Epifaniczne Wykłady Pisma Świętego (tom 17)



Pobieranie 3,26 Mb.
Strona1/35
Data22.12.2017
Rozmiar3,26 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   35

EPIFANICZNE WYKŁADY PISMA ŚWIĘTEGO

„Ścieżka sprawiedliwych jest jak świecące światło, które coraz bardziej świeci aż do dnia doskonałego"


Tom 17
TYSIĄCLECIE

„I uchwycił [Chrystus] (...) szatana i wiązał go tysiąc lat; I wrzucił go w przepaść, i zamknął go i zapieczętował z wierzchu nad nim, aby nie zwo­dził więcej narodów, aż się wypełni tysiąc lat (...); I widziałem (...) dusze pościnanych dla świadectwa Jezusowego i dla słowa Bożego, i którzy się nie kłaniali bestii ani obrazowi jej, i nie przyjęli piętna jej na czoło swoje i na rękę swoją; i ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat" (Obj. 20:2-4).




Wydawca raymond g. jolly

Opiekun Wykonawczy Laymen's Home Missionary Movement philadelphia, pa., u.s.a. - 1 9 5 6 -



DZIEŁO TO JEST POŚWIĘCONE

Królowi Królów i Panu Panów

DLA POŻYTKU

JEGO POŚWIĘCONYCH ŚWIĘTYCH OCZEKUJĄCYCH USYNOWIENIA

i

„WSZYSTKICH, KTÓRZY WZYWAJĄ PANA", „DOMOWNIKÓW WIARY"

oraz dla

WZDYCHAJĄCEGO STWORZENIA, CIERPIĄCEGO

I OCZEKUJĄCEGO OBJAWIENIA SYNÓW BOŻYCH

„Abym objaśnił wszystkim, jaka jest społeczność onej tajemnicy, zakrytej od wieków w Bogu". „W której hojnie udzielił nam wszelkiej mądrości i roztropności, oznajmiwszy nam tajemnicę woli swojej według upodoba­nia swego, które postanowił w samym sobie; aby w dyspensacji pełni cza­sów w jedno zgromadził wszystkie rzeczy w Chrystusie"

Efez. 3:4,5,9; 1:8-10

COPYRIGHT © 1956 by RAYMOND G. JOLLY As Executive Trustee of the Laymen's Home Missionary Movement


Polish language edition published by Ś.R.M. „EPIFANIA" Copyright © 2002

ISBN 83-914598-29 ISBN 83-914598-53

Świecki Ruch Misyjny „Epifania" Zarząd Główny ul. Zdobywców Kosmosu 17, 05-100 Nowy Dwór Mazowiecki e-mail: srme@epifania.pl http://www.epifania.pl

PRZEDMOWA


Z



WIELKĄ wdzięcznością dla Boga i oceną dla tych, którzy nad tym pracowali, z radością przekazu­jemy Jego ludowi niniejsze polskie tłumaczenie tej wspaniałej książki. Prosimy pamiętać, że myśli wyrażone w oryginale angielskim miały zastosowanie wtedy, gdy były pisane. W późniejszych pismach zostały one zmodyfikowane.

Wasz brat w radosnej służbie Mistrza,

Bernard W. Hedman

Chester Springs, PA, U.S.A., czerwiec 2002




PRZEDMOWA WYDAWCY


W



ŚRÓD pism Autora z ostatnich kilku lat jego życia znajdują się i takie, które pragnął on zredago­wać i wydać w postaci książki pod tytułem „Tysiąclecie". Przeszkodził w tym jego zgon, dlatego wydawca wykonał tę usługę. Do tekstu dodano stosowne uwagi z pism autora, a mianowicie „Człowiek pyta a Bóg udziela odpowiedzi", które były publikowane w setkach gazet, docierając w ten sposób do tysięcy ludzi.

Gdy widzimy, jak „wszystko stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd", a następnie przy­pomnimy sobie, że „samo stworzenie będzie uwolnione z niewoli skażenia do chwalebnej wolności dzieci Bożych" (Rzym. 8:22,21) - nasze serca wychwalają naszego wielkiego Stwórcę i Dobroczyńcę i dziękują Mu za obiecane „czasy naprawienia [restytucji] wszystkich rzeczy" w celu błogosławienia wszystkich rodzin ziemi (Dz.Ap. 3:21,25) w Jego Królestwie pod rządami Chrystusa, z Jego panowaniem pokoju i sprawiedliwości (Ps. 72:3; Iz. 2:4; 9:6,7; 26:9). Znaki czasów niosą nam radość, ponieważ wskazują na wypełnianie się w dzisiejszych czasach proroctw biblijnych, wyraźnie pokazując, iż żyjemy w czasie niszczenia obecnych rządów (Dan. 2:44) i ustanawiania na ziemi Królestwa Bożego (Mat. 6:10).

Z uwagi na obecny wielki okres przejściowy, wielkie „uciśnienie narodów z rozpaczą" (Łuk. 21:25­32), oraz stale rosnące przekonanie, że upadły rodzaj ludzki nie może poradzić sobie z obecną sytuacją ani rozwiązać nabrzmiałych problemów ludzkości bez interwencji Boskiej mocy, która jest jedyną nadzieją - treść tej książki powinna być dobrze przyjęta przez wszystkich zainteresowanych przyszłością rodzaju ludzkiego i swoją własną. Wydawca bardzo cieszy się z przywileju opatrzności Pana - możliwo­ści przedstawienia opinii publicznej nauk, które są najlepszym i najpełniejszym - z dotąd mu znanych -wyjaśnieniem tego tematu. Niech Bóg błogosławi tę książkę ku Swej chwale i czci i zachęty dla wszyst­kich tych, którzy ją czytają i wierzą w cenne obietnice Boga!

W Jego radosnej służbie,

Raymond G. Jolly

Filadelfia, Pa. U.S.A. 3 stycznia 1956



PRZEDMOWA AUTORA


C



ELEM niniejszego tomu jest dość szczegółowe omówienie Tysiąclecia oraz związanych z nim osób, proroctw, wydarzeń itp.

Temat ten powinien być zajmujący dla wszystkich, szczególnie z powodu wielkich wydarzeń, jakie Pismo Święte przewiduje w tym okresie. Słowo milenium [które w języku polskim zwykle tłumaczymy na tysiąclecie - przypis tł.] to przymiotnik łaciński oznaczający trwający tysiąc lat, który jest niekiedy używany z łacińskim rzeczownikiem regnum na oznaczenie królestwa o tysiącu lat. Przejęliśmy je do­słownie do języka angielskiego i używamy jako rzeczownika na oznaczenie okresu tysiąca lat, w czasie którego nad ziemią i ludzkością będzie panował Chrystus i Jego wierni. Fakt, że mają oni w ten sposób panować, jest pokazany w wielu tekstach; niektóre z nich nawet bezpośrednio podają, iż będzie to trwało przez tysiąc lat, np. Obj. 20:4-9. Wynika to także z określeń „dzień Pański", „dzień Boga" itp. odniesio­-

nych do Tysiąclecia, ponieważ 1000 naszych lat stanowi u Pana jeden dzień (Ps. 90:4; 2 Piotra 3:8). Wi­dzimy zatem, że idea tkwiąca u podstaw słowa tysiąclecie (oraz tysiącletni) jest nauką Biblii, chociaż słowo to jako takie w niej nie występuje.

W okresie Tysiąclecia mają być realizowane cele powrotu naszego Pana, i dlatego te dwa tematy są ściśle związane. Kiedy więc będziemy traktować o głównych celach powrotu naszego Pana - najpierw pokrótce w rozdziale pierwszym, a następnie bardziej szczegółowo w kolejnych rozdziałach - jednocze­śnie będziemy zajmować się celami Tysiąclecia. Z powodu ścisłego związku Tysiąclecia z powrotem naszego Pana, takie tematy jak: etapy, sposób i czas Jego powrotu, także naturalnie wchodzą w zakres niniejszego opracowania. W rozdziale XII i XIII podamy wiele tekstów Starego i Nowego Testamentu odnoszących się do Tysiąclecia wraz z odpowiednimi komentarzami. Dzięki temu nasi czytelnicy będą je mieli w jednym miejscu, co umożliwi szybkie ich odnalezienie. Autor modli się, by jego książka była błogosławieństwem dla wszystkich tych, którzy będą ją czytać i studiować.

Wasz brat i sługa,

Paul S. L. Johnson

Filadelfia, Pa. U.S.A.

15 czerwca 1950



SPIS TREŚCI

rozdział i

GŁÓWNE CELE POWROTU NASZEGO PANA

Lista wersetów dotyczących drugiego pobytu Mesjasza na ziemi - Zdefiniowanie post- i premillenaryzmu - zbadanie postmillenaryzmu - siedem głównych celów powrotu naszego pana: zgromadza i wyzwala maluczkie stadko; oczyszcza i wyzwala wielką Kompanię; rozwija Młodocianych Godnych; obala królestwo szatana; zakłada na ziemi królestwo boże; tworzy sposobności restytucji; próbuje i nagradza nie

wybranych 7

rozdział ii SIEDEM ZBAWIONYCH KLAS

Analiza Joela 2:28,29 - „Słudzy" - „Służebnice" - „Starcy" - „Młodzieńcy" - „Synowie" -
„Córki" - Pokutujący upadli aniołowie 16

rozdział iii

SZATAN - JEGO ISTOTA I KRÓLESTWO

Szatan istotą osobową - Lucyfer stworzony doskonałym - Inne opisowe imiona -
Odpadnięcie Lucyfera od doskonałości - Organizacja królestwa szatana - Jego
zasada podstawowa - Jego doktryny drugorzędne - Królestwo ciemności 25

rozdział iv

OBALENIE KRÓLESTWA SZATANA

Jak Chrystus atakuje królestwo szatana - Podkopywanie podstawowych błędów -
podkopywanie drugorzędnych błędów - konserwatyści i radykałowie - obronne
metody szatana - wojna światowa (fazy i, ii) - jej efekty - światowa rewolucja -
Anarchia - „Ucisk Jakuba" - Ostateczne rezultaty obalenia królestwa szatana 31

rozdział v

KRÓLESTWO BOŻE

Biblijne znaczenie słowa „królestwo" - Królestwo embrionalne - Królestwo panujące -
jego utworzenie - niewidzialność - ziemscy przedstawiciele - dwie fazy - ziemska
faza widzialna - cele - poddani - rezultaty jego panowania 39

rozdział vi

CZY JEST NADZIEJA DLA KOGOKOLWIEK

Z NIE ZBAWIONYCH ZMARŁYCH?

Czy ktokolwiek może być zbawiony przez ignorancję? - Boska obietnica gwarancją
nadziei - ofiara okupu jezusa za wszystkich - przyczyny zwlekania z korzyściami
okupu - Grzechy przebaczane w przyszłym świecie - Boski charakter podstawą
nadziei - wybrani po to, by błogosławi ć nie wybranych - dwojakie doświadczenia nie
wybranych - fakty potwierdzają nasze twierdzenie - urzędowe imiona chrystusa -
pełna sposobność dla wszystkich - stopniowe usuwanie klątwy - czy wszyscy" (1
tym. 2:6) oznacza każdego? - uniwersalne odkupienie czy zbawienie? - analiza obj.
20:4,5 - czy niesprawiedliwi" zmartwychwstaną? - czy powstaną te same ciała? -
Inne dowody 55

rozdział vii DZIEŃ SĄDU

Pogląd wyznaniowy - Różne znaczenia słowa SĄD - Jako pouczenie - Jako próba - Jako
karanie w celu poprawy - Jako wydanie wyroku - Długość Dnia Sądu - Tożsamość
Dnia Sądu i Tysiąclecia - Inne dni sądu - Potrzeba Dnia Sądu - Charakter sędziów -
Typy Dnia Sądu - Jego rezultaty - Jego radosne oczekiwanie 75

rozdział viii

SPOSÓB POWROTU NASZEGO PANA

Zbadanie wyznaniowych poglądów w świetle właściwych zasad interpretacji, rozumu i faktów - Bezpośrednie świadectwa Biblii - „Jak złodziej w nocy" - „Królestwo Boże pośród was jest" - „jak było za dni noego" - „jak błyskawica wychodzi od wschodu słońca" - „Ujrzy go wszelkie oko" - „Jak widzieliście go idącego" - Logiczny argument św. pawła - dwanaście dowodów na to, że jezus jest obecnie istotą duchową

  • „Z okrzykiem" - „W ogniu płomienistym oddając pomstę" 84

ROZDZIAŁ IX

ETAPY POWROTU NASZEGO PANA

parousia", czyli obecność Chrystusa - „Parousia" jako okres żęcia - „Parousia" jako
całe żniwo - „Parousia" jako całe tysiąclecie - „Epiphaneia", czyli manifestacja
Chrystusa - Biblijne użycie słowa „epiphaneia" - Występowanie czasownika
„epiphaino" - Występowanie rzeczownika „epiphaneia" - „Epiphaneia" jako czynność -
„Epiphaneia" jako okres - „Apokalupsis", czyli objawianie Chrystusa - Występowanie
czasownika „apokalupto" - Występowanie rzeczownika „apokalupsis" - „Basileia",
czyli Królestwo Chrystusa 98

ROZDZIAŁ X



CZAS POWROTU NASZEGO PANA

Przypowieść o dziesięciu pannach - „Ostatni z dni" - „Za dni tych królów" - Udział
Kościoła w tym dziele - „Czasy pogan" - Doświadczenia Izraela były prorocze -
Proroctwo o jubileuszach - Prorocze dni Daniela - Znaki czasów - Potwierdzenie z
Piramidy - „Oto oblubieniec" - Kogo reprezentują głupie panny? - „I zamknięto drzwi"
109

ROZDZIAŁ XI



ZNAKI CZASÓW NA TEMAT POWROTU NASZEGO PANA

Demaskowanie zła - Wzrost podróżowania - Wzrost wiedzy - Wielkie kataklizmy -Opadanie zaślepienia Izraela - Powrót Izraela do Palestyny - Przygotowania do wojny i wojna światowa - konflikt między kapitałem a światem pracy - wiązanie kąkolu - Wielki niepokój - Ogólnoświatowy kryzys nie do opanowania - Początek wielkiego ucisku - Głoszenie Ewangelii o Królestwie - Niewiara i wiara fałszywa -Powszechność nieprawości - Wyśmiewanie się z obecności Jezusa - Wielkie odstąpienie

  • Fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy - Federacje kościołów - Oczekiwanie Królestwa - Wyjaśnianie prawdy - Dzieło Żniwa Wieku Ewangelii - Oczyszczanie i próbowanie poświęconych - Objawianie niewiernych chrześcijan - Nadejście proroka

Eliasza - Wielki antychryst 120

rozdział xii ŚWIADECTWA STAREGO TESTAMENTU

str 131

ROZDZIAŁ XIII



ŚWIADECTWA NOWEGO TESTAMENTU

str 149

ROZDZIAŁ XIV



CZŁOWIEK PYTA, BÓG ODPOWIADA

Biblia - Bóg - Człowiek - Grzech - Kara za grzech - Pierwsze piekło - Spirytyzm i
okultyzm - drugie piekło - zmartwychwstanie 178

ROZDZIAŁ I

GŁÓWNE CELE POWROTU NASZEGO PANA

Lista wersetów dotyczących drugiego pobytu Mesjasza na ziemi - Zdefiniowanie post- i premillenaryzmu - Zbadanie postmillenaryzmu - Siedem głównych celów powrotu naszego Pana: zgromadza i wyzwala Maluczkie Stadko; oczyszcza i wyzwala Wielką Kompanię; rozwija Młodocianych Godnych; obala królestwo szatana; zakłada na ziemi Królestwo Boże; tworzy sposobności restytucji; próbuje i nagradza nie wybranych


W



SZELKIE rozważania na temat Tysiąclecia byłyby niekompletne bez uwzględnienia drugiego ad­wentu naszego Pana, gdyż to radosne wydarzenie ściśle wiąże się z Tysiącleciem. Ponieważ cele Tysiąclecia i drugiego adwentu naszego Pana są tak podobne, słusznie możemy stwierdzić, że gdy oma­wiamy cele jednego, jednocześnie omawiamy cele drugiego. To właśnie dlatego w tej książce tak szeroko zajmujemy się celami drugiego adwentu naszego Pana.

Wszyscy chrześcijanie zgodzą się, iż Biblia uczy o drugim adwencie Mesjasza. Brat Dwight L. Mo­ody powiedział kiedyś, że na siedem wersetów Nowego Testamentu jeden dotyczy drugiego pobytu na­szego Pana na ziemi. Jeszcze więcej takich tekstów znajdujemy w Starym Testamencie. To właśnie z po­wodu tak dużej liczby tego rodzaju wersetów w tej części Pisma Świętego, Żydzi, podczas Jego pierw­szego przyjścia, nie dostrzegając stosunkowo nielicznych proroctw dotyczących Jego pierwszego adwen­tu, spodziewali się, iż przyjdzie On tylko raz i to po to, by rządzić. Dlatego odrzucili Go, nie przygotowa­ni na przyjęcie cichego i pokornego Jezusa jako wypełnienia obietnicy tryumfującego i panującego Me­sjasza z ich oczekiwań. Z tego powodu ich stół [proroctwa], zgodnie z zapowiedzią, stał się dla nich si­dłem (Ps. 69:23,24; Rzym. 11:9,10). Wierząc, że nasi czytelnicy chcieliby mieć listę najlepszych odnie­sień biblijnych do drugiego pobytu naszego Pana na ziemi, przedstawiamy ją poniżej, zaznaczając przy tym, iż w żadnym wypadku nie jest ona zbyt szeroka: 1 Moj. 3:15; 22:18; 49:10; 4 Moj. 24:17-19; 5 Moj. 18:15,18,19; 1 Sam. 2:10; Ijoba 19:25; Ps. 22:28-30; 98; 110; Iz. 2:1-4; 11:1-11; 25:6-9; 35; 42:1-4; 49:1­12; 52; 59:16-20; 60; 61: 4-11; 62; 63; 65; 66; Jer. 23:5,6; 33:15-18; Ezech. 36; 37; 38; 39; Dan. 2:34,35,44,45; 7:13,14,18,22,26,27; 12:1-3; Oz. 2:14-23; 14; Joela 2:21-28; 3:9-21; Amos 9:11-15; Abd. 17-21; Mich. 4; Nah. 1:15; Abak. 3; Sof. 3:8-20; Agg. 2:6-9; Zach. 9:10; 8:20-23; 13; 14; Mal. 3:1-5; 4; Mat. 16:27; 23:39; 24; 25; 26:64; Mar. 13:27,32,35,36; Łuk. 9:26; 12:37-46; 17:20-37; 18:8; 19:12-27; 21: 25-36; Jana 14:3; 16:16-22; Dz.Ap.1:6,7,11; 3:19-21; 15:14-18; Rzym. 8:17-23; 1 Kor. 1:7,8; 4:5; 11:26; 15:21-28; Fil. 3:20,21; Kol. 3:4; 1 Tes. 1:10; 2:19; 3:13; 4:15-17; 5:1-5,23; 2 Tes. 1:7-10; 2:1-12; 1 Tym. 6:14,15; 2 Tym. 4:1,8; Tyt. 2:13; Żyd. 9:28; Jak. 5:1-9; 1 Piotra 1:4-9,13; 4:13; 5:4; 2 Piotra 1:16­19; 3:3-14; 1 Jana 2:28; 3:2,3; Judy 14,15,24; Obj. 1:7; 3:11; 5:9,10; 16:15; 19:11-21; 20; 21; 22:1­7,17,20. Proponujemy, by sprawdzić i dokładnie przeanalizować wszystkie te wersety. Moglibyśmy po­dać wiele innych, lecz powyższe powinny obecnie wystarczyć. z pewnością dowodzą one, że pismo Święte uczy o powrocie i Królestwie Chrystusa.


DEFINICJA POST- I PREMILLENARYZMU

Wszyscy chrześcijanie zgadzają się, że Biblia naucza, iż cały świat zostanie nawrócony do Pana i że Kościół przez tysiąc lat będzie panował nad nawróconym światem w warunkach szczęścia. Jednak nie wszyscy chrześcijanie zgadzają się co do czasu tego panowania i powrotu Jezusa. Niektórzy twierdzą, że ten okres poprzedzi, a inni, że nastąpi po powrocie Chrystusa. zwolennicy pierwszego poglądu są nazy­wani postmillenarystami, tzn. tymi, którzy nauczają, iż Chrystus przychodzi po Tysiącleciu; natomiast wyznawcy drugiego znani są jako premillenaryści, tzn. ci, którzy nauczają, iż Chrystus przychodzi przed Tysiącleciem. Według pierwszego poglądu Chrystus powraca, by zakończyć wszystkie ziemskie sprawy i przejąć nawrócony świat, którym przez tysiąc lat rządził Kościół w ciele; według drugiego - powraca On, by przez tysiąc lat panować i nawracać świat. Zbadajmy obydwa te poglądy, by w świetle Pisma Święte­-

go, rozumu i faktów dojrzeć, który z nich jest prawidłowy. Najpierw rozważymy postmillenaryzm: naukę mówiącą, że Chrystus powraca po tysiącleciu Kościoła, by przejąć nawrócony świat i zakończyć wszyst­kie ziemskie rzeczy.
ZBADANIE POSTMILLENARYZMU
Postmillenaryzm z wielu powodów uważamy za błędny. po pierwsze, nie ma żadnego wersetu biblij­nego uczącego, że Chrystus przychodzi po nawróceniu świata i po tryumfalnym panowaniu nad nim Ko­ścioła przez okres tysiąca lat. Skoro Pismo Święte o tym nie uczy, nie powinniśmy takiej nauki przyjmo­wać jako elementu religijnej wiary, ponieważ wyraźnie jesteśmy napominani, by nie myśleć ponad to, co napisano (1 Kor. 4:6). Pogląd taki jest zresztą przeciwny Pismu Świętemu, które naucza, że ponieważ nikt wcześniej nie pozna dnia ani godziny powrotu naszego Pana, lud pański powinien spodziewać się tego wydarzenia w każdym czasie, tak by go ono nie zaskoczyło (Mat. 24:42-44; 25:13; Mar. 13:32-37; Łuk. 12:35-40). Gdyby Kościół miał nawrócić świat i panować nad nim przez tysiąc lat przed powrotem Pana, to żyjący przed nawróceniem świata i tysiącletnim tryumfalnym panowaniem Kościoła wiedzieliby, że drugi adwent nastąpi przynajmniej tysiąc lat później. Nierozsądne byłoby zatem zachęcanie ich do czu­wania, by powrót Pana ich nie zaskoczył. Gdyby postmillenaryzm był prawdziwy, tego rodzaju napo­mnienie nie byłoby właściwe niemal do końca Tysiąclecia. ponadto, biblijny opis warunków z czasu po­wrotu Chrystusa nie jest opisem stanu nawróconego, lecz nie nawróconego świata, stanu gdy narody są rozgniewane, zbuntowane wobec Boga, który następnie wylewa na nich Swoje niezadowolenie (Ps. 2:1­12; Obj. 11:18; 19:11-21). Opis ten podaje, że czasy ostateczne będą szczególnie niebezpieczne z powodu swej niegodziwości (2 Tym. 3:1-8); że źli ludzie będą stawali się coraz gorsi (2 Tym. 3:13); że bardzo wielu odejdzie wówczas od wiary (1 Tym. 4:1); że na ziemi nie pozostanie niemal nikt z wiernych (Łuk. 18:8); że dobro i zło będą rosnąć razem, przy czym aż do końca wieku dominować będzie to drugie (Mat. 13:30,39); że fałszywi nauczyciele będą tak podstępni, że gdyby było to możliwe, zwiedzeni zostaliby nawet wybrani (Mat. 24:24); że w tym czasie wielu będzie szydzić z obecności naszego Pana (2 Piotra 3:3,4); oraz że pomnażając swe bogactwa, bogaci będą uciskać biednych, żyjąc w rozwiązłości i doga­dzaniu samym sobie (Jak. 5:3-6). Powyższe biblijne opisy z pewnością dowodzą, że w czasie powrotu Chrystusa świat nie będzie nawrócony, i w ten sposób obalają postmillenaryzm.

Gdyby nadal trwało obecne tempo nawracania świata i gdyby obecne środki i potencjał były jedyny­mi dostępnymi, świat nigdy nie zostałby nawrócony, ponieważ na każdego nawróconego, od czasów wielkiej misyjnej krucjaty sprzed 160 lat rodzi się ponad 70 nowych pogan. w takim tempie świat pogań­ski, w obecnych warunkach i przy obecnych środkach i potencjale, nie zostałby nigdy nawrócony. Nawet gdyby pogaństwo zostało zewnętrznie schrystianizowane, tak jak chrześcijaństwo, prawdopodobnie 999 osób z każdego 1000 w dalszym ciągu wymagałoby nawrócenia, ponieważ wątpliwym jest, czy w gronie ponad 500 000 000 wyznających chrześcijaństwo jest więcej niż 500 000 prawdziwych chrześcijan. pro­wadzi nas to do kolejnej uwagi: że liczba i siła chętnych pracowników oraz ich dobrowolnych zwolenni­ków jest całkowicie niewystarczająca do pokonania przeszkód stawianych dziełu nawrócenia świata przez diabła, świat i ciało. A nawet gdybyśmy mieli wystarczającą siłę z niezbędnym wsparciem dla takiego dzieła, nie mielibyśmy do dyspozycji dostatecznie dużo czasu na przeprowadzenie takiego gigantycznego zadania, którego wykonanie wymagałoby wieków. zarówno proroctwa o znakach, jak i te chronologiczne wskazują bowiem, iż żyjemy obecnie w czasie drugiego adwentu Chrystusa. Tak więc czas przed powro­tem Chrystusa nie jest odpowiedni do nawrócenia świata.

Co więcej, wszędzie tam, gdzie panuje postmillenaryzm, prowadzi on do obniżenia biblijnych stan­dardów doktryny i praktyki oraz do zeświecczenia Kościoła, co dowodzi, iż nie jest on biblijną doktryną. Powód tego jest oczywisty: stosunkowo niewielu ludzi przejawia aspiracje do świątobliwego życia, peł­nej samozaparcia służby oraz radosnego wytrwania dla sprawiedliwości, co jest przesłaniem Biblii dla świętych. Stwierdzono to w wielu doświadczeniach już setki lat temu. By zatem pozyskać tych, którzy zostali zniechęceni tak wzniosłymi doktrynami i zasadami, świecki kler ustanowił kompromis z tymi zasadami, dostosowując swe nauki do ideałów tych, których chciał pozyskać, czego wynikiem było obni­żenie biblijnych standardów wiary i życia. Polityka taka prowadziła do wielu błędów doktryny i praktyki; do świeckości zamiast świątobliwości, służby i cierpienia; do unii Kościoła z państwem; do panowania papiestwa i niektórych protestanckich kościołów przy wsparciu państwa. A zatem postmillenaryzm zaw­sze prowadził do takich form zła. Fakt przynoszenia przez niego złych owoców dowodzi, iż jest on złym drzewem, w którego cieniu nie powinniśmy dłużej przebywać.

Zwolennicy postmillenaryzmu próbują dowieść swych racji pewnymi biblijnymi, cytatami, które jednak błędnie stosują. Twierdzą, że słowa Chrystusa o głoszeniu Ewangelii wszystkim narodom przed Jego powrotem (Mat. 24:14) potwierdzają ich naukę, jednak w rzeczywistości fragment ten nie zawiera myśli o nawróceniu świata. Mówi on jedynie, że Ewangelia będzie głoszona wśród wszystkich narodów na świadectwo, lecz nie mówi ani słowa o tym, jak to świadectwo będzie przyjęte. Na podstawie faktu, że Jezus nakazuje Swym naśladowcom znajdować uczniów nie tylko wśród Żydów, co dotychczas czynili, lecz wśród wszystkich narodów (Mat. 28:18,19), wnoszą, że ich teoria jest prawidłowa, ignorując fakt, że polecenie, by nie ograniczać wysiłków nawracania tylko do jednego narodu, lecz rozszerzyć je na wszystkie, nie musi oznaczać, że wszyscy zostaną nawróceni. w podobny sposób wypaczają stwierdzenie św. Pawła (Dz.Ap. 17:30), które wskazuje, że chociaż wcześniej Bóg zalecał pokutę tylko niektórym -Żydom, teraz zaleca ją wszystkim - zarówno Żydom, jak i poganom, na podstawie czego uczą, iż wszy­scy zostaną nawróceni w wieku Ewangelii. zapominają o tym, że zalecenia nie zawsze są realizowane, np. te wobec Żydów, by pokutowali. Chociaż Pan je podawał, to również prorokował, iż nie będą one wypełniane, jak wskazują na to powyższe cytaty. Nie powinniśmy też mniemać, że skoro zalecenia nie miały być realizowane, pan nie podawałby ich swym uczniom, ponieważ dał on wiele takich, które nie zostały wypełnione, np. Dziesięć Przykazań. Powinniśmy raczej wyciągnąć wniosek, iż udzielił ich swym naśladowcom wiedząc, że wysiłki podjęte w celu ich wypełnienia doprowadzą w rezultacie do rozgłoszenia ogólnoświatowego świadectwa o nadchodzącym Królestwie (Mat. 24:14) oraz do rozwinię­cia w Jego uczniach szlachetnych charakterów czyniących ich gotowymi na Królestwo (1 Kor. 4:16-18). Tak więc nasza analiza postmillenaryzmu dowodzi, że w Piśmie Świętym, w rozumie ani w faktach nie ma niczego na jego poparcie, podczas gdy jest w nich wiele na jego odrzucenie.



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   35


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna