5. najlepsze dostępne techniki dla odlewni (ndt)



Pobieranie 413,7 Kb.
Strona1/2
Data03.12.2017
Rozmiar413,7 Kb.
  1   2

Rozdział 5

5. NAJLEPSZE DOSTĘPNE TECHNIKI DLA ODLEWNI (NDT)
Aby zrozumieć ten rozdział i jego treść, należy cofnąć się do przedmowy tego dokumentu, a szczególnie do części piątej wstępu „Jak rozumieć i korzystać z tego dokumentu”. Techniki i związane z nimi poziomy emisji i/lub zużycia materiałów, lub zakresy poziomów, przedstawione w tym rozdziale zostały oszacowane poprzez wielokrotny proces obejmujący następujące etapy:


  • identyfikacja istotnych elementów środowiskowych dla odlewni,

  • kontrola technik najbardziej związanych z tymi istotnymi elementami,

  • identyfikacja najlepszych osiąganych poziomów stanu środowiska, na podstawie dostępnych danych z krajów Unii Europejskiej i na świecie,

  • kontrola warunków w jakich te najlepsze poziomy stanu zostały osiągnięte, takie jak koszty, oddziaływanie na środowisko, cele związane z wdrażaniem tych technik,

  • wybór najlepszej dostępnej techniki (NDT) i związanych z nią poziomów emisji i/lub zużycia materiałów dla tego sektora w sensie ogólnym i w całkowitej zgodności z Artykułem 2 (11) i Aneksem IV Dyrektywy.

Opinia ekspertów Europejskiego Biura IPPC i związanych z Techniczną Grupą Roboczą (TWG) odegrała kluczową rolę na każdym z tych etapów i w sposobie w jaki informacja została przedstawiona poniżej.



W oparciu o tą ocenę, techniki i, o ile to było możliwe, poziomy emisji i zużycia związane ze stosowaniem NDT, są przedstawione w tym rozdziale i są rozpatrywane jako odpowiednie dla sektora jako całości, a w wielu przypadkach oddają aktualny stan niektórych instalacji w sektorze. Kiedy podawane są poziomy emisji lub zużycia ”związane z najlepszymi dostępnymi technikami”, to należy to rozumieć w znaczeniu, że te poziomy reprezentują stan środowiska, jaki mógłby być przewidywany jako wynik stosowania w tym sektorze opisanych technik, przy zachowaniu bilansu kosztów i korzyści związanych z definicją NDT. Jakkolwiek nie mają one znaczenia żadnych ograniczeń wartości emisji ani zużycia i nie powinny być rozumiane w ten sposób. W niektórych przypadkach może być technicznie możliwe osiągnięcie lepszych poziomów emisji lub zużycia, ale pociąga to za sobą koszty lub w konsekwencji wpływa niekorzystnie na środowisko i dlatego nie mogą one być rozważane jako odpowiednie NDT dla sektora jako całości. Jednak te poziomy mogą być rozważane jako uzasadnione w bardziej szczególnych przypadkach, kiedy występują specjalne czynniki nacisku.
Poziomy emisji i zużycia związane ze stosowaniem NDT musza być rozpatrywane razem z konkretnymi warunkami odniesienia (np. okresy uśrednienia).
Koncepcja „poziomów związanych z NDT” opisana powyżej została odróżniona od pojęcia „poziom osiągalny”, stosowany wcześniej w tym dokumencie. Kiedy poziom jest opisany jako „osiągalny” przy użyciu konkretnej techniki lub połączenia kilku technik, to należy to rozumieć, jako poziom, który może być zaakceptowany przez konkretny okres czasu przy poprawnej obsłudze i działaniu instalacji lub procesu stosującego te techniki.
Jeśli były dostępne, to w poprzednim rozdziale razem z opisem prezentowanych technik podawano również dane odnośnie kosztów. Podawały one przybliżone informacje odnośnie wielkości kosztów związanych z daną techniką. Jakkolwiek faktyczne koszty stosowania danej techniki będą silnie zależeć od specyficznych warunków lokalnych np. podatków, opłat, oraz charakterystyki technicznej danej instalacji. Nie jest możliwe ocenienie w pełni specyficznych lokalnych czynników w tym dokumencie. W przypadku braku danych odnośnie kosztów, wnioski co do ekonomicznej strony danej techniki są określone na podstawie obserwacji istniejących instalacji.
Dąży się do tego, aby ogólne NDT w tym rozdziale stanowiły punkt odniesienia w stosunku do oceny aktualnego stanu istniejących instalacji lub oceny projektu nowych instalacji. W ten sposób będą one pomocne w określeniu odpowiednich warunków „NDT – podstawa” dla instalacji lub przy ustalaniu ogólnych obowiązujących zasad zgodnie z Artykułem 9 (8). Przewiduje się, że nowe instalacje mogą być projektowane tak, by spełniały lub nawet były lepsze niż podane tu poziomy ogólne NDT. Bierze się również pod uwagę to, że istniejące instalacje mogłyby dążyć do uzyskania poziomów ogólnych NDT lub nawet lepszych, z uwzględnieniem w każdym przypadku możliwości technicznych i ekonomicznych technik.
Co prawda dokumenty referencyjne NDT nie stanowią prawnie obowiązujących przepisów, to są one źródłem informacji dla przemysłu, władz administracyjnych i społeczeństwa odnośnie osiągalnych poziomów emisji i zużycia, kiedy stosuje się wymienione techniki. W szczególnych przypadkach może być potrzeba określenia odpowiednich ograniczeń wartości, biorąc pod uwagę cele zawarte w Dyrektywie IPPC i lokalne uwarunkowania.
Przemysł odlewniczy jest przemysłem zróżnicowanym. Elementy NDT muszą być adoptowane do danego typu instalacji. Odlewnia zasadniczo składa się z oddziału topienia i wykonywania odlewów, oba wraz z łańcuchem dostaw. Dla oddziału wykonywania odlewów w formach jednorazowych (piaskowych) łańcuch dostaw obejmuje wszystkie operacje związane z wykonywaniem form i rdzeni. W tym rozdziale zostanie dokonany podział na następujące operacje: topienie stopów żelaza lub metali nieżelaznych i ich odlewanie do form trwałych lub jednorazowych. Każda odlewnia może być sklasyfikowana w kategoriach jako połączenie topienia z formowaniem. NDT jest opracowany dla każdej kategorii, jak również jako ogólne NDT dla wszystkich odlewni.
5.1. Ogólne NDT (dla przemysłu odlewniczego)
Pewne elementy NDT są ogólne i mogą być stosowane dla wszystkich odlewni, niezależnie od procesów, jakie są stosowane i rodzaju wytwarzanych produktów. Dotyczy to strumieni materiałowych, wykańczania odlewów, hałasu, ścieków, zarządzania środowiskiem i zakończenia dzialalnosci.

Zarządzanie przepływem materiałów


Proces odlewniczy obejmuje stosowanie, zużycie, połączenie i mieszanie różnych rodzajów materiałów. NDT wymagają minimalizowania zużycia surowców, a w dalszej kolejności odzysku pozostałości i stosowania recyklingu. NDT optymalizują zarządzanie i kontrolę strumieniami wewnętrznymi.
Dlatego zadaniem NDT jest:

  • stosować metody magazynowania i przeładunku cieczy, ciał stałych i gazów, takie jak przedyskutowano w BREF-ie Storage (Magazynowanie),

  • stosować oddzielne magazynowanie różnych przychodzących materiałów i gatunków materiałowów (Rozdział 4.1.2.), zapobiegać pogorszeniu jakości i zagrożeniom (Rozdział 4.1.3)

  • stosować taki sposób magazynowania, aby złom na składowisku miał odpowiednią jakość przy załadunku do pieca topialnego i aby był zabezpieczony przed zanieczyszczeniami pochodzącymi z gleby (Rozdział 4.1.2). NDT jest, aby miejsce magazynowania złomu miało nieprzepuszczalne podłoże z systemem odprowadzania i oczyszczania odcieków. Zastosowanie zadaszenia może ograniczyć lub wyeliminować potrzebę stosowania takiego systemu.

  • stosować wewnętrzny recykling złomu metalowego, w warunkach przedyskutowanych w Rozdziale 4.1.4, 4.1.5 i 4.1.6,

  • stosować oddzielne magazynowanie różnych rodzajów pozostałości i odpadów, aby było możliwe ich ponowne wykorzystanie, recykling lub składowanie,

  • używać opakowania zbiorcze lub wielokrotnego użycia,

  • używać modele symulacyjne, procedury zarządzania i działania, aby poprawić uzysk metalu (Rozdział 4.4.1) i optymalizować strumienie materiałowe,

  • wdrożyć w praktyce dobre metody transportu ciekłego metalu i przewozu kadzi (Rozdział 4.7.4).





  1   2


©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna