obligacji skarbowych. Euro było szczególnie atrakcyjne dla emitentów papierów wartościowych z sektora prywatnego i to zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz strefy euro. Do gloabalizacji rynków finansowych w dużym stopniu przyczynił się szybki rozwój rynku eurowalut i rynku euroobligacji.

1   2   3   4


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna