Akademia podlaska



Pobieranie 1,65 Mb.
Strona1/24
Data18.01.2018
Rozmiar1,65 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   24


AKADEMIA PODLASKA

WYDZIAŁ NAUK ŚCISŁYCH

INSTYTUT INFORMATYKI


PRACA MAGISTERSKA

System informatyczny wspomagający zarządzanie Samorządowym Centrum Doradztwa i Doskonalenia Nauczycieli w zakresie analizy potrzeb doskonalenia nauczycieli

Opracował: Jarosław Reszczyk

Pod kierownictwem naukowym

dr Zbigniewa Wesołowskiego

Numer albumu: 17156
SIEDLCE 2007

Spis Treści




Spis Treści 2

Wstęp 3



1 Wprowadzenie i charakterystyka zagadnienia 5

2.1 Reforma szkolnictwa a rozwój zawodowy oraz pozyskiwanie nowych kwalifikacji przez nauczycieli 5

2.2 Samorządowe Centrum Doradztwa i Doskonalenia Nauczycieli w Siedlcach jako placówka doskonalenia nauczycieli 8

1.1.1 Cele i założenia placówki 8

1.1.2 Doradztwo metodyczne w SCDiDN jako forma doskonalenia zawodowego 9

2.3 Analiza obecnego systemu zarządzania w SCDiDN i jego wady 11

2.4 Koncepcyjna postać systemu informatycznego oraz potrzeba jego stworzenia 13

2 Faza określenia wymagań 14

2.5 Wymagania techniczne 14

2.6 Wymagania bezpieczeństwa 15

2.7 Ogólny opis projektu 15

2.8 Charakterystyka użytkowników, określająca ich cele i zadania. 17

3 Projektowanie 19

2.9 Struktura katalogów 19

2.10 Przykładowe nazwy plików 21

2.11 Diagram klas 23

2.12 Diagramy sekwencji 24

2.13 Diagram przypadków użycia 25

2.14 Projekt bazy danych 25

2.15 Diagram związków encji 27



4 Praktyczne rozwiązanie problemu 29

2.16 Charakterystyka platformy programowej systemu 29



1.1.1 Wybór systemu operacyjnego 29

1.1.2 Wybór systemu zarządzania bazą danych 30

2.17 Charakterystyka środowiska programowania 32

2.18 Serwer aplikacji 34

2.19 Pomocne narzędzia 35



1.1.3 Ant 35

1.1.4 Hibernate 38

1.1.5 Framework Struts (MVC) 41

1.1.3 Biblioteka tagów Bean (ang. Struts-Tags-Libraries) - taglib 46

2.20 Eclipse 47

2.21 Implementacja wybranych funkcji systemu 51

5 Testowanie i wdrożenie 56






Bezpieczeństwo

Testowanie i wdrożenia

Przeglad aplikacji

Dodatki

Wstęp


Od zarania dziejów ludzkich nauka odgrywa kluczową rolę w postępie myśli technicznej. Nauka – choćby jej najbardziej prymitywna forma - jaką było wynalezienie pierwszych narzędzi przez człowieka – jest motorem postępu technicznego, którego jesteśmy świadkami dzisiaj.

Od momentu gdy pierwsza prymitywna myśl twórcza narodziła się w ludzkim mózgu, poprzez rewolucję przemysłową w XVIII wieku, do chwili obecnej, gdzie na naszych oczach dokonuje się rewolucja informatyczna minęły tysiąclecia. Świat wokół nas staje się coraz bardziej złożony, skomplikowany i niezrozumiały. Aby sprostać nowym wyzwaniom musimy dokonywać postępu w nauce. Rozwój cywilizacyjny jest olbrzymi, stajemy się społeczeństwem informacyjnym, dlatego też inwestycje w naukę i jej rozwój, szczególnie w dziedzinie informatyki stają się niezmiernie ważne.

Nauka jako proces ciągły, określana obecnie mianem edukacji ustawicznej lub permanentnej, jest znakiem czasu. Ujawnia ludziom ich podstawowy i życiowy obowiązek, którym jest konieczność nieustannego kontynuowania edukacji. Jest to najogólniej mówiąc proces nadążania za rozwojem. Idea kształcenia ustawicznego wyraża postulat kształcenia się przez całe życie, co jest wynikiem szybkiego rozwoju nauki i cywilizacji. Jednocześnie jest to jedyna szansa aktualizowania wykształcenia, dorównywania nim do poziomu dokonujących się zmian politycznych, gospodarczych, społecznych, czy kulturalnych. Myśl ta dotyczy wszystkich ludzi, jest procesem nieuniknionym, ale w szczególności adresowana jest do grup zawodowych związanych z edukowaniem innych, bowiem ich odpowiedzialność za poziom własnej wiedzy jest jednocześnie odpowiedzialnością za stan wiedzy tych, którym ją przekazują.

Specyfika systemu oświatowego zorientowanego na ustawiczne kształcenie nauczycieli polega przede wszystkim na wielości i różnorodności instytucji uczestniczących bezpośrednio i pośrednio w tym procesie. Dotyczy to także ogniwa systemu, który określany jest jako system kształcenia, dokształcania i doskonalenia nauczycieli. Stąd doskonalenie (obok kształcenia i dokształcania) stanowi tylko jeden z zakresów edukacji ustawicznej. W przypadku doskonalenia nauczycieli, jest to proces ściśle związany z zawodem, umożliwiający stopniowe dochodzenie do mistrzostwa w zawodzie.

Co raz większa liczba placówek naukowych korzysta z nowoczesnych systemów informatycznych, które usprawniają ich pracę i umożliwiają wykorzystanie dobrodziejstw informatycznych w celu podniesienia jakości funkcjonowania oraz konkurencyjności ich usług na rynku.

Dlatego też tematem mojej pracy będzie zaprojektowanie i implementacja systemu mającego za zadanie usprawnienie działania, zarządzania sprawami naukowymi w Samorządowym Centrum Doradztwa i Doskonalenia Nauczycieli w Siedlcach. Jego funkcjonalność ma zapewnić szybszy dostęp do danych naukowych, informacje o różnych formach doskonalenia nauczycieli oraz przygotowywanie końcowych zestawień i analiz. Łatwość i szybkość dostępu do danych jest tu głównym czynnikiem przemawiającym na jego korzyść.

Aplikacja docelowo będzie wdrażana do Samorządowe Centrum Doradztwa i Doskonalenia Nauczycieli (SCDiDN), publicznej placówki działającej na terenie Siedlec oraz powiatu siedleckiego.

SCDiDN zapewnia zainteresowanym nauczycielom profesjonalne doradztwo metodyczne oraz formy doskonalenia zawodowego. Z tych usług korzysta w ciągu roku szkolnego kilka tysięcy nauczycieli różnego typu szkół i placówek oświatowych.

(I tu opiszę krótko rozdziały )

  1. Wprowadzenie i charakterystyka zagadnienia


    1. Reforma szkolnictwa a rozwój zawodowy oraz pozyskiwanie nowych kwalifikacji przez nauczycieli

Do rozważań na temat doskonalenia nauczycieli skłaniają nas przemiany dokonujące się obecnie w różnych sferach życia, w tym także w edukacji. Reforma oświaty w Polsce spowodowała, iż przed edukacją i nauczycielami pojawiły się nowe zadania a samodoskonalenie i zdobywanie nowych kwalifikacji zawodowych staje się ważnym etapem edukacji każdego nauczyciela.

Kompleksowa reforma szkolnictwa przeprowadzona siedem lat temu zapoczątkowała w Polsce etap zasadniczych zmian w systemie edukacji. Realizacja celów reformy jest możliwa tylko przy czynnym udziale nauczycieli. Aby reforma przyniosła oczekiwane skutki, nauczyciele muszą być świadomi swojej roli i być do tej roli właściwie przygotowani. Narzuca to konieczność ciągłego doskonalenia się i dokształcania. Doskonalenie takie może mieć miejsce tylko w sytuacji gdy nauczyciele odczuwają potrzebę podnoszenia swoich kwalifikacji oraz mają wiedzę na temat różnorodnych form i rodzajów dokształcania. Proces ten jest systematycznym aktualizowaniem wiedzy, która odbywa się w formach instytucjonalnych oraz przez samokształcenie.

Uwarunkowania prawne dotyczące doskonalenia nauczycieli zawarte są w Ustawie o systemie oświaty, Karcie Nauczyciela, Rozporządzeniu MEN w sprawie awansu zawodowego nauczycieli. Zgodnie z obowiązującymi rozporządzeniami, ogólnopolskim koordynatorem doskonalenia jest Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu, na szczeblu wojewódzkim – kurator, a w szkole – dyrektor.

Na organizację doskonalenia zawodowego nauczycieli składają się: indywidualne samokształcenie podejmowane przez nauczycieli, doskonalenie w obrębie szkoły (WDN – Wewnątrzszkolne Doskonalenie Nauczycieli), w rejonach metodycznych, wojewódzkich ośrodkach doskonalenia nauczycieli oraz organizowane przez uczelnie wyższe na studiach podyplomowych. Doskonalenie nauczycieli poprzez studia podyplomowe jest procesem mającym na celu rozwój zawodowy, a tym samym polepszenie jakości ich pracy.

Nauczyciele uczestniczą w warsztatach, kursach specjalnych, kursach przedmiotowo - metodycznych, seminariach. Zdecydowanie najczęściej stosuje się zajęcia warsztatowe prowadzone metodami interaktywnymi. Można przypuszczać, że zmiana reorientacji nauczycieli co do wyboru formy wiąże się z chęcią uczestnictwa w takich, które prowadzone są metodami aktywnymi i pod względem czasu trwania – krótkim1.

Wprowadzając w 2000 roku czterostopniowy system awansu zawodowego nauczycieli zakładano, że będzie stanowił skuteczny mechanizm stymulujący stałe podnoszenie kwalifikacji przez nauczycieli. Miał on na celu przedstawienie jasnych perspektyw zawodowych, wyraźnie rysujących się przed każdym nauczycielem. Związany ze stopniami awansu wzrost wynagrodzeń sprawił, że wreszcie możemy mówić o planowaniu kariery zawodowej i rozwoju zawodowego nauczycieli. Wzrost wynagrodzenia nauczyciela nadaje systemowi awansu kwalifikacyjno – motywacyjny charakter. Celem reformy edukacji, w tym także systemu awansu zawodowego, jest między innymi podnoszenie jakości działań edukacyjnych, a system awansu jest ważnym elementem działań jakościowych.

6 kwietnia 2000 r. wprowadzono do polskiego systemu prawnego pojęcie stopnia awansu zawodowego nauczyciela. Ustawodawca ustalił następujące cztery stopnie awansu zawodowego:



  • nauczyciel stażysta,

  • nauczyciel kontraktowy,

  • nauczyciel mianowany,

  • nauczyciel dyplomowany.

Zdobywanie kolejnych stopni awansu zawodowego uzależnione jest od zarówno stażu pracy, pozytywnej oceny dorobku zawodowego oraz uzyskania akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Pokonywanie kolejnych szczebli kariery zawodowej nauczyciela jest ściśle związane z podnoszeniem kwalifikacji, zdobywaniem nowych umiejętności na kursach, szkoleniach, warsztatach. Idealny rozwój nauczyciela, podnoszenie kwalifikacji, doskonalenie, a w rezultacie większa efektywność nauczania stanowią ważny cel awansu zawodowego. Poprzez rozwój indywidualny nauczycieli zmienia się cały system edukacji. Należy pamiętać, że nauczyciel, planując swój rozwój zawodowy bierze pod uwagę nie tylko własne potrzeby, ale i potrzeby szkoły, w której pracuje. Przepisy ustawy – Karty Nauczyciela – zostały tak sformułowane, aby powiązać awans z podnoszeniem jakości pracy nauczycieli. Podnoszenie kwalifikacji, doskonalenie zawodowe i innowacyjność są premiowane na ścieżkach awansu zawodowego.




    1. Samorządowe Centrum Doradztwa i Doskonalenia Nauczycieli w Siedlcach jako placówka doskonalenia nauczycieli

      1. Cele i założenia placówki


Samorządowe Centrum Doradztwa i Doskonalenia Nauczycieli (SCDiDN) w Siedlcach jest publiczną placówką oświatową działającą od 1 września 2001r. na terenie miasta Siedlce i gmin współpracujących. Jest to publiczna placówka doradztwa i doskonalenia nauczycieli utworzona przez Radę Miasta Siedlce na podstawie:

  • Ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym

  • Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 września 2001 r. w sprawie rodzajów, zasad tworzenia, przekształcania i likwidowania oraz zasad działania placówek doskonalenia nauczycieli

  • Ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

Samorządowe Centrum Doradztwa i Doskonalenia Nauczycieli w Siedlcach posiada akredytację Mazowieckiego Kuratora Oświaty nr. KO.ADM.I-KB-4962/3/07.

SCDiDN zapewnia zainteresowanym nauczycielom profesjonalne doradztwo metodyczne oraz formy doskonalenia zawodowego. Z usług Centrum korzysta w ciągu roku szkolnego kilka tysięcy nauczycieli różnego typu szkół i placówek oświatowych.



Posiada uprawnienia do prowadzenia kursów doskonalących i kwalifikacyjnych. Zajęcia prowadzą doświadczeni doradcy metodyczni, edukatorzy oraz pracownicy akademiccy.
SCDiDN posiada bogatą ofertę szkoleniową, dzięki której każdy zainteresowany nauczyciel wzbogaci swój warsztat pracy w zreformowanej szkole. Pedagodzy mają możliwość podwyższenia kwalifikacji, uzyskania nowych uprawnień, jak i uzupełnienia posiadanej wiedzy merytorycznej oraz umiejętności w realizacji zadań dydaktycznych i wychowawczych. 
      1. Doradztwo metodyczne w SCDiDN jako forma doskonalenia zawodowego


Placówka zatrudnia doświadczoną i wykwalifikowaną kadrę doradców metodycznych. Jedną z form doskonalenia nauczyciela, mająca na celu niesienie pomocy nauczycielom w pracy dydaktycznej i wychowawczej jest instytucja nauczyciela metodyka – powołana zarządzeniem Ministra Oświaty i Wychowania z dnia 28 maja 1981 roku2. Głównym celem doradztwa metodycznego jest pomoc nauczycielom w realizacji powierzonych im zadań. Cel ten jest realizowany przez włączenie nauczyciela w system doskonalenia zawodowego, wspierającego jego działalność dydaktyczno - wychowawczą oraz uzupełnienie, pogłębianie i aktualizowanie wiedzy oraz rozwijanie sprawności niezbędnych w pracy z dziećmi i młodzieżą3.
Do najważniejszych celów doradztwa metodycznego należą:

      • Uzupełnianie wiedzy – jest uzależnianie od jakości przygotowanego nauczyciela, a więc stopnia jego niewiedzy w zakresie realizowanych zadań. Uzupełnianie wiedzy może obejmować zarówno treści pedagogiczne jak i merytoryczne (związane z określoną dyscyplina naukową, przedmiotem nauczania).

      • Pogłębianie wiedzy – jest uprawiane przez nauczycieli ambitnych, pragnących lepiej znać zagadnienia związane z realizowanym przedmiotem pod wzgl. metodycznym i merytorycznym – nauczycieli poszukujących otwartych na nowości. W celu pogłębiania wiedzy nauczycieli organizuje się dla nich wykłady, referaty (na konferencjach metodycznych, kursach itp.). Wykładowcami, czy referentami są najczęściej doradcy metodyczni. Posiadana przez człowieka wiedza może się zdezaktualizować, dlatego nauczyciele powinni dążyć w miarę możliwości do jej zaktualizowania.

      • Aktualizowanie wiedzy – polega na jej odnawianiu i może się odbywać przez studiowanie najnowszej literatury, słuchaniu wykładów, prelekcji, dyskusje polegające na wymianie poglądów oraz konsultacje. Charakterystyczną cecha wymienionego procesu jest to, że niejednokrotnie trzeba zmienić swoje poglądy na pewne zjawiska, fakty czy reguły, a więc niejako „usunąć” ze świadomości dotychczasowe informacje na określony temat i „wprowadzić” nowe, bardziej aktualne i adekwatne do rzeczywistości lub przynajmniej korygować dotychczasowe4.

Z analizy wyżej wymienionych pojęć wynika, że istotnym celem doradztwa metodycznego jest zatem pomoc nauczycielom w ich rozwoju zawodowym. Wiąże się z odpowiednim doborem treści doradztwa pedagogicznego, czy metodycznego. Dobór i realizacja odpowiednich treści ma kluczowe znaczenie dla jego efektywności.

Podstawowe zadania doradcy metodycznego określa zarządzenie Ministerstwa Edukacji Narodowej z dnia 8 czerwca 1990 roku (Dz. U. Nr 16, poz. 22)5.



  1. Podstawowym zadaniem doradcy jest udzielanie nauczycielom porady i pomocy w zakresie danego przedmiotu (specjalności) w pracy dydaktyczno – wychowawczej, opiekuńczej i w rozwiązywaniu problemów pedagogicznych oraz inicjowanie udziału nauczycieli w różnych formach doskonalenia zawodowego.

  2. Do zadań doradcy należy w szczególności:

    • organizowanie i prowadzenie doradztwa metodycznego w rejonie i w poszczególnych szkołach;

    • udzielanie nauczycielom pomocy metodycznej i specjalistycznej w formie konsultacji indywidualnych i zbiorowych;

    • udostępnianie własnego warsztatu pracy w formie umożliwienia nauczycielom obserwacji prowadzonych przez siebie zajęć;

    • uczestniczenie w zajęciach prowadzonych przez innych nauczycieli i wspólne rozwiązywanie problemów;

    • propagowanie oraz wdrażanie do praktyki szkolnej nowych metod, technik i środków kształcenia;

    • rozpoznawanie potrzeb w zakresie doskonalenia zawodowego nauczycieli i doskonalenia pracy szkoły;

    • organizowanie konferencji przedmiotowo – metodycznych6.




  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   24


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna