1. Gospodarka finansowa przedsiębiorstw



Pobieranie 206,4 Kb.
Strona1/3
Data01.03.2019
Rozmiar206,4 Kb.
  1   2   3

1. Gospodarka finansowa przedsiębiorstw.

Gospodarka finansowa – czynności polegające na racjonalnym uruchamianiu strumieni pieniężnych oraz ich posiadaniu czyli tworzeniu oszczędności z uwzględnieniem opłacalności związanej z nie uruchomieniem pewnego większego lub mniejszego zasobu pieniędzy. Gospodarka finansowa – mechanizm ciągłego odpowiednio zorganizowanego procesu gromadzenia przychodów i dochodów oraz realizacji wydatków.

Przykłady rozliczeń przy zastosowaniu kryterium przedmiotowego: a) pozyskiwanie kapitału własnego i obcego na podstawie prowadzonego na rachunku opłacalności i dostępności źródeł finansowych, b) wydatki przeznaczone na inwestycja o charakterze rzeczowym (zakup środków trwałych) i finansowym (zakup akcji i obligacji), c) zakup surowców, d) wypłaty wynagrodzeń pracowniczych, e) świadczenia podatkowe (dywidenda obligatoryjna).

Przykłady rozliczeń przy zastosowaniu kryterium podmiotowego: a) procesy rozliczeń z pracownikami, b) procesy rozliczeń z instytucjami ubezpieczeniowymi, c) procesy rozliczeń z bankami, e) procesy rozliczeń z budżetem, f) procesy rozliczeń z dostawcami i odbiorcami, g) procesy rozliczeń z giełdą papierów wartościowych. Reasumując gospodarka finansowa to prowadzenie nieustającej działalności w sferze operacji pieniężnych – działanie w ciągłym ruchu (w ujęciu dynamicznym). Gospodarka finansowa to także programowanie tych działań w krótkim i długim czasie oraz ich analiza i ocena w celu kształtowania na tej podstawie przyszłych decyzji.

2. Formy gospodarki finansowej: a) przygotowanie pewnych czynności poprzedzających ruch pieniądza – przygotowanie operacji pieniężnych obsługujących pożądanych przez przedsiębiorcę procesy, ich prognozowanie, planowanie oraz podejmowanie decyzji z uwzględnieniem czasu i ryzyka, b) realizacji – czynności związane z rzeczywistą realizacją operacji pieniężnych, c) ewidencji, analizy i wnioskowania – zapis operacji z przeszłości, analiza – obróbka.

3. Gospodarka finansowa a cele przedsiębiorstwa.

Cele przedsiębiorstwa: a) dążenie do uzyskania zwrotu efektywności rozumianej jako stosunek pożądanej kategorii nadwyżki do zaangażowanego kapitału (zysk bądź dochód czysty), b) zwiększenie wartości przedsiębiorstwa (np.: pozycja przedsiębiorstwa na rynku, możliwości pozyskiwania kapitałów, opinia w bankach i wśród naszych kontrahentów. Wartość rynkową przedsiębiorstwa wyraża się poprzez cenę jego akcji.

4. Kryteria oceny gospodarki finansowej.

Gospodarka finansowa powinna być prowadzona racjonalnie, którą można rozpatrywać na dwie płaszczyzny: zewnętrznej i wewnętrznej.



Kryteria płaszczyzny zewnętrznej: a) maksymalizacja nadwyżki finansowej w przedsiębiorstwie, b) pomnażanie wartości przedsiębiorstwa.

Kryteria płaszczyzny wewnętrznej: a) zachowanie płynności finansowej – zdolności do regulowania zobowiązań, b) obniżka kosztów finansowych – traktujemy to na zasadzie racjonalności tzn. obniżamy te koszty, które mają istotne znaczenie a nie powodują ujemnych skutków, np.: kredyt towarowy (sprzeczność obu kryteriów)

5. Gospodarka finansowa a system gospodarczy i finansowy.

Gospodarka finansowa przedsiębiorstwa funkcjonuje w warunkach gospodarki rynkowej w której istnieją i działają różne instytucje właściwe dla tego sposobu gospodarowania np.: rynek pieniężny i kapitałowy. Obok ogólnych reguł funkcjonowania prowadzenie gospodarki finansowej jest określone przez system prawno-finansowy państwa. System finansowy – zespół norm prawnych i zasad organizacyjnych i szeroko rozumianych instytucji służących wykonywaniu funkcji finansów i regulowaniu przez władze państwowe i samorządowe zjawisk finansowych.



Normy prawne – przepisy prawne z zakresu prawa gospodarczego i finansowego.

Zasady organizacyjne stanowią o formach i trybie regulacji procesów finansowych. Instytucje zarówno podmiotowe jak i przedmiotowe, rozwiązania i konstrukcje służące regulacji zjawisk finansowych. Podmiotowe: urząd skarbowy, przedmiotowe: podatki, konstrukcje.



6. Wartość pieniądza w czasie i ryzyko w działalności gospodarczej.

Pieniądz ma określoną wartość. Wpływ na zmienną wartość pieniądza mają wszelkie procesy inflacyjne oraz procesy deflacyjne, aprecjacja zwiększenia siły nabywczej pieniądza. Zmiana wartości pieniądza krajowego wynika także wskutek zmian kursów walutowych (dewaluacja, rewaluacja). Wartość pieniądza w czasie zależy od tego kiedy od kiedy zostaje on postawiony do nowej dyspozycji. Pieniądz ma swoje wartości w czasie ze względu na koszt utraconych możliwości oraz preferencje inwestorów dotyczące rozkładów konsumpcji w czasie. Wartość przyszła – wartość zainwestowanego przez nas kapitału w przyszłości. Początkowy kapitał powiększony jest o należne odsetki w okresie realizacji inwestycji np.: lokata terminowa.

WP = WB  (1+ r ) n

WP – wartość przyszła, WB – wartość bieżąca, n – liczba rat lub podokresów, r – stopa procentowa rosnąca lub dla podokresu np.: kapitał 100 zł został wpłacony na 3-letnią lokatę. Oprocentowanie lokaty wynosi 20% rocznie. Jaką kwotę otrzymamy po 3 latach oszczędności. Kapitalizacja jest rosnąca.

WP = 100  (1 + 0,20) 3 = 172,80

7. Kapitalizacja odsetek oznacza dopisywanie odsetek do kapitału (złożona i prosta). Kapitalizacja złożona występuje wtedy, jeżeli jest na końcu każdego okresu naliczone odsetki proste powiększają kapitał tworząc nowy, który z kolei może generować nowe odsetki w trakcie nowego okresu.

WP = WB  (1 + r/m) n  m

Częsta kapitalizacja odsetek powoduje wyższy wzrost przyszłej wartości kapitału. Kapitalizacja prosta – doliczanie odsetek następuje na koniec okresu inwestowania. W tej sytuacji odsetki nie podlegają więc oprocentowaniu.

WP = WB  (1 + n  r)

WP = 100  (1 + 3  0,20) = 160zł

8. Wartość bieżąca – określenie dzisiejszej wartości kapitału, który uzyskamy w przyszłości. Metoda polegająca na poszukiwaniu wartości bieżącej przy danej wartości przyszłej określa się jako dyskontowane (aktualizacja odwrotność kapitalizacji, może być prosta lub złożona).

WB = WP / 1 + m  r (prosta)

WB = WP  1 / (1 + r ) n (złożona)

9. Zadanie: oblicz ile należy dzisiaj wpłacić złotych na lokatę terminową aby po 3 latach otrzymać 1000zł. Stopa procentowa 20%, kapitalizacja odsetek rosnąca.

WB = 1000 / 1 + 3  0,20 = 625

WB = 1000  1 / (1 + 0,2 ) 3 = 578,70

10. Stopa minimalna – stopa procentowa przyjęta w okresie bazowym (1 rok) np.: oprocentowanie kredytu, oprocentowanie ROR.

11. Efektywna stopa procentowa – stosunek kwoty wyliczonej w formie skapitalizowanych odsetek w okresie bazowym np.: roku do kapitału.

ESP = (1 + ra / m )m – 1

ra – nominalna roczna stopa procentowa

m – częstotliwość kapitalizacji (ilość razy naliczania odsetek w czasie)



11. Zadanie: wpłacam na rachunek bankowy kasę. Oprocentowanie nominalne lokat 12 mies. w bankach w tabeli.

Bank

Oprocentowanie

Kapitalizacja odsetek

A

18,5%

Miesięczna

B

19%

Kwartalna

C

20%

Roczna

Która z powyższych ofert jest najkorzystniejsza?

ESPa = (1 + 0,185 / 12) 12 – 1 = 20,15%

ESPb = (1 + 0,19 / 4) 4 – 1 = 20,4%

ESPc = (1 + 0,20 / 1) 1 – 1 = 20%

Odp. Najkorzystniejsza jest B

Stopa realna – stopa nominalna oprocentowania dla danego okresu skorygowana o wskaźnik inflacji w tym okresie.

rr = rn – ri / 1 + ri lub rr = rn – ri



rr – stopa nominalna, ri – stopa realna

12. Zadanie: oblicz realną stopę oprocentowania wiedząc, że a) stopa nominalna wynosi 35%, stopa inflacji zaś 30%, b) stopa nominalna 10%, stopa inflacji 7%.

  1. rr = 35% - 30% / 1 + 30% = 3,85%

  2. rr = 35% - 30% = 5%

  3. rr = 10% - 7% / 1 + 7% = 2,80%

rr = 10% - 7% = 3%

13. Ryzyko i niepewność w działalności przedsiębiorstwa.

Ryzykiem nazywamy statystyczne prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia losowego o charakterze negatywnym dla dotkniętego nim podmiotu. Ryzyko występuje wtedy, kiedy prawdopodobieństwo realizacji zamierzonego zadania dla spełnienia się określonych warunków zawiera się w granicach 0 < P(x) < 1 gdzie P(x) oznacza prawdopodobieństwo wystąpienia zmiennej losowej. Statystycznie pojęciem ryzyka określa się sytuację, w której co najmniej jeden z elementów składających się na nią nie jest znany ale znane jest prawdopodobieństwo jego wystąpienia.

Niepewność – występuje wtedy kiedy podejmujący decyzję wie iż wszystkie dopuszczalne zdarzenia i wyniki są możliwe ale nie jest możliwe określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzenia losowego. Niepewność jest niepoliczalna, ponieważ brak jest statystycznych parametrów dla oszacowania możliwości powstania zdarzenia losowego.

Źródła ryzyka: a) czynniki makroekonomiczne – niezależne od przedsiębiorstwa (niekorzystna koniunktura w kraju, występowanie zjawisk inflacyjnych, zmiana sytuacji rynkowej, zmiana polityki fiskalnej i monetarnej, ograniczenie skłonności do inwestowania, zmiany w stosunkach z zagranicą, polityka przyjęta przez banki, wzrost kosztów obcych źródeł finansowania, niestabilny lub nieskuteczny system prawny), b) czynniki mikroekonomiczne – związane z sektorem, branżą w której działa przedsiębiorstwo (zmiany struktur organizacyjnych i własnościowych, nieodpowiednie proporcje w źródłach finansowania majątku, postępująca dekapitalizacja majątku i narastające zacofanie techniczne, wzrost konkurencji, niekorzystna struktura majątku przedsiębiorstwa, niewłaściwe decyzje dotyczące zarządzania przedsiębiorstwem. Ryzyko może być ograniczone przez: rzetelną analizę koniunktury, wykorzystywanie bieżących informacji dotyczących szeroko rozumianej polityki gospodarczej i społecznej, obserwację rozwoju stosunków z zagranicą, uwzględnienie opinii ekspertów, utworzenie w przedsiębiorstwie rezerwy na pokrycie skutków niepomyślnych decyzji, korzystanie z usług towarzystw ubezpieczeniowych.

Klasyfikacja ryzyk: a) ryzyko właściwe – funkcjonujące na zasadach prawa wielkich liczb (pożary), b) ryzyko subiektywne związane z niedoskonałością człowieka subiektywnie oceniającego prawdopodobieństwo wystąpienia określonych zjawisk. Z punktu widzenia kryterium przedmiotowego ryzyka wyróżniamy ryzyko: inwestycyjne, transakcyjne, kredytowe, papierów wartościowych, kursu walutowego, stopy procentowej, płynności. Kryterium rodzajowe: ryzyko gospodarcze, polityczne, rynkowe, bankowe. Kryterium zakresu oddziaływania ryzyka: ryzyko powszechne, dotyczące jakiegoś sektora lub gałęzi, przedsiębiorstwa. Ryzyko operacyjne związane jest ze zmianą w strukturze majątku oraz z możliwością aktywnego oddziaływania na sprzedaż, koszty, cen. Ryzyko finansowe zależy od struktury źródeł finansowania przedsiębiorstw. Jeżeli wzrasta udział kapitałów obcych w finansowaniu majątku przedsiębiorstwa to zwiększa się również ryzyko finansowe w przedsiębiorstwie. Przedsiębiorstwo może utracić zdolność do regulowania swoich zobowiązań. Jednocześnie w niektórych przypadkach wzrost udziału kapitałów obcych w finansowaniu przedsiębiorstwa może spowodować wzrost rentowności jego kapitału własnego ponad rentowność kapitału ogółem w przedsiębiorstwie. Nazywane jest to efektem działania dźwigni finansowej. Każdy przedsiębiorca podejmuje decyzje: a) stara się uzyskać maksimum korzyści dla przedsiębiorstwa przy danym poziomie ryzyka, b) pragnie utrzymać dany poziom korzyści ponosząc jak najmniejsze ryzyka. Wybrane sposoby określania ryzyka papierów wartościowych.

14. Obliczamy poziom oczekiwanej stopy zwrotu:

R =  Ripi

R – oczekiwana stopa zwrotu, Ri – n-ta możliwość stopy wzrostu,

pi – prawdopodobieństwo osiągnięcia n-tej możliwości stopy wzrostu

Na oczekiwaną wartość stopy wzrostu składają się średnie wszystkich jego wariantów. Wagą dla każdej możliwości jest prawdopodobieństwo jej wystąpienia. Oprócz oczekiwanej stopy wzrostu istotną rolę w podejmowaniu przez inwestora decyzji ma również ryzyko związane z oczekiwaną stopą zwrotu (wykorzystanie wariancji odchylenia standardowego stopy wzrostu)

2 =  (Ri – R)2  pi

 =  (Ri – R)2  pi

Wariancja i odchylenie standardowe przybierają wartości ujemne. Jeśli przyjmują wartość zero to mamy do czynienia z sytuacją, w której nie występuje ryzyko co do przyszłej stopy zwrotu. Odchylenie standardowe wyrażamy w %, wskazuje ono jakie jest przeciętne odchylenie możliwych stóp zwrotu od oczekiwanej stopy zwrotu. Współczynnik zmienności określa ile ryzyka mierzonego odchyleniem standardowym stopy zwrotu przypada na jednostkę stopy zwrotu papierów wartościowych.

V = b / R

b – odchylenie standardowe, R – oczekiwana stopa zwrotu.

Inwestor powinien wybrać takie inwestycja, w których współczynnik zmienności jest najmniejszy. Poniżej przedstawiono przewidywane różne stopy zwrotu i związane z nimi prawdopodobieństwa dla akcji A i B.


Stan gospodarki

Prawdopodobieństwo

Stopa zwrotu akcji A

Stopa zwrotu akcji B

1

0,3

15%

5%

2

0,4

20%

25%

3

0,3

35%

45%

15. Zadanie: jeśli miałbyś zainwestować w jedną akcję to którą wybierzesz biorąc pod uwagę stopę zwrotu oraz ryzyko mierzone odchyleniem standardowym.

Obliczamy oczekiwany poziom stopy zwrotu z akcji A oraz akcji B.

RA = 0,3  15% + 0,4  20% + 0,3  35% = 23%

RB = 0,3  5% + 0,5  25% + 0,3  45% = 25%

Obliczamy wariancję i odchylenie standardowe stopy zwrotu akcji A i B

2 = (15 – 23)2  0,3 + (20 – 23)2  0,4 + (35 – 23)2  0,3 = 66

 = 66 = 8,12%

2 = (5 – 25)2  0,3 + (25 – 25)2  0,4 + (45 – 25)2  0,3 = 240

 = 240 = 15,49%

Obliczamy współczynnik zmienności

VA = 8,12% / 23 = 0,35

VB = 15,49 / 25 = 0,62

Oczekiwany poziom stopy wzrostu

R = ( Rt)  1 / n

Odchylenie standardowe

 =  (Rt – R) 2 / n - 1

n – liczba okresów z których pochodzą informacje

16. Zadanie: stopy wzrostu z akcji A w ostatnich pięciu okresach kształtowały się następująco:


Okres__Stopa_zwrotu_akcji'>Okres

Stopa zwrotu akcji

1

10%

2

5%

3

0%

4

-5%

5

15%

Czy warto inwestować w te akcję?

Obliczamy oczekiwaną stopę zwrotu. R = 25  0,5 = 5%

Obliczmy odchylenie standardowe.


Okres

Rt(%)

Rt - R

(Rt – R)2

1

10

5

25

2

5

0

0

3

0

-5

25

4

-5

-10

100

5

15

10

100

 

25

 

250

= 250/ 5-1 = 7,91%

17.Sprawozdawczość finansowa

Grupy użytkowników sprawozdań: a) kierownictwo firmy (analizowanie, prognoza bilansów, kontrola działalności firmy), b) akcjonariusze czyli właściciele firm (występuje ryzyko finansowe), c) wierzyciele (banki – finansowanie działalności firmy), d) kontrahenci (odbiorcy i dostawcy) – ustalenie zdolności firmy do realizacji zamówień, e) pracownicy.



18. Bilans jest dokumentem zawierającym zestawienie na określony dzień w ujęciu wartościowym stanu majątku firmy oraz źródeł jego finansowania (na koniec roku). Powinien być także sporządzany w przypadku: a) likwidacji, b) łączenia, c) przekształcania formy własności.

19. Aktywa i majątek.

Aktywa wykazywane są w bilansie według rosnącego stopnia płynności. Najpierw: majątek trwały (aktywa trudno zbywalne) a następnie majątek obrotowy (aktywa, które mogą być upłynnione w czasie krótszym niż 1 rok). Pasywa uszeregowane są według terminów wymagalności czyli stopnia pilności ich zwrotu poczynając od kapitałów własnych, następnie zobowiązań długoterminowych i na końcu zobowiązań krótkoterminowych. Majątek dzieli się na: trwały, obrotowy, rozliczenia międzyokresowe. Majątek trwały – wykorzystywany w wielu cyklach produkcyjnych, użytkowany w dłuższym okresie. Dzieli się na: a) wartości materialne i prawne (obejmują wartość nabytych patentów, licencji, znaków towarowych, projektów, programów komputerowych, wartość firmy, b) rzeczowy majątek trwały (grunty własne, budynki o różnym przeznaczeniu – budynki mieszkalne, hale, magazyny, biurowe, wiaty, budowle (wodociągi, oświetlenie terenu, oczyszczalnie, gazociągi), urządzenia techniczne i maszyny, środki transportu, inwestycje rozpoczęte i zaliczki na poczet inwestycji), c) finansowy majątek trwały - udziały w obcych podmiotach gospodarczych, pożyczki długoterminowe udzielone innym firmom, długoterminowe papiery wartościowe (akcje, obligacje, bony, listy zastawne), należności długoterminowe (te należności, których termin wynagrodzeń jest większy od 1 roku). Majątek obrotowy – pozostałe składniki majątku niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej. Są to te składniki, które firma zamierza spieniężyć, sprzedać lub zużyć w ciągu jednego cyklu gospodarczego. Dzieli się na: a) zapasy (materiały konieczne do prowadzenia produkcji wyrobu gotowego (produkcja w toku), b) wyroby gotowe i towary), b) należności i rozliczenia (należności – powstają wówczas, gdy moment sprzedaży wyrobów, towarów nie pokrywa się z czasem otrzymania zapłaty (należności z tytułu dostaw i usług, podatków, składek ubezpieczenia społecznego lub należnej dotacji), c) papiery wartościowe przeznaczone do obrotu, są to takie papiery, które zostały zakupione w celu sprzedaży (nie dłuższe niż 1 rok). d) środki pieniężne (gotówka w kasie przedsiębiorstwa, w banku na rachunku bieżącym, w postaci lokaty, inne środki pieniężne (obce czeki, obce weksle). Towar – rzeczowy składnik majątku nabyty w celu sprzedaży. Wyrób gotowy – wytworzony we własnym zakresie.



20. Rozliczenia między okresowe czynne – obejmują one koszty rzeczywiście poniesione w okresie sprawozdawczym a rozliczane w okresach następnych (np.: ubezpieczenie płatne na początku roku, koszty remontów, koszty przygotowania nowej produkcji i jej wdrożenie, opłaty leasingowe.

21. pasywa, kapitał własny, kapitał obcy.

Pasywa dzielimy na: kapitał własny, kapitał obcy. Kapitał własny – elementy składowe: a) fundusze wniesione przez właścicieli mogą mieć postać: w przedsiębiorstwie państwowym – fundusz założycielski, w spółdzielni – fundusz udziałowy, w spółce akcyjnej – kapitał akcyjny, w spółce z o.o. – kapitał zakładowy, b) fundusz kapitału samofinansowania – wypracowany przez dany podmiot w ramach prowadzonej działalności jako część zysku: w przedsiębiorstwie państwowym – fundusz przedsiębiorstwa, w spółdzielni – fundusz zasobowy, w spółce z o.o. , w S.A. – kapitał zasobowy i rezerwowy, c) wynik finansowy roku obrotowego, d) niepodzielony wynik finansowy z lat ubiegłych. Kapitały obce będące własnością innych podmiotów gospodarczych dzielimy na: a) zobowiązania długoterminowe (pożyczki i kredyty bankowe powyżej 1 roku, pożyczki obligacyjne, długi hipotetyczne), b) zobowiązania krótkoterminowe, fundusze specjalne (zobowiązania z tytułu dostaw materiałów i surowców, pożyczki i kredyty bankowe krótkoterminowe, zobowiązania wobec pracowników, zobowiązania wobec agend rządowych i samorządowych (podatki, cła, ubezpieczenia społeczne).



22.Rozliczenia międzyokresowe bierne – stanowią równowartość sum zaliczonych do kosztów produkcji danego okresu, które stanowią pokrycie w okresie następnym (tworzenie rezerw na pokrycie przyszłych okresów). Przychody przyszłych okresów – stanowią opłaty pobrane z góry z różnych tytułów np.: zaliczek na poczet przyszłych świadczeń.



  1   2   3


©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna