9. Streszczenie Wstęp



Pobieranie 14,84 Kb.
Data24.02.2019
Rozmiar14,84 Kb.

9. Streszczenie

Wstęp. Chociaż u większości pacjentów poddawanych aloplastyce obserwujemy poprawę jakości życia, pozostaje niemała część chorych, u których nie obserwujemy poprawy, lub wręcz pogorszenie ogólnego stawu zdrowia. Z praktyki klinicznej oraz przeglądu piśmiennictwa wynika, że istnieją różne koncepcje wpływu stanu zdrowia operowanych z powodu choroby zwyrodnieniowej układu ruchu na jakość życia po aloplastyce całkowitej.

Cel pracy. Celem nadrzędnym pracy była analiza porównawcza jakości życia chorych po aloplastyce  biodra i kolana.

Materiał i Metoda. Ocenie poddano 190 pacjentów ( 137 kobiet, 53 mężczyzn), u których operowano 120 kolan (103 kobiety, 17 mężczyzn) oraz 70 bioder (34 kobiety, 36 mężczyzn). Kryterium włączenia stanowiła choroba zwyrodnieniowa biodra/kolana niereagująca na leczenie nieoperacyjne – fizjoterapia/farmakoterapia, z zachowaniem możliwości samodzielnego poruszania się chorych. Kryterium wyłączenia były choroby układowe, reumatoidalne zapalenie stawów, choroby neurologiczne pogarszające czynność ruchową chorych, BMI > 45, infekcje, sterydoterapia, terapia komórkami macierzystymi/osoczem bogatopłytkowym, uzależnienie od leków i substancji chemicznych mogące wpływać na współpracę chorego w procesie terapeutycznym. U wszystkich chorych wykonano ocenę kliniczną i radiologiczną przed operacją, oraz badania kwestionariuszowe z uwzględnieniem płci i wieku leczonych. Badania kwestionariuszowe wykonano powtórnie po 3 i 6 miesiącach od operacji. Wykorzystano kwestionariusz generyczny SF-36 i dwa formularze specyficzne – KOOS, HOOS. W celu porównania rezultatów osób badanych przed i po operacji wykorzystano jednoczynnikową analizę wariancji dla zmiennych zależnych oraz test porównań wielokrotnych Bonferroniego, a do wskazania predyktorów wyników pooperacyjnych posłużono się metodą wielokrotnej regresji liniowej.

Wyniki. W oparciu o analizę formularza SF-36, HOOS i KOOS, obserwowano poprawę we wszystkich podskalach zarówno w 3 miesiące, jak i 6 miesięcy po aloplastyce w porównaniu do stanu sprzed operacji. Osoby z grupy bioder, w 3 i 6 miesiący po aloplastyce, uzyskiwały istotnie wyższe wyniki formularza SF-36, niż osoby z grupy kolan. Wiek, płeć, podskale HOOS i SF-36 przed operacją pozostawały bez wpływu na podskale formularza HOOS po operacji; wiek dotyczył BP (postrzegania bólu) w SF-36 , a także pojawiał się jako predyktor przy GH, VT, SF, MH i MCS. Wiek leczonych miał odwrotnie proporcjonalny wpływ na postrzeganie bólu (BP), a także był jednym z wyznaczników niższej ogólnej oceny zdrowia po operacji. Lepsza ogólna ocena zdrowia (GH)_przed, lepsza GH_po operacji, płeć męska miała wpływ na poprawę ogólnej oceny zdrowia po operacji biodra. W aloplastyce stawu kolanowego płeć nie miała wpływu na parametry po operacji, wiek miał tylko wpływ na witalność po aloplastyce; mniejszy ból przed operacją kolana, wpływał na mniej objawów niekorzystnych po.

Wnioski. Chorych po aloplastyce stawu biodrowego cechuje istotnie statystycznie wyższa do aloplastyki kolana jakość życia. Ogólna ocena zdrowia, jako element jakości życia po aloplastyce biodra i kolana, jest istotnie wyższa w 3 miesiące po operacji i nie ulega zmianie przez kolejne 3 miesiące. Aloplastyka biodra i kolana pozostaje bez zróżnicowanego wpływu na całkowite zdrowie psychiczne. Płeć, wiek w aloplastyce stawu kolanowego, pozostaje bez wpływu na jakość życia leczonych. Płeć męska ma wpływ na poprawę ogólnej oceny zdrowia po aloplastyce biodra. Wynik przed aloplastyką biodra i kolana z formularza HOOS i KOOS nie wpływa na jakość życia operowanych. Wynik formularza SF-36 przed aloplastyką biodra i kolana nie upoważnia do określenia konkretnego wzorca predyktorów jakości życia operowanych.

9. Summary

Background. Although the improvement in quality of life is observed in the majority of patients undergoing arthroplasy, there is still a large group of patients without improvement or even with deteriorated general health state. Clinical practice and review of the literature show that there are different conceptions of the impact of health of the operated patients on their quality of life after total arthroplasty due to the degenerative disease of the locomotor system.
Aim of the study. The main aim of the study was to compare the quality of life of patients after hip or knee arthroplasty.

            Material and method. A total of 190 patients (137 women, 53 men) were evaluated in whom 120 knees (103 women, 17 men) and 70 hips (34 women, 36 men) were subject to arthroplasty. The inclusion criterion comprised the degenerative disease of the hip/knee not responding to non-invasive treatment, i.e. physiotherapy/pharmacotherapy, in patients who were still able to move independently. Exclusion criteria included systemic diseases, rheumatoid arthritis, neurological diseases deteriorating joint mobility of patients, BMI> 45, infections, steroids, stem cell therapy/ platelet-rich plasma, and addiction to drugs and chemical substances that could affect patients' compliance during the therapeutic process. All patients, prior to surgery, were subject to the clinical and radiological evaluation as well as the survey, in which sex and age of patients were considered. The survey was repeated three and six months after surgery. The generic Short Form Health Survey (SF-36) and two specific questionnaires, Knee Injury and Osteoarthritis Outcome Score (KOOS) and Hip Disability and Osteoarthritis Outcome Score (HOOS), were used in the study. In order to compare the results obtained from the questionnaires before and after the surgery, the one-way ANOVA for dependent variables and the Bonferroni multiple comparison test were applied. Moreover, the multiple linear regression method was used to identify predictors of postoperative results.



Results. On the basis of the analysis of the SF-36, HOOS and KOOS questionnaires, an improvement in all subscales was observed three and six months after the arthroplasty as compared to the situation before the surgery. Hip group patients achieved significantly higher results from the SF-36 than those from the knee group, three and six months after arthroplasty. Age, sex, as well as HOOS and SF-36 subscales before the surgery did not have any effect on the HOOS subscales after the arthroplasty; age was related to bodily pain (BP) in the SF-36, and also appeared as a predictor of the general health (GH), vitality (VT), social functioning (SF), mental health (MH) and mental component summary (MCS). The patients' age exerted an inversely proportional impact on BP and was one of the predictors of the lower general state of health after the surgery. A better state of GH prior to and after the operation as well as the male sex had an influence on the improvement in general health after hip surgery. In knee arthroplasty, sex did not exert any effect on the parameters after the surgery, age had only an impact on vitality after arthroplasty; less pain before knee surgery resulted in the occurrence of fewer adverse reactions after the operation.

Conclusions. Patients after hip replacement are characterised by a significantly higher quality of life than those after knee arthroplasty. General assessment of health, as part of the quality of life after hip or knee arthroplasty is significantly higher three months after the operation and does not change over the next three months. Hip and knee arthroplasty influences mental component summary in a similar way. Sex and age in knee replacement surgery have no impact on quality of life of patients. The male sex has an effect on the improvement in the general health assessment after hip surgery. HOOS and KOOS scores before hip or knee arthroplasty do not affect the quality of life of the operated patients. The SF-36 scores before hip and knee surgery do not allow to determine a particular pattern of predictors of the quality of life in the operated patients.






©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna