Council Joint Action



Pobieranie 29,51 Kb.
Data09.07.2018
Rozmiar29,51 Kb.

WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY
z dnia 12 lipca 2002 r.
w sprawie wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej oraz uchylające wspólne działanie 1999/34/WPZiB
(2002/589/WPZiB)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,


uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14,
a także mając na uwadze, co następuje:
1) W dniu 17 grudnia 1998 r. Rada przyjęła wspólne działanie 1999/34/WPZiB w sprawie wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej1.
2) Raport Zespołu Ekspertów Rządowych w sprawie ręcznej broni strzeleckiej uznaje amunicję za sprawę o dużym znaczeniu w konfliktach z wykorzystaniem ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej.
3) Należy przyjąć nowe wspólne działanie w celu włączenia do niego, gdzie właściwe, amunicji do ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej, a wspólne działanie 1999/34/WPZiB powinno zostać w związku z tym uchylone,
PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:
Artykuł 1
1. Celami niniejszego wspólnego działania są:
- zwalczać i przyczyniać się do zakończenia destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania broni lekkiej,
- przyczyniać się do zredukowania istniejącego nagromadzenia tej broni i amunicji do poziomów zgodnych ze słusznymi potrzebami krajów w zakresie bezpieczeństwa, oraz
- pomagać w rozwiązywaniu problemów spowodowanych takim nagromadzeniem.
2. Niniejsze wspólne działanie pociąga za sobą następujące elementy:
- budowanie zgody co do podstaw i środków wymienionych w tytule I,
- wnoszenie wieloaspektowego wkładu jak określono w tytule II.
3. Niniejsze wspólne działanie stosuje się do broni spisanych w Załączniku.
TYTUŁ I

Zasady dotyczące aspektów prewencji i reagowania



Artykuł 2
Unia wzmacnia wysiłki w celu budowania zgody na właściwych płaszczyznach regionalnych i międzynarodowych (na przykład ONZ i OBWE) oraz pomiędzy państwami dotkniętymi problemem, co do zasad i środków określonych w art. 4 i 5, jako bazy dla regionalnego i rozszerzającego podejścia do problemu oraz, gdzie właściwe, globalnych instrumentów międzynarodowych dotyczących broni lekkiej.
Artykuł 3
Dążąc do celów określonych w art. 1, Unia ma na celu budowanie zgody na stosownych płaszczyznach międzynarodowych i, gdzie właściwe, w kontekście regionalnym dla urzeczywistnienia następujących zasad i środków mających zapobiegać dalszemu destabilizującemu gromadzeniu broni lekkiej:
a) zobowiązanie się wszystkich krajów do importu i posiadania broni lekkiej tylko dla ich słusznych potrzeb w zakresie bezpieczeństwa, do poziomu proporcjonalnego do ich słusznych wymogów obronności i bezpieczeństwa, łącznie z ich zdolnością do uczestnictwa w operacjach pokojowych ONZ;
b) zobowiązanie się krajów wywożących do dostarczania broni lekkiej wyłącznie rządom (bezpośrednio, albo poprzez należycie licencjonowane jednostki, upoważnione do dostarczania broni w ich imieniu) zgodnie z odpowiednimi restrykcyjnymi międzynarodowymi i regionalnymi kryteriami wywozu broni, jak w szczególności przewidziano w kodeksie postępowania UE, łącznie z wydawanymi na podstawie oficjalnego zezwolenia świadectwami ostatecznego przeznaczenia lub, gdy właściwe, innych stosownych informacji w sprawie ostatecznego przeznaczenia;
c) zobowiązanie się wszystkich krajów do produkcji broni lekkiej wyłącznie do celów posiadania jak wymieniono w lit. a) lub eksportu jak wymienione w lit. b);
d) w celu zapewnienia kontroli, utworzenia i utrzymywanie narodowych spisów legalnie posiadanej broni będącej własnością władz kraju oraz ustanowienie restrykcyjnego narodowego prawodawstwa dotyczącego broni lekkiej obejmującego sankcje karne i skuteczną kontrolę administracyjną;
e) stworzenie środków budowy zaufania, obejmujących środki popierania przejrzystości i otwartości, przez regionalne rejestry broni lekkiej i wymianę dostępnych informacji dotyczących wywozu, przywozu, produkcji i własności broni lekkiej oraz narodowego prawodawstwa dotyczącego broni, a także przez konsultacje z udziałem właściwych stron w sprawie wymienionych informacji;
f) zaangażowanie się w zwalczanie nielegalnego handlu bronią lekką przez wprowadzenie w życie skutecznych kontroli krajowych, takich jak sprawne mechanizmy graniczne i celne, regionalna i międzynarodowa współpraca oraz wzmożona wymiana informacji;
g) zaangażowanie się w wydanie walki i odwrócenie „kultur przemocy” przez wzmaganie społecznego zaangażowania dzięki szkolnictwu publicznemu i programom uświadamiającym.
Artykuł 4
W dążeniu do celów określonych w art. 1 wysiłki Unii będą skierowane na budowę zgody na stosownych płaszczyznach międzynarodowych i, stosownie do kontekstu regionalnego

dla urzeczywistnienia następujących zasad i środków mających zapobiegać dalszemu destabilizującemu gromadzeniu broni lekkiej i amunicji do niej:


a) stosowną pomoc, krajom żądającym wsparcia dla kontroli i wyeliminowania nadwyżek broni lekkiej i amunicji do niej, szczególnie tam, gdzie mogłoby to pomóc w zapobieżeniu konfliktowi zbrojnemu lub w sytuacjach po zakończeniu konfliktu;
b) popieranie środków budowy zaufania i zachęty w celu popierania dobrowolnego składania nadwyżek broni lekkiej i broni lekkiej posiadanej nielegalnie oraz amunicji do niej, demobilizacji bojowników i następującej po niej rehabilitacji i ponownej integracji, środków obejmujących przestrzeganie układów pokojowych i o kontroli zbrojeń pod wspólnym nadzorem lub nadzorem strony trzeciej, przestrzegania praw człowieka i zasad humanitarnych, ochrony praworządności, zwłaszcza w odniesieniu do bezpieczeństwa osobistego byłych bojowników oraz amnestii dotyczącej broni lekkiej, jak również lokalnych projektów rozwojowych oraz innych gospodarczych i społecznych zachęt;
c) skuteczne usuwanie nadwyżek broni lekkiej obejmujące bezpieczne składowanie jak również szybkie i skuteczne niszczenie tej broni i amunicji do niej, najlepiej pod nadzorem międzynarodowym;
d) udzielanie pomocy przez właściwe międzynarodowe organizacje, programy i agencje jak również struktury regionalne.
Artykuł 5
Państwa Członkowskie popierają, gdzie stosowne, w kontekście rozwiązywania konfliktów zbrojnych:
a) zawarcie w mandatach operacji wspierania pokoju lub innych stosownych misji wspierających pokojowe uregulowanie przepisów odnoszących się do demobilizacji, eliminacji nadwyżek broni i amunicji do niej oraz włączenia byłych bojowników do układów pokojowych między stronami konfliktu;
b) rozważenie możliwości przyjęcia przez Radę Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych niezbędnych postanowień dla działań zapewniających usunięcie broni lekkiej i amunicji do niej w kontekście demobilizacji, w przypadku gdy kraj lub zaangażowane strony nie są w stanie wypełnić stosownych zobowiązań.
TYTUŁ II

Wkład Unii w określone działania



Artykuł 6
1. Unia udziela finansowego i technicznego wsparcia programom i projektom, które wnoszą bezpośredni i rozpoznawalny wkład do zasad i środków określonych w tytule I, łącznie ze stosownymi programami i projektami kierowanymi przez Narody Zjednoczone, Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża, inne organizacje międzynarodowe oraz struktury regionalne i organizacje pozarządowe. Projekty takie obejmować mogą, między innymi, odbieranie broni, reformę sektora bezpieczeństwa oraz programy demobilizacji i ponownej integracji jak również specjalne programy pomocy ofiarom.
2. Udzielając takiego wsparcia Unia bierze pod uwagę, w szczególności, zaangażowanie się odbiorców w przestrzeganie zasad wymienionych w art. 3; respektowanie przez nich praw człowieka; przestrzeganie przez nich międzynarodowych zasad humanitarnych i ochronę praworządności; oraz przestrzeganie przez nich zobowiązań międzynarodowych, w szczególności w odniesieniu do istniejących traktatów pokojowych i międzynarodowych porozumień o kontroli zbrojeń.
Artykuł 7
1. Rada decyduje o:
- przydzielaniu finansowego i technicznego wsparcia określonego w art. 6,
- priorytetach dla użytkowania tych funduszy,
- warunkach wprowadzania w życie określonych działań Unii, łącznie z możliwością wyznaczenia, w szczególnych przypadkach, osoby odpowiedzialnej za ich wprowadzenie w życie.
2. Rada decyduje o zasadzie, przygotowaniu i finansowaniu takich projektów na podstawie konkretnych i należycie uwzględniających koszty propozycji projektowych i dla każdego przypadku oddzielnie, nie naruszając dwustronnego wkładu Państw Członkowskich i funkcjonowania Wspólnoty.
3. Urząd Przewodniczącego, na mocy warunków określonych w art. 18 ust. 2 Traktatu:
- zapewnia łączność z Narodami Zjednoczonymi i innymi właściwymi zaangażowanymi organizacjami,
- ustanawia, ze strukturami regionalnymi i krajami trzecimi, kontakty potrzebne do wprowadzenia w życie określonych działań Unii.
Na bieżąco powiadamia Radę.
Artykuł 8
Rada zwraca uwagę, że Komisja zamierza nakierować swoje działania na osiąganie celów i priorytetów niniejszego wspólnego działania, gdzie stosowne, za pomocą środków przynależnych Wspólnocie.
Artykuł 9
1. Rada i Komisja są odpowiedzialne za zapewnienie spójności działań Unii w dziedzinie broni lekkiej, w szczególności w odniesieniu do polityk rozwoju. W tym celu Państwa Członkowskie i Komisja przedkładają wszelkie stosowne informacje właściwym organom Rady. Rada i Komisja zapewniają wprowadzenie w życie działań przez nie przeprowadzanych, zgodnie ze swymi kompetencjami.
2. Państwa Członkowskie usiłują również zwiększać skuteczność swych działań krajowych w dziedzinie broni lekkiej. Działania podjęte zgodnie z art. 6 w możliwie największym stopniu skoordynowane są z tymi podjętymi przez Państwa Członkowskie i Wspólnotę.
Artykuł 10
Wspólne Działanie 1999/34/WPZiB niniejszym traci moc.
Artykuł 11
Rada dokonuje corocznego przeglądu działań podjętych w ramach niniejszego wspólnego działania.
Artykuł 12
Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.
Artykuł 13
Niniejsze Wspólne Działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lipca 2002 r.



W imieniu Rady

T. PEDERSEN



Przewodniczący


ZAŁĄCZNIK
Niniejsze wspólne działanie stosuje się do następujących kategorii broni, nie przesądzając wszelkich innych ustalonych w przyszłości na forum międzynarodowym definicji ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej. Kategorie te mogą podlegać dalszemu uściśleniu i mogą być zrewidowane w świetle takich ustalonych w przyszłości na forum międzynarodowym definicji.
a) Ręczna broń strzelecka i akcesoria specjalnie zaprojektowane do użytku wojskowego:
- karabiny maszynowe (łącznie z ciężkimi karabinami maszynowymi),
- pistolety maszynowe,
- karabiny samoczynne,
- karabiny samopowtarzalne, jeśli zaprojektowane i/lub wprowadzone jako model do sił zbrojnych,
- spowalniacze (tłumiki).
b) Przenośna broń lekka:
- działa (łącznie z działami automatycznymi), haubice i moździerze kalibru mniejszego niż 100 mm,
- granatniki,
- broń przeciwczołgowa, działa bezodrzutowe (rakiety odpalane z ramienia),
- przeciwpancerne pociski kierowane i ręczne granatniki przeciwpancerne,
- przeciwlotnicze pociski kierowane/przenośne systemy obrony przeciwlotniczej (MANPADS).

1 Dz.U. L 9 z 15.1.1999, str. 1.




©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna