Dyrektywa rady nr 98/18/WE



Pobieranie 1,35 Mb.
Strona16/17
Data14.02.2018
Rozmiar1,35 Mb.
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   17

ŚRODKI RATUNKOWE



1 Definicje (R 3)
NOWE I ISTNIEJĄCE STATKI KLASY B, C I D:
Do celów niniejszego rozdziału, stosuje się również definicje prawidła III/3 Solas, o ile wyraźnie nie przewiduje inaczej, biorąc pod uwagę następujące definicje uzupełniające:
.1 Warunek najmniejszego obciążenia w morzu jest warunkiem załadowania statku przy równej stępce, bez ładunku, z 10% zapasem paliwa.
.2 Morski System Ewakuacyjny (MES) jest to sposób do szybkiego przemieszczania dużej ilości osób z miejsca ich przebywania na statku na platformę pływającą, w celu stopniowego wsiadania do oczekujących jednostek ratunkowych lub bezpośrednio do towarzyszącej jednostki ratunkowej.
.3 Statek pasażerski typu ro – ro oznacza statek pasażerski z pomieszczeniami na ładunek ro – ro lub pomieszczeniami specjalnej kategorii określonymi w regule II-2/A/2.
2 Łączność, łodzie i tratwy ratunkowe oraz pływaki ratunkowe (R 6 + 7 + 17 + 20 + 21)
NOWE I ISTNIEJĄCE STATKI KLASY B, C I D:
W zależności od klasy każdy statek powinien posiadać, co najmniej radiowe i indywidualne środki ratunkowe, jednostki ratunkowe i łodzie ratunkowe, świetlne sygnały alarmowe, wyrzutnie linek ratunkowych, takie, które zostały wyszczególnione w poniższej tabeli i odpowiednich uwagach. Wszystkie wspomniane urządzenia włącznie ze sprzętem służącym do opuszczania ich na wodę, muszą odpowiadać wymogom prawideł rozdziału III załącznika do Konwencji Solas z 1974 r. wraz z wprowadzonymi do niej zmianami, o ile przepisy następnych punktów nie stanowią inaczej.


Klasa statku


B

C

D

Liczba osób (N)


>250

≤ 250

<250

≤ 250

>250

≤ 250

Jednostki ratunkowe1 2 3 4:
- statki istniejące
- statki nowe


1,10 N
1,25 N



1,10 N
1,25 N



1,10 N
1,25 N



1,10 N
1,25 N



1,10 N
1,25 N



1,10 N
1,25 N



Łodzie ratunkowe4 5


1

1

1

1

1

1

Boje ratunkowe6


8

8

8

4

8

4

Kamizelki ratunkowe8


1,05 N

1,05 N

1,05 N

1,05 N

1,05 N

1,05 N

Kamizelki ratunkowe dla dzieci


0,10 N

0,10 N

0,10 N

0,10 N

0,10 N

0,10 N

Świetlne sygnały alarmowe7


12

12

12

12

6

6

Wyrzutnie linek ratunkowych


1

1

1

1





Radarowe urządzenia odzewowe


1

1

1

1

1

1

Nadawczo – odbiorcze aparaty radiowo – telefoniczne VHS

3

3

3

3

3

3



Uwagi:
1 Jednostki ratunkowe mogą być łodziami ratunkowymi zgodnymi z prawidłem III/42, 43 z lub 44 z Solas, bądź tratwami ratunkowymi zgodnymi z wymogami prawidła III/38 i III/39 z lub III/40 z Solas. Ponadto, tratwy ratunkowe umieszczone na statkach pasażerskich ro - ro powinny odpowiadać również wymogom prawidła III/5-1.

Jeżeli jest to uzasadnione warunkami podróży pod osłoną i / lub sprzyjającymi warunkami klimatycznymi, administracja państwa bandery może dopuścić, o ile Państwo Członkowskie będące gospodarzem nie wyrazi sprzeciwu:

a) nadmuchiwane tratwy ratunkowe, otwarte lub dwustronne nie spełniające wymogów prawideł III/39 lub III/40 z Solas, pod warunkiem że w całości spełniają wymogi załącznika 10 Kodeksu jednostek szybkich;

b) tratwy ratunkowe nie spełniające wymogów prawideł III/39.2.2.1 i III/39.2.2.2 z Solas dotyczących izolacji od zimna podłogi tratw ratunkowych.

Jednostki ratunkowe przeznaczone dla istniejących statków klasy B, C i D powinny odpowiadać stosownym prawidłom z Solas z 1974 r. dla istniejących statków, wraz z wprowadzonymi do niej, do dnia przyjęcia niniejszej dyrektywy, zmianami.

2 W miarę możliwości, jednostki ratunkowe powinny być również rozmieszczone na każdej burcie statku.

3 Całkowita ilość jednostek ratunkowych powinna odpowiadać wartościom procentowym ujętym w powyższej tabeli a łączna pojemności jednostek ratunkowych oraz dodatkowych tratw ratunkowych powinna być równa 110% całkowitej liczby osób (N), które statek, zgodnie z posiadanym świadectwem może przewozić. Liczba będących w dyspozycji jednostek ratunkowych wystarczająca, aby przyjąć wszystkie osoby, które mogą być przewożone na statku zgodnie z jego świadectwem nawet w przypadku, gdyby jakakolwiek jednostka ratunkowa została utracona lub nie nadawała się do użytku.

4 Liczba łodzi ratunkowych i/lub łodzi ratowniczych powinna być wystarczająca dla zapewnienia, aby, w przypadku, gdy osoby, liczbie, którą statek, zgodnie z posiadanym świadectwem, może przewozić, muszą opuścić ten statek, na każdą łódź ratunkową lub lodź ratowniczą powinno przypadać nie więcej niż dziewięć tratw ratunkowych.

5 Pływaki ratunkowe powinny być obsługiwane przez swoje własne żurawiki, które mogą spuszczać je na wodę i wciągać na statek. Jeżeli łódź ratownicza odpowiada wymogom prawidła III/47 z Solas, może zostać zaliczona do pojemności jednostki ratunkowych wyszczególnionej w powyższej tabeli.

Co najmniej jedna z łodzi ratowniczych znajdujących się na pokładzie statków pasażerskich typu ro - ro powinna być szybką łodzią ratowniczą odpowiadającą wymogom prawidła III/5-1 z Solas.

Jeżeli administracja państwa bandery stwierdzi, że umieszczenie łodzi ratowniczej na pokładzie statku nie jest fizycznie możliwe, statek ten może zostać zwolniony z obowiązku umieszczenia tej łodzi, pod warunkiem, że spełnia wszystkie wymienione niżej wymogi:

a) statek wyposażony jest w środki umożliwiające wyłowienie z wody osób bezsilnych;

b) operacja wyławiania osoby bezsilnej może być kierowana z mostka nawigacyjnego;

c) manewrowość statku jest wystarczająca, dla zbliżenia się i wyłowienia osób w najbardziej niekorzystnych warunkach.



6 Na każdej burcie statku, przynajmniej jedna boja ratunkowa powinna być wyposażona w linę ratunkową o długości nie mniejszej od dwukrotnej wysokości, na której spoczywa boja mierzona od linii wodnej w warunkach najmniejszego obciążenia statku w morzu lub 30 metrów, w zależności, która z tych wielkości jest większa.

Dwie boje powinny być wyposażone w uruchamianą samoczynnie sygnalizację dymną i samoczynnie zapalające się urządzenie świetlne; powinna istnieć możliwość szybkiego zrzucenia ich z mostka nawigacyjnego. Pozostałe boje powinny być wyposażone w samoczynnie zapalające się urządzenia świetlne, zgodnie z wymogami prawidła III/31.2 z Solas.



7 Świetlne sygnały alarmowe spełniające wymogi prawideł III/35 z Solas powinny umieszczone na mostku nawigacyjnym lub stanowisku sterowania.

8 Kamizelki ratunkowe znajdujące się na statkach pasażerskich ro - ro powinny spełniać wymogi prawidła III/5-1
3 System alarmowy w stanach awarii, instrukcja postępowania, podręcznik szkoleniowy, rozkłady alarmowe i instrukcje na wypadek awarii (R 6 + 8 + 9+ 18 + 19)
NOWE I ISTNIEJĄCE STATKI KLASY B, C I D:
Każdy statek powinien zostać wyposażony w:
.1 Podstawowy system alarmowy w stanach awarii(R 6.4.2)
system ten powinien odpowiadać wymogom prawidła III/50 z Solas i umożliwiać wezwanie pasażerów i członków załogi na miejsca zbiórki i rozpoczęcie operacji określonych w rozkładzie alarmowym.
Na wszystkich statkach przewożących więcej niż 36 pasażerów, system alarmowy w stanach awarii powinien zostać uzupełniony systemem głośnikowym, którą można użytkować z mostka nawigacyjnego. System ten powinien być tego rodzaju oraz zostać zainstalowany i umiejscowiony w taki sposób, aby przekazywane wiadomości były dobrze słyszalne przez osoby o normalnym słuchu, we wszystkich miejscach, gdzie osoby te mogą się znajdować, jeżeli działa główny silnik.
.2 System powiadamiania głośnikowego (R 6.5)
.2.1 W uzupełnieniu wymagań prawidła II-2/B/15.4 i pkt. .1, wszystkie statki pasażerskie przewożące więcej niż 36 pasażerów są wyposażone w system powiadamiania głośnikowego. W odniesieniu do istniejących statków wymagania ppkt. .2.2, .2.3 i .2.5, z zastrzeżeniem przepisów ppkt. .2.6, stosują się nie później niż z dniem pierwszego przeglądu okresowego po dacie, określonej w art. 14 ust. 1 niniejszej dyrektywy.
.2.2 System powiadamiania głośnikowego stanowi jeden kompletny system składający się z instalacji głośnikowej umożliwiającej równoczesne nadawanie wiadomości do wszystkich pomieszczeń, w których członkowie załogi lub pasażerowie, lub jedni i drudzy, są zazwyczaj obecni, i do miejsc zbiórki. Umożliwia on nadawanie wiadomości z mostka nawigacyjnego i z temu podobnych miejsc na statku, które administracja państwa bandery uzna za niezbędne.
.2.3 System głośnikowego powiadamiania jest chroniony przed nieuprawnionym użyciem i jest czysto słyszalny ponad hałasem otoczenia we wszystkich pomieszczeniach, zgodnie z ppkt. .2.2, oraz jest wyposażony w funkcję przestawiania systemu, sterowaną z jednego miejsca na mostku nawigacyjnym i temu podobnych miejsc na statku, które administracja państwa bandery uważa za niezbędne, tak, aby wszystkie wiadomości dotyczące awarii były nadawane, jeżeli któryś z głośników w danych pomieszczeniach został wyłączony, natężenie dźwięku zostało ściszone lub system głośnikowego powiadamiania jest używany w innym celu.
.2.4 NOWE STATKI KLASY B, C I D:
.1 System głośnikowego powiadamiania posiada przynajmniej dwie pętle, które są dostatecznie oddzielone na całej swojej długości i posiadają niezależne wzmacniacze; i
.2 System głośnikowego powiadamiania i normy jego działania są zatwierdzone przez administrację państwa bandery, uwzględniając zalecenia przyjęte przez IMO.
.2.5 System głośnikowego powiadamiania jest podłączony do awaryjnego źródła energii elektrycznej.
.2.6 Istniejące statki, które są już wyposażone w system głośnikowego powiadamiania, zatwierdzony przez administracje państwa bandery i, który w poważnym stopniu spełnia wymagania ppkt. .2.2, .2.3 i .2.5 nie są zobowiązane zmieniać ich systemów.
.3 Rozkład alarmowy i instrukcje awaryjne (R 8)
Przejrzyste instrukcje, według których należy postępować na wypadek awarii są dostarczone każdej osobie na statku, zgodnie z uchwałą IMO A.691 (17).
Rozkłady alarmowe, spełniające wymagania prawidła III/53 z Solas są wystawione w widocznych miejscach na całym statku, włączając mostek nawigacyjny, maszynownię i pomieszczenia mieszkalne załogi.
Ilustracje i instrukcje w odpowiednich językach są wywieszone w kabinach pasażerskich i są w widoczny sposób wystawione na stanowiskach rozkładowych i innych pomieszczeniach pasażerskich, w celu informowania pasażerów o:


      1. ich stanowiskach rozkładowych;




      1. zasadniczych działaniach jakie muszą oni podjąć na wypadek awarii;




      1. sposobie zakładania kamizelek ratunkowych.

Osoba, której, zgodnie z prawidłem IV/16 z Solas, powierzono główną odpowiedzialność za łączność radiową w sytuacjach niebezpieczeństwa, nie ma żadnych innych przypisanych obowiązków w takich sytuacjach. Znajduję to odbicie w rozkładzie alarmowym i w instrukcjach awaryjnych.


.4 Instrukcje obsługi (R 9)
Plakaty lub znaki są umieszczone w pobliżu jednostki ratowniczej i urządzeń sterowania jej spuszczeniem na wodę i:
(i) przedstawiają cel, jakiemu służą urządzenia sterowania i procedury obsługi urządzeń oraz podają odpowiednie instrukcje i ostrzeżenia;
(ii) są łatwo widoczne w warunkach oświetlenia awaryjnego;
(iii) stosują symbole zgodnie z uchwałą IMO A.760(18).

.5 Podręcznik szkoleniowy (R 18.2)


Podręcznik szkoleniowy spełniający wymagania prawidła III/51 z Solas jest umieszczony w każdej jadalni załogi i w każdej świetlicy lub w każdej kabinie załogi.
.6 Instrukcje konserwacji (R 19.3)
Instrukcje statkowego sprzętu ratunkowego lub statkowy program planowej konserwacji obejmujący konserwację sprzętu ratunkowego znajduje się na statku i konserwacja dokonywana jest stosowanie do niego. Instrukcje spełniają wymagania prawidła III/52 z Solas.
4 Obsada łodzi i tratw ratunkowych (R 10)
NOWE I ISTNIEJĄCE STATKI KLASY B, C I D:
.1 Na jednostce ratunkowej powinna znajdować się wystarczająca liczba osób przeszkolonych w celu gromadzenia osób i pomagania osobom nieprzeszkolonym.
.2 Na każdej jednostce ratunkowej powinna znajdować się wystarczająca liczba członków załogi w celu obsługi jednostki oraz urządzeń do spuszczania na wodę wymaganych dla jednostki do opuszczenia statku przez wszystkie znajdujące się na pokładzie osoby.
.3 Dowództwo jednostki ratunkowej powinno być powierzone oficerowi lub innej dyplomowanej osobie. Jednakże, na każdej tratwie lub grupie tratw, członek załogi obznajomiony z obsługą i działaniem tratw ratunkowych może zostać wyznaczony jako osoba dowodząca. Do łodzi ratowniczej i motorowej jednostki ratunkowej powinna zostać przydzielona osoba umiejąca uruchamiać i obsługiwać silnik.
.4 Kapitan powinien czuwać nad dokonaniem równego przydziału osób, określonych w pkt..1, .2, i .3, między jednostki ratunkowe statku.

5 Rozmieszczenie jednostek ratunkowych i organizacja wsiadania do nich(R 11 + 22 +24)
NOWE I ISTNIEJĄCE STATKI KLASY B, C I D:
.1 Jednostki ratunkowe, dla których wymagane są zatwierdzone urządzenia do spuszczania na wodę powinny spoczywać jak najbliżej pomieszczeń mieszkalnych oraz pomieszczeń służbowych.
.2 Stanowiska rozkładowe są wyznaczone w pobliżu stanowisk wsiadania i są łatwo dostępne z pomieszczeń mieszkalnych i rejonów roboczych, posiadają wystarczające miejsce do ustawienia i poinstruowania pasażerów.
.3 Stanowiska rozkładowe i stanowiska wsiadania, korytarze, klatki schodowe i wyjścia, zapewniające dostęp do stanowisk rozkładowych i stanowisk wsiadania, są odpowiednio oświetlone.
Oświetlenie to jest przystosowane do zasilania z awaryjnego źródła energii elektrycznej, wymaganego prawidłem II-1/D/3 II-1/D/4.
.4 Łodzie ratunkowe są przystosowane do wsiadania do nich albo bezpośrednio z ich miejsca przechowywania, albo z pokładu wsiadania, ale nie z obu.
.5 Łodzie ratunkowe, spuszczane na wodę z żurawików, są przystosowane do wsiadania do nich ze stanowiska bezpośrednio sąsiadującego z miejscem ich przechowywania lub ze stanowiska, do którego łódź ratunkowa jest przemieszczona przed jej spuszczeniem na wodę.
.6 Jeżeli to konieczne, są zapewnione środki dla przysunięcia, spuszczanej na wodę z żurawików jednostki ratowniczej, do burty statku i utrzymania jej przy burcie, aby osoby mogły bezpiecznie wsiąść do niej.
NOWE STATKI KLASY B, C I D:
.7 Jeżeli urządzenia do spuszczania na wodę jednostki ratowniczej nie umożliwiają wsiadania do niej zanim znajdzie się ona na wodzie, zaś wysokość od stanowiska wsiadania do wody jest większa niż 4,5 metra powyżej linii wodnej, w warunkach pełnomorskich, w stanie niezaładowanym, jest zainstalowany zatwierdzony typ MES (Morski system ewakuacji).
.8 Na każdej burcie statku znajduje się przynajmniej jedna drabina do wsiadania, spełniająca wymagania prawidła III/48.7 z Solas; administracja państwa bandery może zwolnić statek z tego obowiązku, pod warunkiem, że we wszystkich warunkach przechyłu i przegłębienia, w stanie nieuszkodzonym i warunkach przewidywanych w stanie uszkodzonym, wolna burta między zamierzonym stanowiskiem wsiadania i linią wodną jest nie większa niż 1,5 metra.
5-1 Wymogi odnoszące się do statków pasażerskich typu ro - ro (R 24-1)
NOWE I ISTNIEJĄCE STATKI TYPU RO - RO KLASY B, C I D:
.1 Istniejące statki pasażerskie typu ro - ro spełniają wymagania pkt. .5 nie później niż z dniem pierwszego przeglądu okresowego po dacie, określonej w art. 14 ust. 1 niniejszej dyrektywy oraz pkt. .2, .3 i .4, i nie później niż z dniem pierwszego przeglądu okresowego po dniu 1 lipca 2000 r.
.2 Tratwy ratunkowe
.1 Tratwy ratunkowe statków pasażerskich typu ro - ro są obsługiwane przez morski system ewakuacji, zgodny z prawidłem III/48.5 z Solas lub urządzenia do spuszczania na wodę, zgodne z prawidłem III/38.6 z Solas, równo rozdzielone na obie burty statku.
.2 Każda tratwa ratunkowa na pasażerskich statkach typu ro - ro jest wyposażona w urządzenie do jej przechowywania, zapewniające swobodny jej spływ, spełniające wymagania prawidła III/23 z Solas.
.3 Każda tratwa ratunkowa na pasażerskich statkach typu ro - ro jest typu wyposażonego w rampę do wsiadania, spełniającą wymagania, stosownie z prawidłem, III/39.4.1 z Solas lub prawidłem III/40.4.1 z Solas.
.4 Każda tratwa ratunkowa na pasażerskich statkach typu ro - ro jest albo automatycznie samoprostującą się, albo jest obciągniętą brezentem, odwracalną tratwą ratunkową, która jest stateczną względem wody i jest zdolna do bezpiecznego pływania, niezależnie, którą stroną do góry. Mogą być dopuszczone otwarte tratwy odwracalne, jeżeli administracja państwa bandery uzna je z właściwe, zważywszy charakter rejsu pod osłoną i dogodne warunki klimatyczne na obszarze i w okresie pływania, pod warunkiem, że tratwy te całkowicie spełniają wymagania załącznika 10 do kodeksu jednostek szybkich.
Alternatywnie, statek posiada automatycznie samoprostujące się lub obciągnięte brezentem odwracalne tratwy ratunkowe, w uzupełnieniu do normalnego stanu tratw, o łącznej pojemności, umożliwiającej pomieszczenie przynajmniej 50% osób niepomieszczonych w łodziach ratunkowych. Ta dodatkowa pojemność tratw ratunkowych jest określona na podstawie różnicy między całkowitą ilością osób na statku i ilością osób pomieszczonych w łodziach ratunkowych. Każda taka tratwa jest zatwierdzona przez administrację państwa bandery, uwzględniając zalecenia przyjęte przez IMO.
.3 Szybkie łodzie ratownicze
.1 Przynajmniej jedna z łodzi ratowniczych na statku pasażerskim typu ro - ro jest szybką łodzią ratowniczą, zatwierdzoną przez administrację państwa bandery, uwzględniając zalecenia przyjęte przez IMO zmienioną uchwałą A.656 (16).
.2 Każda szybka łódź ratownicza jest obsługiwana przez odpowiednie urządzenie do spuszczania na wodę, zatwierdzone przez administrację państwa bandery. Zatwierdzając takie urządzenie, administracja państwa bandery bierze pod uwagę to, że szybka łódź ratownicza ma być spuszczona na wodę i utrzymać się nawet w bardzo niesprzyjających warunkach pogodowych, jak również uwzględniając zalecenia przyjęte przez IMO.
.3 Na każdą szybką łódź ratowniczą przynajmniej dwie załogi są regularnie szkolone i ćwiczone, uwzględniając sekcję A-VI/2, tabelę A-VI/2-2 zatytułowaną “wymóg minimalnego poziomu kompetencji na szybkich łodziach ratowniczych” kodeksu szkolenia, certyfikacji i stanowisk marynarzy (STCW) oraz zalecenia przyjęte przez IMO uchwałą A.771 (18), z późniejszymi zmianami. Szkolenia i ćwiczenia obejmują wszystkie aspekty ratowania, manipulowania, manewrowania, obsługiwania tej jednostki w różnych warunkach i wyprostowywania jej po wywróceniu.
.4 W przypadku, gdy rozkład lub wielkość istniejącego statku pasażerskiego typu ro - ro jest taki, że uniemożliwia zainstalowanie szybkiej łodzi ratowniczej, wymaganej ppkt. .3.1, szybka łódź ratownicza może zostać zainstalowana w miejsce istniejącej łodzi ratunkowej, dopuszczonej jako łódź ratownicza lub łodzi do używania w przypadku awarii, pod warunkiem spełnienia następujących wymagań:
.1 Zainstalowana szybka łódź ratownicza jest obsługiwana przez urządzenie do spuszczania na wodę, spełniające przepisy ppkt. .3.2;
.2 pojemność utraconej przez to zastąpienie jednostki ratowniczej zostaje skompensowana zainstalowaniem tratw ratunkowych mogących przewieźć liczbę osób równą przynajmniej liczbie obsługiwanej przez zamienioną łódź ratunkową; i
.3 te tratwy ratunkowe są obsługiwane przez istniejące urządzenia do spuszczania na wodę lub przez morski system ewakuacji.
.4 Środki ratownicze
.1 Każdy statek pasażerski typu ro - ro jest wyposażony w skuteczne środki do szybkiego odratowywania wyciągniętych z wody osób, które przeżyły i przemieszczania ich z jednostki ratowniczej na statek.
.2 Środki przemieszczania osób, które przeżyły, na statek mogą stanowić część morskiego systemu ewakuacji lub mogą być częścią systemu opracowanego do celów ratowniczych.
.3 Jeżeli zjeżdżalnia, należąca do morskiego systemu ewakuacyjnego, ma służyć jako środek przemieszczania osób, które przeżyły, na pokład statku, zjeżdżalnia musi być wyposażona w uchwyty lub drabiny, w celu pomocy przy wspinaniu się po zjeżdżalni.
.5 Kamizelki ratunkowe
.1 Niezależnie od wymagań prawideł III/7.2 i III/21.2 z Solas, wystarczająca ilość kamizelek ratunkowych jest przechowywana w pobliżu miejsc zbiórek, aby pasażerowie nie musieli wracać do swoich kabin, celem wzięcia swoich kamizelek ratunkowych.
.2 Na statkach pasażerskich typu ro - ro każda kamizelka ratunkowa jest wyposażona w światło spełniające wymagania prawidła III/32.3 z Solas.
5-2 Strefy lądowania helikopterów i ewakuacji przy ich pomocy (R 24-3)
NOWE ISTNIEJĄCE STATKI KLASY B, C I D:
.1 Istniejące statki pasażerskie typu ro - ro spełniają wymagania pkt. .2 niniejszej dyrektywy nie później niż z dniem pierwszego przeglądu okresowego po dacie, określonej w art. 14 ust. 1 niniejszej dyrektywy.
.2 Statki pasażerskie typu ro - ro są wyposażone w strefę lądowania helikopterów, zatwierdzoną przez administrację państwa bandery, uwzględniając zalecenia przyjęte uchwałą IMO A.229 (VII), z późniejszymi zmianami.
.3 Nowe statki klasy B, C i D o długości 130 metrów i więcej są wyposażone w strefę lądowania helikopterów, zatwierdzoną przez administracje państwa bandery, uwzględniając zalecenia przyjęte przez IMO.

1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   17


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna