1 Wykład: Jezyk C



Pobieranie 92,1 Kb.
Data28.01.2018
Rozmiar92,1 Kb.


Funkcja: printf() biblioteka:

wysyła sformatowane dane do standardowego strumienia wyjściowego (stdout)



int printf ( tekst_sterujący , argument_1 , argument_2 , . . . ) ;

tekst sterujący

jest to stała łańcuchowa (w podwójnych cudzysłowach) zawierająca:

 zwykłe znaki (które są po prostu kopiowane na ekran)

 kody formatujące kolejnych argumentów:



%c  pojedynczy znak

%s  łańcuch znaków

%d  liczba dziesiętna ze znakiem

%f  liczba zmiennoprzecinkowa (notacja dziesiętna)

%e  liczba zmiennoprzecinkowa (notacja wykładnicza)

%g  liczba zmiennoprzecinkowa (krótszy z formatów %f %e)

%uliczba dziesiętna bez znaku

%x  liczba w kodzie szesnastkowym (bez znaku)

%o  liczba w kodzie ósemkowym (bez znaku)

l  przedrostek (long) stosowany przed: d u x o
np. #include

void main(void)

{

int x = 10;

long y = 20;

double s;

s = x + y;



printf ( ”%s obliczen %d + %ld = %f” , ”Wynik” , x , y , s );

}

efekt na ekranie  Wynik obliczen 10 + 20 = 30.000000



Aby określić ilość drukowanych cyfr do kodu formatującego można dodać kody długości: %Xd %X.Xf

np. %4d  liczba dziesiętna na czterech pozycjach

%10f  liczba rzeczywista na 10 pozycjach

%10.2f  liczba rzeczywista na 10 pozycjach, 2 cyfry po przecinku

%.3f  liczba rzeczywista z dokladnoscią do 3 cyfr po przecinku


Funkcja: scanf()

odczytuje dane ze standardowego strumienia wejściowego (stdin)


w/g zadanego formatu i zapamiętuje je pod zadanymi adresami pamięci

int scanf ( tekst_sterujący , adres_1 , adres_2 , . . . ) ;

tekst sterujący  jest to stała łańcuchowa (w podwójnych cudzysłowach) zawierająca instrukcję jak traktować kolejne dane wczytywane ze strumienia (jakie typy zmiennych są pod adresami adres_1, adres_2, ... )

Kody formatujące (podobne jak dla printf() ):

%c  pojedynczy znak

%s  łańcuch znaków

%d  liczba dziesiętna ze znakiem

%f lub %eliczba zmiennoprzecinkowa

%u  liczba dziesiętna bez znaku

%x  liczba w kodzie szesnastkowym (bez znaku)

%o  liczba w kodzie ósemkowym (bez znaku)

l  przedrostek stosowany przed: d u x o (long int)

l  przedrostek stosowany przed: f e (double)

L  przedrostek stosowany przed: f e (long double)

&  operator adresowania (zwraca adres zmiennej podanej po operatorze)

np. #include

void main(void)

{

int x;



double y;

char znak;

printf( ”Podaj jedna liczbe calkowita: ” );

scanf ( ”%d” , &x );

printf( ”Podaj jedna liczbe rzeczywista i jeden znak: ”);

scanf ( ”%lf %c” , &y , &znak );

}

Wydruk  Podaj jedna liczbe calkowita:



Odczyt  123

Wydruk  Podaj jedna liczbe rzeczywista i jeden znak:

Odczyt  456.789 a

Wynik wczytywania: x == 123, y == 456.789, znak == ’a’



PODSTAWOWE INSTRUKCJE JĘZYKA C++

  • Nawiasy klamrowe { } są używane do grupowania wielu deklaracji i instrukcji w jedną instrukcję złożoną (jeden blok).

przykład:

#include



void main( void )

{



int a = 10, b = 20 ;

{



int a = 30 ; // ’przesłonięcie poprzedniej definicji a

printf( ”A = %d, B = %d \n” , a , b ); // wydruk: A=30, B=20



}

printf( ”A = %d, B = %d \n” , a , b ); // wydruk: A=10, B=20



. . .

if( a > 0 )

{



printf( ”Podaj nową wartość A =” );

scanf( ”%d” , &a );

}

}



  • Instrukcja warunkowa:

if ( wyrażenie )
instrukcja_1 ;
else
instrukcja_2 ;

 część od słowa else można pominąć,


 instrukcja sprawdza czy wyrażenie jest różne od zera
tzn. if ( wyrażenie ) jest równoważne if ( wyrażenie != 0 )

#include



void main( void )

{ int a;

printf( ”Podaj wartość dodatnią A = ” ); scanf( ”%d” , &a );

if( a < 0 ) a = a ;

if( a==0 )
{ printf( ”A jest zerowe, podaj nową wartość A = ” ); scanf( ”%d” , &a ); }

}

  • Konstrukcja else-if:

if ( wyrażenie_1 )
instrukcja_1;
else
if
( wyrażenie_2 )
instrukcja_2;
else
if
( wyrażenie_3 )
instrukcja_3;
else
instrukcja_4;

  • Instrukcja wyboru:

switch ( wyrażenie_całkowite )

{

case wartość_1 : instrukcja_1;

break;

case wartość_2 :



case wartość_3 :

case wartość_4 : instrukcja_234;

break;

default : instrukcja_domyslna;



break;

}
#include

void main( void )

{

int liczba;

printf( "Podaj wartość liczby całkowitej A =" );

scanf( "%d" , &liczba );

switch( liczba ) {

case 0 : printf( ”Podałeś liczbę zerową” ); break;

case -5 : printf( ”Podałeś liczbę minus pięć” ); break;

case 7 : printf( ”Podałeś liczbę siedem” );

break;


case 9 : printf( ”Podałeś liczbę dziewięć” ); break;

default: printf( "Podałeś inną liczbę niż: 0, -5, 7, 9 " );

break;


}

}

Dalsze przykłady dla instrukcji warunkowej:


#include // Wartość maksymalna z trzech wczytanych liczb

void main(void)

{

int A, B, C, max;

printf( ”Podaj pierwsza liczbe: ” );

scanf( ”%d” , &A );

printf( ”Podaj druga liczbe: ” );

scanf( ”%d” , &B );

printf( ”Podaj trzecia liczbe: ” );

scanf( ”%d” , &C );

max = A;


if( max < B ) max = B;

if( max < C ) max = C;

printf( ”\n Maksymalna wartosc = %d” , max );

getchar();

}

#include // Pierwiastki trójmianu kwadratowego Ax2+Bx+C=0

#include

#include



void main( void )

{

double a, b, c, delta, x1, x2;

clrscr();

printf( "Podaj pierwsza liczbe A= " );

scanf( "%lf" , &a ); // Uwaga !!! %lf a nie %f

printf( "Podaj druga liczbe B= " );

scanf( "%lf" , &b );

printf( "Podaj trzecia liczbe C= " );

scanf( "%lf" , &c );

delta = bb  4ac;

if( delta < 0 )

printf( "\n Brak rozwiazan" );



else

if( delta == 0 )

{

x1 = x2 = b/(2a);

printf( "Jest jedno rozwiazanie x1=x2= %f", x1 );

}

else

{

x1 = (b  sqrt(delta)) / (2a); x2 = (b  sqrt(delta)) / (2a);

printf( "Sa dwa rozwiazania x1= %.2f, x2= %.2f", x1, x2 );

}

}

Przykład dla instrukcji wyboru:


#include // Program „kalkulator” zawierający proste „menu”

void main( void )

{

char znak;

double a, b, wynik;
printf( "Podaj pierwsza liczbe A =" ); // wczytanie dwóchliczb z klawiatury

scanf( "%lf" , &a );

printf( "Podaj druga liczbe B =" );

scanf( "%lf" , &b );


printf( "\n\nMozliwe operacje:" ); // wyswietlenie „menu”

printf( "\n () wynik = A B" );

printf( "\n () wynik = A B" );

printf( "\n () wynik = A B" );

printf( "\n ( / ) wynik = A / B" );

printf( "\n\nPodaj znak operacji: " );


flushall( ); // wyczyszczenie wszystkich buforów (tutaj->klawiatury)
znak = getchar( ); // wczytanie znaku wybranej operacji
switch( znak ) // instrukcja wyboru jednej z operacji arytmetycznych

{

case '' : wynik = a  b; break;

case '' : wynik = a  b; break;

case '' : wynik = a  b;

break;


case '/' : wynik = a / b; break;

default: wynik = 0;

printf( "\nBład operatora: podano zły znak operacji" );

break;

}
// wydruk liczb i wyniku z zadana dokladnoscia miejsc po przecinku

printf( "\nWynik obliczen: %.1f %c %.1f = %.2f " , a , znak , b , wynik );


printf( "\n\nKoniec programu. Nacisnij dowolny klawisz" );
fflush( stdin ); // wyczyszczenie bufora strumienia tzn. klawiatury

getchar( );



}

M.Piasecki: INFORMATYKA 1   (W2) Operacje wejścia/wyjścia




©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna