Algorytmy – przykłady II



Pobieranie 123,8 Kb.
Strona1/4
Data30.06.2018
Rozmiar123,8 Kb.
  1   2   3   4

Algorytmy – przykłady II

Tworzenie schematów blokowych instrukcji warunkowych i pętli.


Instrukcje warunkowe

Przykład użycia instrukcji warunkowej w algorytmie był pokazany przy poprzednim temacie. Zazwyczaj użytkownik ma do wyboru dwie możliwości. W pierwszej instrukcja warunkowa wykonuje blok poleceń tylko wtedy, gdy warunek jest spełniony. W drugim przypadku instrukcja warunkowa wykonuje dodatkowo inny blok poleceń w przypadku niespełnienia warunku. W każdym z przypadków na schemacie zawsze z instrukcji warunkowej wychodzą dwie drogi, gdyż warunek zawsze może przyjąć jedną z dwóch wartości: prawda (TRUE) lub fałsz (FALSE).





Schematy blokowe pętli

Zarówno w algorytmach jak i przy ich graficznej reprezentacji nie ma takiej konstrukcji jak pętle. Każda pętla jest zastępowana na schemacie blokowym przez instrukcję warunkową, oraz wykonanie w odpowiednim miejscu przejścia do wcześniejszej części algorytmu. W praktyce używa się takich pętli, jakie będą później dostępne w języku programowania, a sa to głównie pętle typu: for, while oraz repeat .. until (w języku C do .. while). Ich graficzna reprezetacja (przedstawiona zresztą wcześniej przy temacie 14) wygląda następująco:










Czego należy unikać

Przy opracowywaniu algorytmu z użyciem pętli łatwo można popełnić przez nieuwagę błędy, które mogą powodować nieprawidłowe działanie napisanego później programu. Istnieje tutaj kilka zasad, których należy przestrzegać:



  • Każda pętla powinna się kiedyś kończyć. Należy tak dobierać warunek wyjścia z pętli, i tak operować danymi w pętli, aby w pewnym momencie następowało wyjście z niej. Tylko w nielicznych przypadkach programiści tworzą nieskończone pętle i raczej nie dotyczą one zwykłych programów.

  • Jeżeli pętla zawiera licznik pętli to nie można zapomnieć o operacji zwiększania / zmniejszania tego licznika przy tworzeniu schematu. Przykładem może być pętla for, gdzie później programista nie musi się martwić o to, czy i kiedy zostaje zwiększony licznik pętli, ale na schemacie musi to narysować.

  • Przy tworzeniu pętli zagnieżdżonych należy unikać sytuacji, gdy granice dwóch pętli przecinają się. Prowadzi to najczęściej do nieprawidłowego działania programu i sprawia, że program staje się nieczytelny. W przypadku typowych pętli w języku programowania najczęściej kompilator nie pozwoli na kompilacje takiego kodu. Przykład źle utworzonych pętli zagnieżdżonych może być następujący:






  1   2   3   4


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna