Baza danych to zbiór danych zapisanych w ściśle określony sposób w strukturach odpowiadających założonemu modelowi danych



Pobieranie 157,27 Kb.
Strona1/4
Data14.11.2017
Rozmiar157,27 Kb.
  1   2   3   4

Baza danych to zbiór danych zapisanych w ściśle określony sposób w strukturach odpowiadających założonemu modelowi danych. W potocznym ujęciu obejmuje dane oraz program komputerowy wyspecjalizowany do gromadzenia i przetwarzania tych danych. Program taki (często pakiet programów) nazywany jest "Systemem zarządzania bazą danych" (ang. DataBase Management System, DBMS). W ścisłej nomenklaturze baza danych oznacza zbiór danych, który zarządzany jest przez system DBMS.

Bazy danych operują głównie na danych tekstowych i liczbowych, lecz większość współczesnych baz umożliwia przechowywanie danych binarnych typu: grafika, muzyka itp.

Baza danych jest złożona z różnych elementów. Najważniejszymi z nich jest rekord podzielony na kilka pól, w których są przechowywane informacje poszczególnych kategorii. Na przykład w książce adresowej każdy rekord to zbiór informacji na temat jednej osoby. Składa się on z kilku pól przechowujących takie informacje, jak: imię, nazwisko, adres, numer telefonu itp. W każdym polu zapisywane są dane oddzielonej kategorii. Dzięki temu komputerowe bazy danych umożliwiają szybkie sortowanie rekordów według poszczególnych kategorii lub wyszukiwanie informacji w obrębie tylko wybranych pól. Wiele systemów zarządzania bazami danych oferuje możliwość tworzenia masek wprowadzania danych, które służą do bardziej wygodnego wprowadzenia nowych informacji. Naturalnie można z nich zrezygnować i wpisywać dane do bazy wyświetlanej w postaci tabelarycznej.

Bazy danych można podzielić według struktur organizacji danych, których używają:



  • Bazy proste :

  • Bazy złożone :

    • bazy relacyjne

    • bazy obiektowe

    • bazy relacyjno-obiektowe

    • strumieniowe bazy danych

    • temporalne bazy danych

Bazy kartotekowe 

W bazach kartotekowych każda tablica danych jest samodzielnym dokumentem i nie może współpracować z innymi tablicami. Z baz tego typu korzystają liczne programy typu: książka telefoniczna, książka kucharska, spisy książek, kaset i inne. Wspólną cechą tych baz jest ich zastosowanie w jednym wybranym celu.

Sieciowe bazy danych 

Model historyczny, pozwalał tylko na związki binarne; wiele do jeden.

Hierarchiczne bazy danych 

Przykładem hierarchicznej bazy danych jest opracowana przez IBM baza IMS (ang. Information Management System).

Bazy relacyjne 

W bazach relacyjnych wiele tablic danych może współpracować ze sobą (są między sobą powiązane). Bazy relacyjne posiadają wewnętrzne języki programowania, wykorzystujące zwykle SQL do operowania na danych, za pomocą których tworzone są zaawansowane funkcje obsługi danych. Relacyjne bazy danych (jak również przeznaczony dla nich standard SQL) oparte są na kilku prostych zasadach:



  1. Wszystkie wartości danych oparte są na prostych typach danych.

  2. Wszystkie dane w bazie relacyjnej przedstawiane są w formie dwuwymiarowych tabel (w matematycznym żargonie noszących nazwę "relacji"). Każda tabela zawiera zero lub więcej wierszy (w tymże żargonie - "krotki") i jedną lub więcej kolumn ("atrybutów"). Na każdy wiersz składają się jednakowo ułożone kolumny wypełnione wartościami, które z kolei w każdym wierszu mogą być inne.

  3. Po wprowadzeniu danych do bazy, możliwe jest porównywanie wartości z różnych kolumn, zazwyczaj również z różnych tabel, i scalanie wierszy, gdy pochodzące z nich wartości są zgodne. Umożliwia to wiązanie danych i wykonywanie stosunkowo złożonych operacji w granicach całej bazy danych.

  4. Wszystkie operacje wykonywane są w oparciu o algebrę relacji, bez względu na położenie wiersza tabeli. Nie można więc zapytać o wiersze, gdzie (x=3) bez wiersza pierwszego, trzeciego i piątego. Wiersze w relacyjnej bazie danych przechowywane są w porządku zupełnie dowolnym - nie musi on odzwierciedlać ani kolejności ich wprowadzania, ani kolejności ich przechowywania.

  5. Z braku możliwości identyfikacji wiersza przez jego pozycję pojawia się potrzeba obecności jednej lub więcej kolumn niepowtarzalnych w granicach całej tabeli, pozwalających odnaleźć konkretny wiersz. Kolumny te określa się jako "klucz podstawowy" (ang. primary key) tabeli.

Bazy obiektowe 

W bazach obiektowych dane przechowywane są w strukturach obiektowych (zdefiniowanych jako klasy). Koncepcje akademickie dotyczące baz obiektowych były popularne w latach 90., obecnie prace nad nimi są w zaniku.

Bazy relacyjno-obiektowe 

Bazy relacyjno-obiektowe pozwalają na manipulowanie danymi jako zestawem obiektów, posiadają jednak bazę relacyjną jako wewnętrzny mechanizm przechowywania danych.

Strumieniowe bazy danych 

Zobacz: strumieniowa baza danych

Temporalna baza danych 

Temporalna baza danych jest odmianą bazy relacyjnej, w której każdy rekord posiada stempel czasowy, określający czas, w jakim wartość jest prawdziwa. Posiada także operatory algebry relacyjnej, które pozwalają operować na danych temporalnych (wyciągać historię).

Microsoft Access - system obsługi relacyjnych baz danych wchodzący w skład pakietu biurowego Microsoft Office dla środowiska Windows.

Bazy danych Access są zapisywane w pojedynczych plikach (rozszerzenie mdb, skompilowana wersja mde). Jest to wygodne w przypadku prostych zastosowań, jednak kosztem wydajności, wielodostępności oraz bezpieczeństwa danych. Aby uniknąć takich problemów, Access można podłączyć do zewnętrznych źródeł danych (do dowolnego źródła obsługującego popularne oprogramowanie pośredniczące, np. do serwera Microsoft SQL Server, PostgreSQL lub innej bazy MS Access). W takim przypadku Access spełnia rolę graficznego interfejsu dla zewnętrznych źródeł danych, a nie całego systemu obsługi baz danych.

Access posiada własny, wbudowany aparat bazy danych (Microsoft Jet), który pełni funkcje wewnętrznej bazy danych. Istnieje możliwość rezygnacji z MS Jet wykorzystując projekty programu Microsoft Access (rozszerzenie adp), ale wówczas wszystkie elementy bazy danych przechowywane są wyłącznie na tym podłączonym serwerze.

Do przykładowych zastosowań można zaliczyć prostsze aplikacje dla małych i średnich firm dotyczące analizy oraz przetwarzania danych. Microsoft Access można również wykorzystać do szybkiego prototypowania aplikacji bazodanowych.

Dostęp do baz danych utworzonych w Microsoft Access wymaga posiadania programu Access bądź też napisania osobnego programu z użyciem zewnętrznych narzędzi. Wyjątkiem jest najbardziej rozbudowana wersja Developer, która umożliwia też tworzenie gotowej aplikacji zawartej w jednym pliku wykonywalnym.

W obecnej wersji (MS Access 2003) Access ma następujące ograniczenia:



  • maksymalny rozmiar bazy danych to 2 GB (w tej przestrzeni muszą się również zmieścić obiekty systemowe, np. indeksy),

  • maksymalna liczba obiektów w bazie: 32 768,

  • maksymalna liczba jednoczesnych użytkowników: 255 (w praktyce dużo mniej),

  • maksymalna liczba pól w tabeli: 255,

  • maksymalny rozmiar tabeli: 2 GB (wraz z obiektami systemowymi)

Poza tym, Microsoft Access zawiera wbudowany interpreter VBA (ang. Visual Basic for Applications).
Baza danych – uporządkowany zbiór informacji w sposób umożliwiający ich szybkie i wygodne wyszukiwanie.

Dane – informacje przechowywane z myślą o późniejszym zastosowaniu. Mogą nimi być:

  • daty

  • kwoty pieniężne

  • obrazy graficzne

  • słowa

  • całe pliki

System bazy danych – składa się z bazy danych i systemu zarządzania bazą danych

System zarządzania bazą danych – program zarządzający dostępem do bazy danych
PODSTAWOWE OBIEKTY MsACCESS

Tabelapodstawowy obiekt w każdej bazie danych; posiada rekordy (wiersze, krotki) i pola (kolumny, atrybuty).
Kwerendy (zapytania) – służą do wyselekcjonowania interesujących nas danych z tabeli, zestawu tabel lub innych zapytań
Makra (makrodefinicje) – pozwalają na automatyzację prac w bazie danych
Moduły – dodatkowe programy napisane w języku VB, które służą do zaawansowanej automatyzacji pracy bazy danych
Formularze – służą do ułatwienia obsługi bazy danych; wprowadzanie, przeglądanie i edytowanie danych
Raporty – pozwalają na wydruk żądanych danych w zadanej przez użytkownika postaci
Każdy obiekt może występować w określonych widokach:

Widok Arkusz Danych – wyświetla rekordy w trybie edycji danych; nie można zmieniać właściwości pól oraz wprowadzać znaczących zmian (tabela, kwerenda); w przypadku formularza wyświetla tabele z danymi
Widok Projekt – widok pozwalający na projektowanie danego obiektu, zmianę jego właściwości, dodawanie formantów, itp. (tabela, kwerenda, formularz, raport, makro)
Widok Formularz – wyświetla formularz bez możliwości wprowadzania na nim zmian; w takim układzie formularze są widoczne przez użytkownika końcowego


Widok Projekt



Widok Arkusz Danych



Widok Formularz



Relacje



Uruchom Kwerendę




1. TWORZENIE TABEL


  • w tabelach przechowywane są dane

  • kolumny i wiersze każdej tabeli mieszczą dane w związku z jednym tematem

  • każdy wiersz tabeli jest odrębnym rekordem, zaś każda kolumna zawiera pola tych rekordów.

Pole (atrybut) – pewien rodzaj danych, kategoria informacji, z którym związany jest określony zbiór wartości i który charakteryzuje jakiś element (np. nazwisko charakteryzuje klienta lub pracownika, cena charakteryzuje dany produkt itp.).

Rekord (krotka)ciąg wartości atrybutów, zestaw informacji o pojedynczym elemencie (np. o pracowniku, kliencie, produkcie).


  • warunkiem utworzenia dobrego projektu jest odpowiednie zaprojektowanie tabel

  • projektowanie tabel odbywa się w Widoku Projekt (można je wykonać również za pomocą kreatora tabel, gdzie można skorzystać z gotowych nazw pól, którym przypisane są domyślne właściwości i typ danych)

  • gdy tworzona jest tabela, dobrze jest posiadać jak najdokładniejsze wyobrażenie opisywanych przez nią elementów, wraz ze zwięzłą definicją wszystkich pól potrzebnych we wszystkich rekordach.

  • każdy rekord powinien zawierać wszystkie informacje niezbędne do opisania reprezentowanego przez niego elementu.

  • dobrze zaprojektowana tabela zawiera wszystkie niezbędne pola, wraz z określeniem typu danych w nich przechowywanych oraz specjalnych uwarunkowań lub właściwości pól.

Pola są podstawowymi elementami tabeli. Bardzo ważne jest właściwe dobranie nazw pól tak, aby krótko i jasno określały ich zawartość. Nazwa pola może składać się z maksymalnie 64 znaków ze spacjami; nie mogą być znaki kropka „.”, wykrzyknik „!”, nawias kwadratowy „[ ]”.



Należy również określić typ danych (rodzaj danych) oraz format wyświetlania (sposób wyświetlania i drukowania danych).

Typ danych zapewnia dokładność danych wprowadzonych do pola przez ograniczenia narzucane formie danych. Access umożliwia zdefiniowanie kilku typów danych (określa rodzaj wartości, którą można przechowywać w tabeli).

Tekst – stosuje się do przechowywania tekstów lub kombinacji tekstowo-liczbowych, jak również liczb nie wykorzystywanych w obliczeniach (np. numery telefonów, kody pocztowe), pole przechowuje do 255 znaków (lub tyle ile określiliśmy w rozmiarze pola)

Memo – stosuje się do przechowywania długich tekstów, jak notatki czy komentarze, pole przechowuje do 64 000 znaków

Liczba – stosuje się do przechowywania liczb, na których będą wykonywane działania matematyczne, z wyjątkiem obliczeń finansowych

Data/Godzina – stosuje się do przechowywania daty i czasu

Walutowy – stosuje się do przechowywania wartości walutowych w celu zapobieżenia zaokrągleniom w czasie obliczeń; dokładność liczby wynosi 15 cyfr dla części całkowitej
i 4 cyfry dla części dziesiętnej liczby

Autonumer – stosuje się do generowania unikalnych dla każdego rekordu liczb kolejnych lub losowych, autonumer jest automatycznie wpisywany do arkusza danych tabeli przy wprowadzaniu rekordu

Tak/Nie – stosuje się do określenia prawdy lub fałszu (istnienia lub nie danego elementu)

Obiekt OLE – stosuje się do przechowywania obiektów w rodzaju dokumentu programu Word, Excel, rysunków połączonych z tabelą w Accessie lub osadzonych w niej

Hiperłącze – stosuje się do przechowywania hiperłączy; składająca się z 3 części (komunikat, adres i podadres) kombinacja tekstu i liczb używana jako adres hiperłącza

Kreator odnośników – tworzy pole kombi pozwalające wybierać wartości z innej tabeli
lub ze zdefiniowanej listy wartości
Dla danych typu Tekst i Data/Godzina można wprowadzić maskę. Maska wprowadzania ustala wzorzec wprowadzania wszystkich danych w polu, tzn., w jaki sposób są one wyświetlane podczas wprowadzania.



Dla każdego typu danych w tabeli należy ustawić odpowiednie właściwości pola (każdy typ pola ma inne właściwości). Pozwala to w jednoznaczny i skuteczny sposób sformatować wprowadzane dane. Do najczęściej używanych właściwości należą:




Typ danych

Nazwa właściwości

Opis

Tekst, Liczba, Autonumer

Rozmiar pola

Maksymalna ilość znaków, które można wpisać do komórki

Tekst, Memo, Liczba, Data/Godzina, Walutowy, Autonumer, Tak/Nie, Hiperłącze

Format

Dostosowuje sposób, w jaki liczby, daty, godziny i teksty będą wyświetlane oraz drukowane

Tekst, Liczba, Data/Godzina, Walutowy

Maska wprowadzania

Ustala w jakiej postaci mogą być wpisywane dane

Tekst, Memo, Liczba, Data/Godzina, Walutowy, Autonumer, Tak/Nie, Obiekt OLE, Hiperłącze

Tytuł

Etykieta pola na formularzu (gdy zostanie puste, etykieta będzie taka jak nazwa pola)

Tekst, Memo, Liczba, Data/Godzina, Walutowy, Tak/Nie, Hiperłącze

Wartość domyślna

Nowa wartość wpisywana automatycznie dla nowego rekordu

Tekst, Memo, Liczba, Data/Godzina, Walutowy, Tak/Nie, Hiperłącze

Reguła poprawności

Wyrażenie ograniczające zakres wartości wpisywanych do pola (np. „Like S*” spowoduje, że w pole można wpisać tylko ciąg znaków zaczynający się na literę S)
[* zastępuje dowolny ciąg znaków, ? tylko 1 znak]

Tekst, Memo, Liczba, Data/Godzina, Walutowy, Tak/Nie, Hiperłącze

Komunikat o błędzie

Komunikat wyświetlany w przypadku wprowadzenia do pola niewłaściwego ciągu znaków

Tekst, Memo, Liczba, Data/Godzina, Walutowy, Tak/Nie, Obiekt OLE, Hiperłącze

Wymagane

Czy wprowadzenie jakieś wartości w danym polu jest wymagane?

Tekst, Liczba, Data/Godzina, Walutowy, Autonumer, Tak/Nie

Indeksowanie

Przyspiesza wyszukiwanie i sortowanie pól; należy określić czy możliwe są powtórzenia (duplikaty) czy nie

Liczba, Walutowy

Miejsca dziesiętne

Ile ma być wyświetlane cyfr po przecinku

Autonumer

Nowe wartości

W jaki sposób będą generowane nowe wartości

  1. TWORZENIE RELACJI MIEDZY TABELAMI

Po utworzeniu tabel i zdefiniowaniu dla nich kluczy podstawowych, można tworzyć relacje między tabelami, których zadaniem będzie zbieranie danych, pochodzących z kilku tabel i umieszczanie ich w pojedynczym formularzu, raporcie lub kwerendzie

Relacje pozwalają na to, aby jedna tabela „wiedziała” o drugiej




  1   2   3   4


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna