1 Omówić funkcje pieniądza



Pobieranie 455,07 Kb.
Strona1/5
Data13.01.2018
Rozmiar455,07 Kb.
  1   2   3   4   5


1) Omówić funkcje pieniądza

Funkcje pieniądza



  • Środek płatniczy- w tej f-cji p. zwalnia od zobowiązań zaciągniętych z tytułu kupna-sprzedaży, jest również wykorzystywany do regulowania zobow. nie wynikających z wymiany towarowej np.: opłacanie podatków, opłat admi. Itp. Cechą tej f-cji jest oderwanie pieniądza od ruch. towarowego.

  • Środek wymiany-cyrkulacji, pieniądz obsługuje transakcje na rynku kupującymi a sprzedającymi w rozliczeniach got. Zastosowanie pieniądza rozdzieliło wymianę na dwa odrębne akty. Transakcje sprzedaży i kupna, które są nie jednolite w czasie i przestrzeni. Obecnie pieniądz pełni f-cje środka wymiany coraz rzadziej jako że w obrocie gosp. dominują transakcje kredytowe, t. gotówkowe ( dot. sprzedaży detalicznej towarów i świadczenia usług indywidualnych konsumenta)

  • Miernik wartości-pieniądz pozwala na wyrażanie i porównywanie cen wszystkich dóbr i usług, dzięki temu pojawia się kategoria cen jako pieniężnej wartości; pieniądz w tej f-cji staje się jednostką obrachunkową

  • Środek przechowywania wartości (tezauryzacji)-środek gromadzenia oszczędności lub rezerw pieniężnych. F-cja ta wynika bezpośrednio z f-cji płatniczej-jeżeli jednostka gosp. nie wykorzysta natychmiast otrzymanego pieniądza do dokonania płatności, to pieniądz ten traktuje się jako śr. przechowywania wartości.

2) Jakich wskaźników /agregatów/ używa się dla określenia podaży pieniądza?

Agregaty pieniężne:

M1= banknoty i bilon pozostające w obiegu oraz płatne na każde żądanie, depozyty na rach.bankowych

M2= M1 plus depozyty krótkoterminowe, także zwrotne na każde żądanie, jeśli nie mogą być bezpośrednio wykorzystane do zapłaty(np.: wkłady na książeczkach oszczędnościowych)

M3= M2 plus średnio- i długoterminowe depozyty i inne rodzaje depozytów pieniężnych nie zaliczane do M2

M4 =M3 plus papiery wartościowe, które mogą być przedmiotem obrotu na rynku finansowym.



  1. Wyjaśnić pojecie bazy monetarnej

M0 = baza monetarna, czyli obiegającego pieniądza gotówkowego oraz depozytów banków na rachunkach w BC; ma on szczególne znaczenie w konstruowaniu wielkości podaży pieniądza w skali całej gosp.

4) Co to jest rynek finansowy i na jakie segmenty się dzieli?

Rynek finansowy- in. mechanizm zetknięcia się popytu i podaży na kapitały ( zasoby) pieniężne. Rodzaje:



  • R.pieniężny i kredytowy o charakterze krótkoterminowym; dokonywane są operacje równoważące popyt z podażą kap. pożyczkowego o krótkich terminach płatności ( lokaty i kredyty krótkoterminowe).

  • R.kapitałowy in. r. inwestycyjny, obejmujący kapitały długoterminowe (lokaty w bankach i pap. wartościowe –akcje i obligacje)

5) Jakie role w kreacji pieniądza pełnią b.centralne i b.komercyjne?

Pieniądz jest kreowany przede wszystkim w operacjach kredytowych wszystkich banków. Pierwotna kreacja pieniądza przebiega w banku centralnym, który udziela kredytów bankom komercyjnym. Te banki, udzielają kredytów swym klientom, dokonują wtórnej kreacji pieniądza.



6)Omówić zależności wynikające z tzw. równania wymiennego Fishera.

  • M*V=P*T

Jest to równanie I.Fischer’a, które pokazuje zależność między ilością pieniądza a sumą obsługiwanych w danym czasie transakcji.

M- ilość obiegającego pieniądza



  1. szybkość krążenia pieniądza, in liczba transakcji przypadających przeciętnie na jednostkę pieniądza.

  1. średni poziom cen

  1. rozmiary transakcji

  • P= ( M*V)/T

Przekształcenie w/w równania oz. iż poziom cen jest określony ilością (M) pieniądza, szybkością jego obiegu(V) oraz rozmiarami transakcji(T).

  • M=(P*T)/V

Można wyliczyć ilość pieniądza M do obsługi transakcji jeżeli przewidujemy że suma transakcji w przyszłym okresie wyniesie PT, a szybkość obiegu jest znana z poprzedniego okresu(transakcyjny popyt na pieniądz).

7) Jakie motywy wg J.M. Keynesa decydują o kształtowaniu się popytu na pieniądz?

Keynesa rozszerzył dochodową teorię popytu na pieniądz wskazując że nie zależy on tylko od motywu transakcyjnego, ale także od motywu przezorności ( polega na powiększeniu posiadanych zasobów pieniężnych do rozmiarów niezbędnych dla opłacenia bieżących transakcji ) i motywu spekulacyjnego ( uzależnionego od poziomu wysokości stopy% ,która wpływa na decyzje właścicieli kapitału przy wyborze określonej formy jego lokowania).

8) Czym przejawiają się w życiu gospodarczym zjawiska inflacyjne?



  • Wzrost poziomu cen krajowych

  • Występowanie nadwyżek popytu w stosunku do podaży towarów

  • Wzrost podaży pieniądza

  • Deprecjacja(spadek) pieniądza krajowego, czyli postępujący spadek jego siły

nabywczej

9) Jakie można wyróżnić rodzaje inflacji i co je cechuje?

Rodzaje inflacji wg stopy inflacji:



  • inflacja pełzająca- wzrost cen nie przekracza kilku procent rocznie

  • inflacja galopująca (dwucyfrowa)- wymykająca się spod kontroli

  • hiperinflacja – wielocyfrowa, hamuje wzrost gospodarczy i powoduje

załamanie koniunktury gospodarczej.

10)Jakie są cele pośrednie i bezpośrednie polityki pieniężnej banków centralnych w gosp. rynkowej?

Cele pośrednie:


  • podniesienie w kraju efektywności gospodarowania w procesach rzeczowych

  • podniesienie dochodu narodowego

  • zmniejszenie bezrobocia

  • zapewnienie stabilności pieniądza

Cele bezpośrednie:

  • kształtowanie podaży pieniądza

  • utrzymanie pożądanej relacji (kursu) waluty krajowej do walut obcych

11) Wymienić instrumenty oddziaływania banku centralnego na banki komercyjne i określić ich charakter?

Instrumenty o charakterze obligatoryjnym (bezpośrednie):


  • stopa rezerw obowiązkowych

  • ilościowe ograniczenia podaży pieniądza (pułapy kredytowe)

Instrumenty o ekonomiczne(pośrednie):



  • operacje otwartego rynku

  • polityka dyskontowa i lombardowa

  • polityka kursowa


12) W jaki sposób polityka kredytowa b. c. wpływa na kształtowanie się podaży pieniądza?

Polityka kredytowa banku centralnego wiąże się z refinansowaniem banków, które polega na udzielaniu bankom przez bank centralny kredytów redyskontowych i lombardowych oraz innych. Również b .centralny poprzez zmianę wysokości stopy%, zachęca lub powstrzymuje banki do zaciągania tych kredytów, co wpływa na podaż pieniądza. Banki komercyjne wykorzystują otrzymane środki, udzielając kredytów jednostką gosp.(wtórna kreacja pieniądza) co w konsekwencji prowadzi do zwiększenia podaży pieniądza.


13) Czym różni się ekspansywna polityka pieniężna od restrykcyjnej?

Polityka ekspansywna b. centralnego zmierza do zwiększenia podaży pieniądza i obniżenia stopy % po przez obniżenie oprocentowania kredytu redyskontowego i lombardowego, a także stopy obowiązkowych rezerw i a ramach operacji otwartego rynku-skup pap. wart.

Polityka restrykcyjna –in. polityka „trudnego pieniądza”, zmierza do ograniczenia jego podaży. Wyraża się podniesieniem stopy kredytu redyskontowego, lombardowego i stopy rezerw obowiązkowych, oraz oferowanie sprzedaży pap. wart. na korzystnych warunkach (wysokie oproc. obligacji, weksli skarbowych).
14) Omówić prawa i obowiązki, jakie ma NBP przy opracowywaniu i realizowaniu założeń polityki pieniężnej?

Do praw i obowiązków NBP należy przekładanie Sejmowi rocznych założeń polityki pieniężnej, który je uchwala i kontroluje ich wykonywanie na podstawie opracowanych przez NBP raportów o stanie pieniądza. NBP opiniuje także projekt ustawy budżetowej oraz współdziała w opracowywaniu bilansu płatniczego państwa i sporządza sprawozdawczy bilans płatniczy państwa


15) Jakie są główne cele polityki pieniężnej NBP?

  • obniżenie stopy inflacji, mierzonej indeksem cen towarów i usług konsumpcyjnych, poniżej 4 proc. do końca 2003 r

  • umocnienie pozycji złotego do w stosunku do obcych walut

  • stabilizacja cen

  • wzrost gospodarczy

16. Omówić politykę stopy procentowej NBP i mechanizmy jej oddziaływania

na podaż pieniądza.

Główne stopy procentowe stosowane przez NBP w 1991 r. to stopa oprocentowania kredytu refinansowanego oraz stopa redyskontowa. Były one kształtowane na podstawie oceny realizacji polityki pieniężnej oraz sytuacji gospodarczej, przy uwzględnieniu bieżącej i przewidywanej inflacji. Poziom tych stóp zmieniano 5-krotnie, co z mniejszym lub większym opóźnieniem znajdowało odbicie w zmianach oprocentowania kredytów udzielanych przez banki komercyjne. Stopy procentowe, kształtowane przez te banki samodzielnie, były wyższe od stawek dla kredytu refinansowego od kilku do kilkunastu punktów procentowych. Pojawił się kredyt lombardowy, zaciągany przez banki pod zastaw papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa i NBP oraz kredyt aukcyjny, udzielany w związku z aukcyjna sprzedażą i odkupem przez banki papierów wartościowych.

Ważnym instrumentem oddziaływania na podaż pieniądza były obowiązkowe rezerwy banków w NBP. Stosowano zróżnicowana stopę rezerw obowiązkowych , którą NBP zmieniał w ciągu roku. Początkowo wynosiła ona dla wkładów a vista 30%, a później 20%; dla wkładów terminowych wynosiła ona 10%. NBP w ten sposób oddziaływał na politykę depozytową banków.
17. Jak rozwijały się i na czym polegały operacje otwartego rynku w Polsce?

Operacje otwartego rynku są podstawowym instrumentem ekonomicznego oddziaływania banków centralnych na podaż pieniądza. Polegają one na zakupie i sprzedaży przez bank centralny papierów wartościowych przede wszystkim bankom, ale także innym jednostkom gospodarczym i ludności.



Wprowadzone w 1992 r. jako instrument polityki pieniężnej , stały się w następnych latach ważnym narzędziem oddziaływania NBP na płynność banków. Początkowo przedmiotem obrotów były bony pieniężne NBP, a później bony i obligacje skarbowe. Takie operacje powodują, że NBP oddziaływuje na płynność banków w krótkim czasie. W roku 1994 nadmiernie wzrosła i utrzymywała się nadmierna płynność banków, przez co powstała konieczność dokonywania przez NBP sprzedaży bonów skarbowych z własnego portfela.
18. Jakie zadania ma pełnić Rada Polityki Pieniężnej?

ustala corocznie założenia polityki pieniężnej i przedkłada je do wiadomości Sejmowi równocześnie z przedłożeniem przez Radę Ministrów projektu ustawy budżetowej,

składa Sejmowi sprawozdanie z wykonania założeń polityki pieniężnej w ciągu 5 miesięcy od zakończenia roku budżetowego,

ustala wysokość stóp procentowych NBP,

ustala zasady i stopy rezerwy obowiązkowej banków,

określa górne granice zobowiązań wynikających z zaciągania przez NBP pożyczek i kredytów w zagranicznych instytucjach bankowych i finansowych,

zatwierdza plan finansowy NBP oraz sprawozdanie z działalności NBP,

przyjmuje roczne sprawozdanie finansowe NBP,

ustala zasady operacji otwartego rynku.

Rada Polityki Pieniężnej dokonuje oceny działalności Zarządu NBP w zakresie realizacji założeń polityki pieniężnej i uchwala zasady rachunkowości NBP, przedłożone przez Prezesa NBP.

19. Jakie banki mają najdłuższą tradycję?

- Bank Handlowy 1870 r.



- Polska krajowa Kasa Pożyczkowa 1918 r.

- Narodowy Bank Polski 1945 r.

- Bank Rolny 1949 r.

- Powszechna Kasa Oszczędności 1950 r.

- Bank Gospodarki Żywnościowej 1975 r.
20. Na czym polega istota działalności bankowej?

Istotą działalności banku jest przyjmowanie pieniędzy klientów, które podlegają zwrotowi, oraz udzielanie kredytów na własny rachunek.



21. Kto i na jakich warunkach może prowadzić w Polsce działalność bankową?

Zezwolenie na prowadzenie działalności bankowej wydaje prezes NBP. Warunki dotyczą minimum kapitału własnego banku i posiadania pomieszczeń należycie zabezpieczających przechowywanie powierzonych wartości, a także pełnienia kierowniczych stanowisk przez kompetentne osoby.


22. Jakie podstawowe funkcje pełnią banki w różnych systemach bankowych?

a) kreują pieniądz centralny będący ostatecznym środkiem zapłaty,

b) kreują zdecentralizowany pieniądz wkładowy jako instrument kredytowy i środek

płatniczy,


c) pośredniczą między posiadaczami środków pieniężnych.
23. Jakie podstawowe grupy /rodzaje/ banków występują w krajach gospodarki

rynkowej?

- emisyjne (centralne),

- komercyjne (kredytowe, depozytowe),

- rozwojowe,

- oszczędnościowe,

- specjalne.


24. Na czym polega uniwersalizm i specjalizacja banków?

UNIWERSALIZM – udzielanie kredytów krótko-, średnio- i długoterminowych, przyjmowanie lokat, a także wkładów oszczędnościowych ludności, dokonywanie operacji papierami wartościowymi itp.

SPECJALIZACJA – wąski zakres działalności np. kredytowanie handlu zagranicznego, budownictwa mieszkalnego lub gromadzenie oszczędności ludności.
25. Omówić podstawowe zadania NBP.

- prowadzenie rachunków bankowych budżetu i jednostek budżetu centralnego,

- kredytowanie budżetu państwa, finansując w ten sposób część deficytu

budżetowego,

- kupowanie papierów wartościowych wystawianych przez Skarb Państwa

- reprezentowanie interesów Polski w międzynarodowych instytucjach bankowych,

- ogłaszanie kursów walut obcych w złotych,

- administrowanie państwową rezerwą dewizową i przeprowadzanie operacji

dewizowych,

- organizowanie współpracy z bankami zagranicznymi,

- udzielanie zezwoleń bankom krajowym na prowadzenie operacji dewizowych.
26. Na czym polega nadrzędność NBP w stosunku do banków krajowych?

Nadrzędność polega na tym, że jest to bank banków. Udziela kredytu refinansowego bankom komercyjnym oraz kształtuje politykę pieniężną, sprawuje nadzór nad działalnością banków, ustala zasady prowadzenia rachunków bankowych oraz tryb rozliczeń pieniężnych przeprowadzanych za pośrednictwem banków.


27. Wymienić znane banki krajowe i ich formę prawną.

BANK GOSPODARKI ŻYWNOŚCIOWEJ – spółka akcyjna,

BANK ROZWOJU EKSPORTU S.A. – spółka akcyjna,

POLSKA KASA OPIEKI S.A. – spółka akcyjna,

BANK HANDLOWY W WARSZAWIE S.A. – spółka akcyjna.
28. Jakie normy prawne regulują działalność banków i ich stosunki z klientami?

Prawo bankowe, ustawa o NBP, ustawy i akty normatywne uchwalane przez Sejm RP, regulaminy bankowe wydawane przez prezesów poszczególnych banków.


29. Co zawierają regulaminy bankowe?

- zasady przyjmowania wkładów oszczędnościowych,

- zasady udzielania różnych rodzajów kredytów,

- zasady prowadzenia rachunków bankowych,

- zasady udostępniania skrytek sejfowych itp.

30. Co należy do podstawowych zadań nadzoru bankowego?

Nadzór nad działalnością banków sprawuje Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego, którego celem jest zapewnienie bezpieczeństwa depozytów gromadzonych w banku oraz zgodności działalności banków z prawem bankowym, szczególnie w ich stosunkach z osobami prawnymi i fizycznymi. Zatem nadzór bankowy działa w interesie klienta banku, czuwając nad przestrzeganiem przez banki prawa bankowego i innych chroniących go przepisów.


31.Jakie konsekwencje może wywołać wykrycie niezgodnej z prawem

działalności konkretnego banku?

Prezes NBP może zawiesić w czynnościach prezesa i członków zarządu danego banku , zakazać zawierania nowych umów , ustanowić zarząd tymczasowy , a nawet zarządzić likwidację banku.


32. Omówić podstawowe zasady etyki w działalności bankowej.

Banki powinny się kierować przepisami prawa , normami przewidzianymi w Kodeksie , uchwałami samorządu bankowego oraz dobrymi zwyczajami kupieckimi , uwzględniając , że są instytucjami zaufania publicznego . Powinny one działać według najlepszej woli i wiedzy , rzetelnie , rzeczowo i starannie nie

nadużywając swoich uprawnień i nie wykorzystując swojego profesjonalizmu w sposób naruszający interesy klienta . Każdy bank powinien traktować swoich klientów z jednakową starannością i po partnersku . Bank powinien informować klienta o warunkach świadczonych usług i możliwościach uzyskania dodatkowych korzyści oraz o związanym z daną usługą ryzyku , a także o podstawach naliczania opłat i prowizji . Reklama banku nie może wprowadzać w błąd , a powinna zawierać rzetelne informacje co do zakresu i warunków świadczonych przez ten bank usług . Bank zobowiązany jest do zachowania poufności co do uzyskania od klienta informacji , w szczególności dotyczących jego sytuacji ekonomicznej . Skargi klientów powinny być rozpatrywane rzetelnie i w możliwie najkrótszych terminach . W stosunkach pomiędzy bankami każdy bank powinien kierować się zasadami solidarności i lojalności środowiskowej , zachowując zasady uczciwej konkurencji . Banki nie naruszając własnych interesów oraz zachowując tajemnicę handlową , powinny wspomagać się przy wykonywaniu wspólnych przedsięwzięć i czynności bankowych na zasadzie równości i wzajemności . Przy wymianie informacji i wydawaniu poświadczeń banki powinny dbać o ich prawdziwość i rzetelność . Akcje reklamowe należy tak prowadzić , aby nie naruszać interesów i nie podawać w wątpliwość solidności innych banków , ani też nie oceniać ich działalności .

33. Na czym polega istota różnicy między operacjami biernymi oraz czynnymi a

operacjami pośredniczącymi?

Operacje bierne polegają na gromadzeniu wkładów , emitowaniu własnych papierów wartościowych i wykonywaniu innych czynności zmierzających do powiększenia sumy środków znajdujących się w dyspozycji banku . Operacje czynne polegają na wykorzystaniu zgromadzonych środków do udzielenia różnych kredytów i lokowania ich w korzystnych przedsięwzięciach . Zarówno czynne , jak i bierne operacje przeprowadzają banki na własny rachunek i własne ryzyko . Natomiast operacje pośredniczące banki wykonują na zlecenie , na rachunek i ryzyko klientów . Należą do nich przede wszystkim rozliczenia klientów, prowadzenie rachunków bankowych itp. Podobnie operacje zakupu i sprzedaży papierów wartościowych , przeprowadzone na zlecenie klienta , będą dla banku operacją pośredniczącą . Natomiast gdy bank ulokuje posiadane środki pieniężne w papierach wartościowych , będzie to operacja czynna bo zakupi je na własny rachunek i ryzyko .


34. Jakie czynności bankowe wymienia polskie prawo bankowe?

W ustawie Prawo bankowe wymienia się następujące czynności bankowe :

prowadzenie rachunków bankowych ,

przyjmowanie wkładów oszczędnościowych i lokat terminowych ,

przeprowadzanie rozliczeń pieniężnych ,

udzielanie i zaciąganie kredytów oraz pożyczek pieniężnych ,

wykonywanie operacji czekowych i wekslowych ,

przyjmowanie oraz dokonywanie lokat w bankach ,

udzielanie oraz przyjmowanie poręczeń i gwarancji bankowych ,

dokonywanie obrotu wartościami dewizowymi oraz prowadzenie obsługi finansowej obrotów z zagranicą ,

prowadzenie obsługi pożyczek państwowych ,

emitowanie papierów wartościowych oraz dokonywanie obrotu tymi papierami ,

dokonywanie zleconych czynności związanych z emisją papierów wartościowych ,

kupno zagranicznych papierów wartościowych ,

przechowywanie przedmiotów i papierów wartościowych oraz udostępnienie skrytek sejfowych ,

wykonywanie na zlecenie innych banków czynności należących do zakresu działania banków zlecających .


35. Dlaczego banki muszą posiadać kapitał własny o określonej wysokości?

Posiadanie własnego kapitału w odpowiedniej wysokości warunkuje otrzymanie zezwolenia na założenie banku . Kapitał założycielski banku jest powiększony z zysku lub dodatkowej emisji akcji , a w bankach państwowych i komunalnych także z dotacji . Przyjmuje się że relacja całkowitego kapitału do aktywów banku objętych ryzykiem powinna wynosić co najmniej 8% . Przez całkowity kapitał należy rozumieć sumę kapitału własnego , określonych rezerw tworzonych przez banki i nie podzielonych zysków . Egzekwowanie przez organy nadzoru bankowego tej normy ma na celu ograniczenie ryzyka upadłości banku , a także utrzymywania zaufania do banków .


36. Jaki wpływ na utrzymanie płynności banku wywiera struktura jego

pasywów i aktywów?

Pasywa i aktywa banku powinny pozostawać w takich relacjach , aby zabezpieczały mu płynność , czyli możliwość natychmiastowego realizowania wszystkich wymaganych wypłat . Obowiązek taki wynika z ustawy Prawo bankowe . Dla zabezpieczenia płynności każdy bank musi synchronizować strumienie przewidywanych wpływów i wydatków pod kątem ich wielkości i terminów . Terminy zamiany aktywów na pieniądz muszą odpowiadać terminom wpłat związanych z likwidacją pasywów . Ale przepływy strumieni pieniężnych są nieregularne i mogą stwarzać w danym dniu nadwyżki lub niedobory płynności . Dlatego warunkiem stałego utrzymywania płynności jest zdolność banku do zgromadzenia w każdym czasie niezbędnych do wypłaty środków pieniężnych . Taką rezerwę płynności zabezpieczają lokaty terminowe i możliwość zaciągnięcia kredytu w innych bankach oraz lokaty terminowe i możliwość zaciągnięcia kredytu winnych bankach oraz lokaty w skarbowych papierach wartościowych , które mogą być natychmiast upłynnione .


37. Omówić poszczególne rodzaje ryzyka bankowego.

Przyjmując jako kryterium horyzont czasowy można wyróżnić :

-ryzyko strategiczne ,

-ryzyko operacyjne .

Ryzyko strategiczne wynika ze strategicznych założeń działalności danego banku , to jest rodzajowego zakresu i terytorialnego obszaru jego działalności . Wymaga to bowiem odpowiedniego przystosowania sieci placówek i organizacji pracy , systemu informacyjnego itp. Na ryzyko strategiczne ma również wpływ struktura kapitału akcyjnego i kierownictwa banku , bo akcjonariusze i zarząd formułują założenia wieloletniego programu strategicznego banku . Chociaż strategia decyduje o konkurencyjności banku w długim okresie , to jej skutki mogą przejawiać się także w różnych rodzajach ryzyka operacyjnego . Natomiast ryzyka operacyjne występują we wszystkich operacjach bankowych i są oceniane w krótkim okresie . Współczesne banki wykonują wiele różnych operacji , przy których występują specyficzne rodzaje ryzyka . Do typowych i najważniejszych rodzajów ryzyka operacyjnego należą :

-ryzyko utraty płynności ,

-ryzyko kredytowe ,

-ryzyko stopy procentowej ,

-ryzyko w obrotach zagranicznych ,

-ryzyko w obrotach papierami wartościowymi .

Ryzyko utraty płynności występuje , gdy zagrożona jest zdolność banku do terminowego regulowania zobowiązań i poleceń klientów . Najczęściej przyczyną niekorzystnego stanu bywa niespłacenie kredytów przez kredytobiorców lub gwałtowne wycofanie przez deponentów lokat , przekraczające posiadane przez dany bank rezerwy i możliwości zasilania się kredytem w banku centralnym .
Ryzyko kredytowe jest najbardziej charakterystyczne dla banków , bo udzielanie kredytów należy do ich podstawowej działalności . Należy przy tym rozróżnić aktywne i pasywne ryzyko kredytowe . Pierwsze polega na zagrożeniu terminowych spłat przez kredytobiorców , przypadających rat kredytów i odsetek , a nawet na zagrożeniu zwrotu całej pożyczonej sumy .
Na ryzyko stopy procentowej wpływa zmienność jej wysokości na rynku pieniężnym i kapitałowym . Zmiany stopy procentowej mogą dotyczyć zarówno udzielonych kredytów , jak i oprocentowania przyjmowanych depozytów , a ich niekorzystne ukształtowanie się zmniejsza zyski banku . Chociaż każdy bank ustala stosowane wobec klientów stopy procentowe , to jego wpływ na poziom stopy jest ograniczony , bo jej wysokości decyduje popyt i podaż na rynku pieniężnym i kapitałowym , a także wzgląd na konkurencyjność wobec innych banków . Nie może on dowolnie podwyższać oprocentowania kredytów i obniżać oprocentowanie przyjmowanych depozytów , bo potencjalni klienci przeniosą się do innego banku .
Typowym ryzykiem w obrocie zagranicznym jest ryzyko kursowe związane ze zmianami kursów poszczególnych walut na rynku międzynarodowym . Na przykład w banku powstanie strata , gdy w okresie na jaki udzielił on kredytu dewizowego , spadnie kurs tej waluty , w przypadku wzrostu kursu bank w opisanej sytuacji zyska , a straci kredytobiorca . W transakcjach zagranicznych występuje także ryzyko wynikające z ewentualnych zmian sytuacji politycznej lub gospodarczej , a także zmian w przepisach dewizowych danego kraju .
Ryzyko w obrocie w obrocie papierami wartościowymi ponoszą banki , które nabywają na własny rachunek papiery wartościowe innych podmiotów . Bank poniesie straty , gdy posiada akcje firm , których kurs giełdowy uległ obniżeniu , jeszcze większa strata grozi , gdy firma zbankrutuje . Jednak najczęściej banki wykonują zalecenia klientów , czyli pośredniczą w zakupach i sprzedaży papierów wartościowych , wówczas ryzyko ponosi nie bank , a klient .

38. Dlaczego i w jakiej formie banki konkurują o klientów?

Banki konkurują między sobą o klientów na rynku krajowym i na rynkach zagranicznych . Konkurencja może się wyrażać poziomem oprocentowania wkładów lub udzielanych kredytów , warunkami zawieranych umów kredytowych , poziomem prowizji itp.




39. Na czym polega marketing bankowy?

Marketing bankowy polega na podejmowaniu przez banki działań mających na celu pozyskanie klientów przez przystosowanie swych działań do potrzeb bieżących i przyszłych rynku .


40. Wymienić rodzaje innowacji bankowych i wskazać ich znaczenie dla

usprawnienia działalności banków.

Konkurencja między bankami zmusza je do podnoszenia poziomu obsługi klientów i systematycznego doskonalenia narzędzi pracy . Banki w ramach marketingu badają przyszłe zapotrzebowanie na produkty bankowe i przystosowują do tego swoją ofertę , organizację i wyposażenie . Na tym tle pojawiły się działania organizacyjne i techniczne , które nazwano innowacjami bankowymi , a w szerszym znaczeniu innowacjami finansowymi . Istota innowacji bankowych polega na stałym postępie w organizacji i zarządzaniu działalnością bankową , przy wykorzystaniu rozwoju nauki i techniki w funkcjonowaniu banków . Innowacją bankową są zarówno nowe instrumenty rozliczeniowe , jak i zmiany w organizacji banków , czy wykorzystanie nowoczesnej techniki w dziedzinie informatyzacji operacji bankowych . W gospodarce o pogłębiającym się podziale pracy innowacją bankową jest zastępowanie jednostek gospodarczych w czynnościach finansowych , wyręczenie osób fizycznych w operacjach na rynku papierów wartościowych , ułatwianie rozliczeń pieniężnych , a także wprowadzanie poradnictwa w dziedzinie lokowania kapitałów itp.

W unowocześnianiu polskiej bankowości innowacjami są często rozwiązania dawno znane w bankach zagranicznych , jak np. bankomaty , czy automaty do liczenia banknotów . Podobnie najprostsze usługi maklerskie banków w operacjach giełdowych są w naszych warunkach innowacją . Wśród innowacji funkcjonujących lub wprowadzanych do praktyki naszych można wyróżnić innowacje o charakterze organizacyjnym , operacyjnym i technicznym . Przykładem innowacji o charakterze organizacyjnym , zgodnej ze standardami europejskimi , jest tzw. Wzorcowy Plan Kont . Podobnie decentralizacja rozrachunków międzybankowych i powołanie Krajowej Izby Rozrachunkowej było szeroko zakrojoną i praktycznie znaczącą innowacją organizacyjną .

Do innowacji z dziedziny kredytowania można zaliczyć faktoring i forfaiting .

Faktoring to złożona to złożona operacja kredytowo usługowa , gdzie bank zobowiązuje się ściągnąć scedowane na niego wierzytelności handlowe klienta , udzielając równocześnie pod nie kredytu lub zaliczki . Szczególną odmianą faktoringu jest forfaiting , stosowany m.in. w zagranicznych operacjach wekslowych . Nowym rodzajem instrumentu krótkoterminowego depozytu wprowadzanego przez banki amerykańskie i przyjętego w Europie jest certyfikat depozytowy . Certyfikaty depozytowe są zbywalnymi papierami wartościowymi , wystawianymi na okrągłe kwoty . Innowacją bankową jest wiele nowych sposobów zabezpieczenia inwestorów przed ryzykiem . Zawierane są transakcje typu "heiding" zabezpieczające przed ryzykiem kursowym i stopy procentowej . Wśród operacji rozliczeniowych dynamicznie rozwijają się instrumenty płatnicze wykorzystujące postęp techniczny w postaci różnych kart płatniczych .Innowacją bankową w obsłudze osób fizycznych są automatyczne okienka kasowe a także domowe usługi bankowe .
41. Czym się różni kredyt od pożyczki?

Pożyczka jest instytucją prawa cywilnego , a udzielającym pożyczki może być tylko właściciel pieniędzy . Istota pożyczki polega na przeniesieniu własności , a udzielającemu pożyczki nie służy prawo krępowania pożyczkobiorcy co do sposobu wykorzystania pożyczonych pieniędzy . Natomiast banki udzielają kredytów przede wszystkim ze środków powierzonych im przez deponentów . Istotną cechą wyróżniającą kredyt jest określenie jego przeznaczenia , przy zapewnieniu bankowi prawa kontroli wykorzystania kredytu , a także prawa wypowiedzenia umowy , gdy jego wykorzystanie odbiega od warunków umowy .


42. Na czym polega zdolność kredytowa?

Podstawowym warunkiem udzielenia kredytu , wynikającym z polskiego prawa bankowego , jest posiadanie przez kredytobiorcę zdolności kredytowej , rozumianej jako zdolność do spłaty zaciągniętego kredytu wraz z odsetkami w umownych terminach .


43. Omówić typowy przebieg postępowania kredytobiorcy i banku

towarzyszący/poprzedzający/udzielenie kredytu.

Przed zawarciem umowy kredytowej kredytobiorca składa w banku wniosek o przyznanie kredytu . Wniosek ten jest analizowany przez inspektora kredytowego . Gdy wniosek sprosta wymaganiom , inspektor kredytowy przystępuje do wstępnej oceny kredytobiorcy , ustala czy posiada on zdolność kredytową . Pozytywna decyzja zapada , gdy proponowane przedsięwzięcie rokuje uzyskanie zakładanych efektów , a bieżąca i przyszła sytuacja majątkowa kredytobiorcy zapewnia mu bieżącą i perspektywiczną zdolność kredytową .


44. Czym różnią się dwie podstawowe metody udzielania kredytów?

Kredyty mogą być udzielane:

-w rachunku bieżącym ,

-w rachunku kredytowym ,

Przy pierwszej metodzie zadłużenie występuje w postaci salda debetowego rachunku bieżącego kredytobiorcy . Powstaje ono w wyniku jego dyspozycji płatniczej , realizowanych w ciężar tego rachunku . Natomiast wpływy na rachunek bieżący zmniejszają zadłużenie . Wykorzystanie kredytu w rachunku kredytowym może przebiegać w dwojaki sposób:

-w drodze przeksięgowania kredytu na rachunek bieżący ,

-bezpośrednio w ciężar rachunku kredytowego poprzez realizację dyspozycji płatniczych kredytobiorcy .
45. Omówić postępowanie banku, gdy kredytobiorca nie spłaci w terminie

kredytu?


Jeżeli w terminie płatności kredytobiorca nie spłaci kredytu , bank przenosi nie spłaconą kwotę na rachunek kredytu przeterminowanego . Następnie bank przystępuje do spłaty tego zadłużenia z wpływów na rachunek bieżący kredytobiorcy , a także z innych rachunków bankowych . Dalsze działania banku , zmierzające do odzyskania wierzytelności , mogą polegać na zawarciu porozumienia z kredytobiorcą i prolongowania terminów spłaty kredytu , albo na realizacji prawnych form zabezpieczenia kredytu . Gdy postępowanie ugodowe nie jest skuteczne , a realizacja prawnych form zabezpieczenia zwrotu kredytu nie jest możliwa we własnym zakresie , bank kieruje sprawą do przymusowej egzekucji przez komornika .
46.Omówić tryb i rodzaje kredytów udzielanych w rachunku bieżącym.

Kredyt w rachunku bieżącym, czyli otwartym jest często stosowaną w bankach europejskich formą kredytowania. Na dobro tego rachunku bank zapisuje wpływy danej jednostki gospodarczej, a w jego ciężar – wydatki. Rachunek ten może mieć saldo debetowe i kredytowe. Saldo debetowe oznacza zadłużenie w banku, a saldo kredytowe – nadwyżkę środków własnych klienta. Rachunek bieżący pełni więc podwójną funkcję, zarówno rachunku kredytowego, jak i rachunku rozliczeniowego.

Kredytowanie w rachunku bieżącym jest operacją korzystną dla banku i kredytobiorcy. Korzystanie z kredytu w rachunku bieżącym pozwala z jednej strony na uproszczenie prac manipulacyjnych w banku, z drugiej zaś na elastyczne kredytowanie w zależności od sytuacji płatniczej kredytobiorcy. Oszczędza on na odsetkach, bo wpływy na rachunek zmniejszają automatycznie jego zadłużenie. Omawiany kredyt jest wykorzystywany do finansowania działalności eksploatacyjnej przedsiębiorstw. Sposób udzielania kredytu w rachunku bieżącym powoduje, że nie może on być powiązany z określonym celem, lecz służy utrzymaniu bieżącej płynności. Dlatego kredyty w rachunku bieżącym są zaliczane do kredytów o podwyższonym ryzyku.

47.Jakie funkcje pełni w procesach gospodarczych weksle i na czym polega jego przydatność?


  • f. płatniczą (forma zapłaty)

  • f. kredytową

  • f. gwarancyjną

Przydatność w. do pełnienia funkcji, zwłaszcza f. gwarancyjnej, wynika z jego charakterystycznych cech, jak samoistność dokumentu i abstrakcyjność zobowiązania wekslowego, oderwanego od przyczyny wystawienia weksla i bezwzględnie wymagalnego. Zobowiązanie wekslowe jest bezwzględnie wymagalne, a w razie niezapłacenia weksla w terminie płatności dokonuje się protestu weksla.

48.Wymienić uczestników operacji wekslowej.

wystawca (trasant)



  • płatnik (trasat)

  • remitent (os.trzecia)

49.W jakiej formie mogą być wystawione weksle gwarancyjne?

Weksel in blanco musi być co najmniej podpisany przez wystawcę. W tej formie jest on najczęściej wykorzystywany jako weksel gwarancyjny do zabezpieczenia roszczeń, na przykład banku z tytułu udzielonego kredytu. Na takim wekslu z reguły nie wypełnia się kwoty i daty płatności, nie jest bowiem znana w momencie wystawiania weksla.

50.Na czym polega operacja dyskontowania weksla?

Operacja dyskonta polega na zakupie weksla przed upływem terminu jego płatności, z potrąceniem przez bank oprocentowania (dyskonta).



Operacje dyskontowe i czynności związane z obiegiem weksli wykonują w oddziałach banków wydzielone stanowiska pracy. Organizacja pracy i kontrola tych stanowisk zapewnia wekslom bezpieczeństwo, a zbiory weksli przechowywane są w skarbcach. Weksle przyjęte przez komitet wekslowy są dyskontowane i udzielany jest kredyt dyskontowy, a bank dokonuje następujących księgowań:

obciąża konto „kredytu dyskontowego” kredytobiorcy, który przedstawił weksel do dyskonta, pełną kwotą zdyskontowanych weksli,

uznaje konto „Rachunek bieżący” tegoż kredytobiorcy kwotą zdyskontowanych weksli, pomniejszoną o odsetki dyskontowe,

uznaje konto „Przychody pobierane z góry” kwotą naliczonych odsetek dyskontowych.

Gdy główny dłużnik wekslowy posiada rachunek w oddziale dyskontującym, to w dniu płatności weksla oddział ten obciąża rachunek bieżący dłużnika wekslowego kwotą weksla i uznaje tą kwotą konto kredytowe kredytobiorcy, a weksel zwraca dłużnikowi wekslowemu. Gdy weksel jest płatny w innym banku, dyskontujący bank przesyła mu ten weksel do zainkasowania; ostateczne rozliczenie następuje między nimi w trybie rozrachunków międzybankowych.


51.Dlaczego i na jakich warunkach banki redyskontują weksle?

Redyskonta dokonują oddziały okręgowe NBP, przyjmujące weksle zdyskontowane przez oddziały banków komercyjnych, mające siedziby w ich okręgach bankowych. NBP, jako bank centralny, wykorzystuje redyskonto weksli jako instrument ekonomicznego oddziaływania na banki komercyjne. Wpływa on na ekonomiczną treść dyskonta, ustalając wysokość stopy redyskontowej i warunki, jakimi powinny odpowiadać weksle przedstawiane przez banki komercyjne do redyskonta dla otrzymania w NBP kredytu redyskontowego. Nie ogranicza to ich decyzji w przyjmowaniu do dyskonta weksli nie spełniających tych warunków, ale mogą czynić to tylko na własny rachunek, bo nie otrzymają kredytu redyskontowego. W terminie płatności okręgowy oddział NBP przedstawia zredyskontowany weksel dłużnikowi wekslowemu do zapłaty za pośrednictwem oddziału banku, w którym jest on płatny.

52.Omówić postępowanie banku, gdy dłużnik wekslowy nie wykupi weksla w terminie.


  1   2   3   4   5


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna