Ciągi liczbowe



Pobieranie 273,51 Kb.
Strona1/4
Data03.07.2018
Rozmiar273,51 Kb.
  1   2   3   4



RACHUNEK PAMIĘCIOWY

W KLASACH I – III

SZKOŁY PODSTAWOWEJ

Opracowała

mgr Jadwiga Moneta

nauczyciel

Szkoły Podstawowej nr 8

w Bełchatowie

Do opracowania tego artykułu skłoniła mnie wypowiedź jednego z rodziców

przecież nie musi potrafić dodawać i odejmować od tego są kalkulatory i maszyny”.


Sprawność ucznia w pamięciowym wykonywaniu czterech działań arytmetycznych jest jednym z celów nauczania matematyki w klasach niższych.

Rachunek pamięciowy, czyli wykonywanie „ w głowie” prostych obliczeń bez potrzeby stosowania algorytmów działań pisemnych czy kalkulatora, stanowi bardzo ważną umiejętność, która powinna być należycie wyćwiczona.


Dodawanie i odejmowanie mieści się w tym, co rozumiemy przez dziecięce liczenie. Nabywanie tych umiejętności łączy się z nauką liczenia. Najważniejsze znaczenie ma tu proces odrywania się od konkretów. Można w nim wyróżnić następujące etapy:


  1. Jest mocno związany z manipulacją typu dodać i odjąć. Przy dodawaniu dziecko musi samo dołożyć ( dosunąć, zsunąć razem) przedmioty do siebie, aby policzyć, ile ich jest po tej czynności. Przy odejmowaniu musi odłożyć ( odsunąć, zabrać ) przedmioty i policzyć, ile ich zostało. Ustala wynik dodawania, kierując się zasadą muszę je policzyć wszystkie.




  1. Liczenie na palcach. Na początku są to ćwiczenia w liczeniu palców, potem należy pokazać dziecku, że przedmioty można zastąpić palcami. Liczenie na palcach jest niezwykle ważne, pozwala dziecku pokonać drogę od konkretów do liczenia w pamięci, a więc do abstrakcji.




  1. Następny próg jaki dziecko musi pokonać, wiąże się z doliczaniem i odliczaniem. Zamiast dążyć do policzenia wszystkich przedmiotów (palców) , dziecko mogło tylko doliczyć te dodane lub odliczyć odejmowane. Żeby tak się stało , musi już ujmować globalnie małe liczebności. Tę fazę kształtowania się umiejętności dodawania i odejmowania charakteryzuje zasada doliczam lub odliczam i już znam wynik. Dotyczy to także liczenia na palcach, patyczkach, kamykach i innych zbiorach zastępczych. Jest to wyraźny krok w rozwoju dziecka.


  1. Ukoronowaniem jest liczenie w pamięci. Dziecko nie musi już liczyć przedmiotów ani zbiorów zastępczych. Nie potrzebuje także doliczać lub odliczać, aby ustalić wynik dodawania i odejmowania. Przechodzenie na poziom rachowania w pamięci trwa długo, jest bardzo złożone i przebiega stopniowo.

Dziecko przechodząc przez opisane etapy musi wykonać setki obliczeń. Im trening będzie intensywniejszy i mądrzej prowadzony, tym dziecko szybciej pokona drogę do liczenia w pamięci.


W szkole wymaga się od dzieci liczenia w pamięci. Tylko w trakcie pierwszych tygodni nauki nauczyciel pozwala manipulować przedmiotami. Także na kilkunastu pierwszych stronach dziecięcego zeszytu ćwiczeń zadania są przedstawione tak, że wystarczy palcem policzyć narysowane tam obiekty. Bardzo szybko przechodzi się na symboliczny zapis działań i wymaga się, aby dziecko sprawnie je wykonywało. A do tego konieczne jest rachowanie w pamięci.

Ciągi liczbowe
Bardzo ważną umiejętnością , którą uczeń musi opanować, aby dobrze rachować jest prawidłowe liczenie.

Do ćwiczeń w liczeniu wykorzystuje się ciągi liczbowe. Na przygotowanej wcześniej ilustracji uczniowie kształtują umiejętność określania miejsca liczby w ciągu liczbowym, jej związku z liczbami sąsiednimi oraz sprzyjają poznaniu własności porządku w zbiorze liczb naturalnych.

Liczenie „w przód” lub „w tył” co kilka stanowi dobre przygotowanie dzieci do późniejszego dodawania lub odejmowania.
Przykład

Wpisz brakujące liczby.









Milczek
Jest jedną z bardziej znanych form kształcenia sprawności ruchowej i sprawdzania stopnia tej umiejętności u uczniów klas najmłodszych.

Podstawowym rekwizytem jest plansza z narysowanym zbiorem liczb i znaków działań.



Ćwiczenie polega na wskazywaniu na rysunku kolejno liczb i znaków działań i kończy się znakiem równości. Uczniowie w tym czasie liczą w pamięci i podają końcowy wynik. Ważne jest aby tempo przechodzenia od jednego działania do drugiego było dostosowane do możliwości percepcyjnych ucznia. Projektując działania do milczka, należy pamiętać o poznanym przez dzieci zakresie liczbowym i trudności wykonywanych działań.





Przykład

Działanie: [{9 + 3): 6 + 8 - 3] • 2 + 6




  1   2   3   4


©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna