2. produkcja ciepła w ec kielce



Pobieranie 2,75 Mb.
Strona1/17
Data29.05.2018
Rozmiar2,75 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   17

Plan Gospodarki Niskoemisyjnej dla Gminy Miasta Dębica na lata 2014-2020





SPIS TREŚCI

Strona

Wykaz pojęć i skrótów użytych w opracowaniu 4

Wstęp 9

1. Podstawy formalne opracowania 10



  1. Polityka energetyczna na szczeblu międzynarodowym, krajowym, regionalnym i lokalnym 12

    1. Polityka klimatyczna w UE oraz na świecie 12

    2. Zgodność zapisów Planu z głównymi dokumentami strategicznymi i planistycznymi
      na poziomie krajowym, regionalnym oraz lokalnym 13

3. Ogólna charakterystyka miasta Dębica 16

3.1 Demografia 18



    1. Infrastruktura miejska 18

3.2.1 Zasoby mieszkaniowe 18

3.2.2 Obiekty użyteczności publicznej 19

3.2.3 Obiekty przemysłowe, handlowe i usługi 22

3.2.4 Transport 23



    1. Sytuacja gospodarcza 26

    2. Charakterystyka środowiska naturalnego 27

4. Charakterystyka nośników energetycznych zużywanych na terenie miasta Dębica 36

    1. Opis ogólny systemów energetycznych miasta Dębica 36

4.1.1 Zaopatrzenie miasta w ciepło 36

      1. System elektroenergetyczny 37

      2. System gazowniczy 38

      3. Zużycie nośników energii w mieście Dębicy 39

5. Metodologia opracowania i struktura Planu Gospodarki Niskoemisyjnej 40

5.1 Metodologia opracowania Planu Gospodarki Niskoemisyjnej 40

5.2 Struktura Planu Gospodarki Niskoemisyjnej 43

5.3 Źródła pozyskania danych 44

5.4 Informacje od przedsiębiorstw energetycznych i odbiorców mediów energetycznych 45

5.5 Ankietyzacja podmiotów 46

5.6 Pozostałe źródła danych 46

6. Identyfikacja stanu istniejącego emisji CO2 i zanieczyszczeń, zużycia paliw i energii


oraz strategia działań na rzecz jej ograniczenia w mieście Dębica 47

    1. Plan działań w celu ograniczenia emisji 47

      1. Cele strategiczne PGN do roku 2020; emisja CO2 w 2013 r. 47

      2. Strategia działań do roku 2020 48

      3. Cele szczegółowe PGN do roku 2020 48

6.2 Zużycie mediów, energii i poziom emisji zanieczyszczeń w mieście Dębica w 2013 r. 49

6.2.1 Zużycie paliw energetycznych i energii elektrycznej 49

6.2.2 Poziom emisji zanieczyszczeń 50

6.3 Identyfikacja obszarów problemowych 51

7. Identyfikacja zużycia energii i paliw w mieście Dębica oraz stanu emisji w 2020 r.
Określenie docelowego poziomu redukcji CO2 52

7.1 Zmiana potrzeb energetycznych miasta Dębica do 2020 r. 52

7.2 Zmiana zużycia paliw i emisji w mieście Dębica 53

7.3 Określenie docelowego poziomu redukcji emisji CO2 w mieście Dębica 54

8. Analiza potencjalnych możliwości redukcji emisji gazów cieplarnianych w mieście.
Oszczędności energii i zmniejszenie zanieczyszczenia w mieście 58

8.1 Potencjalne możliwości redukcji emisji gazów cieplarnianych w mieście 58

8.2 Potencjalne możliwości redukcji emisji zanieczyszczeń w mieście 61


  1. Preferencje dotyczące działań przewidzianych do wdrożenia.
    Działania, podmioty odpowiedzialne, środki finansowe i źródła na realizację działań 63

    1. Preferencje działań objętych Planem 63

    2. Organizacja działań i harmonogram rzeczowo-finansowy 63

    3. Wskaźniki ekonomiczne działań 71

    4. Efekty ekologiczne i energetyczne działań 72

      1. Efekt ekologiczny 72

      2. Efekt energetyczny 73

  1. Źródła finansowania 77

10.1 POIiŚ 77

10.2 RPOWP 84

10.3 NFOŚiGW 85

10.4 WFOŚiGW 94

10.5 BOŚ 95

10.6 BGK 96



10.7 Inne podmioty 97

  1. Realizacja Planu 98

    1. Harmonogram działań 98

    2. System monitoringu i oceny – wytyczne 99

    3. Analiza SWOT 103

  1. Podsumowanie 104

Wykaz rysunków i tabel 107


Wykaz pojęć i skrótów użytych w opracowaniu

- AE – Akademia Ekonomiczna

- BEI – bazowa inwentaryzacja emisji,

- Benzo(a)piren - B(a)P – jest przedstawicielem wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA). Benzo(a)piren wykazuje małą toksyczność ostrą, zaś dużą toksyczność przewlekłą, co związane jest z jego zdolnością kumulacji w organizmie. Jak inne WWA jest kancerogenem chemicznym, a mechanizm jego działania jest genotoksyczny co oznacza, że reaguje z DNA, przy czym działa po aktywacji metabolicznej,

- biopaliwa – paliwa uzyskane drogą przetworzenia produktów pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego. Ze względu na stan skupienia dzielimy biopaliwa na stałe , ciekłe i gazowe. Do biopaliw stałych zaliczamy miedzy innymi słomę w postaci bel, kostek albo brykietów, granulat trocinowy lub słomiany - tzw. pellet, drewno, siano, a także inne przetworzone odpady roślinne. Biopaliwa ciekłe otrzymywane są w drodze fermentacji alkoholowej węglowodanów, fermentacji butylowej biomasy, bądź z estryfikowanych w biodiesel olejów roślinnych. Biopaliwa gazowe powstają w wyniku fermentacji beztlenowej odpadów rolniczej produkcji zwierzęcej na przykład obornika. Tak powstaje biogaz,

- bup – budownictwo użyteczności publicznej np. budynki oświaty, kultury, sztuki, sportu, służby zdrowia, policji, straży miejskiej, sądu, prokuratury...

- CAFE – Clean Air for Europe – program wprowadzony dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy
(w skrócie określanej mianem dyrektywy CAFE, od nazwy programu CAFE),

- EFRR – Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego,

- EFRROW – Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich,

- EMEP – European Monitoring Environmental Program – opracowany przez Europejską Komisję Gospodarczą ONZ przy współpracy Światowej Organizacji Meteorologicznej (WMO) program monitoringu, mający na celu uzyskanie informacji o udziale poszczególnych państw
w zanieczyszczaniu środowiska innych państw, m.in. w celu kontroli wypełniania międzynarodowych ustaleń i porozumień w sprawie strategii zmniejszania zanieczyszczeń na obszarze Europy. EMEP posiada 70 pomiarowych stacji lądowych na terenie 21 krajów Europy,

- emisja substancji do powietrza – wprowadzane w sposób zorganizowany (poprzez emitory) lub niezorganizowany (z dróg, z hałd, składowisk, w wyniku pożarów lasów) substancje gazowe lub pyłowe do powietrza na skutek działalności człowieka lub ze źródeł naturalnych,

- emisja dopuszczalna do powietrza – dopuszczalne do wprowadzania do powietrza rodzaje i ilości substancji zanieczyszczających. Dopuszczalną emisję ustala się (poza określonymi w przepisach wyjątkami) dla każdego urządzenia, w którym zachodzą procesy technologiczne lub są prowadzone operacje techniczne powodujące powstawanie substancji zanieczyszczających (źródła substancji zanieczyszczających), emitora punktowego oraz instalacji każdej jednostki organizacyjnej,

- emisja wtórna – zanieczyszczenia pyłowe powstające w wyniku reakcji i procesów zachodzących podczas transportu na duże odległości gazów (SO2, NOx, NH3, oraz lotnych związków organicznych) oraz reemisja, tj. unoszenie pyłu z podłoża (szczególnie na terenie miast),

- emitor – miejsce wprowadzania zanieczyszczeń do powietrza,

- emitor punktowy – miejsce wprowadzania zanieczyszczeń do powietrza w sposób zorganizowany, potocznie komin,

- emitor liniowy – przyjęty do obliczeń zastępczy emitor dla źródeł liniowych,

- emitor powierzchniowy – przyjęty do obliczeń zastępczy emitor dla źródeł powierzchniowych,

- gazy cieplarniane – (szklarniowe, z ang. GHG – greenhouse gases) – gazowe składniki atmosfery będące przyczyną efektu cieplarnianego. Gazy cieplarniane zapobiegają wydostawaniu się promieniowania podczerwonego z Ziemi, pochłaniając je i oddając do atmosfery, w wyniku czego następuje zwiększenie temperatury powierzchni Ziemi. W atmosferze występują zarówno w wyniku naturalnych procesów, jak i na skutek działalności człowieka. Do gazów cieplarnianych zalicza się: para wodna, dwutlenek węgla (CO2), metan (CH4), freony (CFC), podtlenek azotu (N2O), halon, gazy przemysłowe (HFC, PFC, SF6),

- gospodarowanie odpadami – działania polegające na zbieraniu, transporcie, odzysku
i unieszkodliwianiu odpadów, jak również nadzorze nad miejscami unieszkodliwiania odpadów,

- GUS – Główny Urząd Statystyczny,

- GDDKiA – Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad,

- imisja substancji – ilość zanieczyszczeń pyłowych lub gazowych odbierana przez środowisko; jest miarą stopnia jego zanieczyszczenia definiowana, jako stężenie zanieczyszczeń w powietrzu (wyrażane w jednostkach masy danego zanieczyszczenia, na jednostkę objętości powietrza lub
w ppm, ppb) oraz jako depozycja zanieczyszczeń — ilość danego zanieczyszczenia osiadającego na powierzchni ziemi,

- KE – Komisja Europejska,

- KOBIZE – Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami,

- KPGO – Krajowy Plan Gospodarki Odpadami,

- KPZK – Koncepcja Przestrzennego Zagospodarowania Kraju,

- MPEC – Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S.A.,

- m.s.c. – miejska sieć ciepłownicza,

- NFOŚiGW – Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej; od 1.01.2010 r. – państwowa osoba prawna w rozumieniu art. 9 pkt 14 Ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240),

- „niska emisja” – jest to emisja pyłów i szkodliwych gazów pochodząca z domowych pieców grzewczych i lokalnych kotłowni węglowych, w których spalanie węgla odbywa się w nieefektywny sposób. Cechą charakterystyczną niskiej emisji jest to, że powodowana jest przez liczne źródła wprowadzające do powietrza niewielkie ilości zanieczyszczeń. Duża ilość kominów o niewielkiej wysokości powoduje, że wprowadzane do środowiska zanieczyszczenia są bardzo uciążliwe, gdyż gromadzą się wokół miejsca powstawania, a są to najczęściej obszary o zwartej zabudowie mieszkaniowej,

- OZE – odnawialne źródła energii,

- ozon – jedna z odmian alotropowych tlenu (O3), posiadająca silne własności aseptyczne i toksyczne. W wyższych warstwach atmosfery pełni ważną rolę w pochłanianiu części promieniowania ultrafioletowego dochodzącego ze Słońca do Ziemi, natomiast w przyziemnej warstwie atmosfery jest gazem drażniącym, powoduje uszkodzenie błon biologicznych przez reakcje rodnikowe z ich składnikami,

- PDK – Plan Działań Krótkoterminowych,

- PGN – Plan Gospodarki Niskoemisyjnej,

- PKS – Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej,

- PM10 – pył (PM- ang. particulate matter) jest zanieczyszczeniem powietrza składającym się
z mieszaniny cząstek stałych, ciekłych lub obu naraz, zawieszonych w powietrzu i będących mieszaniną substancji organicznych i nieorganicznych. Pył zawieszony może zawierać substancje toksyczne takie jak wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (m.in. benzo(a)piren), metale ciężkie oraz dioksyny i furany. Cząstki te różnią się wielkością, składem i pochodzeniem. PM10 to pyły o średnicy aerodynamicznej do 10 μm, które mogą docierać do górnych dróg oddechowych i płuc,

- PM2,5 – cząstki pyłu o średnicy aerodynamicznej do 2,5 μm, które mogą docierać do górnych dróg oddechowych i płuc oraz przenikać przez ściany naczyń krwionośnych. Jak wynika z raportów Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), długotrwałe narażenie na działanie pyłu zawieszonego PM2,5 skutkuje skróceniem średniej długości życia. Szacuje się (2000 r.), że życie przeciętnego mieszkańca Unii Europejskiej jest krótsze z tego powodu o ponad 8 miesięcy. Krótkotrwała ekspozycja na wysokie stężenia pyłu PM2,5 jest równie niebezpieczna, powodując wzrost liczby zgonów z powodu chorób układu oddechowego i krążenia oraz wzrost ryzyka nagłych przypadków wymagających hospitalizacji,

- POIiŚ – Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko,

- PONE – Program Ograniczenia Niskiej Emisji polegający na wymianie starych kotłów, pieców węglowych na nowoczesne kotły węglowe, retortowe, gazowe, ogrzewanie elektryczne, zastosowanie alternatywnych źródeł energii lub podłączenie do miejskiej sieci ciepłowniczej; w ramach PONE likwidowane są również lokalne kotłownie węglowe,

- POP – Program ochrony powietrza – dokument przygotowany w celu określenia działań zmierzających do przywrócenia odpowiedniej jakości powietrza na terenie, na którym zanotowano przekroczenia dopuszczalnych stężeń zanieczyszczeń,

- POŚ – Program ochrony środowiska,

- poziom dopuszczalny – poziom substancji, który ma być osiągnięty w określonym terminie i po tym terminie nie powinien być przekraczany. Poziom dopuszczalny jest standardem jakości powietrza,

- poziom docelowy – poziom substancji w powietrzu ustalony w celu unikania, zapobiegania lub ograniczania szkodliwego oddziaływania na zdrowie ludzkie i środowisko jako całość, który ma być osiągnięty tam, gdzie to możliwe w określonym czasie za pomocą ekonomicznie uzasadnionych działań technicznych i technologicznych,

- poziom substancji w powietrzu (emisja zanieczyszczeń) – ilość zanieczyszczeń pyłowych lub gazowych w środowisku; jest miarą stopnia jego zanieczyszczenia definiowaną jako stężenie zanieczyszczeń w powietrzu (wyrażane w jednostkach masy danego zanieczyszczenia, np. dwutlenku siarki na jednostkę objętości powietrza lub w ppm, ppb) oraz jako opad (depozycja) zanieczyszczeń – ilość danego zanieczyszczenia osiadającego na powierzchni ziemi,

- PROW – Program Rozwoju Obszarów Wiejskich,

- PSG – Polska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o.,

- RDOŚ – Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska,

- RPO WP – Regionalny Program Operacyjny Województwa Podkarpackiego,

- RDOŚ – Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Rzeszowie,

- stężenie – ilość substancji w jednostce objętości powietrza, wyrażona w μg/m3,

- stężenie pyłu zawieszonego PM10 – ilość pyłu o średnicy aerodynamicznej poniżej 10 μm
w jednostce objętości powietrza, wyrażona w μg/m3,

- SUiKZP – Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, najczęściej określane w skrócie jako studium uwarunkowań lub studium – dokument sporządzany dla całego obszaru gminy, miasta określający w sposób ogólny politykę przestrzenną i lokalne zasady zagospodarowania,

- technologie ICT (z ang. Information and Communikation Technologies) – technologie umożliwiające manipulowanie i przesyłanie informacji. W zakres pojęciowy technologii ICT wchodzą wszystkie media komunikacyjne (Internet, sieci bezprzewodowe, sieci bluetooth, telefonia stacjonarna, komórkowa, satelitarna, technologie komunikacji dźwięku i obrazu, radio, telewizje, itp.) oraz media umożliwiające zapis informacji (pamięci przenośne, dyski twarde, dyski CD/DVD, taśmy, itp.) a także sprzęty umożliwiające przetwarzanie informacji (komputery osobiste, serwery, klastry, sieci komputerowe, itp.),

- TEN-T (z ang.Trans-European Transport Networks) – Transeuropejska sieć transportowa – program unijny dotyczący sieci drogowych, kolejowych, wodnych i powietrznych.

- termomodernizacja – przedsięwzięcie mające na celu zmniejszenie zapotrzebowania i zużycia energii cieplnej w danym obiekcie budowlanym. Termomodernizacja obejmuje zmiany zarówno
w systemach ogrzewania i wentylacji, jak i strukturze budynku oraz instalacjach doprowadzających ciepło. Zakres termomodernizacji, podobnie jak jej parametry techniczne i ekonomiczne, określane są poprzez przeprowadzenie audytu energetycznego. Najczęściej przeprowadzane działania to:docieplanie ścian zewnętrznych i stropów, wymiana okien i drzwi, wymiana lub modernizacja systemów grzewczych i wentylacyjnych. Zakres możliwych zmian jest ograniczony istniejącą bryłą, rozplanowaniem i konstrukcją budynków. Za możliwe i realne uznaje się średnie obniżenie zużycia energii o 35%-40% w stosunku do stanu aktualnego,

- UE – Unia Europejska,

- WIOŚ – Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Rzeszowie,

- WFOŚiGW – Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej; od 1.01.2010 r. – samorządowa osoba prawna w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240),

- WPGO – Wojewódzki Plan Gospodarki Odpadami dla Województwa Podkarpackiego,

- ZGKiM – Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej,

- ZNPRGN – Założenia Narodowego Programu Rozwoju Gospodarki Niskoemisyjnej,

- zrównoważony rozwój – proces zmian społecznych, gospodarczych i środowiskowych, który zapewnia równowagę pomiędzy zyskami i kosztami rozwoju i to w perspektywie przyszłych pokoleń, czyli jest odzwierciedleniem polityki i strategii ciągłego rozwoju gospodarczego i społecznego bez szkody dla środowiska i zasobów naturalnych, od których jakości zależy kontynuowanie działalności człowieka i dalszy rozwój,

- źródła emisji liniowej – (zaliczone do powszechnego korzystania ze środowiska) to przede wszystkim główne trasy komunikacyjne przebiegające przez teren wyznaczonej strefy,

- źródła emisji powierzchniowej – (zaliczone do powszechnego korzystania ze środowiska) to źródła powodujące tzw. „niską emisję”. Zostały tu zaliczone obszary zwartej zabudowy mieszkaniowej jedno- i wielorodzinnej z indywidualnymi źródłami ciepła, małe zakłady rzemieślnicze bądź usługowe oraz obiekty użyteczności publicznej wraz z drogami lokalnymi,

- źródła emisji punktowej – (zaliczone do korzystania ze środowiska) to emitory jednostek organizacyjnych o znaczącej emisji zanieczyszczeń, oddziałujące na obszar objęty analizą. Wśród nich występują zarówno emitory zlokalizowane na tym obszarze, jak i emitory zlokalizowane poza wskazanym obszarem, a mające istotny wpływ na wielkość notowanych stężeń substancji
w powietrzu.

wybrane skróty

Klasyfikacja stref:



A – poziom stężeń nie przekracza wartości dopuszczalnej – działania niewymagane,

B – poziom stężeń powyżej wartości dopuszczalnej, lecz nieprzekraczający wartości dopuszczalnej powiększonej o margines tolerancji – konieczne określenie obszarów i przyczyn oraz podjecie działań,

C – poziom stężeń powyżej wartości dopuszczalnej powiększonej o margines tolerancji – konieczne opracowanie POP.

Inne:

CO – tlenek węgla,

CO2dwutlenek węgla,

GWh – kilowatogodzina,

kW – kilo Watt,

kV – kilowolt,

Mg – megagram (1 Mg = 1 tona), 106 g,

MW – mega Watt,

MWh – megawatogodzina,

MVA – megawoltamper,

ng – nanogram, 10-9 g,

NO2 – dwutlenek azotu,

NOx – tlenki azotu,

O3 – ozon,

SO2 – dwutlenek siarki,

WWA – wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (np. B(a)P),

μg – mikrogram, 10-6 g.
WSTĘP

Emisja gazów cieplarnianych jest ważnym wyznacznikiem zrównoważonego rozwoju gospodarczego. Redukcja tej emisji stała się jednym z ważniejszych zagadnień determinujących kierunki rozwoju gospodarki Polski i Europy.

Plan gospodarki niskoemisyjnej (PGN) to strategiczny dokument dla Gminy, mający wpływ na lokalną gospodarkę ekologiczną i energetyczną. Zawiera informacje o ilości wprowadzanych do powietrza zanieczyszczeń i gazów cieplarnianych na terenie miasta, podając jednocześnie propozycje konkretnych
i efektywnych działań ograniczających te ilości. Głównym celem Planu gospodarki niskoemisyjnej jest rozpoznanie stanu istniejącego gospodarki energetycznej i tych sektorów w terenie, które są odpowiedzialne za emisję gazów cieplarnianych, promocję i wdrażanie nowoczesnych i ekologicznych rozwiązań, w celu redukcji tej emisji.

Potrzeba sporządzenia i realizacji Planu gospodarki niskoemisyjnej wynika ze zobowiązań, określonych w ratyfikowanym przez Polskę Protokole z Kioto oraz w pakiecie klimatyczno-energetycznym, przyjętym przez Komisję Europejską w grudniu 2008 roku. Ponadto jest zgodna


z polityką Polski i wynika z Założeń Narodowego Programu Rozwoju Gospodarki Niskoemisyjnej (NPRGN), przyjętych przez Radę Ministrów 16 sierpnia 2011 roku.

Celem niniejszego opracowania jest analiza zakresu możliwych do realizacji przedsięwzięć inwestycyjnych i nieinwestycyjnych, których wdrożenie będzie skutkować zmianą dotychczasowej struktury używanych nośników energetycznych oraz zmniejszeniem zużycia energii i w konsekwencji stopniowym obniżaniem emisji gazów cieplarnianych (CO2) na terenie miasta. Cel ten wpisuje się


w bieżącą polityką energetyczną i ekologiczną miasta Dębicy i jest wynikiem dotychczasowych działań
i zobowiązań władz samorządowych.

Opracowanie i realizacja zadań określonych w Planie gospodarki niskoemisyjnej (PGN) będzie wychodziła naprzeciw celom określonym w pakiecie klimatyczno-energetycznym do roku 2020, które


w skali kraju obejmują:

- redukcję emisji gazów cieplarnianych o przynajmniej 20% w stosunku do poziomu z roku bazowego;

- zwiększenie udziału energii pochodzącej z źródeł odnawialnych do 15% w ogólnym zużyciu energii;

- redukcję zużycia energii finalnej o 20%, co ma zostać zrealizowane poprzez podniesienie efektywności energetycznej,

a także do poprawy jakości powietrza na obszarach, na których odnotowano przekroczenia poziomów dopuszczalnych stężeń zanieczyszczeń w powietrzu i realizowane są programy (naprawcze) ochrony powietrza (POP) oraz plany działań krótkoterminowych (PDK). W niniejszym PGN przyjęto rok 2013 jako rok bazowy.

Działania zawarte w planach muszą być spójne z tworzonymi POP i PDK oraz w efekcie doprowadzić do redukcji emisji zanieczyszczeń do powietrza (w tym: pyłów, dwutlenku siarki oraz tlenków azotu).

Wszelkie działania finansowane (lub współfinansowane) przez miasto, które przyczyniają się do w/w celów powinny być wpisane do Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy Miasta Dębica (WPF).

Warunek minimalny jaki powinien być osiągnięty przez miasto to brak zwiększenia emisji CO2


w 2020 r. w odniesieniu do roku bazowego.

1. PODSTAWY FORMALNE OPRACOWANIA
Wychodząc naprzeciwko trendom zmierzającym do redukcji emisji gazów cieplarnianych,
a przede wszystkim w trosce o środowisko naturalne miasto Dębica na mocy Uchwały
nr XXXVII/403/2013 Rady Miejskiej w Dębicy z dnia 30 września 2013 roku przystąpiło do opracowania
i wdrażania Planu gospodarki niskoemisyjnej (PGN). „Plan gospodarki niskoemisyjnej dla Gminy Miasta Dębica na lata 2014 – 2020” opracowano na podstawie umowy z dnia 28.07.2014 r. zawartej pomiędzy Miastem Dębica z siedzibą ul. Ratuszowa 2, 39-200 Dębica, a konsorcjum spółek CASE – Doradcy sp. z o.o. (lider konsorcjum) ul. Polna 40 lok. 212, 00-635 Warszawa i Energorozwój S.A. (członek konsorcjum) ul. Czerniakowska 71 lok. 302, 00-175 Warszawa. Podstawą merytoryczną niniejszego „Planu gospodarki niskoemisyjnej” jest inwentaryzacja emisji gazów cieplarnianych do powietrza. Wykonanie bazowej inwentaryzacji emisji (BEI) pozwala zidentyfikować główne antropogeniczne źródła emisji CO2 w mieście oraz odpowiednio zaplanować i uszeregować pod względem ważności środki jej redukcji. W celu sporządzenia bazowej inwentaryzacji (BEI) wykorzystano wytyczne zawarte w Poradniku opracowanym w ramach Porozumienia Burmistrzów „How to develop a Sustainable Energy Action Plan (SEAP)”. Dokument ten, dostępny na stronach Porozumienia (www.eumayors.eu), określa ramy oraz podstawowe założenia dla wykonania inwentaryzacji emisji gazów cieplarnianych do powietrza.

Niniejsze opracowanie zawiera:

- charakterystykę stanu istniejącego,

- identyfikację obszarów problemowych,

- metodologię opracowania Planu,

- cele strategiczne i szczegółowe,

- ocenę stanu aktualnego i przewidywanych zmian w zakresie inwentaryzacji zanieczyszczeń, gazów cieplarnianych,

- plan gospodarki niskoemisyjnej - plan przedsięwzięć,

- opis realizacji działań zmniejszających emisję gazów cieplarnianych oraz monitorowanie efektów.

Niniejsza dokumentacja została wykonana zgodnie z umową, obowiązującymi przepisami


i zasadami wiedzy technicznej. Dokumentacja wydana jest w stanie kompletnym ze względu na cel oznaczony w umowie.

W trakcie tworzenia niniejszego Planu przeanalizowano następujące dokumenty:

- Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm.).

- Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 595 z późn. zm.).

- Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r.. poz. 1232 z późn. zm.).

- Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnienie informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 z późn. zm.).

- Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 z późn. zm.).

- Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623


z późn. zm.).

- Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów ( tekst jednolity: Dz. U. z 2014, poz. 712).

- Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2011 r. Nr 94, poz. 551
z późn. zm.).

- Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r.. poz. 1059 z późn. zm.) oraz rozporządzenia do Ustawy aktualne na dzień podpisania umowy.

- Załącznik nr 9 do Regulaminu Konkursu nr 2/POIiŚ/9.3/2013 - Szczegółowe zalecenia dotyczące struktury planu gospodarki niskoemisyjnej.

- Poradnik "Jak opracować plan działań na rzecz zrównoważonej energii (SEAP)".

- Drugi Krajowy Plan Działań Dotyczący Efektywności Energetycznej (EEAP).

- Krajowy Plan Działań w zakresie energii ze źródeł odnawialnych.

- „Polityka Energetyczna Państwa do 2030 roku”.

- „Strategia rozwoju energetyki odnawialnej”.

- „Polityka Klimatyczna Polski” (przyjęta przez Radę Ministrów w listopadzie 2003r.).

- Polityka ekologiczna Państwa w latach 2009 - 2012 z perspektywą do roku 2016.

- Koncepcja przestrzennego zagospodarowania kraju 2030.

Dokumenty lokalne

- "Program Ochrony Powietrza dla strefy podkarpackiej".

- "Regionalny Program Operacyjny Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020".

- "Założenia do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe dla Miasta Dębica".

- "Strategia Rozwoju Miasta Dębicy na lata 2007 – 2013”.

- "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Dębica".

- Obowiązujące Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego na terenie Miasta Dębicy.

- „Plan Gospodarki Odpadami Województwa Podkarpackiego na lata 2012 – 2017”.

- „Lokalny Program Rewitalizacji Obszarów”.

- "Badania zachowań komunikacyjnych mieszkańców w Gminie Miasto Dębica".

- "Analiza Ruchu Drogowego w Gminie Miasto Dębica".



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   17


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna