Bazy Danych



Pobieranie 0,55 Mb.
Strona1/10
Data22.12.2017
Rozmiar0,55 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10
  1. Instrukcja SELECT


Do wydobywania danych z bazy służy instrukcja SELECT języka SQL. Za jej pomocą można pobierać dane z jednej lub wielu tabel, dokonywać sortowania, agregacji pewnych wartości, a także grupowania wyników zapytań. Omawianie budowy instrukcji SELECT zaczniemy od jej najprostszej postaci umożliwiającej wydobywanie danych z jednej tabeli (wyrażenia umieszczone w nawiasach [] są opcjonalne):




SELECT [DISTINCT|TOP] kolumna1 [, kolumna2, ...]

FROM tabela

[WHERE warunek1 [AND|OR warunek2 [AND|OR ...]]]

[GROUP BY kryterium1 [DESC] [,kryterium2 [DESC] [,...]]

[HAVING warunek1 [AND|OR warunek2 [AND|OR ...]]]]

[ORDER BY kryterium1 [DESC] [,kryterium2 [DESC] [,...]]];

Listing 1: Składnia podstawowej instrukcji SELECT
O ile nie ustawimy tego celowo w ustawieniach aparatu bazy danych, interpreter języka SQL nie będzie rozróżniał pomiędzy dużymi a małymi literami w przypadku słów kluczowych oraz nazw kolumn. Jakkolwiek w przypadku SQL dobrym zwyczajem jest pisanie wszelkich słów kluczowych dużymi literami. Podobna sytuacja występuje w przypadku formatowania poszczególnych wierszy instrukcji. Zapis całości w postaci jednej linii jest możliwy, jednakże nie do końca czytelny. Dlatego zaleca się rozpoczynanie kolejnych części składowych instrukcji SQL od nowej linii.

Fakt nie rozróżniania wielkości liter w przypadku pisania instrukcji SQL i nazw kolumn nie odnosi się do samych danych przechowywanych w bazie. Jeżeli więc będziemy chcieli odszukać w którejś z tabel pewne wyrażenie tekstowe, to musimy pamiętać, że dopóki nie zastosujemy specjalnych metod porównywania łańcuchów znakowych (omówionych w dalszej części tego rozdziału) wielkość liter będzie miała znaczenie.

W przypadku nazewnictwa tabel i kolumn dobrze jest unikać polskich znaków dialektycznych. Mimo iż np. MS Access powinien sobie z nimi radzić, to inne systemy bazodanowe mogą mieć problemy z obsługą polskich znaków.

W każdym wypadku należy trzymać się jednej konwencji nazewnictwa. Ułatwi nam to późniejszą budowę zapytań do bazy w języku SQL, gdyż nie będziemy musieli zbyt często otwierać projektu tabel by sprawdzić jak nazwaliśmy daną kolumnę.

Wbrew kolejności wynikającej z umieszczania słów kluczowych budowanie instrukcji powinno się zaczynać od wypełnienia treści klauzuli FROM po której określamy tabelę z której będziemy pobierać dane. Następnie określiwszy już tabelę można po słowie SELECT wypisać listę interesujących nas kolumn oddzielonych przecinkami. Każda instrukcja w języku SQL powinna kończyć się średnikiem ;.

Przykładową instrukcję pobierającą markę, model oraz wersję pojazdu z tabeli Auta komisu samochodowego przedstawia Listing 2. Jest on zarazem przykładem operacji projekcji, w której wybieramy wszystkie wiersze z tabeli, ale tylko niektóre kolumny.




SELECT Marka, Model, Wersja

FROM Auta;




Listing 2: Prosta instrukcja SELECT
Czasami nie znamy struktury danej tabeli a chcemy wyświetlić jej całą zawartość. Wówczas możemy posłużyć się operatorem * który wyświetli wszystkie kolumny należące do danej tabeli w kolejności w jakiej były dodawane w trakcie jej tworzenia. Zapytanie takie ilustruje Listing 3:



SELECT *

FROM Auta;




Listing 3: Użycie operatora *



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna