Dyrektywa rady nr 98/18/WE



Pobieranie 1,35 Mb.
Strona10/17
Data14.02.2018
Rozmiar1,35 Mb.
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   ...   17

5 Gaśnice (R 6)
NOWE STATKI KLASY B, C I D ORAZ ISTNIEJĄCE STATKI KLASY B:
.1 Gaśnice powinny być zatwierdzonego typu i konstrukcji.
.2 Pojemność wymaganych przenośnych gaśnic płynowych nie powinna być większa niż 13,5 litra i nie mniejsza niż 9 litrów. Inne typy gaśnic powinny być równorzędne, pod względem poręczności użycia, z gaśnicami płynowymi najwyższej 13,5- litrowymi, a pod względem skuteczności działania z gaśnicami płynowymi, co najmniej 9- litrowymi.
.3 Na statku powinny znajdować się zapasowe ładunki dla 50% każdego typu gaśnic znajdujących się na pokładzie. Inna gaśnica takiego samego typu jest ładunkiem zapasowym dla gaśnicy, której nie można w łatwy sposób naładować na pokładzie statku.
.4 Środki gaśnicze, które same z siebie bądź w trakcie użycia wydzielają gazy w ilościach niebezpiecznych dla ludzi lub wydzielają gazy szkodliwe dla środowiska, nie mogą być dopuszczone.
.5 Gaśnice powinny być przystosowane do gaszenia pożarów, które mogą wystąpić blisko miejsca, w którym się znajdują.
.6 Jedna z przenośnych gaśnic przeznaczonych do użytku w jakimkolwiek pomieszczeniu powinna być umieszczona w pobliżu wejścia do tego pomieszczenia.
.7 Minimalna liczba gaśnic powinna być następująca:
.1 dla pomieszczeń mieszkalnych i służbowych:
gaśnice powinny być umieszczone w takim miejscu, aby żaden punkt pomieszczenia nie znajdowało się dalej niż 10 metrów od gaśnicy;
.2 gaśnica, która może zostać użyta w strefach wysokiego napięcia, powinna znajdować się przy każdej rozdzielnicy lub podrozdzielnicy o mocy nie mniejszej niż 20 kW;
.3 w pomieszczeniach kuchennych gaśnice powinny być umieszczone w taki sposób, aby żaden punkt pomieszczenia nie znajdował się dalej niż 10 metrów od gaśnicy;
.4 gaśnica powinna być umieszczona obok szaf na farby i miejsc, w których przechowywane są produkty łatwo palne;
.5 co najmniej jedna gaśnica powinna znajdować się na mostku nawigacyjnym i na każdym stanowisku sterowania.
.8 Przenośne gaśnice dostarczone w celu użytkowania w pomieszczeniach mieszkalnych i służbowych powinny, w miarę możliwości, mieć jednakową metodę działania.
.9 Zasadą ogólną jest, że przenośne gaśnice, CO2 nie powinny być umieszczone w pomieszczeniach mieszkalnych. Jeżeli tego typu gaśnice znajdują się w kabinach radiotelegraficznych, w centralach telefonicznych i innych podobnych pomieszczeniach, objętość każdej przestrzeni, w której znajduje się jedna lub więcej gaśnic powinna być taka, aby do celów niniejszego przepisu, stężenie pary powstałej w wyniku uruchomienia gaśnicy nie było większe od 5% objętości pomieszczeń. Należy przyjmować, że objętość zajmowana, przez CO2 wynosi 0,56 m3/kg.
.10 Okresowe inspekcje gaśnic:
Administracja państwa bandery podejmuje działania, aby przenośne gaśnice poddawane były okresowej inspekcji oraz próbom działania i próbom ciśnieniowym.
6 Systemy gaśnicze w przedziałach maszynowych (R 7)
Pomieszczenia maszynowe kategorii A powinny być przewidziane:
w NOWYCH STATKACH KLASY B, C I D O DŁUGOŚCI 24 METRY I WIĘCEJ:
.1 jedne z następujących stałych systemów gaśniczych:
.1 gazowy system gaśniczy spełniający wymagania pkt. .1 i .2 prawidła 4 lub, zamiast systemu węglowodorów halogenowych, wodny system zraszający zgodny z postanowieniami MSC/Okólnik. 668 z dnia 30 grudnia 1994 r.;
.2 system gaśniczy na pianę lekką, spełniający wymagania pkt. .4 prawidła 4;
.3 ciśnieniowy wodny system zraszający, spełniający wymagania pkt. .5 prawidła 4.
.2 Co najmniej jeden przenośny zestaw pianowy składający się z prądownicy powietrzno-pianowej typu indukcyjnego, który można podłączyć do magistrali pożarowej za pomocą węża pożarowego oraz z przenośnego zbiornika zawierającego co najmniej 20 litrów środka pianotwórczego i z jednego zapasowego zbiornika. Prądownica powinna być zdolna do wytwarzania piany odpowiedniej do gaszenia płonącego oleju, z wydajnością co najmniej 1,5 m3 na min.
.3 Agregaty pianowe zatwierdzonego typu w każdym pomieszczeniu, o pojemności co najmniej 45 litrów każdy lub równoważne, w wystarczającej liczbie, aby pianę lub równoważny środek gaśniczy można było skierować na każdą część ciśnieniowych instalacji paliwa ciekłego i instalacji smarowania, przekładnię i inne miejsca zagrożone pożarem. Ponadto, należy przewidzieć wystarczającą liczbę przenośnych gaśnic pianowych lub równoważnych, rozmieszczonych w taki sposób, aby odległość na dojście z dowolnego miejsca w pomieszczeniu do gaśnicy była nie większa niż 10 metrów oraz, aby w każdym takim pomieszczeniu znajdowały się, co najmniej dwie takie gaśnice.
na NOWYCH STATKACH KLASY B, C I D O DŁUGOŚCI PONIŻEJ 24 METRY ORAZ ISTNIEJĄCYCH STATKACH KLASY B:
.4 system gaśniczy przewidziany w powyższym pkt. .1, jak również w każdym pomieszczeniu zawierającym silniki spalinowe, zbiorniki dekantacyjne paliw płynnych lub zespoły przetwarzania paliwa płynnego, gaśnica pianowa o pojemności co najmniej 45 litrów lub gaśnica na dwutlenek węgla o pojemności co najmniej 16 kilogramów, i
.5 przenośna gaśnica zdolna ugasić płonący olej w każdym pomieszczeniu maszyny o mocy 736 kW lub części tego pomieszczenia maszynowego, pod warunkiem że w tym pomieszczeniu wymagane są co najmniej dwie a nie więcej niż sześć takich gaśnic. Stały system gaśniczy na pianę ciężką może zastąpić część z sześciu przenośnych gaśnic wymaganych przez niniejsze prawidło.
na NOWYCH STATKACH KLASY B, C I D ORAZ ISTNIEJĄCYCH STATKACH KLASY B PRZEWOŻĄCYCH WIĘCEJ NIŻ 36 PASAŻERÓW:
.6 W każdym pomieszczeniu maszynowym należy przewidzieć, co najmniej dwie wodne przystawki mgłowe składające się z metalowej rury w kształcie litery L, z dłuższym odcinkiem o długości około dwóch metrów, dającym się podłączyć do węża pożarowego, i z krótszym o długości około 250 mm, wyposażonym w stałą dyszę mgłową lub odpowiednim do podłączenia wodnej dyszy rozpylającej.
na NOWYCH STATKACH KLASY B, C I D ORAZ ISTNIEJĄCYCH STATKACH KLASY B:
.7 W przypadku ogrzewania olejowego podgrzanym olejem, może być ponadto wymagane, aby pomieszczenia kotłowe były do celów gaszenia pożarów, wyposażone w stałe lub przenośne systemy do rozpylania wody lub rozprowadzania piany nad lub pod podłogą.
7 Specjalne instalacje w pomieszczeniach maszynowych (R 11)
NOWE STATKI KLASY B, C I D ORAZ ISTNIEJĄCE STATKI KLASY B:
.1 Liczba świetlików, drzwi, wywietrzników, otworów w kominach, umożliwiających wentylację wyciągową oraz innych otworów do pomieszczeń maszynowych powinna być ograniczona do minimum, odpowiadającego potrzebom wentylacji oraz właściwej i bezpiecznej eksploatacji statku.
.2 Świetliki powinny być wykonane ze stali i nie powinny zawierać szklanych paneli. Należy przewidzieć odpowiednie rozwiązania pozwalające na usunięcie z chronionego pomieszczenia dymu, w przypadku powstania pożaru.
NOWE STATKI KLASY B, C I D:
.3 Drzwi inne niż drzwi wodoszczelne z napędem mechanicznym, powinny być tak skonstruowane, aby w przypadku pożaru w pomieszczeniu, zapewniały niezawodne zamknięcie, uzyskiwane za pomocą urządzenia zamykającego o napędzie mechanicznym lub też powinny być zastosowane samozamykające się drzwi, zdolne do zamknięcia się również przy przechyle 3,5o na stronę przeciwną do kierunku ich zamykania, wyposażone w zdalnie zwalniane trzymacze, zwalniające się samoczynnie w przypadku uszkodzenia zdalnego zwalniania.
NOWE STATKI KLASY B, C I D ORAZ ISTNIEJĄCE STATKI KLASY B:
.4 W ścianach pomieszczenia maszynowego nie należy umieszczać okien. Wymaganie to nie wyklucza stosowania szkła w pomieszczeniu centrali kontrolno - manewrowej wewnątrz pomieszczenia maszynowego.
.5 Należy przewidzieć sterowniki dla:
.1 otwierania i zamykania świetlików, zamykania otworów w kominach, które normalnie umożliwiają wentylację wyciągową oraz zamykania klap na wywietrznikach;
.2 umożliwienia wypuszczenia dymu;
.3 zamykania drzwi z napędem mechanicznym lub uruchamiania mechanizmów zwalniających drzwi, innych niż drzwi wodoszczelne z napędem mechanicznym;
.4 zatrzymywania wentylatorów mechanicznych; i
.5 zatrzymywania wentylatorów nawiewowych i wyciągowych, pomp transportowych paliwa, pomp zespołów paliwowych i innych podobnych pomp paliwowych.
.6 Sterowania wymagane w pkt. .5 i w regule II-2/A/10.2.5 powinny być usytuowane na zewnątrz pomieszczeń, określonych w tym prawidle, aby nie zostały odcięte w przypadku powstania pożaru w obsługiwanym przez nie pomieszczeniu. Takie sterowania i sterowania dla każdej wymaganej instalacji gaśniczej powinny być usytuowane w jednym miejscu lub zgrupowane w możliwie najmniejszej ilości miejsc. Powinien istnieć bezpieczny dostęp do takich miejsc z otwartego pokładu.
.7 Jeżeli do jakiegokolwiek pomieszczeń maszynowego kategorii A przewidziano dostęp na dole z przyległego tunelu linii wałów, to w tunelu linii wałów, obok drzwi wodoszczelnych należy przewidzieć lekkie ognioodporne stalowe drzwi otwierane z obu stron.
8 Automatyczny system zraszający z wykrywaniem pożaru i pożarowym systemem alarmowym (R 12)
NOWE STATKI KLASY B, C I D ORAZ ISTNIEJĄCE STATKI KLASY B:
.1 Jeżeli wymagany jest automatyczny system zraszający z wykrywaniem pożaru i pożarowym systemem alarmowym, to powinien on być stale gotowy do natychmiastowego działania, bez konieczności wykonywania przez załogę jakichkolwiek czynności w celu jego uruchomienia. Powinien on mieć rurociągi stale napełnione wodą z wyjątkiem małych odsłoniętych sekcji, które mogą być suche, jeżeli takie środki uznane zostaną za niezbędne. Każda część systemu, która w czasie pracy może być narażona na działanie temperatur ujemnych, powinna być odpowiednio zabezpieczona przed zamarzaniem. System należy utrzymywać pod wymaganym ciśnieniem i zapewnić jego stałe zasilanie wodą zgodnie z wymaganiami niniejszego prawidła.
.2 Każda sekcja zraszaczy powinna być wyposażona w środki automatycznie uruchamiające wizualny i dźwiękowy sygnał alarmowy na jednym lub kilku odpowiednich zespołach wskaźnikowych za każdym razem, gdy zadziałał którykolwiek ze zraszaczy. Zespoły te powinny wskazywać, w której sekcji obsługiwanej przez system powstał pożar i powinny być zgrupowane na mostku, ponadto wizualny i dźwiękowy alarm od zespołu powinien być sygnalizowany w innym miejscu niż na mostku, tak, aby zapewnić, że sygnał o wykryciu pożaru zostanie natychmiast zauważony prze załogę. Systemy alarmowe powinny być tak skonstruowane, aby sygnalizować każdą niesprawność samego systemu.
.3 Zraszacze powinny być zgrupowane w oddzielne sekcje, z których żadna nie powinna zawierać więcej niż 200 zraszaczy. Żadna sekcja nie powinna obsługiwać więcej niż dwa pokłady, a także nie powinna być rozmieszczona w więcej niż jednej głównej strefie pionowej, jeżeli nie zostanie udowodnione, że ochrona przeciwpożarowa statku nie ulegnie pogorszeniu w wyniku obsługiwania przez jedną sekcje więcej niż dwóch pokładów i jej rozmieszczenia w więcej niż jednej głównej strefie pionowej.
.4 Należy przewidzieć możliwość odcięcia każdej sekcji zraszaczy przy pomocy wyłącznie jednego zaworu. Taki zawór odcinający w każdej sekcji powinien być łatwo dostępny, a miejsca jego zainstalowania powinny być trwale i wyraźnie oznaczone. Należy przewidzieć środki zapobiegające manipulowaniu zaworami odcinającymi przez osoby nieupoważnione.
.5 Przy zaworze odcinającym każdej sekcji oraz na centralnym stanowisku sterowania należy zainstalować manometr wskazujący ciśnienie w systemie.
.6 Zraszacze powinny być odporne na korozję w warunkach atmosferycznych panujących na morzu. W pomieszczeniach mieszkalnych i służbowych zraszacze powinny się uruchamiać w zakresie temperatur 68-79oC, z wyjątkiem takich pomieszczeń, jak suszarnie, w których można oczekiwać wysokich temperatur i w których temperaturę otwarcia zraszaczy można zwiększyć nie więcej niż o 30oC ponad najwyższą temperaturę panującą przy suficie w tych pomieszczeniach.
.7 Przy każdym wskaźniku powinien znajdować się wykaz lub plan wskazujący chronione pomieszczenia i usytuowane strefy w stosunku do każdej sekcji. Powinny być dostępne odpowiednie instrukcje dotyczące przeprowadzania prób i konserwacji.
.8 Zraszacze powinny być umieszczone u góry pomieszczenia i rozstawione w sposób zapewniający utrzymanie średniej intensywności podawania wody, co najmniej 5 l/m2 na minutę na nominalnej powierzchni pokrytej zraszaczami.
Zraszacze powinny być rozmieszczone jak najdalej od dźwigarów lub innych przedmiotów mogących stanowić przeszkodę dla rozprowadzanej wody i w miejscach zapewniających dobre zraszanie palącego się materiału w pomieszczeniu.
.9 Należy zainstalować zbiornik ciśnieniowy o pojemności, co najmniej dwa razy większej niż zapas wody określony w niniejszym podpunkcie. Zapas wody słodkiej w zbiorniku powinien być równy objętości wody podawanej w ciągu jednej minuty przez pompę, określoną w pkt. .12, należy zapewnić utrzymanie w zbiorniku takiego ciśnienia powietrza, aby po całkowitym zużyciu zapasu wody słodkiej ze zbiornika, ciśnienie nie było mniejsze od ciśnienia roboczego zraszacza plus ciśnienie wywierane przez słup wody licząc od dna zbiornika do najwyżej umieszczonego zraszacza w systemie. Należy zapewnić skuteczne środki dla uzupełnienia powietrza pod ciśnieniem oraz uzupełnienia zapasu słodkiej wody w zbiorniku. Na zbiorniku należy umieścić szklany wskaźnik poziomu płynu z zaznaczonym prawidłowym poziomem wody w zbiorniku.
.10 Należy przewidzieć środki, aby nie dopuścić do przedostawania się wody morskiej do zbiornika. Zbiornik ciśnieniowy powinien posiadać zawór bezpieczeństwa i manometr. Dla każdego połączenia manometru należy przewidzieć zawory odcinające lub kurki.
.11 Należy zainstalować niezależną pompę z własnym napędem służącą wyłącznie do zachowania ciągłości automatycznego podawania wody przez zraszacze. Pompa powinna włączać się automatycznie przy spadku ciśnienia w systemie, jeszcze przed zużyciem całego zapasu wody słodkiej zbiornika ciśnieniowego.
.12 Pompa i układ rurociągów powinny utrzymywać wymagane ciśnienie na poziomie najwyżej umieszczonego zraszacza, aby zapewnić ciągły dopływ wody wystarczający do równoczesnego pokrycia wodą, co najmniej 280 m2 powierzchni przy intensywności określonej w pkt. .8.
.13 Po stronie tłocznej pompy należy zainstalować zawór próbny z otwartą krótką rurą odpływową. Powierzchnia przekroju zaworu i rury powinna być wystarczająca do przepływu wody w ilości równej wymaganej wydajności pompy przy utrzymaniu w systemie ciśnienia określonego w pkt. .9.
.14 Ujęcie wody morskiej do pompy powinno w miarę możliwości znajdować się w pomieszczeniu, w którym znajduje się pompa i powinno być tak umieszczone, aby w warunkach żeglugi statku nie było żadnej innej konieczności odcięcia ujęcia wody oprócz przeglądu lub naprawy pompy.
.15 Pompa zraszania i zbiornik powinny być usytuowane w miejscu dostatecznie oddalonym od wszelkich pomieszczeń maszynowych i nie powinny być umieszczone w żadnym z pomieszczeń, dla których wymagana jest ochrona przez instalację zraszającą.
.16 Należy przewidzieć, co najmniej dwa źródła energii zasilającej pompę wody morskiej oraz automatyczną sygnalizację alarmową i wykrywacza pożaru. Jeżeli źródłem zasilania pompy jest energia elektryczna, to źródłami jej wytwarzania powinny być główny system prądotwórczy i awaryjne źródło energii. W tym przypadku jedno zasilanie pompy powinno być doprowadzone z rozdzielnicy głównej, a drugie z rozdzielnicy awaryjnej, oba oddzielnymi przewodami zasilającymi, przeznaczonymi wyłącznie do tego celu. Przewody zasilające powinny być tak poprowadzone, aby nie przechodziły przez pomieszczenia kuchenne, pomieszczenia maszynowe i inne odgrodzone pomieszczenia o dużym stopniu zagrożenia pożarowego, z wyjątkiem przypadku, gdy jest to niezbędne dla przyłączenia ich do właściwych rozdzielnic. Przewody te powinny prowadzić do samoczynnego przełącznika umieszczonego blisko pompy zraszania. Przełącznik ten powinien utrzymywać zasilanie energią z rozdzielnicy głównej tak długo, dopóki zasilanie z niej będzie możliwe. Jego konstrukcja powinna być taka, aby w przypadku zaniku tego zasilania, samoczynnie przestawił się na zasilanie z rozdzielnicy awaryjnej. Wyłączniki na rozdzielnicy głównej i awaryjnej powinny być wyraźnie oznakowane tabliczkami i normalnie powinny być utrzymywane w stanie zamkniętym. Na przewodach zasilających nie wolno instalować żadnych innych wyłączników. Jednym ze źródeł zasilania sygnalizacji alarmowej i wykrywającej powinno być awaryjne źródło energii. Jeżeli jednym ze źródeł energii dla pompy jest silnik spalinowy, to oprócz spełnienia wymogów pkt. .15, powinien on być tak umieszczony, aby pożar w jakimkolwiek pomieszczeniu chronionym nie miał wpływu na dopływ powietrza do silnika.
.17 System zraszający powinien mieć połączenie z magistralą pożarową poprzez wyposażony w zamknięcie wzniosowy zawór zwrotny z wrzecionem gwintowym, zapobiegający przepływowi wody z systemu zraszającego do tej magistrali.
.18 W każdej sekcji zraszaczy należy przewidzieć zawór kontrolny do sprawdzania automatycznej sygnalizacji poprzez wypływ wody równoważny działaniu jednego zraszacza. Zawór kontrolny każdej sekcji należy umieścić w pobliżu zaworu odcinającego tej sekcji.
.19 Należy przewidzieć środki umożliwiające sprawdzenie automatycznego uruchamiania pompy przy spadku ciśnienia w systemie.
.20 W jednym z miejsc, w którym zainstalowano zespoły wskaźnikowe, określone w pkt. .2, należy przewidzieć przełączniki, umożliwiające przeprowadzenie próby sygnalizacji alarmowej i wskaźników dla każdej sekcji zraszaczy.
.21 Dla każdej sekcji zraszaczy należy przewidzieć, co najmniej sześć zapasowych zraszaczy.
9 Stałe pożarowe systemy wykrywające i alarmowe (R 13)
NOWE STATKI KLASY B, C I D ORAZ ISTNIEJĄCE STATKI KLASY B:
.1 Ogólne
.1 Każdy stały system wykrywający i alarmowy z ręcznymi przyciskami alarmowymi powinien być stale gotowy do natychmiastowego działania.
.2 Źródła zasilania oraz obwody elektryczne niezbędne do działania systemu powinny być odpowiednio monitorowane pod kątem zaniku energii oraz stanów awaryjnych. Wystąpienie niesprawności powinno spowodować włączenie na tablicy sterowniczej sygnalizacji wizualnej i dźwiękowej, która powinna różnić się od sygnalizacji pożarowej.
.3 Należy przewidzieć, co najmniej dwa źródła energii zasilającej urządzenia elektryczne stosowane w pożarowym systemie wykrywającym i alarmowym, z których jedno powinno być awaryjnym źródłem energii. Zasilanie powinno odbywać się oddzielnymi przewodami zasilającymi, służącymi wyłącznie do tego celu. Przewody te powinny prowadzić do automatycznego przełącznika, umieszczonego w lub obok tablicy sterowniczej systemu wykrywającego.
.4 Detektory i ręczne przyciski alarmowe powinny być zgrupowane w sekcje. Uruchomienie każdego detektora lub ręcznego przycisku alarmowego powinno spowodować włączenie sygnalizacji wizualnej i dźwiękowej na tablicy sterowniczej i w zespołach wskaźnikowych. Jeżeli sygnały te nie zostaną odebrane w ciągu 2 minut, alarm dźwiękowy powinien zacząć automatycznie się włączać w pomieszczeniach załogi, w pomieszczeniach służbowych, na stanowisku sterowania oraz w pomieszczeniach maszynowych. Ten system dźwiękowej sygnalizacji alarmowej nie musi być integralną częścią systemu wykrywającego.
.5 Tablica sterownicza powinna być umieszczona na mostku nawigacyjnym lub centralnym stanowisku sterowania.
.6 Zespoły wskaźnikowe powinny wskazywać przynajmniej sekcję, w której zadziałał detektor lub włączony został ręczny przycisk alarmowy. Co najmniej jeden zespół wskaźnikowy powinien być stale łatwo dostępny dla uprawnionych członków załogi zarówno w morzu jak i w porcie, z wyjątkiem sytuacji, gdy statek jest wyłączony z eksploatacji. Jeżeli tablica sterownicza znajduje się na centralnym stanowisku pożarowym, to jeden zespół wskaźnikowy powinien zostać umieszczony na mostku nawigacyjnym.
.7 Na lub tuż obok każdego zespołu wskaźnikowego powinna znajdować się wyraźna informacja o pomieszczeniach, które on obejmuje oraz o usytuowaniu sekcji.
.8 Jeżeli pożarowy system wykrywający nie posiada zdalnej identyfikacji każdego detektora z osobna, żadna z sekcji nie może w obrębie pomieszczeń mieszkalnych, służbowych i posterunków dowodzenia, obejmować więcej niż jeden pokład, z wyjątkiem sekcji w odgrodzonych klatkach schodowych. W celu uniknięcia zwłoki w identyfikacji źródła pożaru, ilość pomieszczeń obsługiwanych przez każdą sekcję powinna być ograniczona do liczby określonej przez administrację państwa bandery. W żadnym przypadku nie zezwala się, aby sekcja obejmowała więcej niż 50 oddzielnych pomieszczeń. Jeżeli system wykrywający posiada zdalną identyfikację poszczególnych detektorów, sekcje mogą obejmować kilka pokładów i obsługiwać każdą ilość zamkniętych pomieszczeń.
.9 Jeżeli system nie posiada zdalnej identyfikacji każdego detektora z osobna, ta sama sekcja nie powinna obsługiwać pomieszczeń położonych po obydwu burtach statku oraz na więcej niż jednym pokładzie, a także nie należy rozmieszczać jednej sekcji w różnych głównych strefach pionowych. Jednakże, administracja państwa bandery może zezwolić, aby sekcja obsługiwała pomieszczenia położone na obu burtach statku oraz więcej niż jeden pokład, jeżeli jest przekonana, że zabezpieczenie przeciwpożarowe nie będzie przez to zmniejszone. Na statkach wyposażonych w zdalna identyfikację każdego detektora z osobna, sekcja może obsługiwać pomieszczenia położone po obydwu burtach statku oraz na więcej niż jednym pokładzie, lecz nie może być umieszczana w więcej niż jednej głównej strefie pionowej.
.10 Sekcja detektorów pożaru, która obsługuje stanowisko sterowania, pomieszczenie służbowe lub mieszkalne nie powinna obejmować pomieszczenia maszynowego.
.11 Detektory powinny reagować na ciepło, dym lub na inne produkty spalania, płomień lub jakąkolwiek kombinację powyższych czynników. Detektory reagujące na inne zjawiska, wskazujące na początkową fazę pożaru, mogą zostać uznane przez administrację państwa bandery pod warunkiem, że są, co najmniej tak samo czułe jak detektory opisane powyżej. Detektory reagujące na płomień mogą być stosowane tylko jako dodatkowe obok detektorów reagujących na dym lub ciepło.
.12 Należy przewidzieć odpowiednie instrukcje dotyczące przeprowadzania prób i konserwacji oraz części zamienne dla systemu.
.13 Działanie systemu wykrywającego powinno być okresowo sprawdzane, zgodnie z wymogami administracji państwa bandery, przy wykorzystaniu urządzeń wytwarzających gorące powietrze o odpowiedniej temperaturze, dym lub rozpylone cząsteczki o odpowiedniej gęstości lub wielkości ziaren, lub też wywołujących inne zjawiska wskazujące na objawy pożaru, na które reagują detektory.
Wszystkie detektory powinny być takie, aby można było sprawdzić poprawność ich działania a następnie przywrócić je do stanu czuwania bez potrzeby wymiany jakichkolwiek elementów.
.14 Pożarowy system nie może być używany do żadnych innych celów. Jednakże, można zezwolić na zamykanie drzwi pożarowych lub wykonywanie podobnych funkcji z tablicy sterowniczej.
.15 Pożarowe systemy wykrywające, umożliwiające identyfikację strefy, powinny być wykonane tak, aby:
- obwód nie mógł zostać uszkodzony przez pożar więcej niż w jednym miejscu,
- jakakolwiek niesprawność (np. zanik zasilania, zwarcie, uziemienie) powstała w obwodzie nie spowodowała zaprzestania funkcjonowania całego obwodu,
- przewidziane zostały wszelkie środki zapewniające powrót instalacji do stanu pierwotnego po wystąpieniu niesprawności (elektrycznej, elektronicznej lub informatycznej),
- pierwszy włączony alarm nie przeszkodził żadnemu innemu detektorowi we włączeniu kolejnych alarmów pożarowych.
.2 Wymagania instalacyjne
.1 Ręczne przyciski alarmowe należy instalować w pomieszczeniach mieszkalnych, służbowych i stanowiskach sterowania. Przy każdym wejściu powinien znajdować się jeden ręczny przycisk alarmowy. Ręczne przyciski alarmowe powinny być łatwo dostępne w korytarzach na każdym pokładzie tak, aby z każdej części korytarza nie było dalej niż 20 metrów do przycisku alarmowego.
.2 Detektory dymu powinny być zainstalowane na wszystkich klatkach schodowych, korytarzach i drogach ewakuacji z pomieszczeń mieszkalnych.
.3 Jeżeli w celu zabezpieczenia pomieszczeń innych, niż wymienione w ppkt. .2.2 wymagane jest zainstalowanie stałego pożarowego systemu wykrywającego i alarmowego, to w każdym takim pomieszczeniu należy zainstalować, co najmniej jeden detektor spełniający wymagania ppkt. .1.11.
.4 Rozmieszczenie detektorów powinno być takie, aby zapewnić ich optymalna skuteczność. Należy unikać instalowania detektorów w pobliżu belek i kanałów wentylacyjnych lub innych miejsc, gdzie rodzaj przepływu powietrza mógłby ograniczyć skuteczność działania detektora, oraz miejsc, w których mogłyby łatwo ulec uderzeniu, bądź uszkodzeniu mechanicznemu. Zasadniczo detektory instalowane pod sufitem powinny znajdować się w odległości, co najmniej 0,5 m od grodzi.
.5 Maksymalna odległość między detektorami powinna być zgodna z danymi przedstawionymi w poniższej tabeli:


Rodzaj detektora

Maksymalna powierzchnia podłogi przypadająca na jeden detektor

Maksymalny odstęp między osiami detektorów

Maksymalna odległość od grodzi

Detektor cieplny
Detektor dymowy

37 m2

74 m2



9 m

11 m


4,5 m

5,5 m



Administracja państwa bandery może wymagać lub zezwolić na stosowanie innych odległości w oparciu o dane z prób przedstawiające charakterystyki detektorów.
.6 Przewody elektryczne stanowiące część instalacji powinny być tak rozmieszczone, aby nie przechodziły przez pomieszczenia kuchenne, pomieszczenia maszynowe i inne zamknięte pomieszczenia o wysokim stopniu zagrożenia pożarowego, za wyjątkiem przypadku gdzie niezbędne jest zamontowanie pożarowego systemu wykrywającego i alarmowego w tych pomieszczeniach lub przyłączenie ich do właściwego źródła zasilania.
.3 Wymagania konstrukcyjne
.1 System i jego wyposażenie powinny być odporne na zmiany napięcia zasilającego i stany przejściowe, zmiany temperatury otoczenia, drgania, wilgotność, wstrząsy, uderzenia i korozję, normalnie występujące na statkach.
.2 Zainstalowane na klatkach schodowych, korytarzach i drogach ewakuacyjnych znajdujących się w obrębie pomieszczeń mieszkalnych detektory dymu, wymagane zgodnie z ppkt. .2.2, powinny posiadać dokument potwierdzający, iż zadziałają one zanim gęstość dymu przekroczy 12,5% zaciemnienia na metr, a nie zaczną działać zanim gęstość dymu nie przekroczy 2% zaciemnienia na metr.
Detektory dymu przeznaczone do instalowania w innych pomieszczeniach powinny działać w granicach czułości zgodnych w wymaganiami administracji państwa bandery z uwzględnieniem uniknięcia niedostatecznej lub nadmiernej czułości detektora.
.3 Detektory cieplne powinny posiadać dokument potwierdzający, iż zadziałają zanim temperatura przekroczy 78 oC, a nie zaczną działać zanim temperatura nie przekroczy 54 oC w warunkach, gdy przyrost temperatury do tej wartości jest mniejszy niż 1 oC na minutę. Przy szybszym wzroście temperatury detektor cieplny powinien działać w granicach temperatur zgodnych z wymaganiami administracji państwa bandery, z uwzględnieniem uniknięcia niedostatecznej lub nadmiernej czułości detektora.
.4 Dopuszczalna temperatura, przy której detektory cieplne włączają się, może zostać podwyższona do wartości 30 oC powyżej najwyższej temperatury panującej pod sufitem w takich pomieszczeniach o normalnie wysokich temperaturach otoczenia.
NOWE STATKI KLASY A, B, C I D:
.4 Oprócz podanych wyżej wymaga, administracja państwa bandery upewnia się czy przestrzegane są wymogi bezpieczeństwa instalacji pod względem ich niezależności od innych instalacji lub systemów, odporności ich składników na korozję, zasilania elektrycznego ich systemu sterowania i dostępności instrukcji działania i obsługi.

1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   ...   17


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna