DziałalnośĆ kredytowa banku



Pobieranie 237,88 Kb.
Strona1/2
Data26.10.2017
Rozmiar237,88 Kb.
  1   2



DZIAŁALNOŚĆ KREDYTOWA BANKU



  1. Działalność kredytowa a działalność banku.

  • Historia kredytu

  • Podstawy prawne działalności banków

  • Rynek kredytowy w Polsce

  • Zróżnicowanie działalności bankowej



  1. Ryzyko kredytowe i formy jego ograniczania

  • ryzyko płynności

  • ryzyko stopy procentowej

  • ryzyko walutowe

  • ryzyko kredytowe



  1. Podstawy prawne działalności kredytowej i etyka kredytowania

  • regulacje Prawa Bankowego,

  • normy koncentracji kredytowej,

  • współczynnik wypłacalności ,

  • ograniczenia w zakresie inwestycji kapitałowych,

  • określenie zdolności kredytowej

  • rezerwy celowe

  • kodeks dobrej praktyki bankowej

  • tajemnica bankowa

  • zakres obowiązków inspektora kredytowego



  1. Produkty parakredytowe i rodzaje kredytów,

- kredyty szczególne (dla rolników, na restrukturyzację, mieszkaniowe).

  • sprawozdania kredytowe

  • ewidencja kredytów

  • analizy kredytowe



5. Procedura kredytowania i rozpatrywania wniosku kredytowego a współpraca klienta z bankiem.

  • instrukcje kredytowe

  • regulaminy kredytowania

  • procedura udzielania kredytu

  • cykl kredytowy

  • ocena wniosku kredytowego

  • kompetencje kredytowe

  • decyzje kredytowe



  1. Analiza ekonomiczno-finansowa,

  • podmioty kredytowane a dostępność informacji,

  • ryzyko kredytowe,

  • metody naliczania odsetek,

  • analiza rentowności klienta

  • opinia kredytowa.



  1. Ocena zdolności kredytowej podmiotu gospodarczego

- podstawowe wskaźniki i analizy

  • model Altmana



  1. Ocena wniosku o kredyt inwestycyjny.

  • analiza zdyskontowanych przepływów pieniężnych



  1. Ocena zdolności kredytowej osoby fizycznej.

  • baza informacyjna o klientach

  • scoring



  1. Ustanowienie zabezpieczenia kredytowego.

  • zabezpieczenia osobiste

  • zabezpieczenia rzeczowe



  1. Przyczyny złych kredytów,

  • windykacja kredytów,

  • kontrola wewnętrzna i zewnętrzna kredytów,

  • restrukturyzacja kredytów,

  • ugody bankowe,

  • Controling kredytów



12. Repetytorium.Zaliczenie

DZIAŁALNOŚĆ KREDYTOWA BANKU


Wstęp.
Jeśli ktoś sądzi, że działalność kredytowa banku polega tylko na przyjęciu wniosku kredytowego jego rozpatrzeniu i udzieleniu kredytu to myli się z pewnością.

Działalność kredytowa a wielokierunkowość działalności bankowej.

Działalność kredytowa banku jest związana ściśle z wieloma czynnościami bankowymi, wymaga pracy wielu departamentów banku w zasadzie wszystkich jego struktur organizacyjnych od prezesa banku poczynając do służb administracyjnych, dostarczających odpowiedniego sprzętu, informatyków dbających o funkcjonowanie systemu ewidencji itd.



1. Działalność kredytowa banku ma odzwierciedlenie i jest zaznaczona już na samym początku powstawania instytucji finansowej. Instytucja finansowa jaką jest bank powstaje na podstawie regulacji Prawa bankowego. Odpowiednie artykuły tego prawa mówią, iż nowo tworzony bank aby uzyskać licencję musi spełnić określone warunki, tj.:

- posiadać kapitał,

- odpowiedni zarząd i przygotowany personel,

- plan działania.

W planach tych określone muszą być podstawowe dokumenty finansowe tj. bilans, rachunek wyników i strat. W bilansie zaś zakłada się pozycje aktywne i pasywne oraz proporcje w aktywach bankowych. W zasadzie kredyty w tradycyjnych bankach handlowych, detalicznych mają największy udział w normalnych warunkach rozwijającej się gospodarki. Inaczej rzecz się ma w warunkach recesji gospodarczej, gdy udział kredytów w aktywach spada na rzecz papierów wartościowych, Inaczej sprawa wygląda w bankach inwestycyjnych, gdzie większą rolę odgrywają produkty parakredytowe a nie klasyczne kredyty.
2. Działalność banku opiera się również o zapisy statutowe, w których to określane są podstawowe zadania i zakres działalności.
3. Ponadto banki w swojej działalności określają plany długoletnie, strategiczne jak również krótkookresowe, w których określają źródła finansowania poszczególnych pozycji aktywów.
Szczególne znaczenie w tych planach ma określenie:



  • - uzyskanie odpowiedniej dynamiki kredytowej i dynamiki aktywów,

  • - osiągnięcie odpowiedniego wskaźnika wypłacalności banku,

  • - określenie założeń odnośnie udziału w rynku i specjalizacji kredytowej,

  • - sprecyzowanie polityki stopy procentowej i uzyskiwanie odpowiedniej marży odsetkowej, czyli określenie stopy procentowej od kredytów i stopy procentowej od depozytów,

  • - określenie założeń odnośnie polityki rezerw,

  • - założenia odnośnie oczekiwanej rentowności działalności kredytowej.



Działalność kredytowa ma więc odzwierciedlenie:
1/ w planach banków,

2/ polityce stopy procentowej, tworzeniu rezerw, bezpośrednim zarządzaniu ryzykiem bankowym,

3/ tworzeniu instrukcji i procedur bankowych, regulaminów kredytowania i metodyki oceny zdolności kredytowej,

4/ przyjmowaniu i rozpatrywaniu wniosków kredytowych, ocenie zdolności kredytowej,

5/ przygotowywaniu decyzji kredytowych,

6/ uruchamianiu kredytu, ewidencji kredytu i przyjmowaniu zabezpieczenia,

7/ controlingu kredytu, kontroli wewnętrznej i zewnętrznej,

8/ sprawozdawczości kredytowej na potrzeby wewnętrzne i zewnętrzne,

9/ windykacji kredytów,

10/ restrukturyzacji kredytów.


HISTORIA PIENIĄDZA I KREDYTU

Historia kredytu powiązana jest z historią pieniądza, gdyż najefektywniejszy sposób udzielania kredytu występuje w gospodarce pieniężnej. Kredyt jest zjawiskiem starszym niż pieniądz i gospodarka pieniężna. Historia przypisuje wynalazek pieniądza Sumerom, tj. 3100 lat pne. Sumerowie wybierali metale szlachetne do określenia wartości pieniądza. Istniał również pieniądz towarowy np. w Babilonii w postaci srebrnej kaczki o określonej wadze. Również w XIX wieku w Etiopii stosowano pieniądz towarowy, były to płytki soli. Szczególną formą pieniądza towarowego były sztuki metali szlachetnych w starożytnej Sparcie i starożytnych Chinach. W VII w pne wprowadzono do obiegu monety kruszcowe, które przyczyniły się do rozwoju handlu między Europą i Azją.

Kredyt zgodnie z pochodzeniem słowa wywodzi się od słowa łacińskiego credere co oznacza ufać, wierzyć. A więc kredyt oznacza na podstawie zaufania udostępnienie w użytkowanie składników majątku w zamian za ekwiwalent. Historia kredytu nieodłącznie związana jest z historią bankowości.

Nazwa bank pochodzi od słowa banca, oznaczającego stół do wymiany pieniędzy. Historia mówi, iż banki znane były już w starożytności, istniały domy bankowe w Babilonii w VI w pne. Banki te zajmowały się głównie wekslarstwem, czyli wymianą pieniędzy, w mniejszym zakresie kredytowaniem. Upadek starożytnej kultury spowolnił rozwój bankowości, dopiero rozkwit handlu w miastach włoskich w XII w powoduje powstanie wielu firm bankierskich w Genui. Obok firm prywatnych powstają banki zakładane przez miasta, np. Bank Wenecki w roku 1171, Bank Genueński w roku 1320, w 1619 powstaje Bank Amsterdamski. Trudniły się one przede wszystkim wymianą pieniędzy, ponieważ kościół krytykował pobieranie opłat za kredyt, kredyty były w bardzo niewielkim stopniu udzielane przez te banki.

Dopiero w XVII w powstają banki ery nowożytnej, na początku w Londynie w roku 1694 Bank Angielski i banki w XIX obsługujące rozwijający się przemysł i handel. W 1852 r. bank francuski Societe Generale, następnie bank w Austrii, Niemczech /Deutsche Bank w 1870 r./, a słynny Allgemeine Deutsche Kreditanstalt w 1856 r.


HISTORIA KREDYTU W POLSCE
Historia rozpoczyna się od powstania zakładów zastawczych, lombardowych, pierwszy został założony w Krakowie z inicjatywy księdza Skargi w 1585 r. przy Arcybractwie Miłosierdzia, drugi we Lwowie w 1772 r. W 1825 r. powstało pierwsze Towarzystwo Kredytowe Ziemiańskie z siedzibą w Warszawie a 1828 r. z inicjatywy ówczesnego ministra skarbu Królestwa Polskiego, Lubeckiego powstał Bank Polski. Bank ten miał w swoim zarządzie górnictwo, opiekował się przemysłem tkackim i żelaznym, przyczynił się do budowy sieci kolejowych i drogowych oraz Kanału Augustowskiego. Był pośrednikiem w handlu z Anglią i kredytował handel zbożem. W 1870 r. powstał Bank Handlowy z siedzibą w Warszawie. Bank ten utrzymywał także oddziały w Rosji i reprezentował interesy przemysłu i handlu Królestwa z Cesarstwem Rosyjskim. W tym okresie powstają również następne banki takie jak Bank Dyskontowy, Bank Przemysłowy Warszawski, Bank Kupiecki Łódzki, Polski Bank Przemysłowy i Polski Bank Krajowy.
ISTOTA DZIAŁALNOŚCI INSTYTUCJI FINANSOWYCH
W gospodarce rynkowej opartej ma podziale pracy i pieniądzu podmioty gospodarcze można podzielić na deficytowe i nadwyżkowe. Podmioty deficytowe do szczególnie sektor publiczny i sektor przedsiębiorstw, natomiast sektor gospodarstw domowych jako całość występuje jako sektor nadwyżkowy. Instytucje finansowe są pośrednikami finansowymi pomiędzy podmiotami deficytowymi i nadwyżkowymi:

- przyjmują one środki płatnicze od pierwotnych dawców w zamian za obietnicę późniejszej spłaty,

- udostępniają pierwotnym biorcom środki pieniężne w zamian za późniejszą spłatę.
Na przykład w systemie niemieckim pośrednikami finansowymi są instytucje kredytowe:


  • banki uniwersalne,

  • banki hipoteczne,

  • banki spółdzielcze,

  • banki kredytu ratalnego,

  • banki inwestycyjne,

  • kasy budowlano-oszczędnościowe,

  • przedsiębiorstwa factoringowe,

  • spółki leasingowe,

  • spółki lokacyjne,

  • fundusze inwestycyjne i powiernicze,

  • instytucje ubezpieczeniowe.

Pośrednikami finansowymi w szerszym sensie są również podmioty, które ułatwiają i czynią efektywniejszymi bezpośrednie zawieranie kontraktów finansowych. Wyróżnia się trzy rodzaje takich usług:

1/ pośrednictwo w zawieraniu umów finansowych,

2/ informowanie potencjalnych dawców środków o istnieniu potencjalnych możliwości inwestowania,

3/ przejmowanie pewnych, określonych rodzajów ryzyka.


Usługi pośrednictwa świadczą:

- maklerzy finansowi,

- agenci i maklerzy ubezpieczeniowi,

- maklerzy reasekuracyjni /przejmowanie ryzyka instytucji ubezpieczeniowych/.



Usługi informacyjne świadczą agencje wydające biuletyny giełdowe, oceniające zdolność kredytową, centrale ewidencyjne. Przejmowanie ryzyka oferują ubezpieczyciele kredytów, banki komercyjne.
Ogólnie operacje bankowe dzielą się na aktywne i pasywne. Operacje aktywne to przede wszystkim udzielanie kredytów, inwestowanie w akcje i udziały oraz zakup papierów rządowych. Operacje pasywne polegają na przyjmowaniu depozytów od osób fizycznych i podmiotów gospodarczych, także na zaciąganiu zobowiązań w banku centralnym.


Operacje pośredniczące w tych podstawowych operacjach aktywnych i pasywnych polegają na:

1/ prowadzeniu rachunków bankowych,

2/ prowadzeniu rozliczeń pieniężnych,

3/ doradztwie finansowym i inwestowaniu wolnych środków klientów,

4/ pośrednictwo w operacjach papierami wartościowymi,

5/ usługi różne.



PŁYNNOŚĆ

 


 

 



Aktywa generują Pasywa generują

dochody koszty

Operacje bankowe wg L.Jaworskiego i Zb.Krzyżkiewicza:
bilansowe:

- aktywne,

- pasywne,

- pośredniczące operacje usługowe;


1. prowadzenia rachunków bankowych,

2.prowadzenia rozliczeń pieniężnych,

3. doradztwo finansowe,

4. pośrednictwo w operacjach papierami wartościowymi,

5. usługi różne, wystawianie opinii bankowych.

Literatura:

1. Michael Bitz, Produkty bankowe. Rynek usług finansowych, Poltext, Warszawa 1996.

2. Witold Bień, Zarządzanie finansami przedsiębiorstwa, Difin, Warszawa 1997.
3. Robert Patterson, Poradnik kredytowy dla bankowców, Twigger, Warszawa 1995.

4. Donald R. Fraser, Lyn M. Fraser, Ocena wyników działalności banku komercyjnego. Analiza finansowa, Związk Banków Polskich, Warszawa 1996.


5. Ewa Popowska, Włodzimierz Wąsowski, Rachunkowość bankowa /wyd. drugie/, Biblioteka Menedżera i Bankoiwca, Warszawa 1996.
6. Marian Wysocki, Poradnik inspektora kredytowego /wyd. drugie/, Twigger SA, Warszawa 1997.

7. Jordi Canals, Strategie konkurencyjne w europejskiej bankowości, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997.


8. Erhard Glogowski, Manfred Münch, Nowe usługi finansowe, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996.

9. Paweł Wyczański, Marta Gołajewska, Polski system bankowy 1990-95, Fundacja im. Friedricha Eberta, Warszawa 1996.


10. Izabela Heropolitańska Elżbieta Borowska, Kredyty i Gwarancje Bankowe, , Twigger, W-wa 1995r.
11. Zofia Zawadzka , Ryzyko Bankowe , Ryzyko stopy procentowej i ryzyko walutowe, SGH, Studia Finansowo - Bankowe, W-wa ,Poltext, 1995.
12. W. L. Jaworski, Bankowość ,Podstawowe założenia, SGH, Studia Finansowo - Bankowe, Poltext, W-wa 1995.

    



UWAGA !

ZALICZENIE PRZEDMIOTU W DNIU 26.05.1998 r.
FORMA: odpowiedź ustna na zadane 2-3 pytania.

dr Krystyna Mościbrodzka


PODSTAWY PRAWNE DZIAŁALNOŚCI KREDYTOWEJ






USTAWY:


  • PRAWO BANKOWE

  • USTAWA O NBP

  • USTAWA O RACHUNKOWOŚCI


Rozporządzenia prezesa NBP








STATUTY BANKOWE WYMAGANIA LICENCYJNE





ZARZĄDZENIA ZARZĄDU BANKU,

INSTRUKCJE,

REGULAMINY,PROCEDURY



UPROSZCZONY BILANS BANK



AKTYWA

PASYWA

I. Kasa

I. Zobowiązania

II. Papiery dłużne

1. Banku centralnego

III. Należności

- od osób fizycznych

- od podmiotów gospodarczych

- od budżetu



2. Innych instytucji finansowych

IV. Akcje udziały

3. Zobowiązania wobec osób fizycznych

(lokaty złotowe i dewizowe)



V. Wartości niematerialne i prawne

4. Zobowiązania wobec podmiotów

gospodarczych

( lokaty złotowe i dewizowe)


VI. Majątek trwały

5. Zobowiązania z tytułu papierów

wartościowych



VII. Rozliczenia międzyokresowe czynne

II. Fundusze specjalne

Rezerwy





III. Kapitał własny:

podstawowy,

zapasowy,





IV. Rozliczenia międzyokresowe bierne

Zobowiązania pozabilansowe, z tytułu:

1. weksli akceptowanych, indosowanych,

czeków, akredytyw,

2. udzielonych gwarancji i poręczeń,

3. pozostałe /zobowiązania z tytułu operacji

kupno-sprzedaż z klauzulą odkupu.








  1   2


©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna