Chirurgia witreoretinalna w chorobach oczu



Pobieranie 227,82 Kb.
Strona1/2
Data26.10.2017
Rozmiar227,82 Kb.
  1   2



Marek E. Prost


Chirurgia witreoretinalna w chorobach oczu u dzieci


Vitreoretinal surgery in ocular diseases in children

Centrum Okulistyki Dziecięcej w Warszawie




Summary: The aim of the paper was to present the possibilities, indications,

operative techniques, results and limitations of vitreoretinal surgery

in children. This kind of surgery is more complicated in children

than in adults and intra- and postoperative complications can occur

more frequently.

Key words: vitreoretinal surgery, children, operation techniques, retinopathy of

prematurity, PHPV,


W ostatnich latach obserwuje się zwiększenie roli chirurgii witreoretinalnej w leczeniu schorzeń siatkówki i ciała szklistego u dzieci. Jest to spowodowane wprowadzeniem nowych metod operacyjnych oraz rozszerzeniem wskazań do stosowania tego typu leczenia w chorobach okulistycznych wieku dziecięcego. Różnice anatomiczne oka dziecka oraz odmienne choroby siatkówki i ciała szklistego jakie występują najczęściej w tej grupie wiekowej powodują, że metody operacyjne siatkówki i ciała szklistego są nieco inne niż u dorosłych.

W literaturze polskiej brak jest opracowań dotyczących chirurgii witreoretinalnej u dzieci. W związku z tym w niniejszej pracy przedstawiono aktualne możliwości zastosowania tego typu operacji u dzieci.



Anatomia chirurgiczna gałki ocznej u dziecka

Gałka oczna u dziecka różni się dość znacznie od oka dorosłego. Po urodzeniu długość osiowa gałki wynosi od 16,5 do 17 mm (dorosły 23,5 – 24mm). Rogówka jest o wiele bardziej wypukła i ma promień krzywizny ok. 6,1 mm ( dorosły 7,8 mm). Jej średnica pionowa wynosi ok. 9,5 mm zaś pozioma 10,5 mm. (dorosły odpowiednio 11 i 12 mm). Twardówka jest o połowę cieńsza niż u dorosłego. Zarówno rogówka jak i twardówka mają mniejszą sztywność i są o wiele bardziej elastyczne. Komora przednia jest bardzo płytka i jej głębokość wynosi 2,6 mm (dorosły 3,6 – 4 mm). Bardzo cienka i elastyczna jest również tęczówka. Soczewka jest bardziej kulista. Jej średnica równikowa wynosi 6-6,5 mm (dorosły 9 mm), zaś grubość ok. 4 mm (dorosły 3,6 mm). Wartość siły łamiącej soczewki u noworodka waha się pomiędzy 36 a 40D (dorosły 18 – 19 D). Część płaska ciała rzęskowego jest niedorozwinięta i ma długość nie większą niż 2 mm (dorosły 4-5 mm).



Najszybszy okres rozwoju gałki to pierwsze dwa lata życia ( długość gałki wzrasta do 21 – 22 mm, promień krzywizny rogówki do 7,5 mm, siła łamiąca rogówki zmniejsza się do 45 D, zaś część płaska ciała rzęskowego ulega wydłużeniu do 3–4 mm). Drugi o wiele powolniejszy okres wzrostu to 2 do 6 r.ż. Zmiany w tym okresie są stosunkowo niewielkie (długość gałki wzrasta o 1 - 2 mm, promień krzywizny rogówki o 0,3 mm). Powyżej 6 r.ż. zmiany anatomii gałki są bardzo małe (długość gałki wzrasta o 1 mm, rogówka nie ulega zmianom) i spowodowane są głównie dojrzewaniem soczewki i ciała szklistego. Część płaska ciała rzęskowego uzyskuje wymiary jak u dorosłych w 7 r.ż.
Problemy chirurgii witreoretinalnej u niemowląt i dzieci poniżej 2 r.ż.
Różnice w anatomii gałki ocznej u małych dzieci powodują, że chirurgia witreoretinalna w tej grupie chorych jest o wiele trudniejsza i obarczona większą ilością powikłań niż u dorosłych. Jest to spowodowane szeregiem czynników. Przede wszystkim część płaska ciała rzęskowego ma długość tylko 2-3 mm. Powoduje to, że u małych dzieci końcówka witrektomu musi być wprowadzona do oka na granicy wyrostków rzęskowych i części płaskiej (2-3 mm od rąbka) (Ryc. 1 i 2 ).

Rycina 1






  1   2


©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna